Meningen

Ik heb een zwak voor Spongebob. Lekkere absurde humor in een ADHD jasje. Om die reden had ik ook best wel zin in deze film, goede keuze van Netflix om deze te kopen. En ook een goede keuze van de makers om eens een visueel andere Spongebob-film te maken, nu digitaal geanimeerd. De film ziet er erg kleurrijk en goed uit. Het verhaal is ook niet lastiger dan nodig was. Slak Gary is verdwenen en Spongebob en Patrick zoeken hem. Zeker als ze eenmaal in hun versie van Las Vegas zitten heb ik me erg vermaakt. Ook cameo's van Trejo, Snoop Dog en Reeves waren wel geestig. Het past ergens niet maar ook ergens weer wel bij Spongebob. In de film uit 2004 zat bv ook al David Hasselhoff.

Ik neig bijna naar 4 sterren, maar het wordt toch nipt omlaag afgerond 3,5*

Spongebob. Typisch een franchise die ondanks dat het op kinderen gericht is, ook voor volwassenen best vermakelijk is door de bizarre karakters, stiekeme volwassen grapjes en absurde humor. De extreem gierige mr Crabs, de idiote Spongebob en de zwakzinnige Patrick blijven toch wel geweldig. Nog altijd als ik aan het zappen ben en deze serie tegen kom, blijf ik wel eens hangen en kijken. Ook bij de versie die Nederlands is nagesynchroniseerd, want Spongebob is 1 van die weinige geslaagde series die in onze eigen taal prima klinkt. Maar toch geef ik altijd de voorkeur aan de originele stemmen, dus ik heb deze nieuwe film uiteraard in Engelstalige versie gekeken.

Anyway, de nieuwe film dus. Tsja. In een filmtijdperk dat alles in 3D moet ontkomt Spongebob er ook niet aan. Ik vind het niks en had graag gezien dat ze gewoon een ouderwetse tekenfilm hadden genomen. Het 3D gedeelte van de film deed me weinig, behalve dat ik hoopte dat we snel weer terug naar Bikini Bottom zouden gaan. Het plot is verder simpel, met Plankton die weer eens de geheime formule wil stelen. Nou draait Spongebob ook nooit om het verhaal, maar het had iets creatiever gekund. Gelukkig dient het allemaal als kapstok voor lekker lompe humor en situaties. Zo moest ik wel lachen om het feit dat Bikini Bottom binnen enkele seconden na aankondiging in totale anarchie verkeerde, inclusief iedereen in belachelijke leren pakjes

Uiteindelijk was de film vermakelijk genoeg voor een voldoende. Maar wel een hele kleine. Binnenkort de andere Spongebob maar eens opnieuw kijken.

Opnieuw gekeken sinds ik destijds erg heb genoten van deze heerlijk absurde en lompe Spongebob film. De nieuwe film The SpongeBob Movie: Sponge out of Water (2015) kan op geen enkel vlak tippen aan deze Spongebob film uit de tijd dat de serie nog groots was. Tegenwoordig ben ik Spongebob uit het oog verloren, maar een nieuwe film werkte wel mijn interesse en daarna was het ook een geschikt moment om Spongebob Squarepants: Atlantis Squarepantis (2007) eens te zien en om deze Spongebob movie een herziening te geven.

Ik heb er wederom enorm van genoten. Het plot is kinderlijk, maar de vele geslaagde grappen, dialogen, situaties en referenties zijn zo leuk dat ik regelmatig zat te lachen. Neem nou de scene met het ijs eten Briljant. Zo zit de film van begin tot het eind vol met heerlijke momenten. Als ik dan toch kritisch moet zijn, dan is het dat niet iedereen evenveel aandacht krijgt. Zo hebben Squidward en Mr Crabs een bijrol, waar ze van mij makkelijk mee hadden gekund op de roadtrip van Spongebob en Patrick. Gelukkig zijn die 2 idioot genoeg om me mee te vermaken, dus een groot probleem was het ook weer niet. De film neemt zichzelf geen seconde serieus, wat helemaal duidelijk wordt met de cameo van David Hasselhoff. Slaat nergens op, maar is wel geestig.

Absolute aanrader voor de fans van Spongebob en voor iedereen die eens goed wil lachen met een tekenfilm. Jammer dat dit niveau nooit meer werd bereikt.

4* (was 3,5*)

Dit is gewoon een verlengde aflevering en zo voelt het ook, want er lijkt vrij weinig moeite voor te zijn gedaan op creatief vlak. De Spongebob serie is trouwens best vermakelijk hoor, maar als je er een film van maakt, doe het dan goed, zoals bij The SpongeBob SquarePants Movie (2004). Die was echt leuk en ga ik binnenkort ook eens opnieuw kijken. Deze dubbelaflevering over Atlantis voelt gemakzuchtig aan en oogt ook karig. Vooral de bewoners van Atlantis zien er wel heel goedkoop geanimeerd uit. De humor weet ook niet erg leuk te worden, terwijl dit normaal een kracht van de serie is. Tuurlijk zitten er wel wat geinige stukjes in, maar het mocht beter. De personages uit deze serie zijn gelukkig zo absurd en leuk dat het altijd wel goed uit te zitten valt. Vooral Meneer Krabs blijft hilarisch als de Dagobert Duck 2.0

2,5*

Boeiend onderwerp, maar het wordt in filmvariant wel wat saai en eentonig gebracht. De verwachte zaken rondom het onderzoek, intimidatie en de doofpot komen voorbij, maar echt heel pakkend wordt het nooit. En dat terwijl het acteerwerk goed is, daar lag het niet aan. Ik had wat meer spanning en kerkcomplotten verwacht, maar het blijft uiteindelijk een redelijk rustig drama.

Het belangrijkste is misschien wel dat het ieder geval belangrijk is dat er een goed uitgewerkte film over dit trieste onderwerp bij is gekomen.

3*

Het is best wel lastig om Spring Breakers een cijfer te geven, omdat de film zo afwijkend en apart is. De film is (audio)visueel best wel behoorlijk, maar het is gewoonweg niet mijn type film. Dat heb ik sowieso wel met dit soort trip films. Zelf begon ik de film tijdens het kijken een beetje met Fear and Loathing in Las Vegas (1998) te vergelijken, al zitten er nog wel aardige verschillen tussen die films. Ook die film was niet mijn ding. Sommigen op deze site zien in Spring Breakers een artistiek en inhoudelijk meesterwerk, maar ik heb dat niet kunnen ontdekken. Het gaat wel dieper dan 4 vrouwen in een bikini, maar ook weer niet heel veel meer dan dat. Misschien had ik ook wel heel wat anders verwacht, geen idee. Sommigen kijken deze film als een ''filmervaring'', maar zo is het mij niet gelukt.

De 4 meiden vond ik trouwens lichtelijk irritant en ook zeker geen beste actrices. James Franco vond ik wel weer behoorlijk spelen, al wist dat misdaadplotje mij totaal niet te boeien. Ik laat de hele lange recensies maar aan de rest over, bij mij is de conclusie vooral dat Spring Breakers niet al te boeiend was om te kijken, hoe stylish het er ook uit zag. Wel vond ik het Britney Spears moment geinig, om toch een beetje positief te eindigen. En oja, uiteraard waren de vele naakte dames prettig om naar te kijken, maar dat spreekt voor zich

Misschien dat ik de film ooit bij herziening beter ga waarderen..

1,5*

Verrassend leuk.

Erg geestige actie-komedie met een uitblinkende Melissa McCarthy die oprecht een leuke rol speelt als analist die als spion wordt ingezet. Het is natuurlijk niet de eerste parodiefilm op het spionnengenre waarin iemand als spion acteert zonder enige ervaring, maar zolang ze leuk worden uitgewerkt kijk ik er graag naar. Wel jammer dat ze na een tijdje het idee loslaten dat ze totaal geen ervaring had, want ze doet het dan wel vrij goed. Misschien te goed. Maar tot die tijd heb ik best wel lol gehad, zoals met de scooterachtervolging. De interactie met tegenspeler Jason Statham is prima. Overigens blijkt Statham best wel over humor te bezitten, al speelt hij vooral weer zijn eigen karakteristieke rol als norse vechtbaas.

3,5*

Wat een laag gemiddelde op Moviemeter voor een best geinige parodiefilm zeg!

Oke, Spy Hard is geen topfilm, daarvoor is het plot niet altijd even grappig en zitten er ook een stel mislukte grappen in maar overall heeft deze film me wel vermaakt. Er zitten een hoop verwijzingen in naar bekende spionnenfilms. Oa James Bond wordt er duidelijk uitgehaald. Ik kon het wel waarderen.

Leslie Nielsen past goed in dit soort films. Zijn serieuze kop gecombineerd met de meest domme situaties blijft leuk. Spy Hard haalt bij lange na nooit het niveau van 1 van de Naked Gun films, maar is wel geinig om een keer te zien.

Leuke kleine bijrollen trouwens van oa Hulk Hogan, Mr. T en Ray Charles

3*

Leuker dan ik had gedacht.

Jep, verwacht hier geen originele film. Iedereen die films als Kindergarten Cop, The Game Plan en The Pacifier heeft gezien kent het plotje wel van iemand die lastig met kinderen om kan gaan en hen uiteindelijk toch voor zich wint.

Wederom trouwens ook erg voorspelbare kinderen. Het kleine schattige meisje, het bijdehante jochie en de rebelse en stugge tiener. Het jochie vond ik echt strontvervelend trouwens.

Maar toch is dit best een redelijke film geworden. Dit komt doordat Jackie Chan altijd wel leuk is. Ook in deze film heeft hij weer een aantal leuke vechtpartijen met het nodige stuntwerk. Maar zoals in veel Chan films wordt het verder allemaal niet geweldadig en hard.

Chans rol is wel wat vlak in deze film. Een beetje een nietszeggende rol. Maar dat past weer goed bij het nietszeggende plotje. Dat had wel wat spannender en stoerder gemogen.

Het is een filmpje geworden dat wel prima te doen is voor een keertje. Maar meer ook niet. Een krappe voldoende is het toch wel waard.

3*

Best leuk, ondanks dat de film me te lang duurde en het inhoudelijk niet veel meer was dan tig Europese hoofdsteden (waaronder Amsterdam!) die worden bezocht aan elkaar te plakken. Het is te danken aan de chemie tussen de beide dames dat dit wel leuk blijft. Zeker Mila Kunis deed het leuk, heb sowieso ook een zwak voor deze mooie dame. Ze speelde voorheen vaak wat veilige rollen, maar tegenwoordig durft ze wat meer en dat pakt wel goed uit. Kate McKinnon, ik kende haar eigenlijk niet goed, was veel meer hit or miss qua gedrag en haar pogingen om leuk te zijn.

Sowieso is dat ook wel een probleem bij deze film. De hoeveelheid pogingen om grappig te zijn zijn talrijk, maar er zitten veel momenten in waar de plank mis wordt geslagen. Toch is dit wel een fijn filmpje geworden, ook omdat de film visueel erg fraai is en het me verbaasde dat er toch flink wat behoorlijk grof geweld in zat. Dat beviel me dan goed. Wat mij betreft komt er een vervolg, hier kan je wel voldoende mee.

Kleine 3,5*

You ever get the feeling that somebody doesn't like you?

Na jaren de film eens opnieuw gekeken, ditmaal op Bluray. Deze Bondfilm behoorde al tot de allerbeste titels uit de franchise en die bevestiging heb ik nu nogmaals gehad, want opnieuw was dit zwaar genieten. Werkelijk alles wat een goede Bond film maakt zit er gelukkig in. En dat is best wel prettig, want dit is de eerste titel met Roger Moore die ik echt overtuigend vind. Live and let die en zeker The man with the Golden Gun waren weinig sprankelend.

Ditmaal vinden we weer eens een gestoorde idioot op een heerlijk exclusieve, weirde basis, precies zoals ik dit graag in Bond films zie. Stromberg wil de wereld veranderen en ziet een wereld onder de zeespiegel wel zitten. Het is weer een fijne megalomane rol als veel te rijke malloot. En tot mijn grote genoegen bezit Stromberg in Jaws de allercoolste sidekick uit de hele reeks. Jaws is echt fantastisch, helemaal als hij op het einde in het water bij de haaien valt en deze gewoon dood bijt!

Zoals gezegd is dit de beste titel met Roger Moore en dit merk ik ook terug in de acteerprestatie van hem zelf. Erg solide, met veel charme, inspiratie en vooral humor. Want als iets deze film kenmerkt, dan is het wel dat er tig heerlijke oneliners zijn, vaak ook nog eens lekker fout vrouwonvriendelijk. Toen kon dat nog en het past goed bij het personage Bond in die jaren. Moore is fysiek niet zo imponerend, maar als persoon weer wel. Zijn chemie met Bondgirl Barbara Bach is ook uitstekend. Bach doet het ook erg goed als Russische agente. Ze is adembenemend sexy. Nou lees ik ook dat ze destijds een topmodel was, geloof het meteen. Ze krijgt ook een paar heerlijke kledingstukken aan. Ja, de makers wisten destijds al goed dat dit een mannenreeks is.

Ook met de actie zit het meer dan goed. Hoogtepunten vind ik toch wel de achtervolging in de bergen, met de Lotus die onder water kan gaan. Heerlijke klassieke Bond wagen hoor. Het andere grote hoogtepunt is de grote confrontatie op het schip. De shoot-out deed me wel erg denken aan die in de vulkaan bij You only live twice, maar spectaculair was het zeker.

Als ik trouwens nog even kritisch mag eindigen, de skiscene in het begin en de man tegen man gevechten in het algemeen zijn wel vrij lelijk weergegeven. Dat mag allemaal wel overtuigender en realistischer.

Absoluut de beste titel van Moore en ook zeker van de gehele Bondreeks.

4,5* stonden en blijven staan.

Als liefhebber van shock-horror stond deze Srpski Film al een tijd op mijn kijklijstje. Gister maar eens gaan kijken en ik kan wel zeggen dat ik me bij veel van de recensies aan kan sluiten. Bij vlagen behoorlijk gruwelijk en ziekelijk pervers tot over het randje.
Het begint allemaal nog best zwartgallig met een knipoog met het zoontje die porno kijkt waarin zijn eigen pa meespeelt. Maar zodra Milos aan zijn opdracht begint verandert de film behoorlijk van toon. Het wordt krankzinnig en extreem bizar. Op zich hou ik wel van zo'n sfeer, maar het deel waarbij een geboren baby verkracht wordt vind ik echt veel te ver gaan. Zelfs het idee al hoort eigenlijk niet in een film thuis, maar dat is mijn persoonlijke visie.

Ondanks dat het tweede deel van de film wel intrigeert en je toch blijft kijken, is het spijtig dat de makers eigenlijk niet meer verder komen dan het shockeren om het shockeren. Dat duurde eindelijk tot de eindscène waarbij zijn gezin betrokken raakt. Op zich zag je dat aankomen, maar het bleef toch wel een freaky einde met alles wat er gebeurde. Voor deze film was het eigenlijk best wel een passend en geslaagd slot.
Echt onder de indruk van de kwaliteiten van deze film ben ik niet. De sfeer is goed, de setting is bizar en enkele stukken zijn echt krankzinnig, maar de makers leken niet echt te weten wat ze met de film wilden doen. Het voelt allemaal wat leeg en zinloos aan. Toch kan ik er een voldoende voor geven.

3*

Bij vlagen aardig indrukwekkende oorlogsfilm over het wel en wee van een groep Duitse soldaten die naar Stalingrad gaan voor de grote slag. Het was eventjes wennen om een film weer te zien vanuit het perspectief van de Duitsers, de vijand dus. Maar het slaagt wel. Niet dat ik nou symphatie voor hen kreeg maar de film laat wel goed zien dat een hoop Duitse soldaten toen eigenlijk ook niks van oorlog en moorden moesten weten.

Het begin van de film vond ik traag en niet altijd even boeiend maar zodra de oorlog in Stalingrad los barst wordt de film regelmatig toch wel intens en spannend. Zeker later in de film als er hevige sneeuwval is vond ik de film heel sterk. De Duitse soldaten moesten maar gaan terwijl ze eigenlijk zelf ook zagen dat het allemaal geen zin meer had. Die onmenselijke Duitse commandant met dat brilletje was daarin erg sterk als gewetenloze ploert. De laatste scene met hem vond ik dan ook een bevredigende. Naar het einde toe vond ik de film ietswat overgedramatiseerd worden maar het ging me niet storen.

Het acteerwerk was zo slecht niet, al vond ik het ook niet hoogstaand. Echte uitblinkers waren er ook niet buiten de net genoemde Duitse commandant. De aankleding van de film was prima met een realistisch weergegeven grote strijd in Rusland. Ook was de soundtrack prima en het totale plaatje van de film stemde me positief.

Dit is zeker 1 van de betere WO 2 films die ik gezien heb.

4*

Ik heb niet zo veel veel met Laurel & Hardy, niet in positieve en niet in negatieve zin. Nooit veel mee bezig geweest. Zoals bijna iedereen heb ik er wel dingen van gezien, maar dat was het dan ook wel. Toch had ik best interesse in deze film, alleen al omdat de trailer kwaliteit uitstraalt. Dat is het eindresultaat gelukkig ook. Beiden mannen in de hoofdrol doen het erg goed, zeker John C. Reilly straalt echt in zijn rol. De gelijkenissen zijn ook sprekend. Knappe prestaties, want zulke slapstick imiteren en mensen nadoen die er al ruim een halve eeuw niet meer zijn lijkt me niet makkelijk. Helemaal omdat ze nog steeds veel fans hebben. Inhoudelijk doet de film niet veel bijzonders, maar het trage tempo past hier wel bij. Zeker hun optredens worden leuk gebracht, inclusief de muziek die daarbij hoort. Wel jammer dat er gekozen is om maar een klein deel van hun loopbaan te tonen. Ik had hier wel een volledig verhaal van willen zien.

3,5*

Behoorlijke meevaller!

Na de vreselijk slechte parodiefilms als Disaster Movie en Meet the Spartans verwachtte ik eigenlijk niks van Stan Helsing, maar gelukkig viel dit reuze mee.

De film begint traag, maar daarna krijg je toch een hoop verwijzingen naar oude horrorfilms met op zijn tijd zelfs best geinige grappen. Ik vond het leuk om horroriconen als Myers, Freddy, Jason, Chucky, Pinhead en Leatherface voor te zien komen. Sommigen van hen waren best geinig. Erg geinige scene als zij allemaal YMCA zingen in de karaokebar Toch had men meer moeten doen met die personages. Dat kan ik ook zeggen van Leslie Nielsen. Als je zon man in de film wil gebruiken, geef hem dan meer screentijd en belangrijker, geef hem een rol waarin hij grappig kan zijn. Zijn rol nu was kort en niet boeiend.

Wel erg jammer dat makers van dit soort films altijd van die hele slechte sexgrappen erin stoppen. En dan vooral van die hele vervelende en zeker niet leuke poep, plas en scheetgrappen. Verdorie, flikker eens op met die storende ongein. Ook zat er weer van die vervelende hiphop muziek tussendoor. Deze film is als parodiefilm best oke, waarom dan weer terugvallen op die niet leuke poep en plas humor?

Ook vervelend was dat de 4 hoofdrolspelers wel heel treurig acteerden. Niet 1 voegde wat toe en die dikke neger in zijn Superman pakje was echt het dieptepunt. Waarom trouwens altijd van dit soort stompzinnige rollen in dit soort films? Sloeg nergens op.

Uiteindelijk is Stan Helsing zeker kijkbaar, mits je wel de horrorfilms en horrorpersonages een beetje kent.

2,5*

Prima docu over het leven van Stan Lee, de man die ons superhelden als Spider-Man, Iron Man en Thor schonk. Samen met Jack Kirby dan, die vete tussen de beide mannen wie nou het grootste aandeel had komt geregeld terug in dit verhaal. Ik was er niet bij, dus geen idee.

Lee is wel overduidelijk het boegbeeld van Marvel geworden. Destijds al, maar zeker ook sinds de afgelopen 20 jaar zijn superhelden waanzinnige bioscoopsuccessen werden. Gek genoeg ontbreekt dat gedeelte wel een beetje in deze docu, men richt zich toch vooral op het ontstaan van Marvel en hoe Lee daar zijn grote inbreng in had. Zo moest Lee zich geregeld verdedigen richting serieuze media waarom hij superhelden en comics belangrijk vond.

Ik vond het lekker wegkijken en de regelmatig aanwezige comics in beeld maakten het extra charmant. Verder doet dit niet al te veel bijzonders, maar krijg je gewoon een prima beeld van Stan Lee. Ik vind de man een legende die ontzettend veel heeft geschonken qua entertainment aan de wereld. Daarvoor kan je hem niet genoeg in het zonnetje zetten.

3,5*

Opnieuw gekeken na 14 jaar en ik was er destijds niet enorm onder de indruk van, maar nu helaas ook niet. Het is best een boeiende film hoor, maar ergens pakt het me te weinig ook al hou ik zeker wel van dit soort rustige coming of age films, zeker in de mix met road movie genre.

We volgen een groepje jeugdvrienden die op zoek gaan naar een lijk en elkaar en zichzelf in die reis beter leren kennen. Mijn probleem is dat ik die kinderen gewoon te vaak irritant vind, zeker dat joch met die bril. Zo'n scène voor de trein waar hij niet weg wil duiken stoort me dan. Mooiste scène van de film was trouwens opnieuw met een trein, maar dan op de spoorbrug. De bijrol van Kiefer Sutherland blijft wel sterk en geeft de film een aantal leuke momenten. Verder is de film een beetje rommelig en geloofde ik het na een uurtje wel. Prima dat dit binnen anderhalf uur past, is echt lang genoeg. De film geeft wel een mooi tijdsbeeld van de jaren 50 weer, waar het leven simpeler maar vermoedelijk ook leuker was voor kinderen. Zonder telefoontjes, internet en de drang je de hele dag te profileren naar de hele wereld.

Misschien is het mooiste deel nog wel helemaal op het eind, met de getypte teksten op de computer en daarna het prachtige lied Stand by me. Betere vrienden dan op je twaalfde ga je niet meer krijgen. Of het ook zo is, geen idee. Over het algemeen verlies je jeugdvrienden vaak uit het oog en maak je weer nieuwe vrienden die meer aansluiten bij je interesses en ga je met hen ook weer dingen meemaken. Zo is het mij ieder geval vergaan en dat is zeker niet erg. Het geeft je de ruimte om heel af en toe nog eens aan die mooie kinderjaren te denken.

Beetje twijfels tussen 3 sterren laten staan of een halfje verhoging, maar vooruit dan maar. Kleine verhoging.

3,5* (was 3*)

Ik heb de oude verfilmingen van dit verhaal nooit gezien, dus ik kon er blanco in gaan. De film heeft veel lof gekregen, Lady Gaga in het bijzonder. Nou ben ik het met dat laatste wel eens. Ze acteert sterk en ze zingt fantastisch (al vind ik het geen nummers die me lang bij gaan blijven), erg goed gedaan. Maar de film zelf wist me niet heel erg te boeien. Tikje clichématig en het duurde me allemaal ook veel te lang. Hier had wel een half uurtje screentime uitgesneden mogen worden, zeker het tweede deel van de film haalde nooit meer het niveau van het eerste uur. Maar de film mag er best wezen.

3*

Ik heb gisteravond voor het eerst in mijn leven iets gekeken wat met Star Trek te maken had (ik zie dat de film ook op tv was, maar dat is toeval), dus ik ging volledig neutraal kijken. Het enige wat ik van ST wist waren namen als Kirk, Spock en Scotty, maar daar kan je weinig mee, hé.

Aan de hand van Abrams (Lost ) is het eindresultaat ieder geval visueel erg aantrekkelijk. Volgens mij hadden series als Star Wars en Star Trek beter in de laatste 10 jaar bedacht kunnen worden, nu de technologie het ook eindelijk overtuigend in beeld kan brengen. De film was ieder geval best te kijken, waarbij het prettig is dat dit een soort reboot is waardoor zaken wel wat uitgelegd worden. Nou moet ik eerlijk zeggen dat het me nog steeds allemaal weinig boeit. Vroeger leek het me al niks, nu pakt het me ook niet. Ik heb Star Trek maar als een aardig avonturenfilmpje gekeken. Voor de echte fans zal de film was leuker zijn met verwijzingen en dergelijke die ik niet zal ontdekken. Het was allemaal goed te kijken, maar meer ook niet. Over een tijdje maar eens de nieuwe Star Trek een kans geven, die nu in de bioscoop draait.

3*

Het ziet er allemaal flitsend en mooi uit, maar ik heb gewoon heel weinig met Star Trek. Heb wel de vorige 2 films van de afgelopen jaren bekeken en wilde deze daarom ook nog zien, maar nee, het werkt niet. Kan me hier slecht in inleven en inhoudelijk stelt het allemaal weinig voor. De vrij sterke cast weet hier ook niet echt uit te blinken, daarvoor zijn hun rollen te vlak. Justin Lin moet zich maar gewoon weer bezig gaan houden met de Fast and Furious films, daar is hij weer sterk in.

2,5*

Ik heb helemaal niks met Star Trek, nog nooit een serie of iets van gevolgd. Wel heb ik een paar maanden terug Star Trek gekeken, de voorganger van deze film, puur omdat Abrams, de man achter Lost, de boel regisseerde. En nu ook maar even deze opvolger meegepakt. Ik ben eerlijk gezegd alweer vergeten waar de vorige over ging, waardoor ik toch aardig moest wennen weer aan alle karakters en termen in deze STiD. De vorige film gaf nog een goede introductie, hier gaan ze, niet onterecht overigens, er van uit dat je nu wel op de hoogte bent.

Het leverde ieder geval een visueel fantastische film op, maar ik vond het tegelijk erg leeg en langdradig. Ik had toch wel erg het gevoel dat Abrams zich heel erg op de beelden had gericht en minder op een lekker lopend verhaal. Maar ik denk wel eerlijk dat dit gewoon films voor de fans van Star Trek zijn en veel minder voor de niet-kenners van die reeks. Ik had gewoon weinig gevoel bij dit alles.

Aangezien ik deel 1 op 3* had gezet en ik deze minder vind, wordt dit 2,5*.

The Force is strong with this one.

Met het oog op de komende Star Wars spin-off film Rogue One ga ik alle eerdere delen maar eens opnieuw bekijken. Ben geen fan van Star Wars, het is ook geen jeugdsentiment, maar ik heb alle films uiteraard wel eens gezien en dat was zo verkeerd nog niet. Maar Star Wars is voor mij geen religie, ik krijg geen tranen in de ogen bij het zien van een nieuwe trailer zoals tig echte fans dat vermoedelijk wel hebben. Het is me wel duidelijk hoe gigantisch Star Wars is en welke impact dit op mensen kan hebben. Ik denk dat iedereen die een beetje iets met films heeft termen als Jedi, The Force, Darth Vader, Death Star en R2D2 wel kent. Toch bijzonder wat een cultureel fenomeen dit is. Star Wars is veel meer dan een film of een franchise. Interessant om te zien, misschien moet er eens een documentaire komen over hoe groot dit alles is? Of misschien is dit er al wel, dan moet ik het eens bekijken.

Anyway, ik heb A new hope eens opnieuw opgezet en waar ik de vorige keer (volgens mijn MM gegevens alweer 7 jaar terug) best van de film heb genoten, had ik er ook wat moeite mee om me in te leven in de personages en het verhaal. Dat gevoel is eigenlijk helemaal weg nu, vanaf begin tot het eind met veel interesse en plezier het verhaal van de boerenzoon Luke Skywalker gevolgd, die later met iconische namen als Prinses Leia en Han Solo tegen het keizerrijk vecht. Het levert ons 1 van de beste schurken uit de filmgeschiedenis op; Darth Vader. Ik ken zijn verhaal, in de komende twee vervolgen leren we er nog meer over, maar ik vind hem nu al geweldig met zijn afwijkende stem en herkenbare helm. En er valt gelukkig ook genoeg te lachen, met Han Solo en Leia en ook met R2D2 en 3-CPO.

Wat Star Wars echt goed maakt is de sfeer in combinatie met het gevoel dat je echt middenin een unieke wereld zit, vol met vreemde personages en originele voertuigen. En er is uiteraard de muziek van John Williams, zo passend en zo herkenbaar. De effecten zijn uiteraard gedateerd, maar ze zien er in een hoop gevallen ieder geval leuker uit dan de CGI rommel van vandaag de dag in de meeste films, waarmee echt alles nep lijkt. Al kan ik me niet voorstellen dat George Lucas nu echt onder de indruk was van het eindgevecht tussen Darth Vader en Obi Wan. Dat zag er wel echt brak uit en dat tempo lag zo laag dat Princes Leia ook nog wel van die 2 had kunnen winnen.

Verhaalinhoudelijk is het allemaal erg boeiend, al vind ik wel dat Luke erg snel plots een geweldige piloot is en is het ook wel heel onwaarschijnlijk dat men de Death Star zo simpel kan vernietigen. Dan maak je zo'n extreem groot en krachtig wapen en dan is je verdediging zo slap. Nouja, het was ook niet storend, maar een beetje simpel was het wel. Het leverde wel mooie momenten op, want dat slot is vrij spectaculair, al is het ook weer wat apart dat Darth Vader zelf achter Luke Skywalker aan gaat.

Star Wars is absoluut een klassieker en ik kijk ook uit naar de komende films voor een herziening.

4* (was 3,5*)

Ik heb maar zelden bij films dat ik al heel vroeg tijdens het kijken een ‘’what the fuck, waar kijk ik in godsvredesnaam naar?’’ gevoel heb, maar bij deze Star Wars Holiday Special was die gedachte er al heel snel. Echt, hoe heeft dit ooit bedacht kunnen worden? Je hebt de briljante franchise Star Wars, de gehele cast doet zelfs mee en dan komt er film uit waarin we Chewbacca kookles zien volgen? Om eens wat te noemen. Of ik had de tergende liedjes, de dansjes, de polonaises, de familie van Chewbacca of het vreselijk lelijke tekenfilmgedeelte genoemd. Dit heeft niks met Star Wars te maken, het is ook als knipoog of als moedwillig foute B film niet interessant of grappig en misschien lag het aan mijn versie die ik keek, maar ik heb zelden een lelijkere beeldkwaliteit gezien als bij deze film. Alsof ik naar een versleten videoband keek, zo afschuwelijk treurig.

Dit is niet gemaakt door George Lucas, dat kan ook eigenlijk niet als je ziet hoe fraai zijn oude Star Wars trilogie is geworden destijds. Ik lees op Wikipedia dat Lucas de film afgekeurd heeft, maar dat er al bootleg-versies per ongeluk verspreid waren waardoor de film toch uitgelekt is. Maar waarom is dit bedacht? Alleen om wat extra cash te verdienen nadat A New Hope is uitgebracht in 1977 en dit een jaar later als cashcow zou worden gebruikt? Het grappigste vond ik nog de nu bijna 40 jaar oude reclames die achter mijn film geplakt waren met merchandising uit die tijd. Maar ondanks alles toch wel grappig om een keertje te hebben gezien.

1*

The boy is dangerous. They all sense it, why can't you?

Grappig en vreemd om mijn jaren oude review eens terug te lezen, waar ik zei dat ik deze film veel leuker vond dan de oude trilogie, die ik redelijk saai en lelijk vond, terwijl ik deze Phantom Menace erg mooi geanimeerd vond met leukere personages, omdat ik de oude cast uit de originele trilogie vervelend vond Ik heb niet vaak dat ik zo erg van mening kan veranderen als bij het nu opnieuw bekijken van alle Star Wars films. Wat zat ik er destijds naast, was toen overigens wel de eerste keer dat ik Star Wars zag.

Ik heb namelijk enorm van mijn nieuwe poging om de oude trilogie te bekijken genoten en het was juist een lange, soms zelfs vervelende zit om deze Phantom Menace uit te kijken. Ik miste de oude cast, ik heb eigenlijk niks met de nieuwe cast. Slechts het karakter van Liam Neeson beviel wel, maar verder geen memorabel personage gezien. Anakin Skywalker, die in de oude trilogie uit zal groeien tot de grote bad guy, wordt hier gespeeld door een kind die het op zich goed doet, maar tegelijkertijd vind ik kinderen in de hoofdrol nooit veel aan. Ook hier wordt het allemaal wat kinderachtig, maar dat komt ook door de vele misplaatste grappen en humor die vooral van Jar Jar Binks komen, een nogal aanwezig en ongrappig personage. Niet zo kut als velen hem noemen, maar ik had er ook weinig mee.

En dan is er nog de visuele kant van de film. Waar de oude films veel met decors en echte tastbare dingen werkte, is deze Phantom Menace grotendeels computer-geanimeerd. Dat levert enkele voordelen op, zoals iets meer realisme bij grootschalige scenes, maar het haalt wel ontzettend veel van de sfeer weg. Deze film voelde voor mij niet echt Star Wars achtig aan.

De locaties zijn op zich best mooi, maar het ziet er allemaal te gladjes en opgepoetst uit, waar het oude Star Wars vooral sfeervol en historisch voelde. Verder kent de film ook praktisch geen scenes die me over 10 jaar nog bijblijven. Slechts de Pod-race (duurde te lang maar zag er wel cool uit) en het gevecht op het einde met Darth Maul zijn interessant, maar verder valt er te weinig te genieten. Het meer op politiek gerichte plot is ook gortdroog en niet boeiend.

Benieuwd of Episode II en III me nog een beetje gaan overtuigen. Helaas verlaag ik met een vol punt richting een onvoldoende.

2,5* (was 3,5*)

Pain, suffering, death I feel. Something terrible has happened. Young Skywalker is in pain. Terrible pain.

Opnieuw bekeken en waar ik er destijds nog wel tevreden mee was, vind ik dit tweede deel van de moderne trilogie echt niet meer zo heel interessant. Sowieso blijven dezelfde klachten die ik bij The Phantom Menace ook had; deze cast spreekt niet aan, de CGI is te gladjes en opzichtig aanwezig en het echte Star Wars gevoel dat de oude delen opwekten mis ik hier. Ofja, het nu beter dan bij TPM, maar alsnog kan dit niet tippen aan de oude delen.

Het eerste uur is niet om doorheen te komen, zo enorm saai. Pas daarna weet het verhaal enigszins te boeien en zo richting het einde is het wel amusant, met de grote clash als hoogtepunt. Ook de gewaardeerde namen uit de oude trilogie zoals C-3PO en R2D2 weten niet echt op te vallen. Ze lijken vooral mee te doen om de fans te pleasen. Jammer, want ze zijn wel degelijk interessant. Maar ze zijn nog altijd beter dan de meeste leden van de cast van de nieuwe delen. Portman bakt er niks van, Hayden Christensen is erg slecht en zo weet eigenlijk niemand iets bijzonders te laten zien. Slechts Christopher Lee zet een goede rol neer, maar dat is niet zo heel vreemd aangezien de man een acteur van wereldformaat was.

Nu nog alleen de afsluiter van deze trilogie bekijken, maar dat zal ook wel weer een teleurstelling worden. Deze Attack of the Clones was vooral een lange en te vaak saaie zit. Iets beter dan de voorganger, maar het scheelt weinig.

2,5* (was 3,5*)

Every single Jedi, including your friend Obi-Wan, is now an enemy of the Republic. Do what must be done. Do not hesitate. Show no mercy.

Net als de andere delen heb ik deze Revenge of the Sith ook eens opnieuw bekeken en gelukkig was dit in tegenstelling tot Episode I en II wel een aangename kijkbeurt. Sterker, deze Revenge of the Sith komt dicht in de buurt van het niveau van de oude trilogie.

Episodes I en II hadden gewoon een vrij langdradig en bij vlagen extreem saai plot, maar in deze afsluiter richt men zich voor het grootste deel op de transformatie van Anakin Skywalker naar Darth Vader, doordat hij naar the dark side is getrokken door the Emperor. Hayden Christensen, bepaald geen begaaft acteur, doet het hier al een stuk beter en is zeker op het einde nog best overtuigend als een verscheurde Anakin die zijn keuze heeft gemaakt. Al is het nog altijd wat te weinig te begrijpen waarom hij nou over is gestapt, dit blijft niet zo heel sterk. Zijn lovestory met Natalie Portmans personage Padmé is wel weer belachelijk slecht gedaan, inclusief een aantal tenenkrommende dialogen en een vrij beroerde sterfscène van haar.

Maar wat deze film erg fraai doet is de einden aan elkaar knopen zodat deze film naadloos over kan lopen in de klassieke Episode IV: A New Hope. Hoogtepunt was natuurlijk de scene waarin we Darth Vader voor het eerst zien na een zware operatie, maar er waren zoveel mooie verwijzingen. Luke & Leia, het wissen van het geheugen van de robots, het afleveren van Luke op Tatooine en ga zo door. Ondanks dat je wel verwacht dat Lucas het goed eindigt, is het mooi dat dit ook erg goed is gelukt.

Een ander pluspunt vind ik het visuele aspect. Jaren terug vond ik de oude trilogie nogal lelijk en de nieuwe trilogie nogal mooi, maar daar ben ik absoluut op teruggekomen in mijn nieuwe reviews. De CGI is in de nieuwe trilogie zo overdadig aanwezig en zo gladjes dat het juist alles erg onaantrekkelijk maakt. Maar gelukkig hebben ze Episode III beter behandeld, want ondanks dat er nog altijd veel CGI is, hebben ze het erg functioneel en bij vlagen mooi gemaakt. Het eerste deel van de film, in de ruimte, is adembenemend mooi gemaakt en je waant je echt helemaal aanwezig tijdens die geweldige ruimteslag. Idem met de schitterende confrontaties op het einde tussen Yoda en the Emperor, maar vooral bij de grote clash tussen Anakin en Obi-Wan, die een prachtig lightsaber gevecht hebben op een door lava overspoelde planeet. Echt heel erg fraai gedaan. Ook met de soundtrack zit het deze film helemaal goed, zeker zo richting het einde hoor je ook stilletjes de bekende deuntjes waar de oude trilogie zo om werd geroemd. En er is voldoende humor aanwezig, vooral door R2D2 die oprecht leuk is. Goddank had Jar Jar Binks slechts een minimaal rolletje, waardoor het nooit flauw werd. Sterker, dit deel is nogal volwassen en duister van toon.

Waar Episode I en II een lange, saaie zit waren daar is deze Revenge of the Sith behoorlijk sterk, tik bijna het niveau van deel IV en verder aan. Die delen heb ik allemaal op 4 sterren staan, maar aangezien ik die films nog net iets beter vind verlaag ik Episode III naar 3,5*, maar het is absoluut een aanrader. Schijnbaar kon Lucus het deze eeuw nog wel, een goede Star Wars film maken.

3,5* (was 4*)

Meer dan prima vermaak. Dat is The Rise of Skywalker, maar dat is ook de gehele reeks. Niet meer, niet minder. Vanmiddag zat ik in de bioscoop klaar om de afsluiter van de trilogie te aanschouwen.

Ik ben niet zo'n die hard fan die de diepere lagen in de films zoekt of die helemaal de verhaallijnen aan elkaar probeert te plakken. Dat er veel plotgaten in alle 9 Star Wars films zitten moge wel duidelijk zijn. Ik vond The Force Awakens een bijzonder mooie terugkeer naar de wereld die door George Lucas werd bedacht. Het was misschien een hervertelling van eerder werk, maar het was prachtige fanservice én met de beelden die bij Star Wars horen, in een tijdperk dat het eindelijk overtuigend kan. Dat niveau haalde de wat duistere film The Last Jedi niet, maar ook daar heb ik plezier genoeg uit gehaald. Alleen vond ik het daar jammer dat zoveel personages hun eigen verhaal kregen, waardoor iedereen maar wat deed.

Dat hebben ze hier in deze nieuwe film gelukkig aardig opgepakt, want de groep doet de meeste dingen weer samen, al krijgt vooral Rey de kans om solo te gaan in de afsluiter van een trilogie die misschien de impact mist van de oude delen van Lucas, maar die er wel fenomenaal uit ziet en toch ook echt wel dat Star Wars gevoel over konden brengen. Ieder geval heel wat meer dan de drie films van een jaartje of 15-20 terug. Die vond ik grotendeels gortdroog en langdradig. De nieuwe reeks heeft ieder geval de fun weer vooraf staan. Ook nu zit er weer veel fanservice in met (zeker ook onverwachte) cameo’s van oude helden of diverse verwijzingen naar wat de reeks groot heeft gemaakt, maar er zitten ook genoeg nieuwe dingen in die me boeiden. De achtergrond van Rey zal vast niet bij elke Star Wars fan lekker vallen, maar ach. Ik vind een hoop fanatieke Star Wars fans maar zure mensen die alleen zweren bij de drie oude delen en bij voorbaat al giftige pijlen vuurden op alles wat daarna kwam. Zo legendarisch als toen zullen Star Wars films toch nooit meer worden. Han, Leia , Luke en Darth Vader zijn personages voor in de eeuwigheid. Deze nieuwe groep haalt dat niveau gewoon nooit. Rey is best tof, maar Poe vind ik al 3 films lang een talentloze prutser zonder meerwaarde aan deze saga. Kylo Ren is wisselvallig, maar zit is wel zijn beste film geworden.

Ik vind The Rise of Skywalker een prima mix van de laatste twee delen. Van de herinneringen die je aan de oude castleden had in combinatie met het duistere sfeertje uit de vorige film, al is er gelukkig voldoende ruimte voor luchtige humor. Zeker het laatste uur vond ik bevredigend, want de saga krijgt gewoon een waardig slot met een geweldige grootscheeps CGI-fest dat erg lekker was. En de fans die emotionele diepgang in de film zochten krijgen ook genoeg momenten die een brokje in de keel waard zouden kunnen zijn.

Wel vind ik het nu tijd voor een Star Wars break na 5 films in vier jaar tijd. Nu moeten ze oppassen dat het niet too much wordt en er een paar jaar pauze inlassen.

3,5*

The force is with you, young Skywalker, but you are not a Jedi yet.

Tig jaren terug had ik deze The Empire Strikes Back slechts op 3 sterren gezet, was er niet zo onder de indruk van. Gelukkig is het me nu jaren later een stuk beter bevallen. Ben het niet helemaal met de status van vermoedelijk beste Star Wars film eens, maar ik kan snappen waarom mensen dat wel vinden.

TESB begint echt briljant, op de planeet Hoth dat helemaal bevroren en ondergesneeuwd is. Er volgt een fantastische veldslag tussen de rebellen en de keizerlijke troepen. We maken kennis met de gigantische AT-AT Walkers die echt indrukwekkend ogen. Prachtig design en het geeft de tegenstander meteen een gevoel van onverslaanbaarheid, al valt dat wel mee als ze toch redelijk simpel vernietigd worden. Niet storend, maar het had wat epischer gekund. Maar de hele slag was wel echt heerlijk gefilmd. Sowieso is goed zichtbaar dat er meer budget in dit vervolg dit. Mooiere omgevingen, betere effecten en geweldige designs van alles wat het Star Wars universum zo populair heeft gemaakt. En we maken kennis met de prachtige Imperial March soundtrack, na de themesong van de franchise toch wel het bekendste en mooiste deuntje van de reeks.

Als dan eigenlijk het echte verhaal begint vind ik de film wel een tikje wisselvallig. Het middenstuk is goed, maar soms wel erg langdradig. De training van Yoda is aardig, maar had imposanter gekund. Gelukkig blijft het allemaal redelijk boeiend en zorgt de humor ervoor dat het allemaal de moeite blijft. De chemie tussen Han Solo en Chewbacca, Han Solo en Leia en 3-CPO met R2D2 is zo ontzettend goed uitgewerkt dat je je eigenlijk geen moment stoort aan iets. En uiteraard volgt er nog een waanzinnig goed einde, met de confrontatie tussen Darth Vader en Luke, waarbij de meest bekende dialoog uit de geschiedenis van Star Wars volgt. Met recht een iconisch moment in de filmhistorie.

Maar is dit vervolg nou beter dan deel 1? Voor mij niet. Ik had persoonlijk meer met het oorsprongsverhaal van Luke Skywalker en de vernietiging van de Death Star uit de vorige film dan met het plot van TESB, ook omdat dit duidelijk een middenstuk van de trilogie is waar enorm naar het slot toe wordt gewerkt. Deel 1 voelde iets completer aan. Ik kijk enorm uit om de afsluiter van de trilogie weer op te zetten, benieuwd wat ik daar nu van vind. Had ook die film destijds slechts op 3 sterren beoordeeld, maar dat wordt ongetwijfeld een hoger cijfer, zoals ik A New Hope en nu ook deze Empire Strikes Back verhoog.

4* (was 3*)

You underestimate the power of the Dark Side. If you will not fight, then you will meet your destiny.

Deze afsluiter van de wereldberoemde trilogie vond ik jaren terug niet zo bijzonder, maar daar ben ik nu wel van mening over veranderd. Ik ben nog steeds geen fan van de serie, maar kan me er wel heel goed mee vermaken. Wat mij betreft ontlopen de 3 films elkaar nauwelijks of niet, behalve wat accenten. De ene film is wat meer duister, de andere wat luchtiger en de andere heeft een wat beter plot. Maar het is gewoon een zeer complete trilogie dat op een constant hoog niveau blijft. Ik vond A New Hope het meest interessante verhaal, The Empire Strikes Back had de beste sfeer en deze Return Of The Jedi heeft weer de luchtigste sfeer en een fenomenaal einde.

De start van dit verhaal bij Jabba the Hutt vond ik destijds flauw en oninteressant, maar nu kon ik me heel wat beter inleven en dan vallen die Muppet achtige wezens niet meer zo op als kinderachtig. Zijn ze natuurlijk wel, maar toch is het een vrij aardige start. Jabba the Hutt is natuurlijk zo'n heerlijk fout en slecht wezen. Wel matig hoe hij uiteindelijk dood gaat, door verwurging van een ketting. Dat had heel wat epischer gemogen. In het middenstuk worden de Ewoks belangrijk, wezens die ik jaren terug ook maar flauw vond. Nog altijd vind ik die lieve, grappige beestjes niet echt passen bij het verhaal, maar hun trouw aan de rebellen vind ik wel tof. Al ziet het er wel echt enorm knullig uit hoe ze de Stormtroopers steeds uitschakelen. Met zo weinig kracht zulke sterke tegenstanders uitschakelen, jaja. Sowieso zijn Stormtroopers wel echt dom volk in deze films zeg. Schieten nooit raak, doen de meest domme dingen en voegen buiten hun coole looks weinig toe.

Het mooiste deel van de film vind ik het slot, met de grootschalige aanval op de nieuwe Death Star en de confrontatie tussen Luke, Darth Vader en The Emperor. Die laatste ziet er behoorlijk kwaadaardig uit en had best een grotere fysieke rol in de film mogen hebben, maar goed, de focus ligt uiteraard op Darth Vader. Dat hij uiteindelijk alsnog zijn goede kant kiest was geen verrassing, maar toch is het mooi gedaan. Wel 2 kritiekpunten, ook hier weer erg makkelijk een vijand verslagen, door hem de diepte in te gooien. Had net als met Jabba the Hutt wat beter gekund. En het overlijden van Vader blijft apart. Ik heb wel theorien gelezen waarom hij sterft, maar het komt knullig over. Zijn mechanische hand is hij kwijt en hij wordt net als Luke even getroffen door de stroomstoten, maar om daar nu dood aan te gaan...voelde wat te simpel. Maar als geheel wat het een prima slot.

Verder weinig op ROTJ aan te merken. Mooie locaties, fraaie designs (zeker van het dorp van de Ewoks), goede soundtrack, geslaagde humor (de bekende castleden blijven gewoon uitstekend) en absoluut het echte Star Wars gevoel. Wat ik al zei, de 3 films ontlopen elkaar zo goed als niks.

Daarom geef ik dit deel ook dezelfde score, 4* (was 3*).

Ik zal ongetwijfeld een uitzondering op het gros van de mensen die al een review hebben getikt zijn,
maar ik ben geen Star Wars fan. Heb de films niet als kind bekeken, heb er geen nostalgische gevoelens bij. Wel alle vorige films gezien, maar that's it. Het is wel een interessante en best leuke franchise, omdat het zo grootschalig en episch werd. En personages als Han Solo, Luke Skywalker en Darth Vader zijn gewoon terecht iconen geworden.

Toch had ik best wel zin in deze zevende film, ondanks dat ik me er tot voor kort niet mee bezig hield. Wel de trailers gezien, die waren best goed. Wat mij tegen stond aan de 3 klassieke delen is dat de special effects gewoon niet kunnen tonen wat George Lucas eigenlijk in beeld wilde brengen. Daarom vond ik de trilogie van begin deze eeuw ook niet verkeerd. Eindelijk zagen de ruimteveldslagen er wel episch uit. Het plot was wel duidelijk minder, maar ik vond het zeker geen beroerde films. Maar dat zal ook komen door mijn gebrek aan Star Wars achtergrond dus. Ik moet volgend jaar de zes delen maar eens opnieuw gaan kijken, dan zal ik best wel bijdraaien, want ik ben na dit zevende deel best een tikje meer fan geworden.

The Force Awakens doet eigenlijk niks nieuws, maar misschien is dat maar goed ook. Alles en iedereen die je terug had kunnen brengen is zo ongeveer weer present. Allemaal heel wat jaartjes ouder, maar nog altijd zijn zij zeer gewenst. Het is een feest der herkenning, zelfs voor mij, laat staan voor de echte fans. Sommigen zullen dit te makkelijk vinden, maar ik vermoed dat de meeste fanboys ook niks anders willen. Harrison Ford is nog altijd briljant als Han Solo, Chewbacca is weer zijn trouwe sidekick en ook Leia doet haar ding, al was het best een kleine rol. De nieuwkomers bevielen me ook wel. John Boyega moest groeien in zijn rol, maar zeker richting het einde was hij ook helemaal geaccepteerd. Daisy Ridley speelt Rey en ik was er onder de indruk van. Hele charmante, leuke meid die ook best wel ass kicky in haar rol. Verder was ook BB-8 de nieuwkomer. Erg toffe robot, misschien wel de leukste die ik in een film zag. Gelukkig komen we R2D2 en 3-CPO ook nog even tegen, wat weer een leuke geste naar het verleden was.

Visueel is TFA echt waanzinnig. Ik heb de film in IMAX gezien, absoluut een meerwaarde. Zoveel kleuren, spektakel en creaties, echt genieten. Het geluid is ook overdonderend. JJ Abrams is absoluut de juiste man op de juiste plaats.

Wel jammer dat de scriptschrijvers af en toe zich er te makkelijk vanaf brachten. Weer een Death Star vernietigen, maar nu eentje van groter formaat. Aardig, maar we kennen het wel. En hoe kan het dat de 2 nieuwkomers plots zulke goede lightsabervechters waren? Tikje ongeloofwaardig. En mijn grootste klacht, de dood van Han Solo (hartelijk dank aan dat figuur op deze site die dit gister per ongeluk al spoilde, weg verrassing). Zo'n iconisch, groots karakter had een epischer einde verdiend. En ook wel wat meer rouw. Hij sterft, Chewbacca gaat even los en daarna is het allemaal vergeven en vergeten en start onze harige vriend zelfs met plezier een nieuwe reis met Rey. En nog een dingetje, die Darth Vader look a like was met helm al niet te indrukwekkend, maar zonder werd het wel wat lachwekkend. Domme zet dus om hem de helm af te doen. Mooi slot met Luke Skywalker trouwens. Het perfecte einde van deze film.

Kortom, ik heb me er goed mee vermaakt, laat staan dat de echte fans dit helemaal zullen doen. Prima humor er ook bij overigens. Maakte het allemaal prima verteerbaar.

4*