menu

Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)

mijn stem
3,26 (2981)
2981 stemmen

Verenigde Staten
Sciencefiction / Fantasy
142 minuten

geregisseerd door George Lucas
met Hayden Christensen, Ewan McGregor en Natalie Portman

Padmé Amidala, die haar ambtstermijn als koningin van Naboo er op heeft zitten en nu een plaats in de senaat inneemt, ontsnapt tot tweemaal toe ternauwernood aan een aanslag op haar leven. Jedi-meester Obi Wan Kenobi's leerling Anakin krijgt de taak om haar te beschermen, en er begint iets moois te bloeien tussen de twee. Ondertussen onderzoekt Obi Wan de verbanden tussen de moordaanslagen, een separatistische beweging onder leiding van voormalig Jedi Count Dooku, en de bouw van een kloon-leger op een afgelegen planeet.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=CO2OLQ2kiq8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Shadowed
3,0
Beter dan 1.

Al is het geweld enzovoort wat milder. De cast is onder andere wat leuker om te volgen. Hierbij vallen vooral Christensen en Portman wel in de smaak, al is de chemie tussen beide wel wat standaard. Verhaal is wat interessanter om te volgen.

Weinig saai materiaal dit keer, en een aantal mooie actiescenes. Dit houd de film nog net kopje boven water, want die 142 minuten is hiervoor een vrij lange zit. Het hoort er natuurlijk wel een beetje bij, maar ja. Grappig dat Jackson perse een andere kleur wou hebben.

Vooral opnieuw naar het einde wel leuke scenes, maar een wat saai middenstuk, maar minder saai dan het vorige deel. Daarom krijgt het cijfer dus ook een kleine verbetering in vergelijking daarmee. Aan fantasie in ieder geval geen gebrek.

avatar van Fisico
3,5
Eindelijk nog eens de tijd genomen om I, II en III te herzien. Episode II is sowieso een sterker deel dan het licht teleurstellende The phantom menace. Een aantal personages zijn wat concreter waardoor ook de minder ingewijden mee zijn met het geheel. Jango Fett en diens gekloonde zoon Boba Fett krijgen een belangrijke rol in deze episode. Boba Fett krijgen we ook nog een aantal keer te zien in IV, V en uiteindelijk in VI aan de zijde van Jabba The Hutt.

Interessant aan dit tweede deel is de verdere ontwikkeling van de onstuimige en eigenwijze Anakin Skywalker. Hij kan moeilijk met zijn emoties om en laat er zich te veel door leiden. De liefde voor Amidala is één ding, zijn woede en wraakgevoelens ten aanzien van het Zandvolk is een ander paar mouwen. Wanneer zijn moeder sterft is het duidelijk waarom net Yoda gereserveerd was om Anakin op te leiden als Yedi.

Attack of the clones is een typische mid-episode. Erg afgerond is het allemaal niet, maar gelukkig gaat de spanning en het plot crescendo. De actiescènes zijn ruimer dan het eerste deel en zijn van een vermakelijk niveau. Al valt het wel wat tegen om Yoda te zien als een spring-in-het-veld tijdens het gevecht met Graaf Dooku om dan doodleuk na het gevecht verder te pingelen met zijn wandelstok. De acteerprestaties zijn niet top en ook de chemie tussen Portman en Christensen ontbrak wat, maar voor de rest is het plot en het script prima.

avatar van Hando
3,0
De romantiek in deze film slaat de plank volkomen mis. Anakin in ronduit creepy en dat een hoogopgeleide vrouw als Padme verliefd zou worden op zo'n onvolwassen jongen is volkomen ongeloofwaardig

avatar van mjk87
3,0
Hando schreef:
De romantiek in deze film slaat de plank volkomen mis. Anakin in ronduit creepy en dat een hoogopgeleide vrouw als Padme verliefd zou worden op zo'n onvolwassen jongen is volkomen ongeloofwaardig


Het zou nog kunnen als Anakin haar manipuleert middels The Force (waarom niet?) alleen blijkt dat nergens uit de film.

avatar van IH88
3,5
“I don't like sand. It's coarse and rough and irritating and it gets everywhere. Not like here. Here everything is soft and smooth.”

In Attack of the Clones zien we een Anakin die is opgegroeid onder de hoede van Obi-Wan Kenobi. Waar The Phantom Menace een nogal op zichzelf staande film was binnen het Star Wars universum, wordt er in Attack of the Clones echt toegewerkt naar de wereld zoals we die leerden kennen in A New Hope. We maken kennis met de clones/stormtroopers, het ontstaan van het Keizerrijk, en ook het plan van Darth Sidious wordt steeds duidelijker.

Attack of the Clones is een erg onevenwichtige film die wordt gekenmerkt door bijna tenenkrommende dialogen, een Hayden Christensen die niet weet te overtuigen als Anakin, en een overdadig gebruik van CGI. De scènes tussen Anakin en Padmé zijn ontstellend zwak, en de opbloeiende liefde tussen de twee wordt op deze manier voor de kijker een martelgang. Een laatste minpunt is de editing. De overgang van de ene scene naar de ander loopt niet altijd even lekker. Gelukkig doet Attack of the Clones ook veel dingen goed. Alle scènes met Obi-Wan zijn interessant, en McGregor is als meester overtuigender dan als leerling. Vanaf het moment dat Anakin zijn moeder wreekt en samen met Padmé Obi-Wan wil gaan redden, tot aan het eindgevecht op Geonosis, zit je geboeid te kijken. Yoda is bijna nergens beter, en zijn lichtzwaard gevecht met Count Dooku blijft geweldig. Prima acteerprestaties ook van onder meer Christopher Lee, Samuel L. Jackson en Ian McDiarmid. Een Star Wars film is altijd vermakelijk en Attack of the Clones heeft hoge pieken, maar ook erg diepe dalen.

avatar van horizons
3,5
Wel mee eens.

Maar: Van de ene kant is de groene stuiterbal wel fun maar van de andere kant had ik gehoopt dat Yoda alleen met de force duel zou aangaan.

McGregor is samen met McDiarmid het beste aan de film. Portman en Christensen hebben gewoon verschrikkelijke teksten.

avatar van IH88
3,5
horizons schreef:
Wel mee eens.

Maar: Van de ene kant is de groene stuiterbal wel fun maar van de andere kant had ik gehoopt dat Yoda alleen met de force duel zou aangaan.

McGregor is samen met McDiarmid het beste aan de film. Portman en Christensen hebben gewoon verschrikkelijke teksten.


Er zijn veel mensen die de manier waarop Yoda vecht belachelijk vinden. Ik heb het altijd wel kunnen waarderen. Christopher Lee vind ik ook geweldig, maar zijn rol is een stuk kleiner.

avatar van Grindhouse62
3,5
Ik herzie heel veel films vanuit mijn eigen enorm gigantische videotheek/collectie. Ik kijk gemiddeld elke dag sowieso 2 films of meer.Ik ben een liefhebber van o.a exploitatiefilms, B-Films en oude films wereldwijd en alle genres. Mij oudste film uit mijn collectie is uit 1915. Als de film Engelstalig of Duitstalig is gesproken dan ben ik niet afhankelijk van ondertitels, is de film anderstalig bv. Chinees e.d. dan zijn naast Nederlandse, de Engelse ondertiteling ook prima Ondanks mijn tik van herzieningen, ga ik natuurlijk ook iets nieuws niet uit de weg en hou het aanbod van Netflix in de gaten. Ivm met het uitkomen van de nieuwste Star Wars, nr 9, maar even alle 8 voorgaande delen in de herziening. Gistermiddag Episode I - The Phantom Menace (1999) / gisteravond Episode II - Attack of the Clones (2002) herzien en mij er weer prima mee vermaakt. Inmiddels Episode III - Revenge of the Sith (2005) al aan het kijken

avatar van tommykonijn
3,0
Zoals ik bij de nieuwe film, The Rise of Skywalker, heb aangegeven, heb ik alle Star Wars films de afgelopen tijd opnieuw bekeken. Het was een fijne filmervaring, maar ik zal wel bij een aantal delen mijn stem iets moeten herzien. The Phantom Menace had ik op drie sterren staan en die blijven ook (net) behouden. Nog altijd de minste film uit de reeks wat mij betreft.

Toch valt ook Attack of the Clones een beetje door de mand nu. De waanzinnig slecht geschreven romance tussen Anakin en Padmé is echt een doorn in het oog hier. Anakin wandelt eigenlijk al verliefd deze film binnen, nog voordat hij met Padmé - een meisje dat hij 10 jaar geleden voor het laatst gezien heeft - herenigd is. Niet veel later is hij al subtiel aan het verkondigen dat hij 'sindsdien iedere dag aan haar gedacht heeft'. Padmé lijkt, terecht, aanvankelijk niet helemaal gecharmeerd van alles wat Anakin uitkraamt, maar daar komt verandering in als de twee noodgedwongen op vakantie gaan. Nergens lijkt de vonk tussen deze twee op natuurlijke wijze over te springen. Het wordt je als kijker echt opgedrongen. Hayden Christensen en al zeker Natalie Portman zijn geen slechte acteurs, maar beiden wekken de indruk te worstelen met hun dialogen.

De avonturen van Obi-Wan Kenobi zijn een stuk interessanter, hoewel ook dit op een gegeven moment wat begint te rekken. Vanaf het gevecht in de arena tot en met het einde zit het echter wel weer goed met de film. Popcornvermaak pur sang. Qua effecten ziet het er bij vlagen wel al wat gedateerd uit, maar dat kan natuurlijk ook gezegd worden van de originele trilogie. Ik hoor van veel mensen dat ze een hekel hebben aan een vechtende Yoda, maar daar kan ik me niet zo in vinden. Zijn momentjes behoren tot de hoogtepunten van de prequels imo.

Een beetje wankel dus. Deze (chronologisch gezien) tweede Star Wars film heeft zeker enkele memorabele momenten en voelt ook qua verhaal niet zo overbodig of losstaand als The Phantom Menace, maar de dialogen (en daardoor ook de personages) zijn bij vlagen erg ongeloofwaardig. Dan scheelt het nog dat Lucas flink wat actie voor de kijker in petto heeft, want juist op de rustige momenten dreigt dit vrij gauw in te zakken.

3*

Jens van Eijk
Attack of the Clones is naar mijn mening een van de zwakste Star Wars films. De romantiek tussen Anakin en Padmé is echt niet om aan te zien, Anakin komt over als een geobsedeerde psychopaat. Ik voel geen enkele chemie tussen die twee in deze film, en dat is toch wel één dieptepunt aangezien de film zich daar eigenlijk voornamelijk op focused. Ewan McGregor daarentegen steelt in dit deel de show. Waar hij in deel 1 het eigenlijk liet liggen en vrij slecht acteerde, is in deze film eigenlijk elke scène met Obi-Wan interessant en overtuigd hij wel. De film wordt eigenlijk gered vanaf het moment dat Anakin naar Tatooine vertrekt om naar zijn moeder te zoeken, vanaf dan gaat het tempo ietsjes omhoog en worden de scènes met Anakin ook wat interessanter. Count Dooku is ook een vrij underdeveloped character wat de film ook niet beter maakt, hoe goed ik Christopher Lee ook vind Count Dooku is gewoon niet interessant.

avatar van rep_robert
2,5
mjk87 schreef:
(quote)


Het zou nog kunnen als Anakin haar manipuleert middels The Force (waarom niet?) alleen blijkt dat nergens uit de film.


Dat zou hem nog creepier maken Maar het is wel een goede vraag die Poe en Finn zich afvragen in TROS.
"did she used this power on us?"

Gast
geplaatst: vandaag om 12:08 uur

geplaatst: vandaag om 12:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.