Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)

Prima "tussendeel" dat mooi de (ver)wording van Anakin vormgeeft. Hayden Christensen is niet een acteur die mijn ogen aan het scherm gekluisterd houdt, maar hij weet Anakins half-puberale opstandigheid, frustratie en agressie wel goed over het voetlicht te brengen, en Ewan McGregors formalistische Obi-Wan kan hem duidelijk niet in de hand houden. Mooi psychologisch spel, en Natalie Portman wordt steeds mooier.

        De FX zijn variabel van kwaliteit: bij de achtervolging van Zam Wesell door de lucht houden ze leuk het midden tussen min of meer realistisch en opzettelijk cheesy (die kleuren!), de vechtpartij met de drie monsters in de arena is iets teveel CGI, terwijl de slag op de grond daarna dan weer wat grover en overtuigender is. Gelukkig slechts een minimale hoeveelheid Jar Jar, en er is ook een inventieve sekwens op de lopende band met een letterlijke hoofdrol voor C-3PO, maar het hoogtepunt voor mij zijn toch de scènes met Obi-Wan op het zeer fraai vormgegeven Kamino. Na het teleurstellende Phanton menace maakt dit sterke tweede deel benieuwd naar het slot van deze trilogie.

Deze Star Wars film herzien.

Blijft ook een ontzettend leuke en fantastische film.

Vol met avontuur en aktie en enige ontroering.

En met mooie Cgi en ook prachtig tekenwerk.

Ook heeft deze film enige Cgi die wat minder sterk is.

De cast speelt uitstekend.

En de film is sfeervol en met de bekende prachtige Star Wars film muziek.

En ook het verhaal is weer mooi in elkaar gezet.

Weer van genoten.

Na meer dan 10 jaar geleden sinds mijn vorige herziening star wars weer opgezet.

Wat blijft dit een vermakelijke film, the special effects zien er nog steeds goed uit.

En een hele leuke cast.

Het begin blijft sterk het midden was Oke nadat de mannen van elkaar gescheiden waren.

Het slotstuk vond ik tegenvallen alleen maar non stop actie dat veel korter had gemogen.

En het eind gevecht tegen count Dooku vond ik niet zo indrukwekkend zoals destijds, vooral het gevecht met Yoda wat destijds een enorme verrassing was, is gewoon niet zo sterk meer.