Sinners (2025)

Komt wat traag op gang, maar na de prachtige lange muzikale scene op het feest en de vampierwending wordt de film interessanter en mondt uit in een mooie ode aan de Blues. Deed als idee wat denken aan From Dusk till Dawn. Daarnaast leek er sowieso wat invloed van Tarentino.

Heb 'm nog eens gezien en ga hem toch verhogen. Het hele vampiergebeuren vind ik nog steeds niet supergeweldig, en de film gaat net wat te lang door, maar eigenlijk is dit op vele vlakken echt een heel erg goede en plezierige mooie film.

4,5*

Vermakelijke actie/horror/historisch drama met een flinke dosis From Dusk till Dawn (met wat Django Unchained) erin verwerkt.

Had totaal niet verwacht dat het "die" kant op zou gaan, maar grappig was het wel.
De pakkende openingsscene gaf al wat clues maar op dat moment kon ik het nog niet in context echt plaatsen. De enige overlevende van een ogenschijnlijk bloedbad, afgebroken gitaar in de hand...Dan denk je de KKK, of een satanisch ritueel, maar vampieren...?

De eerste helft was vooral een sfeervolle kennismaking met de hoofdrolspelers, de tweede helft sloeg de sfeer totaal om.
Nu ben ik normaal niet zo van de vampiers in films (ik vind ze afgezaagd en saai) maar in Sinners maakt de setting en de tongue-in-cheek aanpak veel goed.

Het slotstuk de wraakscene tegen de Klansmen dat eraan vast werd geplakt nadat alles al achter de rug was, had niet gehoeven. Het voelde als een stukje fanservice op zijn Tarantino's; het diende verder geen enkel doel en staat behoorlijk los van de rest van de film.

Ook het credits-stukje snapte ik niet helemaal: twee ontsnapte vampiers (Mary en Stack) bezoeken oude Sam als zijn einde nadert; waarom hadden ze een belofte om hem in leven te laten, hebben vampieren ineens een erecode? Waarom zijn ze ineens een soort van vriendelijk tegen Sam?

4*

From Dusk Till Dawn 2.0

Veel te langdradig, uiteindelijk gebeurd er wat en zelfs dat is langdradig om te eindigen met een soort wir war aan beelden. Erg matig filmpje ....

2.0 *

Wat een verschrikkelijk slechte film zeg, niet doorheen te komen.

Duivels goed!

Een van de meest originele films sinds lange tijd. Een heerlijke, bonte kruisbestuiving van stijlen en genres trekt voorbij. Prachtige ode aan de blues, dat concert was visueel ook bezeten in beeld gebracht met een treffende metafoor voor de hele toestand aldaar! Daarnaast prachtige, rustige opbouw, met steeds meer verontrustende signalen. Naast huiveren en verschieten, was het tegelijkertijd ook lachen om alle malle dansjes. Dan ben je een grote, als je dat allebei voor elkaar krijgt! 4,5*

Tegenvaller

Muziek was goed, de beelden goed, het verhaal een stuk minder. Kon mij niet echt boeien deze film.

2,5 **

Denk dat veel mensen de onderliggende boodschappen van de film niet snappen.

Sinners is inderdaad een ‘vampierfilm’, maar de horror dient vooral als een krachtige laag voor diepere maatschappelijke thema's. De film gebruikt het vampiermythos als een directe metafoor voor racisme, kolonialisme en de strijd om het behoud van de zwarte cultuur.

Hier zijn de belangrijkste lagen die achter het bloedvergieten schuilen:

1. Vampirisme als metafoor voor exploitatie

De vampiers in de film fungeren als "culturele parasieten". Ze zuigen niet alleen bloed, maar absorberen ook de herinneringen, vaardigheden en de ziel van hun slachtoffers. Dit wordt breed gezien als een metafoor voor hoe de witte dominante cultuur door de geschiedenis heen zwarte muziek, kunst en tradities heeft toegeëigend (cultural appropriation) terwijl de gemeenschap zelf werd uitgeput.

2. De historische context (Jim Crow-tijdperk)

De film speelt zich af in 1932 in Mississippi, een tijd van extreme rassensegregatie en geweld.

• De Klan: De dreiging van de Ku Klux Klan (KKK) is constant aanwezig. De film trekt een parallel tussen de "monsters" uit de folklore en de echte monsters uit de geschiedenis.

• Systemisch racisme: Het personage Remmick (de Ierse vampier) laat zien hoe onderdrukking werkt. Hij verandert bijvoorbeeld een racistisch wit koppel in vampiers, wat hun macht en geweld alleen maar vergroot in plaats van ze te veranderen.

3. Zwarte Cultuur en Verzet

De film is een ode aan de Blues en de gemeenschap.

• De Juke Joint: De club die de broers Smoke en Stack openen, staat symbool voor een veilige plek waar zwarte cultuur kan bloeien.

• Muziek als wapen: In de film is muziek (zoals de gitaar van de jonge Sammie) niet alleen entertainment, maar een vorm van spiritueel verzet en overleving.

4. Assimilatie vs. Identiteit

Een centraal thema is de keuze: word je een "sinner" (vampier) om te overleven in een gewelddadige wereld, of blijf je menselijk met alle risico's van dien? De vampiers bieden onsterfelijkheid en macht aan als een manier om aan racisme te ontsnappen, maar de prijs is het verlies van je eigen identiteit en menselijkheid.

Dus hoewel de film alle ingrediënten heeft van een spannende horrorfilm (inclusief bloederige actie en schrikeffecten), is het vooral een scherpe reflectie op de Amerikaanse geschiedenis en de prijs van vrijheid.

Zeer goede en bijzondere film voor mij dus!

Muziek is top maar 16 Oscar nominaties slaat echt nergens op voor een middelmatige film

Een recordaantal van 16 oscarnominaties. Denk dat ze enkel de score winnen.

Ook mijn gedacht. Maar ze moeten nog binnengehaald worden.

Snap er eigenlijk niks van, niet dat de film slecht is, maar om zoveel Oscarnominaties te hebben is toch wel overdreven. Jammer voor de andere horrorfilms in het verleden die zelden een kans hebben gehad voor een Oscarnominatie en qua film zelfs beter zijn dan deze Maar ja heel dat Oscargedoe draait om onderlinge relaties, promoten, feestjes en hoe goed je in de markt van Hollywood ligt.

Jij graaft wel heel erg diep om 'diepgang' te vinden. Je argumenten voegen namelijk niets dieps toe aan de hele film.

Uitbuiting van de zwarte gemeenschap in die periode? Joh, is er iemand die dit niet weet? En was daar dan een metafoor voor nodig? Of überhaupt een 'kunstzinnige' film... iets wat ik Sinners overigens totaal niet vind.

Zelfde met het metafoor van 'de Klan d.m.v. de Ierse vampier'... echt? Waren er in die tijd racistische mensen? Die Ier was toch gewoon een vampier, en ook racistisch. Het lag er zo dik en overdreven bovenop. Wat is hier creatief aan?

Ode aan de blues gemeenschap. Het slachtfestijn vond plaats in een muziekschuur, en ja, daar werd in die tijd blues gespeeld. Nogmaals, niets creatiefs of diep aan.

En wat er nou zo diepgaand is aan de 'assimilatie vs identiteit' in deze film. In letterlijk ALLE vampierenfilms wordt wie gebeten is een vampier, en in nagenoeg alle films krijgt op een bepaald moment het slachtoffer ook een keuze.

Dit is echt een van de meest overgewaardeerde films ooit. 16 Oscar nominaties, kom op zeg. Het feit dat het niet eens erbarmelijk slecht is, maar gewoon middelmatig, oppervlakkig, gejat en niet-creatief, maakt het juist nog frustrerender dat deze film zo opgehemeld wordt door sommigen.

Interessante beschouwing. Ik ga de film nog eens bekijken met dit in mn gedachten.

Ik begrijp je punt over de subtiliteit; Coogler kiest er inderdaad niet voor om zijn boodschap te verstoppen. Voor veel kijkers ligt het er dik bovenop, en als je op zoek bent naar een puur vernieuwende horror-ervaring die losstaat van de maatschappij, dan voelt dit waarschijnlijk geforceerd aan. Ook de enorme Oscar-hype schept verwachtingen waar bijna geen enkele film aan kan voldoen.

​Toch denk ik dat de 'diepgang' niet zit in het feit dat er racisme was – dat weet inderdaad iedereen – maar in de manier waarop het genre wordt gebruikt om de psychologie van die tijd tastbaar te maken:
​Horror als spiegel: Natuurlijk is die Ierse vampier 'gewoon' een racist, maar door hem een monster te maken, verheft de film het historische gevaar naar iets bovennatuurlijks. Het maakt de constante angst van die periode voelbaar voor een modern publiek op een manier die een droog geschiedenisboek niet doet. Horror is historisch gezien altijd een megafoon geweest voor maatschappelijke angsten (denk aan Godzilla en de atoombom).

​De context van de 'keuze': Je hebt gelijk dat bijna elke vampierfilm de keuze voor assimilatie bevat. Het verschil hier is de drijfveer. Het is geen romantische hunkering naar onsterfelijkheid, maar een bittere overlevingsstrategie: word ik een monster om te ontsnappen aan een systeem dat mij vernietigt? Dat geeft een standaard cliché een heel andere, wrange lading.

​Culturele bewaring: De focus op de 'Juke Joint' en de Blues is misschien niet 'creatief' in de zin van een plotwending, maar het dient als contrast. Het laat zien wat er op het spel staat: niet alleen levens, maar een hele cultuur die door 'parasieten' (letterlijk en figuurlijk) dreigt te worden opgezogen.

​Kortom: je kunt de film absoluut middelmatig vinden qua uitvoering of originaliteit, maar dat betekent niet dat de thema’s er niet in zitten. Voor mij is het juist die combinatie van historisch trauma en horror-archetypen die de film meer maakt dan een simpel slachtfestijn.

Juist omdat ik zelf een blanke man ben, vond ik deze insteek waardevol. Het dwingt me om die geschiedenis door een andere lens te bekijken en de dreiging van die tijd op een meer viscerale, ongemakkelijke manier te ervaren. Voor mij persoonlijk werkte het dus juist omdat de horror de geschiedenis niet alleen 'toont', maar ook invoelbaar maakt.

Heb hem voor de tweede keer gezien, en heb iets meer waardering voor de film gekregen dan voorheen. Vond Michael B Jordan goed acteren. Lijkt mij nogal lastig om twee personages met verschillende persoonlijkheden te spelen. Vond de muziek ook een leuke toevoeging in de film. Vond de speelduur wel wat te lang wat mij betreft.

Maar om dit genre een horror te noemen vind ik absurd.

Gewoon een leuke/originele film om te kijken. Geen top cinema.

3*

Heb de film na 80 minuten stopgezet.Waar gaat dit over? Ik kom er niet in... Daarom geef ik deze film geen waardering. 16 Oscar nominaties? Het zal wel.

Zaterdagavond als hoofdfilm deze Sinners waar ik toch wel een beetje verbaasd was dat die al zo goedkoop was op Pathé en daarmee een kans die ik maar wat graag benutte aangezien de film het behoorlijk goed deed met Oscarnominaties. Zegt dat van tevoren iets? Neen. Want dit zijn de critici, en die kijken wellicht toch anders naar dingen zoals de gemiddelde kijker dat wellicht doet.

Maar goed, een vampierenfilm te midden van de zwarte gemeenschap in de jaren '30 is toch wel een opmerkelijk plot te noemen voor een film die zo goed beoordeeld wordt door de critici. En ik ga meteen los met de minpunten waar de film op een gegeven moment circa 45 minuten tot een uur onderweg is, rond de broers en hun idee van een zaak in hun oude thuis, en ik absoluut niet het idee heb dat ik er lekker in zit. En dat bewijst zich met als hoogtepunt dat het tot de kroeg duurt dat ik door heb dat Michael B. Jordan een tweeling neerzet en ik me maar afvragen waarom hij steeds van hoed wisselt of dat er sprake is van meerdere tijdlijnen, maar goed. Het is stroef, veel karakters, veel dialoog, waar dit nu eigenlijk heen wil lijkt maar niet te willen vallen waar het vervolgens wachten is tot de uiteindelijke vampiers en wanneer dat eindelijk zo ver is, rond de kennismaking met het karakter Remmick, is dit ook met horten en stoten, oftewel hollen of stilstaan. Wanneer de finale dan eindelijk aanbreekt lijken we in een soort van From Dusk Till Dawn te zijn uitgekomen met de nodige Django Unchanged elementen. Maar echt vlotten wil het niet met deze film.

Een geweldige cast heeft de film absoluut wel, zo zou ik wel eens een hapje willen nemen van Hailee Steinfeld, is de muziek natuurlijk geweldig met uiteraard de uitbarstingen in de Juke Joint als hoogtepunt, is de rest van de soundtrack ook top, en het geweld heerlijk wanneer deze eindelijk losbarst. Buiten dat ziet het er cinematografisch prachtig uit zoals bijvoorbeeld het ritje door de katoenvelden, andere natuur en uitzichten maar ook de CGI. Maar verder blijft er toch vooral een raar gevoel hangen waar de film als horror/vampierenfilm veel te laat op gang komt en niet levert wat verwacht, en komt vervolgens als drama met onderliggende thema's ook weer onvoldoende uit de verf, want heel duidelijk of transparant wil het niet wordt. Duidelijk is dat de regisseur absoluut een idee heeft, iets duidelijk wil maken, maar daar vooralsnog niet in slaagt. Dus kan het grote giswerk beginnen wat nu eigenlijk de grote boodschap betreft.

Staat de Ierse immigratie voor een stel bloedzuigers eerste klas die alles voor een stuiver en een cent aanpakten en daarmee goedkopere en betere krachten waren dan de zwarten? Ondemijnden zij daarmee juist het nut van de zwarte gemeenschap waardoor ze overbodig werden maar identificeren de Ieren zich juist wel met hen als minderheid en tweede rangs burger? Is het juist een aanklacht vanuit de gekleurde gemeenschap dat het duister en kwaad in de vorm van vampieren hen eerder zou accepteren dan de blanke gemeenschap met de vraag wie het grotere monster is? Betreft het valse veiligheid rond de Juke Joint die als safehaven wordt opgericht maar al snel onder aanval van de KKK gaat komen? Gaat het over vrijheid waar nog steeds voor gevochten moet worden terwijl de slavernij allang is afgeschaft? Draait het om verraad en jarenlange onderdrukking... eigenlijk kan je er alle kanten me op zonder dat het heel erg duidelijk wordt waar de theorieën van Galeswallows interessant zijn maar waar ik toch onvoldoende mee kan. Dan zou ik het toch allemaal eerst nog eens moeten kijken.

Sinners is tot op zekere hoogte oké maar de echte meerwaarde en idee er achter valt nog niet bij mij. Vervelend was het verder allerminst, heeft de film de nodige kwaliteit en hoop ik op termijn de meerwaarde te ontdekken met een herkijk vooralsnog een moeizame 3,5.

De Oscars worden niet toegewezen door critici, maar juist door vakgenoten. Die kijken nog steeds anders dan de gemiddelde kijker, maar ook met een andere blik dan critici.

. Daar zit voor mij niet heel veel verschil tussen, bijna hetzelfde als een schrijver die een schrijver beoordeeld en geilt op de zinsopbouw terwijl ik denk lekker belangrijk want het verhaal moet boeien.

Dat is wel een hele platte kijk op film. Kun je je dan niet beter beperken tot het lezen van de synopsis?

Scheelt een hoop tijd.

Want in een film wordt het verhaal vormgegeven door cinematografie, art direction, geluid, castingkeuzes, aankelding, muziek, etc. allemaal zaken die jou kennelijk gestolen kunnen worden….

Nee dan begrijp je me totaal niet. Ik kijk altijd naar het totaalplaatje en neem alles mee, ik vind zelfs dat je altijd moet proberen te kijken naar wat de kwaliteiten van een film zijn ondanks dat het je smaak niet is, iets dat veel mensen niet kunnen. Daarom zie ik ook heel veel wat niet eens mijn genre is. Desondanks blijft het wel een dunne scheidslijn tussen wat een andere maker ziet en wat het eventueel biedt voor de kijker. Neem bijvoorbeeld dat Kader Abdolah jaren terug het Boekenweekgeschenk schreef en het schrijversgilde superlatieven te kort kwam, ondertussen werd Abdolah bespot door een komiek, zoiets als Kopspijkers, dat hij een taal Nazi was en vooral bezig met grammatica en het verhaal daar ondergeschikt aan was, en ik moet zeggen dat er geen doorkomen aan was. Wat een ander ziet is altijd aan persoonlijk perspectief onderhevigd dat is wat ik wilde zeggen maar wellicht dat ik in mijn vorige bericht een beetje te kort door de bocht was in mijn woorden.

Toch ook met wat verbazing naar Sinners gekeken. Met een uitgekiende opbouw worden heel wat thema's zorgvuldig afgevinkt, maar na het beginshot laat het zich al raden hoe dit feestje tot een einde gaat komen. En of het nu vampieren, zombie's of weerwolven zijn, het laatste uur is gewoon een slechte horrorfilm dat aan een heel behoorlijke gestarte dramafilm wordt geknoopt alsof er geen herfst tussen de zomer en winter zit. Vertier genoeg, maar de film verliest zichzelf daar in diverse lachwekkende scenes. De muziek bleef gelukkig wel als een rode draad door de film gaan en die blues en gospel verbond de gemeenschap echt en dat was voor mij tot wel het belangrijkste wapenfeit van Sinners.

Aardige film, maar meer ook niet wat mij betreft.

De zing- en dansscènes kon ik erg smaken, een beetje tot mijn eigen verbazing. Heel knap uitgevoerd. Maar verder vond ik het allemaal niet zo heel bijzonder. Het voelde bij mij soms wat aan als een Tarantino-afkooksel, maar dan zonder de vlijmscherpe dialogen en geweldige humor van QT's beste films.

De film duurt naar mijn gevoel ook wat te lang, en de epilogen vond ik totaal overbodig en daardoor kreeg ik nog meer het gevoel dat het einde te lang werd uitgerekt.

Zeker een knap gemaakte film die onderhoudend is en een paar toffe en wellustige scènes bevat. Maar een meesterwerk zie ik er niet in, te meer omdat vampierenfilms niet echt mijn ding zijn.

Het recordaantal Oscarnominaties verbaast mij wel, al vind ik de Oscars op zich ook niet echt hét kwaliteitslabel bij uitstek voor films. Er zijn al mindere films genomineerd geweest.