menu

Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Alternatieve titel: Amélie

mijn stem
4,02 (5420)
5420 stemmen

Frankrijk / Duitsland
Komedie / Romantiek
122 minuten

geregisseerd door Jean-Pierre Jeunet
met Audrey Tautou, Mathieu Kassovitz en Dominique Pinon

Amélie is op zoek naar liefde, en de zin van het bestaan. Ze is een serveerster in het centrum van Montmartre, waar ze contact heeft met haar buren en klanten, alsmede met een mysterieuze foto-verzamelaar. Langzaam realiseert Amélie zich dat de weg naar geluk zich niet vanzelf zal openbaren, maar dat ze hier initiatief voor zal moeten tonen. Zij treft haar geluk door zich in te spannen voor het geluk van anderen.

zoeken in:
avatar van Aazhyd
4,0
n1d0 schreef:
Vooral na 3 kwartier in de film: slaapverwekkend. Derde keer gezien.


En blijven kijken, he. Ook de volgende 3 keer.

avatar van n1d0
2,0
Aazhyd schreef:
(quote)


En blijven kijken, he. Ook de volgende 3 keer.


Nuttige reactie op de persoon...
Ja ik bekijk films wel eens opnieuw, wat is uw probleem eigenlijk?
Ga iets recenseren ofzo.

avatar van N00dles
4,5
Ik heb Amélie jaren geleden al eens gezien en toen was ik er ook al van onder de indruk. Jeunets films zijn het beste te omschrijven als moderne sprookjes (Delicatessen, La Cité des Enfants Perdus) en Amélie hoort daar prima in thuis. De warme Parijse beelden en de romantische sets zijn een ode aan de Franse cultuur en levensstijl, met een aantal prominente plekken die dienen als achtergrond voor het verhaal, zoals de Sacre Coeur en Gare de l'Est. Een lust voor het oog.

Amélie is in al haar excentriciteit een aandoenlijk personage, dat bijna perfect is neergezet door Audrey Tautou. Het is nu moeilijk voor te stellen dat iemand anders die rol net zo goed had kunnen doen, hoewel dat misschien te maken heeft met het feit dat zij nu zo onlosmakelijk verbonden is met haar personage. Overigens vind ik dat ze vrij lelijk (bijna hekserig) op de poster staat, die afbreuk doet aan haar lieflijke verschijning in de film.

De film zit barstensvol kleine details en bevat een stortvloed aan informatie, die middels een snelpratende voice-over wordt medegedeeld. De eerste keer had ik dan ook best veel moeite om alles bij te houden. Bij een herkijk kun je de minder relevante informatie wegfilteren. Toch blijft het bij vlagen een drukke film waarin net iets teveel door elkaar gebeurt. Het had gerust wat minder personages kunnen bevatten, hoewel sommige erg leuk zijn.
Voor mij sprong vooral het contact met Amélies schilderende buurman er boven uit, met hun discussie over het meisje uit Renoirs schilderij, dat natuurlijk als een metafoor gold voor de ontwikkeling van Amélie zelf.

Voor deze herkijk doe ik er weer een half puntje bij, want al met al is het een uitstekende feelgood-film en zit het geheel knap in elkaar.

avatar van baspls
Deze film is mij al vaak aangeraden en ik ben ook van plan hem (ooit) eens te gaan bekijken, al is het maar om de hele top 250 een keer gezien te hebben. Toch verwacht ik, ondanks de hoge waardering, er niet veel van. De plotomschrijving alleen al, totaal niet interessant op het eerste gezicht. En het feit dat de regisseur een paar jaar eerder het slechtste deel uit de Alien-reeks regisseerde zorgt ook niet bepaalt voor hoge verwachtingen. Maar ik ga hem dus wel zeker een keertje kijken, alleen al omdat ik zo nieuwsgierig ben waarom deze film zo de hemel in geprezen word.

4,0
wei
Alweer 14 jaar geleden dat deze uitkwam. Herinner me nog goed hoe ik betoverd uit de bioscoop kwam, dit was toch wel Jeunet’s hoogtepunt. Onweerstaanbare mix van sprookjesachtige luchtigheid, schattigheid, humor, mooie plaatjes en muziek. Daarna nog tweemaal in de bioscoop meegepikt. Maar de ervaring werd elke keer toch een stukje minder. Omdat de soundtrack op een gegeven moment overal werd gerecycled, had ik het daarmee ook wel mee gehad. De jaren erna, werden groene en blauwe filters ontzettend hip ook. Daarmee verloor deze film ook helaas iets van zijn speciaalheid. De vierde herkijk dan, na een (dacht ik) veilige 14 jarige tussenpauze. Helaas verdwijnt de magie nog steeds stukje bij beetje, maar gelukkig nog genoeg momenten die een dikke grijns opwekken. Er zijn van die films, waarvan je hoopt dat ze nooit stuk gaan, en ik vrees dat ik daarvoor deze niet meer al te vaak moet gaan bekijken.

avatar van wibro
4,0
Herzien en net zoals vele andere klassiekers weet deze film mijn aanvankelijk hoge waardering van 5,0* niet te prolongeren.
Laat ik eens beginnen met het positieve; aan de fotografie - mooi kleurengebruik o.a. - en de score valt niets op aan te merken, maar het verhaal over weldoenster Amelie wist mij niet langer te boeien. Audrey Tatou in de rol van Amelie deed het wel erg goed, zeer zeker, maar ik vond het beslist niet haar beste rol in een film. Die is toch echt weggelegd voor haar rol als Angelique in de zeer mooie en boeiende film À la Folie... Pas du Tout (2002) die ik na herziening toch wel een stuk mooier vind dan deze i.m.o. toch wel enigszins overschatte film.

Waardering: 4,0* na herziening

avatar van Northernlight-
5,0
'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain' behoeft geen introductie meer. Alles is al gezegd en geschreven.

Hier kan ik niet anders dan 5* aangeven.

Prachtige film!

avatar van Ted Kerkjes
4,0
Dit is de enige film waarvan ik de soundtrack eerder kende dan de film zelf. De muziek is natuurlijk erg bekend en populair, vooral onder beginnende pianisten, vanwege de eenvoud. Persoonlijk ben ik er niet helemaal kapot van, maar toen ik gisteren de film bekeek, werd de soundtrack pas echt goed, in mijn ogen. Als op zichzelf staande muziek is het niet geweldig, maar als muziek bij een film zeer geslaagd.
Verder gewoon een hele goede film, al keek ik wel met gemengde gevoelens, daar ik het artikel over de regisseur Nuzzo (dit artikel) gelezen had. Maar goed, het blijft een mooie film, natuurlijk. Goed acteerwerk, verrassend camerawerk, mooi verhaal.

4,0*

avatar van John Milton
4,0
Bedankt voor die link, Ted Kerkjes! Very informative!

avatar van baspls
Ted Kerkjes schreef:

Verder gewoon een hele goede film, al keek ik wel met gemengde gevoelens, daar ik het artikel over de regisseur Nuzzo (dit artikel) gelezen had. Maar goed, het blijft een mooie film, natuurlijk. Goed acteerwerk, verrassend camerawerk, mooi verhaal.

Misschien moet ik me er dan toch maar eens aan wagen... Op het eerste gezicht lijkt het me een slaapverwekkende film, maar een andere vriend vond hem ook al goed, dus wie weet

avatar van Ted Kerkjes
4,0
John Milton schreef:
Bedankt voor die link, Ted Kerkjes! Very informative!
De link was eerder gepost door kos, op de vorige pagina.

avatar van Ted Kerkjes
4,0
baspls schreef:
Misschien moet ik me er dan toch maar eens aan wagen... Op het eerste gezicht lijkt het me een slaapverwekkende film, maar een andere vriend vond hem ook al goed, dus wie weet
Tja, ik houd wel van Franse ("cult")films. Ik moet wel zeggen dat de charme van Franse ("cult")films is dat ze "vreemd" zijn, excentriek. Echter hebben Franse ("cult")films wel soms de neiging om die reputatie als handelsmerk te gebruiken, waardoor het een soort gimmick wordt, en dan werkt het meer. Ik weet niet of ik wel duidelijk ben. Ik bedoel: Franse ("cult")films zijn vaak excentriek, maar het moet (vind ik) natuurlijk overkomen, alsof ze het zelf niet doorhebben. Als ze bedoeld excentriek gaan doen, is de magie weg. Zo bedoel ik het. En deze film neigt, in mijn ogen, een beetje naar doelbewust excentriek doen.
Het verhaal vind ik mooi en sprookjesachtig en er zitten veel mooie, poëtische scènes in.
Maar Bas, ik moet je wel waarschuwen: er zitten enkele matige CGI-effecten in. Hopelijk zie je die door de vingers.
Ik weet niet of je veel Franse films gezien hebt, maar je moet een beetje liefhebber zijn van het genre. (Je zou de Franse ("cult")film als een eigen genre kunnen beschouwen.) Of het nou mijn favoriete Franse film is... Ik weet het niet. Daar zou ik nog eens over na moeten denken.
Veel kijkplezier! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt.

avatar van baspls
Ted Kerkjes schreef:
Tja, ik houd wel van Franse ("cult")films. Ik moet wel zeggen dat de charme van Franse ("cult")films is dat ze "vreemd" zijn, excentriek. Echter hebben Franse ("cult")films wel soms de neiging om die reputatie als handelsmerk te gebruiken, waardoor het een soort gimmick wordt, en dan werkt het meer. Ik weet niet of ik wel duidelijk ben. Ik bedoel: Franse ("cult")films zijn vaak excentriek, maar het moet (vind ik) natuurlijk overkomen, alsof ze het zelf niet doorhebben. Als ze bedoeld excentriek gaan doen, is de magie weg. Zo bedoel ik het. En deze film neigt, in mijn ogen, een beetje naar doelbewust excentriek doen.
Het verhaal vind ik mooi en sprookjesachtig en er zitten veel mooie, poëtische scènes in.
Maar Bas, ik moet je wel waarschuwen: er zitten enkele matige CGI-effecten in. Hopelijk zie je die door de vingers.
Ik weet niet of je veel Franse films gezien hebt, maar je moet een beetje liefhebber zijn van het genre. (Je zou de Franse ("cult")film als een eigen genre kunnen beschouwen.) Of het nou mijn favoriete Franse film is... Ik weet het niet. Daar zou ik nog eens over na moeten denken.
Veel kijkplezier! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt.

Begrijp denk ik wel wat je bedoelt. Heb niet veel Franse films gezien eigenlijk, wel internationale films die deels Frans zijn, en die vond ik allemaal wel goed.

Wat je zo over het verhaal zegt klinkt wel interessant, ik hou van mysterie en dergelijke. Romantische komedie is echter wel mijn minst favoriete genre

Waar ik me vooral zorgen om maak is dat de film is geregiseert door de regisseur van het slechtste deel uit de Alien-reeks. Binnenkort toch maar eens opzetten dan (zie nu alleen dat hij niet op Netflix staat).

avatar van Ted Kerkjes
4,0
baspls schreef:
Wat je zo over het verhaal zegt klinkt wel interessant, ik hou van mysterie en dergelijke. Romantische komedie is echter wel mijn minst favoriete genre
Nou, ik kan je geruststellen: je kunt veel over deze film zeggen, maar het geen romkom. De film gaat in mijn ogen voornamelijk over een vrouw die besluit de levens van mensen wat mooier te maken.
Waar ik me vooral zorgen om maak is dat de film is geregiseert door de regisseur van het slechtste deel uit de Alien-reeks. Binnenkort toch maar eens opzetten dan (zie nu alleen dat hij niet op Netflix staat).
Nou ja, in sommige gevallen zegt de regisseur niet heel veel. (Ron Howard heeft hele goede films gemaakt, maar ook het misbaksel How the Grinch stole Christmas. Iedereen maakt fouten. ) Van Jeunet heb ik Micmacs à Tire-larigot en Un Long Dimanche de Fiançailles gezien. Vooral de laatste was erg sterk.
Maar goed: ik ben benieuwd wat je ervan vindt!

avatar van Ted Kerkjes
4,0
Jeetje, die emoticons zijn er niet op vooruit gegaan, zeg... Als ze er zo uitzien, zal ik wat zuiniger met ze omspringen.

avatar van narva77
5,0
Ik kijk ook liever naar dat super lieve hoofd van Amélie...

avatar van IH88
3,0
Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain

Amelie is excentriek en dan doel ik op zowel de film als het personage. Het uitgangspunt van iemand die de liefde zoekt maar niet vindt en besluit om dan maar de mensen om haar heen te helpen, is intrigerend maar ik had wat problemen om helemaal meegesleurd te worden Amelie's avonturen. De twee sterkste punten van de film zijn de schitterende muziek en de prachtige cinematografie. Parijs wordt in volle glorie getoond en het gebruik van zachte zomerse kleuren zorgt voor een heerlijke sfeer. De film straalt aan alle kanten positiviteit uit.

Helaas is het verhaal wat onevenwichtig en de personages niet altijd even interessant. Ik ken Audrey Tautou voornamelijk van Un long dimanche de fiancailles en ik was erg onder de indruk van haar in die film. Jammer genoeg is ze als Amelie een stuk minder overtuigend. Ze is wat muizig en dat piepstemmetje helpt daarbij ook niet. Het verhaal springt van de hak op de tak en het duurt lang voordat de film echt to the point komt. Er wordt veel ingegaan op de jeugd van Amelie zonder echt iets noemenswaardig of interessants over haar te vermelden en op een gegeven moment wordt haar bemoeizucht wat creepy en dat kan niet de bedoeling zijn volgens mij. Amelie heeft een mooi uitgangspunt maar helaas sterft het een beetje in schoonheid. Maar Parijs heeft er nooit mooier uitgezien...

avatar van John Milton
4,0
15 jaar later en bij de 3e herziening kan er eindelijk een half punt bij. Me neergelegd bij de manier van verhaal vertellen en volop genoten van de beelden en de prachtige muziek van Yann Tiersen.

4,0
Prachtige film. En nog mooiere soundtrack. Sommige nummers hoor ik weleens terug in tv-programma's en dan zit ik qua sfeer meteen weer in de film.
Ook een mooie hoofdrolspeelster.

De fantasierijke beelden spraken me enorm aan, net zoals de kleurrijke bijpersonages. Vooral de blonde hypochonder achter de kassa is me bijgebleven. En een scene waarin de chagrijn wijst op het vrouwelijke "parings"gegiebel en eentje tussen Amelie en een blinde man. De intro met de voice-over is ook steengoed.

Wat een waanzinnig goede film ! Waar het mij om gaat, ik kijk eigenlijk nooit naar dit soort films (Annie Hall van Woody Allen wel gekeken en vond ik ook steengoed) en mijn zoon alleen maar actie films, hoe slechter gespeeld hoe beter. Hoe fantastisch dit verhaal wordt verteld, de muziek, de personages en naar mijn oordeel een van de beste scripts van de laatste 25 jaar, en mijn zoon wilde mijn enthousiasme delen en ook de film kijken (10 minuten dacht ik, dan loopt hij gillend weg), maar halverwege zat hij met tranen in zijn ogen en alles moest wijken om perse de film af te kijken.

avatar van eRCee
4,5
Na vele jaren herzien, wat een parel van een film blijft dit toch. Geweldig. Alles komt bij elkaar: de iconische muziek, de fijne cinematografie en de rol die Audrey Tautou op het lijf geschreven is. Mijn favoriete scene is die in het spookhuis.

avatar van anne J
3,5
Iedereen die Amélie kan waarderen zou ook de films van Jaco van Dormael kunnen kijken. Jaco kwam eerder dan Amélie en Amélie lijkt namelijk in verschillende opzichten op Jaco's stijl.
Jean-Pierre Jeunet heeft natuurlijk ook zijn eigen stijl dus ik wil geen regisseur boven de andere plaatsen; maar even Amélie op opzichzelfstaand genomen, dan raad ik Jaco aan Zijn films zijn verfrissender (maar dat is natuurlijk mijn bescheiden mening).

4,0
Prachtige film!

avatar van Alathir
3,0
"Failure is human destiny. Failure teaches us that life is but a draft, a long rehearsal for a show that will never play"

Amélie is een degelijke film met uiteindelijk een nogal standaard einde, ik snap dan ook niet waarom deze 41e staat in de top 250. De muziek vond ik niet altijd even passend bij de persoonlijkheid van Amélie (ingetogen, introvert, verlegen, bescheiden, ...) en steeds datzelfde stukje. Beetje een raadsel wat sommigen hier zo goed aan vinden. De beelden zijn mooi geschoten, hier en daar een fast-forward maar niet zodanig dat het de sfeer eruit haalde.

Wat ik wel goed vond is dat Amélie dingen ziet waarop andere mensen niet letten. Zo van die typische introvertere eigenschappen die goed worden weergegeven. Ook het mysterieuze, wat zal ze nu gaan doen?

Jammer genoeg miste ik vooral wat interessantere personages. De film zit vol met verschillende typetjes, alsof er geen normale mensen zijn. Er zitten echt dingen in de film dat je zegt van oke dan. Oa. de 2 mogelijke redenen waarom Nino Quincampoix nog niet in de bar was verschenen. De eerste reden was logisch, de andere euhm .. wel heel vergezocht. Een bende bankovervallers had hem gijzelaar genomen, de politie ging in de achtervolging. Ze konden ontsnappen, maar Nino veroorzaakte een crash. Toen hij bijkwam was hij zijn geheugen kwijt, een ex-gevangene pikte hem onderweg op, maar miszag hem als een vluchteling en zo werd Nino verscheept naar Istanbul. Daar ontmoette hij wat Afghaanse overvallers die hem opdrongen om een Russische kernkop te stelen. Hun vrachtwagen liet een mijn ontploffen aan de grens met Tadzjikistan. Hij overleefde dit natuurlijk, vluchtte de bergen in en werd een moedjahedien Wie verzint zo'n dingen haha! Ook zowat het enigste stuk in de film waar ik om kon lachen, want wat is de kans dat dit gebeurd .

Ook de introductie van al die personages was steeds op dezelfde manier. Gaat na een tijdje wel vervelen en de dingen die deze personen graag deden zijn of zich aan ergerden waren soms nogal belachelijk vond ik zoals het parket opblinken op slippers of een toolbox werkgerief leegmaken, schoonmaken en terug rangschikken (wat is daar in nu zo leuk aan?). Het begin vond ik ook enorm druk overkomen zo, ik leer liever de personages gaandeweg kennen dan hier heb je Willy, hij stofzuigt graag op het ritme van YMCA en dit is Hans die graag in plassen in de weg springt als het geregend heeft.

Al bij al wel een voldoende en toch 3* voor de editing en cinematografie.

avatar van Ted Kerkjes
4,0
Alathir, de voorbeelden die jij noemt zijn voorbeelden van absurdistische humor.

avatar van knusse stoel
4,5
Gewoon een prachtfilm mensen, een stukje romantiek, veel humor en een mooi verhaal!
Het is al een poos geleden, zo'n drie jaar, dat we deze film hebben gezien maar ben hem niet vergeten en hij gaat binnenkort weer op het huiselijke beeld omdat we het verhaal met alle finesses iets kwijt zijn. Toch was dit een film die indruk maakte in zijn genre. Dat kan je ook aan onze waardering zien, want een 9 geven we zelden!

Gewoon een gewone prachtfilm!!!

5,0
Prachtfilm. Een romantisch sprookje waarvan je wil dat het je leven instapt. De muziek is ook geweldig. En dat met mensen aan wie van alles mankeert. Een onvergetelijk hartenbrekertje!

avatar van Black Math
5,0
Weer eens herzien en tijd om eens een wat uitgebreider bericht te schrijven, aangezien deze film tot mijn absolute favorieten behoort sinds de eerste kijkbeurt. Kennelijk heb ik wat mensen getrold met mijn eerste bericht bij deze film. Helemaal vergeten dat ik dat ooit heb geschreven. Grappig om terug te lezen, al hoop ik dat ik in de tussentijd wat volwassener ben geworden.

Opmerkelijk blijft hoezeer deze film in een bepaald opzicht de volstrekte tegenpool is van die andere Franse film in mijn top 10 staan, Irréversible. Waar de laatst genoemde rauw realisme in een universum zonder genade toont, is Amélie een romantisch sprookje dat betovert en ons de ideeën probeert te verkopen dat kleine dingen het leven mooi maken; dat de wereld mooier wordt als je iemand anders gelukkig kan maken. Ideeën die me heel erg aanspreken, en waarvan de uitvoering subliem is. Zowel plot, hoofdrolspeelster, en sfeer zijn een schot in de roos. Om te beginnen met de hoofdpersone; in haar komen die ideeën samen, haar dromerigheid spreekt me aan, en de ongelooflijk charmante glimlach van Tautou maken het plaatje helemaal af.

Het plot voelt aan als een sprookje, en dat is het natuurlijk ook. Helaas zijn bepaalde elementen, zoals het fotoboek en de tuinkabouter blijkbaar gejat zonder bronvermelding. Ik kan het de film zelf niet aanrekenen; het product staat wat mij betreft na de creatie los van de schepper. Ik ben ook een groot fan van de muziek van Wagner, terwijl ik besef dat de man zelf wel bijzonder dubieus was. Maar jammer blijft het ergens toch. Desondanks hangt de film niet aan die twee elementen vast; genoeg andere creatieve ideeën die interessant, grappig of ontroerend zijn.

Tenslotte een fantastische sprookjesachtige sfeer, waar de audiovisuele aspecten een aanzienlijke rol in spelen. De muziek is ontzettend sfeervol, en past perfect bij de beelden die voorzien zijn van een filter dat het allemaal nog wat meer sprookjesachtig doet aanvoelen. Verder de nodige effecten, die overduidelijk aanwezig zijn, maar toch zo soepel ingezet worden dat veel mensen na afloop wellicht niet eens beseffen dat de film vol met effecten zit. En dat zijn wat mij betreft de beste effecten.

Ik ben danuz nog steeds dankbaar voor zijn Japanse Amélie poster. Helaas hangt hij momenteel niet meer aan de muur aangezien ik naar een ander land ben verhuisd en veel spullen heb moeten opslaan. Maar als ik nog eens terugkeer komt hij zeker weer aan de muur te hangen, want ook na deze kijkbeurt blijft Amélie rotsvast in mijn top 10 staan.

avatar van luukve
4,0
Erg genoten van Amélie, al duurde dat wel even. Misschien was ik ook gewoon te moe de eerste driekwart van de film om het te waarderen. Zo sukkelden mijn gedachten soms even weg... toch maar even opnieuw kijken binnenkort. Het duurde sowieso even voor ik de film "begreep". Heb ik vaker last van, als ik een bepaald beeld heb van hoe een film gaat zijn vind ik het soms lastig om me aan te passen tot het einde van de film waarna ik de hele film opnieuw wil zien. Ach..

Het is wel echt een pareltje van een film. Het kleurenpalet waar Jeunet en zijn cinematograaf uit schilderen is alom bekend, maar het levert shot na shot prachtige beelden op. De kinderlijke muziek walst mee met het verhaal van Amélie, en de absurde humor komt de film zeer ten goede. Een vrij sprookjesachtige film dus, maar dat is helemaal niet erg als je alsnog mee kunt leven met de personages en het verhaal boeit. En dat doet het. Het gaat een beetje allerlei kanten op aan het begin maar naarmate de film vordert krijg je een gevoel dat het wel echt een samenhangend geheel is. Amélie is een film over geluk en liefde, maar vooral geluk vinden in het geluk van anderen.

Audrey Tautou is erg goed als Amélie, een rol die haar haar leven lang terecht zal achtervolgen. De rest van de cast is ook erg goed en kunnen op overtuigende wijze de komische dialogen overbrengen. Verder zijn de maffe geluidseffecten en montage een gevalletje apart.. houd je aandacht er wel bij kan ik zeggen.

Zoals ik al zei erg van genoten, en ik durf er geld op in te zetten dat ik hem nóg leuker ga vinden bij een herziening.

avatar van TornadoEF5
1,5
Een viertal jaar geleden eens bekeken, en na 15 minuten wist ik wel hoe laat het was, dus dan had ik het afgelegd. Vandaag met nieuwe moed eindelijk eens terug aan begonnen en volledig afgekeken, maar het ligt me gewoon totaal niet. Het is te abstract, er is te veel focus op detail, en het gaat van de hak op de tak (voor mijn gevoel. En verder heb ik gewoon weinig voeling met het verhaal. Ik heb moeite om me in te leven in de personages. En de focus op de details, zorgt ervoor dat ik te veel de draad van het verhaal verlies. Het gaat voor mij een beetje te snel. Niet echt iets voor ik dit. Laten we het daar maar op houden. Toch blij dat ik hem eens gezien heb. En uiteindelijk moet je films met een dergelijke status vroeg of laat eens gezien hebben.

avatar van Chainsaw
4,5
Chainsaw (moderator)
Je hebt soms van die films die je schijnbaar goed vond, maar je hebt geen flauw idee meer waarom. Voordeel daarvan is dat je een toffe film eigenlijk nog een keer opnieuw kan ervaren. Zo was het bij mij voor Amélie; ik kon me er niets meer van herinneren, dus meteen bij de openingsscène -toen ik werd ondergedompeld met die prachtige plaatjes, iconische muziek en heerlijke voice-over - kreeg ik een glimlach op mijn gezicht die de gehele speelduur niet is verdwenen. Het was fijn om weer eens een film te zien die afwijkt van de rechtlijnige drie aktes zoals we ze voornamelijk kennen, de film voelt - op een positieve manier - fragmentarisch met allerlei korte segmenten en kleurrijke typetjes die alsnog één geheel zijn. Hoofdlijn is Amélie, een fantastisch personage, die ondanks haar verlegenheid toch het leven van iedereen weet te beïnvloeden en mooier weet te maken. Had gedacht dat de film vooral mierzoet en enorm braaf zou zijn. Zoet is het wel, maar dankzij het absurdisme, de elementen van fantasie en de seksgrappen is het allemaal niet zo braaf als ik in eerste instantie dacht. Conclusie; Amélie is prachtig, zowel de film als het personage.

4,5 sterren.

Gast
vandaag om 02:20 uur

geplaatst: vandaag om 02:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.