Hell or High Water (2016)

Een verassende goede film.

Met een kalm maar boeiend tempo.

Een soort moderne western film.

Met een fantastische cast en sterk geacteerd spel.

Boven verwachting goed.

Twee broers overvallen banken.

Om een rede, en moeten tegelijk hun verleden verwerken.

En de sherrif gespeeld door Jeff Bridges uiteraard weer een sterke acteer prestatie.

En deze probeert het twee tal in de kraag te vatten.

Wat moeilijker blijkt als gedacht.

Een hele goede film.

Twee broers overvallen banken in kleine Texaanse stadjes om de familieranch te redden nadat hun moeder na een lang ziekbed is overleden. Toby [Chris Pine] zorgde voor zijn moeder tot haar dood, Tanner [Ben Foster] zat lange tijd in de gevangenis. Marcus Hamilton [Jeff Bridges] is de sheriff (en weduwnaar) voor wie dit de laatste grote zaak is. Standaard basisgegeven, maar het scenario schetst een scherp beeld van het leven in Texas met prachtige, soms piepkleine bijrollen. Let op de reactie van Mr Clauson [William Sterchi] wanneer hij ontdekt dat zijn bank wordt overvallen en geniet van Margaret Bowman als een zeer eigenzinnige serveerster in een T-Bone restaurant. Pine, Foster, Bridges en Alberto Parker (als de hulpsheriff) zijn perfect gecast.

Verhaal is niet bijster bijzonder maar het is een film met een fijne sfeer, een heerlijk acterende Jeff Bridges en prachtige plaatjes van rural Amerika. Fijn om te zien, al zou ik het niet snel een 2e keer aanzetten.

Heerlijke zeg maar gerust geweldige film die mij de volle duur aan het scherm gekluisterd hield. Goed hedendaags verhaal (banken die huizen in VS terugvorderen) in een ouderwets aandoende, cowboy-achtige setting. Een soort moderne western die inderdaad wat aan No Country for Old Men doet denken. De cast met in de hoofdrollen Chris Pine, Ben Foster en Jeff Bridges doet het ook geweldig. Deze film smaakt echt naar meer en zeker 1 van de beste films van 2016. De muziek komt bekend voor, maar ben er nog niet achter van wat.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

PAC Festival

Op 2 oktober bezocht in het PAC Festival in Pathé, waar vijf films hun voorpremière zouden beleven. Helaas had ik slechts tijd voor twee films. Hiervan was Hell or High Water de eerste. Persoonlijk had ik hele lage verwachtingen. Sowieso zijn PAC films, films die snel in aanmerking komen voor awards, en dat soort films vind ik af en toe leuk, maar vaak ook niet. Het was vooral dankzij Chris Pine dat ik het vooruitzicht deze film te gaan kijken niet zo erg was.

Humor

Maar deze film heeft mij echt verrast. Ik vond hem oprecht leuk om te kijken en voor ik het wist was de film alweer afgelopen. Wat hierin vooral heeft geholpen? Het feit dat de film zoveel humor heeft. Dit neemt op een gegeven moment wel af omdat het verhaal serieuzer wordt, immers hoelang kan het beroven van banken goed blijven gaan? Maar de humor die erin zat maakte de film wel erg fijn om naar te kijken. Ik heb verrassend veel gelachen.

Serious business

Let wel, de films is dus niet alleen maar humor. Alles dat getoond wordt is armoede en oneerlijkheid. Eén van de redenen waarom de broers banken overvallen. Hier en daar zal je op een gegeven moment geweld in de film zien. Een paar scènes zijn niet fris om te zien, maar gelukkig was dat dermate gelimiteerd dat ik het niet heel erg vond. Het gaf de film zeker een serieuzere lading en het maakte diepe indruk bij mij.

Goede chemie

Zoals ik ook al in mijn recensie van The Giver en Seventh Son vertelde, ben ik geen fan van Jeff Bridges. Ik vind dat binnenmondse gepraat meestal erg afleiden, maar hier ergerde ik mij lang niet zoveel aan hem. De personages hebben mij allemaal laten meeleven. Ik ging echt in het verhaal op. Chris Pine en Ben Foster spelen broers, en dit doen ze erg overtuigend, de chemie is overduidelijk aanwezig. Ook de chemie tussen Jeff Bridges en Gil Birmingham is aanwezig. Het is echt een sterke cast.

Westerns sfeertje

De film heeft echt een typisch Texaans westerns sfeertje. Niet alleen door de bankovervallen, pistolen en de locatie, maar ook de manier waarop het gefilmd is met zo’n rood-oranje gloed over het beeld. Ik vond de gehele film sterk in elkaar zitten zowel qua verhaal als de vertolking van de personages door de acteurs. Voor mij was het echt de verrassing van de dag.

Conclusie

Hell or High Water is erg goed. Ik zou willen zeggen “het moet je smaak zijn”, maar ik houd zelf eigenlijk helemaal niet van westerns, dus het is lastig aan te geven wanneer deze film wel geschikt voor je is. Je moet het maar gewoon proberen. Als ik geen kaartje had gekocht voor het PAC Festival dan weet ik zeker dat ik deze film nooit had gekeken. Ik ben echter blij dat ik hem wel heb gezien. Hell or High Water was voor mij een grote verrassing. De film is sterk, heeft goede acteurs, een goed verhaal, en de humor is een absolute bonus.

Een goede film -die toch wat tegenvalt , een kabbelaar - die het van de acteurs ( Bridges, Pine, Foster )moet hebben en niet van het verhaal. Bridges is natuurlijk heel sterk ; een knorrige sheriff vol met racistische grapjes, terwijl hij geen racist is. Dat hoort zo in Texas net zo als dat je een .38 draagt als je boodschappen gaat doen. Veel beelden van troosteloos, kaal landschap. Evenals verlaten stadjes.Geen wonder als het boven de 40C is. Dit jaar was het in sommige delen van Texas 53C !!!!! En ergens in Texas heeft het in 25 jaar niet geregend.

Ik denk dat het een goede, realistische weergave is van het leven in Texas , verpakt in een simpel verhaaltje..

Ik mis iets aan de film - die geen memorabele scenes heeft - en denk dat het gemis aan opbouw van spanning is. Het is ook meer drama dan actie of thriller. "A normal week in Texas"...Zoiets.

Hoe kan je nou geen fan zijn van Jeff Bridges??? Top acteur die het hele doek vult. De laatste der echte Mohikanen in de acteurs wereld. Hij draagt toch het matige verhaal? "Dat binnenmondse gepraat " heeft een functie ; in zijn rol is het een man van weinig woorden, schijt aan alles, onverschillig , maar serieus als het om misdaad gaat. En als er met tegenzin wat uitkomt zal het hem een worst wezen of iemand het begrijpt.- als hij het maar begrijpt. Of wil je dat hij met een Oxford accent praat ?

Een typische Texas sheriff die het liefst "let my colt do the talking".

Btw, ik denk dat je de enige in de zaal was met herhaaldelijke lachstuipen.....

Mooi geschoten misdaadfilm met het hart van een oude western. Tegen een achtergrond van stoffig small town Texas ontvouwt zich op zijn gemakje een verhaal over twee bank berovende broers. Vrij recht toe recht aan, maar vakkundig weergegeven. Met acteerkanonnen die hun vak verstaan en een passende soundtrack is Hell of High Water geen baanbrekende film, maar wel een film waaraan simpelweg alles klopt. Het geheel is meer dan de som der delen.

Jeff Bridges was goed als altijd. Foster viel me ook goed mee. Heb ik dus al ooit gezien en toch herinnerde ik me geen flikker van het geheel, alleen 'dat ik 'm al eens gezien had' én dat Alberto eraan ging. Aardig, maar letterlijk weinig memorabel.

Onderhoudende western, maar wel eentje die ik in een geweldig hoog tempo weer ga vergeten. Het lome tempo stoort niet en is natuurlijk ook wel passend. Tegelijkertijd kabbelt het daardoor ook een beetje voort. Ook ik trok overigens af en toe de vergelijking met No Country for Old Men tijdens het kijken. De film heeft als grote voordeel dat Jeff Bridges de kar trekt in een rol die hem zit als gegoten, waardoor er eigenlijk nog maar weinig mis kan gaan. Overige acteerwerk van onder meer Chris Pine, Ben Foster en Gil Birmingham is daarnaast ook degelijk. Richting de climax veerde ik wel op en de film en ook de eindscène is absoluut de moeite waard. In filmisch opzicht is het ook wel allemaal netjes verzorgd. Zeker geen vervelende zit dus, maar het weet alleen nooit écht indruk te maken.

3*

Best een heel goede film dit en dat verraste me toch wat.

Jeff Bridges in een uitstekende rol en daar heeft deze man patent op.

Er zitten een paar behoorlijke geweldscenes in die je niet altijd ziet aankomen.

Het einde zag ik trouwens ook niet aankomen op deze manier

Hell or High Water (2016) deed me een beetje denken aan de film Miles from Home (1988).

Een film die na herbekijken nog steeds of zelfs meer de moeite waard is. Half sterretje omhoog. Een film die Amerikanen zelf niet eens op waarde kunnen schatten, getuige de bescheiden box office recette.