Meningen

Soms zoek ik niet meer dan een simpele hersenloze actiefilm en dan is deze Die Hard / Under Siege / Sudden Death kloon Final Score best leuk vermaak. Ga dit niet kijken als je je stoort aan realisme, want het plot is echt belachelijk. De meest waanzinnige dingen gebeuren, maar een vol voetbalstadion heeft gewoon helemaal niks door en de wedstrijd gaat zelfs verder als een lading stewards neer word gemept of wanneer Bautista aan een spandoek op z'n Indiana Jones naar de overkant slingert. Ik vraag me dan af of een scriptschrijver trots is op zijn werk haha. Maar goed, bij dit soort actiepulp kan ik dit soort dingen wel door de vingers zien. Leuke setting, Bautista die lekker mag meppen en knallen en ook al is het van A tot Z voorspelbaar, het kijkt goed weg. Wel jammer dat ze dat familiegeneuzel met een dode vader niet lekker weg hadden gelaten, voegt niks toe en is vooral onzinnig.

3*

Ik vind de passie en gedrevenheid van de fans van de Engelse nationale ploeg altijd wel mooi. Fanatiek, rauw. Ook heeft Engeland een prachtig shirt, een geweldig volkslied en is Wembley stadion inderdaad de heilige graal voor voetbalfans. Alhoewel dit niet het klassieke Wembley is, dit stadion staat er sinds 2007 maar dat terzijde. Maar iedereen die het voetbal een beetje volgt weet ook hoe de Engelse fans zijn als ze vervelend worden met drank, drugs en sportieve tegenslag. Kijk hoe ze Frankrijk en België hebben gesloopt in 1998 en 2000. En altijd denken ze maar weer dat ze ongelofelijk goed zijn met hun nationale ploeg, maar er is zelden een aansprekende sportieve prestatie geweest na 1966 toen ze hun enige prijs (de wereldbeker) wonnen. Toch horen we elk toernooi ''football's coming home''. Er is altijd wat met die lui en daarom is het leedvermaak ook wereldwijd groot als ze weer eens falen voor de zoveelste keer.

Maar in 2021, toen EK 2020 met een jaar coronavertraging werd gespeeld, stond Engeland plots in de EK finale dat ook nog eens werd gespeeld in Engeland, op hun heilige Wembley. Deze docu volgt de aanloop naar de finale, waar duizenden fans uiteindelijk het stadion hebben bestormd zonder toegangskaartje, omdat ze deze once in a lifetime mogelijkheid om hun land wat te zien winnen niet wilden laten lopen. Dat is natuurlijk fout, maar je zou er nog een beetje begrip voor kunnen hebben als het zonder geweld was gebeurd, maar rondom het stadion brak een veldslag uit vol met rellen, vernielingen en bedreigingen. De beelden zijn best heftig om te zien, maar zijn gelukkig wel goed gedocumenteerd. Duidelijk is wel dat de organisatie gefaald heeft met veel te weinig veiligheidsmensen, want iedereen wist wel hoe bizar hard deze finale in Engeland leefde. Schijnbaar was over een hek klimmen voldoende om binnen te kunnen komen. Tsja.

The Final brengt het trouwens wel met een vleug drama en emotie, om ons als kijker te laten voelen wat de fanatieke Engelse fans destijds moeten hebben gedacht. Wel weird dat die gozer met die tattoos gewoon geen spijt had. En mooi voor die Italiaanse vader met zijn dochter dat ze eindelijk hun land kampioen hebben zien worden in het goede vak met supporters. Wat ik wel raar vind is dat de docu er richting het einde meerdere onderwerpen plots bij betrekt. Racisme richting eigen spelers en fans, de winst van de nationale vrouwenploeg een jaar later op Wembley. Het heeft allemaal niks te maken met het oorspronkelijke onderwerp, de bestorming van Wembley. Maar triest is het wel hoe de donkere jongens een lading bagger over zich heen kregen toen ze de penalty's misten. Zoals ik al zei, we weten allemaal hoe Engelse supporters zich gedragen bij sportieve tegenslag.

3,5*

Finch is een mix tussen films als I am Legend en Wall-E, waarbij een zieke man in een onleefbare apocalyptische wereld waar niemand meer is het nog een tijdje probeert vol te houden vanwege zijn hond en in de tussentijd een robot bouwt om hem op den duur te vervangen. Erg spannend of pakkend is de film lange tijd niet, maar wel vermakelijk en menselijk met een uitstekende Tom Hanks en zijn interactie met zijn hond en robot. Een half bonuspuntje krijgt de film voor het slot dat ondanks dat je het wel van ver aan ziet komen toch best ontroerend is. En de mooie beelden van het Amerikaanse mid-westen vind ik sowieso altijd erg mooi. Alles bij elkaar een film die je gewoon even moet zien. Nu heb ik wel American Pie in mijn hoofd zitten

3,5*

For a guy with three hearts, you are not very nice.

Na 13 jaar is er dan eindelijk een vervolg op mijn meest geliefde animatiefilm, Finding Nemo (2003). De film van toen was zo perfect op alle gebieden dat het vermoedelijk een hele uitdaging zou zijn om een vervolg te bedenken dat in de buurt komt van het origineel. Dat is niet gelukt, maar dat neemt niet weg dat Finding Dory enorm vermakelijk en bij vlagen ontroerend was. Absoluut geen overbodige film.

Waar ik blij mee was bij Finding Dory is dat ze niet het verhaal van deel 1 helemaal herkauwen. De zoektocht naar Dory is redelijk snel opgelost als ze het bij park aan zijn gekomen, waardoor we de film nu grotendeels op 1 locatie beleven. Vond ik wel prima, want het leverde op deze wijze een wat alternatief verhaal op, meer gericht op Dory zelf en minder op een lang reisavontuur. Deel 1 overtreffen ze toch niet meer, dus dan is een kleine koerswijziging een prima idee.

Ook fijn dat Marlin en Nemo een achtergrondverhaal hebben, want beiden waren in de vorige film al niet bijster interessant. Dory was leuker, net als de vele dieren die ze op de reis tegen kwamen. En dat is iets wat we hier gelukkig ook ondervinden, want zeker octopus Hank is echt een geweldige keuze geweest. Geweldige vertolking van Ed O'Neill, ook wel de legendarische Al Bundy. Zijn mopperige stem sluit erg goed bij de redelijk humeurige, egoïstische Hank aan. Erg geestig. De andere nieuwe toevoegingen doen hun ding, zonder echt op te vallen. Ty Burrell, die net als O'Neill een hoofdrol in de serie Modern Family heeft, doet het nog wel leuk als walvis, al slaat de film een beetje door naar het volslagen idiote met zijn gave, net als dat ik op het einde de rit met de vrachtwagen bestuurd door Hank ook niet kon waarderen (al was de slowmotion als de wagen het water in vliegt wel erg tof!). Finding Nemo was nog redelijk realistisch, in perspectief gezien dan, maar hier slaan ze soms door naar het belachelijke. Erg jammer.

Gelukkig kan de film bouwen op een prima verhaallijn rondom Dory, die ondanks haar korte termijn geheugen zich haar ouders herinnert en op zoek naar hen gaat. De beelden van de piepjonge Dory zijn erg schattig en de film weet ook regelmatig de gevoelige snaar te raken als Dory het erg moeilijk met haar verleden heeft. Ellen DeGeneres is echt geweldig met haar stem en geeft Dory precies de juiste toon mee. Ik had wat vrees of Dory als personage interessant genoeg zou zijn om een hele film te dragen, maar dat is dus vrij goed gelukt. Mocht er overigens nog een derde deel komen, dan graag met Hank in de hoofdrol!

Finding Dory haalt dan niet het hoge niveau van de voorganger, maar doet wel heel veel goed, raakt de juiste snaren op de goede momenten, kent leuke nieuwe dieren, is erg fraai geanimeerd en is zonder dat je ligt te gieren van het lachen gewoon vermakelijk grappig. Wel spijtig dat Brucie de haai geen rolletje meer heeft, maar verder zitten er nog wel een hoop leuke verwijzingen naar de voorganger in. Ik ga de film absoluut op Blu-ray kopen en over een tijdje nog eens opnieuw kijken, wie weet zit er een verhoging in.

Dikke 3,5*

PS: Erg sympathieke Pixar-short movie vooraf met het vogeltje Piper. Vreselijk realistisch en mooi geanimeerd zeg!

I am a nice shark, not a mindless eating machine. If I am to change this image, I must first change myself. Fish are friends, not food.

Recent op bluray gekocht aangezien ik dit een waanzinnig leuke animatiefilm vind en met het oog op Finding Dory (2016) die over een paar maanden gaat draaien was het een mooi moment om deze klassieker nog eens op te zetten. Ik heb de film al een paar keer gezien, maar de vorige kijkbeurt is al wel tig jaar geleden.

Deze week nog eens gekeken en gelukkig is mijn gevoel voor de film niet veranderd. Finding Nemo is nog altijd schitterend geanimeerd, ondanks dat de film al ruim 12 jaar oud is heb ik niet vaak nog een mooier vormgegeven animatiefilm gezien. Zoveel kleur, details, karakterontwerpen. De mix tussen avontuur, oprechte emoties en humor blijft gewoon werken. De reis van de Marlin en Dory op zoek naar Nemo is nog steeds bijzonder, dankzij de prachtige locaties die ze treffen, maar vooral door de briljante dieren die ze ontmoeten. Van de nog altijd geweldige Bruce de haai tot de reizende schildpadden tot de hilarische aquariumdieren die Nemo vergezellen; perfect! Elke stem is passend en allemaal hebben ze hun unieke eigenschappen, problemen en humor. Vooral Willem Dafoe zijn karakter Gill is echt geweldig. Veel van de dieren lijken persiflages van bekende filmrollen, zoals er sowieso al een paar films leuk op de hak worden genomen (Heeeeerrreee's Brucie! )

Jammer dat de film soms wat overdreven prekerig en sentimenteel probeert te zijn, maar het stoorde me verder absoluut niet. Finding Nemo is een filmmonument en ik kan alleen maar hopen dat de opvolger ook maar een beetje in de buurt van deze klassieker gaat komen. Ach, zo niet dan zet ik over een paar jaar gewoon het origineel weer mooi op.

4,5* stonden en blijven staan.

Vond hem een beetje tegenvallen. Ik zag de trailer en verwachte een vette wraakfilm. Eerst inbreken in de bank en dan keihard wraak op de daders. maar die wraak was niet meer dan een kwartiertje van de film, als hij per toeval het huis ontdekt waar zijn gezin gegijzeld zit. En het inbraakgedeelte vond ik niet super boeiend eerlijk gezegd.

Jammer, want Ford is normaal een goede acteur en het verhaal had zoveel beter kunnen zijn dan dat het geworden is.

Overigens, ik heb me best wel vermaakt hoor, maar het is niet geworden wat ik gehoopt had.

2,5 ster.

Over een maand komt na elf jaar eindelijk weer een nieuwe Rambo film uit, waar ik me zeer op verheug. En dus is het wel een goed moment om de reeks weer eens opnieuw te bekijken. Dat deed ik bij de release van deel 4 in 2008 ook al, maar dat is alweer een eeuwigheid geleden.

Even mijn oude review teruggelezen (da's altijd pijnlijk haha) en daar ben ik toch redelijk kritisch op First Blood. Niet al te veel doden, beetje tam, beetje onrealistisch bij vlagen. Schijnbaar had ik destijds in mijn hoofd dat Rambo gelijk staat aan 956 doden per film in een verhaal dat er niet toe doet. Dat was toen, tegenwoordig verdiep ik me heel wat meer in achtergronden. Het is me natuurlijk wel bekend waar deze film voor staat, als een aanklacht tegen Amerika hoe zij met hun veteranen om zijn gegaan bij terugkeer. Weinig dank, ze werden vooral paria's van de maatschappij met hun trauma's en hun opgelopen agressie door al het leed waarmee ze werden geconfronteerd. Sylvester Stallone heeft er ieder geval een iconische rol van gemaakt waarmee ''de veteraan'' een gezicht kreeg bij het grote publiek. John Rambo praat nauwelijks, maar handelt wel. En dat komt erg overtuigend over. Misschien is het nog steeds een tikje vreemd wat de reden is dat hij in een enorme klopjacht betrokken raakt, maar die jacht is wel verdomd spannend. De groene baret-skills die Rambo bezit toont hij op uitstekende en effectieve wijze jegens een groep onsympathieke agenten die hem als een freak zijn en hem ook diverse keren hebben bespot. Zeker de sheriff speelt erg sterk een nare klootzak.

Het deel dat hij al die agenten een voor een pakt met zijn vallen en moves vind ik erg tof, maar ook als hij in de mijn af zakt is een stuk wat erg boeit. Helemaal als hij op een gegeven moment door het water banjert en overal ratten ziet. De setting van een verlaten bos werkt ook erg goed, helemaal als het op een gegeven moment donker is en regent. Dan is de natuur echt Rambo's vriend. Het moment dat hij ingesmeerd met modder een slachtoffer maakt was een mooi voorbeeld. Richting het einde spaart hij niks of niemand meer en gaat er ook een half dorp aan, maar de film is nog redelijk realistisch te noemen, helemaal in vergelijking met de latere delen waar Rambo gewoon een lopende mitrailleur is. Ook leuk, maar op een andere manier. First Blood mag je wel een klassieker noemen. De film ademt sowieso dat jaren 80 actiefilm gevoel, een tijdperk waar ik een groot fan van ben. De films met oa Stallone, Schwarzenegger en WIllis uit die jaren kan ik altijd blijven zien. Ik heb hier ontzettend van genoten. Wel vind ik zijn bejubelde speech op het einde niet zo sterk. Zodra Stallone begint te praten komt hij toch een beetje als een simpele over.

Ik verhoog van 3,5* naar 4*

"That's one small step for man, one giant leap for mankind"

Deze beroemde quote wilde ik toch even erbij vermelden, omdat dit natuurlijk het belangrijkste is wat de film aan ons toont: dat de maanlanding een werkelijk gigantische prestatie was en nog steeds is. Helemaal vanuit Amerikaans perspectief natuurlijk, aangezien ze achter op de Russen lagen die verder met hun ruimtevaartprogramma waren. Wat dat betreft ben ik jaloers op de generatie van mijn ouders die dit moment live hebben mee kunnen maken.

First Man is een film met twee gezichten. Aan de ene kant volgen we de misschien wel belangrijkste ruimtereis aller tijden, aan de andere kant zien we hoe Neil Armstrong zijn leven heeft geleefd in de jaren voor deze reis. Dat eerste deel is echt bijzonder imponerend te noemen, werkelijk ongelofelijk hoe je als kijker mee wordt gezogen in alles waar de ruimtevaart voor staat. De selectieprocedures, de testvluchten, het leed met overleden collega's en uiteraard de grote trip zelf die echt heel fraai in beeld komt. De film is visueel en qua soundtrack heel erg mooi gemaakt en je voelt je gewoon ook nietig als mensheid tijdens het kijken. Ook krijg je wel erg het gevoel mee dat het fysiek en mentaal bijzonder zwaar was. Neem alleen al het claustrofobische kleine hokje waar de astronauten in zaten, pfoe. Overigens had het gedeelte rondom de reis zelf van mij wel iets langer nog mogen duren. In de film zijn ze plots wel erg snel op de bestemming. Het wordt overigens wel geweldig getoond met totale stilte waardoor de scène erg krachtig weet te worden. Jammer dat het na het vertrek van de maan ook snel voorbij is, terwijl ik ook meer van alles daarna wel had willen zien. Dat hadden ze dan kunnen compenseren door wat minder de privésituatie van Armstrong te tonen, want daar kent de film wel mindere momenten...

De privésituatie van Neil Armstrong toont namelijk dat hij een wat saaie, in zichzelf gekeerde en nauwelijks emotie tonende man is. En dat is natuurlijk helemaal niet erg, want zo was hij schijnbaar. Maar het levert niet heel erg boeiende film op als je daar tig scènes mee ziet. Dat hij slecht in rouwen is, zowel om overleden collega's als zijn jong gestorven dochtertje, dat weet je na een tijdje wel. Soms werd het ook wel best ongemakkelijk om hem in dialoog met zijn vrouw te zien. Het levert wel een keer een hele sterke situatie op, als zij hem verplicht om vlak voor zijn reis met zijn kinderen te praten om ze duidelijk te maken dat hij echt wel gevaar loopt en misschien nooit meer terug zal keren. Ook die scène leverde kromme tenen op, maar dat was natuurlijk wel de bedoeling. Maar alles bij elkaar is Armstrong buiten zijn ruimtevaart niet een man waar ik nog meer over zou willen zien of lezen, dus in dat kader had dit deel van mij iets meer richting de achtergrond gemogen. Anderzijds heb je deze stukken natuurlijk wel nodig om te tonen hoe Armstong in elkaar steekt en waarom hij bepaalde keuzes heeft gemaakt. De slotscène als hij met zijn vrouw kan praten in quarantaine is natuurlijk ook wel veelzeggend over hoe hij was. Ryan Gosling heeft zijn rol ieder geval prima ingevuld, dat zeker.

Alles bij elkaar is First Man geen absolute topfilm geworden. Daarvoor zitten er gewoon teveel niet al te boeiende momenten in de film en zijn er diverse andere films die de ruimtevaart ook fraai hebben getoond, maar wel met een wat interessanter achtergrondverhaal waar ik meer met de personages mee kon leven dat ik nu heb gedaan. Het maakt dat First Man een tikje afstandelijk voelt. Maar dit moet je gewoon wel in de bioscoop gaan bekijken, dit zal thuis op bluray minder aan gaan voelen vermoed ik.

3.5*

Zoveelste zielloze remake/prequel/onnodig vervolg (vul zelf maar in) op een oude klassieker, maar dan zonder de charme die er destijds bij paste. The First Omen zou spannend moeten zijn, maar is gewoon redelijk saai en kent geen enkel schrikmoment of iets wat ik me over een week nog zal herinneren. Het is overigens geen troep, daarvoor zit er best kwaliteit in de cast en ook wel in het script, maar dit had niet gemaakt hoeven te worden. Ik zet de originele film nog wel eens een keer op, die was oprecht heel goed.

2,5*

Iedere keer denk ik vooraf ''kan best leuk worden'' en iedere keer denk ik achteraf ''waarom heb ik dit ook alweer willen kijken'' als ik een Purge film ga zien. Deze vierde poging is ook net zo middelmatig als de rest, al was de derde film nog wel het beste. Wat dat betreft zet deel 4 weer een stap achteruit. Vervelende cast en een totaal gebrek aan spanning zijn wel de grootste minpunten. Hoe kan het toch dat je van een interessant maatschappelijk thema voor de vierde keer een slappe actiefilm weet te maken? Ik wil liever weten waarom mensen dit willen doen of waarom ze bepaalde bevolkingslagen als minder zien. Maar wat we krijgen is dat alles en iedereen op elkaar schiet met b-film actiemomenten. Wederom mislukt. Stop er toch gewoon mee. Al loopt er ook geloof ik nu een Purge-serie. Die zal wel niet veel beter zijn.

2*

Een film die het Rode Khmer-bewind toont via een jong meisje, een beetje wat films als The boy in the striped pyjama's of La Vita È Bella ook deden. Kinderlijke onschuld versus een bikkelharde wereld. Het werkt deels. Je voelt wel medelijden met het meisje en haar familie, maar de film blijft ook wel een beetje lange tijd afstandelijk. Zo richting het einde vond ik de film een stuk pakkender, maar toen zat er toch al bijna 2 uur op, waarbij de film zeker niet de gehele speelduur even interessant was.

Het middenstuk vond ik wat rommelig en eentonig, al haalt de film altijd wel een redelijk niveau. Prima acteerwerk (ook fijn in de lokale taal ipv Engels), visueel oogt het mooi en het schrijnende verhaal blijft wel hangen. De film had wel gewoon een half uur korter gemoeten. Angelina Jolie regisseert beter dan ze acteert zullen we maar zeggen. Voldoende.

3*

Geweldig!

Eindelijk heb ik deze film pas gezien. Mijn interesse is snel gewekt als er een Britse komedie met de geniale John Cleese is gemaakt dus deze moest ik zeker zien.

Hij stelde me zeker niet teleur. Het is geen komedie waarbij je elke 5 minuten dubbel ligt van 't lachen maar er zitten genoeg briljante momenten in. Dat komt ook zeker dankzij een aantal hilarische personages. Cleese zelf vond ik briljant maar ik heb ook genoten van Wanda's lover Otto met zijn jaloezie en pogingen tot geweld en haar echte stotterende broer. Ook was het zijverhaal met de aanslagen op de hondjes briljant. Daar moest ik toch echt om lachen!

De film bevat echte Britse humor met veel geweldige dialogen en flauwe momenten die gewoon echt leuk zijn. Niks geen geforceerde humor, het was puur.

Bijzonder vermakelijk: 4*

Fissa is zo'n film waar je tijdens het kijken echt plaatsvervangende schaamte van krijgt, maar niet in de goede zin van het woord. American Pie was ook schaamteloos en gênant, maar gewoon geestig. Fissa is echt rotzooi van het allerergste niveau. Ik denk niet dat ik ooit zo'n pijnlijk slecht eerste uur heb gezien qua verhaallijn, plotwendingen en vooral acteerwerk als in Fissa. Hemeltjelief, waar moet ik beginnen? Alle personages zijn zo'n overdreven treurige karikatuur van zichzelf. Van de cliché Mocro tot de nerd tot de donkere slet (inclusief grote, boze, sterke broers uiteraard...) tot de geile leraar tot de gemene decaan. Echt zo afschuwelijk slecht.

Maar het zijn gewoon de dialogen en het taalgebruik waar ik echt de rillingen van krijg. Zo praten tieners niet. Althans, ik hoop zo dat dit niet zo is. Niet toen ik nog op de middelbare school zat en ik denk ook tegenwoordig niet, buiten op een gettoschool. Ik gruwel van straattaal, maar dit is echt zelfs nog de overtreffende trap. De dialogen zijn ook zo ongelofelijk slecht geschreven, schandalig. Dit moet op een regenachtige zondagmiddag in elkaar geflanst zijn, want een serieuze scriptschrijver zou ontslag moeten nemen en nooit meer moeten terugkeren in het filmwereldje. Idem voor het script zelf. Ik neem films best met een korreltje zout, maar de plotwendingen hier met de naaktfoto's (ja hoor, die stuurt een leraar natuurlijk meteen) of het mapje privé op de computer zijn echt zo slecht geschreven. Men probeert hier American Pie een beetje te kopiëren in de setting en de sfeer, maar dan op een ongelofelijk slechte wijze. Een pubertje die neukbewegingen maakt tegen een stalen paal? Tjonge jonge. Ik dacht dat de film een partyfilm zou zijn, maar je moet een heel dik uur wachten voordat er een feestje komt en als 'ie er dan is, dan stelt het echt zwaar teleur. Zoveel gebeurt er niet en het slot met de politie is echt heel erg vergezocht, want tot zij er waren deed niemand agressief. En dan eindigen we uiteraard met een 2 maanden later scenario, inclusief een nieuwe start. Zucht. Waar hebben we dat al eens gezien bij een partyfilm?

Oja, ik weet het weer. Bij het briljante Project X (2012), die ik overigens op 4,5* qua score heb staan. Want voordat mensen me gaan beschuldigen dat ik een zure, ouwe zeur ben die niks van dit soort films snapt, kan ik dus aantonen dat ik dit soort partyfilms echt wel leuk kan vinden. Project X is zelfs 1 van de leukere films van de laatste jaren. Gewoon doordat er een leuk script was, prettige acteurs meededen en het lekker over de top ging op een goede manier. Fissa doet echt alles fout. En ik geloof dat ze ook nog eens Filmfonds subsidie hebben gehad? Hahaha. Nee, probeer maar niet vaker om Amerikaanse thema's te kopiëren. Wat al in dit topic is beschreven, die cultuur kennen wij niet in Nederland en Nederland feest niet op de wijze zoals in Fissa te zien is.

Ik deel ze niet vaak uit, maar hier geef ik gewoon de laagste score voor, wel voor 99% gebaseerd op het eerste uur, al is het deel erna ook zeker dramatisch. Zonde van de tijd en het geld.

0,5*

Tof concept, matige uitwerking. Dit had natuurlijk erg bruut kunnen zijn als ze hier een r-rating opgezet hadden en puur voor de horror waren gegaan, maar het is nu bijna familievriendelijke horror geworden. Niet zo eng, niet zo spannend en sowieso niet bloederig. Ik ben niet bekend met de gamereeks, maar dit gaat geen commercieel succes worden bij de filmkijkers ben ik bang. Ergens jammer, de designs van de monsters vond ik wel goed en de locatie is ook ideaal. Op Saw X na is het geen al te bijzonder horrorjaar geworden jammer genoeg.

2,5*

Ik vond het een zeer indrukwekkende, maar soms ook zeer verwarrende film. Dat komt doordat ze nogal vaak terug blikten van heden naar verleden en andersom. Soms lastig te volgen.

Maar de keiharde oorlogsscenes waren weer erg indrukwekkend.

Het verhaal was ook mooi. Men verwerkte oorlog en emotie op een mooie manier. En zoveel goede films over de oorlogs in de Pacific zijn er in mijn ogen niet.

Ik vond de film wel wat lang, had wel een half uurtje korter gemogen.

Desondanks een mooie 3,5 ster.

Gisteravond bekeken en er een uitstekende avond mee gehad. The Flash zal niet de boeken in gaan als grensverleggend, maar wel als bijzonder vermakelijk en uiteraard als dé film met de comeback van Michael Keaton als Batman. Wat was dat gaaf zeg. Even vreesde ik dat het een cameo zou zijn, maar hij krijgt in het tweede deel van de film toch aanzienlijk veel sceentime. Zijn mansion, zijn voertuigen, zijn Batcave, de themesong, enorm tof om terug te zien en als Batman wist hij nog aardig ass te kicken. Eigenlijk moet men eens na gaan denken of er niet gewoon een derde Tim Burton/Michael Keaton Batmanfilm nog kan komen...

Maar de hoofdrol is uiteraard voor The Flash, gespeeld door Ezra Miller die niet al te lekker bij veel mensen ligt. Ik moet zeggen dat ik totaal geen probleem met zijn Flash had, hij deed het prima. De film is redelijk luchtig met geslaagde humor en een hoop cameo's en referenties, maar kent ook wel een aantal emo-momenten die ook best goed zijn gedaan. Neem het slot in de supermarkt. Visueel oogt alles ook best oké, maar zitten er ook wel mindere CGI momenten bij. Het is nog geen Marvel-niveau zullen we maar zeggen. Sowieso blijft DC rommelig met hun films, want waar dient deze Flash film nou voor? Het is volgens mij geen aanloop meer naar een nieuwe Justice League film. En dan is er ook nog Supergirl, daar had ik vrij weinig mee. Jammer dat ze hier niet gewoon Superman terug brachten. Een van de beste grappen zit overigens wel geheel aan het eind, als The Flash in eigen universum terug denkt te zijn en daar Ben Afflecks Batman weer denkt te ontmoeten. Blijkt het George Clooney zijn versie

Misschien is er tegenwoordig een overkill aan multiverse-films (Dr.Strange, Spider-Man met Tom Holland, de geanimeerde Spider-Man films, deze), maar het levert natuurlijk wel nostalgie en spektakel op. The Flash had overigens wel 20 minuutjes kort gemogen. Dus ja, best wel leuk.

3,5*

Redelijke film met ieder geval een vrij origineel onderwerp, maar het wordt ook weer nooit echt spannend. Grappig dat de cast toch wel enkele zeer grote namen kent die echte wereldsterren werden als film of tv serie-namen. Je vraagt je wel af waarom er in 2017 met de opnames van de remake (wel met Sutherland er weer bij) begonnen wordt, want het is nou niet echt een verhaal dat nog wel een tweede versie kan gebruiken. Het origineel heeft er wel het meeste uitgehaald. Nipte voldoende.

Kleine 3*

Ik vind het nog steeds geen topreeks. Deel 1 was best onderhoudend en best boeiend, deel 2 weet toch minder te overtuigen. Het plot weet me gewoon nooit echt te pakken. Het is allemaal wat onrealistisch, zo makkelijk vinden ze elkaar en zo makkelijk lossen ze problemen op. En vergeet ook niet dat belachelijke stuk met Lisbeth die een paar keer neergeschoten wordt, begraven wordt en uren later uit de dichtgegooide kuil kruipt en haar wraak neemt. Enig realisme is de film dan vreemd. Het voelt allemaal wat als een goedkope productie aan.

Het acteerwerk is buiten de hoofdrolspelers ook niet denderend. Zeker die grote reus die niet te verslaan is was lachwekkend. Hij deed me erg denken aan de grote blonde Duitser uit de James Bond film For Your Eyes Only (1981) .Lisbeth blijf ik wel een boeiend karakter vinden. Die lesbische scene was ook nog best leuk, maar het weet de film niet te redden. Haar verleden geeft de film nog wel een beetje diepgang mee gelukkig. Maar het is allemaal wel karig, zeker omdat de films toch allemaal redelijk lang duren.

Kleine voldoende dan maar. Benieuwd of deel 3 de serie een beetje waardig zal afsluiten.

3*

Sterke comeback van Denzel Washington, die na enkele jaren vol middelmatige rollen in middelmatige films weer eens een echt overtuigende rol neer zet in een vrij interessante film. Het verhaal is wel bekend, de beelden van de landing en crash waren subliem en erg spannend en het vervolgproces en Denzels gevecht met zijn gebroken karakter was boeiend genoeg. Ik vreesde vooraf dat de lange speelduur van de film niet positief uit zou pakken, maar dat viel me reuze mee. De twist op het einde zag ik wel aankomen, dat hij zou bekennen. Een happy end zou ook niet echt bij de film passen. De film is op zich geen topper, daarvoor is alles net iets te voorspelbaar, maar een ruime voldoende zit er zeker wel in. Hopelijk krijgen we de komende jaren wat meer van zulke Denzel rollen en laat hij de middelmatige films even met rust.

3,5*

Kort geleden heb ik de bekendere bioscoopfilm over vlucht 93 nog opnieuw bekeken, genaamd United 93 (2006), die ik nog steeds vrij sterk vond. En nu was het tijd om eens te vergelijken, met de televisiefilm Flight 93. Maar je merkt al heel snel dat dit echt een paar niveaus minder is.

Het enige wat ik hier beter vind is dat ze sneller to the point komen en dat de focus gewoon op de vlucht, de kaping en de passagiers ligt, terwijl er bij United 93 wel erg veel gepraat bij de luchtverkeersleiding was, wat ik langdradig vond. Maar ook al richt Flight 93 zich meer op het menselijke aspect van deze aanslag, er valt vrij weinig positiefs te vermelden. Ik leefde eigenlijk totaal niet met de passagiers mee, doordat ze zo armoedig slecht acteerden. Ook werd het op een gegeven moment wel een grote herhaling, met tig afscheidstelefoontjes naar huis. Dat soort belletjes zijn natuurlijk enorm aangrijpend, maar dit was in United 93 echt veel sterker gedaan. Daar was het korter en hoorde je alleen de mensen in het vliegtuig het gesprek voeren. De terroristen waren trouwens in deze televisiefilm ook vrij zwak, waar ze in United 93 echt gewetenloos waren, maar wel angsten kenden, daar komen ze hier maar sporadisch aan bod maar ogen ze bepaald niet sterk. En ik geloof er geen bal van dat de passagiers zoals hier rustig met groepen in het gangpad met elkaar konden praten en overleggen zonder een terrorist in de buurt.

De uiteindelijke bestorming van de cockpit met het snackkarretje kwam ook uit het niets en maakte niet die dramatische indruk die het had kunnen en moeten maken. Zoals in...juist...United 93. Daarna had de film van mij trouwens wel mogen eindigen, maar er volgt nog een proloog bij de crash-plek. Visueel zag dat slot er trouwens belabberd uit, met matige special effects. Als er geen budget voor is, laat het dan weg en toon de zaken sober. Dit was niks. Het is wel goed om Flight 93 een keer gezien te hebben, maar als ik over pakweg 10 jaar nog eens behoefte heb aan een beklemmende film over deze afschuwelijke aanslag, dan gaat United 93 weer aan. En die film is ook verre van perfect, maar vele malen completer, aangrijpender en beter geproduceerd dan deze middelmatigheid.

2*

Ach...wat moet je zeggen. Geen slechte film maar waarom is het gemaakt? Het heeft nergens de intentie om uit te blinken. Niet in verhaal, niet in acteerwerkwerk, niet in actie, niet in spanning...

Eigenlijk een heel erg modale film. Je kan hem kijken en je vermaakt je misschien maar je bent hem 10 minuten na het kijken weer vergeten.

3*

Een vriend van me leende de film eens en vond er niks aan. Wat is er leuk aan een film dat zich in een vliegtuig afspeelt zei hij...

Ik denk er anders over. Ik vond het een enorm spannende thriller, echt een mindfucker. Je weet niet meer wat je moet geloven. Je zag alles toch zo duidelijk? Je weet toch wat er is? Of toch niet?...

Heel erg goed gemaakt dus! Wel is de film maar 1x echt leuk. Want als je eenmaal weet hoe het zit, dan is de film niet meer boeiend.

En met Jodie Foster heb je echt een geweldige actrice in je film. Dit was geloof ik haar comeback na jaren afwezig geweest te zijn in filmland dacht ik. Nou, prima rentree!

4*

Na het zien snap ik meteen dat de film zo afgekraakt is. Wat een ultieme baggerzooi. Ik vond de 1e film nog wel aardig, niet super maar hij was vermakelijk op zijn tijd. Maar dit? Ik begin met het positieve, ben ik snel klaar. Ik vond Dino met afstand de grappigste van de film. Ook de enige die grappig was trouwens. Zijn grappige gekef en enthousiasme is geinig. Ook het personage Mick Jaggstone (juistem, van The Stones haha) deed het wel aardig. Nou, dat was het.

Het verhaal is werkelijk om te huilen zo flauw en onorigineel. De special effecten zijn bedroevend slecht. Alles leek wel van plastic en karton, het zag er niet uit. Alleen Dino was aardig geanimeerd maar verder was het hopeloos triest. Nog erger waren de acteerprestaties. Fred werd nog redelijk vertolkt maar was 10x minder dan John Goodman uit de 1e film. Wilma was echt dramatisch slecht geacteerd, Barney idem en hij zag er ook niet uit in de film. Barney met lang blind haar met een rechte scheiding? Kom op......Betty was de enige verbetering. In tegenstelling tot deel 1 met die dikzak Rosie O'Donell leek ze nu wel wat op haar evenbeeld uit de tekenfilm.

Nee, hopeloos slechte zooi zit. Slechts vanwege Dino geef ik deze film niet de minimale score.

1*

Ik kon de dvd met deel 1 en 2 erop voor slechts 2,50,- totaal niet laten liggen, ondanks de minder positieve verhalen over deze film. Ik deel die mening maar half. Het verhaal is echt naatje, is waardeloos. Wie dat verzonnen heeft....zoiets zou in de tekenfilm nooit gebeuren.

Maar verder was de film best amusant. Men heeft erg hun best gedaan om alle grapjes en details uit de tekenfilmserie terug te brengen in de film en dat is aardig goed gelukt. Stenen documenten, dieren die een douche of afvalbak zijn, de nagespeelde intro en afsluiting van de originele tekenfilms, de kreten, het op de tenen lopen als Fred bowlt...erg leuk gedaan. Dat soort details vond ik leuk om te zien. Ook de casting was best aardig. John Goodman was een leuke Fred en ook de rest is prima gecast. Alleen Betty niet...in de serie was ze slank en leuk, in de film was die dikzak Rosie O'Donell haar vertolkster. Hele foute miscasting om die pudding Betty te laten zijn. Dino was overigens wel leuk gemaakt. Maar een aantal special effects waren ook weer waardeloos zoals de sprekende vogel.

Maar alles bij elkaar een aardige film om eens te zien. Niks meer en niks minder.

3*

Ik heb niet heel veel met ''de Nederlandse film'', maar als ze zo heerlijk over de top zijn zoals Flodder, dan maak ik er graag een uitzondering voor. Flodder is voor mij jeugdsentiment, zowel de films als de serie. Vanavond de eerste film maar eens opgezet en dan blijkt gelukkig dat de film nog niks van z'n charme kwijt is. De aso-familie Flodder in het poep-chique Zonnedael blijft een gouden formule, mede door de heerlijke personages en de absurde situaties. Zelfs als het helemaal bizar wordt, zoals met de tank, blijft het nog steeds leuk. Maar deze film bouwt vooral op de fantastische familie zelf.

Nelly Frijda is briljant als Ma Flodder, de grootste aso van het stel, maar tegelijkertijd ook een vrouw die alles voor haar familie over heeft. Iconische rol. Ze is ook gewoon een goede actrice en erg geestig. Zoals ze oneliners als '''Nou, zet 'm maar in de zon, dan kan 'ie drogen.'' zegt op haar verontwaardigde toontje, geweldig. De rest van de cast varieert van prima tot gewoon oké, maar allemaal spelen ze een passende rol. De ''Oh, buurman, wat doet u nu?'' scène is uiteraard vaderlandse filmgeschiedenis en Tatjana Simic kon daar tig jaar lang nog op teren met haar uiterlijk. Was toen ook echt een mooie meid, zeker weten. Huub Stapel was ook erg goed als Johnnie.

Zeer geslaagde komedie met veel memorabele scènes, zoals ze helaas tegenwoordig niet meer worden gemaakt. En ook Dick Maas is nadien nooit meer in de buurt gekomen van het niveau van deze film, wat veel over dit ijzersterke monument zegt, want ik mag het oeuvre van Maas wel.

Dikke 4* (was 3,5*)

De minste van de 3, maar nog altijd vermakelijk genoeg door de gevatte humor en de heerlijke karikature personages. Inhoudelijk vond ik de film zwak, met zowel een lovestory voor Ma Flodder als voor Sjakie, maar dat maakt een hoop ongein zoals de ME knokpartij gelukkig goed. De achtervolging in het begin was trouwens goed gefilmd, net als de enorme ravage in Zonnedael op het einde. Dat laatste deel was wel erg lekker en ook best grappig dat in tegenstelling tot deel 1 toen juist alleen de villa werd vernietigd nu de hele wijk eraan gaat, maar de villa wordt gespaard. Wel jammer dat de Neuteboompjes in het hele middenstuk ontbreken. Ik vind hen juist de leukste buurtjes, maar dat wordt op het einde van de film gelukkig wel goed gemaakt. De trilogie werd per film wel minder, maar ze zijn allemaal absoluut de moeite van het kijken waard en een bevestiging dat we in Nederland toch nog best geslaagde films kunnen maken. Al is het goed zoeken.

3* (was 3,5*)

Flodder in Amerika haalt het niet bij het geweldige origineel, maar is ondanks dat er hele scenes en dialogen uit deel 1 worden herkauwd wel ontzettend geestig en leuk. Misschien was het leuker geweest als ze de familie Flodder in een nette Amerikaanse wijk hadden geplaatst, maar hun dwaaltocht door New York doet het ook prima. Nog altijd een overdosis aan lompheid, bloot, geweld en asociaal gedrag en het werkt wederom uitstekend. Sjakie (wederom heerlijk vertolkt) zijn verhaal vind ik wat minder, omdat hij echt in elke scene in de problemen raakt. Voelde een beetje als dat ze hem graag in de film wilde hebben maar niet helemaal wisten wat ze ermee aan moesten. Ik had hem liever halverwege weer bij de Flodders willen zien. Wel geniaal hoe hij dat steenkolen Engels gebruikt. Zo fout dat al zijn uitspraken grappig zijn.

Nelly Frijda is nog altijd fantastisch als ma Flodder (haar bitterballenrecept, haha) en ook de rest is lekker op dreef, al stellen een aantal rollen niet veel voor. Gelukkig zit de film vol met leuke dialogen, zodat iedereen wel wat te doen heeft. Wel een beetje een kansloos einde, met die watertank die het Vrijheidsbeeld vernietigt. De film had al genoeg humor dat zulke extreme zaken niet nodig zijn. Het zag er ook niet uit met de special effects. Idem met de vliegtuigdaling aan het begin van de film. Doet serieus wat afbreuk aan de film. Maar verder uitstekend gedaan door Dick Maas.

3,5* (was 3*)

Gister herzien na een aantal jaar en nog steeds is dit een geweldige animatiefilm vol met heerlijke karakters (Le Frog , de rioolslakken) en erg geslaagde grappen en momenten. De stijl van de film overtuigt en de tijd vliegt voorbij. Misschien was mijn 4,5* van de vorige keer ietsjes te hoog, maar de 4* die ik de film nu geef is dik en dik verdiend.

Jammer dat er in het 1e uur redelijk weinig tot niets gebeurt, waardoor het soms best wel saai was. Een romance, wat geneuzel over teleportatie en een ex lover die wat lastig deed....had meer ingezeten.
Zeker omdat het laatste half uur met de transformatie best wel gaaf was. Eerst wil hij nog niks toegeven, maar de paniek die ontstaat bij Goldblum (goede rol!) is wel goed gedaan. Het laatste half uur had zelfs nog een aantal goede horrormomenten (de confronatie tussen Goldblum en de ex van de vrouw), al werd het in mijn ogen nooit erg goor. Wat dat betreft vond ik de scene met armpje drukken en de baviaan teleporteren smeriger

Gelukkig eindigt de film met een unhappy end waarbij zij hem dood moet schieten. Was ook niet goed geweest als deze film vrolijk was geeindigd. Daar was het niet de film voor.
Toch geeft de film me gemengde gevoelens. Het 2e gedeelte van de film was behoorlijk sterk, maar het 1e gedeelte was wel wat oninteressant soms. Op zich een prima film, maar er had veel meer in kunnen zitten.

3,5*

Film die mijn focus niet vast kon houden (jaja, deze slechte grap is van hetzelfde niveau als deze film) en me constant naar het einde deed verlangen. Ik heb de slechte gewoonte een film volledig uit te zitten als ik eraan ben begonnen. Dat was met Focus nog best lastig. Visueel is de film best oke en ik ben blij dat ik Will Smith weer eens in een film zie. Dat zou veel vaker moeten; geweldige acteur en persoonlijkheid. Maar ook Smith bracht deze film met matig script niet naar een hoger niveau. Dat zwendel verhaaltje pakte me gewoon niet. Pluspuntje van de film is trouwens Margot Robbie, mooie eye-candy.

1,5*