Meningen

Nr 23 in de flop 100?

Hier ben ik het echt totaal niet mee eens. Ik vond deze parodie misschien nog wel grappiger dan die van Scary Movie 1, die hetzelfde verhaal van Scream belachelijk maakte.

Deze film is geen hoogvlieger, maar wel vermakelijk.
De dikzak die in de garagedeur vast zit en op en neer ermee gaat, de ontmaskering met honderden maskers, de hele flauwe grapjes met naambordjes en andere subtiele hints etc.

Al bij al best een geinige film waar ik me toen goed mee vermaakt heb.

Een 3* verdient ie wel vind ik zelf.

Samen met Nosedive voor mij de sterkste afleveringen van de gehele Black Mirror serie. Het verhaal is niet bijster origineel met een tiener die wordt afgeperst met zijn internetpraktijken, maar de uitwerking is bijzonder zwartgallig, pijnlijk en richting het einde ook verrassend. Althans, voor mij dan. Ik had de link met waar hij echt schuldig aan was niet gelegd. Een persoon die hem SMS't laat hem moeilijke en confronterende klussen uitvoeren, waarna later blijkt dat hij niet de enige is die in de problemen zit. Zeker richting het einde als hij moet vechten om leven en dood werd het bijzonder weird en de uiteindelijke ontknoping als iedereen te weten komt wat hij heeft gedaan was ronduit naar, ook al hoor je met zulke lui weinig medelijden te hebben natuurlijk. Zijn panisch gillende moeder aan de lijn, aii...
Shut up and dance (sterke titel overigens) wist me een klein uurtje goed in spanning te houden.

4*

Standaardwerk, maar gelukkig nog wel overtuigend genoeg om er een prima filmavond mee te hebben. Jammer dat het allemaal wat clichématig wordt gebracht, zoals met de aanrijding en de werkelijke oorzaak van het gestalk van de geest. Een gepest meisje dat rond gaat spoken, da's nieuw...not. En wat hebben ze in Azie toch steeds met lange, magere meiden met een wit gezicht en lange zwarte haren? Sinds The Ring kom je echt constant tegen zeg.

Gelukkig leverde haar aanwezigheid vooral richting het einde nog wel wat boeiende momenten op. De vlucht van Tun in het trappenhuis en vanaf de brandladder was best creapy, overigens 1 van de spaarzame momenten in de film die ik spannend vond. Dat de geest uiteindelijk op zijn nek zat, waar hij klachten van had, vond ik wel gaaf. Dankzij 't fototoestel krijg je daarmee wel wat freaky dingen te zien. Je ziet het aankomen, maar je schrikt er toch wel soms van. Overigens zat eerder in de film ook een sterk stuk, als Tun thuis in het donker komt te zitten in zijn ontwikkelkamer, waarbij je als kijker alleen wat ziet door middel van de flits van het fototoestel. Erg sterk stuk. Uiteindelijk is het een prima film geworden die ondanks de voorspelbaarheid goed te kijken was. Toch hoop ik nog eens snel weer een echt enge film te zien. Shutter moet het vooral van de sfeer hebben, waar een film als Insidouis in mijn ogen ook nog eens echt eng weer te worden.

Kleine 3,5*

Sfeervolle en onderhoudende film, maar wel wat overschat.

Uiteindelijk werd de film niet helemaal wat ik hoopte. Toch jammer, want het 1e uur vond ik echt heel goed. De hele aankomst op Shutter Island en het begin van het onderzoek vond ik erg boeiend. Maar waar ik hoopte dat het allemaal spannender en grootser zou worden, daar gebeurde dat voor mij juist niet. Ik vond de film in het middendeel nogal inzakken naar een normale thriller met een speurneus die de standaard zoekactie's doet. Pas op het einde vond ik de film weer een stuk beter.

Helaas verwachtte ik al een rare plotwending omdat dit goed bij dit soort films past. Ik geloofde ook al niet meer dat Teddy Daniels gelijk had met zijn verhaal van de hersenoperaties. Zoiets zou je al wel sneller dan te zien krijgen in de film en niet helemaal op het einde. Nu bleek Daniels dus zelf de patient te zijn. Op zich aardig verzonnen, maar zulke twisten heb ik al vaker in thrillers gezien. Neemt niet weg dat ik er wel mee kon leven. Van mij had dit verhaal nog wel wat dieper mogen gaan en heftiger mogen aflopen.

Heel positief aan de film vind ik wel het acteerwerk. Van Kingsley tot DiCaprio; allemaal overtuigen ze. Ik vind vooral dat DiCaprio echt een geweldig goede acteur is. Bijna in al zijn rollen weet hij te overtuigen en te schitteren. Hij heeft een soort uitstraling en charisma dat zijn rollen erg realistisch maakt.

Verder zag de film er gewoon goed uit. Shutter Island zelf zag er wel groots en imposant uit. Dit aangevuld met goede geluidseffecten (zoals oa de storm) maakte de film toch wel een sfeervol geheel.

Geen topfilm. Wel een aanrader.

3,5*

Sicario is eigenlijk een beetje langs mij heen gegaan, maar de 9e plek in de Moviemeter top 100 van 2015 maakte me wel nieuwsgierig om 'm toch eens op korte termijn te kijken. Gelukkig was het een uitermate boeiende film, al zaten er ook wel aardige minpunten in. De eerste drie kwartier van de film zijn echt weergaloos en met afstand het beste wat Sicario te bieden heeft. De inval in de woning inclusief een verrassende explosie en zeker daarna de rit van het konvooi over de Mexicaanse grens waren erg sterk uitgewerkt en zeer spannend. Jammer dat ze dat niveau niet meer vast kunnen houden, want het middenstuk van de film vond ik echt heel wat minder. Het verhaal rondom Kate en Alejandro was niet enorm interessant. Pas in het laatste deel werd het weer de moeite, met de nachtkijkerscene en de wraak op de druglord en zijn gezin. Maar toch hield ik het gevoel dat er meer in de film had kunnen zitten.

Gelukkig is de film visueel fantastisch geschoten (de beelden van het konvooi bij de grens en in de stad waren erg indringend en confronterend, wat is het daar door en door verrot), net als de prima soundtrack en het sterke acteerwerk van Blunt, Broling en vooral Del Toro.

Prima te kijken, wel jammer dat de film in de beginfase letterlijk en figuurlijk al hun kruid heeft verschoten.

3,5*

Deze tweede Sicario film moet het doen zonder regisseur Villeneuve en actrice Emily Blunt, maar dat zorgt niet voor een beroerde film. Integendeel, de film is bijzonder realistisch, rauw en is ondanks dat het inhoudelijk niet zo sterk als de voorganger is weet het wel degelijk te boeien. Emily Blunt is weg, maar het jonge Mexicaanse meisje neemt haar menselijke rol prima over. De overige rollen zijn van oudgedienden die gewoon weer heel solide presteren. Wat ik wel mis zijn enkele heel memorabele scènes, al was de aanval op het konvooi in de woestijn wel indrukwekkend weergegeven, mede ook dankzij dat meisje. Maar het haalt het niet bij het rijdende konvooi dat over de grens aan het rijden is uit de vorige film. Dit vervolg haalt het dan ook net niet bij de voorganger, maar is wel een waardevolle aanvulling. Ook mede een sterke soundtrack die benoemd mag worden.

3,5*

Zeer toffe film moet ik zeggen. Het thema is gewoon al boeiend en door de sterke uitwerking is de film al helemaal goed geworden. Met Washington en Willis heb je al 2 hele goede acteurs in je midden. Beiden zetten een sterke rol neer. Vooral Willis vond ik als de kille generaal Deveraux heel erg sterk.

Het was boeiend om te zien wat er gebeurd als er ergens een staat van beleg is afgekondigd. De gevolgen zijn altijd dramatisch en triest. De film was zeer onderhoudend en aardig spannend.

3,5*

Jammer dat M. Night Shyamalan de laatste 10 jaar zoveel tergende rommel heeft gemaakt, want zijn oude werk was echt wel spannend, sfeervol en boeiend. Zelf vond ik Signs destijds (10 jaar terug) echt een uitstekende film met een mooie spanningsopbouw en een paar schrikmomenten die wel goed waren getimed.

Gelukkig is de herziening me enorm meegevallen. Ik was wat huiverig dat ik zijn oude werk ook af zou rekenen op zijn huidige prutfilms, maar het verschil tussen toen en nu is gelukkig zichtbaar groot. Signs doet veel goed. De locatie van 2 huisjes in the middle of nowwhere tussen de mais is al een prima plek voor een horror of thriller. De meeste van dit soort films gaan toch al snel over op actiemomenten en flink wat schrikmomenten, maar Signs neemt de tijd, bouwt op naar de climax en weet zeker richting het einde wel een paar goede momenten te tonen. Maar tot die tijd is er ook genoeg te genieten. De onwetendheid van de mensheid richting buitenaards leven blijft boeiend. Ook bij Independance Day vond ik de opbouw erg goed. De televisiebeelden van UFO's, de veranderingen die de dieren ondergaan. Goed gedaan. Wel jammer dat de film overdrijft, zoals met de aluminiumhoedjes. De film balanceert op de grens van ''realistisch'' tot lachwekkend, maar ze blijven gelukkig voor het grootste deel aan de goede kant van de balans. De momenten dat we aliens zien zijn nog best goed te pruimen, al was dat eindgevecht een tikje clownesk.

Dit geldt helaas niet voor dat idiote plotje rondom Mel Gibson die als pastoor zijn geloof is verloren na de dood van zijn vrouw. Die flauwe flashbacks doen we afbreuk aan de spanning in deze film. Ik kan dat plotje sowieso al niet meer serieus te nemen zonder aan Scary Movie 3 (2003) te moeten denken, die dat verhaal heerlijk in de zeik nam
Verder doet Gibson het prima in de film, net als Phoenix.

Signs is gewoon goed. Hopelijk maakt Shyamalan weer eens dit soort werkjes. Zijn nieuwste film The Visit schijnt weer een stuk richting het niveau van zijn oude werk te gaan, dus ik ben benieuwd.

3,5* stonden en blijven staan.

Briljant! Diepe buiging voor deze film!
Wat zetten Jodi Foster en vooral Anthony Hopkins geniale rollen neer. Dit is een thriller die echt niet snel in zijn soort geevenaard zal worden. Dr Hannibal Lector, wat een ijzingwekkende maar zeer briljante creap. De film bezit heel veel sterke scene's maar de scene waarin Lector uit zijn kooi weet te ontsnappen zal me altijd bij blijven. Briljant! Ook het einde is ontzettend goed. Wat is er eigenlijk niet super aan deze film?

4,5*

Het kijkt wel aardig weg, zonder dat ik het echt heel boeiend of goed vond. Zeker het tweede deel van de film is rommelig. Wel een leuke setting en de cast doet het ook naar behoren. Niet echt een film om uitgebreid te bespreken merk ik bij mezelf.

3*

Met het oog op de 2e Silent Hill film heb ik deze nog maar eens herkeken. Sinds 2006, het jaar van uitkomen dus heb ik de film niet meer gezien. De kritieken die ik toen had zijn op zich wel blijven staan. Vrij boeiend eerste uur en ook een best gaaf slot, maar daar tussenin was het bij vlagen saai. Wel kent de film een gaaf design. Die wezens zien er lekker freaky en weird uit en zo af en toe is het erg spannend. In tegenstelling tot de Resident Evil filmreeks blijft Silent Hill wel bij horror in plaats van actie. Grappig trouwens dat de film na ruim 1400 stemmen hier exact een 3,00 gemiddelde heeft staan. Want dat is ook het cijfer wat ik de film nu ga geven. Een kleine voldoende.

3* (was 2,5*)

Erg beroerde Silent Hill film. Omdat ik deze film wilde kijken, heb ik dit weekend ook de vorige Silent Hill film nog eens herkeken. Die was ondanks dat het geen topfilm is nog wel aardig dankzij de sfeer, de wezens en de soms best aanwezige spanning. Deze Revelations biedt van al dat alles bijna niks. Grafisch doet de film zijn ding, zonder echt iets nieuws of bijzonders te tonen. Ik miste ook meer spanning en de 3D effecten verpesten meer dan dat ze positief werken. Het blijft zo enorm irritant dat we de laatste jaren overspoeld zijn met 3D films, terwijl nog geen handjevol echt wat goeds ermee deed. Nu krijg je vooral weer zulke effecten bij het bloedvergieten, maar het werkt niet in goede zin.

Valt er helemaal niks goeds te melden? Nou, die Yvonne Jaspers look-a-like in de hoofdrol speelde nog wel goed. Best een leuke meid trouwens. Ik moet overigens wel zeggen dat ik niet bekend ben met de Silent Hill games, dus inside jokes en verwijzingen zal ik hebben gemist.

2*

Vermakelijke horror dat opvallend duister en hard is. Op 1 of andere manier had ik een wat meer luchtigere film verwacht, maar deze moordende Kerstman is best wel bruut bezig. Het schijnt een soort remake te zijn, maar ik heb een vorige film nooit gezien, dus daar kan ik niet over oordelen. De film bewandelt de vaste paden van een slasher, maar doet dat wel vrij stoer en onderhoudend. Dit komt ook mede door de sfeer, die prima aanwezig is. Een aantal kills zijn sterk (in de versnipperaar, hehe) en mede dankzij een heel aardig slot op het politiebureau kom ik op een ruime voldoende uit.

3,5*

Eigenlijk best wel een beetje een tegenvaller als je weet wat dit had kunnen zijn. John Woo is terug, maar wel met een heel standaard filmpje en zelfs zijn stijl valt hier niet zo op. We volgen een brave vader die samen met vrouw en kind een goed leven heeft en zijn kind verliest door een verdwaalde kogel van een bende. Na een moeizaam rouwproces waarbij zijn vrouw vertrekt zweert hij wraak en begint hij te trainen om voorbereid te zijn de bende om zeep te helpen. Klinkt cliché en dat is het ook, want dit hebben we al tig keer gezien toch? Gelukkig speelt Joel Kinnaman wel met overtuiging zijn rol.

Dat het cliché is, is op zich geen probleem want ik hou van wraakfilms. Het is vooral belangrijk bij dit soort films dat de wraak hard en bevredigend is en daar valt dit nou tegen, want na een hele lange aanloop is er nog een half uurtje over en het voelt een beetje of ze met de handrem erop los gaan. Het is vrij veel standaard geknal vanuit auto's en in trappenhuizen en zelfs het slotgevecht stelt teleur. Alles is prima gefilmd en qua geluid klinkt het heerlijk (sowieso zitten er geen dialogen in de film, een opvallende maar best leuke keuze) maar het voelt niet zo speciaal.

Dus, ik heb me best vermaakt maar het weet nooit bijzonder of heel overtuigend te worden.

3*

Wat is er nou sfeervoller tijdens kerst dan een bloederige horrorfilm te kijken over kerst? Juist. Ik moet zeggen dat ik me hiermee kostelijk heb vermaakt. Deze film ademt echt op alle vlakken die 80's sfeer die ik tof vind. Daarnaast is de combinatie van bloederige kills en een aardig aantal blote tieten een prima vermaak. We volgen Billy die als jong kind zijn ouders vermoord zag worden door iemand in een kerstman-pak, wat hem een trauma bezorgde. 10 jaar later tijdens een kerstfeestje breekt hij, slaat hij door en begint hij in een kerstman-pak die hij voor werk aan moest iedereen in zijn buurt af te slachten.

Echt goor word het niet, maar we zitten wel degelijk leuke kills in, waarbij die met het hertengewei natuurlijk de meest opvallende is. Maar ook de onthoofding op de slee was humor. Ik hou op zijn tijd wel van dit soort slasherhorror. Het aparte hier is dat je best enig begrip voor Billy hebt als je weet wat hij heeft meegemaakt, maar hij blijft natuurlijk als volwassene wel een gruwelijke moordenaar. Ondanks dat Silent Night, Deadly Night vrij amateuristisch soms oogt is het meer dan de moeite waard.

Kleine 3,5*

Prettige film met een uitstekende mix tussen drama, romantiek en komedie. De film neemt de tijd om op gang te komen, maar doet dit wel op een prima wijze. Al snel kom je in het verhaal tussen Jennifer Lawrence en Bradley Cooper, die beiden heel overtuigend spelen. Vooral de mooie, jonge en talentvolle Lawrence is fantastisch. Het lijkt me dat ze terecht de Oscar heeft gewonnen. Een extra vermelding voor Robert de Niro lijkt me ook wel terecht, want hij speelt in een heerlijke rol. Eindelijk zien we hem nog weer eens overtuigend en met passie een rol neerzetten. Dat is volgens mij best wel een tijdje geleden. Het was altijd 1 van mijn favoriete acteurs en hopelijk krijgt hij de komende jaren nog eens mooie rollen waar zijn enorme klasse wederom kan worden bevestigd. Zijn rol zorgde toch voor een komische noot. De andere bijrollen bevielen me ook prima.

Maar het vuurwerk komt toch af van de chemie tussen Lawrence en Cooper. Het levert mooie momenten op waar je mee kan lachen of waar je mee leeft met beiden. De climax mag er zijn, ook al is het een beetje voorspelbaar.

4*

Bij toeval vandaag gezien en hij viel me best mee.

Ik ben echt totaal geen fan van de Nederlandse film. Onze taal klinkt niet in een film en we hebben vooral veel baggeracteurs en actrices die hun rollen veel te veel overdrijven in ons land naar mijn mening.

Simon is gelukkig een combinatie van drama en humor en vooral dat laatste redt de film want het drama deel was niet al te bijzonder, best wel cliche eigenlijk.

De humor van Simon zorgde ervoor dat de film op zich wel prettig kijkbaar bleef al vond ik het allemaal wel wat overdreven. De film wil te graag Simon neerzetten als een stereotype jofele kerel die geen blad voor de mond neemt. Sommige quotes waren best leuk (Is er geen arts met gevoel voor tumor?) maar een stel ook niet. Ook weer typisch Nederlands was het regelmatig tonen van seks en borsten. Niet dat ik er niet graag naar kijk, maar waarom moet dit in bijna elke filmproductie van niveau uit ons land zitten? Compensatie omdat men anders het anderhalf uur durende plot niet kan vullen?

Op het einde van de film zakt het vooral naar het drama genre en ook al hebben ze het onderwerp dood en euthanasie best goed in de film gestopt, het deed me niet heel veel. Daarvoor had Simon er toch te weinig moeite mee dat hij zou sterven. Erg emotioneel vond ik het niet worden.

Het acteerwerk van vooral Simon en Camiel, de homo-vriend van hem dus, waren uitstekend. De andere rollen vond ik erg vlak en bij de meesten overdreven en suf geacteerd. Neem nu de emotieloze vriendin die steeds in beeld kwam. Ik kon er niks mee.

Kortom; behoorlijke film maar persoonlijk ben ik niet overdonderd of echt ontroerd. Wel geef ik hem een voldoende. Waarom de film nr 66 in de top 250 is zou ik echt niet weten....waarschijnlijk doordat men graag een film uit eigen land met zon zwaar onderwerp wil prijzen?

3*

Spider-Pig, Spider-Pig. Does whatever a Spider-Pig does. Can he swing, from a web? No he can't, he's a pig. Look out! He is the Spider-Pig!

The Simpsons mag je toch wel een vrij geniale serie noemen. Althans, tot een paar jaar terug want de laatste seizoenen hebben absoluut niet veel meer van het briljante van vroeger. Maar ook mindere Simpsons afleveringen zijn nog steeds vermakelijk, dus slecht wordt het nooit. Tijd voor een herziening van de film.

The Simpsons Movie doet een hoop goed....maar ook het nodige fout. Het is ook een vrij ambitieus project, om van deze serie een film te maken. De serie zit vol met tientallen personages en helaas krijgen een stel nauwelijks of zelfs geen screentime in de film. Ralph, Barney, Skinner, Groundskeeper Willie, Mr Burns etc...zulke personages had ik graag meer gezien. Gelukkig krijgen een hoop personages wel hun momenten. Gelukkig maar, want The Simpsons zijn leuk, maar een hoop bijrollen zijn vaak nog veel leuker. Ik zag trouwens in het Witte Huis President Schwarzenegger. Dat was wel grappig, al hadden ze ook wel McBane uit de serie daarvoor kunnen nemen. Hij is immers overduidelijk een parodie op Schwarzenegger in de reguliere serie.

Daarom bevalt het plot van de film me ook niet zo erg. Al vrij snel worden The Simpsons hun Springfield uitgejaagd, weg van alle andere bekende namen. En dan is de serie plots minder briljant. Zeker omdat de zijplotten te serieus en daardoor wat vervelend zijn. Marge breekt met haar huwelijk als Homer Springfield niet wil redden, Lisa denkt alleen aan haar bijna-vriendje en Bart is plots een doetje die behoefte heeft aan een echte vader en zoekt dat bij buurman Flanders die hij in de serie al 23 seizoenen belachelijk maakt. Beetje jammer dat dit alles erin moet, want de serie is sterk genoeg voor een topfilm. Overigens is deze film regelmatig wel erg grappig dankzij Homer en alle momenten in Springfield. Dat begon al grappig met een Titanic-achtige ondergang van een waterconcert en dat eindigde met Homer zijn terugkeer in de stad. De momenten met Spider-Pig zijn trouwens ook geweldig!

De film kent ook een wat andere stijl van animeren. Plots zie ik een soort van cel shading achtige beelden, wat tussen het ouderwetse tekenen en moderne computeranimaties in zit. Het zag er vrij goed uit, maar het past gewoon niet bij de serie. Had het lekker op de ouderwetse manier gedaan! De scene waarbij het huis van The Simpsons verzwolgen wordt is echt slecht, zag er niet uit.

Maar laat ik niet te kritisch eindigen. Ik heb me namelijk zeer goed vermaakt met deze herziening. The Simpsons blijven voor altijd cool en de humor is bij vlagen enorm geestig. Wat mij betreft komt er in de toekomst nog eens een film van uit. Doe maar als de serie ermee stopt. Een film zou een waardige afsluiter zijn.

3,5* (was 4*)

PS: De small screen, big screen grap aan het begin van de film vond ik wel erg leuk bedacht!

An old man dies. A young woman lives. A fair trade. I love you, Nancy.

Gister na enkele jaren weer eens Sin City herzien. De film maakte de 1e keer echt een geweldige indruk op me en ik heb er dan ook 4,5* voor gegeven. Is de film wederom zo indrukwekkend?

Ja! Wauw, dit blijft echt een wonderschone film! Het lijkt me wel typisch een film waarvan je moet houden want dankzij de film-noir stijl en het grotendeels zwart-wit getoonde beeld is het wel een aparte film. Ik ben er wederom helemaal verliefd op geworden!

De film verteld 3 verhalen en ook al zijn ze alledrie erg boeiend, het plot met straatvechter Marv en zijn vermoorde hoertje Goldie waar hij gek op was is voor mij nu toch wel echt de meest interessante. Dit komt doordat je van alles getoond krijgt rondom hem. Extreem geweld, mooie dialogen, iemand die pure liefde vertoond voor iemand en sowieso een zeer interessant personage, zowel in uiterlijk als in karakter. Ik vond het ook jammer toen zijn deel van de film er weer op zat.

Gelukkig is het plot met Hartigan en Nancy ook erg mooi. De minst interessante is dan die met Dwight en de Old Town meiden. Die scene's waren wel lekker rauw en wreed maar als plot was het de minste. Alhoewel je in deze film de minste ook nog als zeer geslaagd mag zien.

De film bevat echt een geweldige cast vol met sterren. Favoriet is Mickey Rourke (sublieme rol !!!) maar ook Bruce Willis en Jessica Alba (mm) speelden overtuigend. Eigenlijk was elke rol wel goed gecast. Zelfs onze eigen Rutger Hauer speelde nog mee en deed dat prima.

Zoals ik al zei, niet iedereen houdt van deze stijl in de film maar ik dus wel. Dat zwart-wit beeld met af en toe iets fels in de goede kleur zoals bloed of de man met het gelige hoofd, echt klasse! De film ziet er zo schitterend uit! De droevige sfeer die de stad Sin City ademt is prachtig en de muziek is dat ook. Hier is duidelijk veel tijd en moeite ingestopt.

Voor mij is de film ieder geval een klassieker geworden. De 4,5* blijven staan en wie weet zet ik ze nog eens op de volle 5* bij een volgende herziening.

That right there is a dame to kill for...

Ik ben dit weekend ook rap naar de bioscoop gegaan om het vervolg op 1 van mijn favoriete films te bekijken. Het is natuurlijk bijna niet te doen om een film van dat zelfde niveau te maken, maar dat had ik ook niet verwacht. De reviews in de media waren ook vrij kritisch, dus ik hield wel rekening met een teleurstelling. Maar gelukkig viel het reuze mee en heb ik me geweldig vermaakt met een waardig vervolg.

Zeker, Sin City 2 brengt niks nieuws. Het is meer van hetzelfde. De stijl van de film kennen we al, de meeste personages kennen we al, het soort over de top gaande actie kennen we al...maar het werkt! En waarom zou je iets aanpassen als het werkt? Ik heb erg van de film genoten. Mickey Rourke heeft de grootste rol en dat is een uitstekende zet geweest, want zijn personage Marv is gewoon geweldig cool. Dat was hij in deel 1 al, maar nu is hij minstens zo sterk. En zo vond ik meerdere personages erg goed. Powers Boothe's vertolking van Senator Roark is top, zo heerlijk kwaadaardig als hij is. Eva Green vond ik ook erg op dreef als femme fatale. En pfff, wat is ze ongelofelijk sexy zeg. Bepaald geen probleem om haar constant topless in beeld te zien. Maar buiten dat was haar rol ook boeiend. Dennis Haysbert is nieuw in deel 2 met zijn rol als Manute, de tegenhanger van Marv. Ik kende hem al van 24, waar hij een sublieme rol speelde, maar in Sin City is hij ook erg op zijn plaats. En zo kunnen we nog wel meer namen bespreken, maar de meeste rollen vond ik prima. Alleen Bruce Willis viel me tegen, maar meer omdat zijn verhaal in deel 2 niet lekker liep.

Dat is wel een zwakte van de film waar ik vooraf al wat voor vreesde. De film is met 100 minuten een stuk korter dan de voorganger. Dat merkte ik vooral in de afronding van de verhalen. Lang niet elke verhaallijn krijgt een even sterk einde. Zo vond ik het slot van het Nancy-Hartigan verhaal wel erg abrupt. Ook Joseph Gordon-Levitt zijn verhaal had iets beter mogen eindigen. De makers hebben wel hun best gedaan om iedereen uit 1 een nieuw verhaal te geven, maar daardoor was het ook niet altijd even origineel. Iets meer creativiteit had de film goed gedaan, ook al heb ik tot het einde toe wel geboeid gekeken.

Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, maar hou het op het eerste. Ik hoop dat ik Sin City 2 nog net zo kan waarderen bij een herziening ooit. Wie weet zit er dan wel meer in. De sfeer, het kleurgebruik en de actie blijven gewoon erg goed.

3,5*

PS: Dat deze film in 3D werd aangeboden sloeg weer helemaal nergens op. Er werd weer heel weinig mee gedaan en was weer vooral om het bioscoopkaartje duurder te maken. Stop eens met deze vervelende gimmick.

Sing is nogal cliché qua verhaal en daardoor erg voorspelbaar van begin tot eind, maar tegelijkertijd ook erg leuk geanimeerd, met leuke sympathieke karakters en vrij toffe muziek. Zeker dat laatste punt zorgt ervoor dat je toch met een glimlach de film zit te kijken. Maar de problemen van de eigenaar van het theater of de olifant met podiumvrees, pfff. Ik snap dat de doelgroep een jong publiek is, maar kom eens wat iets originelers. Jammer trouwens dat we niet a la Idols een stel falers erbij kregen die hard bij de audities af gaan. Dat was nou net het enige interessante aan die talentenshit, die ik voor 99% stront irritant vind en ook nooit wil kijken.

3*

Erg mooi en kleurrijk geanimeerd en de muziek blijft opzwepend en goed, maar als film duurde het me te lang en was er inhoudelijk weinig aan. Deel 1 vond ik best verfrissend, deel 2 is overbodig. Misschien ben ik niet helemaal de goede doelgroep hoor, kan me voorstellen dat jonger publiek dit wel echt leuk vind.

Nou vooruit, een kleine voldoende dan.

3*

Ik heb afgelopen maanden diverse muziekfilms bekeken, het niveau varieerde van best goed tot tenenkrommend slecht, maar de leukste heb ik schijnbaar voor het laatst bewaard. Singin' in the rain is absoluut erg sterk, veel een hoop aanstekelijke liedjes, dansjes en momenten. Vooral de liedjes blijven bij, die zijn erg vrolijk en knap gedanst. De befaamde scene in de regen is een filmklassieker en is ook inderdaad zeer goed uitgevoerd.

Als ik puur naar het verhaal kijk, dan is de film ook heel behoorlijk, met een prima plot over de opkomst van films met geluid in de jaren 20. Wel apart dat de liedjes op zich niet echt in dienst van het verhaal staan, maar het als geheel wel goed passend maken. Het is overigens toeval dat ik de film zo enkele dagen na de dood van hoofdrolspeelster Debbie Reynolds bekijk, want ik was sowieso van plan de film eind het jaar te bekijken. Dat is me wel een tragisch verhaal, eerst haar dochter Carrie Fisher dood en uit verdriet sterft ze zelf ook. Tragisch, anderzijds wel weer mooi dat je zoveel liefde voor je kind hebt. Ze heeft in Singin' in the rail ieder geval een hele sterke rol neergezet.

3,5*

Deze belofte heb ik drie jaar later dan ook waargemaakt. Destijds wist Sinister, waar ik toen enorm naar uit heb gekeken, me in de bioscoop niet geheel te overtuigen. Best onderhoudend, maar zeker niet briljant. Vandaar dat ik er ook maar 3* voor over had. Misschien dat het ook kwam doordat ik horror eigenlijk niet in een volle bioscoop moet kijken. Mensen die door de film praten, geluid van mensen die eten en drinken. Ik kijk horror nog altijd het liefste alleen, met het licht uit en het geluid luid. En dan weet Sinister plots heel wat meer te overtuigen.

Wat de film toch wel goed beheerst is mij een onaangenaam, naar gevoel te geven. Dat lukte Insidious (1) bijvoorbeeld ook als 1 van de weinige horrorfilms van de laatste jaren en Sinister dus ook bij een tweede kijkbeurt. De rustmomenten zijn er overdag, maar de film schiet erg vaak over naar nachtelijke momenten die me regelmatig bij de keel grepen. Jammer dat de film een aantal keer voor een goedkoop schrikmoment kiest (met als dieptepunt de laatste seconden van de film, damn wat slecht) door een hard geluid of een close-up, maar vaker is de film best freaky. Die video's zijn toch wel vrij ziek en zorgen samen met de best wel weirde Bagul voor dat rare sfeertje dat de film bezit. Richting het einde ontspoort het verhaal een beetje met die kinderen, maar het unhappy end vond ik weer bijzonder sterk.

Met Ethan Hawke kent de film sowieso een charismatische hoofdpersoon die wordt gespeeld door een hele goede acteur. Dat gegeven zorgt er wel voor dat Sinister op dat vlak boven de middelmaat uit weet te komen, want bijvoorbeeld die kinderen van hem of de lokale sheriff vond ik maar vervelend.

Er valt nog altijd genoeg op Sinister aan te merken, maar het is een ideale film voor een avondje ongemakkelijke spanning.

3,5* (was 3*)

Oei, dit was echt een tergend slecht vervolg op het verrassend goede Sinister (2012) dat 3 jaar geleden best een hoop mensen, waaronder mij, naar de bioscoop wist te lokken. Ik heb die film deze week nog eens opnieuw gekeken en de herziening beviel me toen erg goed. Dan verwacht je wel wat van het vervolg.

Jammer genoeg is eigenlijk alles wat sterk was aan de voorganger verdwenen. Er hangt totaal geen nare, ongemakkelijke sfeer meer, het is absoluut niet eng en Bagul wordt ook niet verder uitgewerkt. Erger, hij komt zo vaak zo opzichtig in beeld dat alle mystiek verdween. En om alles nog erger te maken is er voor een zeer vervelende cast gekozen. Die moeder was al vreselijk, maar haar 2 kinderen...pfff. Kies ieder geval voor kindacteurs die een beetje talent hebben zeg. Dit was echt slecht. Helemaal in combinatie met het belachelijke subplotje rondom de agressieve ex-man van de moeder.

Is er dan niks goeds? Eigenlijk niet. Ook de video's halen nooit het freaky niveau van wat we in de vorige film zagen. Daarbij wordt de spanning tijdens het kijken van die video's echt volledig de nek omgedraaid door er muziek onder te monteren. Why?

Wat een waardeloze regisseur kent Sinister 2 zeg. Het slot is ook erg suf en het allerlaatste schrikmoment is gewoon 1 op 1 gejat uit het origineel. En daar was het al belachelijk.

1*

Heel aardige Nederlandse film die best wel leuk was! Ik heb weinig met films uit eigen land, aangezien ik er vaak veel op aan te merken heb, maar de Dick Maas films doen het altijd wel goed bij mij. Lekker over de top en veel onzin in beeld. Dat is precies wat je bij deze Sint ziet. In het plot zitten genoeg fouten en sommige zaken zoals dat de hoofdrolspelers het constant overleven terwijl iedereen om hun heen eraan gaat is wel spijtig, maar het is verder wel een erg leuke horrorslasher geworden.

Er wordt genoeg gemoord en Maas schuwt de details van de kills ook niet. De horrorsint is best wel gaaf en dat geldt ook voor zijn pietenleger. Dit wordt allemaal met een kneuterig Nederlands Sinterklaasavond sausje opgediend. Leuk om alles uit Nederland eens in zo'n soort film voorbij te zien komen. Gelukkig vergeet Maas niet dat er ook wel wat te lachen mag zijn. Een grappige verwijzing naar zijn oude werk Flodder vond ik wel leuk om wat te noemen.

PS: Wat een vervelende zaak dat de film nog altijd niet in Nederland te koop is. Ze hadden de film gewoon ergens afgelopen januari al uit moeten brengen. Het slaat nergens op dat een klein jaar na dato de film nog niet hier te koop is. Ik heb nu helaas de film met Amerikaanse stemmen gezien, omdat ik de film ondertussen wel eens wilde zien. Over een tijdje nog maar eens herzien met de originele Nederlandse stemmen. De film is geinig genoeg voor een herziening.

3,5*

Ik hou van voetbaldocumentaires, omdat ik natuurlijk een grote voetbalfan ben, maar ook omdat zulke verhalen bijna altijd wel boeiend zijn, want je moet wel wat hebben gepresteerd voor een eigen film. Of de prestatie moet juist barslecht zijn, zoals de bijzonder vermakelijke reeks over Sunderland op Netflix.

Sir Alex Ferguson is een van de grootste en meest succesvolle managers ooit en zijn verhaal word hier dus verteld. Van zijn tijd als speler tot richting het einde van zijn loopbaan als manager. Zo weet iedereen wel dat hij Manchester United groots en opnieuw succesvol heeft gemaakt, maar lang niet iedereen weet dat hij ook met Aberdeen Schotland domineerde, wat vrij bijzonder was voor andere clubs daar dan Glasgow Rangers en Celtic. Met Aberdeen won hij zelfs een Europa Cup door Real Madrid te verslaan. Ik wist wel van die periode af, maar leuk om het ook met beelden te zien.

Maar het langste deel van de docu gaat natuurlijk over Manchester United, die ooit heel goed waren maar niks meer betekenden toen hij eind jaren 80 daar begon. Ferguson werd ook bijna ontslagen wegens slechte resultaten, overwon die tijd en begon toen met die club alles te winnen wat mogelijk was, met als hoogtepunt de Champions League in 1999 tegen Bayern München, door in blessuretijd een 1-0 achterstand om te zetten in een 2-1 winst. Die beelden zijn zo legendarisch en dat moment komt ook uitgebreid aan bod. Wat ik wel weer erg vreemd is dat ze daarmee de docu ook lieten eindigen, terwijl Ferguson nog tot 2013 daar trainer bleef en in die jaren ook belachelijk veel nog won, met onder andere nog een gewonnen Champions League en daarna nog 2 verloren finales. Ferguson wilde pas stoppen als trainer nadat hij Liverpool zou hebben onttroond als Engelse recordkampioen, wat in 2013 destijds lukte. Door dat deel niet te benoemen komt ook zijn langlopende vete met Arsène Wenger niet aan bod. Erg jammer, zo voelt dit verhaal wel incompleet aan door zo'n lange periode weg te laten. Of willen ze nog een tweede deel maken?

Verder komt zijn familie een beetje aan het woord, net als oud-spelers als Giggs en Cantona, maar bij elkaar is dat allemaal wel sober. Maar misschien past een sobere registratie ook wel bij Ferguson, die gewoon direct en altijd met de neus naar de toekomst gericht was. Ik heb er ieder geval een leuke avond mee gehad, ook al valt er wel wat op aan te merken.

3,5*

Zo niet leuk he....ik kan Whoopi Goldberg sowieso al niet uitstaan maar dit is echt een vreselijke baggerfilm met een idioot verhaal en een uitwerking die grappig moet zijn maar de plank helemaal misslaat.

1,5*

Tsja....deel 1 was al een ramp en toch lukt het ze een nog slechter vervolg te maken. Klap, klap...complimenten!

Wederom met die bloedirritante Whoopi in een niet grappige rol.

1*

Bijzonder vermakelijk, al had ik er net iets meer nog van verwacht. Ik ging uit van John Wick in 1944, maar dat was niet helemaal zo. Aatami is namelijk best kwetsbaar en een paar keer dicht bij zijn dood, maar na enkele ongelofelijke ontsnappingen staat hij er toch steeds weer om de Nazi's af te maken. Het is heel amusant, maar ik had op een wat hogere kill-count nog gehoopt. Gelukkig zitten er wel een paar creatieve en funny kills in, zoals de Duitsers die een mijn tegen zich aan gegooid krijgen en uiteraard de Duitse officier die op het einde vast aan de bom komt te zitten in het vliegtuig, moest ik oprecht even om lachen. De actie is lekker rauw en bloederig en de speelduur van anderhalf uur is perfect, langer moet dit ook niet duren. De laatste John Wick film toonde wel aan dat too much ook gewoon saai kan worden. Hopelijk komt er een revival van soort soort wraakfilms met onkwetsbare bikkels, kan er altijd erg van genieten.

3,5*