menu

La Vie d'Adèle (2013)

Alternatieve titels: Blue Is the Warmest Color | La Vie d'Adèle - Chapitre 1 & 2

mijn stem
3,87 (1151)
1151 stemmen

Frankrijk / België / Spanje
Drama / Romantiek
179 minuten

geregisseerd door Abdellatif Kechiche
met Adèle Exarchopoulos, Léa Seydoux en Jeremie Laheurte

De vijftienjarige Adèle droomt van de liefde van haar leven. Wanneer ze Thomas ontmoet - een donkere, knappe en vriendelijke vreemdeling die onmiddellijk op haar verliefd wordt - lijkt haar droom werkelijkheid te worden. Maar een ongemakkelijke erotische mijmering verstoort de romance nog voor die eigenlijk begint. Adèle droomt dat een mysterieus, blauwharig meisje bij haar in bed kruipt en haar met een allesoverheersende wellust en plezier bezit. Ze kan haar echte verlangens niet langer negeren - Adèle valt op meisjes. Dan verschijnt het prachtige en sensuele blauwharige meisje opnieuw en ze zoekt toenadering tot Adèle. Dit is het begin van een passioneel en chaotisch liefdesverhaal...

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=ZhlZEbsN1gM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van AnyaH
3,5
Lange hartstochtelijke dramafilm over het liefdesleven van de tiener Adѐle. Cinematografie heel uiteenlopend van donker in het uitgaansleven tot licht buiten op het schoolplein en in het park. Muziek is opzwepend in uitgaansleven en op andere momenten gevoelig. Allereerst begint Adѐle een relatie met Thomas, maar ze mist iets..... Ik vond de minderjarige Adѐle wel wat jong voor uitgaan, drinken en roken! Op school een hoop lesbofobe reacties. Ik vond de 1e vrijscene hartstochtelijk eruit zien, maar niet liefdevol en te lang duren voor een film. Subtieler was mooier geweest (less is more!). Af en toe drukke lange scenes met demonstraties en LGBTQ pride. De film duurde erg lang en had van mij veel korter mogen zijn. Alles bij elkaar vind ik de film minder goed dan verwacht, jammer......

5,0
De film beeldt op intense wijze de fundamentele eenzaamheid van het bestaan uit.

De smaak van een citroen in je mond, enkel door eraan te denken. Het verlangen om er nog eens in te bijten.

Adèle is exemplarisch voor de heftigheid van het leven en de film neemt gelukkig veel tijd om haar te volgen, zonder ergens te langdradig te worden, want steeds kwam er net op tijd een verhalende stroomversnelling. De film gaat ook niets uit te weg, zonder iets er vingerdik op te leggen of moraliserend te worden.

Ik ben verder geen expert als het op (non-pornografische) seksscènes tussen twee vrouwen aankomt, maar het was enorm passioneel; het verlangen en de lust spatten ervan af. Ook in andere scènes voelen de emoties levensecht aan. De woede, tranen of wanhoop.

Het heeft trekjes van Boyhood, qua duur van het verhaal, gaat om jaren, maar is veel intenser en krachtiger.

Zéér onder de indruk van de film, en wat een acteerprestaties van Exarchopoulis en Seydoux. Vooral van die eerste. Voelde ook erg veel empathie voor haar. Volle mep. Een prent om te koesteren.

(Ik vind trouwens dat de beschrijving van de film hier er afbreuk aan doet. Ze ridiculiseert hem bijna.)

avatar van v2000
4,5
Zelden een film gezien waar de emoties zo tastbaar zijn. Ze spatten gewoon van het scherm. Strikt genomen is het een gewoon liefdesverhaal, maar de manier waarop het in beeld gebracht is, en de manier waarop de actrices hier mee omgaan, maken dat het ver boven het verhaaltje uitstijgt. Toch vind ik persoonlijk de film aan de lange kant. De seksscenes hadden een stuk korter gekund. Bij de tweede dacht ik , alweer, en bij de derde begon het te irriteren, hoe mooi het ook in beeld werd gebracht. Natuurlijk is het belangrijk voor het verhaal maar het lag er veel te dik bovenop. Ook de scenes op de kleuterschool hadden best wat korter gekund.

Maar los van dat: wat een acteertalent! Na afloop van de film was ik er gewoon kapot van. Het was alsof ik in de huid van Adele was gekropen, en het voelde alsof ik zelf liefdesverdriet had. Eigenlijk was het niet Emma die bedrogen was, maar Adele. Emma was al veel eerder uitgekeken op Adele en al volop bezig haar interessante, intellectuele leventje verder vorm te geven zonder haar. Ik denk dat Adele gewoon niet paste bij haar levensstijl en dat Emma zich zelfs schaamde voor haar vrienden. Kijk naar haar artistieke ouders, haar interessante vrienden, filosofen, kunstenaars die weinig interesse hebben in kleuterjuf Adele en haar “simpele” milieu. Dus had ze een mooi excuus om Emma te dumpen. Maar ook Emma betaalde er een hoge prijs voor, ze is niet blij met haar nieuwe leven en ondanks al haar interessante vrienden en haar nieuwe relatie is Adele uiteindelijk de sterkere vrouw. Op het einde trekt ze als het ware de deur van haar oude leven achter zich dicht.

Wat ik onduidelijk vond was het tijdsverloop in de film, nog los van het nogal onduidelijke deel 1 en deel 2. Adele zou in het begin 15 jaar zijn maar nergens in de film heb ik daar ook maar een aanwijzing van gezien, ook niet toen ik de tweede keer keek, dus ik begrijp niet waar dat op gebaseerd is. Ook is niet duidelijk op welke leeftijd ze Emma ontmoet, of hoe lang de relatie heeft geduurd - een paar maanden, een jaar, vijf jaar? Ik heb werkelijk geen idee. De weinige aanwijzingen zijn haar verjaardagsfeest, en het feit dat ze later op de school werkt.

avatar van Black Math
2,0
Aan de hand van de meningen over deze film moge het duidelijk zijn dat de beleving van de expliciete seksscènes een zeer belangrijke rol speelt in het beoordelen van de film. Persoonlijk had ik wel zo mijn vraagtekens. Het voelt nogal voyeuristisch aan en ik vroeg me af in hoeverre de Cannes jury bestaat uit mannetjes die zich verlekkerd hebben aan de series. Aan de andere kant was een film als Brokeback Mountain qua prijzen ook erg succesvol, en daar gaat het om mannen, niet om fraaigewelfde vrouwen, dus dat argument gaat niet op.

Ik vond Brokeback Mountain geen geweldige film en ik had het idee dat het doorbreken van het taboe op homoseks een zeer grote rol speelde in het succes van die film. Datzelfde gevoel heb ik in sterkere mate bij deze film, want het plot is verder niet heel erg bijzonder. Coming to age: jezelf ontdekken, een eerste relatie die eerst erg passioneel is, maar die echter strandt omdat je toch uiteindelijk niet zo goed bij elkaar blijkt te passen. Ik snap dat dit voor lesbiennes een behoorlijk unieke film is, maar waren de hoofdrolspelers een heterokoppel, dan was dit een dertien in een dozijn coming to age film geweest, hoe realistisch en oprecht het allemaal mag ogen.

De scènes zelf zijn dus behoorlijk expliciet. Van mij had het wel wat minder gemogen, want ik proef een beetje effectbejag, maar echt storen doet het me niet. Het windt me overigens ook niet bepaald op. De kritiek van de schrijfster van de strip waarop de film gebaseerd is dat noch de regisseur noch de hoofdrolspelers zelf lesbisch zijn deel ik verder niet, zeker wat de actrices betreft. Acteren draait om het uitbeelden van een ander karakter neer te zetten dan jezelf bent en seksuele voorkeur is slechts één van de vele aspecten van een karakter.

Zoals gezegd vond ik het plot dus vrij dun, al komt het op mij behoorlijk authentiek over. Mijn grootste ergernis zit hem echter in de beeldvoering. Bij bijna elk shot focust de camera op de gezichten en dat wordt al gauw behoorlijk eentonig. Visueel maar weinig creatief, of het moet de kusscène zijn met de zon op de achtergrond. Op een speelduur van drie uur, wat ik sowieso aan de lange kant vind, is dat bijzonder mager.

Kortom, visueel matig, niet erg bijzonder qua plot, maar wel met enige authenticiteit. 2*.

avatar van eRCee
4,5
Creatieve luiheid van Kechiche inderdaad om ons op te zadelen met de eentonigheid van het menselijk gezicht en er niet wat long-shots doorheen te mixen.

4,0
Het getuigt wel van volhardendheid om al meer dan 15 jaar Onderhond na te kakelen.

avatar van Black Math
2,0
Net als dat het van volhardendheid getuigt om al meer dan 17 jaar je druk te maken om wat een ander van een film vindt

avatar van Black Math
2,0
eRCee schreef:
Creatieve luiheid van Kechiche inderdaad om ons op te zadelen met de eentonigheid van het menselijk gezicht en er niet wat long-shots doorheen te mixen.
Ik snap best de keuze van Kechiche, en wellicht zou het best kunnen werken, alleen maar close-ups, maar voor mij is het op een speelduur van drie uur te eentonig. Dan of inderdaad ander soort shots, of meer momenten waarop er iets gebeurt, zoals de kusscène met de zon erachter. Ik ben in ieder geval blij dat het voor jou wel werkte

avatar van eRCee
4,5
De vraag is nog wanneer het 'werkt'. Is dat als filmliefhebbers oh en ah roepen vanwege de inventieve shots die de aandacht op zichzelf vestigen? Of is dat als de stroom van close-ups en medium-shots je sterk op Adèle betrekken? In dat laatste geval werkt de vorm voor de inhoud, maar ook andersom, want als je eenmaal met Adèle meeleeft, wil je haar juist zien in alle emoties die het leven rijk is en verwelkom je dus elke close-up. Het geeft Kechiche tevens de mogelijkheid om vanuit de stijl met de kijker te spelen, bijvoorbeeld in de tuinfeestscene (220 miljoen views op youtube).

avatar van Black Math
2,0
Ik denk dat de vraag wanneer iets werkt puur persoonlijk is. En dat wordt mooi geïllustreerd door onze verschillende ervaringen.

avatar van eRCee
4,5
Zo maak je je er wat gemakkelijk vanaf. Het smaak-argument. Uiteraard is dat zo. Maar dan nog kan je oog hebben voor wat de regisseur beoogt met de stijl die hij kiest en of dit vervolgens ook effectief werkt. Als je dat in ogenschouw neemt, dan vind ik het heel merkwaardig om te klagen over de focus op gezichten als 'eentonig' en 'visueel weinig creatief'. Daarmee wil ik niet zeggen dat je het goed moet vinden. Je kan het bijvoorbeeld ook zo formuleren: "de continue focus op gezichten is een radicale stilistische keuze van Kechiche, alleen enz. enz."

avatar van Black Math
2,0
Ik denk dat je me overschat, want uiteindelijk ben ik geen recensist. Ik kijk films voor mijn plezier en niet zozeer om ze te analyseren. Na afloop schrijf ik hoe ik het heb ervaren, waarbij ik zo goed als ik kan probeer te omschrijven waarom een film me al dan niet grijpt, hogere ambities dan dat heb ik niet. Ik ben niet heel erg geïnteresseerd in of een stilistische keuze radicaal is, meer in of stilistische keuzes leiden tot een film die me bij kladden grijpt. In dit geval werkt het gewoon niet voor mij.

Ja, het smaak argument. Ik geloof helemaal niet dat er een universele definitie van kwaliteit is, dat het objectief valt te omschrijven wat een goede smaak is en wat niet. Zelfs de meest analytisch doorwrochte recensie komt uiteindelijk neer op smaak. Je schrijft dat ik oog moet hebben voor wat de bedoeling van de regisseur is en vervolgens of dit ook effectief werkt. Welnu, het werkt gewoon niet voor mij en dat is een kwestie van smaak. Ik kan niet beoordelen of het voor anderen wel effectief werkt, want ik ben geen recensist en dus niet getraind in het maken van inschattingen hoe andere mensen dit ervaren. En dan nog, maak je die inschatting voor het grote publiek? Of voor het arthouse publiek? Maar zelfs binnen het arthouse publiek hebben mensen verschillende smaken.

avatar van robertinho
2,0
Black Math schreef:


De scènes zelf zijn dus behoorlijk expliciet. Van mij had het wel wat minder gemogen, want ik proef een beetje effectbejag, [...]

Bij bijna elk shot focust de camera op de gezichten en dat wordt al gauw behoorlijk eentonig. [...]


Hear hear! Snuit je neus Adèle, pak een zakdoek, gebruik desnoods je mouw. Doe íets!

avatar van eRCee
4,5
Haha. Dat je jezelf zes jaar na het uitbrengen van je stem nog zó verhoudt tot dit personage, zegt veel robertinho. Ik laat mijn zaak rusten.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:27 uur

geplaatst: vandaag om 05:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.