The Happytime Murders (2018)

Melissa McCarthy: ik heb die nog nooit grappig weten te zijn, in geen enkele film waar die in meespeelt en hier was het alweer van datte, ze speelt telkens mee in komedies of aktiekomedie maar ze kan het echt niet. Die is echt irritant om naar te kijken en om naar te luisteren. Vind dat echt geen goeie actrice en dat haalt de film naar beneden.

De film zelf tja..... je verwacht ted achtig gedoe maar die kon daar al helemaal niet aantippen.

Er waren ong een 2 tal scenes die wat fun waren maar meer ook niet, ik heb niet 1 keer hard of lang moeten lachen.

Omdenduur begon het me ook wat te vervelen.

Tevreden traditie.

Dat deze Muppets voor volwassenen het niet mals te verduren zou krijgen bij het grote publiek was te verwachten. Kom niet aan tradities. Wat oervader Jim Henson van deze vertoning had gevonden zullen we echter nooit weten. Wellicht had hij zijn zoons vieze versie van de wereldberoemde poppen best wel kunnen waarderen. En waarom ook niet? Het is geen hoogstaand cinematografisch pareltje geworden, maar zeker wel een geinige knipoog naar het oudere werk. En daarmee is deze regisseur uiteraard voldoende bekend.

Nu moet gezegd worden dat het eerste deel het beste is, hoogstwaarschijnlijk dankzij de grapdichtheid en minder serieuze kant. Niet dat de tweede helft zoveel ernstiger is, maar de nieuwigheid is er dan wat vanaf en het detectiveverhaaltje moet plichtmatig tot een eind gebreid worden. Ook de grapjes zijn dan wat flauwer. Dat is jammer, want behalve een clichématige noir als basis moet men het vooral van de humor hebben. Ietwat onevenwichtig dus, maar over het algemeen een prettige zit. Vader kan tevreden zijn.

***

Met dank aan The Searchers voor het recensie-exemplaar.

Jim Henson is de ‘master of puppets’ en dan in het bijzonder natuurlijk de Muppets en Sesamstraat. Maar Henson heeft meer betekend voor de ambacht die achter dit werk schuilt. Zo was hij o.a. verantwoordelijk voor de poppen in films als Labyrinth en The Dark Crystal (waar hij tevens regisseur van was) en was Henson ook actief als acteur, producent en schreef hij ook veel van de muziek voor zijn series en films. Henson overleed in 1990 en daarmee verdween ook een tak van de filmindustrie, wat bijzonder jammer was. En zo uit het niets verschijnt daar ineens The Happytime Murders, van Jims zoon Brian nota bene. De verwachtingen liggen hoog, want ondanks dat de film is geflopt, we hebben het hier wel over een nieuwe Henson film!

Wat is The Happytime Murders toch een bizarre gewaarwording. Het is ontzettend fijn om weer eens een wereld te betreden waarin poppen onderdeel maken van de geschettste realiteit. Henson breekt met het brave imago van zijn vader door een hoop politieke incorrectheid in zijn film te stoppen, maar helaas hebben we een veel gewaagdere film als Meet the Feebles, waar je, of je het wil of niet, toch een directe vergelijking mee maakt. Daarnaast probeert Henson toch een zo breed mogelijk publiek aan te spreken met o.a. de casting van Melissa McCarthy (Ghostbusters) als sidekick van onze popdetective Phil. We zien een hoop foute grappen en gags, maar The Happytime Murders wil nooit echt los gaan.

The Happytime Murders is vooral op papier erg interessant, ware het niet dat het geheel eigenlijk haast onkijkbaar wordt gemaakt door de bijzonder slecht in elkaar stekende verhaallijn. We krijgen een soort van film-noir achtig tafereel waarin Phil een stel moorden moet oplossen met een wel erg gemaakte insteek. Het boeit gewoonweg niet en als de grappen dan ook niet stand houden zit je uiteindelijk met een nietszeggende film. Maar wij zien allemaal het potentieel dat The Happytime Murders heeft en dat frustreert uiteindelijk enorm. Hebben we dan eindelijk weer eens een poppenfilm, van de zoon van de godfather of puppets nota bene en dan nog werkt het allemaal voor geen meter.

Het is niet zo dat Brian Henson geen kaas heeft gegeten van regisseren, want het erg vermakelijke The Muppet Christmas Carol (1992) komt ook van zijn hand. Waar het allemaal fout is gegaan met The Happytime Murders wordt nooit echt duidelijk, maar dat men lang niet alles eruit heeft gehaald wat erin zit schemert in haast elke scène door. Het is uiteindelijk vooral zonde, want door het fiasco dat dit uiteindelijk is geworden zal er niet snel meer een poppenfilm komen. Gelukkig is daar nog wel Netflix met hun nieuwe The Dark Crystal serie. Een bioscoopfilm zal er voorlopig echter niet in zitten.

Blu-ray recensie: The Happytime Murders (Brian Henson) - It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

I never knocked a guy out with his own balls before

Ik ben best een grote fan van de Muppets. Niet elke film die rond Kermit en zijn vrienden wordt gemaakt is weliswaar even goed (*kuch* Muppets Most Wanted *kuch*) maar er zit altijd wel iets in dat me intrigeert. De Muppets zijn vooral ook een merk geworden waar - zeker sinds de dood van Jim Henson - elke beslissing onder de loep wordt genomen om geen imagoschade te berokkenen. Groot was dan ook de verbazing toen daar ineens The Happytime Murders was.

Een soort van Who Framed Roger Rabbit variant waarin poppen onder echte mensen leven en het daarbij niet gemakkelijk hebben wanneer blijkt dat iemand het op hen gemunt heeft. Vandaag de dag zijn de rechten rond de creaties van Jim Henson nogal verspreid geraakt, maar het werd al snel duidelijk dat dit niet in de lijn lag van hetgeen die verwachten aangezien de makers van The Happytime Murders al meteen aangeklaagd werden voor de tagline "No sesame. All street." door Sesame Workshop. Begrijpelijk, maar wat het allemaal nog vreemder maakt is dat dit eigenlijk geregisseerd is door niemand minder dan Brian Henson, de zoon van Jim en ook verantwoordelijk voor een aantal Muppets films waaronder The Muppet Christmas Carol. Henson pleegt hier spreekwoordelijk een vadermoord en het had dan ook zoveel interessanter geweest als hij dat via een geweldige film had gedaan. Nu krijg je de typische zoektocht naar wie de mysterieuze moordenaar is van een groepje aan lager wal geraakte sterren en natuurlijk moet er nog een samenwerking tussen mens en pop bijgehaald worden.

Een niet al te bijster origineel plot dus en voor een komedie wordt er ook weinig gelachen. Een aantal ideeën zijn echter wel leuk en het is vooral de manier waarop dit tot stand is gekomen waarmee de film nog wat weet te scoren. Weinig CGI en veel puppeteer work in ieder geval zoals dat in de gloriedagen van de Muppets ook het geval was. Het is een stijl die je weliswaar moet liggen, maar het is één van de weinige dingen die hier echt over de gehele lijn werkt. Het grote probleem is echter dat je die herkenbaarheid bij de personages mist. In Phil Philips is nog de meeste moeite gestoken, maar de overige poppen stellen weinig voor. Dan maar hopen dat er bij de mensen wat meer te beleven valt en daar probeert Melissa McCarthy de show te stelen. Niet meteen één van mijn favoriete komische actrices en hier weet ze ook niet altijd even goed te overtuigen. Eigenlijk oogt ze gewoon wat te braaf voor het ietwat geschifte personage dat ze zou moeten spelen.

Geen idee wat Brian Henson heeft bezield om opeens nu met de traditie van zijn vader te breken, maar hij zal er wel zijn redenen voor gehad hebben. Het resultaat is echter maar zozo en het is eigenlijk vooral in het poppensegment dat de film zijn punten weet te scoren. Bill Barretta is geweldig als de cynische Phil Philips en het puppeteer werkt blijft indrukwekkend. Benieuwd wat de volgende film van Henson gaat zijn.

3*

Dit is echt geen verkeerde film, best geinig eigenlijk.

Het gebrek aan kwaliteit komt niet door de poppen, dat is juist het beste van de film.

Ik vind dat Melissa McCarthy de film om zeep geholpen heeft met haar tenenkrommende acteerwerk.

Voor mensen die dit soort humor wel waarderen raad ik je Sausage Party (2016) - MovieMeter.nl aan!

De eerste 15 minuten had ik zoiets van WTF is dit ?

Maar ik geef toe, na 30 minuten zat ik helemaal in dit komisch mysterie.

Ik denk wel dat het vooral door Melissa McCarthy komt die haar rol ontzettend goed / leuk neerzet, zij was hiervoor perfect gecast. ( wat hieronder juist integendeel word beweerd)

Sausage Party vond ik juist weer tenenkrommend.

Grappige film met poppen, leuk bedacht en het kijkt lekker weg.

Niet ROFL of zo, maar kan 'm wel waarderen. Melissa ook wel, in tegenstelling tot velen hier, geloof ik.

geweldige film. Heel flauw, maar dat vind ik juist grappig. Je moet ervan houden en ik hou er van.

Heb me echt vermaakt en zelfs paar keer hardop gelachen, zo droog dat deze film is. Heerlijk.