Finding Nemo (2003)

Geweldige film. Ik kan me nog herinneren dat ik samen met een vriendin een heel stuk uit de film kon opzeggen. 4* en een welverdiende top-250 notatie.

Leuke Disney Pixar film. Erg mooi gemaakt allemaal. Weer een leuke avontuurlijk en vermakelijke Disney Pixar film dus 4,0.

Zeer populair, als bedrijven nog steeds het lef hebben om er 12,99 voor te vragen. Schandalig!

Tegenvaller. Eén van de minste van Pixar.

Juist een van de beste van pixar! Moet deze film dan ook nodig weer herzien maar ik vond hem destijds echt geweldig! Die blauwe vis was ook erg grappig!

4*

En ineens staat 'ie niet meer in de top 250 Het is dat ik mijn bericht nu niet meer kan wijzigen, maar alsnog een zeer goede film!

Beter dan al die andere vissenfilms die er na kwamen.

Leuke animatiefilm voor jong en oud
Ook het verhaal is goed

Meerdere keren ben ik aangespoord om eens een Pixar uit te proberen. Jarenlang ben ik hier gereserveerd over geweest omdat ik al een angstvallig vermoeden had van wat Pixar te bieden heeft. Om elke twijfel weg te nemen en er een juiste indruk aan over te houden heb ik uiteindelijk de, volgens 'kenners', meest geprezen Pixar opgezet, namelijk Finding Nemo.

De twijfels waren al na tien minuten weggevaagd. Mijn vermoedens klopten als een bus. Pixar is mij té gericht op enkel kinderen. Ik heb op momenten best genoten van wat mooie animatie hoor, maar kom op zeg. Je hoeft maar een Miyazaki op te zetten en je ziet daar meer inventiviteit in vijf minuten dan in 90 minuten Pixar. De visjes zijn niets meer dan een vermenselijking van, met al zijn stereotypering (kan Pixar wel wat anders?), en de animatie van de 'echte mensenwereld' was bijna te gênant voor woorden. Plat, lelijk en gewoon fantasieloos.

Aan het verhaaltje ligt het verder niet, deze is normaal gesproken ondergeschikt aan het avontuur van een dergelijke film, maar zelfs dan maakt Finding Nemo er een saaie bedoening van. Wanneer vader vis' road trip erop zat had ik al geen idee meer wie hij allemaal had ontmoet onderweg. Pijnlijk om enkel non-interessante personages door je film te doen zwemmen.

De avonturen deden me verder ook helemaal niets omdat elke vorm van spanning snel werd weggenomen door een veel te aanwezige score, eentje die het ook nodig vindt om elke beweging van een personage te voorzien van een noot of twee. Dit soort bombasme is niet aan mij besteed, zeker niet in zo'n gelikte en weinig creatieve context als deze. Rest een paar mooie plaatjes en misschien een of twee grapjes die een glimlach wisten los te weken, maar verder hou ik Pixar wel weer voor gezien.

2*

Dit is dan de meest geprezen Pixar. Mij laat hij vooral met teleurstelling achter eigenlijk. De animatiefilms in Hollywood zijn zo’n beetje zonder uitzondering fantasieloos, moeten allemaal een moraal van hier tot Tokio hebben, liefst meerdere en op weinig subtiele manier gebracht, en door de opkomst van computertechnieken zijn de animaties ironisch genoeg er niet bepaald mooier op geworden over het algemeen. Al heeft het ook een paar keer gezorgd van het mooiste wat je kunt vinden in animatiefilms in mijn ogen, en Finding Nemo is van die laatste categorie. Op de andere vlakken heeft de film eigenlijke alle hierboven al door mij opgesomde trekjes. Er zitten wel wat lichtpuntjes in en de film is vermakelijk om te zien, maar mist de echte klasse.

Om met het beste te beginnen, de animaties zijn dus gewoonweg subliem in Finding Nemo. Heel vaak zie je in modern geanimeerde films dat ofwel de achtergronden ofwel de personages lelijk zijn geanimeerd, meestal dat laatste. Hier zijn ze echter allebei goed verzorgd. De lichteffecten zijn gewoonweg adembenemend, de kleuren zijn er levendig en stemmig uit en de leuk gekozen personages zijn ook geslaagd te noemen. Wel kan ik niet anders zeggen dan dat de onderwaterwereld me zwaar teleurstelde. Ik had verwacht dat deze er prachtig uit zou zien en ook wel de nodige Flintstones-achtige visuele grapjes in de vorm van verwijzingen naar de mensenwereld zou bevatten, maar hier is totaal geen sprake van. Het ziet er allemaal eigenlijk vrij lelijk uit, met een opvallend gebrek aan detail. Dit zie je dan wel weer in de bovenwaterwereld, echt het visuele hoogtepunt van de film voor mij. De haven van Sydney, de tandartsenpraktijk, ze zitten echt vol met details.

Zoals de gouden regel is bij dit soort Hollywood-animatie zijn de hoofdpersonen het meest normaal en degenen met ie je je moet identificeren als kijker. De humor komt meer van de doldwaze en nog wel eens hyperactieve sidekicks. In Finding Nemo is Nemo uiteraard samen met zijn vader Marlin het belangrijkste, Marlin nog meer dan Nemo, want hij wordt het meest uitgediept en dat wordt vakkundig gedaan. Ook de voice-acting is goed, zoals deze in heel de film eigenlijk top is. Ik trok alleen voornaamste sidekick Dory niet zo. Het uitgangspunt van haar geheugenaandoening kan wat leuks opleveren, maar er wordt nooit wat leuks mee gedaan. En belangrijker nog is dat Ellen DeGeneres de voice-acting mocht doen. Velen vinden haar een van de hoogtepunten van de film, ik vond haar op enkele momenten na maar irritant. Voor mij is dat hele mens niet grappig, en in haar rol moet ze nou net grappig zijn op haar typische manier. Absoluut dieptepunt vond ik de walvisscène, eentje die veel anderen blijkbaar enorm grappig vonden. Ik voelde plaatsvervangende schaamte. De surfdude-schildpad vond ik ook helemaal niks.

Gelukkig zijn er nog een hoop andere sidekicks. Waar bijna elke animatiefilm kopje onder gaat door teveel grappige bijrollen in de film te stoppen weet men dat in Finding Nemo wel heel goed toe te passen. De haaien waren nog wat flauw, maar de pelikanen waren wel leuk, de aquariumvissen erg grappig en schattig en de gimmick met de zeemeeuwen is echt gewoon briljant. Ik had graag meer van dat soort leuke vondsten in de film willen zien. Hier moest ik erg om lachen, net als om de geplande ontsnappingsscène (heel geinig flashy in beeld gebracht) en de finale in de tandartsenpraktijk. Daar lag ik echt in een deuk om, als je de mensen in de wachtkamer verschrikt ziet kijken naar de tandarts die wild heen en weer beweegt terwijl er intussen hard gekrijs klinkt. Ook het grapje met de scheet was leuk uitgewerkt, klinkt platter dan het in werkelijkheid is geworden.

Naast erg grappige scènes zitten er ook wel wat scènes in de film in die nog lekker dreigend en duister zijn (het gebied rond de mijnen en de duikboot), leerzaam en moraliserend zonder dat het stoort, vrij ontroerend zelfs nog (Marlin die letterlijk leert loslaten in de walvis, de school vissen die uit het net ontsnappen) en af en toe redelijk spannend (de barracuda aan het begin, de zeeduivel (of wat was het nou?), de achtervolging in de duikboot) of betoverend en een beetje ouderwets Disney (de scène met de kwallen).
Andere scènes slaan de plank weer behoorlijk mis. Marlin die van de zeeschildpadden leert dat het helemaal niet goed is voor je kind om het steeds te beschermen overal voor, dat is een aardige levensles, maar hij brengt het eigenlijk vrijwel direct in de praktijk middels een betuttelend praatje aan wat zeeschildpadkoters, om te kotsen gewoon. En dat geldt al helemaal voor de totaal overbodige knuffelscène tussen Marlin en Nemo, dat ze allebei teruglopen. Daar krijg ik echt de rillingen van. Degene die denkt dat dat zo mooi en ontroerend is heeft volgens mij de emoties van een robot. Kom op zeg.

Alles bij elkaar is Finding Nemo erg vermakelijk geworden en zeker een van de betere animatiefilms uit Amerika, maar dat zegt ook veel over het gebrek aan kwalitatief goede films uit deze regio. Te vaak wordt er naar het vaste draaiboek gegrepen, de muziek is wat saai en overaanwezig meestal, de onderwaterwereld valt vies tegen en veel grappen deden het echt niet voor me. Bovendien moet het allemaal ook weer zo druk zijn. Alsof al deze eigenlijk vrij domme elementen echt in een animatieifilm moeten om hem voor heel het gezin leuk te maken.

Gelukkig redt voornamelijk de tweede helft van de film de boel, en de gebreken zijn nog wel goed te pruimen door de ook regelmatig hoogtepunten. Alle scènes in Sydney waren een genot om naar te kijken, letterlijk en figuurlijk. De extra’s van de DVD zijn ook de moeite waard trouwens. Je hebt zogenaamde virtuele aquariums die je op je beeld tevoorschijn kunt toveren, wat wel grappig is gevonden. In feite komt het neer op vijf verschillende screensavers, maar ik heb zoiets nog nooit in de extra’s van een DVD kunnen vinden, dus best geinig. Het audiocommentaar is zoals eigenlijk altijd in extra’s het belangrijkste bonusmateriaal. Hier zitten namelijk ook mini-gesprekjes in van de makers, visuele presentaties, verwijderde scènes, weergaves van het storyboard, enzovoort. Daarom wordt het commentaar op de DVD geloof ik ook visual commentary of zoiets genoemd. Je moet je wel even door de af en toe flauwe grapjes heen bijten trouwens.
Tenslotte verder ook kudo’s voor de leuke aftiteling, mét Robin Williams-cover van Beyond the Sea. Als ik de balans zo opmaak kom ik uit voor een 3.5*. Nog altijd een mooie score, voor een hoger cijfer had de creatieve afdeling van Pixar maar wat meer zijn best moeten doen. En de kotsmomentjes hadden op de montagetafel moeten sneuvelen.

Wat een prachtige poster en film.
Zonder twijfel één van de leukste animatie films,
en hij blijft leuk om te bekijken.

Nee, niet echt...
Ik ken niet echt volwassen die van een sprakeloze robot genieten,
mijn oprechte excuses..

Sublieme Pixar-film, nog steeds één van de studio's beste. Animatie, verhaal en personages- alles is verzorgd tot in de puntjes. Grappig, warm en spannend, met een eersteklas stemmencast. En wat een fantastisch kleurgebruik.

Best een leuke film, geinig is misschien wel de beste term. Geen absolute hoogvlieger, maar een erg aangenaam en ontspannend tussendoortje. Nooit echt spannend, nooit echt hilarisch en het verhaal is verre van baanbrekend, maar dat stoort allemaal niks. De film bestaat eigenlijk uit korte stukjes met telkens weer nieuwe personages en gimmicks, zodat het nooit echt verveelt, maar ook nooit echt beklijft. Maar dat was waarschijnlijk ook niet echt de bedoeling - wel om een leuke familiefilm te maken en uit te pakken met wat onderwateranimaties, dat is meer dan gelukt.