Meningen

Een Uwe Boll film die warempel een goed niveau haalt

Vond deze film best indrukwekkend. Hoe krijg je leerlingen zover dat ze zich laten gaan met wapens op een school...ongelooflijk. Trieste is dat dit geen fictie is, maar overal gebeurd. En soms barst de bom dan eens en is het te laat. Beklemmende film!

3,5*

De zoveelste peperdure Netflix-productie met grote namen in de cast die op zijn best een beetje vermaakt, maar weer heel gemiddeld is. Qua vibe willen ze een soort James Bond of Mission: Impossible zijn, met spionage, snelle actie, flitsende beelden en veel verschillende locaties maar dan zonder de absolute kwaliteit van die reeksen. Gal Gadot doet het best goed hoor, mooie dame ook maar ik moet een dag later al weer terug zoeken wat haar naam ook alweer wat. Vrij inwisselbaar allemaal dus. Neemt verder niet weg dat het leuk thuisvermaak is. Zeker de parachutedaling in het begin zag er tof uit. Maar in een blockbusterzomer waar zo ongeveer om de week een grote titel verschijnt valt deze Heart of Stone wel een beetje in het niet.

Kleine 3*

Ik heb hem net gezien en dat had ik maar beter niet kunnen doen.

De film begon nog wel aardig en in het begin vond ik wel iets wat op humor leek, maar daarna...

Ik vind normaal Ben Stiller films (Night at the museum, Click, 30 Going on 30 etc) wel leuke, prettige wegkijkfilms maar in deze film is hij zo totaal niet grappig.
Tel daarbij het suffe, voorspelbare, niet grappige en zeer cliche achtige verhaal en je hebt een saaie film.

Enige grappige personage vond ik zijn vader, die hem aanspoort meer te neuken en die soms directe en botte opmerkingen maakt. Maar ja, hij kwam maar een paar keer even in de film voor, te kort om het te redden dus.

De film was niet grappig om een komedie te heten en er was te weinig romantiek om er een romantisch verhaal van te maken. Geen aanrader dus.

2*

Opvallend genoeg voor mijzelf heb ik hier gister echt van genoten. Waarom opvallend? Nou, omdat ik eigenlijk weinig met misdaadfilms als deze heb. Maar goed, elk genre heeft altijd zijn positieve uitzonderingen, gelukkig ook maar.

Dit is een zeer goede thriller met ook de nodige actie en emotie momenten. Uiteraard staat de film grotendeels dankzij het uitblinkende acteerwerk van Pacino en De Niro. Die 2 hebben toch zoveel charisma en acteerkwaliteiten, steeds weer heerlijk om naar te kijken. Voor mij persoonlijk vond ik het erg leuk om Dennis Haysbert in de film te zien. Voor wie de serie 24 kijkt, daar is hij dus de president van Amerika. Hier in Heat een aan lager wal geraakte oud bajesklant. Ook hier liet hij zien al een uitstekend acteur te zijn.

De film kent een hoop sterke momenten, maar ik vond de ontsnapping + achtervolging na de bankoverval toch echt meesterlijk! Wat een ontzettend goed gefilmde scene vol actie en spanning. Dat geluid er ook bij van de knallende shotguns en machinegeweren in de binnenstad, machtig!.

Kortom, meer dan goede thriller, aanrader!
Wel jammer dat het einde wat voorspelbaar en cliche was. Een film als deze had een origineel en bijzonder einde verdiend, maar ach...

4*

Een wat aparte film uit het oeuvre van Peter Jackson; eentje die redelijk serieus is, al zitten er met die droomscènes en rare fantasieën natuurlijk voldoende typische Jackson beelden in met rare creaties en gore momenten. Dit schijnt de eerste grote rol van Kate Winslet geweest te zijn en dat valt ook wel te zien. Ik vond haar overacting niet erg interessant, al zat dat natuurlijk haar rol geweest zijn. Verder valt wel op dat ook destijds Jackson al die fijne, eigen stijl had die je ook weer goed kan zien met de natuurshots en met afwijkend camerawerk. Al met al geen hoogvlieger, maar best te doen.

3*

Deze film is sowieso veel beter dan de Amerikaanse versie, Kipnapping Mr. Heineken. Het was ook wel vreemd dat daar een film over de Heineken ontvoering vandaag kwam, want eigenlijk is het vooral een Nederlands verhaal dat mensen in het buitenland nauwelijks kennen vermoed ik. Zelfs nationaal valt het met de heftigheid van het verhaal wel mee, maar het is toch wel heel erg bekend geworden.

Wat deze film goed doet is een prima tijdsbeeld schetsen van wanneer dit allemaal gebeurde. Een gezellig Amsterdams café met smartlappen, zulke dingen komen hier wel leuk terug. Inhoudelijk lijkt de film wel af en toe een loopje te nemen met de werkelijke feiten, maar erg storend was het ook weer niet. Wat ik ook wel goed gedaan vond is dat de film niet volledig om de ontvoering draaide, maar ook om de nasleep met de jacht op de daders. Dat geeft de film toch wat afwisseling. Wel vond ik de cast niet erg sterk, op Rutger Hauer na. Dat blijft een charismatische topacteur en zijn rol als Heineken is niet zijn beste, maar ook zeker geen uitschieter omlaag. De meeste andere castleden vond ik soms wel vrij theatraal.

Erg goed is de film ook weer niet geworden, het duurde me op een gegeven moment te lang en echt spannend werd het nooit. Maar het is wel een redelijk eindresultaat geworden, prima om eens te bekijken op een regenachtige vakantiedag.

3*

Interessant thema, maar als docu iets minder geslaagd. Ik kende het hele fenomeen niet, maar schijnbaar is het in Amerika al tientallen jaren ''cultuur'' dat ouders onhandelbare kinderen laten ontvoeren door mensen die hen in de wildernis gaan drillen tot de sociale, fijne mensen waar de ouders op hopen. Wat de fuck zeg, het is gewoon ontvoering van kinderen en daarna ook nog eens ongewild afbeulen in extreme temperaturen. Steve Cartisano is bij dit tienerkamp de spil in de organisatie en na het zien van de docu weet je eigenlijk nog niet of hij het nu echt voor de kinderen en hun welzijn deed of voor geld. Je neigt naar dat laatste. Maar hoe bizar het verhaal ook is, zo halverwege begon de docu me ernstig te vermoeien omdat het in herhaling viel. En het helpt ook niet mee dat ik bepaalde slachtoffers zoals die alternatieve vrouw die met blote voeten op de bank haar verhaal deed vrij ergerlijk vond.

Ik had graag meer willen weten van de ouders waarom ze dit de enige oplossing vonden en hoe nadien nou de band met hun kind was. En ook wat meer info over de copycats die het werk van Cartisano voort hebben gezet was handig geweest. En de docu leek Cartisano ook wel een beetje op een voetstuk te zetten, zo krijgt zijn familie alle kansen om te vertellen hoe fijn hij was. De man zelf is een paar jaar al dood, dus die kon niet meer zijn zegje doen helaas.

3*

Ja, dit was toch wel weer leuk. Normaal had ik de film niet in de bioscoop meegepakt, maar de reviews op Moviemeter waren positief genoeg om de gok te wagen en uiteindelijk is het ook nog best wel bevallen. Hell Fest is nergens echt goed, maar kent wel voldoende sfeer, spanningsopbouw en een paar nare kills voor voldoende entertainment. Het Hell Fest-pretpark is natuurlijk een hele geschikte locatie voor een horrorfilm. Overal lopen freaky figuren en zijn best wel gave decors zichtbaar. Wel voelt zo'n park heel erg Amerikaans aan, wat betekent dat het meteen wat onrealistisch groot en overdreven is, maar dat stoort niet. Wat wel weer stoorde was de hopeloze cast. Die kortpittige kapsel meid, brr. Bah. Die vervelende donkere meid, die irritante Aziatische gozer. Ze stoorden me behoorlijk. Alleen de hoofdrolspeelster en haar love crush vond ik wel sympathiek. Anderzijds zijn onsympathieke personages in dit soort films natuurlijk wel nodig, want je weet dat de meesten gewoon de pijp uit gaan. En dat gebeurt een aantal keer nog best op een vermakelijke en bloederige manier. De killer zelf is een beetje een Michael Myers kopie, maar dan wat minder angstaanjagend. Maar wel overtuigend genoeg dat ik nog wel op een Hell Fest 2 zou wachten. Ik kan me goed voorstellen dat deze er ook gewoon gaat komen. Zoveel ouderwetse slashers zie je de laatste jaren ook niet meer, jammer genoeg.

3*

Ik had een heel goede film verwacht, het is slechts een goede film geworden. Ondanks prima acteerwerk (vooral van Jeff Bridges), mooie sfeerbeelden van het Amerikaanse landschap en een prettige soundtrack vond ik het nooit echt heel interessant worden. Het gebrek aan spanning wordt wel redelijk door bovenstaande punten gecompenseerd, maar niet helemaal. De karakters worden behoorlijk uitgediept, het verhaal een stuk minder. Uiteindelijk vind ik het vooral een mooi omhulsel, maar met te weinig inhoud om het bovengemiddeld goed te vinden.

3*

Aangenamer vervolg op een in mijn ogen dramatisch slechte 1e deel. Hellraiser 2 bevat meer en is vermakelijker. Waar ik deel 1 nogal saai en redelijke netjes vond bevat deel 2 veel meer gruwelmomenten en is het verhaal ook wat aantrekkelijker. Nog altijd vind ik dit geen topreeks, maar er zit vooruitgang in.

Laat ik eerst eens heel negatief beginnen: Wat een ongelooflijk crappy kut special effects, alweer. Deel 1 had dat ook al. Wat is dit? Hebben ze een budget van 100 dollar gehad voor de effecten? Zeker in de hel zag het er nep uit. Wel vond ik wat afslachtmomenten er wel redelijk goed in zien. Veel bloed en vlees en dat redelijk weergegeven. Pinhead zag er ook prima uit, jammer alleen dat zijn rol niet zo super groot was. Pinhead moet zon film dragen en continue in beeld komen!

Ik vond de sfeer van deze film ook niet verkeerd. Zeker het 1e half uur in de inrichting met de dokter die ook diep in het occulte zit vond ik best spannend. Eenmaal in de hel beland werd het minder omdat het nogal saai met alleen maar gangetjes werd weergegeven. Jammer dat ze toen de tijd niet een goede grafische vormgever hebben ingehuurd, je had er veel meer uit kunnen halen. Eind jaren 80 zijn er toch genoeg films uitgekomen die grafisch niet verkeerd waren. Verder bevatte de hel ook wat aardige scene's. Jammer dat het eind nogal soft en best matig was.

Alles bij elkaar een beter deel dan de 1e in mijn ogen. Ik ga deel 3 toch ook maar eens proberen.

3*

Toen vorig jaar een reboot van Hellboy ging draaien, heb ik me daar enorm mee vermaakt. Er viel genoeg op aan te merken, maar de film was snel en heerlijk bloederig. En dat is toch wel iets wat ik wil zien bij een tegen monsters vechtende rode gigant. Ik had ieder geval weer eens zin gekregen om de twee oude films een herziening te geven.

Helaas heeft de eerste Hellboy die nu al ruim 15 jaar oud is (damn, ik word oud) de tand des tijds niet echt goed doorstaan. De reboot kende geen geweldige CGI, maar de effecten van dit deel uit 2004 zijn nu ook wel vrij verouderd. Hellboy zelf ziet er nog steeds stoer uit, maar visueel vind ik het wat kaal en weinig imponerend meer. De designs zijn gelukkig wel knap gemaakt. Wel kent deze film veel sfeer. De intro vind ik nog altijd fantastisch, met occulte Nazi-praktijken in Schotland. Daarna zitten er ook nog wel voldoende leuke momenten in, maar van mij had de film best ingekort mogen worden. Nu kabbelt het middenstuk me iets te langzaam voort. Jammer dat ze niet gewoon met de Nazi's verder gingen in de film, dat had ik echt leuk gevonden. En ik stoor me gewoon aan het gebrek aan bloed en botten, wat nu gewoon een beetje mijn Hellboy standaard is sinds vorig jaar.

Prima vermaak, maar meer ook niet.

3* (was 3,5*)

Ik kan me niet meer heel gedetailleerd de twee oude Hellboy films herinneren, op wat flarden na. Wel waren ze erg boeiend en was Ron Perlman geweldig als Hellboy zelf. Het wordt denk ik tijd ze weer eens opnieuw op te zetten nadat ik vanavond naar de nieuwe versie ben gaan kijken.

Jammer van de veelal matige reviewcijfers, want ik heb me kostelijk vermaakt. Ik kan best wel meegaan met een hoop kritieken. Het is slecht geschreven, het acteerwerk is lang niet altijd best (al is David Harbour gewoon prima als Hellboy, maar is Milla Jovovich zoals altijd vrij beroerd) en de CGI is lang niet altijd overtuigend. Maar man, dit was gewoon een dikke lading fun. Deze Hellboy is snoeihard, heerlijk bloederig en op een fijne wijze over de top. Scènes als het gevecht met de drie reuzen of het einde als de hel open trekt in Londen zijn gewoon zo belachelijk, dat ze best wel hilarisch goed zijn. Wel vond ik de grote finale een beetje een sof. Te gemakkelijk, te snel en weinig episch. Alles wat ze uit elkaar scheuren of onthoofden zie je overigens gewoon fijn in beeld. Mooi dat er nog een markt voor een film als deze of bijvoorbeeld Deadpool is. Niks tegen de PG-13 films van bijvoorbeeld Marvel, maar soms verlang je naar een avondje gorigheid. Ook qua humor zit het wel goed, al is dit wat meer duister dan de eerdere films. Misschien had het op dat vlak nog iets beter gekund, maar slecht was het niet.

Het slot laat alle ruimte open voor een vervolg. Die kan van mij niet snel genoeg komen. Ik ken de comics niet, maar schijnbaar benadert deze films dat wel op een overtuigende wijze. Dat dit met genoeg liefde voor de franchise is gemaakt zie je ieder geval direct. Leuke aftercredit-scènes ook, blijf dus vooral helemaal tot het einde zitten.

3,5*

Na vorig jaar de Hellboy reboot in de bioscoop te hebben gekeken, heb ik dit weekend maar eens beide oude delen opgezet. Hellboy 1 viel me eigenlijk tegen in de herziening. Destijds tof, maar nu aardig ingehaald doordat de markt vol superhelden of superwezens nu echt gigantisch is. Het oogde ook gedateerd. Wel knap bedacht qua designs. Verder is het jammer dat er gewoon 0,0 blood en gore aanwezig is, wat wel bij Hellboy zou passen en wat de reboot in mijn ogen als dik pluspunt nu bezit.

Gelukkig doet The Golden Army het beter, al blijven bovengenoemde punten hier ook staan. Er is in twaalf jaar film gewoon veel veranderd. Visueel is het gewoon niet meer erg aantrekkelijk, al is het ook zeker niet lelijk. Maar het voelt wel als CGI uit een ver verleden. Zeker Hellboy zelf kan er nog prima mee door, maar bijvoorbeeld het gouden leger heeft z'n beste tijd wel gehad. De film zelf is vooral veel leuker dan de voorganger. Een leuker verhaal en veel meer fun. Qua humor hebben ze de boel echt opgeschroefd en dat pakt goed uit. Del Toro heeft nog steeds veel talent en laat hier wederom zien dat hij heel goed is in het bedenken van fantasiewerelden.

Toch blijft mijn eerder gegeven vier sterren niet staan. Ik heb me een avondje vermaakt, maar echt top is dit voor mij zeker niet. Toch is het wel jammer dat Del Toro en Perlman nooit een derde Hellboy hebben mogen maken. De potentie was er wel degelijk.

3,5* (was 4*)

Leuk dat ze wat meer naar de horror-fantasy kant terug zijn gegaan, maar het is verder een lange zit waar ik niet heel veel aan vond. Visueel is het nog niet eens zo lelijk, maar alles is donker gefilmd en ook chaotisch rommelig. Inhoudelijk wist me het niet te boeien en ik irriteerde me een paar keer aan die overdadige geluidseffecten. Jammer dat ze van een tof karakter als Hellboy toch vaak van die gemiddelde films maken. Nou ja, het is te kijken als je even wat domme pulp zoekt.

2,5*

Hellraiser is me een jaar of 14 geleden zeer tegengevallen, maar met de reboot die er nu is en die ik wil zien toch maar een kans op eerherstel gegeven. Mijn smaak is behoorlijk veranderd in die periode, dat weet ik wel. Gelukkig komt Hellraiser er nu veel beter vanaf, maar nog altijd zal dit geen franchise zijn waar ik warm van word. Het is een tof concept, maar zo low budget uitgewerkt dat het gewoon moeilijk echt goed te vinden valt. De praktische effecten zijn wel goed gedaan met bloed en vlees, maar de andere special effects zijn gewoon dramatisch. Het acteerniveau is al niet heel veel beter. Toch kijkt alles wel aardig weg.

Erger dan het net genoemde is dat ik het gewoon nooit boeiend of spannend vind worden en de film gaat ook redelijk als een nachtkaars uit. Pinhead is een horroricoon, maar had voor mij wel betere films verdiend. Toch heb ik er nu wel een voldoende voor over, vooral omdat men in die jaren nog echt originele horrortitels afleverde in de bioscopen. De horrorfilmwereld teert nu nog op de titels uit de jaren 70 en 80.

3* (was 1,5*)

Ik hou van horror en draag bijna alle klassieke horrorreeksen zoals Halloween, Friday the 13th, Chucky en noem ze allemaal op een warm hart toe. Zelfs de slechte delen hadden hun charme, maar met Hellraiser had ik dat niet. Pinhead was tof, de films niet. Deze week nog even het origineel opgezet en er uiteindelijk toch nog een voldoende nu van gemaakt, maar wel een kleine. En nu dan de reboot. Zoals bij bijna elke reboot in het horrorwereldje is het niks geworden. De bloody nasty sfeer uit het origineel ontbreekt, net als spanning (zat overigens ook niet in het origineel) en een lekker verhaal. De film duurt liefst twee uur, wat compleet belachelijk is voor dit soort werkjes. Hoe verzin je het zeg. En nu is er uiteraard een vrouw in de hoofdrol, wat anno 2022 wel schijnt te horen maar het maakt de film niet interessanter. De Cenobites doen me hier ook niks, veel te smooth en opgepoetst. Geen idee waarom dit gemaakt is, behalve dan om centen te harken. Beter begraven ze deze reeks voor de komende 100 jaar, ik zal het niet missen.

1,5*

Zwak vervolg van een in mijn ogen (tot nu toe?) zwakke reeks. Ik vond Hellraiser 1 echt slecht, deel 2 was iets beter maar ook geen hoogstaande film en dit 3e deel voegt ook niks toe. Hellraiser 3 is groter en smeriger maar niet boeiender. Het enige wat ik nog kon waarderen aan de 1e film was de lugubere sfeer. Deel 3 heeft daar niks meer van. Ik miste een verhaal dat wat voorstelde en ik miste al helemaal een stel acteurs die daadwerkelijk kan acteren. Zelden een film gezien waarin bijna iedereen slecht acteerde. De film had nogal zijn rare momenten. Zo vond ik het nogal gek dat JP probeerde om Terri aan Pinhead in beeldvorm op te offeren maar nadat mislukte ging ze wel doodserieus de dialoog aan met hem. Das dezelfde die je net probeerde dood te maken domme muts! Verder sloeg ook dat geleuter met de dromen over de Vietnam oorlog met de pa van journaliste Joey niet erg aan. Sloeg nergens op en boeide niet. Wat wel boeide waren enkele ranzige scene's. Zo vond ik de massale slachting in de disco best gaaf, lekker ranzig en hard. En de scene in de kerk met Pinhead aan het altaar was ook best goed. Over Pinhead gesproken, die was wel oke in deze film maar verder sloeg het nergens op. Zwak plot, zwakke uitwerking. Veel extra gore maakt nog geen goede film. Ik weet niet of ik nog eens aan Hellraiser 4 ga beginnen aangezien ik de 1e 3 al niet al te best vond....

2,5*

Sterke film over racisme in het Mississippi van de jaren 60, al ligt het sentiment wel heel dik op de film. Met 2,5 uur speelduur neemt de film ruim de tijd het verhaal te vertellen. Misschien was het verstandiger geweest de film wat in te korten, want subplotjes als de date van Skeeter wisten niet te overtuigen. Het hoofdverhaal an sich gelukkig wel, vooral dankzij enkele mooie rollen van de zwarte dames. Wel vond ik de karakters in de film vrij stereotype (vooral die idiote, racistische blanken vrouwen) neergezet, al kan het best zijn dat ze toen echt zo waren. De rollen werden gelukkig wel vol overtuiging gespeeld. Vooral de zwarte dienstmeiden speelden sterk, vooral omdat het allemaal lieve, prettige mensen waren. Hoe Aibileen met het kleine kind om ging was zelfs best vertederend.

Pijnlijke scènes zoals praten over wc's voor zwarten en een ontslag voor stelen van zilverwerk worden niet weggelaten. Het zal het vast goed hebben gedaan bij vrouwen die de film in de bioscoop hebben gekeken. Mij deed het niet zo heel veel. Wat wel indruk maakte was gewoon hoe men toen over zwarte mensen dacht. Dat blijft toch wel verbijsterend om te zien zeg, al brengt deze film het nog een beetje luchtig. Zo'n scene met de poeptaart is misschien wat overdreven, maar het was ook wel weer grappig omdat het als gerechtigheid voelde.

Als sentimentele tranentrekker slaat de film de plank soms wat mis, maar puur als film is The Help zeker de moeite wel waard. Al is het maar om de leuke Emma Stone te zien.

3,5*

Symphatiek filmpje met een vlot acterende Lohan. Ik kijk altijd graag naar haar, ze is best knap in mijn ogen. Om die reden wou ik Herbie ook eens zien.

De film zelf was best vermakelijk. Slap verhaal maar ik verwachtte van een Herbie en Lindsay Lohan ook niks meer dus dat was niet erg. Ik kon er af en toe wel om glimlachen. De film verveelde ieder geval niet ondanks dat het einde na 10 minuten al te raden was.

3*

Vreselijke film zeg. De herziening gaat mijn gegeven score (3*) geen goed doen. Op alle fronten is dit matig te noemen. De grafische stijl is eentonig en saai, de personages zijn minus de slechte Hades (die vond ik wel geinig) enorm duf (jammer dat Zeus er weinig in voor kwam, daar had je meer mee moeten doen) en het verhaaltje over Hercules is redelijk vervelend. Op zich is het eeuwenoude verhaal best aardig, maar Disney heeft er een hele oninteressante versie van gemaakt. Weinig humor, weinig spanning, weinig actie en al helemaal geen diepgang. Die romance van Hercules, please...

De stemmencast vond ik trouwens wel goed. Iedereen klonk zoals hij of zij zou moeten horen. Maar ik kan verder weinig positiefs kwijt.

1,5* (was 3*)

Dit is niet mijn filmweekend. Alleen maar middelmaat gezien, helaas. Hercules valt ook in dat kader. Op geen enkel vlak komt dit boven gemiddeld uit. Johnson doet zijn best, maar zijn rol is te simpel om uit te kunnen blinken. Sowieso vind ik hem niet echt een geweldige acteur. Ik zie liever actiehelden met of wat meer gevoel voor humor of meer coolness. Qua actie was de film wel aardig, maar er zat ook niks memorabels in. Typisch filmpje die de komende 10 jaar nog vaak op RTL of SBS voorbij gaat komen als ''gigantische actiefilm die je niet moet missen''. Maar ik hoef 'm geen tweede maal meer te zien.

2,5*

He, jammer wat een teleurstelling is dit geworden

Ik keek nog wel enorm uit naar de film. Geregisseerd door Clint Eastwood en als onderwerp bovennatuurlijke zaken; iets wat ik altijd enorm interessant vind.
Jammer zeg dat de uitwerking zo saai is.

De film begint bijzonder sterk met de introductie van verschillende verhalen. Het tsunami gedeelte is echt erg sterk en het begin van het plot van de tweeling broertjes ook. Maar wat jammer dat het al snel een vervelend emotioneel drama wordt dat me nooit kan boeien. Ik wist ook niet echt wat dit voor film zou worden. Stiekem hoopte ik iets a la The sixth sense qua spanning en impact, maar zoiets werd het niet. Het hoeft van mij niet enorm spannend te zijn, maar zorg dan tenminste dat het verhaal je pakt. Dat lukte niet helaas. De speelduur van 2 uur tijd werkte ook zeker niet in het voordeel. Het ging allemaal erg traag en na een uur had ik er eigenlijk genoeg van. Gelukkig werd het later weer een beetje de moeite. Maar toch is er veel te weinig gedaan met het bovennatuurlijke. Matt Damon kwam ook bepaald niet geloofwaardig als paragnost over.

Toch jammer van en voor Eastwood. Ik heb de laatste jaren echt geweldige films van hem gezien, maar deze valt buiten de boot. Op zich heb ik weinig de klagen over de sfeer en de kwaliteit van de film, maar als het verhaal gewoon niks is, dan ben je als kijker toch snel erop uitgekeken.

2,5*

Door alle ophef over de zogenaamd engste film ooit was mijn interesse in Hereditary wel gewekt. Ik geloof overigens nooit in die lulpraatjes over huilend publiek dat de bioscoop verlaat, dus dat het allemaal flink opgeblazen is wist ik ook wel. Maar niettemin had ik wel de hoop dat dit een sterke, naargeestige film zou kunnen zijn die je flink onder de huid zou zitten. Helaas is ook dat me gewoon tegengevallen. Hereditary is verre van een standaard horrorfilm en dat is niet erg, want ik kan echt wel van zulke titels genieten, maar dit was gewoon veel te traag en vooral nauwelijks pakkend. Het eerste uur is werkelijk te suf voor woorden. Er gebeurt niks en de spanning ontbreekt volledig. Ook zijn de familieleden zo weird en onsympathiek dat ik er ook geen enkele binding mee voelde. Zeker de moeder en de dochter wekten behoorlijk wrevel bij me op. Ik was overigens wel compleet verbijsterd bij de scène van de onthoofding, echt sterk gedaan.

In het laatste uur vallen steeds meer puzzelstukjes in elkaar en werken we naar een Rosemary's Baby-achtig slot toe, wat ik nog wel behoorlijk vond, maar ook weer niet al te origineel. Maar erger dan dat is gewoon dat de spanning en het nare gevoel bijna volledig ontbreekt. Ik kwam nooit lekker in de film en ben dan ook behoorlijk teleurgesteld. Maar als ik de film dan toch nog even objectief beoordeel buiten de media-hype, dan zit er nog genoeg aardige pluspunten in om er een voldoende uit te persen. Maar wel een hele magere.

3*

Had hier echt meer van verwacht, beetje teleurstellend dat het een relatief saaie film met nauwelijks een hoogtepunt aan spanning is geworden. Veel dialogen over religie, veel ongemakkelijke blikken. Het is dat de interactie tussen Hugh Grant en de dames zo sterk was, anders had ik er geen voldoende voor over gehad. Maar alsnog een hele krappe voldoende, meer is het niet. Wel prima om Grant te zien excelleren, die man heeft meer talent dan er lang uit is gekomen aangezien hij het vooral in romkoms zocht.

3*

Dit was echt een positieve verrassing voor me. Ik verwachtte gezien de titel en Cuba Gooding een lompe actiefilm zonder verhaal. Maar in tegendeel, het verhaal was juist erg belangrijk. Je ziet a la Memento regelmatig stukken die al gebeurd zijn waarna er terug wordt gegaan naar het moment hoe het zover kwam. Vond ik wel aardig.

Cuba speelt een sterke rol. Hij is de held maar hij is ook maar een mens. Sowieso had de film genoeg sterke actiemomenten, dat stond gelukkig wel voorop.

Grappig vond ik dat Jean Smart een rol in de film speelde. De volgers van de serie 24 herkennen haar als Martha Logan uit seizoen 5 en 6.

3,5*

Best aardig. Locatie's die je normaal niet in elke film ziet, ook wel eens prettig. Verder een echte avonturenfilm met alles wat daar normaal in voor komt.

3*

Dakota Fanning kan wel eens een toekomstig topper zijn. Ze speelt overtuigend in de meeste van haar films die ze nu al heeft gemaakt. Ook in deze doet ze het goed als meisje met waanideeen. Of zijn het geen waanideeen?

Ik vond het best een spannende film met een totaal onverwacht einde. Prima wegkijkertje. Alleen speelde De Niro wel een beetje op de automaat. Hij kan beter lijkt me...

3*

Hoge score hier, maar waarom weet ik niet zo goed. Ik kon er niet zo heel veel mee. Het voelt allemaal kitscherig aan (al kan ik de muziek van Queen, hoe misplaatst soms ook, altijd waarderen) en op een paar geestige momenten na zat er weinig spektakel in. Wel fijn om Sean Connery weer eens te zien, dat blijft een fantastische acteur met zoveel uitstraling. De rest vond ik een stuk minder. Ongetwijfeld zal dit voor velen jeugdsentiment zijn, dan scoort het altijd hoger. Heb ik zelf ook met veel 80's films. Hier alleen niet.

2,5*

Net gezien en hij viel me tegen. Zeker omdat deel 1 van een jaartje of 2 terug echt vet was.

Clicheverhaal over een groep die stuk voor stuk afgeslacht worden..

Leuk voor een anderhalf uur snel vermaak, maar mensen die denken dat het een goede is om je geld aan uit te geven voor een avondje bios; niet doen.

Deel 1 is echt sterk, deel 2 haalt nimmer dat niveau.

2*

Na bijna 15 jaar nog eens deze behoorlijk goede horrorfilm opnieuw gekeken. Ik ben van plan de komende periode meer van dit soort bloederige horrorfilms opnieuw te bekijken en deze stond wel echt hoog op dat verlanglijstje. Wat me al die jaren bij bleef was die brandende vader, verder was ik de film redelijk kwijt in mijn hoofd. Het origineel heb ik nooit gezien, moet ik misschien ook maar eens gaan doen.

De setting is natuurlijk al fantastisch, met een warme en verlaten woestijn waar die weirdo's netjes hun gang kunnen gaan. Om een beetje negatief te beginnen, de aanloop naar al het leed duurt een tikje te lang. Niet storend, maar het had een klein kwartiertje misschien korter gekund. Maar sfeer is er al wel vanaf het begin. Ik heb altijd een zwak voor die verlaten gehuchtjes in the middle of nowhere gebieden. Zo'n vies tankstation, een smerig wc-hokje, een vieze eigenaar. De toon is dan meteen gezet.

En vanaf het moment dat de familie wordt belaagd kom je wel weer achter de klasse van regisseur Aja, die al een paar geweldige horrorfilms op zijn naam heeft. Het is bruut, smerig, ongemakkelijk en bloederig, maar ook bijzonder goed geregisseerd en gefilmd. Denk aan de brandende vader, de dode hond, de halve verkrachting, het afschieten van de moeder of het einde in het huis van de freaks. Het is geen film die overloopt van originaliteit, want je weet dat er payback gaat komen als de familie het punt bereikt heeft dat ze niks meer hebben te verliezen. Je hoopt vooral dat het ook lekker rauw is en dat komt ook uit. Die ouwe in zijn stoel met zijn gemuteerde hoofd was wel tof gemaakt, inclusief het einde met de hond die hem verscheurde. Nice.

Nee, er valt weinig over de film te klagen. Een absolute aanrader voor horrorfans. En met een jonge, maar erg mooie Emilie de Ravin. Niet verkeerd om naar te kijken en ik mag haar ook altijd wel als actrice. Ze was al een favoriet van me toen ze nog in Lost speelde.

4* blijven staan