menu

Hereditary (2018)

mijn stem
3,24 (1194)
1194 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Drama
126 minuten

geregisseerd door Ari Aster
met Toni Collette, Alex Wolff en Gabriel Byrne

De teruggetrokken grootmoeder van de familie Graham is dan wel overleden, maar zij werpt nog steeds een schaduw op het gezin. Voornamelijk haar kleindochter, de tiener Charlie, met wie ze altijd al een ongewone fascinatie had, lijdt eronder. Aan het vredige bestaan van de Grahams wordt abrupt een einde gemaakt wanneer een verschrikking hun thuis overneemt. Hierdoor wordt Annie, de moeder binnen het gezin, gedwongen om duistere paden te betreden, zodat ze kunnen ontsnappen aan het ongelukkige lot dat hen allen te wachten staat.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=sbLAEPcH4Bo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van BlueJudaskiss
3,0
blackwolves schreef:
met veel moeten uit gekken


Moeten? Welke gekken?

avatar van mikey
4,0
BlueJudaskiss schreef:
Moeten? Welke gekken?
met veel moeten en moeite uitgekeken.

4,0
Ben écht wel wat gewend. Maar vond het behoorlijk creepy. Wanneer er een film een predikaat opgeplakt krijgt (of op zichzelf plakt) is er áltijd en groep die sceptisch dat nog wel eens even wil zien (en dat helpt natuurlijk niet). Heb hem alleen (en in het donker) gezien, voor dit soort films wmb echt wel een pre.

3,0
De echte horrorfreaks halen hier geloof ik hun neus voor op (alexspyforever?), maar ik vond 'm toch wel leuk. Hij is inderdaad nogal traag, zeker het eerste deel, en van het slot snapte ik ook niet veel. Maar het is nu eenmaal zo met dit genre, verstand op nul en je lekker laten meevoeren.

Is dit nou horror? Doet er natuurlijk niet toe, maar voor mij is het meer een psychothriller over een disfunctional family - waar in feite bijna alle Amerikaanse films over gaan - god mag weten waarom - hier overgoten met een horrorsausje. Kijkt lekker weg, maar het gaat natuurlijk nergens over. Wat me opviel is dat alle leden van deze familie zo ontzettend lelijk zijn, het jonge zusje voorop. Begreep ik nou goed dat die vader aan de universiteit les gaf? Bij wat die daar voor onzin uitkraamde, zou ik bij hem niet in de klas gaan zitten. Dat meisje dat daar achter Peter zat, vond ik wel een mooi meisje...

avatar van mikey
4,0
Fransman schreef:
disfunctional family - waar in feite bijna alle Amerikaanse films over gaan - god mag weten waarom
omdat gezinsleden gestoord zijn en ontsnappen onmogelijk is... althans een hele klus.
Fransman schreef:
Dat meisje dat daar achter Peter zat, vond ik wel een mooi meisje...

voor peter

avatar van alexspyforever
1,5
Fransman schreef:
De echte horrorfreaks halen hier geloof ik hun neus voor op (alexspyforever?), maar ik vond 'm toch wel leuk. Hij is inderdaad nogal traag, zeker het eerste deel, en van het slot snapte ik ook niet veel. Maar het is nu eenmaal zo met dit genre, verstand op nul en je lekker laten meevoeren.

Is dit nou horror? Doet er natuurlijk niet toe, maar voor mij is het meer een psychothriller over een disfunctional family - waar in feite bijna alle Amerikaanse films over gaan - god mag weten waarom - hier overgoten met een horrorsausje. Kijkt lekker weg, maar het gaat natuurlijk nergens over. Wat me opviel is dat alle leden van deze familie zo ontzettend lelijk zijn, het jonge zusje voorop. Begreep ik nou goed dat die vader aan de universiteit les gaf? Bij wat die daar voor onzin uitkraamde, zou ik bij hem niet in de klas gaan zitten. Dat meisje dat daar achter Peter zat, vond ik wel een mooi meisje...


Wel er zijn uitgebreide analyses op het net te vinden wat hu het werkelijke verhaal is achter het hele gebeuren. Uiteindelijk is het naar mijn mening allemaal veel minder geniaal dan wat de film doet uitschijnen. Maar dat is wel vaker bij 'complexe' films, die gaan expres de kijker gaan verwarren en gewichtig doen, maar vaak is het verhaaltje poepsimpel. Dat heeft volgens mij niet veel met intelligentie te maken, maar vooral met de wil van de kijker om mee te gaan in het concept. Voor mij is het vooral een hutsepot van genres en scènes die ik al in betere films heb gezien die het ook niet zo gewichtig brengen. Vroeger genoeg japanse drama horrorfilms gezien die hetzelfde doen, was leuk voor een tijd (vooral in de periode tussen mijn 20ste en 30ste levensjaar). Nu kijk ik liever trashy horror, het is geen hogere wiskunde en weinig diepzinnig maar het vermaakt wel.

4,0
Zo erg hogere wiskunde is dit niet toch? Die sekteleden willen die jongen gebruiken als host voor een of andere demonische God. Hij is daar als nazaat van die overleden oma de uitverkorene voor. Om dat voor elkaar te krijgen wordt (en werd van jongsafaan) de moeder gemanipuleerd. Eerst door haar eigen moeder om het kind te baren, later door die vriendin om geesten op te roepen, zodat die geesten het gezin kunnen terroriseren Ik vond het helemaal niet een film die het verhaal moeilijker maakt dan het is, waar inderdaad genoeg films van zijn. De combi geesten, sekteleden, psychologische én meer fysieke horror wordt door het verhaal juist mooi gecombineerd.

avatar van Ebenezer Scrooge
3,5
Sterk in het eerste uur, als het nog wat meer drama is allemaal en de rouwverwerking nog een belangrijke rol speelt. In het laatste halfuur neemt de horror echter de overhand en daar verlies ik mijn belangstelling. Het is bovendien niet eens eng. Maar in ieder geval beter dan een film als Mother!, die ik te pretentieus vond.
Intense scène als ze gedrieën aan tafel zitten te eten en niemand wat zegt en dan opeens de bom barst en de moeder uitvaart tegen haar zoon. Goed spel van Toni Collette. Later vindt ze troost bij een vrouw die beweert geesten te kunnen oproepen en misschien kan ze op deze manier in contact treden met haar omgekomen dochter. De vrouw wordt gespeeld door Ann Dowd, die ik in The Handmaid's Tale ook al zo goed vond, sympathiek overkomend, medelevend tegen het overdrevene aan, maar ondertussen geeft ze je de kriebels..
Er zit een scène in de film waarin de zoon rechtop in zijn bed zit en in de hoek van de kamer een geestverschijning ziet. Zoiets heeft een naam: pareidolia, een psychisch fenomeen. Een illusie waarbij iemand herkenbare figuren of patronen denkt te zien in vage of onduidelijke waarnemingen. Je ziet in het halfdonker iemand in je stoel zitten, maar dan knip je het licht aan en blijkt het gewoon een stapeltje kleren dat over de leuning hangt.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:40 uur

geplaatst: vandaag om 17:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.