Meningen

Ondertussen ook Saw 6 eens opnieuw gezien en na de zeer slechte vijfde film is dit gelukkig een flinke verbetering met het verhaal, de valstrikken en het algehele niveau. Het begint al behoorlijk goed met die weegschaal-val. En zo zitten er wel meer aardige momenten in. Inhoudelijk moet ik bekennen dat het me na 6 delen nauwelijks nog een fuck kan schelen wie nu weer een handlanger van Jigsaw is en wat hij in het verleden heeft gedaan. Het schrijfwerk van deel 1 en vooruit, ook een beetje deel 2 haalt geen enkel later deel meer. Deze vervolgen draaien nog puur om de gore en het choqueren. Da's overigens niet zo erg, ik zet het origineel wel op voor een hele intense en spannende ervaring en de rest voor popcornamusement. Ik vond deze film trouwens wel heel abrupt eindigen. Voor mijn gevoel ging alles op het einde in de fast forward modus.

3* (was 3,5*)

Saw X, nooit gedacht dat er nog eens een Saw-film zou verschijnen die kan rekenen op lovende reviews. Na een fantastische eerste film en behoorlijke vervolgen zakte de reeks best ver weg, soms nog aardig, maar met als dieptepunt de laatste film Spiral. Zo Saw-onwaardig. Het had allemaal niks meer met de reeks te maken. En toen kwam deze reboot van de reeks. Een film die eindelijk weer begrijpt waarom horrorliefhebbers van Saw houden. Het domste wat de reeks ooit heeft gedaan is John Kramer vroeg laten sterven. Hij was deze reeks. De martelmachines zijn erg tof, maar zijn verschijning was zo belangrijk. Na zijn dood zag je hem alleen nog in flashbacks en met saaie copycats die zijn werk imiteerden, maar het nooit zo boeiend wisten te krijgen. De verhaallijnen werden totaal idioot en niet meer te volgen en de films werden alleen nog maar een gorefestijn zonder ziel.

Saw X brengt ons John terug in de hoofdrol en maakt hem zelfs belangrijker dan ooit. Als terminale kankerpatiënt zoekt hij naar een redding en denkt deze te kunnen vinden bij een praktijk waar hij geopereerd kan worden. Als blijkt dat hij totaal is bedonderd, mogen die mensen boeten voor hun zonden. Het is gek, maar als kijker heb je gewoon sympathie voor deze John Kramer en gun je het de mensen die eraan gaan in de apparaten zelfs, want wat een stelletje laffe schoften ben je als je dit terminale mensen aan doet. En dan is Saw plots weer even Saw. Alles klopt weer. De enge John die toekijkt hoe mensen naar zijn tapes luisteren en in doodsangst zich moeten verminken in bijzonder aangename valstrikken. Zo af en toe vond ik het echt onsmakelijk worden (de hersenoperatie-machine, brr) en dan is Saw wel op zijn best. Ook zijn de varkensmaskers en de driewieler weer aanwezig, net als handlanger Amanda (die is er niet knapper van geworden in die 20 jaar...) en de bekende soundtrack + de hypermontage die zo passend was bij deze reeks.

Uiteraard volgt nog een ''grote'' twist. Het was niet echt een verrassing dat John alles onder controle had, ook al leek hij dat niet. Wel spijtig dat de naarste persoon nog het minste moest lijden, maar toch vond ik het een heel aardig slot. Misschien moeten we allemaal niet te kritisch doen, want ik vond een aantal dingen wel rammelen aan uitleg, maar het stoorde me zeker niet.

Dit was gewoon een toffe ervaring en ik durf dit deel wel veruit de beste Saw film na het origineel te noemen. Plus, in de mid-credits komt nog een oude bekende terug en ik hoop dat we dan ook nog enkele delen gaan krijgen. Wel graag in de periode voor John zijn dood, want zonder hem hoeft het van mij niet.

4*

Say hello to my little friend!

Scarface is voor mij een van de meest overgewaardeerde films aller tijden. Nooit begrepen waar die enorme lof vandaan komt, laat staan de hype rond het personage Tony Montana. Voor mijn gevoel is dat volledig gebaseerd op de laatste minuten van de film. Ik heb de film nu pas voor een tweede keer gezien, de eerste keer is minstens vijftien jaar terug en ik heb er nu iets meer van genoten, maar nog steeds te weinig om dit als een topfilm te zien.

Scarface brengt je een klassieke rise and fall verhaal van een arme immigrant die het maakt in de Amerikaanse drugswereld en uitgroeit tot de machtigste man. Uiteraard raakt hij het contact met de realiteit kwijt en is materieel bezit belangrijker dan familie of loyaliteit geworden. Dit was in 1983 misschien een origineel plot, maar veertig jaar later zijn er teveel van dit soort films om er nog erg onder de indruk van te wezen. Ik vind de film met bijna drie uur speeltijd bizar lang duren, zeker de eerste anderhalf uur is echt veel te traag. Bijna saai zelfs. De subplotjes rondom zijn goede vriend en zijn zus stellen weinig voor en Al Pacino zet een boeiend hoofdpersonage neer, maar ook wel met een lading overacting waar ik niet zo veel mee had. Sowieso is het moeilijk om enige sympathie voor Tony te voelen die een arrogante hufter is van begin tot eind. De ruzie met zijn moeder die zijn geld niet moet vond ik dan wel weer sterk, een goede boodschap dat er in dit verhaal ook nog normale mensen zitten.

Het absolute hoogtepunt van Scarface is uiteraard het slot met de bestorming van zijn villa. Die tien minuten zijn ook wel echt iconische filmgeschiedenis met een portie intens bruut geweld en een Pacino die even alles wat hij heeft eruit gooit na de dood van zijn zus. Wat ik al zei, ik vermoed dat de populariteit van Tony grotendeels aan deze minuten te danken is, anders zou ik het niet weten. Het laat de film uitstekend eindigen. Scarface is verre van een topfilm voor me, maar ik snap wel waarom mensen het fantastisch kunnen vinden. Toch zie ik vooral saai camerawerk, een hoop belabberde acteurs (op Pacino en Pfeiffer na) en een lading beroerde dialogen die nergens toe leiden. Wel verpakt in een bruut misdaadjasje waardoor ik er nog een goede voldoende voor over heb.

3,5* (was 3*)

We're here reporting live for "Black T.V.", white folks are dead so we gettin' the fuck out of here.

Scary Movie 1 was in de tijd dat hij uit kwam een guilty pleasure voor me geworden. Ondanks dat de film echt geen topper was, heb ik er wel ontzettend vaak naar gekeken in die jaren. Toen had ik ook nog de leeftijd dat ik helemaal dubbel lag om die onzin, haha.

Destijds heb ik de film zo vaak gezien, dat ik er helemaal klaar mee was en hem nooit meer heb opgezet. En zelfs nu, ruim 10 jaar later, kende ik nog werkelijk elke scene. Dat geeft wel aan dat ik hem de komende 20 jaar niet meer op ga zetten

Scary Movie is plat en flauw, maar in tegenstelling tot vervolgdelen en veel andere spoof-films zijn de grappen hier best wel leuk. Ieder geval hebben ze nauwelijks van die matige poep, plas en ander laag niveau humor. De killer is nog steeds enorm grappig in bijna alle stukken van de film dat hij mee doet. De intro van Scary Movie blijft ook jaren na dato nog geniaal. Al die wapens en dan een banaan pakken Die blik van de killer als er silicoon van de borst van Carmen Electra aan zijn mes zit Brenda die in de bioscoop dood wordt gestoken is ook gewoon nog steeds leuk, hoe ze al die mensen kwaad weet te krijgen.
Vooral de subtiele achtergrond grapjes blijf ik leuk vinden. Een moordenaar die op de achtergrond zijn slachtoffer aan het wegslepen is. Blijft grappig. Doofy en de cameraman van Gail zijn ook nog steeds leuk.

Helaas is er ook teveel wat vervelend is aan de film. De Wayans broers zijn tegenwoordig helemaal slecht, maar achteraf bekeken toen ook al. Al was Shorty nog wel een beetje grappig (Wazzaaaaaap, hehe), maar Marlon was dat echt niet. Anna Faris past weer wel echt bij deze reeks. Jammer dat ze niet in deel 5 meer zit. Verder kent de film ook een hoop mislukte grappen.

Alles bij elkaar blijft mijn eerder gegeven 3,5* ook nu staan, uit nostalgie maar ook omdat deze Scary Movie echt wat heeft toegevoegd aan het spoon-genre. Benieuwd of de andere delen nog bevallen.

3,5* (was ook 3,5*)

Wat een rampzalig slecht vervolg is Scary Movie 2 geworden zeg. Deel 1 was fris en origineel, kende een vermakelijk verhaal met de nodige parodieën, een hoop leuke gasten en had met de Scream killer een erg fijn centraal punt door de film heen lopen. Plus, de grappen waren best leuk bedacht en gevat.

Deel 2 weet dit allemaal te verpesten door iedereen in 1 kasteeltje te proppen waar je vooral een hoop losse sketches ziet, maar waar eigenlijk niks te lachen valt. De humor is banaal en goedkoop. Ik hou niet van plas, poep en kotsgrappen. Ook de grappen over drugs zijn flauw. Die Wayans broers weten de film echt helemaal te verpesten met deze vreselijke vorm van humor. Óok Cindy en Brenda komen nauwelijks uit de verf. Eigenlijk was er maar 1 iemand leuk, butler Hanson. Zo walgelijk dat hij grappig werd.

Ik herinner me zelfs nog dat ik deze film destijds nog in de bioscoop heb gezien. Misschien kan ik met terugwerkende kracht nog mijn geld terug vragen?

1* (was 2*)

President Harris: Ah, good. The Air Force is here with those new round planes.
Secret Serviceman Jones: We don't have round planes, sir.

Na Scary Movie 2 moet het vertrouwen in deze reeks toch wel helemaal weg zijn geweest zeg. Wat was dat een irritante, smakeloze en domme film. Jammer, want deel 1 was erg gevat en origineel. Gelukkig weet Scary Movie 3 zich te herpakken.

Het is lang geleden dat ik Scary Movie 3 had gezien, maar een aantal momenten zijn me destijds bijgebleven en ook nu zijn ze nog leuk. Dan denk ik aan de rapbattle, de herdenking van Brenda, de persconferentie van de president en het slot bij de waterput. Gelukkig valt daar ook nu nog om te lachen.

Waar de humor van deel 2 ontzettend plat en op poep/plas/kots is gericht, daar gaat de 3e film gelukkig weer terug naar de basics. Er zitten een stel leuke parodieën in op onder andere 8 Mile, The Ring, The Matrix en Signs. Het is wel aan te raden dat je de films ook hebt gezien, anders zal de film lang niet zo grappig zijn. De humor is niet altijd geslaagd, maar een hoop grappen zijn dat wel. Het is erg prettig dat die vreselijk irritante en puberale Wayans broers niet meer betrokken zijn bij dit deel, want hun soort ''humor'' verknalde de hele vorige film. David Zucker heeft er gelukkig weer subtiele, gevatte humor in gestopt. Plus, de verhaallijn slaat weer ergens op en dient weer als hoofdlijn voor de parodieën, in plaats van dat de vele sketches een verhaallijn moeten vormen, zoals in SM 2.

Dat deze Scary Movie 3 weer op het goede pad is gezet komt ook door de cast. Cindy en Brenda spelen weer in de hoofdrol, maar de leuke rol van Charlie Sheen mag er ook zijn. Dat blijf ik toch wel een leuke acteur vinden, ook iemand met de nodige zelfspot. En erg tof dat Leslie Nielsen hier ook in mee doet. Zijn rol als president Harris was ook nog eens erg leuk. Hij had toch weer een stel droge opmerkingen en dat hij uiteindelijk het meisje per ongeluk terug in de put laat vallen laat me nog altijd hardop lachen

Verder ook leuke cameo's van oa Pamela Anderson, Denise Richards, Simon Cowell en Queen Latifah. Verder vond ik Cody ook erg grappig, met zijn bijdehante opmerkingen. En ik moet zeker ook Anthony Anderson als Mahalik noemen, erg leuk personage. Dat hele gangsta sfeertje van 8 Mile zat sowieso wel sterk in de film. Hopelijk bevalt de herziening van Scary Movie 4 weer net zo goed!

3,5* (was ook 3,5*)

Scary Movie 4 gaat wederom onder leiding van David Zucker verder op hetzelfde pad als voorganger deel 3. Dat wil zeggen, net als in vergelijking met deel 2 minder poep en plas humor, meer slapstick grappen en bij vlagen best geslaagde spoof grappen. De intro is erg leuk met Dr. Phil en Shaquille O'Neil in de Saw setting. De scene in het Grudge huis met het verzorgen van mrs. Norris was ontzettend flauw, maar ik betrapte mezelf er toch op dat ik zat te lachen. Later was er ook nog een sterk stuk met Cindy en Brenda die door Jigsaw gevangen genomen zijn, haha. Brenda die plots op tv zichtbaar is en de Jigsaws een pak slaag geeft
Helaas zijn sommige grappen ook zeer ongrappig en gaan ze bij bepaalde stukken te lang door, zoals het einde met Tom Cruise bij Oprah. De grap is wel aardig, de uitwerking te lang.

Scary Movie 4 is best geinig, maar haalt het niet bij deel 1 en 3. Ook jammer dat Charlie Sheen ditmaal maar een kort rolletje had. Blijft toch wel een geschikte acteur voor dit soort films. Leslie Nielsen was ook nu weer leuk, maar wel jammer dat zijn rol nu wat korter is. Nu ik alle delen heb herzien moet ik over een tijdje maar eens deel 5 proberen.

3* (was ook 3*)

Hopeloos.

Ik ben onderhand wel klaar met de moderne parodiefilms, aangezien 99% van die films dramatische humor kent en vaak een uitgekauwd, flauw plotje. De Scary Movie reeks vond ik destijds vrij vermakelijk. Recent deel 1 tot 4 nog eens herzien en op deel 2 na die echt irritant slecht op elk front was vond ik de overige delen nog steeds wel aardig. Dat kwam vooral doordat er best wat geslaagde parodieën in zaten die het poep en plas humorniveau ruim ontstegen. Vooral 3 en 4 onder leiding van David Zucker waren best grappig.

De berichten vooraf waren al negatief. Een andere regisseur, geen Anna Faris en Regina Hall (schande! Zonder die 2 dames geen Scary Movie!) en het gegeven dat de laatste jaren alle parodiefilms kut waren maakte me ook al niet vrolijk.

Uiteindelijk krijg je wat je verwacht, een hele beroerde film waarbij opzichtig naar films als Mama, Paranormal Activity, The cabin in the woods, Rise of the planet of the apes en Black Swan wordt verwezen. Jammer dat daar eigenlijk nauwelijks 1 geslaagde grap of sitiuatie in zit. Het meest aardige waren nog wel de stukken met de apen, wat ook wel weer genoeg zegt aangezien dat ook weer niet erg grappig was. Ik had ook meer verwacht van de cameo's van Sheen en Lohan. Beetje goedkoop en flauw, waar meer in had kunnen zitten. En het Paranormal Activity concept ken ik nu ook wel, zelfs een parodie is al niet leuk meer.

Kortom, nauwelijks wat te lachen, beroerd acteerwerk en wederom een matige parodiefilm. Het was kijkbaar omdat de film net iets langer dan een uur duurt. Die 86 minuten op MovieMeter kloppen dus niet. Maar goed ook, want het was er vast niet beter van geworden. Ik twijfel tussen 1* of 1,5*, maar aangezien ik Scary Movie 2 op 1* heb staan krijgt deze er een halfje bij, omdat deel 2 absoluut nog slechter is.

1,5*

Niks mis mee. Niet overdreven spannend, beetje familievriendelijke horror. Maar dat is helemaal niet erg. Daar zijn er tegenwoordig al meer films van, zoals de Goosebumps films. Al is deze Scary Stories nog best duister en donker, dus er valt voldoende te beleven. En er zitten best aardige stukken in, zoals met dat gekke monster in de donkere ziekenhuisgang. De film had misschien een kwartiertje korter gemogen, maar het was leuk vermaak.

3*

Zeker geen verkeerde film, maar ook weer niet 1 die je lang bij blijft. Beetje een mengeltje van alles dat best aardig uitpakt.

3*

Ik vond het maar een matige en overbodige docu dat weinig toevoegt aan wat er al in diverse kranten over dit meisje heeft gestaan, maar nu dan met beeld van vooral haar zussen. Schijnbaar hebben ze zich wel afgevraagd of ze echt studeerde, omdat ze bijvoorbeeld meteen naar beneden kwam als een zus riep of ze wat wilde drinken als ze thuis studeerde, Goh, wat gek zeg. Zo reageert ongeveer elke student met drang naar studieontwijkend gedrag. Buiten dat vraag ik me wel af hoe ethisch het is om hier een docu van te maken, want schijnbaar wilde Dianne graag niet opvallen, maar nu weet heel Nederland dus wel haar verhaal. Neemt verder niet weg dat het een heel triest verhaal is waarin je vooral medelijden voelt dat ze zo'n nepleven heeft moeten hebben omdat ze niet wilde falen voor haar familie en vrienden. Maar de reden waarom je dit kijkt is omdat je antwoorden zoekt en die komen ook nu niet...

2,5*

This list... is an absolute good. The list is life. All around its margins lies the gulf.

Schinder’s List, een monument van een film maar mijn laatste kijkbeurt dateert alweer uit 2011 dus het werd wel tijd om de film nog eens opnieuw te zien. Ik durf Schindler’s List wel de belangrijkste oorlogsfilm aller tijden te noemen en een van de, of misschien wel dé belangrijkste film ooit gemaakt. Maar dat is uiteraard subjectief, zelf zou ik geen belangrijkere titel kennen. Deze film maakt denk ik wel perfect duidelijk wat er in de oorlog met de Joden is gebeurd en hoe onmenselijk wreed zij zijn behandeld. Daarom doet het me ook zeer dat mensen er niks van geleerd hebben en tegenwoordig nog altijd aan Jodenhaat doen in de wereld.

Het verhaal van Oskar Schindler is denk ik wel bekend. Iemand die in het begin gewoon uit was op eigen gewin en langzaam ontdooide en menselijker werd toen hij met eigen ogen zag wat de Nazi’s de Joden aan deden tijdens de oorlog, terwijl hij de middelen en macht had om er een klein beetje wat aan te doen, wat hij ook deed door 1100 Joden te redden door ze te laten werken in zijn fabriek en een deel zelfs terug te halen uit Auschwitz voor de poorten van een zekere dood.

Steven Spielberg is natuurlijk niet vies van sentiment en emotie in zijn films te stoppen en dat doet hij hier ook, maar wel met zoveel respect en nederigheid naar de slachtoffers dat het allemaal heel erg natuurlijk aanvoelt en een aantal momenten, zeker op het einde, oprecht emotioneel en mooi voelen. Dit komt ook tot uiting door het zwart-wit beeld, op een meisje in een rood jasje na (die je later helaas nog eens ziet in een triest moment) en uiteraard het laatste deel met de echte mensen die Schindler heeft kunnen redden. De muziek is ook prachtig, ingetogen maar zo raak. En verder teert de film enorm op drie waanzinnige acteerkanonnen die de rol van hun leven spelen. Liam Neeson mag vandaag de dag wel zijn jaren volmaken met b-actiefilms, maar hij kan echt wel wat. Hij is fenomenaal als Oskar Schindler, met alle nukken die hij had. En Ben Kingsley is ook zo sterk als Iszhak Stern, de Joodse boekhouder die zoveel goed werk verrichte. En de laatste is Ralph Fiennes als de kwaadaardige SS-commandant Amon Göth, die maniakaal, onmenselijk wreed en zelfs een beetje charismatisch was. Een perfecte tegenspeler in deze film, maar bizar dat zo’n walgelijk stuk stront echt heeft bestaan. Volgens Wikipedia schijnt hij persoonlijk al zo’n 500 Joden te hebben vermoord, los van de moordorders die hij dagelijks gaf.

Eigenlijk is alles wat ik over de film typ vrij zinloos, want bijna iedereen kent deze film wel en is er vermoedelijk onder de indruk van. Verplichte kost om minstens eens gezien te hebben, maar ook na vele extra kijkbeurten raakt de film me nog steeds. Ik ben zelf een paar jaar geleden in Auschwitz geweest, dat was zo heftig dat ik sindsdien nog meer kan worden geraakt door dit soort films vol menselijke waanzin.

5* blijven natuurlijk staan

Ik heb vroeger de boeken van de Kameleon verslonden. Misschien heb ik ze wel allemaal gelezen, geen idee. Het waren er ieder geval ontzettend veel. En toen bedachten ze 10 jaar terug dat een verfilming wel leuk zou zijn...

Zelf heb ik tot aan gisteravond nooit de behoefte gehad om het te bekijken. Het valt wel te raden van welk niveau dit soort films zijn. Maar toch maar eens de film opgezet, kijken of mijn jeugdsentiment een beetje waardig verfilmd is.

Helaas, nee. Het is vrij beroerd op bijna alle vlakken. Dieptepunten zijn de vele droevige acteurs en het vreselijk beroerd weergeven van een tornado. Sowieso, een tornado in Friesland....damn, verzin eens iets realistischer verhalen, zeg. Maar het acteerwerk was toch nog treuriger dan de special effects. Ik vond alleen Steven de Jong (Smid Klinkhamer) en Maarten Spanjer (Gerben Zonderland) wel naar behoren acteren, al vond ik het wel 2 miscasts. In de boeken is de smid altijd een enorme potige kerel die eerder boos wordt om de streken van zijn zoons dan dat hij er om kan lachen. En Gerben is in de boeken een jonge twintiger, geen vijftig plusser zoals in deze film. Jammer dat regisseur De Jong dit niet beter opgelost heeft. Maar los van die fouten waren die 2 rollen wel het meest overtuigend. En dan heb je ook nog veldwachter Zwart. Wat een dom karikatuur zeg. In de boeken is de man vrij serieus, maar wel behulpzaam en rechtvaardig. Hier is het gewoon een kneus die zelfs zonder bewijzen Gerben beschuldigde van diefstal. Slaat nergens op. Sowieso zit de film vol met karikaturen. Die buren van de Klinkhamers ook, sjongejonge wat dom. En dan nog die corpsballen, pff.

Het minst overtuigend vond ik de tweeling. Ik vond het wel mooi hoe enthousiast ze hun rollen speelden, dat was prima, maar ze kunnen gewoon niet acteren. Ook niet een klein beetje. Typisch Nederlands weer, je ziet zo duidelijk dat ze hun teksten iets te opzichtig hebben ingestudeerd en opgelepeld bij de opnamen. Hun pogingen om indruk te maken op Saar Koningsberger gingen ook nergens over. Zij speelde nog wel redelijk trouwens, jammer dat ze alleen een enorm suffe rol kreeg.

Verder vind ik het knap storend dat een hoop zaken uit de boeken gewoon niet erin zitten. Hun 2 vrienden Kees en Louw ontbreken gewoon.

Nouja, Kees zie je een paar keer om de molen rennen ( ), meer niet. En Louw ontbreekt gewoon helemaal zelfs.

Maar laat ik niet te negatief eindigen. Ergens heb ik me er best wel mee vermaakt. Het typische sfeertje uit de boeken zit nog wel redelijk in de film en de Kameleon zelf vond ik vrij authentiek overkomen. Het was toch wel een beetje leuk om wat jeugdsentiment op te halen, ook al had dit veel beter kunnen worden. Benieuwd of Kameleon 2 een leukere film is.

2,5*

Ik heb niks met het rock genre maar dit was toch wel een vermakelijke film met een erg grappige Jack Black als gepassioneerde leraar in de rockgeschieddenis. Verder een clicheverhaaltje maar het draait om Jack Black en die draagt de film met succes.

3*

Dit is echt het eerste wat ik van Scooby-Doo zie sinds tientallen jaren vermoed ik. Het was best een leuke trip down memory lane, mede ook omdat er de nodige Hanna-Barbera cameo's en verwijzingen in zaten. Ik ben vroeger opgegroeid met de tekenfilms van Hanna-Barbera. The Flintstones, The Jetsons, Scooby-Doo, Smurfen, Wacky Races en noem er nog meer op. Leuk dat je hier bijvoorbeeld nog eens Dastardly & Muttley of Captain Caveman ziet. Wat betreft de ode aan Scooby-Doo zelf is het wel een beetje jammer dat ze de serie niet net als toen in de jaren 60/70 af laten spelen, maar in het heden. Dus met mobiele telefoontjes en veel technologie. Had van mij niet gehoeven, dat past gewoon niet zo bij Scooby-Doo. De focus had van mij meer op het ontmaskeren van een klassiek spook mogen liggen. Maar heel storend was het niet en de vele ode's vond ik best leuk. Scooby die op de bowlingbaan net zo op zijn tenen zijn aanloop doet zoals Fred Flintstone, dat soort geintjes. Leuk. Hopelijk brengen ze op deze wijze nog meer oude series van toen weer terug, ik zou er zeker naar kijken mits ze het met dezelfde nostalgische liefde als hier doen.

3*

Ondanks het best wel boeiende onderwerp van het welbekende interview met prins Andrew over zijn vriendschap met Jeffrey Epstein en vooral de vermeende seks met de minderjarige Virginia Giuffre is het geen enorm boeiende film geworden. Ik vond de aanloop van een uur lang richting het interview te langdradig. De verkennende gesprek met de prins kende nog wel enige spanning, maar het werd pas echt een beetje de moeite toen het interview werd afgenomen en je plaatsvervangende schaamte kreeg als kijker bij zijn antwoorden over de pizzeria en het niet kunnen zweten. En dan was die man nog tevreden ook met zijn gesprek, hoe wereldvreemd ben je dan zeg. Na dit interview was het dan ook helemaal klaar en werd Andrew door het hele land uitgekotst.

Sterke vertolkingen van Gillian Anderson als de interviewster en ook Rufus Sewell is een overtuigende Andrew. Ik vind het vooral spijtig dat The Crown geen nieuw seizoen gaat maken over deze periode, dat had echt vuurwerk op kunnen leveren want het Britse koningshuis heeft de laatste 10 jaar wel wat meegemaakt.

3*

Een aardig simpele actiefilm die dankzij het goede werk van The Rock nog enigzins is gered voor mij. Ik vind The Rock altijd wel geinig in actiefilms. Het verhaal stelt geen ruk voor en de uitwerking grotendeels ook niet. Alleen is het slotgevecht best wel goed.

3*

Herziening gedaan, jammer genoeg met weinig succes. Destijds heb ik hier erg van genoten en er 4 sterren aan gegeven. De popculture, nerd en game-sfeer beviel me goed, waardoor ik minpunten door de vingers zag. Nog altijd is het sfeertje van de film wel geestig en zijn de net genoemde punten leuk, maar verder ging me dit 10 jaar na dato snel vervelen. De film duurt veel te lang en is na een leuk begin te snel eentonig. Michael Cera speelt zijn kneuzenrol net zo leuk als in Arrested Development, maar het is tegelijkertijd ook een herhaling van zetten wat ik al van hem ken. Jammer allemaal, want er zit genoeg creativiteit in. Zo'n intro als bij deze film was al geweldig. Dat niveau weten ze dus niet vol te houden.

3* (was 4*)

Ja, dit was erg leuk! De afgelopen jaren lijkt er een ware revival te zijn wat betreft zombies in series en films. Dat zal ongetwijfeld zijn ingezet door de serie The Walking Dead, maar waar die serie bloedserieus is, daar zijn er gelukkig zat films en series die er een stuk luchtiger mee om gaan. Beide kanten vind ik leuk, zolang het maar een beetje origineel wordt uitgewerkt. Deze Scouts Guide pakt het tenminste goed aan. Leuke cast (en damn, wat een mooie meid) en flink wat (platte) grappen en situaties waar je om kan lachen. Heerlijk grappig als ze plots met een zombie Britney Spears'' debuutnummer aan het zingen zijn Daarnaast zit het met de gore ook wel goed. Lekker over de top. Het tempo ligt van begin tot eind hoog waardoor je de schaarse missers die de film kent makkelijk kan vergeven.

Best wel een goed jaar voor horror(komedie)-liefhebbers.

3,5*

Never say "who's there?" Don't you watch scary movies? It's a death wish. You might as well come out to investigate a strange noise or something.

Aangezien Scream 4 binnenkort gaat draaien, is het nu een mooi moment om de voorgaande 3 delen eens te herzien. Ik heb de films sinds mijn jonge jaren (goh, dat klinkt best wel of ik nu oud ben...) niet meer gezien. Ik herinner me nog dat ik Scream voor de eerste zag op tv en het best wel eng vond. Ik was dan ook niks gewend nog op horrorgebied.

Na het herzien van de film kan ik nu wel concluderen dat de film last heeft van 1 probleem...ik kan Scream niet meer kijken zonder telkens te moeten denken aan Scary Movie 1
Echt, bij alle momenten moest ik terugdenken aan hoe dat gedeelte in Scary Movie getoond werd. Die film heeft echt bijna elk stuk uit Scream overgenomen.

Scream is een heerlijke ode aan het slashergenre geworden. Vroeger wist ik daar niks van en dus vielen de vele, vele verwijzingen en knipogen naar hororrfilms niet op, maar tegenwoordig herken ik het dus goed. Van de 1e tot de laatste minuut neemt Wes Craven het genre, inclusief eigen werk, in de zeik. De vele verwijzingen zijn echt grappig. Neem de schoonmaker op school in de klassieke Freddy Krueger trui, heerlijk! Zo zit de film bomvol met verwijzende quotes, karakters en namen (Wes Carpenther, hehe). Leuk, leuk, leuk!

Als horrorslasher is Scream niet zo geweldig. Het is niet spannend en het is niet goor. Maar het totaalplaatje van de film is gewoon erg vermakelijk geworden. Ghostface is ook een herkenbare killer die ik best wel mag. Nog geen Michael Myers of Jason Voorhees, maar dat ghost masker vind ik wel erg fijn. De film begint ook zeer sterk met de prachtige proloog met Drew Barrymore. Die scene mag je toch wel een classic noemen ondertussen. De film weet tot het einde toe prima te vermaken (oa de garagedeur scene was weer leuk). Alleen is het absolute einde wel bijzonder matig. Zelfs bijzonder vervelend. De 2 Ghostface killers zijn echt irritant en die vervelende overacting verknalde het einde toch wel behoorlijk. Zonde. Maar het is gelukkig maar een klein gedeelte van een verder overtuigend grappige en sterke film. Scream noem ik ook niet echt horror. Het is vooral komedie met wat horror eroverheen gegoten. Binnenkort ook maar eens delen 2 en 3 herzien.

4* (0,5* verhoging)

Ik was dit weekend een dagje in België (niet perse voor de bioscoop) en ook maar even deze Scream meegepakt nu dit in ons eigen land helaas nog niet kan door de lockdown. En het was een hele aangename zit, ook zonder de inbreng van Wes Craven die helaas niet meer leeft. Zijn eerste Scream blijft een horrormijlpaal door de originele insteek, de scherpe humor en uiteraard ook door het iconische Ghostface-masker. De vervolgen waren een stuk minder, maar ik vond deel 4 tien jaar geleden nog wel tof. En nu is er een vijfde, die ook gewoon de juiste snaar raakt. De intro is classic, hilarisch en erg tof en als eenmaal het hoofdverhaal begint zit je er lekker in en kent de film een hoop prima momenten, inclusief de zelfbewuste humor richting het horrorgenre.

Het voelde gewoon echt als een Wes Craven Scream. De beste man krijgt overigens een mooi eerbetoon in de film, zoals het hoort voor zo'n grootheid. De terugkeer van de oude cast is ook wel leuk, zeker David Arquette's rol van Dewey was leuk. Zijn dood was ook nog wel met wat horrorhumor gedaan, aangezien hij zich er van bewust was dat je in horrorfilms zeker moet weten dat de killer dood is. Neve Campbell en Courtney Cox zijn er ook weer, maar meer dan wat powerwoman momenten hadden ze niet, maar het voldeed wel. Prima slot ook, al boeit het me nooit zo heel veel wie er nu de killer is. Maar alsnog aardig gedaan. Op deze manier mag er van mij wel een zesde deel komen.

3,5*

Oh please! By definition alone, sequels are inferior films!

Helaas is bovenstaande quote ook heel duidelijk aanwezig bij het vervolg op het frisse, vermakelijke en zeer gevatte 1e deel van Scream.
Scream is helaas een bijzonder matig vervolg geworden. Twee dagen terug heb ik Scream 1 nog herzien en dat was weer een prettige ervaring. Nou hoeft een vervolgfilm niet altijd slecht te zijn (ken genoeg leuke vervolgen), maar dit was gewoon zwak.

Eigenlijk zijn de leuke zaken uit deel 1 naar de achtergrond geschoven. Deel 1 zat vol met verwijzingen naar oude horrorfilms. Dat miste ik behoorlijk in Scream 2. Er is wel een leuk stukje over sequels, maar dat was het dan ook. Scream 2 lijkt volledig te zijn gemaakt om te kunnen teren op het succes van het origineel. De film begint nog best leuk in de bioscoop en op de wc van die bios (haha, ik moet telkens terugdenken aan hoe die scene in Scary Movie 1 op de hak genomen werd, met een penis in plaats van een mes door het wc hokje ), maar na het aardige begin zakt de film als een pudding in elkaar.

De oude cast keert weer volledig terug en doet het naar behoren (Courteney Cox ziet er trouwens erg sexy uit!), maar dankzij een zeer matig en oninteressant script valt er weinig te genieten. Als horrorparodie zie je te weinig en als pure slasher stelt Scream 2 net als Scream 1 te weinig voor. Maar daarvoor keek ik Scream ook niet. Ik mis gewoon de scherpe humor. Bij de eindscene krijg je dat nog wel een beetje terug, maar het kan de film niet redden. Ghostface is een geinige killer, maar zorg dan wel ervoor dat hij wat te doen heeft...

2* (1* verlaging)

I did not fuck that pig Milton just to die here with second rate celebrities like you two!

Scream 3...het einde van de trilogie. En eerlijk is eerlijk, het is maar goed ook want deel 2 en 3 haalden nooit meer het niveau van deel 1. Sterker, de vervolgdelen kwamen niet eens in de buurt.
Wat me het meest tegenviel is dat de scherpe humor en de verwijzingen naar horrorfilms bijna niet meer terugkwamen in de vervolgen. Deel 3 mist ook die scherpe humor. In mijn ogen waren Scream 2 en 3 leuker dan dat ik nu na herzieningen moet constateren.

Gelukkig is deel 3 wel weer net wat beter dan het zeer matige 2e deel. Scream 3 heeft ieder geval weer wat zelfspot met het compleet verfilmen van deel 1 op een set. Daar zitten best wel aardige stukjes in, zonder dat het ergens groots wordt. De gehele cast is weer terug, maar leuker zijn ze niet geworden. Sidney heeft eigenlijk een bijrol gekregen en Gale is niet meer zo scherp als voorheen. En qua uiterlijk is Courteney Cox er ook niet op vooruit gegaan in vergelijking met Scream 2. Jammer. Dewey doet het wel naar behoren.

Het verhaal zelf is wat overdreven gecompliceerd gemaakt en allemaal wat vergezocht. Maargoed, van een goed plot moest geen van de Scream delen het hebben. Ghostface is gewoon aanwezig en maakt er een stel af. Jammer dat de kills allemaal wat gewoontjes zijn om deze trilogie. Zonde, want ik mag hem wel als killer. Het begin van de film is trouwens wel sterk met de tv-ster die bang is dat zijn vriendin thuis afgeslacht wordt door de mysterieuze beller.

Hopelijk wordt Scream 4 die komende maand gaat draaien een stuk beter. Het moet toch mogelijk zijn om het niveau van deel 1 weer te benaderen? Ik heb er ieder geval wel weer zin in. Ik heb ieder geval weer helemaal bij met de oude Scream films.

2,5* (0,5* verlaging)

One generation's tragedy is the next one's joke.

Scream is terug en dat zullen we weten ook! Vergeet die schijtvervolgen 2 en 3. Scream 4 is het enige vervolg dat weet te imponeren. Scream 1 zal altijd de beste blijven, mede door de impact die de film in 1996 had, maar Scream 4 is toch wel bijna net zo goed.

Het begint allemaal met een erg leuke proloot, waarbij de film-in-film-in-film grap erg leuk bedacht was. Daarna krijgen we een verhaallijn, waarbij de oude helden Sidney, Gale en Dewey weer verschijnen. Fijn om iedereen weer te zien, al is Courteney Cox wel een beetje oud geworden zeg! Haar rol is minder groot in de film in vergelijking met die van Sidney en Dewey. Buiten de oude bekenden krijgen we een rits nieuwe personages geintroduceerd. Het vrouwelijk schoon is toch wel erg goed vertegenwoordigd zeg! Hayden Panettiere is sexy. maar oa Emma Roberts, Kristen Bell en Brittany Robertson mogen er ook zeker zijn!

Waar deel 2 en 3 goedkope flutvervolgen waren, daar keert Scream 4 volledig terug naar haar roots. Vele verwijzingen naar oude horrorfilms, het gebruik van oude en nieuwe horrorregels en als nieuwe toevoeging de nieuwe social media. Webcams, internetstreaming, mobieltjes, facebook (prachtig gebruikt in de intro) etc etc. Het is niet nieuw in films, maar het wordt wel prettig toegepast.
De boodschap (pleur op het al die moderne troep!) wordt lekker neergezet. Op filmgebied waren de sneren naar Saw en andere remakes en vervolgen ook wel humor!

Gelukkig is gouwe ouwe Ghostface ook weer lekker op dreef. Harder, wreder en genadelozer dan ooit. Er vallen misschien wel meer doden dan in de 3 vorige Screams bij elkaar. Nog altijd zijn de kills niet enorm origineel, maar het weet wel te overtuigen en te vermaken. Het ''wie-is-de-killer'' raadsel blijft ook lange tijd goed verborgen. Voor mij was het wel een verrassing dat Sidneys nichtje Jill en 1 van de filmnerds erachter zaten. Gelukkig vond ik de uitleg heel aannemelijk. Het blijft natuurlijk vergezocht, maar voor een Screamfilm viel dit me goed mee. Lekker einde trouwens, met de defibrilator

Scream 4 is een zeer fraaie ode aan het origineel geworden, vol met verwijzingen naar die film. Van weer de klassieke Scream proloog te zien in een Stab film tot een vastgebonden persoon op een stoel in de achtertuin. Het was een feest om alles terug te zien. Ik zou wel iedereen aanraden die deze Scream 4 wil kijken om sowieso het origineel te zien, anders snap je een hoop verwijzingen en inside jokes niet. De film zit er namelijk propvol mee. Van de fans, voor de fans. Wes Craven is weer helemaal terug. Scream 5? Yes, please!

4*

Niet verrassend dat ik me hier prima mee heb vermaakt, ondanks dat ik enkele zaken ergerlijk vond. Scream blijft Scream en zeker na de vorige film van een jaar geleden weet je echt wel wat je gaat krijgen.

Dat Woodsboro nu ingeruild is voor New York vind ik wel eens verfrissend. Het levert een leuke opening op waarbij twee scènes de intro vormen en toen ging ik er eens goed voor zitten. Daarna krijg je uiteraard een kennismaking met de nieuwe groep slachtoffers van Ghostface en dat was niet helemaal naar mijn smaak, want al die zelfbewuste studenten zijn vrij irritant. Zeker die kortpittige Mindy (bleh) was niet om uit te staan zo irritant met haar betweterige geneuzel over filmzaken. Op dat gebied slaat de franchise nu wel een beetje door. De Stab-franchise was een leuke grap, maar is allang niet meer zo funny als het eerder was.

Gelukkig hebben we Ghostface zelf nog, die genadelozer en bruter dan ooit te werk gaat. Even wennen dat 'ie plots met een shotgun liep te knallen, maar het was allemaal heel vermakelijk en bloederig. Maar daar volgt wel weer een tweede irritatie, namelijk dat sommige slachtoffers het toch nog overleven ondanks dat ze gruwelijk zijn toegetakeld. Jammer dat ze hier gewoon een grotere groep hoofdrolspelers dood durven laten gaan. Of het nu Gale of Kirby is, of een aantal van de studenten, ze worden prooi en overleven dan alsnog steeds. En ik miste ook wel een beetje bij diverse kills een spanningsopbouw, terwijl ze dat juist in het begin wel leuk deden met dat steegje of in de supermarkt. De grote finale vond ik wel weer leuk gedaan, al is het onderhand niet meer te raden wie het is omdat alle hoofdrolspelers wel gelinkt zijn aan Ghostface-moorden in het verleden. Nou boeit het me ook altijd vrij weinig wie het is, maar dat ze nu met zijn drieën zijn valt wat lastig te verklaren als je hoort hoe ze alles hebben gedaan. Wel is het een leuke ode aan het verleden van diverse Scream-films.

Van mij hoeft de reeks echt niet te stoppen, maar is het wel tijd voor verandering. Of maak er een reboot van, I don't care. Ik miste ook Sydney en Dewey wel, terwijl Gale niet meer dan een veredelde bijrol was maar ondanks dat doet Courtney Cox het wel altijd leuk. Ik neigde een beetje naar 3,5 ster, maar daarvoor laat de film net teveel steken vallen, maar voldoende is het zeker.

3*

Jeugdsentiment, want ik had deze op videoband...
Zoveel afgespeeld hier thuis dat de band op het einde niet te bekijken meer was.

Het was een erg zielige film. Het moment van Scruffy's moeder [/spoler]is hierboven al besproken. Dat was heel erg zielig..

Verder was de film niet zo heel super.

3*

Gisteravond eens na vele, vele jaren herkeken.

Seven is me altijd bijgebleven als bijzonder en geweldig en na herziening blijf ik daar bij.
De sfeer in de film is echt geweldig. Het verhaal over de seriemoordenaar en zijn 7 moorden was echt heel sterk waarna het slot van de film nog eens daar overheen gaat met een bizar maar wel geniaal einde.

Morgen Freeman en Brad Pitt spelen beide een erg overtuigende rol. Nou vind ik wel dat Freeman vaak in dit soort rollen terug is te vinden, maar het past wel goed bij die man. Brad Pitt toont ook in Seven maar weer eens aan wat voor begenadigd acteur hij is. Bijna elke rol van hem vind ik overtuigend en daar past deze ook bij.

Het plot van de film greep me vanaf de 1e seconde bij de keel en liet me pas lot bij de aftiteling. Beklemmend, spannend, verrassend, geweldig...dat zijn termen die in me opkomen om de film te beschrijven. Die moorden zijn aardig perfect uitgevoerd en zien er soms ook best vadsig of schokkend uit. Neem die dikzak in de spaghetti..brr. Al was de allerbeste toch wel die met de psychopaat die een jaar lang is gemarteld. Ik was vergeten dat hij nog leefde dus ik schrok echt toen hij plots ''wakker'' werd! Geweldige scene! Ik schrok trouwens ook erg toen Somerset en Mills in een pand op het einde van de gang de moordenaar zagen. Plots begon hij op hen te schieten. Ook een sterk schrikmoment!
En natuurlijk heb je nog het ultieme einde waarin je ziet dat de vrouw van Mills het laatste slachtoffer van de seriemoordenaar was. Bizar en erg onverwachts einde. Zo hoort een topfilm te eindigen!

Seven is gewoon pure klasse. 1 van de beste thrillers die ik ooit heb gezien. Op gebied van sfeer, acteerwerk en verhaal een erg bijzondere film.

4,5* stonden en blijven ook nu staan.

The Sea Beast voelt een beetje als een mengeling van verhalen als Pirates of the caribbean, How to train a dragon en zelfs King Kong (het meenemen van zo'n beest naar de bewoonde wereld), maar heeft ook een toffe eigen stijl die enorm kleurrijk en mooi geanimeerd is met prachtige landschappen, water, schepen en monsters. Die monsters ogen groots en kleurrijk, maar ook wel wat basic geanimeerd. Ik denk dat het allemaal niet te eng of imponerend mocht worden, zodat jonge kijkers hier niet bang voor raken.

Voor mijn gevoel heeft de meeste aandacht in de wereld en de sfeer gezeten. Uitstekende stemmencast, een lekkere soundtrack en enkele uitstekende stukken, waarbij het geweldige begin misschien wel het beste is. Dat had ook een intro met Jack Sparrow geweest kunnen zijn. Wel jammer dat de film met twee uur gewoon te lang duurt om de hele tijd te boeien. Een half uurtje korter was denk ik beter geweest, dan had ik een topcijfer uitgedeeld. Nu is het middenstuk toch wel wat langdradig geworden, al is het nergens slecht, maar het is meer dan fijn vermaak om mee te pakken op Netflix.

3,5*

Prima maar korte docu over het leven van Sean Connery, voor mij een van de betere acteurs ooit. Uiteraard omdat hij dé James Bond is, maar ook door zoveel ander werk van hem. Zijn klassieke kop, zijn legendarische stem, zijn gevatte humor, zijn charme. De man is tot het einde toe aan icoon gebleven.

Als docu is het best boeiend, zonder dat het heel veel verrassends of bijzonders laat zien. Hij had last van zijn ego, hij dacht vaak anders over zijn loopbaan dan anderen, hij had moeite met zijn filmsterrenstatus. Alles komt goed in beeld, sowieso is het gewoon fijn om beelden van hem te zien.

3*

Seaching is niet de eerste thriller waar we een verhaal volgen via computerschermen, denk aan films als Unfriended of The Den, maar dat geeft verder ook niet als het maar interessant genoeg is uitgewerkt. En dat is hier toch wel heel aardig gelukt. We volgen een perfect gezinnetje waarbij de moeder jong sterft en vaders nogal erg op zijn dochter let, onder ander via intensief contact via de computer met elkaar, maar als ze op een gegeven moment niet meer reageert volgt een zoektocht naar haar. Leuk is dat er toch ook een lading nostalgie los is getrokken, met de oude laptop met Windows XP en de oude lay outs van sites als Youtube. Op zulke momenten voel ik me oud, haha.

Vader David belt met klasgenoten en vrienden van zijn dochter, schakelt een detective in en gaat steeds verder om de waarheid boven tafel te krijgen. Uiteraard kent de film een twist en de whodunnit, maar ik vond een tikje teleurstellend, al klonk het allemaal niet onlogisch. De zoon van de detective zou je niet direct verdenken, omdat je in de film nauwelijks iets over hem te weten krijgt. Ik had het beter gevonden als zijn moeder een directe link met Margot had gehad. Maar ach, erg was het niet. Dat vond ik wel dat geforceerde happy end dat Margot nog leeft ook. Typisch een te herkenbaar Hollywood-einde. Dit soort films zou sterker zijn als ze gewoon eens confronterend hard eindigen.

De film zit ieder geval wel goed in elkaar, met een hoop goed opgebouwde scènes die oprecht spannend of boeiend zijn. Hoofdrolspeler John Cho doet het prima en de vaart zit er ook goed in. Tevens voelt het computergedrag van David wel realistisch aan, niet onbelangrijk. Als dat niet zo was, dan komt zo'n film als deze al snel erg geforceerd nep over. Wel sloegen ze op een gegeven moment een beetje door met het verhaal ook te tonen via livestreams, bewakingscamera's en helikoptercamera's. Dan hadden ze beter gewoon de laptop wat meer in mogen zetten.

3,5*