Requiem for a Dream (2000)

mijn stem
4,03
6009 stemmen

Verenigde Staten
Drama
102 minuten

geregisseerd door Darren Aronofsky
met Ellen Burstyn, Jared Leto en Jennifer Connelly

De weduwe Sara Goldfarb krijgt te horen dat ze uitgekozen is om in een spelshow mee te doen. Aangezien ze niet meer in haar favoriete jurk past, begint ze met dieetpillen, waar ze al snel aan verslaafd raakt. Ondertussen mislukken de pogingen van haar zoon Harry, z'n vriendin en een vriend om het te maken in de drugsscene. Langzamerhand glijden de hoofdpersonages verder en verder weg in een neerwaartse spiraal van drugsgebruik, misdaad en prostitutie.

TRAILER

3008 BERICHTEN 129 MENINGEN
zoeken in:
avatar van baspls
3,5
0
geplaatst: 25 januari, 09:55 uur [permalink]
Requiem for a Dream verteld het verhaal van de heroïneverslaafde Harry. Samen met zijn vriendin Marion en en vriend Tyrone verliest hij zich steeds verder in zijn problemen. Tegelijkertijd is zijn tv-verslaafde moeder vastbesloten om af te vallen als ze hoort dat ze op tv kan komen.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik de film vooral om Jennifer Connelly heb opgezet. De rol is eens wat anders, maar ze doet het erg goed. Ook Ellen Burstyn en Jared Leto vond ik erg sterk acteren.

De film is ge-edit als een hip-hop video. Heel flitsend allemaal, mij zelfs iets te flitsend. Ik heb geen verstand van drugs, maar het kijken van deze film geeft volgens mij het zelfde effect. Veel mooie shots en close-ups wel, al was het splitscreen weer een beetje overbodig (Brian De Palma pakte dat toch beter aan). Het shot met Jennifer Connelly op de pier is gejat van Dark City, waar precies zo'n shot van Jennifer Connelly te vinden is. Verder is er ook een citaat uit de anime Perfect Blue in de film te vinden en worden Videodrome, 1984, Brazil, Dead Ringers en A Clockwork Orange als inspiratie genoemd.

De muziek van Clint Mansell had ik natuurlijk al duizenden keren gehoord in trailers en youtube-video's. Vond het daardoor niet helemaal goed passen bij de film, denk toch eerder aan een actie-trailer dan aan drama bij het deuntje (jammer dat het zo is verpest). De verdere jaren '90 techno deed me op een of andere manier heel erg aan Duitse films denken, weet ook niet waarom.

Ik heb altijd weinig begrip voor mensen die aan drugs beginnen. Je weet dat je verslaafd raakt, waarom dan überhaupt beginnen. Natuurlijk worden er ook veel mensen gedwongen in slechte milieus of wordt het er letterlijk met de paplepel ingegoten, maar dan nog. De film vergelijkt een heroïneverslaving op een interessante manier met afhankelijkheid van medicijnen. Erg on-Amerikaans van Darren Aronofsky en dat kan ik wel waarderen.

Requiem for a Dream is een sterk drama dat filmtechnisch een beetje wordt overschat, maar alles behalve tegenvalt.

avatar van TornadoEF5
1,0
2
geplaatst: 5 februari, 21:40 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Voor de tweede keer gezien in de hoop dat mijn eerste oordeel verkeerd zat, nadat ik het veel betere Black Swan zag, maar dit vind ik echt niet goed. We beginnen met de positieve punten; dat is de muziek die ergens naar het einde toe ook begint te vervelen, en in de tweede plaats ook de claustrofobische sfeer die we ook terugzien in Black Swan, en veel beter uitgewerkt daar. Ik vind de verhalen veel te chaotisch gebracht, wat ook de bedoeling was doordat dit als een trip moest aanvoelen. De montage die heel repetitief, vervelend is en het chaotische gevoel versterkt, vind ik ook echt niet goed. En inderdaad ik hoef geen 10.000 keer te zien hoe de pillen ingenomen worden, dat je pupillen uitzetten en wat het doet in de bloedbaan.

Inhoudelijk vond ik het ook zwak. Jongen verkoopt en neemt drugs, en verliest arm. Ja so what, is this all you've got? Ik bedoel, begrijp me niet verkeerd, tuurlijk is het erg maar tegen dat moment heb je al zoveel antipathie opgebouwd dat het je koud laat. Die neger doet gewoon mee met die zoon, en vliegt in de gevangenis? Was dat alles? En wat het meisje doet, weet ik ook niet. Het einde suggereert zelfs dat ze niet eens bestaat. Wellicht weggegaan door de drugproblemen van de zoon, al dacht ik dat ze zelf ook verslaafd was.. Het verhaal van de vrouw vond ik dan nog het "beste" hoewel ik het visueel niet mooi vind ogen, en ik er ook weinig mee heb. Dat hele gedoe van: "ik moet in mijn rood kleedje, ik moet op TV komen" en dan die vermageringspillen laat mij ook koud

Anyway, ik zal hoe dan ook dingen gemist hebben, maar door de chaotische manier waarop het verhaal gebracht wordt, valt dat ook te verwachten. Mozaïekvertellingen doen het ook nooit goed bij mij, mede omdat je je niet kan inleven in één van de personen doordat er op te veel personen gefocust wordt. Bovendien neemt de verwarring dan alleen maar toe. Als je het hebt over het thema drugs, en je levert dit op mijn plateau, dan heb je de essentie toch niet gevat en weet je totaal niet waarover het gaat. Dit is absoluut niet wat drugs inhoudt. Ik vind het een draak van een film.

avatar van John Milton
4,5
0
geplaatst: 5 februari, 22:10 uur [permalink]
jarenlang mijn 'beste' geweest. En niet twee of drie...

avatar van TornadoEF5
1,0
0
geplaatst: 5 februari, 22:17 uur [permalink]
Deze ga ik ook niet snel herkijken, is niet echt een film waar je vrolijk van wordt. Ik denk ook dat het de laatste keer is dat ik hem gezien had. En de reden waarom ik hem nu wel herkeek, was omdat ik de vorige keer de aandacht volledig verloor omdat ik het ook toen al niets vond. Toen was ik ook nog niet klaar voor zo een film, doordat je het ook niet letterlijk mag opvatten of als iets realistisch mag zien (wat ik bij Black Swan ook niet deed en die heb ik 4.5* gegeven), maar toch, dit ligt me gewoon niet.

avatar van Zwolle84
5,0
0
geplaatst: 5 februari, 22:46 uur [permalink]
TornadoEF5 schreef:
is niet echt een film waar je vrolijk van wordt.


Dit valt vrij moeilijk te ontkennen. 😉

4,0
0
geplaatst: 12 maart, 12:32 uur [permalink]
Zeer goede film over de effecten en gevolgen van verslaving. Niet alleen in beeld gebracht bij jonge mensen, maar ook bij een ouder iemand. Ik vond vooral die wederkerende tussenstukjes met 'die wijderwordende ogen' erg leuk gemaakt.

avatar van tbouwh
4,0
0
geplaatst: 8 april, 21:26 uur [permalink]
Can you hear me? Can you see me? Okay for work


Qua narratief ligt dit in principe geheel niet in m'n straatje, waardoor ik deze film best lang voor me uit heb geschoven. Gelukkig is Requiem for a Dream vooral een film die je moet ervaren. Een trip, letterlijk en figuurlijk, perfect gepaced. De cinematografie en montage zijn daarnaast van een dusdanig niveau dat ik deze film wel goed moét vinden. Heerlijk tenslotte om te zien hoe allerlei inspiratiebronnen samen lijken te komen: het surrealisme van Lynch, die snelle montage uit a Clockwork Orange (zou dat gezever over rood/oranje daar ook ergens een basis hebben?) en het narratief dat diezelfde Kubrick-film kruist met Tarantino en the Truman Show. En tóch wordt het een volbloed Aronofsky.

Dik 4*

4,5
0
mbr
geplaatst: 17 mei, 22:12 uur [permalink]
Indringende film over wat verslaving met mensen kan doen. Soort visuele 8baan.

De boodschap: beware...

Jonge klassieker.