Meningen

Season of the Witch is geworden wat ik ervan had verwacht.

Helaas is dat niet zo positief. De film wist helaas veel te weinig te boeien en dat lag vooral aan het standaardplotje en dito uitwerking. Op gebied van effecten en met de sfeer was niks mis, integendeel. Het zag er allemaal overtuigend uit en op zich zat ik aardig in de film, maar ''iets'' miste ik tijdens het kijken. Henk Jan Smits had het denk ik de X-Factor genoemd

Gelukkig kent de film wel redelijk wat actiemomenten die prima te doen zijn.

Nicolas Cage doet zijn ding, zonder uit te blinken. Maar ik vond het ook niet storend. Toch wel opvallend dat hij in zijn carriere geen constant niveau weet te behalen. De ene keer speelt hij een goede rol in een topfilm (Face Off bijvoorbeeld) en de andere keer speelt hij in waardeloze crap mee. Deze film zit er weer tussenin. Kon slechter, maar kon ook veel beter.

2,5*

Boeiende en visueel aantrekkelijke docu over wat ''wij'' de onderwaterwereld aan het aandoen zijn en hoe schadelijk dit voor de natuur en uiteindelijk ook voor onszelf is. Best wel een eyeopener dit, ook al weet je bepaalde dingen heus wel. De visserij is geen romantisch, mooi verhaal maar een bikkelharde onfrisse business. Dat liet de docu zelf ook al zien met die vergelijking met Kapitein Iglo. Ikzelf ben geen visliefhebber, eet het zelden. Wel eet ik graag en vaak vlees, wat natuurlijk net zo kwalijk is, maar toch voel ik me er niet slecht bij. Geen idee waarom, het is gewoon nog steeds vrij geaccepteerd en dat geldt natuurlijk ook voor een visje eten.

Wat wel jammer is, is dat deze docu vrij weinig nuance kent en hun standpunt er wel keihard doorheen wil drukken en daar hou ik niet zo van. Het is dan al snel drammerig, al hebben ze gewoon wel een goede boodschap. Maar het is wel jammer dat ze voorstanders van vis(serij) niet wat meer aan het woord komen om een wat betere verhouding erin te brengen. Wat ik wel weer goed vond waren enkele feitjes die me best lieten schrikken, zoals dat het voor de vissen helemaal niet slecht was dat de Deepwater olieramp er kwam, want tijdelijk in een groot gebied niet mogen vissen leverde minder schade op dan als de visserij gewoon door had kunnen gaan. En ook het voorbeeld met hoe gigantisch de visnetten zijn in vergelijking met vliegtuigen in verhouding en hoeveel gebied de visserij kapot maakt vergeleken met bossen kappen vond ik best wel heftig.

Prima docu om een keer te hebben gezien, maar je moet zelf maar bepalen of je je stoort aan het gebrek aan objectiviteit.

3*

Eigenlijk best wel saai. Het origineel was niet top, wel vermakelijk. Dit vervolg heeft eigenlijk niks meer te vertellen en is gewoon gemaakt om te cashen omdat deel 1 geloof ik best goed is gevallen bij de kijkers. Maar het is allemaal erg voorspelbaar, braaf en weinig prikkelend. Wel kleurrijk, gezellig en met voor kinderen vast grappige dieren. Ik ben wel beter gewend bij animatiefilms. Sowieso zie ik als volwassene graag van dit soort films met wat volwassen grapjes die erin zijn verborgen. Je komt het hier niet tegen.

2.5*

Leuk concept, geinige stemmen, boeiende soundtrack, visueel meer dan prima en de liefde tussen mens en dier is aandoenlijk om te zien, zeker in het slotgedeelte. En toch is The secret life of pets niet zo heel goed. Ik had er nog niet eens aan gedacht, maar tijdens het lezen van de meningen in dit topic komt de naam Toy Story een paar keer voorbij en inderdaad, deze film lijkt inhoudelijk wel enorm op de bekende klassieker, maar dan met huisdieren in plaats van speelgoed. Maar dat neem ik de film niet kwalijk, de doelgroep die echt van deze film geniet zal Toy Story vermoedelijk niet eens kennen.

Het stoorde me wel dat dit soort films altijd qua realisme redelijk serieus beginnen (voor een animatiefilm dan) maar later ontkomen we er toch niet aan dat dieren mensen-dingen gaan doen. Een auto besturen om eens wat te noemen. Zulke momenten ergeren mij weer vooral. Had het verhaal gewoon lekker low profile gehouden. Het idee dat dieren een eigen leven leiden als de mensen werken zijn is op zich al leuk genoeg, zonder dat je het op hoeft te blazen tot overdreven proporties.

Er is weinig mis met de film, maar ze spelen wel heel erg op safe. Het had wat scherper gekund en ook met iets meer volwassen grapjes, maar dat was vermoedelijk weer te gewaagd. Nu is het gewoon geinig, maar inwisselbaar vermaak.

3*

Herzien, omdat ik er bijna niks meer van wist en met het oog op deel 2 is wat achtergrond informatie toch soms wel handig leek me. Deel 1 stond me niet bij als een hele bijzondere horrorfilm en dat klopt ook wel. Het slasherconcept, toch al niet heel origineel in de meeste gevallen, is hier wel vrij saai uitgewerkt. Standaardplotje, inclusief twistje op het einde, vervelende en stereotype personages en de kills waren ook wat ongeïnspireerd. Na de zoveelste keer dat hij de ogen eruit prikte wist ik het wel. De kill met de honden was als enige wel aardig bedacht. Killer Jacob Goodnight is wel oke, maar ook op geen enkel vlak iconisch. Daarvoor is hij al te snel zichtbaar in beeld en is hij op zijn imposante lijf na ook niet echt interessant.

Toch is See no Evil best te pruimen, als de verwachtingen ieder geval erg laag zijn. En zo zal ik deel 2 ook gaan bekijken.

2,5* (was 3,0*)

Net als deel 1 vrij pover, maar wel vermakelijk. See No Evil 2 is vooral in het begin heel onrealistisch, als de dode Jacob Goodnight plots toch niet dood is (goh), maar daarna is het wel genietbaar, mede door de locatie. Een mortuarium is natuurlijk een ideale plek voor een horrorfilm, al doen de makers er in mijn ogen te weinig mee. De kills waren oké, maar niet heel bijzonder en het slot slaat nergens op, maar ach, deel 3 zal er dan ook nog wel komen. Van mij hoeft het niet echt, want de reeks is middelmatig en Jacob Goodnight is bepaald geen iconische killer zoals een Jason Voorhees of Michael Myers. Wel is zijn lichaam imposant groot, maar zijn suffe achtergrondverhaal verpest toch veel.

2,5*

Zucht, dit was zelfs met een speelduur van 80 minuten een vervelende lange zit bij mijn herziening van de reeks. Waar de originele trilogie goed te pruimen viel vanwege de geslaagde mix tussen horror en komedie, daar ging het al goed mis met Bride of Chucky waar die tergend irritante Jennifer Tilly plots erbij kwam en Chucky een komedie werd. Dit doen ze nog eens dubbel zo hard over in Seed of Chucky, waar op een paar leuke openingsminuten na weinig te genieten valt. Er zit geen greintje horror of spanning meer in en als komedie slaat het de plank echt gigantisch mis.

Al die extra poppen (Jennifer, zoon Glen) zijn bepaald geen meerwaarde en halen de shine van Chucky af. Daarnaast is Chucky gewoon niet zo veel meer aan als hij niet een sadistische moordenaar is. Als er alleen nog maar komedie over is, dan werken al die oneliners en flauwekulmomenten gewoon niet zo meer. En al die puberale seksmomenten passen ook niet bij deze reeks. Ik vraag me ook af of Don Mancini nou zo tevreden was over het eindresultaat. De kijkers vermoedelijk niet, want het duurde na Seed of Chucky liefst 9 jaar voordat Chucky een nieuwe kans kreeg, In mijn gedachten zijn de komende films wel weer leuker, dus die zetten we binnenkort maar weer eens op.

Wel een keertje gelachen om de Shining parodie.

1* (was 0,5*)

Ik vond de film een beetje saai beginnen maar na een minuut of 20 kwam de bekende absurde Will Farell humor weer bovendrijven. Lekker overdreven, lekker flauw maar bovenal gewoon erg vermakelijk. Heb me verder prima vermaakt met de film. Zeker het vechten met de tegenstander tijdens de reclame, de jump over de cheerleaders en het beervechten vond ik hilarisch.
Farell was weer lekker op dreef, zo zie ik het graag. Verder was de film niet bijzonder en het verhaal was na een kwartier al wel te voorspellen maar dat geeft niks bij zon film.

3,5*

Spirited Away is een soort animatiefilm die ik maar weinig zie. Ieder geval weet ik dat ik meer van deze maker ga bekijken, want de film nodigt uit tot meer. Spirited Away is best lastig te beschrijven. Qua plot zit er niet heel veel in, behalve als je zegt dat een jong meisje in een andere wereld uit komt en zich daar moet redden. Maar de beelden spreken voor zich. Enorm fantasierijk en creatief, maar ook schitterend geanimeerd en volwassen. Geweldig gedaan. Jammer dat de film dik 2 uur duurde, dat was mij een half uur te lang om echt van begin tot eind te kunnen boeien. Na een tijdje ben je gewend aan de stijl en dan valt het wat lege plot toch wel op. Maar het neemt niet weg dat de film best een indrukwekkende kijkervaring was.

3,5*

Ik heb eigenlijk pas sinds dit jaar enige interesse in de Formule 1, niet geheel verrassend dat dit komt door de prestaties van Max Verstappen. Ik had wel enige basiskennis, kende Senna ook wel van zijn dood, maar nu maar eens zijn docu bekeken. Ook omdat deze regisseur de vrij goede docu Amy heeft gemaakt, over Amy Winehouse. Dit verhaal over Senna was vrij sterk, maar tegelijkertijd ook wel een tikje langdradig. Iets teveel interviews, maar vooral de wedstrijdbeelden vond ik boeiend. En natuurlijk de slotfase van het verhaal, als we zijn vreselijke ongeluk zien, de traumahelikopter en het enorme verdriet. Dat was een behoorlijk indrukwekkend iets en je zag nog maar weer eens hoe gigantisch groot hij als sportman en mens was voor heel Brazilië. Als je een echte F1 of Senna fan ben, dan kan je vast wel een vol punt bij mijn score erbij doen, maar ik geef er gewoon een voldoende voor.

3*

Een film met op zich een spannend en diepgaand verhaal maar het was er niet 1 die ik echt geweldig vond. Het was me vaak allemaal te ver gezocht. De cast is met oa Michael Douglas en mijn held Kiefer ''Jack Bauer!'' Sutherland uiteraard wel bijzonder goed en dat merk je ook. Kiefer gaat echt de komende jaren een acteur uit de hoogste categorie worden als ie dat al niet is. Dat soort toppers redden de film. Verder een redelijke standaardfilm. Niks meer en minder.

3*

Door het erg hoge gemiddelde op MovieMeter en IMDB ben ik deze maar eens gaan kijken. Toen ik er een klein half uurtje op had zitten dacht ik ook dat ik een actie-classic zat te kijken. Wauw, wat een vreselijk stoer en bruut begin met de inval van de special forces. Geweldige shoot-outs en vechtmomenten. Er zaten een paar heerlijk spannende momenten in, die ook dankzij sterk camerawerk heel fraai in beeld kwamen. Voor een verhaallijn was eigenlijk geen ruimte. Top!

En toen volgde de rest. Vrij eentonig eigenlijk. Er werd nog weinig geschoten, waardoor ik een uur lang gevechten zag met machetes en messen. Dat had ik na een kwartiertje wel weer gezien. De film duurt me ook een 20 minuten te lang. De tijd die ze in een soort van plot stopten hadden ze beter weg kunnen laten, want je had er niks aan. Deze film moet het van bruut geweld en zeer overtuigend knokken hebben. Al vraag ik me wel af hoe realistisch het is als ik sommige vechters op zie staan en weer terug zie meppen terwijl ze gruwelijk toegetakeld zijn met de meest bizarre moves. Het was ieder geval niet vervelend om te zien. Maar nogmaals, eentonig werd het wel.

Daarom is het voor mij geen topfilm. Wel erg vermakelijk actie-amusement door gedetailleerd geweld in een vies, smerig gebouw vol met smerige, vieze vechters.

3,5*

The Raid 1 is een hele vermakelijke actiefilm, die vooruit uit weet te blinken in bruutheid. De actie is zinderend en niets verhullend. De setting in dat appartementencomplex was ook briljant. De film was niet perfect, maar wel erg de moeite. En toen was er deel 2. Groter, uitgebreider...en anders. Overigens heb ik de film wel gelukkig gewoon met de Indonesische stemmen gehoord.

Ondanks dat ik me best heb vermaakt met deze 2e Raid ben ik eigenlijk ook wel erg teleurgesteld. Het is meer een misdaadfilm geworden met tussendoor die welbekende heerlijke actie, maar ik vind het echt bezopen dat dit gewoon 2,5 uur (!!!!!!) moet duren. Na anderhalf uur was ik er al klaar mee. Wat een blunder van de regisseur zeg. Het interesseerde me eigenlijk geen reet meer richting het einde wat ik nu zag. Ook de gevechten werden eentonig. Die kritiek had ik bij deel 1 ook al, dat ze na 3 kwartier heerlijke shoot-outs plots alleen maar nog man tegen man gevechten gingen tonen. En bij deze film kijk je daar gewoon 2,5 uur naar. Gelukkig is de actie bij vlagen wel weer echt gigantisch goed (de autoachtervolging was bijvoorbeeld echt geniaal), maar alles daarom heen duurt gewoon te lang. Het hele verhaal rondom de diverse groepen pakte me niet. Waarom hebben ze het niet gewoon simpel en to the point gelaten? Daar kreeg The Raid 1 juist alle credits voor toch?

Na een tijdje was ik trouwens ook wel een beetje klaar met hoeveel klappen en slagen iemand kan hebben. Soms zie je net 2 onverwoestbare Terminators minuten op elkaar in rammen zonder dat ze lijden of pijn voelen. En na de zoveelste opengesneden keel heb ik het ook wel gezien. Dan begin ik toch langzaam af te haken.

Als ik er zo over na denk, dan is deel 1 eigenlijk veel leuker.

3*

Doodsaaie film. Het genre spreekt me meestal ook al niet aan maar ik vond hier werkelijk geen zak aan. Voor de liefhebbers vast erg leuk want het zag er wel goed uit en het acteerwerk was prima maar het boeide me allemaal geen hol.

2*

Aparte film....

Ik ben bekend met de meeste films van de Coen broers, maar ik ben er geen enorme fan van. De meeste waardeer ik zeker met een voldoende, maar ik vind ze niet opvallend goed.
Maar ik was zeker benieuwd naar hun nieuwste; A Serious Man.

De film begint prima. Hoeveel pech kan een man overkomen? Zijn leven lijkt voor de buitenwereld zo normaal en prima, maar wat heb allemaal tegenzit...
Het is grappig om te zien dat zelfs de stomste dingen hem nog tegenzitten, tot aan de afrastering van zijn tuin toe. Toch irriteert het me ook een beetje. ''Toon eens wat meer pit en doe er wat aan!'' denk ik dan. Maargoed, Larry is dat niet gegund.
Echt komisch is de film niet. Daar richt de film zich natuurlijk ook niet op. De gitzwarte ''humor'' zal niet voor iedereen weggelegd zijn. Ik vond het ook niet altijd even geweldig. De ene keer was het wel leuk, de andere keer deed het niks.

Het was wel even inkomen in de film. Ik snapte een tijd even niet waar die introscene nou over ging. Later werd het duidelijk. Larry lijkt vervloekt door wat zijn voorouders deden en hij moet boeten. Alles gaat mis. Net als hij op het einde er bovenop lijkt doet hij wat hij nooit doet, namelijk iets ''goeds voor een ander'' terwijl hij het eigenlijk niet wil omdat het fout is. Meteen wordt hij gestraft. Een tornado richting zijn zoon en de medische testen die voor hem toch slecht blijken te zijn. Het had wel wat.

Larry wordt goed vertolkt door Michael Stuhlbarg, waar ik overigens nog nooit van hoorde. Ook de andere rollen zijn goed. Er zitten een hoop aparte, geinige bijrolletjes in.

Uiteindelijk is het een uitstekende film geworden, al zal hij niet voor iedereen toegankelijk zijn. Ik heb me er mee vermaakt, maar soms vond ik het toch wel wat langdradig. Een echte topper is het niet voor me. Dit trouwens ondanks de fraaie aankleding van de film. De soundtrack ''Don't you want somebody to love'' was trouwens ook heerlijk!
Ik twijfel tussen 3,5* en 4*. Ik ga toch nog maar voor het 1e. Wie weet ooit een verhoging na herziening.

3,5*

Bijzonder mooie film die verrassend genoeg zonder een al te duidelijk verhaal de hele film bijna bleef boeien.

Ik ben het overigens niet eens met kritieken dat de film een slow starter is omdat ik juist het 1e deel van de film mooier vond toen je nog zonder al te veel informatie Ben bezig zag met allerlei mensen te helpen die echt in nood zijn. Juist het 2e deel van de film met de ''romance'' vond ik wat minder omdat dat zo voor de hand lag. Gelukkig zorgde een sterk laatste half uur er weer voor dat ik voor dat romance deel geen punten aftrek omdat het niet te lang duurde.

Will Smith...je kan vinden van de man wat je wilt maar hij is denk ik voor velen een groot acteur die in elk genre bijna wel succesvol was en is. Van Independence Day tot Enemy of the state tot Iam Legend tot Hancock tot The Persuit of Happyness tot weer deze film. Erg knap dat je als acteur zo veelzijdig kan zijn. Ik ben dan ook groot fan van deze topper. Hij heeft gewoon zoveel uitstraling en charisma dat hij sowieso nooit bijna een slechte rol speelt. Soms vallen zijn films wat tegen zoals Hancock, maar zijn rol valt tot nu toe nooit tegen.

In Seven Pounds had ik ook veel symphatie voor hem. Je vraagt je af waarom hij het leven niet meer ziet zitten en waarom hij anderen wilt helpen. Aan de hand van korte flashbacks wordt duidelijk waarom hij zover is gekomen. Op het einde wordt het helemaal duidelijk en daarna volgt ook bijna het einde van de film. En dat einde verraste me nogal. Ik zat er wel wat aan te denken, maar alles bij elkaar is het toch best heftig en niet al te happy ending. Wat goed paste bij deze film. Aanrader.

4*

De film deed me wat aan klassieke over de top gaande misdaadfilmpjes als Snatch en Lock, Stock and Two Smoking Barrels denken. Ik heb me er ook uitstekend mee vermaakt, visueel erg mooie vormgegeven film met een stel absurde personages en de nodige bizarre humor. Wel vond ik de film richting het einde iets minder interessant dan aan het begin. Sterk acteerwerk ook.

3,5*

Prima film met een mooi verhaal en sterk acteerwerk. Het is wel een wat lange film hiervoor maar het is goed te doen. Veel mooie locatie's en veel mooie scene's gezien.

Het leven in Tibet wordt goed in beeld gebracht.

3,5*

Geinig filmpje, dat alleen niet helemaal goed weet wat het wil. De film zit nou niet echt vol met grappen en echt spannend is het ook niet. Toch vind ik er meer horror in en wat minder humor. Niet dat dat laatste niet vertegenwoordigd is (berenklem, de raketwerper met het vliegtuig waren onder andere erg geinig), maar het wordt later toch meer een slasher, ondanks de knipogen. En dat slashergedeelte is toch wel wat standaard, zonder dat het vervelend is hoor. Want ik heb me eigenlijk best goed met de film vermaakt. Ook het vrouwelijk schoon is goed aanwezig (de dames in de kuil, mmm) en enkele dialogen en momenten zijn hilarisch. Wat mij betreft komen er meer horror-komedies die het horrorgenre eens aanpakken. Braindead, Shaun of the Dead en Tucker & Dale vs. Evil blijven wel de leukste titels.

3*

Aardig om een keer te zien, meer niet. Ik hou altijd wel van die flauwe roadtrip films zoals Road Trip (d'oh) en Eurotrip. Deze Sex Drive had een paar leuke momenten, maar ik miste de memorabele delen. En de hoofdrolspelers vond ik ook te kleurloos eerlijk gezegd. Alleen de broer van Ian was wel humor, inclusief hoe het met hem afliep op het einde van de film. Amanda Crew had als Felicia wel weer iets schattigs over zich, leuke meid. Zij had ook nog wel een leuke rol. Overigens heb ik de unrated versie van 130 minuten gezien, wat ik vrij lang voor een film als deze vond. Al ging de tijd snel genoeg voorbij omdat de film wel bleef entertainmen. Er zat wel veel bloot in de film en dat was dankzij alle mooie vrouwen helemaal niet vervelend. Dat zal wel het verschil met de normale versie zijn?

PS: de introscene van de film was wel vrij grappig, ook al was ie voorspelbaar. Blijft leuk om van die genante momenten te zien.

3*

Heel matig.

Sex Tape had leuk kunnen zijn, maar het is allemaal veel te preuts (dit was nou eens zo'n film waarin we Diaz gewoon helemaal naakt hadden moeten zien) en flauw. De intro naar het hoofdonderwerp vond ik al langdradig, maar de zoektocht naar de iPads (tientallen malen genoemd, benieuwd wie de film heeft gesponsord...) was eigenlijk niet leuk. De grens tussen humor en drama is vrij klein in de film, maar op dat laatste zit denk ik niemand te wachten. Segel vind ik best een leuke acteur, kom hem tegenwoordig nog wel eens tegen in de nodige films en Diaz is ook niet verkeerd, ook op haar huidige leeftijd nog best een mooie vrouw, maar ze hebben weinig chemie met elkaar. Alles bij elkaar opgeteld was ik blij dat de aftiteling begon te draaien.

2*

Pffffff, er kwam maar geen einde aan de speelduur van deze simpele maar bloederige actiefilm. Halverwege de film was ik er al wel weer klaar mee, hoe bedenk je het dat dit richting de 2,5 uur moet gaan? Het haalde ook de kracht van de film weg, want na het zoveelste bloedbad geloof je het wel.

Dat terwijl de film wel erg lekker begon, bijna Kill Bill achtig zelfs met een heerlijke bloederige slachting. Maar dat was voor mij ook meteen het beste deel van de film, daarna was het echt nog wel af en toe genieten maar vaak zat keek ik ook even hoelang het allemaal nog ging duren. De laatste John Wick film had dit euvel ook, hopelijk stopt deze stomvervelende trend dat alles volledig herkauwd moet worden snel.

Maar wat de film wel goed doet is realistisch geweld te tonen. Het camerawerk en de muziek zijn ook uitstekend en er zit echt wel kwaliteit in de film. Maar nogmaals, had dit gewoon een uur korter gehouden.

Heb er nu met moeite een voldoende voor over.

3*

Op de Samuel L. Jackson versie na van een jaar of 20 geleden heb ik nog geen andere Shaft films gezien, maar nu er een nieuwe versie op Netflix staat ben ik de oude versies maar eens gaan zoeken. Niet echt een franchise die ik perse wilde zien, maar ik heb helaas de slechte filmgewoonte dat ik een reeks volledig wil zien of anders in principe niet. Anyway, Shaft dus. Bijna 50 jaar oud, maar de sfeer blijft aanwezig, inclusief toffe themesong. Het personage is ook wel behoorlijk. Maar verder heb ik er niet van genoten. Langdradig is wel het woord dat bij me op kwam na afloop. Het kabbelde maar voort, hoogtepunten ontbreken dan ook. Ook had ik wel wat meer tempo en actie verwacht, maar misschien waren mijn verwachtingen te groot. Uiteraard ga ik de komende tijd de rest ook kijken, maar heel veel zin heb ik er al niet meer in.

2*

Nu er een nieuwe Shaft film op Netflix staat vond ik het tijd om de oude films eens te zien. Recent de drie delen met Richard Roundtree bekeken en die bevielen me slecht. Saai, langdradig en weinig cool. Had me er heel veel meer van voorgesteld. Een kleine 30 jaar later kwam er een nieuwe Shaft uit, met Samuel L. Jackson. Die film vond ik destijds wel tof en na de herziening nu blijft dit staan. Veel cooler, veel vlotter en veel amusanter dan de voorgaande delen. Jackson is een baas, altijd geweest. Hij maakt deze film die inhoudelijk niet zo bijzonder is, maar waar wel een lekker tempo in zit. En de actie mag er wezen. Jackson die met een shotgun loopt te knallen blijft bad ass. Leuk trouwens dat Roundtree een cameo speelt, toch netjes aangezien het met hem begon.

3,5* (was 4*)

Toen deze film recent op Netflix kwam heb ik alle oude Shaft films ook maar eens bekeken. De oude delen vielen vies tegen, de 2000-versie met Samuel L. Jackson was wel erg tof. En dus was ik er blij mee dat we in 2019 opnieuw van Jackson in deze rol mogen genieten. De beste man is al 70, maar hij straalt dat ieder geval niet uit. Hij blijft jeugdig, energiek en cool. Het verhaal in deze vijfde Shaft mag niet al te diepgaand zijn (vader en zoon liggen elkaar niet, maar hebben elkaar wel nodig), de uitwerking is heerlijk. Overigens deed dit plot me wel erg aan de vijfde Die Hard film denken, waar Bruce Willis en zijn zoon hetzelfde probleem hadden. Dat was trouwens een beroerde film, maar terzijde.

Deze Shaft is dat zeker niet, want het tempo ligt hoog, de actie is goed aanwezig en beide Shafts in de hoofdrol doen het goed. Het blijft sowieso genieten van elke ''motherfucker!'' die Jackson eruit schreeuwt. Mooi handelsmerkje van hem. Zo'n buddy-film doet het altijd goed bij me, als de onderlinge chemie er tenminste is. Beste voorbeeld blijft voor altijd Lethal Weapon, daar komen Jackson en Usher niet in de buurt, maar het werkt wel. De lompe, directe en vrouwonvriendelijke Jackson versus de sociaal netjes opgevoede Usher. Richting het einde krijgt de echte Shaft, Richard Roundtree, ook nog een leuke rol. Net als in de 2000-versie mag hij weer even mee doen en hier is zijn rol zelfs heel wat meer dan een cameo. Hij blijft ook een baas. Ook een erg leuk laatste shot als ze alle drie naast elkaar lopen in hun kenmerkende jas. De actie had wat bloederiger gemogen, maar het zag er alsnog prima uit. Hopelijk ziet Netflix er brood in om nog een volgende Shaft uit te brengen, hopelijk weer met de drie heren. Fijne mix van actie en humor, zo zijn er jammer genoeg niet al te veel van dit soort films meer.

Twijfel tussen 3,5* en 4*, maar vanwege het plezier dat ik tijdens het kijken had rond ik lekker omhoog af.

Gezapig, net als de eerdere twee films. Het duurt te lang, het boeit nauwelijks en alleen Roundtree maakt het nog kijkbaar. Afrika is wel een aardige verandering van locatie, maar al te veel nieuws brengt de film daarmee niet.

Ik heb de eerdere delen eigenlijk alleen gekeken omdat ik de nieuwe Shaft op Netflix wil zien. Deze oude delen kan je prima skippen, voor wie hetzelfde als mij van plan was.

2*

Wauw, ik plaats het zesde bericht sinds deze film in 2002 op Moviemeter in gekomen zie ik. Mateloos populaire film Net als het origineel geen beste film. Het kabbelt maar wat aan. Wel een amusant einde met een goede achtervolging ter land, ter zee en in de lucht. Richard Roundtree doet het weer aardig, maar het is mij een raadsel waarom er zoveel Shaft-films uit zijn gekomen. Erg boeiend is het allemaal niet.

2,5*

Er is op zich weinig mis met deze haaienhorror, maar het had allemaal net wat beter uitgevoerd kunnen worden. Blake Lively (erg sexy!) doet het prima als overlever en later als jager, maar zeker richting het einde ontspoord het script nogal. Hoe ze de haai weet te doden vond ik vrij slecht gedaan, maar anderzijds is het weer eens wat anders dan wat ze in eerdere haaienfilms deden. Jammer dat de CGI bij vlagen lelijk is, zeker als de haai op het einde de boei aanvalt waar Lively op geklommen is. Zag er niet uit. Zonde, want het camerawerk tijdens het surfen en op de rots vond ik wel weer sterk. Ik had het prima gevonden als ze de haai gewoon nauwelijks lieten zien, zo is Jaws natuurlijk ook een klassieker geworden.

Dit was trouwens ook wel een film geweest waar ik een unhappy end prima had gevonden, dan was het eerste gedeelte van de film waar dat kind haar helm met camera vind nog veel krachtiger geworden. Nu loopt de film toch weer vrij voorspelbaar af, iets waar Hollywood gewoon eens wat creatiever in mag gaan worden. Maar niettemin heb ik me goed vermaakt, lange tijd is het vrij spannend en onderhoudend.

Kleine 3,5*

Vrijdagavond in de bios bekeken en ik was toch wel sceptisch of ik nog echt gepakt kon worden door een Marvelfilm, omdat ik na het epische Avengers: Endgame wel enige Marvel-moeheid voelde omdat zo'n film niet te evenaren valt op elk vlak. Ook de Spider-Man film kort erna was wel leuk, maar voelde een beetje overbodig. Wat dat betreft was de coronapandemie voor Marvel niet eens zo slecht, want deze lange pauze hebben ze in mijn ogen hard nodig gehad. Ik ging blanco naar deze film, want deze held zei me niks. De afgelopen 15 jaar heeft Marvel wel vaker een nieuwe comicheld aan het grote publiek geïntroduceerd, zoals Iron Man, Black Panther of Captain Marvel. De ene leuker dan de andere, maar het is wel leuk om nieuwe verhalen van nieuwe helden te leken kennen als niet Marvelcomic-lezer.

Shang-Chi kent een sterk begin als je Shaun en Katy leert kennen bij hun simpele baantje in San Francisco. Het is allemaal lekker luchtig en geestig, waardoor je al snel lekker in de film zit. Het bus gevecht was ook erg lekker al blijft het natuurlijk wel redelijk braaf. Als je recent de film Nobody hebt gezien dan weet je ook hoe r-rated bruut zo'n gevecht kan zijn. Jammer dat Marvel die stap met wat bruter geweld niet aan durft, maar het stoort hier ook weer niet echt. Wat wel zonde is, is dat het middenstuk van minder niveau is. Beetje saai zelfs. Het word pas weer leuk als we Ben Kingsley opnieuw in zijn rol zien. Zijn personage is geestig en ook de momenten met zijn huisdier zijn lachen. Het is de start richting de grote conclusie, die ook wel imposant is met grote CGI draken en veel magie. Wel spijtig dat het allemaal zeer voorspelbaar en simpel is gehouden, iets waar deze film sowieso wel de volledige speelduur last van heeft. Het is een toffe wereld en het verhaal had ook wel wat, maar echt elke stap kan je voorspellen.

Toch heb ik me ontzettend goed vermaakt door de vele leuke rollen, de geestige humor, de prachtige CGI-beelden en de knetterende actie. Ik heb ook niet het idee dat Shang-Chi meer wil zijn dan gewoon lekker luchtig popcornvermaak dat ongetwijfeld ook is gemaakt om de omzet in China een boost te geven, want het is allemaal met veel respect voor de Aziatische cultuur gemaakt.

3,5*

Ontzettend raar dat deze film zo laag scoort...

Ik vond deze echt een stuk sterker dan het 1e deel. Hier krijg je veel sneller Chan en Wilson samen in de meest rare situaties en dan is deze film echt op zijn best. Het is sowieso een zeer geslaagd duo. Er zitten heel veel scherpe grapjes in die pas opvallen als je er goed op let.

3,5*