• 145.971 films
  • 7.531 series
  • 23.069 seizoenen
  • 507.431 acteurs
  • 317.662 gebruikers
  • 8.347.768 stemmen
Avatar
 
banner banner

Hereditary (2018)

Horror / Drama | 126 minuten
3,25 1.296 stemmen

Genre: Horror / Drama

Speelduur: 126 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Ari Aster

Met onder meer: Toni Collette, Alex Wolff en Gabriel Byrne

IMDb beoordeling: 7,3 (281.166)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 14 juni 2018

Plot Hereditary

"Every family tree hides a secret."

De teruggetrokken grootmoeder van de familie Graham is dan wel overleden, maar zij werpt nog steeds een schaduw op het gezin. Voornamelijk haar kleindochter, de tiener Charlie, met wie ze altijd al een ongewone fascinatie had, lijdt eronder. Aan het vredige bestaan van de Grahams wordt abrupt een einde gemaakt wanneer een verschrikking hun thuis overneemt. Hierdoor wordt Annie, de moeder binnen het gezin, gedwongen om duistere paden te betreden, zodat ze kunnen ontsnappen aan het ongelukkige lot dat hen allen te wachten staat.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Social Media

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van BlueJudaskiss

BlueJudaskiss

  • 10843 berichten
  • 4293 stemmen

blackwolves schreef:

met veel moeten uit gekken

Moeten? Welke gekken?


avatar van mikey

mikey

  • 26795 berichten
  • 4507 stemmen

BlueJudaskiss schreef:

Moeten? Welke gekken?

met veel moeten en moeite uitgekeken.


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 11991 berichten
  • 4813 stemmen

Ben écht wel wat gewend. Maar vond het behoorlijk creepy. Wanneer er een film een predikaat opgeplakt krijgt (of op zichzelf plakt) is er áltijd en groep die sceptisch dat nog wel eens even wil zien (en dat helpt natuurlijk niet). Heb hem alleen (en in het donker) gezien, voor dit soort films wmb echt wel een pre.


avatar van Fransman

Fransman

  • 2424 berichten
  • 1896 stemmen

De echte horrorfreaks halen hier geloof ik hun neus voor op (alexspyforever?), maar ik vond 'm toch wel leuk. Hij is inderdaad nogal traag, zeker het eerste deel, en van het slot snapte ik ook niet veel. Maar het is nu eenmaal zo met dit genre, verstand op nul en je lekker laten meevoeren.

Is dit nou horror? Doet er natuurlijk niet toe, maar voor mij is het meer een psychothriller over een disfunctional family - waar in feite bijna alle Amerikaanse films over gaan - god mag weten waarom - hier overgoten met een horrorsausje. Kijkt lekker weg, maar het gaat natuurlijk nergens over. Wat me opviel is dat alle leden van deze familie zo ontzettend lelijk zijn, het jonge zusje voorop. Begreep ik nou goed dat die vader aan de universiteit les gaf? Bij wat die daar voor onzin uitkraamde, zou ik bij hem niet in de klas gaan zitten. Dat meisje dat daar achter Peter zat, vond ik wel een mooi meisje...


avatar van mikey

mikey

  • 26795 berichten
  • 4507 stemmen

Fransman schreef:

disfunctional family - waar in feite bijna alle Amerikaanse films over gaan - god mag weten waarom

omdat gezinsleden gestoord zijn en ontsnappen onmogelijk is... althans een hele klus.

Fransman schreef:

Dat meisje dat daar achter Peter zat, vond ik wel een mooi meisje...

voor peter


avatar van alexspyforever

alexspyforever

  • 19853 berichten
  • 2200 stemmen

Fransman schreef:

De echte horrorfreaks halen hier geloof ik hun neus voor op (alexspyforever?), maar ik vond 'm toch wel leuk. Hij is inderdaad nogal traag, zeker het eerste deel, en van het slot snapte ik ook niet veel. Maar het is nu eenmaal zo met dit genre, verstand op nul en je lekker laten meevoeren.

Is dit nou horror? Doet er natuurlijk niet toe, maar voor mij is het meer een psychothriller over een disfunctional family - waar in feite bijna alle Amerikaanse films over gaan - god mag weten waarom - hier overgoten met een horrorsausje. Kijkt lekker weg, maar het gaat natuurlijk nergens over. Wat me opviel is dat alle leden van deze familie zo ontzettend lelijk zijn, het jonge zusje voorop. Begreep ik nou goed dat die vader aan de universiteit les gaf? Bij wat die daar voor onzin uitkraamde, zou ik bij hem niet in de klas gaan zitten. Dat meisje dat daar achter Peter zat, vond ik wel een mooi meisje...

Wel er zijn uitgebreide analyses op het net te vinden wat hu het werkelijke verhaal is achter het hele gebeuren. Uiteindelijk is het naar mijn mening allemaal veel minder geniaal dan wat de film doet uitschijnen. Maar dat is wel vaker bij 'complexe' films, die gaan expres de kijker gaan verwarren en gewichtig doen, maar vaak is het verhaaltje poepsimpel. Dat heeft volgens mij niet veel met intelligentie te maken, maar vooral met de wil van de kijker om mee te gaan in het concept. Voor mij is het vooral een hutsepot van genres en scènes die ik al in betere films heb gezien die het ook niet zo gewichtig brengen. Vroeger genoeg japanse drama horrorfilms gezien die hetzelfde doen, was leuk voor een tijd (vooral in de periode tussen mijn 20ste en 30ste levensjaar). Nu kijk ik liever trashy horror, het is geen hogere wiskunde en weinig diepzinnig maar het vermaakt wel.


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 11991 berichten
  • 4813 stemmen

Zo erg hogere wiskunde is dit niet toch? Die sekteleden willen die jongen gebruiken als host voor een of andere demonische God. Hij is daar als nazaat van die overleden oma de uitverkorene voor. Om dat voor elkaar te krijgen wordt (en werd van jongsafaan) de moeder gemanipuleerd. Eerst door haar eigen moeder om het kind te baren, later door die vriendin om geesten op te roepen, zodat die geesten het gezin kunnen terroriseren Ik vond het helemaal niet een film die het verhaal moeilijker maakt dan het is, waar inderdaad genoeg films van zijn. De combi geesten, sekteleden, psychologische én meer fysieke horror wordt door het verhaal juist mooi gecombineerd.


avatar van Ebenezer Scrooge

Ebenezer Scrooge

  • 1514 berichten
  • 2806 stemmen

Sterk in het eerste uur, als het nog wat meer drama is allemaal en de rouwverwerking nog een belangrijke rol speelt. In het laatste halfuur neemt de horror echter de overhand en daar verlies ik mijn belangstelling. Het is bovendien niet eens eng. Maar in ieder geval beter dan een film als Mother!, die ik te pretentieus vond.
Intense scène als ze gedrieën aan tafel zitten te eten en niemand wat zegt en dan opeens de bom barst en de moeder uitvaart tegen haar zoon. Goed spel van Toni Collette. Later vindt ze troost bij een vrouw die beweert geesten te kunnen oproepen en misschien kan ze op deze manier in contact treden met haar omgekomen dochter. De vrouw wordt gespeeld door Ann Dowd, die ik in The Handmaid's Tale ook al zo goed vond, sympathiek overkomend, medelevend tegen het overdrevene aan, maar ondertussen geeft ze je de kriebels..
Er zit een scène in de film waarin de zoon rechtop in zijn bed zit en in de hoek van de kamer een geestverschijning ziet. Zoiets heeft een naam: pareidolia, een psychisch fenomeen. Een illusie waarbij iemand herkenbare figuren of patronen denkt te zien in vage of onduidelijke waarnemingen. Je ziet in het halfdonker iemand in je stoel zitten, maar dan knip je het licht aan en blijkt het gewoon een stapeltje kleren dat over de leuning hangt.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7370 berichten
  • 3298 stemmen

Vrije wil en erfschuld. In 'Hereditary' (2018) is 't kleine stukje eigen verantwoordelijkheid misschien nog wel enger dan de wraakzuchtige moedergeest waar alles mee begint. Toni Collette in een hoofdrol is nooit verkeerd, maar hier zet ze een bijzonder intense rol neer als moeder die zich spiegelt aan haar eigen moederfiguur. Enerzijds een schuldgevoel omdat de mogelijkheid tot verzoening mee is gestorven, maar anderzijds de latente angst dat ze net zo zal worden als zij. Want is de grip die spoken uit het verleden hebben iets wat de personages zelf toelaten of zitten ze gevangen in iets wat groter is dan henzelf. Dit existentiële dilemma wordt fraai vormgegeven door de surrealistische shots waarin de poppenhuisjes als een soort droste-effect overlopen in de ruimtes waarin de personages zich bevinden. De schepper en de geschapene onontwarbaar van elkaar. Ik heb ook geen idee welke realisatie enger is: dat ze slechts pionnen zijn in handen van een metafysische macht, of dat elke terloopse beslissing potentieel catastrofale gevolgen kan hebben. Daarmee is het bizarre einde (hoe akelig en pervers ook) bijna geruststellend wanneer hun keuzevrijheid wordt ontnomen. In ieder geval geen tergend schuldbesef over de eigen rol in dingen.


avatar van Chainsaw

Chainsaw

  • 8579 berichten
  • 3115 stemmen

Sinds dat ik de film in de bioscoop zag heb ik ‘m al een paar keer herzien en kan niet anders concluderen dat dit naar de volle 5 sterren moet. Wát een spookachtig sterke film blijft dit. Ari Aster als bestuurder neemt je mee op een wilde rit, waarbij hij continu aan het stuur trekt en je alle kanten op laat gaan, van wending naar schok. De film is visueel prachtig en stilistisch waanzinnig, terwijl de spanning twee uur lang te snijden is; zelfs - of juist - als je niet weet wat er nu precies aan de hand is. Zelden zie je zo’n sterke ijzige sfeer als hier. En ook de acteerprestaties blijven ongelofelijk, Toni Collette had elke filmprijs in de wacht moeten slepen die beschikbaar is voor deze rol. Maar ook de rest van het gezin is sterk, met een goede rol van Jesse Klaver (alleen zijn gehuil werd een beetje lachwekkend, soms) en Milly Shapiro is ook heerlijk creepy. En arme Gabriel Byrne. Arme, arme Gabriel Byrne.

5 sterren!


avatar van merijn82

merijn82

  • 1774 berichten
  • 367 stemmen

Ebenezer Scrooge schreef:
Sterk in het eerste uur, als het nog wat meer drama is allemaal en de rouwverwerking nog een belangrijke rol speelt. In het laatste halfuur neemt de horror echter de overhand en daar verlies ik mijn belangstelling. Het is bovendien niet eens eng. Maar in ieder geval beter dan een film als Mother!, die ik te pretentieus vond.
Intense scène als ze gedrieën aan tafel zitten te eten en niemand wat zegt en dan opeens de bom barst en de moeder uitvaart tegen haar zoon. Goed spel van Toni Collette. Later vindt ze troost bij een vrouw die beweert geesten te kunnen oproepen en misschien kan ze op deze manier in contact treden met haar omgekomen dochter. De vrouw wordt gespeeld door Ann Dowd, die ik in The Handmaid's Tale ook al zo goed vond, sympathiek overkomend, medelevend tegen het overdrevene aan, maar ondertussen geeft ze je de kriebels..
Er zit een scène in de film waarin de zoon rechtop in zijn bed zit en in de hoek van de kamer een geestverschijning ziet. Zoiets heeft een naam: pareidolia, een psychisch fenomeen. Een illusie waarbij iemand herkenbare figuren of patronen denkt te zien in vage of onduidelijke waarnemingen. Je ziet in het halfdonker iemand in je stoel zitten, maar dan knip je het licht aan en blijkt het gewoon een stapeltje kleren dat over de leuning hangt.


Precies dit. Goed eerste deel, naarmate de horror de overhand neemt haak ik enigszins af. En het einde was ook niet m'n ding. Aanvankelijk een erg sterk drama dat zeker.

3*.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7370 berichten
  • 3298 stemmen

Aardige analyse van hoe belangrijk het trauma-aspect eigenlijk is: Hereditary: How Your Family Ruined You - YouTube


avatar van scorsese

scorsese

  • 9429 berichten
  • 9209 stemmen

In de herziening stem verhoogd van 3.5 sterren naar 4.0 sterren.


avatar van napoleonaust

napoleonaust

  • 18 berichten
  • 41 stemmen

Toen ik deze film opzette had ik het niet verwacht, maar Hereditary is voor mij de interessantste, en eigenlijk gewoon de beste, horrorfilm die ik ooit heb gezien (en ja, ik heb er veel gezien). Wát een film zet Aster hier neer. Vanaf minuut één hangt er zo'n ontzettend onheilspellende en mysterieuze sfeer; het kroop vrijwel meteen onder m'n huid. Aster heeft bizar veel oog voor detail, waardoor je 2,5 uur lang getrakteerd wordt op verborgen kleine details en onopvallende easter eggs; denk bijvoorbeeld aan naakte cult members in en rondom het huis, symbolieken en tekeningen die refereren aan King Paimon, maar ook regelmatig een vreemde bass op de achtergrond die op een of andere manier behoorlijk creepy overkomt .

De film bouwt in principe rustig op - lees: in het laatste half uur wordt de horror een stuk explicieter - maar desondanks verveelt het geen seconde. De verhalen rond de overleden oma zijn niet zozeer origineel maar leggen wel een goede basis voor de rest van het verloop van het verhaal. Wat er na een half uur gebeurde met Charlie zag denk ik niemand aankomen, en wat wordt het rouwproces van het gezin prachtig in beeld gebracht. Uitmuntend acteerwerk van Toni Collette, waar ik sowieso altijd al fan van was. Buitengewoon veel diepgang voor een horrorfilm, en deze diepgang zorgt ervoor dat de latere gebeurtenissen zoveel meer impact hebben dan in een doorsnee film.

Fijn ook dat er nog steeds horrorfilms worden gemaakt die het niet moeten hebben van jumpscares. Hereditary is één en al mysterie, sfeer en duisternis. Deze film bleef nog dagenlang in m'n hoofd rondspoken.


avatar van KritischVentje

KritischVentje

  • 56 berichten
  • 105 stemmen

Wow. Betrapte me erop dat ik een paar keer mijn ogen dicht kneep omdat de spanning wel van een hoog niveau was.
Typische hate it or love it film, en ik ben er weg van! Camera- en acteerwerk zijn subliem.
Vond het wel moeilijk om de overgang te maken van een realistische film naar toch een sci fi tintje waar de moeder in de muren hangt en zwevend haar eigen kop eraf 'zaagt'. Ik dacht en had ook stiekem gehoopt dat het einde niet het einde was, maar dat er door middel van symboliek en dergelijke toch nog een ander verhaal achter schuilde. Bijvoorbeeld dat het bleek dat de hele familie aan een geestesziekte leed op de vader na en het dus allemaal in hun hoofd afspeelden. Maar nee... ik zat aardig fout

Dacht wat plotholes te hebben ontdekt, maar moet hem voor de zekerheid nog een keertje kijken. Vond het namelijk wel heel erg toevallig voor het verhaal dat Charlie haar hoofd verloor tijdens dat ongeluk. Was dat dan ook het werk van Promiam? Dat zat me alleen nog niet lekker. En wat gebeurde er met Peter in de klas? Voordat hij zijn hoofd tegen de tafel beukte? Waarom? Waarom het lichaam schenden? En waarom stond zijn gezicht zo? En heb het gevoel dat er nog een verhaal ontbreekt Waarom de moeder die miniatuurhuisjes bouwde. De openingscene hintspeelde hier wel op. Vandaar dat ik dacht dat alles 'gewoon' in het hoofd van de moeder afspeelde. Ach.. zoveel vragen. Ben nu wel overtuigd dat ik waarschijnlijk iets over het hoofd heb gezien. Dus nog maar een keertje kijken!


avatar van jippie2010

jippie2010

  • 1887 berichten
  • 4629 stemmen

Ik hoopte dat deze film niet al te occult was, want daar houd ik niet zo van. Helaas!

Op een paar tussenstukken na was de spanning om te snijden, creepy en duister.

Toni Collette is fantastisch gecast, de soundtrack is sterk, sfeer en camerawerk dik in orde.

Voor mij geen herhalingsgevaar, te creepy voor mij. *3.5


avatar van wibro

wibro

  • 11589 berichten
  • 4093 stemmen

Herzien maar niet omdat ik 'm destijds in de bioscoop zo goed vond maar omdat ik mij destijds zo stoorde aan de etensgeluiden van het publiek dat ik dacht dat ik de film daarom op het einde niet begrepen had. Maar ... om eerlijk te zeggen leverde de herziening voor mij weinig op. Ik ben na afloop in ieder geval niets wijzer geworden. Goede acteerprestaties van die geflipte familieleden dat wel maar oh wat oogden die gasten lelijk. Op visueel vlak had deze film verder voor mij ook niets bijzonders. Ondanks dat de film mij wel de nodige schrikmomenten bezorgde is dit een film die ik toch heel snel vergeten zal zijn. Een derde kijkbeurt zal er voor mij daarom ook verder niet inzitten.

Waardering: 2,0* na herziening


avatar van Stephan.s

Stephan.s

  • 7 berichten
  • 77 stemmen

Een volwassen, wat intelligentere horror/drama film type filmhuis. Waanzinnig goed geacteerd, vooral Collette is bizar sterk. Verhaal sterk, sfeer ijzingwekkend, dialogen top, opbouw top, tempo top, Muziek sterk, eigenlijk alles is goed. Geweldig debuut van Aster. Een van de griezeligste films die ik heb gezien.

Een film die eng door het emotionele aspect, de muziek, de opbouw regie. Voor mensen die denken dat een horror film alleen goed is als je een paar keer schrikt (want schrik is eng ) is deze film niet bedoelt. Die zijn beter af met The Nun ofzo.


avatar van maurice32

maurice32

  • 1049 berichten
  • 1606 stemmen

Nu op de duitse zender 3Sat


avatar van maurice32

maurice32

  • 1049 berichten
  • 1606 stemmen

maurice32 schreef:

Nu op de duitse zender 3Sat

10 minuten gekeken, maar ik kijk toch liever de originele stemmen.


avatar van david bohm

david bohm

  • 2602 berichten
  • 2947 stemmen

Sterke film met een fijne cast en wat ziet het er allemaal fraai en fris uit in deze horror.

Toffe toch wel levensechte personages en een intrigerende plot.

Aanrader wat mij betreft in het aanbod van recente films.


avatar van De_Dorstige

De_Dorstige

  • 40 berichten
  • 12 stemmen

Dit vind ik een absolute topfilm. Vergeet Midsommar, daar werd ik gewoon misselijk van. Christus.

Momentje, daar zal ik zo op reageren.


avatar van Theunissen

Theunissen

  • 9291 berichten
  • 5097 stemmen

Deze Drama / Horror (zeker in deze volgorde en niet andersom) film van regisseur Ari Aster (van wie ik vorig jaar al "Midsommar (2019)" had gezien en dat is eveneens een Drama / Horror film) lag al een tijdje bij mij op de plank en gisteravond heb ik hem dan eindelijk gekeken. "Hereditary" is geen Horror film in de traditionele zin, iets wat vandaag de dag juist in diens voordeel werkt. Naast "It Follows (2014)", "The VVitch: A New-England Folktale (2015)", "The Babadook (2014)", Mother! (2017)", "I See You (2019)" en Midsommar (2019) is dit zeker ook een waardevolle aanvulling voor de lijst met Horror films die een "arthouse" laagje hebben.

Kort door de bocht draait het in dit verhaal om het gezin Graham, bestaande uit vader Steve (Gabriel Byrne), moeder Annie (Toni Collette), zoon Peter (Alex Wolff) en dochtertje Charlie (Milly Shapiro), dat een tragisch ongeluk moet verwerken m.b.t. één van de gezinsleden en vervolgens ook nog te maken krijgt met boosaardige en bovennatuurlijke krachten.

De film start met een begrafenis. Oma Ellen (Kathleen Chalfant) is overleden en het gezin Graham moet afscheid van haar nemen. In de speech die Annie geeft, vertelt ze dat haar moeder een teruggetrokken bestaan leidde en dat ze een moeizame band had met haar moeder. Als de familie terug naar huis gaat, blijkt dat de geest van oma nog steeds in het huis ronddwaalt. En dan is er nog haar eigen dochter Charlie, een 13-jarig kind met autistische trekjes en een notenallergie dat oma's lievelingetje was. Langzaam maar zeker komen er scheuren die de familie uit elkaar trekken. Oma's erfenis is niet wat ze hadden verwacht en ook wordt al gauw duidelijk dat ze nog niet klaar was op deze wereld..

"Herenditary" staat als een miniatuur-huisje en met een trage opbouw (maar nooit saai) wordt het verhaal spannend gebracht. De film is met veel zorg en liefde in elkaar gezet, zoals Annie miniatuur-stillevens in de film creëert. Annie is een kunstenares met een moedercomplex, die miniaturen van huizen en objecten maakt. Deze objecten geven een fantastische sfeer aan de film.

"Herenditary" is prachtig en sfeervol geschoten en leunt veel op de solide Gabriel Byrne en Toni Collette en toch zeker ook de talentvolle Alex Wolf als zoon Peter, die door schuldgevoelens overmand wordt. Toni Collette en Alex Wolf dragen deze film ook en een Oscarnominatie voor Toni Collette zou niet hebben misstaan voor haar rol als de verstrooide en bijna labiele (ze wordt langzaam gek van alles wat haar en haar familie overkomt maar door niemand geloofd wordt) moeder en ze schittert met name bij de scène aan de eettafel met haar gezin. Ook bezorgde ze me op het einde voor een koude rilling door het lichaam (de scène waarbij ze opeens in beeld verschijnt en achter Peter aanrent) en die heb ik al een lange tijd niet meer gehad tijdens het bekijken van een film.

"Hereditary" doet het ook goed als familiethriller en de chemie tussen de vier gezinsleden is pakkend en de dynamiek is misschien wel interessanter. Het boeit wat hen overkomt, wat ze elkaar aandoen en tegen elkaar zeggen. Je geeft om ze. En als het dan letterlijk van kwaad tot erger gaat leef je met ze mee. De film durft ook veel te laten zien en een aantal beelden (zoals het onthoofde hoofd van Charlie dat tijdens het rijden in een auto tegen een paal terecht komt) staan na afloop op je netvlies gebrand, maar is tegelijkertijd ook subtiel en haast voorzichtig.

Er hangt vanaf het begin een gespannen sfeer, wat benadrukt wordt door het familiedrama dat zich tegelijkertijd afspeelt. In de laatste circa 15 minuten gaat het verhaal helemaal los in bovennatuurlijke elementen en horror en daarbij zal je het snelle kloppen op het zolderluik door moeder Annie (dan is Toni Colette ook het meest hysterisch) met haar hoofd niet snel vergeten en haar hoofd zaagt ze er niet veel later ook af met een draad.

Technisch is er weinig aan te merken op "Herenditary". Ari Aster legt zorgvuldig een puzzel uit, welke je uitnodigt na te denken hoe het verhaal zich zal ontvouwen. In de ruim twee uur durende film neemt hij wel misschien wat teveel tijd voor de opbouw, waardoor het einde misschien gehaast en onsamenhangend overkomt. Maar het is wel een sterk, creepy en verrassend einde.

Al met al is "Herenditary" uiterst sfeervol, onderhoudend, spannend, gedetailleerd, goed opgebouwd, goed geacteerd en en het doet wat je van een horror verwacht.


avatar van Fated52

Fated52

  • 1 berichten
  • 1 stemmen

Vandaag maar weer gekeken omdat ie op tv kwam. Net als in 2018 kon de film mij niet erg bekoren. Iedereen zun eigen mening, maar dit is absoluut geen horror film. En zeker niet de beste van dat jaar. Tis geen slechte film maar ik betrap mijn eigen erop dat ik telkens wegzap naar ziggo. Maarja, dat spaans voetbal is ook maar saai, dus ik heb de film wel uitgekeken. Al die lovende recensies ten spijt, ik kan er helaas niet in meegaan. Het is een leuke film om te kijken, maar das dan ook het enige. Heb in ieder geval niet gehuild na afloop.


avatar van Firecrest

Firecrest

  • 23 berichten
  • 27 stemmen

Wat deze film in mijn ogen zo apart en goed maakt is dat het een inkijkje geeft in hoe het is om schizofreen /psychotisch te worden na een traumatische gebeurtenis. Ik heb zelf iemand goed gekend die iets soortgelijks doormaakte, en veel daarvan vond ik terug in de film, zoals het horen van stemmen en vreemde geluiden, de catatonische aanvallen, de waanbeelden en waanideëen. Dat maakte de film voor mij een zeer indringende ervaring, mede door het goede spel van Toni Collette , die mij soms echt de rillingen gaf. Aan het eind gaat het dan weer helemaal los, en wordt het meer een standaard horrorfilm, wat een beetje afbreuk deed aan de subtiele psychologische benadering van het begin, maar griezelig was het zeker.


avatar van lievehippie

lievehippie

  • 7 berichten
  • 13 stemmen

Na het lezen van de uitleg van waar Hereditary eigenlijk over gaat, heb ik begrepen dat het een film in het genre Rosemary's baby is. Helaas zijn de aanwijzingen voor de een of andere cultus zó subtiel en vluchtig dat veel daarvan me ontging. Doordat je (ik tenminste) niet kunt volgen wat er gebeurt en er weinig schrikeffecten zijn, is de film niet spannend. Voor mij kwamen de momenten die eng zouden moeten zijn tamelijk plotseling uit de lucht vallen en sprong de film van de hak op de tak, waardoor het geheel een verzameling van absurde gebeurtenissen is geworden. Jammer! Had er een (mini)serie van gemaakt met meer verdieping en het had lekker griezelen kunnen zijn.


avatar van Rubie2208

Rubie2208

  • 155 berichten
  • 152 stemmen

Ik ben wel van de horror films maar ik vond dit persoonlijk helemaal niks.

Ik vond het maar een lange ,deprimerende, drama film. Het acteer werk was wel goed en de sfeer hier en daar ook wel . Maar ik vond het maar een lang vaag verhaal met een uitermate vaag einde die ik gewoon lachwekkend slecht vond.

Als ik terug kijk op de film weet ik dan eigenlijk ook totaal niet waar het nou precies over gaat ik de film. Het is allemaal niets zeggend , vaag en het gaf mij enorme bad Vibes met het deprimerende sfeertje .


avatar van Heer hendrik

Heer hendrik

  • 10 berichten
  • 0 stemmen

Een film die spannend is als de dochter in beeld komt, omdat je niet wat er gebeurd en ook vreemd en mysterieus is. Maar ja dat wordt halverwege de film tot stilstand gebracht, daarna is het niet spannend meer. Of je moet het creepy vinden dat de moeder hysterisch acteert.


avatar van Chelsea94

Chelsea94

  • 519 berichten
  • 619 stemmen

Wat een hoge score hier! Ik vond het een behoorlijke saaie film. Leek geen eind aan te komen. Een paar creepy momentjes maar verder veel drama en enorm lange scenes. De film heeft een akelig sfeertje maar dat begint na een tijdje ook wel te vervelen. Als je op zoek bent naar een deprimerende film zit je hier goed

Het einde was echt te belachelijk voor woorden.


avatar van ILDIB

ILDIB

  • 2764 berichten
  • 2160 stemmen

Ik zal er wel geen bal van snappen. Veel irritant gedoe, te traag en te weinig momenten waar het beklemmend werd. Die stukken redden t net voor mij om m niet af te zetten..