menu

Welcome to Marwen (2018)

mijn stem
3,12 (135)
135 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Biografie
116 minuten

geregisseerd door Robert Zemeckis
met Steve Carell, Eiza González en Leslie Mann

Sinds hij ernstig werd mishandeld vanwege zijn voorliefde voor vrouwenschoenen, is Mark Hogancamp niet langer meer in staat zijn oude werk als striptekenaar te doen. In plaats daarvan heeft hij in zijn tuin een miniatuur gemaakt van het fictieve Belgische dorpje Marwen, waar hij met behulp van poppen en een fotocamera de WOII-avonturen van zijn alter ego Cap'n Hogie filmt. Hij probeert daarmee tevens zijn psychologische trauma te verwerken. Het geluk lijkt hem toe te lachen wanneer hij kennis maakt met Nicol, z'n nieuwe overbuurvrouw.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=oNtvK4vy_Hc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Mickey b
4,5
Zeer originele film over hoe een slachtoffer van een haataanval zijn trauma verwerkt dmv. een denkbeeldige wereld met poppen waar hij de held speelt. Overgang tussen real life en animatie met poppen gaat naadloos en de animatie is van degelijk niveau dat je soms zelfs in de real life waant. Verhaal is gebaseerd op ware feiten wat alles feitelijk nog meer dramatisch maakt. Steve Carrell in toprol. Verhaal is feitelijk leuk en met de poppen super, maar als je beseft dat het feitelijk gaat over een trauma van een onzinvolle aanval wordt het een nadenken over hoe slachtoffers feitelijk omgaan met hun trauma. Maar hier wordt op subtiele manier met het thema omgegaan zonder dat het echt al te zwaar wordt om te verteren. Is net geen 5 *, want het maximum is voor mij maar heel zeldzaam voor echte toppers weggelegd...

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin een mishandelde man foto's maakt van een wereld die hij zelf creëert. Een waargebeurd verhaal dat op een originele manier in beeld is gebracht. De poppenwereld heeft een vrij unieke look. Het duurt wel wat te lang voordat de fantasie-beelden een goede aansluiting vinden bij het verhaal van de echte wereld. Maar er zijn daarna genoeg momenten waarin dit wel goed werkt.

avatar van Alathir
4,0
Originele en ietwat aparte film over het verwerkingsproces van een slachtoffer van een haataanval. De overgangen zijn goed en vond ik nergens storend wat in dit geval de film kan kraken. Ik vond het verhaal leuk gevonden, het is niet direct zo speciaal maar het verveelde me geen moment.
Er zit eigenlijk ook best wat actie in vooral in het poppengedeelte dan. Lijkt me wat weinig aandacht te krijgen deze film, verdient zeker meer.

avatar van Noodless
3,0
Maffe film die ik met het gezin heb bekeken en eigenlijk alleen door mijzelf wat wordt recht gehouden.
Miss Noodless en zoon vonden er niks aan. Ik vond het verhaal wel origineel en goed opgebouwd en dat het ook nog op ware feiten gebaseerd is, werkt alleen maar positief. Niet overal weet de film voldoende te boeien, maar de fantasiewereld met die poppen wordt wel leuk weergegeven. Een fantasievolle film met inhoud die ook niet te melig overkomt. 6/10

avatar van missl
3,0
Mooi samen gezet die fantasie wereld. Ook mooi om te zien hoe de echte wereld en deze fantasie wereld bij elkaar kwamen. Maar de film kreeg me niet mee.

avatar van Collins
3,0
Een film over de verwerking van een trauma. Kunst als stuwende kracht in een genezingsproces. Kunst als middel om met diepliggende trauma’s om te gaan. Welcome to Marwen dringt diep door in de fantasie (in de ziel) van zijn hoofdpersonage Hogie.
Marwencol heet de in 2010 verschenen documentaire over een talentvolle Amerikaanse striptekenaar, die na een brute aanval door vijf stukken tuig, een manier zoekt om met zijn verzwakte lichamelijke en geestelijke gesteldheid om te gaan. Hij schept een imaginair Belgisch stadje ten tijde van WOII. Zijn alter ego gesteund door een stel sexy dames voert er strijd tegen de Duitsers. Zijn fantasievolle belevenissen beeldt hij uit met behulp van poppen. Foto’s van zijn fantasieën worden als kunst getypeerd.
Een verhaal dat een kolfje naar de hand is van regisseur Robert Zemeckis. Die is goed in het verfilmen van aangrijpende verhalen. Hij maakt er een kleurrijk schouwspel van. Met een mix van realiteit en animatie, waarbij de animatie staat voor de fantasiewereld van hoofdpersonage Hogie.
De fantasie wordt uitgebeeld door gebruikmaking van stop-motion. Bewegende (barbieachtige) poppen die een leuke eigenzinnige dynamiek in de film brengen. De animatie zorgt voor filmische levendigheid en legt de verschillen tussen de realistische Hogie en de fantastische Hogie duidelijk bloot. Een effectieve manier om de ernst van het trauma te diagnosticeren.
Zoals in veel films van Zemeckis druppelt het feelgood gehalte gestager door naarmate de film vordert. De fantastische en realistische belevenissen worden in toenemende mate voorzien van een smeuïg emotioneel laagje. De manipulatieve Hollywood clichés sijpelen steeds nadrukkelijker door. Echte emotionele psychologische belevingen komen dan niet meer aan bod. Goedkoop hartverscheuren neemt de film uiteindelijk in een ijzeren greep.
Zemeckis maakt het de kijker heel gemakkelijk. Die hoeft zelf geen enkele inspanning te leveren om uit te maken welk deel van de film realiteit is en welk deel niet. Voor mij voelde dit dictaat nogal zelfgenoegzaam. Ik hou niet zo van afgeronde en afgebakende structuren in film. Ik vind het prettig om zelf ook nog wat te raden en te interpreteren te hebben. Dat plezier werd mij ontnomen. Uiteraard moet ik hierover niet teveel zeuren, want bij Zemeckis is het verwachtingspatroon op dit gebied altijd laag. Maar toch.

avatar van Thomas83
2,0
Merkwaardige film. Nog niet eens alleen om het aparte verhaal, maar vooral ook om wat Zemeckis ermee doet. Al die stukjes met de poppen voelen nogal doelloos. Het verhaal was zonder twijfel beter geweest zonder al die onzin. Mede door al deze scènes had ik heel de film het gevoel geen connectie met Mark te kunnen maken. Alle personages blijven ook maar wat vlak, een soort rare fantasieversies van wat vrouwen moeten voorstellen. Vooral de buurvrouw is zo'n ergerniswekkend kleurloos personage. En wat het nut van haar ex was, geen idee. Dat ging nergens heen.

Carell is natuurlijk nog wel prima. Wie anders dan hem kan zo'n vreemde eend spelen? En interessant om hem in de Cap'n Hogie-rol een soort actieheld te zien spelen. Dat is toch wat minder typisch voor hem, en hij doet dat zo slecht nog niet. Merritt Wever is ook zo'n leuke acteur. Spijtig dat haar rol niet wat groter is. Zij was het meest overtuigende personage van de hele film. De scène met haar en Carell waren in elk geval nog wat hartverwarmend, in plaats van het ongemak van de scènes met Mann.

Dat ongemak is overigens vaker bewust dan onbewust, maar toch is het een zwak punt van de film. De toon gaat soms wel alle kanten op. Verder is het wel mooi dat Mark omringd is door allerlei goedbedoelende mensen, en de film is volledig gewijd aan zijn herstel en neemt zijn voorliefde voor vrouwenschoenen ook gewoon serieus, maar dat maakt dit nog geen echt oprechte of goede film. Denk dat ik beter gewoon de documentaire had kunnen kijken. 2.0*.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:30 uur

geplaatst: vandaag om 14:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.