Sinners (2025)

Als muziekfilm zeker geslaagd. Er zat zelfs een stukje musical in. Heel fraai gemaakt. Ook de setting in Mississippi vond ik zeer mooi. Maar de film zelf het verhaal vond ik veel minder en was maar zwakjes uitgewerkt. Het is van alles wat. Vleugje The Color purple (beter) vleugje From dusk till dawn (beter) Jammer dat er niet echt een lekker verhaal in zat en het meer een vertel story is geworden waarin steeds iemand wat zei. Op het eind bij de aftiteling gaat ie nog even door alsof de legende doorgaat en vampiers nooit zullen sterven Amen!

Film 3,0
Beeld 4K 4,5
Geluid 4,5
Muziek 5,0

Aardige film, maar ik had er meer van verwacht. Ten eerste is de film totaal niet eng. De regels die bij vampier films horen zijn best in orde, zoals knoflook en een vampier moet je uitnodigen om binnen te komen. Maar daardoor wordt de film wel minder spannend, je nodigt gewoon de vampier niet uit. Maar goed.....

Verder vind ik de special effects zeer onder het niveau. Wederom snap ik niet dat ze geen gewoon vers (nep) bloed gebruiken. Al die CGI bloedspetters vind ik zo nep. Iedereen accepteert dat voortaan maar. Snap ik niet.

Ook de gekleurde ogen (rood) zijn slecht gedaan. Neem dan gewoon rode contact lenzen. Niet van die CGI lichtjes in de ogen.

Verder krijg je maar weinig sympathie voor de hoofdrol speler (s). Dus als er iemand wordt afgeslacht, dan is dat helemaal prima. Michael B Jordan ziet er wel héél goed uit. Is zijn kapsel niet wat te modern voor die tijd?

Vampierprentje dat me niet echt lag.

Het eerste uur vond ik wat aan de saaie kant, daarna kwam eindelijk wat meer horror op de plank. Echter het hele muziekgebeuren errond was niet mijn ding.

2,5*

Ik weet het heel veel zullen door mijn stem denken "Vijf sterren hoe dan". Ik snap ook best dat dit geen (standaard) 5 sterren film is. Maar enige wat ik eigenlijk wist van deze film, was dat hij het best goed deed in de bios. Ik had nog een Pathe Thuis bon zag deze staan en dacht ach waarom niet. En ging er echt volledig open in.

De soundtrack, het tijdsbeeld, en de genre wisseling ik vond het gewoon op dat moment geniaal, en de bijna 2,5 uur waren ook echt voorbij gevlogen. En bij de aftiteling was mijn eerste gedachte ook alleen even "Wauw" ... ... dus ik kon niet anders dan direct volle mep geven.

Wellicht bij herzien dat het veranderd, maar voor nu gewoon volle 5 sterren van mij.

Locaties zijn mooi gekozen en camerawerk vind ik goed gedaan. Daarnaast is de muziek mooi gekozen en past goed bij het verhaal. Mijn probleem met deze film is dat ik niet meegenomen wordt in het verhaal.

Het begint ergens en eindigt ergens en ik had aan het eind van de film niet een voldaan gevoel. IK snap dus ook de hoge score niet, wellicht omdat dit jaar een heel slecht filmjaar is en een gemiddelde film als deze bovenuit stijgt.

Maar dit is mijn mening.

Film met een erg fijne sfeer, prachtige muziek en cinematografie.

Niet goed. Alle clichés van de vampierenfilm voor de zoveelste keer bijeen gerakeld, dan nog met wat black awareness erbovenop en zelfs met musical scènes ertussen, want in de Afrikaanse cultuur bezit muziek de kracht om goede en kwade geesten op te roepen. Met het verhaal kon ik weinig, en zeg maar gerust niks, maar het zag er op visueel vlak nochtans echt goed uit. Ook de zwoele en zweterige bluesy sfeer van de "deep south" is mooi in beeld gezet, bijna western-achtig. Leunt als film misschien nog het dichtst aan bij From Dusk till Dawn zoals hier al opgemerkt door mede-users. Het eerste uur is deze prent ook best saai. Er gebeurt niet veel meer dan het recruteren van enkele medewerkers voor de opening van de "joint" van de tweelingbroers. Dat kan ik zelfs geen opbouw noemen, eerder tijdsvulling. Coogler is echt een regisseur die me totaal niet ligt.

Ik vind het eerste uur juist het best, de film vond ik in het 2e uur tegen het ontsporen aan.

Racistische film waar de linksdragende woke cultus hun blanke (zelf) haat heerlijk in kwijt kan. De blanke duivel die natuurlijk niet te vertrouwen is en dood en verderf zaait wordt gelukkig ook niet door de zwarte helden vertrouwd, want bijna werd nog de fout gemaakt om deze bloeddorstige killer in hun zwarte gemeenschap toe te laten. Gelukkig werden z'n leugens over verbroedering net op tijd doorzien. Het eindigt allemaal met nog een lekkere moordpartij van een zwarte onderdrukte held die in z'n eentje op de valreep nog effe tig smerige blanke racistische mannen kon neermaaien en die verder totaal niet op het vampieren verhaal aansluit maar ach, de woke liefhebber komt hier goed aan z'n trekken. Want waarom wachten op excuses van de politiek voor het slavernij verleden, als je de daders gewoon meteen af kan knallen? Dat voelt toch veel beter?

Als vampieren film is deze natuurlijk compleet mislukt, elke vorm van spanning mist, maar het slappe aftreksel van de titty twister bar was natuurlijk ook niet de kern hier. Nee, dit mag niet in de schaduw staan van wel geslaagde vampieren films zoals nosferatu. Het enige pluspunt was de muziek, die prima klinkt

In veel lijstjes prijkt Sinners als een van de beste films van 2025 tot dusver. Deze gewaagde “vampierhorrorblues” weet lange tijd de juiste snaar te raken, maar valt uiteindelijk toch uit de toon.

Om te beginnen ziet Sinners er waanzinnig goed uit. De hoge resolutie en het brede filmformaat zorgen voor gedetailleerde beelden met indrukwekkende diepte. Met een doordacht contrast tussen licht en donker wordt elke scène bijna schilderachtig in beeld gebracht. Tja, had ik deze film maar op het witte doek gezien.

Naast zijn goede looks moet Sinners het ook van ambiance hebben. Blues en vampieren versterken de gespannen sfeer in het door segregatie verdeelde Mississippi van de jaren dertig. Het absolute hoogtepunt is de one shot in een juke joint, waarin heden, verleden en toekomst van culturele zielsbeleving op originele wijze vervlochten raken. Er broeit duidelijk iets.

Mijn probleem met deze film is dat het behoorlijk ontspoort. Na een zorgvuldig opgebouwde aanloop krijg je een slap aftreksel van From Dusk Till Dawn. De zogenaamd verklarende mid-credits zorgen daarnaast voor alleen maar meer verwarring. Regisseur Ryan Coogler slaat daarmee een houten staak in zijn eigen creatie.

Sinners is een originele genremix boordevol diepere symboliek. Maar wel een met duidelijk een ingrediënt te veel die het geheel een bittere nasmaak geeft. Zonde.

3,0 * Van winner tot sinner

[Horrorfilm Challenge 2025]

Het begin is erg sterk en intrigerend, met een zeer goede muzikale omlijsting. Jammer dat de film halverwege overschakelt naar horror met vrij goedkope gore. Heeft de film misschien wel een vol punt gekost.

Shocktober 1

De muziek zorgt ervoor dat de film lekker wegkijkt en de scene met de verschillende muzikanten is geweldig. Maar de film neemt wel te veel de tijd. Het had best wat korter gemogen en het verhaal iver de twee broers die terugkeren wordt niet eens rcht goed uitgewerkt. Dus ga dan wat sneller over tot de actie.

Verder wel mooi gemaakt.

3,5

Als je er volledig blind ingaat, kan deze film je wel verrassen want de film kent een lange opbouw waar je op een bepaald moment denkt waar blijft de horror. En dan opeens weet je met welk soort kwaad je te doen hebt en toegegeven die zag ik niet aankomen. Het verhaal kent dus een geduldige opbouw, al had er toch wat meer voorgeschiedenis van de twee broers mogen zijn in het verleden van Chicago. De opbouw gaat vooral naar de koop van een zagerij waar de twee broers een feesttent van willen maken. Ze trommelen verschillende vrienden en kennissen op met als doel om de feesttent goed te kunnen runnen. Daardoor een redelijk lange introductie van verschillende personages. Wanneer het kwaad in gang schiet, wordt het tempo onmiddellijk in de hoogte geschoten met redelijk wat bloederige scènes. De gedachte van From Dusk Till Dawn is dan niet ver meer, maar qua gore en opzet komt deze film wel niet in de buurt van die klassieker. Toch weet deze horrorprent voldoende te vermaken door gebruik te maken van mooie beelden en passende sfeervolle muziek gecombineerd met gore. De scène in one shot waarin heden, verleden en toekomst in elkaar zijn verweven, is een prachtige scène. Overigens is het slot goed bedacht want als je de film goed hebt gevolgd , is dit een logische en bevredigend einde van de film. 7/10

Echt een hele matige film.

De muziek vind ik meest aangename van deze film en het beeld van het leven in de Mississippi Delta destijds ook tof. De twist zo halverwege is aardig maar had van mij niet gehoeven.

In de tijd dat de Jim Crow-wetten nog van toepassing waren in de Verenigde Staten keert de beruchte zwarte tweeling Smoke en Stack terug naar hun geboorteplaats in het diepe zuiden om daar een Juke Joint te openen. Een fulminant openingsfeest met heerlijke Bluesmuziek en volop drank wordt onaangenaam onderbroken als zich een merkwaardig blank trio aandient, dat beleefd vraagt om te worden binnengelaten. Ryan Googler maakt als schrijver en regisseur van Sinners een heerlijke, swingende en sfeervolle film.

In de film verenigen zich een scala aan genres. De film speelt zich af in de jaren 30. De slavernij is afgeschaft maar rassenscheiding is aan de orde van de dag. In de eerste helft van de film is het vooral blaxploitation en Neo-western die de klok slaan. Het horrorlabel is amper te herkennen. Het is dat Googler je er middels een gewiekst geplaatste en effectieve jump scare af en toe aan herinnert. Je zou het te midden van dramatische gebeurtenissen en het swampy feestgedruis bijna vergeten.

Met een speelduur van ruim twee uur neemt Googler ruimschoots de tijd de personages bij de kijker te introduceren en samen met hen een gevoel van saamhorigheid te creëren. En zodra hem dat is gelukt, wordt die saamhorigheid in de tweede helft van de film weer genadeloos afgebroken. En dat voelt wrang want er was emotionele binding met het ensemble. In filmisch opzicht is het een goeie zet want zo kan de film vaart maken en zonder gewetensbezwaren toewerken naar een bloedige en vermakelijke apotheose.

Sinners kiest een mooie balans tussen politieke thematiek, de last van het verleden, familiale verstikking en bijna filosofische vraagstellingen over vrijheidsdrang. Het levert prima dramatische spanning op en is interessant. Ook in technisch opzicht is de film de moeite. Vooral in de tweede helft van de film is het genieten van de actiescènes die door uitstekend camerawerk in lange takes over de kijker worden uitgestort. Af en toe eventjes onderbroken door gehaaid gezette cuts die een jump scare of een overgang naar een ander tafereel inluiden en gelukkig geen haperende impact hebben op het verhaal of de beklemmende atmosfeer.

Een goede dubbelrol van Michael B. Jordan als de tweeling Smoke en Stack. De tweeling fungeert als ambivalent heldenduo. Uiterlijk is het verschil tussen beiden niet groter dan een verschil in de kleur van de stropdas die ze omhebben. Innerlijk zijn de verschillen groter en dat weet Jordan heel genuanceerd uit te dragen. Goeie rol ook van Miles Caton die positief opvalt als jonge bluesmuzikant die voor een duivelse keuze staat.

De muziek speelt natuurlijk een belangrijke rol. Heerlijke blues die fantastisch bijdraagt aan de zwoele sfeer. In de loop van de film wordt de Blues afgewisseld met modernere muziek die weer prima bij de actiescènes past. Aan het eind van de film zien we bluesveteraan Buddy Guy nog langskomen. Mooi! What a Guy! What a Film!

Een zeer originele Vampieren film, van een ijzersterke kwaliteit.

Met grandioos acteer spel van de cast.

Het Camera werk is van hoogstaande kwaliteit, wat geld voor de gehele film.

De film heeft spannende momenten en de film muziek is fenomenaal.

Ook knap de dubbel rol van Michael B.Jordan die een van de beste acteurs van deze generatie is.

Een knap staaltje Cinema van niveau van de makers en de cast.

Van genoten.

Ik was al een tijdje benieuwd of de hype rond deze Sinners terecht was en met Halloween deze vrijdag was het geen beter moment om hierover een oordeel te vellen.

Ik had hier en daar reeds gelezen dat de film vergelijkingen vertoond met From Dusk till Dawn (een film die ik met 4.5* beoordeeld heb), maar aan dat niveau komt Sinners niet. De hele setting rond het zuiden van Amerika in de jaren 30 en de insteek van de bluesmuziek kan me nochtans wel charmeren. Het zorgt ervoor dat Sinners een eigen smoel krijgt. Alleen wordt er te veel tijd verloren in de opbouw en de karakteruitdieping.

De tweeling Smoke en Stack komen terug naar de plaats waar ze opgegroeid zijn om er een juke joint op te starten. De opbouw is net iets te saai en het duurt een poosje voordat we kennismaken met de vampieren. Gelukkig maakt het tweede gedeelte van de film wel veel goed, maar het dak gaat er niet helemaal af zoals in From Dusk till Dawn (er zit ook nog een leuke knipoog in naar The Thing wanneer het groepje overlevenden knoflook moeten eten om te bewijzen dat ze geen vampieren zijn). Het einde voelt jammer genoeg geforceerd aan waarbij Smoke nog een aantal leden van de Klan afknalt, om er toch nog een bepaalde boodschap in te steken.

Over het algemeen is het wel een degelijke film, maar de verwachtingen lagen toch wat hoger.

3*

Goede film hoor. Jammer dat ik hem in de bioscoop heb gemist. Zaten wel wat beelden in die ik op groot doek had willen zien. Met name die beelden van die katoenvelden.

Bijzondere film... Meningen zijn ook aardig verdeeld. Ik vond het eerste uur eigenlijk wel sterk. een soort onderhuidse spanning voor wat nog komen gaat. Daarna ging het eigenlijk alle kanten op en vond behalve de muziek/musical gedeelte ook de dialogen wat langdradig worden. Wat mij betreft duurt de film 20/30 minuten te lang. Al met al zeker een voldoende. 3,0*.

Na de trailer gezien te hebben, je moet er van houden niet voor mij.

Kan ik ook wel een clip van Michael Jackson op zetten en is korter.

Muziek is het enige pluspuntje en het acteerwerk prima tot de pleures uitbreekt. Daarna gaat het hard naar beneden. Vampieren zijn niet helemaal mijn ding, maar er zitten soms best goede tussen .Helaas is daar dit er geen van. Bloed wat eruit spuit , niet best. Snap niet dat deze een hoog cijfer heeft.

Goeie film, eerste deel drama / misdaad, 2de deel horror.

Verveeld ook nergens.

Niet mijn ding. Een verzuurde versie van From Dusk Till Dawn vanuit Afrikaans historisch oogpunt. Racistisch en meta, waarbij stereotypen niet worden geschuwd. Sterker nog, Sinners bestaat voor een groot deel uit stereotyperende figuren, zoals de katoenplukker, Blues muzikanten, single moms en dominees. Daartegenover uiteraard de KKK en kwaadaardige Hillbilly’s. Bij de cultuur hoort uiteraard veel muziek en dat maakt de film grotendeels een musical. Technisch en audiovisueel is de film prima in orde, maar het narratief is niet aan mij besteed.

Bovenstaande aspecten maken voor mij dat Sinners mij minder lag. Ik zet FDTD liever nog een keer op, dan dit afro-Amerikaanse jatwerk.

De film oogt best op de dvd-hoes de film duurt meer dan 2 uur en het is meer dan een uur wachten op enige vaart/actie... dat tenslotte ook niet overtuigt. Horror op een laag pitje, ik ga mijn tanden in een volgende film zetten...

Vermakelijke film die een aantal thema's samen probeert te brengen is een beetje een mixed bag die tegen het einde nogal ontspoort. En eigenlijk te lang doorgaat, eerst met een scène die niet zou misstaan in Commando, gevolgd door een merkwaardige en overbodige epiloog.

Vanwege de cinematografie, de vele geslaagde muziek en dansscenes en het spel van Jordan is Sinners zeker de moeite waard, maar niet de topfilm waar ik op hoopte.

Verrassend goede film! Een mix van verschillende thema’s: segregatie, voodoo, blues, vampiers, gangsters. Dat de inspiratie bij QT wegkomt mag duidelijk zijn, From Dusk Till Dawn wordt hier meerdere keren genoemd, toch zou ik Sinners als zeer origineel durfen te bestempelen. De film ziet er waanzinnig goed uit, zelfs het spelen met het beeldformaat is een geslaagde gimmick. Het knappe van de film is dat het in het begin het verhaal nog alle kanten kan opgaan, je wordt meegezogen in mooie beelden en bluesmuziek. Je weet dat er een wending komt, maar de manier waarop dit gebeurt is toch een verassing. Het horror element blijft binnen de perken en het ontaard gelukkig niet in een of ander slaugtherhouse film.

Een zeer onderhoudende film met uitstekend beeld en geluid, prettige acteurs en een verrassend verhaal, een aanrader.

Bijzondere film, waarvan ik het hele vampieraspect eigenlijk nog het minst van allemaal vond. Het is allemaal heel sfeervol en thematisch gelaagd maar zodra het dan gaat over houten staken en knoflook vind ik dat het de film eigenlijk een beetje naar beneden haalt.

Vooral de eerste helft is wel boeiend. Er wordt rustig de tijd genomen om een setting en sfeer te creëren. Hoogtepunt was wel de muziekscène halverwege waarin spirits of both past and future te zien zijn, als een soort ultieme viering van de zwarte cultuur en muziek. Erg sterk en creatief gedaan.

Maar vanaf het moment dat de vampiers ten tonele verschijnen vond ik het zelf eigenlijk wat twijfelachtiger worden. Het levert op zich wel toffe scènes op (vooral ook mooi gefilmd die groep vampiers in het duister enzo), en de achterliggende symboliek en thematiek over zwarte muziek, witte mensen die het komen ‘stelen’, je ziel verkopen en wat al niet meer (er is vast nog meer uit te halen) is op zich wel interessant, maar het komt er allemaal een beetje rommelig uit. Ik vond de verschillende ‘lagen’ van de film eigenlijk niet heel goed bij elkaar komen (vampiers, zwarte cultuur, de KKK, muziek, etc).

Toch verdient dit alsnog een heel nette score. Het is creatief, sfeervol, origineel en audiovisueel heel erg sterk.

4*

RETEGOED.

Mag wel zeggen de ultime mix van From Dusk Till Dawn / Django Unchained en The Hateful Eight.

Zelfs het horror gedeelte valt mee, is spannend en zit goed in elkaar.

Tip: Blijf de aftiteling (zo'n 12 minuten) helemaal uitkijken.