menu

Requiem for a Dream (2000)

mijn stem
4,03 (6082)
6082 stemmen

Verenigde Staten
Drama
102 minuten

geregisseerd door Darren Aronofsky
met Ellen Burstyn, Jared Leto en Jennifer Connelly

De weduwe Sara Goldfarb krijgt te horen dat ze uitgekozen is om in een spelshow mee te doen. Aangezien ze niet meer in haar favoriete jurk past, begint ze met dieetpillen, waar ze al snel aan verslaafd raakt. Ondertussen mislukken de pogingen van haar zoon Harry, z'n vriendin en een vriend om het te maken in de drugsscene. Langzamerhand glijden de hoofdpersonages verder en verder weg in een neerwaartse spiraal van drugsgebruik, misdaad en prostitutie.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=lgo3Hb5vWLE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van TornadoEF5
1,0
Man, je bent toch vrij onhandig met ten eerste hoe je quote, ten tweede jouw zinsbouw en ten derde met correct te interpreteren waarover ik het heb. En je hebt je post dubbel geplaatst. Maar kort een relaas.

De manier waarop je je post was mijn insziens niet opbouwend, zeker omdat je gewoon niet antwoordde wat ik er later aan toevoegde, maar je bleef doorhameren op mijn eerste reactie van nota bene anderhalf geleden (?). Dat getuigt gewoon van weinig respect. Dat dat jouw intentie niet was, daar kan ik nog wel inkomen. Er waren nog meer zaken waar jouw kritiek niet al te opbouwend was, door de manier waarop je het formuleert of wat je aanhaalt.

De ongezonde drang is naar competitie is een verwijzing naar Black Swan, waar jij Black Swan aanhaalt om te zeggen dat de thematiek van Requiem for a Dream alledaagser was dan Black Swan en dat daardoor Requiem een betere film is, en mensen er zich ook beter zouden moeten inleven omdat de situatie die in Requiem wordt weergegeven een situatie is die vaak voorkomt.

Dit is ook wat ik bedoel met hoe het tegen een muur praten is. Je interpreteert gewoon alles verkeerd, haalt quotes en reacties door elkaar, en daardoor is een discussie houden gewoon onmogelijk. Ik weet ook niet wat je probeert te zeggen met jouw reactie, of wat je probeert te bewijzen. Jij hebt het over "een boodschap overbrengen", of "ik die een gebrek aan inlevingsvermogen toon, en meer zou moeten luisteren naar mensen die een situatie zoals in deze film zelf in hun leven ervaren hebben", maar je hoeft me echt niet de les te spellen. Ik beoordeel een film op de film zelf, niet enkel en alleen op de boodschap die het over brengt.

Mijn recensie / kritiek op de film is geen statement over druggebruikers in het geheel. Het feit dat ik niet met de hoofdrolspelers kan inleven in deze film, heeft niets te maken met mijn gebrek aan inlevingsvermogen met mensen die met een drugsverslaving kampen of gekampt hebben. Die twee zaken moet je absoluut leren los zien van elkaar. Anders heeft het geen zin om een discussie te starten met elkaar.

Dat neemt niet weg dat jij je persoonlijk aangevallen voelt vanwege een recensie wat puur en alleen met de film te maken heeft, los van het feit dat jouw empatische vermogen te wensen overlaat.


Kijk. Dit bedoel ik er nou juist mee. Uiteraard voel ik me persoonlijk aangevallen omdat jij zegt dat mijn empathisch vermogen de wensen overlaat. En ik heb eerder het idee dat jij je aangevallen voelt omwille van mijn recensie die puur en alleen met de film maakt, niet andersom. Jij voelt je wellicht aangevallen omdat - ik neem aan en lees tussen de lijnen - zelf ooit een drugsprobleem hebt gekend of nog kent, en jij mijn kritiek op de film als persoonlijke kritiek opvat op jouw gedrag, wat absoluut niet het geval is integendeel. In de werkelijkheid ben ik zeer tolerant naar druggebruikers toe, en zal ik hen daar niet op beoordelen. En geloof me, ik ken vrij veel vrienden die al in aanraking met drugs zijn gekomen of nog steeds in aanraking met drugs komen, dus ik ken die wereld maar al te goed.

Dat wat er met de hoofdrolspelers gebeurt in de film me koud laat, is omdat de filmstijl en het verhaal voor mij niet past, en niet met elkaar rijmt, en ik zelf moeite heb om verhalen met veel personages / meerdere verhaallijnen in mijn hoofd te verwerken, waardoor ik meer moeite heb met mozaïekverhalen dan wellicht de meeste mensen. In bepaalde films ervaar ik bvb. moeite met het onthouden van gezichten, wie wie is, en wat er gebeurt. Door de chaotische en surreële manier v. filmen in het Ellen Burstyn verhaal komt het dus voor mij ook een beetje surreëel over, en dus niet als de realiteit. Met momenten heb je eerder het idee dat je naar een droom kijkt, in plaats van dat je naar een oude vrouw kijkt die aftakelt. Dat is mijn probleem met deze film. En neen, ik vind haar niet sympathiek. Ik kan niet met haar inleven. Ik vind haar verhaallijn verder ook niet goed uitgewerkt, en wat er in het andere verhaallijn gebeurt, ben ik verder gewoon alweer terug vergeten op wat flitsen na (omdat zoals ik al zei ik moeite heb met zoveel te gaan verwerken, en ik het ook niet "memorabel" vond).

En de discussie eindigt voor mij ook hier. Absoluut ook geen zin in om me hiervoor te moeten verantwoorden.

avatar van Lovelyboy
4,5
Gisteravond nog maar weer eens gezien en de film is steengoed. Blijft een bizarre hallucineerde trip die tot op zekere hoogte nog vrolijk en lieflijk begint met de betrokken karakters maar daarna in een neerwaartse spiraal geraakt die steeds gekker wordt.

Geweldige keuze om het op een dergelijke chaotische en absurdistische manier in beeld te brengen. Was niet voor deze combo gekozen was de film waarschijnlijk snel op een hele zware strafexercitie uitgelopen. Nu is het met een traan en een lach, natuurlijk wat de lach betreft naar mate het einde nadert wel steeds minder.

Prima acteerprestaties vooral van Ellen Burstyn. De oude dame steelt wat mij betreft de show. Ook prima rol van Connelly.

5,0
De film voor het eerst gezien. Ja ik weet, misschien een beetje onder een steen gelegen met mijn 48. Enfin, de film heeft me wel geraakt. Sterker nog. Ik vond hem steengoed. Daarom 5 sterren.

1,0
Absurd dat deze film zo'n status heeft. Ik kon niet wachten tot hij was afgelopen. Normaal hou ik wel drugsgerelateerde drama's maar hier voelde ik niets bij.

avatar van GoodOldJack
1,5
Ik ben benieuwd, ga zo aan een tweede kijkbeurt beginnen, jaren na de eerste die echt ontstellend hard tegenviel maar omdat de film zo'n status heeft geef ik deze film (die voorlopig op 0,5* staat als één van de 17 films op 1470 stemmen) toch maar eens een tweede kans... .

avatar van Basto
5,0
GoodOldJack schreef:
Ik ben benieuwd, ga zo aan een tweede kijkbeurt beginnen, jaren na de eerste die echt ontstellend hard tegenviel maar omdat de film zo'n status heeft geef ik deze film (die voorlopig op 0,5* staat als één van de 17 films op 1470 stemmen) toch maar eens een tweede kans... .


Sterkte!

avatar van John Milton
4,5
Niets veranderd, GoodOldJack?

avatar van GoodOldJack
1,5
J́awel, zal er later vandaag wel iets meer over vertellen (en eventueel stem veranderen) . Nu eerst wat verder werken . Al is er nu ook niet zo gek veel verandert maar zal straks proberen meer uitgebreid te reageren.

avatar van Fisico
5,0
Een verdubbeling van je quotatie zou al iets betekenen (en ook het minste wat we verwachten).

avatar van GoodOldJack
1,5
Het heeft iets langer geduurd dan verwacht de reactie, maar laat ons beginnen met het positieve.

Die 0,5* was wel degelijk overdreven, echt uitzonderlijk slecht is de film zeker niet. Jared Leto speelt zijn rol met verve, ook van Connelly valt er best wat goeds te zeggen en hier en daar zijn er nog momenten in het acteerwerk dat bijna richting goed en interessant gaat zelfs . De muziek zal nooit helemaal mijn ding worden (geef mij dan maar de Lust For Life intro van Trainspotting any day of the week maar bon) maar ook daar, hij was minder irritant dan in mijn herinnering en was zelfs hier en daar gepast.

Maar ik vrees dat het meeste positieve hier al ophoudt wel, de editing is echt mijn ding niet (beetje snelheid mag er gerust inzitten daar niet van), Ellen Burstyn is voor mij echt niet meer dan een overdreven karikatuur die nul meerwaarde biedt aan de film, ik moest echt meer lachen dan wat anders op de momenten dat ze daar lijkbleek zit met nauwelijks nog haar etc, de andere personages maken ook zoveel idiote beslissingen dat medeleven voelen iets is dat me nauwelijks lukt, heel het "drugs maakt je kapot" idee (lovenswaardig idee vind ik persoonlijk want druggebruik maakt je natuurlijk ook effectief kapot in de meeste gevallen na langdurig gebruik) wordt er zo overdreven ingeramd dat het zijn boodschap grotendeels mist, style over substance vind het veel te vaak, terwijl de substance toch het belangrijkste zou moeten zijn vind ik in films met dit onderwerp.

Ik zal mijn stem verhogen, maal drie zelfs, omdat het geen compleet misbaksel is, maar mijn ding is het, om het zacht uit te drukken, niet en ik vrees dat het dat ook nooit zal worden, net zoals de andere films die ik gezien heb van Aronofsky overigens, Wrestler was de enige waar ik echt wat plezier heb uitgehaald.

avatar van Ted Kerkjes
4,5
GoodOldJack schreef:
heel het "drugs maakt je kapot" idee (lovenswaardig idee vind ik persoonlijk want druggebruik maakt je natuurlijk ook effectief kapot in de meeste gevallen na langdurig gebruik) wordt er zo overdreven ingeramd dat het zijn boodschap grotendeels mist,
Voor mij is de film helemaal geen anti-drugscampagne. De personages in deze film streven allemaal naar iets hogers en falen daar allemaal jammerlijk in. Daar gaan eigenlijk bijna alle films van Aronofsky wel over (Black Swan, The Wrestler, The Fountain, Pi...). De film gaat wat mij betreft dus helemaal niet zozeer over drugs.
GoodOldJack schreef:
style over substance vind het veel te vaak, terwijl de substance toch het belangrijkste zou moeten zijn vind ik in films met dit onderwerp.
Eerst beschuldig je Aronofsky dat hij zijn moraaltje er te dik bovenop legt, en nu beweer je dat hij teveel met stijl in plaats van de inhoud bezig is.
Aronofsky's aandacht voor de vorm van de film lijkt mij juist een bewijs dat hij zich niet echt met de inhoud (en de eventuele moraal) bezig houdt.

avatar van GoodOldJack
1,5
Ja het heeft vast een bredere bedoeling dan enkel drugs are bad, maar die toont hij dan toch door aan te geven drugs maakt je kapot, zoals gezegd daar heb ik geen problemen mee, maar de manier waarop is niet de mijne.

En hij doet gewoon beiden fout vind ik, op bepaalde momenten komt de boodschap er nogal simplistisch en overdreven door en tegelijk zijn er momenten waarop hij, naar mijn mening, precies moet gedacht hebben, laten we eens iets vernieuwends proberen te doen visueel onder het motto kijk eens hoe goed ik iemands gemoedstoestand kan weergeven.

Nu goed, het zal gewoon mijn ding niet zijn neem ik aan, zijn heel veel mensen die dit fantastisch vinden en dus zal er wel iets zijn dat deze film super maakt, maar voor mij werkt het niet (Aranofsky als regisseur in zijn geheel niet trouwens, The Fountain was ook ronduit verschrikkelijk voor mij persoonlijk).

Gast
geplaatst: vandaag om 06:30 uur

geplaatst: vandaag om 06:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.