Iedereen weet dat opgroeien moeilijk kan zijn. Ook high school studente Nadine (Hailee Steinfeld) krijgt te maken met de lastige perikelen uit de puberteit, wanneer ze verneemt dat haar oudere broer een relatie krijgt met haar beste vriendin Krista. Nadine voelt zich steeds eenzamer, tot ze een bedachtzame jongen tegenkomt die verandering in de zaak brengt. Een onverwachte vriendschap zorgt ervoor dat alles misschien toch niet zo erg hoeft te zijn.
13 in een dozijn noemen we dit toch? Woody Harrelson te weinig benut als het aan mij ligt, hij is te goed voor zo'n vlakke rol. Maar eerlijk is eerlijk, het is dan toch de charme van de schattige Hailee die je weet te ontroeren...
Sky on Fire beste end credit song sinds lang in een film dus 2 keer in de bioscoop gaan kijken in Filmhallen en Eye, wat een geweldige film door de end credits muziek en acteerprestaties , deze film verdient alleen maar een een positief gevoel, een soort all saints effect bij the beach, wow wat een coole end credits muziek!
Ik vond de film erg lang duren - té lang - en het verhaal van een tienermeisje die wat aandacht te kort komt... een speelfilm van 102 minuten is echt niet bepaald nodig voor zo'n dun gegeven. De crux zat voor mij in de momenten tussen Hailee Steinfeld en Woody Harrelson: topduo. Haley Lu Richardson was ook wel leuk, Kyra Sedgwick met haar lekker dik aangezette rol was ook grappig, maar Harrelson & Steinfeld vormden het hart van de film. Samen met een speech die Steinfeld op het einde gaf en die wel binnen kwam... Op het randje, maar echt op het randje, een 3,5*. Sympathiek vermaak zonder in zoetsappigheid te vervallen, fijn.
Middelmatige film in het drama-komedie genre, maar ook niet meer dan dat. Vond hem ook langdradig, ook al heeft ie geen uitzonderlijk lange speelduur, dus toch teken dat ie niet echt top is. Er gebeurt ook zo weinig. Ook vrij irritante karakters.
Het coming of age genre is al wel aardig uitgetreden. Juist daarom is het leuk dat er toch af en toe films langskomen die daar dan nog iets verrassends in weten te brengen - zoals deze vanzelf. En verrassend genoeg komt dat vooral door de erg goede rol van Woody Harrelson - echt zo'n acteur die veel te vaak blijft steken in typetjes, maar af en toe laat zien dat hij echt meer kan. In dit geval ook wel geholpen door een perfect goed geschreven rol en wellicht dat de regie van Fremon Craig daar ook nog aan heeft bijgedragen - geen gek regiedebuut, overigens. Netjes gedoseerd in de overacting van de hyper Sedgwick en de schattigheid van Steinfeld en Szeto. En nee, dan geeft het niet dat het allemaal wel een beetje voorspelbaar is, het is gewoon evengoed fijn om naar zo'n film te kijken.
Cute. Zo'n films weten me wel te overweldigen. Voor mij is Kelly Fremon Craig (een pupil van James L. Brooks) de ontdekking van het jaar. Ook Are You there God, It's Me Margaret? (4*) vond ik enorm goed. Er zijn gelijkenissen, behalve dat het hier gaat over een 17-jarige in plaats van een 13-jarige. Als volwassene vergeet je vaak hoe het was om die leeftijd te hebben (c'est la vie!) en deze film bracht dat gevoel terug naar boven. De donkere tunnel waar we allen door moeten.
Nadine is een meisje die denkt dat de hele wereld om haar draait, en zichzelf en anderen daarmee kwetst. Ze wordt buitengesloten en is regelrecht gemeen wanneer haar oudere broer en haar beste vriendin een koppel worden. Het past niet in haar egoïstische leefwereld. Harrelson is de coolness zelf als de leraar die natuurlijk weet hoe ze in elkaar zit en de fout niet maakt om aandacht te geven. Ze moet zelf leren de verantwoordelijkheid te nemen voor haar fouten. Zijn reacties waren vaak geweldig. En dan is er nog de overbezorgde moeder en Erwin, een aangename jongen die een crush voor haar heeft.
De film is zo goed omdat het eerlijk en herkenbaar is. Ik heb zelf een jongere zus die ook de nodige stommiteiten heeft begaan op die leeftijd en sommige situaties kwamen me maar al te bekend voor; ik was een beetje de Darian uit de film, al heb ik nooit met vriendinnetjes van mijn zus in bed gelegen ... Topfilm in het genre.
Ik keek uit naar deze film, maar hield er wel rekening mee dat het een dertien in een dozijn film zou kunnen zijn die slecht uitgevoerd is. Echter, hij bleek oprecht heel erg vermakelijk te zijn. Een typische teen movie waarbij alle ingrediënten precies goed werken. The Edge of Seveenteen is herkenbaar, humoristisch en heeft leuke en goede acteurs aan weten te trekken met een fijne chemie onderling. Ik heb absoluut genoten van deze film, voordat ik het wist was hij alweer afgelopen. Aanrader.