menu

Nightfall (1957)

mijn stem
3,41 (34)
34 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Film noir
78 minuten

geregisseerd door Jacques Tourneur
met Aldo Ray, Brian Keith en Anne Bancroft

Door een bizarre samenloop van omstandigheden wordt James onterecht gezocht voor moord en het verduisteren van geld van een bankoverval. Zowel de politie als de echte bankovervallers zijn naar hem op zoek.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=mhMJG7qmJkE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Dogie_Hogan
8 juli a.s. DVD release.

3,0
Thriller die op knappe wijze de spanning stelselmatig opvoert maar helaas in het slot niet hetzelfde niveau haalt (simpel, voorspelbaar en zelfs wat onduidelijk).
Aldo Ray vind ik niet zo best acteren.

avatar van Jesper187
3,5
Die vrouw bij die modeshow kon niet missen dat dat een Nederlandse was, te horen aan haar Steenkolenengels accent. Heb 't even nagezocht en mijn vermoeden werd bevestigd, het betrof ene Maya Van Horn ^^

Zie: Nightfall (1957) -- (Movie Clip) Runway - tcm.com

avatar van Inland Rabbit
4,0
*sings*: The tougher they are the more fun they are, tralala!!

Awesome! Waarom de algemene consensus is dat Out of The Past – meer een fatalistisch liefdesdrama dan een kille noir – het noir-meesterwerk is van Tourneur is me een raadsel. Ik zeg vol overtuiging dat het dit Nightfall zou moeten zijn. Al moet je wel tegen een stevige portie sadisme, zwarte komedie en vooral betrekkelijk simplistische onzin kunnen...Maar juist dat onzinnige pulp crime toontje spreekt me zo aan. Ik heb verschillende boeken in het genre gelezen en juist het gebrek aan logica, zwartkomisch dialoog, over-the-top geweld, onsubtiel seksisme en een plot dat even snel op een servet lijkt gekladderd zijn hetgeen dat zo vermaakt Deze film heeft dat gelukkig allemaal, in meerdere en soms mindere mate. Het belangrijkste, deze film neemt het allemaal niet te serieus.

Dat Tourneur ze visueel en qua algehele sfeerzeting op een rijtje had wist ik al: Out Of The Past zag er goed uit, maar vooral I walked With A Zombie viel me hierin positief op. Hij opent de film met een haast Bond-achtige openingstune en zet ons midden op straat tussen prachtige straatlantaarns en vooral veel neon. Prachtig! Toch speelt de film zich grotendeels niet af in donkere, neonverlichte steegjes, maar kiest het een veel excentriekere lokatie: een besneeuwd berglandschap, waar uiteindelijk meer dreiging vanuit gaat dan die donkere steegjes.

Niet alleen de lokatie en daarbij behorende sfeer zijn bijzonder, ook het acteerwerk is op zijn minst apart te noemen. Aldo Ray komt eigenlijk helemaal niet over als iemand die goed past in een noir: bot, houterig, versleten stembanden en geen echte klasse. Dat Anne Bancroft (mooie, naturelogende vrouw zonder veel hollywood divatrekjes of poespas) hem als love interest ziet is op zijn minst vreemd, maar eigenlijk doet ze dat ook niet: ze had gewoon geld nodig om haar drankrekening te betalen. Voeg daar een duo boeven aan toe die liever bezig zijn met sadistische liedjes zingen en onnozele spelletjes in plaats van rechtdoorzee handelen en het rariteitenkabinet is wel compleet, ofja bijna toch...maar dat moet je zelf maar bekijken.

Met 78 minuten heeft deze film geen tijd voor rust, maar toch voelen bepaalde scenes ingetogen aan. Een aantal gevechten zijn zelfs hilarisch traag. Het voegt allemaal toe aan die bizarre funfactor. Qua beoordeling is het even lastig. Aangezien noir als film voor mij een betrekkelijk nieuw genre is ben ik voorzichtig aan het uitzoeken welke films/regisseurs mij aanspreken in het genre. De beoordelingen zijn passend net zo voorzichtig, maar deze behoort zeker tot mijn favorieten. Oh en ik moet toch echt eens David Goodis boeken gaan lezen, waarvan dit een verfilming was.

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Wat een leuke verrassende film-noir om mee te pakken, door zijn korte speelduur ook nog eens erg makkelijk kijkvoer!
The bad guys zijn overtuigend en 2 van de betere die ik in dit genre tot nu toe heb gezien.
Het verhaaltje is hier en daar wat simpeltjes uitgewerkt maar de uitvoering ervan is zeer vermakelijk.

Op dit moment twijfel ik sterk tussen 3,5 en 4. De film is meer dan de moeite waard en zeker een aanrader maar omdat het verhaaltje nog wel eens wat steekjes liet vallen en het in mijn opinie misschien nog net iets beter had kunnen zijn blijf ik even op die 3,5. Een film die ik over een jaartje maar eens opnieuw moet beoordelen.

avatar van cinemanukerke
3,0
net gezien op DVD (van het franse kwaliteitslabel wildside) en het eerste dat me opviel, is de verschijning en acteerprestatie van Anne Bancroft. Lang voor The graduate had ze in de jaren '50 verschillende klassieke rollen. Hier is ze geen femme fatale (nochtans wordt deze film als een noir gezien) maar een vrouw in nood die avontuur verkiest dan op een catwalk te pronken. Regisseur Jacques Tourneur kiest deels ongewone locaties zoals de sneeuwlandschappen in Wyoming maar die helpen het desolate en eenzaamheid (van de personages) te benadrukken. De film vertelt in flashbacks waarom Vanning (Aldo Ray) wordt achtervolgd. Tourneur creëert een mysterie dat jammer genoeg geen bevredigende ontknoping kent, het einde wordt een beetje te haastig afgehaspeld alsof er iemand op de set riep : stop maar, tijd is op. Tourneur is nochtans de man achter meesterwerken zoals Cat People en The leopard man en Berlin express (3 x een must als je houdt van visueel stilistische black and white films) maar Nightfall heeft toch minder creatieve en filmische klasse momenten dan die opgesomde films. Er hangt ook veel meer optimisme in de lucht dan bij een gebruikelijke noir. De romance is meer puur en heeft een happy end, het hoofdpersonage is onschuldig (hij heeft zelfs zijn zak geld laten liggen !) en verdient een gelukkige toekomst. Ook het begin met de titelsong (een soort Sinatra song) link je niet onmiddellijk met doem en noodlot zoals bij de film noirs. Tourneur creëert een paradox door als uitgangspunt een noir te nemen maar al vlug de weg inslaat van een love story/avontuur. De personages zijn trouwens geen superhelden maar gewone jongens (en meisjes) die tegenslag kennen in het leven. De verzekeringsinspecteur is zelfs een doodgewone man die zijn lunchpakket meekrijgt van zijn liefdevolle trouwe vrouw. Al bij al middelmatige film van een talentvolle cineast.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:10 uur

geplaatst: vandaag om 17:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.