Hellraiser (2022)

Echt woke kan je de keuze voor een vrouwelijk pinhead niet noemen! In de boeken zijn de cenobites ‘gender fluid’ en heeft pinhead een vrouwelijke stem!

De vrouwelijke pinhead in deze Hellraiser film komt dichter overeen met de pinhead uit de boeken dan de pinhead zoals we hem kennen uit de andere films!

Pinhead is in de boeken waar de films op gebaseerd zijn “non binair”/sexless, geen man maar ook geen vrouw! Maar heeft wel een vrouwelijk klinkende stem! Zo is pinhead letterlijk beschreven/gecreëerd door Clive Barker! Lol dus het antwoord op jouw vraag

“denk je echt dat ze met het maken van het origineel gedacht hebben of hun creatie non-binary zou zijn?????”

Is dus ja, dit is een bewuste keuze geweest!

De “eerste” Hellraiser blijft voor mij een klassieker,maar deze was zeker niet verkeerd. De film kwam langzaam op gang,maar de rest heeft veel goed gemaakt.Er zaten hele goede stukken in.Echt Hellraiser waardig.

Niet veel soeps. Verhaal zeer matig. Cenobites zagen er stom uit. Geen echte gore eigenlijk. Hadden ze niet moeten maken.

Aardige tijd terug dat ik aan de Hellraiser-reeks uit de jaren 80 begonnen ben, maar ben bij deel 3 geloof ik gestopt.

Nu was er ook hier een reboot van en die zou volgens headlines zeer gruwelijk zijn. Nou, dat viel allemaal wel mee.

De reboot van Hellraiser vond ik toch vrij leeg. Ja, er zitten enkele brute kills in, maar het lijkt niet echt te willen weten waar het zoekt. Ook Pinhead lijkt te zijn vervallen en we volgen hier slechts een groepje studenten die in aanraking komen met die zogenaamde puzzeldoos. Fijn dat je hem hebt opgelost, nu zitten er zwaar verminkte demonen uit de hel jullie op de hielen en zie daar maar eens vanaf te komen.

Ja, en dat was het eigenlijk. Alles om perse een reboot in elkaar te knutselen, na een stuk of 30-40 vervolgen. Maar dat is ook niet zo vreemd in Horrorland, en sommige reboots werken wel. Bijvoorbeeld Texas Chainsaw Massacre.

Leuke wegkijker, maar ook niet meer dan dat.

2,5*

Wat heb ik hier van genoten!

De gehele film is heerlijk duister zoals ik dat ook had bij de eerste twee delen van Hellraiser, alles voelt als een nachtmerrie aan.

Pinhead ziet er, evenals de Cenobites, spectaculair uit en de special effects zijn eveneens van een buiten categorie.

De uitleg van de verschillende niveaus van het openen van "The Box" is ook iets wat ik nog nooit eerder heb gezien in andere delen.

Al met al na al die verschrikkelijke vervolgen vanaf Hellraiser III is dit weer een pareltje !

Laten we beginnen met het grote gemis van Doug Bradley als Pinhead want de vrouwelijke versie is gewoon geen volwaardige vervanger. Maar ook qua sfeer en looks weet deze film het originele niet te benaderen. Deze film is te kitscherig en te gemaakt, je ziet het zeker aan de pakken van de Cenobytes. Het ziet er allemaal te gelikt uit waardoor zowel de spanning als de gruwel toch achterwege blijft.

Hier en daar een paar bloederige scènes, maar gezien het concept Hellraiser te braaf uitgewerkt. Een gemis aan viezigheid en gruwel. De cenobytes maken te weinig indruk. Hier en daar wel een paar leuke vondsten zoals het marteltuig met de zenuwen en om van de puzzeldoos een echte actieve puzzel te maken.

Niks van gemerkt toen ik The Hellbound Heart las.

Horrorregisseur David Bruckner levert met zijn herinterpretatie van de genreklassieker Hellraiser een bijzonder teleurstellend geheel af. Het levert voor mij persoonlijk in ieder geval ideaal bewijs op dat bepaalde sfeerzettingen uit de jaren '80 simpelweg niet overgenomen kunnen worden. Bruckner gaat vooral het serieuze en nodeloos zwaar aangezette pad op om de personages kleur te geven, maar uiteindelijk resulteert het vooral in een film die veel te lang uitgesponnen raakt. De keuze is begrijpelijk, maar de uiteindelijke drama-uitwerking is clichématig en oninteressant. Als kijker wacht je eerder op de intrede van de Cenobites zelf. Juist daarom is het bijzonder spijtig te noemen dat er maar weinig leden van die groep echt indrukwekkend zijn. Ze vormen hooguit originele verschijningen, maar echt innemend is de nieuwe brigade nergens. Met name Jamie Clayton als de nieuwe Pinhead stelt teleur. Niet vanwege het omdraaien van het geslacht (het zou me aan m'n reet roesten), maar simpelweg door de acteerkracht, die nergens het niveau haalt van Doug Bradley's zware stem en dreigende gestalte. In principe worden er inhoudelijk genoeg originele vondsten toegevoegd en het acteerwerk van met name A'zion valt op, maar iemand als David Bruckner was simpelweg te sterk bezig de laatste tijd om nu met dit soort onbenulligheden op de proppen te komen.

Komt wat langzaam op gang, maar wel gaaf gedaan die special effects. Gewoon blanco ingaan en niet vergelijken met het origineel. Best een goede horror/science fiction!

Ik weet niet of het met wokecte maken heeft, maar hoe dan ook lijkt de jeugd van tegenwoordig mij veel minder stabiel dan toen ik jong was.

Elke twijfel, onzekerheid en traima wordt uitvergroot. Dat helpt natuurlijk ook niet, want alles dat je aandacht geeft groeit.

Deze film draagt daar ook weer zijn steentje aan bij, want het zijn weer voornamelijk millinial basket cases.

Ik kan me daar slecht mee identificeren en het zal me dan ook wordt wezen wat ze overkomt. De digitale cenobites doen me verder ook niet veel. Generieke shit.

Zwak. 1,5

Uitgezet, ik heb zo'n godsgruwelijke hekel aan dat enge wijf Odessa A'zion. Die naam alleen al, wat dus niet eens haar echt naam is.

Een waardeloze remake.

Tenslotte zaterdag nog even griezelen waar de Hellraiser remake op het programma stond. En laten we alvast vaststellen, zonder de film gezien te hebben, dat deze remake niet perse slecht hoeft te zijn zonder niet aan de Hellraiser uit '87 te kunnen tippen. Want de door Clive Barker zelf geregisseerde versie is natuurlijk op en top cult met Doug Bradley, de special effects van destijds, en de poster om maar eens wat te noemen. Het is cult, het is een milemarker in de jaren '80 horror met genoeg gore en ranzigheid.

En dan heb je dus deze remake waar veel overgezegd wordt met termen zoals 'woke' of de weinigzeggende 'millennial basket case generatie'. Ik til daar niet zo zwaar aan en kijk en kom als snel tot de conclusie dat het gelukkig iets beter is dan de Candyman remake die toch echt behoorlijk ondermaats was. Dan probeert men deze Hellraiser, los gezien van de oude, op zijn minst nog een eigen smoel te geven met een nieuwe invulling van Pinhead en heeft men echt wat willen maken van het verhaal met Voigt en ook een kunstzinnige draai willen geven aan de Cenobites. En opzich is dat nog wel te doen, en is het zoals gezegd niet heel slecht.

Maar het echte probleem is toch gewoon dat geen enkele liefhebber deze film kan kijken zonder te vergelijken met de '87 versie wat opzich begrijpelijk is maar ook weer niet helemaal eerlijk is tegenover deze versie. Want zoals zo vaak zijn de schoenen van grote broer een maatje te groot zo niet huge. De'87 versie buiten beschouwing gelaten is deze film opzich nog wel redelijk en heeft het geheel een prima soundtrack. Tevens is het alles wat Roland Voigt best lekker als leedvermaak. Verder lijkt het alsof iedereen zijn best doet in een verder niet al te bijzonder geheel met opzich nog een paar aardige schrikmomentjes. Maar puntje bij paaltje is het toch allemaal net wat te zielloos, iets dat ook al het geval was bij Candyman en lijkt het tijdperk van de echt goede horror reeds achter ons te liggen. Toch vraag ik me stiekem af wat hoe de film ontvangen zou zijn zonder die goede voorganger.

Ik denk dat Clive Barker, de schrijver van het boek waarop Hellraiser is gebaseerd en regisseur van de eerste Hellraiser, dat helemaal prima zou vinden. Die valt op mannen en als je zijn boeken leest, zul je merken dat er vaker queer personages in voorkomen.