menu

Hereditary (2018)

mijn stem
3,22 (770)
770 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Drama
126 minuten

geregisseerd door Ari Aster
met Toni Collette, Gabriel Byrne en Alex Wolff

De teruggetrokken grootmoeder van de familie Graham is dan wel overleden, de matriarch werpt nog steeds een schaduw op het gezin. Voornamelijk haar kleindochter, de tiener Charlie, met wie ze altijd al een ongewone fascinatie had, lijdt eronder. Aan het vredige bestaan van de Grahams wordt abrupt een einde gemaakt wanneer een verschrikking hun thuis overneemt. Hierdoor wordt Annie, de moeder binnen het gezin, gedwongen om duistere paden te betreden opdat ze kunnen ontsnappen aan het ongelukkige lot dat hen allen te wachten staat.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=sbLAEPcH4Bo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Stefanie71
2,0
Dit had een hele interessante film kunnen zijn, maar niet de horrorfilm die de hype voorspelde, daar zijn ze om te beginnen al de mist mee ingegaan. Als je de griezeligste horrorfilm van het jaar verwacht zal ie op z'n minst wat tegenvallen. Hij begint goed en kweekt een zware bedrukkende sfeer, maar al snel verliest het allemaal zijn geloofwaardigheid en als dat stoort in een horrorfilm is dat geen goed teken (!) waarom komt er geen politie om de hoek bij het ongeluk en wie blijft er na zoiets met die bewuste auto rijden? En zo zijn er nog stel Na een te trage opbouw en een te traag middendeel wordt het einde juist afgeraffeld alsof ze net tot de ontdekking komen dat de tijd bijna op is. Jammer, had meer kunnen zijn

4,0
Hele goede horror maar vond het einde een beetje teleurstellend.

avatar van Diederik58
2,5
Ik ben de film gaan bekijken vanwege de hoge positie in de top 10 van 2018.
Horror is niet echt mijn ding. Maar toch eens een poging gewaagd.
Na een hele lange inleiding kwam de aap uit de mouw. 2 uur is te lang voor zo'n film.
Als Charlie een irritant gestoord kind moest voorstellen dan is ze daarin geslaagd.
Zoonlief leek eerder verwekt te zijn door de melkboer. Waarschijnlijk was dat ook de bedoeling.
De speciale effecten waren armoedig en slecht.
Alleen de Toni Collette speelt goeden heeft zich goed ingeleefd om intens hysterisch te zijn.
Op het eind ontspoort de film helemaal.
Ik ga mij binnenkort ook nog wagen aan "A Quiet Place' . Ook horror/drama. Ben benieuwd.

avatar van KingJ
4,0
niet perfect maar wel een goede horrorfilm (zonder heel veel gore)

sfeervol, traag en langzame opbouw..... ontknoping kon mij wel bekoren...

en tja wat betreft de geloofwaardigheid..... het is en blijft een genrefilm!

goed acteerwerk ook.... vooral de moeder...

al met al wat mij betreft toch wel een aanrader
.

avatar van The Brain
1,5
Dat er goed geacteerd wordt valt niet te betwisten en ook visueel kent de film een paar sterke punten. En ja het geluid is ook dik in orde. Maar dat je achteraf op internet moet opzoeken wat nu precies het plot is gaat mij te ver. Bij een goede horror film moet je een beetje kunnen inleven zodat je lekker kunt meeleven en huiveren, dat ontbreek hier op de een of andere manier volledig. De personages roepen geen enkele sympathie op. Veel scenes duurden ook veel te lang waardoor ik geneigd was om door te spoelen, een duidelijk teken dat de film niet boeit. Aan het einde van de film komt er ineens absurde actie die de hele film uit balans haalt. De film probeert origineel te zijn maar slaat voor mij volledig de plank mis.

Als je net als ik nieuwsgierig bent dan ga je kijken, wil je een leuk filmmoment dan doe je jezelf een plezier met een andere andere film dan deze. Ik vond het verloren tijd.

avatar van Tarkus
1,5
Goede vertolkingen dat wel, maar het verhaal is slecht uitgewerkt.
En de film lijkt me wel met een heel klein budget gemaakt, alles ziet er zo fake uit, tot de decors toe.
Neen, had er meer van verwacht zeker met zo'n goede cast.

avatar van macrobody
1,5
Er gebeurt eigenlijk maar heel weinig het eerste anderhalf uur, maar toch is het best onderhoudend. Dan wordt het allemaal te weird voor mijn doen. Religie is sowieso niet aan mij besteed of het nou het geloof is in meneer A of mevrouw B, dood or levend, ik vind het overbodige tijdsverspilling. We hebben al zo weinig tijd op aarde en om dan die tijd ook nog eens te gaan spenderen aan figuren die je uiteindelijk toch wel tegenkomt (of niet) lijkt mij niet echt zinvol. Ondanks een paar goede momenten blijft het toch 2 uur verloren tijd die had kunnen besteed aan wat beters.

avatar van notsub
2,5
Het is jammer dat na een leuke start het niveau van het verhaal blijft wegzakken, totdat er een afknapper van een einde volgt. Ondanks het goede spel van moeder en dochter en enige genuanceerde effecten bleef er uiteindelijk weinig over om positief over te zijn. Ik moest meer lachen om de horror dan dat het me bij de keel greep.

avatar van Roger Thornhill
2,5
Een B-horror-film met een A-cast. Begrijpelijk dat Toni Collette getipt werd voor een Oscarnominatie (en zij is ook zó'n fantastische actrice dat ze er eigenlijk allang eentje verdiend heeft), maar na afloop overheerste bij mij toch het gevoel van "was dit nou alles?" Mooie effecten, een knap tempo en een zorgvuldige opbouw naar de schokmomenten, maar echt onder de indruk was ik toch maar zelden (hoogstens wanneer Collette plotseling aan het plafond geplakt zit), en voor het motief van een heksenkring loop ik ook niet echt warm, zodat het voor mij uiteindelijk veel geschreeuw en weinig wol is. Overigens wel knap gefilmd, met de ruimtelijkheid van die woonkamer en het inpassen van die sprookjesachtige miniaturen.

avatar van WMiltenburg
3,0
alacer9 schreef:
Hele goede horror maar vond het einde een beetje teleurstellend.


Haha, exact wat ik er over had willen zeggen!

avatar van Daan258
3,0
Moeilijk te beoordelen.

Na lang wachten dan eindelijk gezien.
Laat ik als eerst maar gelijk zeggen dat het audio/visueel echt prachtig is en dat dit zeker een film is die ik opnieuw zal gaan kijken.
Al is de film misschien wat traag wist het nergens saai te worden. Echter spannend of schrikmomenten zaten er ook niet veel in maar de sfeer was fantastisch. Er blijft continu een aparte mysterieuze sfeer hangen waardoor je geboeid tot het eind blijft kijken. Het acteerwerk van de gehele cast was TOP, zeer sterk. Met name dan vooral Toni Collette. De dinner scene met Toni en haar familie aan tafel. Pfff kippenvel gewoon. Het acteerwerk van Toni collette in deze scene was zo, zo sterk.
Daarbij is de film ook echt alles behalve voorspelbaar. Er zaten dan ook echt een aantal WTF momenten in en vele dingen die je absoluut niet snel zal zien aankomen. Vooral hetgeen dat Charlie al in het eerste half uur dood gaat. Ik had juist verwacht dat zij het grootste deel van de film zou dragen.

Maar na het eind van de film gezien te hebben weet ik niet erg goed wat ik van het verhaal moet vinden, het is apart. Grotendeels is het wel duidelijk maar ook weer niet je blijft dan ook zeker met wat vragen zitten en daarom denk ik dat je bij een 2e kijkbeurt veel dingen zal zien die je bij de eerste keer kijken gemist zal hebben.

Tja, heel moeilijk dit.
Voor nu een wel een dikke voldoende maar het zal me niks verbazen dat dit later hoger zal worden.

3,0*
6,5/10

avatar van ikkegoemikke
2,5
If you could have just said, "I'm sorry", or faced up to what happened.
Maybe then we could do something with this.
But you can’t take responsibility for anything!
So now I can't accept... And I can't forgive because...
Because nobody admits anything they've done!


Hereditary”. Een film waar ik eigenlijk wel enorm naar uitkeek en veel van verwachtte. Spijtig genoeg was het een klein beetje een ontgoocheling. Hadden ze er een psychologisch drama van gemaakt met als hoofdthema het traumatiserend effect na het verlies van een familielid met een labiele moeder tot gevolg, dan had ik het nog begrepen. Dat Annie (Toni Colette) voorbestemd was om niet echt over een stabiele en gezonde geest te beschikken, is eigenlijk niet zo verwonderlijk. Niet met een psychotisch depressieve vader die zichzelf verhongerde. Een schizofrene broer die zich ophing. En een dominante moederfiguur die volgens mij ook niet goed snik was. Dat Annie’s moeder niet echt helder van geest is, blijkt uit de maquette waar Annie haar dochtertje de borst geeft. Tenminste als deze maquette waarheidsgetrouw is. En dat zijn ze over het algemeen. Een mens zou voor minder knettergek worden.

En Annie gaat ook volledig door het lint na het vreselijke ongeval dat haar dochtertje Charlie (Milly Shapiro) overkomt. Een zonderling meisje met een bevreemdend uiterlijk. Een spijtig en hallucinant ongeval. En broer Peter (Alex Wolff) kan je moeilijk iets verwijten. Misschien had hij Charlie op dat avondje uit niet zo aan haar lot moeten overlaten. Haar links laten liggen om samen met het leukste meisje van de klas een beetje wiet te gaan roken, is niet alleen slecht voor zijn gezondheid. Het heeft ook een naargeestig ongeval tot gevolg. Een impressionant acteermoment en tegelijkertijd een zwaar emotionele gebeurtenis die je niet onberoerd laat. Neen, deze film moet het niet hoofdzakelijk van enge en bloedstollende scenes hebben. Initieel toch niet. Het zijn de beelden van verdriet om diegene die weggevallen is, die het meeste indruk maken. Een ongemakkelijk gevoel maakt je van je meester als je het door merg en been gaande gehuil en gejammer van Annie hoort. En onmetelijk veel medelijden krijg je met Peter die met zijn verdriet geen blijf weet.

Hereditary” is geen gemakkelijke film. Emotioneel wordt men heen en weer geslingerd. Net zoals de leden uit de familie Graham. Een moeder die getraumatiseerd is door haar verleden. De echtgenoot Steve (Gabriel Byrne) die alles gelaten bekijkt en soms niet weet hoe hij met de situatie om moet gaan. En de zoon Peter, wiens band met zijn moeder redelijk verstoord overkomt en zijn frustratie tracht te verzachten door het gebruik van geestverruimende middelen. En tenslotte Charlie. Een opgroeiend meisje dat duidelijk in een eigen universum leeft. En boven deze ontwrichtte familie zweeft de geest (Niet letterlijk! Of toch wel?) van de schijnbaar tirannieke en dominerende grootmoeder, die ook nog eens een ongezonde interesse had voor het occulte.

Hereditary” weet wel op een slimme manier de suspense hoog te houden en het te voorzien van een zweem van mysterie en het ongemakkelijk gevoel dat je ervan krijgt. Het is dan ook nog eens een vreselijk trage film met een enerverende soundtrack die constant op de achtergrond aanwezig is. Op een bepaald moment weet je zelfs niet wat er op je zenuwen werkt. De gehele sfeer of de slepende traagheid. Waar ik wel een enorme hekel aan heb, is het overdreven hypen van een film. Zo ook bij deze film. Dit zou volgens hun geslepen marketingafdeling de meest angstaanjagende horrorfilm van het jaar zijn. Nog enger dan “The exorcist” naar het schijnt. En de verschenen persberichten beamen dit. Flauwvallende mensen en een publiek dat massaal de zalen verlaat vanwege te eng. Vreselijk overdreven natuurlijk. Misschien dat dit ervoor zorgde dat de spanning er al in zat voordat de film goed en wel was begonnen. Geloof me vrij. Buiten enkele grafisch shots is het allemaal redelijk suggestief. “Hereditary” is weer zo’n horror met een dubbele bodem. Zo eentje dat je gevoel een bepaalde richting induwt en er tenslotte zo’n draai aan geeft dat je totaal de kluts kwijt bent. Een film die gewoonweg smeekt voor een herkijkbeurt zodanig dat je gemiste hints misschien toch nog oppikt. Laat dit net iets zijn wat ik nooit doe en niet intendeer om in de toekomst te doen.

Begrijp me niet verkeerd. Op cinematografisch en acteervlak is dit een pareltje. De manier waarop alles in beeld is gebracht is soms gewoonweg fantastisch. Soms misschien ietwat overdreven waardoor men een veelvoud aan tergend langzaam inzoomende camerabeelden krijgt. Maar over het algemeen is het echt genieten en is het een voortzetting van de wonderbaarlijke shot uit de intro. Toni Colette speelt een enorme sterke rol in deze film (met als hoogtepunt de scène tijdens het avondeten). Het is zeker niet eenvoudig om zo’n geteisterde en getormenteerde ziel te spelen. Een prachtprestatie geleverd door deze actrice (ook al had ze me al overtuigd van haar acteertalent in “Miss you already” en “Please stand by”). En het bleef raadselachtig en onheilspellend totdat het op een bepaald moment volledig escaleerde en het evolueerde in een soortement “The Lords of Salem”. En als je dan de uitkomst bekijkt is het inderdaad raadzaam om de film nog eens te bekijken zodanig dat je bepaalde aanwijzingen kan herontdekken. Maar zoals gezegd, dat is nu eens iets wat niet aan mij besteed is.

2.5*

avatar van Fisico
3,5
Ik lees heel veel positieve dingen ikkegoemikke. De lage score dan vooral te wijten aan de verkeerde perceptie en het foute label dat op de film werd gekleefd? Horror kun je het idd niet noemen, laatste staan engste film van het jaar ...

Mooie omschrijving van de gestoorde familie. Gabriel Byrne staat er als aangetrouwde maar wat verweesd bij en ondergaat het maar ...

avatar van ikkegoemikke
2,5
Fisico schreef:
Ik lees heel veel positieve dingen ikkegoemikke. De lage score dan vooral te wijten aan de verkeerde perceptie en het foute label dat op de film werd gekleefd? Horror kun je het idd niet noemen, laatste staan engste film van het jaar ...

Mooie omschrijving van de gestoorde familie. Gabriel Byrne staat er als aangetrouwde maar wat verweesd bij en ondergaat het maar ...


Mijn verwachtingspatroon over deze film matchte niet met het uiteindelijk resultaat. En ook al doet een horror mij niks, toch voel ik altijd een lichte spanning bij het bekijken van een uitstekende horror. Hier keek ik naar zoals Gabriel Byrne naar de toestanden thuis keek. Redelijk onbewogen, passief en bij momenten verveeld. Het meest beroerde me nog het ongeluk. Zo'n typische begrafenisstemming kwam over me heen. Maar vooral de schaamteloze marketing vond ik beneden alle peil. Nee dit is niet de engste horror van de laatste 50 jaar (staat letterlijk op een Duitstalige affiche). En nee, het is niet dat ik niet begreep hoe het in elkaar zat (occulte sekte, reïncarnatie, aanbidding). Ik vond het gewoonweg slappe kost. Dankzij Tonni Collette en het camerawerk krijgt het nog 2.5*. Zonder dat zou het sowieso voor mij de flutfilm van het jaar zijn geweest

Gast
geplaatst: vandaag om 11:28 uur

geplaatst: vandaag om 11:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.