Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)

Attack of the Clones is het tweede deel in de Prequel trilogie. In A New Hope wordt hier al aan gerefereerd, Obi-Wan zegt tegen Luke dat hij samen met diens vader, Anakin in de Clone Wars heeft gevochten. En Anakin was 'The best star pilot in the galaxy and a dear friend'.

Dus daar ze we dan, zo'n 10 jaar na the Pantom Menace. Anakin is inmiddels een jong volwassenen en Obi-Wan heeft een baard. In de lift onderweg naar Padmé grappen ze en grollen ze over de fratsen van de laatste 10 jaar. Ja, dit zijn dikke vrienden, dat zie je meteen. Wat me tegenstaat in deze eerste scene is dat ons verteld moet worden dat Obi-Wan en Anakin vrienden zijn. Bij A New Hope zie je de vriendschap tussen Han Solo en Luke gaandeweg groeien over de film, daardoor voel je je veel meer betrokken bij het lot van de heren en komt de vriendschap een stuk geloofwaardiger over. Op zich geen ramp, maar wel als je je beseft dat dit gegeven, de vriendschap tussen Obi-Wan en Anakin de basis vormt voor de hele film. Bovendien maakt deze scene heel deel I overbodig aangezien we amper met Obi-Wan hebben kennis kunnen maken, omdat hij eigenlijk overal buiten werd gehouden en in plaats daarvan zat te jammeren op het schip. Anakin is 10 jaar ouder en een compleet andere acteur en Qui-Gon is ook al dood.

Komen ze aan bij Padmé. Vanaf het begin wordt duidelijk dat dit het love story moet worden van de film. Echt realistisch geschreven is dit niet, ongepaste opmerkingen, klagen over Obi-Wan, kinderen uitmoorden, een moeder complex en voortdurend praten over jezelf is nou niet echt een goede basis van verliefdheid. Wederom is dit veel beter gedaan in a New Hope en Empire, daar ontstaat de liefde tussen Han en Leia veel geleidelijker en is wederom veel geloofwaardiger. En waaruit moet dan blijken dat ze verliefd zijn? Nou ze glimlachen continue naar elkaar en rollebollen door het gras en begeven zich van de ene romantische locatie naar de andere. Van een nep Venetië naar gigantische CGI watervallen, het kan niet op. Man wat zijn ze verliefd. 'Ik heb een hekel aan zand, dat is zo grof en ruw, jij niet, jij bent lekker zacht'.

Maar goed, ik loop weer eens op de zaken vooruit. De Jedi's hebben een missie: Padmé beschermen. Maar als je ziet hoe dat dan is uitgewerkt... man man man. Ten eerste wil mevrouw dat de beveiligingscamera's uitgaan. Lekker handig, kun je haar dus ook niet in de gaten houden. Ten tweede ligt mevrouw in een soort penthouse voor half open ramen te slapen, waardoor jan en alleman kan zien dat ze er ligt. Nooit van een bunker gehoord, George? Dan komt er dus zo'n drone die haar moet vermoorden. Hoe doet hij dat? Met giftige rupsen. Weet je wat beter werkt? Een laser gun of raket! Ze ligt voor een open raam dus dat is een makkelijk doelwit. Gelukkig 'voelt' Anakin gevaar en stormt hij naar binnen. Dan volgt één van de meest ongeloofwaardige scenes uit de film: Obi-Wan sprint uit het raam en gaat aan die drone hangen om dat ding te volgen tot de daadwerkelijke persoon achter de aanslag. Dit zo zo ondoordacht en in strijd met zijn personage in A New Hope dat het zelfs die film bijna verpest. Voor het zelfde geld heeft dat ding een self-destruct functie, dan stort hij dus gewoon te pletter.

Vervolgens gaan Anakin en Padmé op reis samen. Want hij moet haar beschermen of zoiets? Dit terwijl de Jedi counsel het niet vertrouwd. En in plaats van onopvallend te gedragen gaan ze naar de meest open en exotische locaties. Prima geschikt voor een aanslag.

Uiteindelijk worden ze natuurlijk allemaal gevangen genomen en komen we aan in de Arena Scene (goed opgelet bij Gladiator George? Overigens jat hij ook rijkelijk uit Blade Runner). Dat is best een spannende scene tot die vermaledijde lightsabers tevoorschijn komen. Zoals we al hadden gezien in deel I maken vijanden zoals Droids geen schijn van kans wanneer de Jedi de beschikking hebben over hun lightsabers. Nu dus ook weer niet, waardoor dit hele gevecht totaal ontdaan wordt van spanning. Sowieso wordt er overmatig gebruik gemaakt van lightsabers. Dat was in deel IV tot VI een stuk minder, in die films zit er totaal minder lightsaber actie dan in deze ene scene. Het beheersen van the Force heeft ook niks te maken met het vechten met een lightsaber. Een Jedi heeft niet per definitie een Light Saber en een Sith al helemaal niet (niet voor niks zegt de keizer in deel VI meerdere malen dat het een Jedi Weapon is, de enige reden die ik kan bedenken dat Vader er ook eentje heeft is omdat hij ook een Jedi is geweest).

Sterker nog, in deel V zegt Yoda tegen Luke, als die zegt dat hij een 'Great Warrior' zoekt: 'War does not make one great'. EN over het beheersen van the Force: 'Size Matters Not'. In het geval dat er wordt gevochten met light sabers, zeker in de overdaad in deze film, is een fysiek voordeel ook een voordeel in het gevecht. Niet voor niks moet Yoda allerlei fratsen uithalen wanneer hij met een mini-lightsaber aan het vechten is tegen iemand die twee keer zo groot is. Dit druist tegen alles in waar the Force voor staat, het is onbegrijpelijk dat Lucas dat zelf ook niet snapt. DIe denkt kennelijk dat de Fanboys alleen maar NOG MEER lightsaber gevechten willen zien (vandaar ook de belachelijk lange eind battle in deel III). In deel VI zegt Obi-Wan dat een lightsaber een overblijfsel is van vroegere tijden, aangezien de Jedi de beschaving al 1000 generaties bewaakt. Zo'n lightsaber is dus duidelijk gemaakt voor een mens van normale grootte, geen dwerg van amper een meter of een of andere kerel met octopus tentakels aan zijn hoofd die zichzelf makkelijk zou kunnen verwonden.

Dan komen we bij de Clones. Het moge duidelijk zijn dat in deel IV, toen er werd gesproken over the Clone Wars, dat hier nog geen invulling is gegeven. Mijn idee was juist dat ze tegen de clones zouden vechten; dat er een soort invasie van clones was en dat er een soort nood-dienstplicht zou worden ingesteld waarbij iedere man zou worden opgeroepen om te vechten tegen deze clones. Dit ligt ook veel meer in lijn met de acties van de Storm Troopers in deel IV - VI, daar zijn het overduidelijk individuen en dus geen clones. Misschien zijn sommigen zelfs vrijwillig bij het leger gegaan en zijn het beroepsmilitairen, want waar komen anders al die generaals vandaan? En kom nu niet aan met dat Clones een beperkte levensduur hebben omdat ze sneller verouderd zijn want dat is er later pas bij verzonnen. Maar nee, kennelijk heeft iemand tien jaar voor deel II al de clones besteld, want ze zijn bijna allemaal klaar. Het moge inmiddels we duidelijk zijn dat Palpatine dit heeft gedaan, want hijzelf stelt voor zo'n leger te bestellen in de Senaat. Wanneer dat dat eindelijk is goedgekeurd is het leger al zo goed al klaar. Dat moet toch op zijn minst vragen oproepen in de senaat? Hoe dom zijn die mensen, en waarom hebben de Jedi's in de counsel dit niet door.

Dit soort compleet onlogische zaken, tezamen met wederom matig acteerwerk en regie (oersaaie cameravoering, dialogen tussen de actie scenes door zijn allemaal op dezelfde manier gefilmd) en lelijke overdadige CGI en super steriele omgevingen maken dit welhaast een grotere teleurstelling dan deel II. Wat nog het meest storende is, dat we van een boel zaken moeten uitgaan dat het zo is, er wordt vrij weinig uitgelegd. Dat maakt deel IV juist zo sterk, aan de hand van Luke wordt ons uitgelegd hoe de vork in de steel zit. Dat maakt de originele trilogie een veel beter kijkbaar geheel.

Duidelijk de minste van alle star wars films maar evengoed nog wel vermakelijk.

Ik las dat darth maul in de animatieserie weer terugkomt dan denk ik van hoe kan dat nou hij ging in 1 toch dood?

Al duidelijk beter dan Phantom Menace. Helaas nog steeds wel erg veel CGI, de dialogen zijn erger dan ooit (echt heel heel heel erg) en het is flink doorbijten met die vreselijke romance tussen Anakin en Padmé. Dat ligt aan het schrijfwerk maar ook erg aan het spel van Christensen. Anakin speelt zo'n belangrijke rol in deze prequels en in deze film wordt echt gebouwd aan de relatie tussen Anakin en Padmé en de transformatie van Anakin naar de Dark Side, maar dan moet je wel een acteur casten die dat gewicht kan dragen. Christensen is gewoon vreselijk tot hij wat van zijn slechtheid kan tonen in pakweg het laatste uur van de film, waarin alles enigszins loskomt. Dan begint de film ook zowaar ietsje meer als een Star Wars-film te voelen. In de muziek, toch al een duidelijke vooruitgang ten opzichte Episode I, zijn weer de bekende deuntjes voorzichtig te horen en er wordt ook weer wat meer gereisd door de ruimte en naar verschillende planeten en mooie locaties. Theed ziet er erg nep uit mijn duidelijke (computer)decors, maar verder heeft de film toch een hoop alleraardigste locaties te bieden.

De cast valt wel wat tegen. Christopher Lee is een zekerheidje en maakt van een saaie rol nog iets, maar McGregor is een beetje een houten klaas en teleurstellend genoeg is Portman een heel stuk minder leuk. Vooral omdat haar personage niet meer zo boeiend is. Een hoop gezaag rondom de romance met Anakin (vreselijk dat kleffe gedoe op het weelderige Badoo), en Padmé lijkt eerder jonger en naïever dan ouder en wijzer geworden. De relatie tussen Anakin en zijn moeder is duidelijk erg belangrijk geweest voor de transformatie van Anakin, dat is op zich best goed geschreven. Maar als je dat dan ziet had je alleen maar meer gewenst dat er en voor een goede acteur was gekozen en we in Phantom Menace echt meer hadden gezien van Anakins leven op Tatooine, met serieuze aandacht voor de relatie met zijn moeder. C-3PO en R2-D2 zijn weer present, maar helaas wordt er weer weinig met ze gedaan, maken ze onderdeel uit van een reeks cameo's en ietwat te opzichtige verwijzingen.

Wat de actie betreft is Attack of the Clones duidelijk al wat beter dan Phantom Menace. De zwaardgevechten zien er beter uit, de tegenstanders zijn interessanter en de actie is wel goed gedoseerd. Hoewel er op het einde wel eigenlijk echt sprake is van overdaad. We krijgen een finale of drie, ditmaal niet tegelijk maar achter elkaar geplakt, en hoewel zoiets als de veldslag een stuk interessanter is dan die in de vorige film (die lasers die door de zandwolken vliegen zijn prachtig) is het toch vooral weinig interessante luidruchtigheid. Ook wel wat dubieus dat Padmé opeens een pure actieheld is en "toevallig" ook even na een aanval er schaarser gekleed bij gaat lopen. Ook duiken er ineens van die slechte comic relief-momentjes op. Maar goed, het is niet hoogstand maar is het bekijken nog wel waard. 2.5*.

Ook dit tweede deel eens her bekeken en vond deze toch beter dan het vorige deel. Het verhaal wist me toch meer te boeien en de actie was ook beter. Het acteerwerk was niet slecht. Er zaten minder langdradige stukken in dan in het eerste deel.

Opnieuw heel wat gebruik van CGI, de ene keer beter dan de andere keer.

'k vond hem wel het bekijken waard.

Deze zomer ben ik eindelijk maar toch begonnen met het herkijken van Star Wars, van episode I tot VI. Episode I was mij eigenlijk enorm meegevallen, ondanks z'n slechte reputatie. Voor deel II geldt dat dit waarschijnlijk het deel is dat ik het meest gezien heb (ik had altijd al een voorkeur voor Attack of the Clones en The Empire Strikes Back); maar de laatste keer is alweer een tijd geleden en ik was bang dat het wellicht nu toch tegen zou vallen.

Maar nee hoor, ik heb als vanouds heerlijk genoten van Attack of the Clones. Ja, het heeft z'n mankementen, en mensen die de film een slechte beoordeling geven hebben op veel punten gelijk. Het acteerwerk is veelal matig, de dialogen weinig soepel en de meeste onderlinge relaties zijn ook niet helemaal zoals ze zouden moeten wezen. En iedereen met enig gezond verstand en ogen in z'n hoofd moet toch kunnen bedenken dat het niet heel verstandig is om Anakin en Padmé met z'n tweeën uit picknicken te sturen? Maar the Dark Side clouds everything, blijkbaar...

En toch, en toch... Ik heb hier in het verleden ooit eens vier sterren aan gegeven, en daar ga ik niks van afhalen. Ik vind deze film nog steeds geweldig. Alles wat ik me kon herinneren (de lopende band! De arena! Clones! Count Dooku!) was nog steeds even spannend als de vorige keren. De romance tussen Padmé en Anakin is weliswaar niet helemaal goed uitgevoerd, maar in concept vind ik het eerlijk waar een heel goede verhaallijn. Gescheiden door tijd, positie en verplichtingen, maar toch tot elkaar aangetrokken. Padmé is een heel stuk losgekomen sinds ze geen koningin meer is, en ik denk dat Anakin een zachtere, vrouwelijkere kant in haar naar boven haalt. Ze is verstandig genoeg om de romance in de kiem te smoren, totdat het lijkt dat ze beiden zullen gaan sterven. En als ze eenmaal toegegeven hebben, is er geen weg meer terug. Ik vind het fascinerend hoe relatief kleine gebeurtenissen kunnen leiden tot het grootse drama dat ons nog te wachten staat in komende delen. Nu ik de delen allemaal achter elkaar kijk, valt het me pas op hoe ze samenhangen. In het begin van de film zegt Obi-Wan tegen Anakin: 'Why do I get the feeling you're going to be the death of me?' En ineens daagde het me: hij heeft gelijk. Anakin gaat Obi-Wan doden... Dat wist ik al veel langer, maar pas nu komt de samenhang.

Ik denk dat dat laatste ook een belangrijke reden is dat ik dit deel zo graag zie. Het is een inleiding op het grote drama dat zich in deel III zal voltrekken, om vervolgens de oorspronkelijke trilogie in te luiden. Wat je ook aan te merken hebt op deze film, de samenhang met de andere delen is sterk aanwezig. Dit wordt in de muziek ook nog eens benadrukt, door flarden uit Duel of the Fates uit episode I, en, belangrijker nog, The Imperial March terug te laten komen.

Sowieso is de muziek een van de sterkste punten. John Williams gebruikt de bekende thema's heel goed, en geeft ons ook nog een schitterend nieuw thema, dat tegelijkertijd romantisch én helemaal Star Wars is. Daarnaast zijn de kostuums weer fascinerend, evenals de kapsels van Padmé (hoe krijgt ze dat toch voor elkaar?). Over de choreografie van de gevechten kan ik evenmin klagen, en ik ben altijd erg enthousiast over Yoda in actie.

Ik weet dat ik bevooroordeeld ben en de film door een nostalgische bril zie, maar ondanks de vele mankementen vond ik Attack of the Clones fantastisch. Nu zie ik een beetje op tegen het herkijken van het derde deel, waarin er zoveel mis gaat. Deel 2 is tenminste nog een soort van hoopvol - misschien is dat de reden dat mijn voorkeur naar dit deel uitgaat. Tegelijkertijd weten we dat het niet veel langer meer goed kan gaan. Zoals Yoda al zegt: The shroud of the Dark Side has fallen.

Na een herbekijking toch maar verhogen van 3* naar 3.5*. De (iets minder) jonge Anakin is nog steeds ongelooflijk irritant/slecht, maar daar heb ik leren langs kijken

Pfoe.

Deze heb ik ooit nog in de bioscoop gekeken. Niet echt m'n keuze toen, vond er ook niet veel aan maar blijkbaar toch een halfje extra, voor de effecten dan neem ik aan. Al kan ik het me nu amper nog inbeelden.

Net zoals in deel I valt op dat de effecten enorm hard verouderd zijn. De vistas ogen troebel, de decors missen detail en het green screen is té vaak opvallend aanwezig. Maar niet enkel de CG schiet tekort, wanneer CG-vliegtuigjes in sommige scenes toch in het echt nagebouwd zijn, oogt het allemaal bordkarton en goedkoop.

Komt nog eens bij dat de designs in deze film echt lelijk zijn. Saaie steden, lelijke en kitscherige kleuren en brakke alien designs. Het lijkt helemaal nergens op. Pijnlijkste zijn nog die drie CG wezens die de grootse finale inleiden. Alsof ze uit een derderangs spel weggelopen zijn.

Nog opvallend qua design de wardrobe van Portman. Lijkt wel een pop-concert de eerste twee uur. Ze kan niet van scene wisselen zonder een nieuw, uniek ensemble aan te trekken. Toch vreemd want het past niet echt bij haar karakter, noch bij haar functie, maar Lucas zal zich wel geamuseerd hebben.

Acteerwerk blijkt ook een enorm probleem. Het is raar, want hoewel ik bijv Portman en Jackson niet enorm hoog inschat, zijn het toch wel degelijke professionals. Toch maakt Lucas het klaar om hen af en toe als derderangsidioten op het scherm te laten verschijnen. Dialogen lopen vaak voor geen meter en er wordt ook erg vaak geknipt naar weirde gelaatsuitdrukkingen die te lang aangehouden worden.

Wie wél echt gewoon barslecht is, is Hayden Christensen. Zijn avances naar Portman in het begin zijn gewoon creepy en smerig, het romance is zowat de slechtste screenromance ooit en zijn draai naar de dark side is al even ridicuul. Echt een dramatische keuze, voor wat toch de hoofdpersoon is van deze trilogie.

Verhaal is verder ook niet al te boeiend. Een gehele scene wordt hernomen uit deel IV (geloof ik - de dood van Anakin's moeder), het plot tegen de republiek is kinderlijk en de personages zijn allen wat onnozele karikaturen. Het is allemaal niet serieus te nemen, jammer genoeg doet de film dat zelf wel, waardoor het meer dan twee uur pure, lelijke, kitscherige kolder is. Niet om aan te zien.

0.5*

Star Wars: Episode II - Attack of the Clones

Dit was toch wel de meest tegenvallende Star Wars film die ik tot nu toe heb gezien en waarschijnlijk zal zien. Attack of the Clones vond ik persoonlijk niet zo speciaal. Had een betere film verwacht na het slechte begin van het prequel dankzij Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999). Toch vind ik Attack of the Clones wel slechter, ik vond er weinig pit in zitten en hij kakte vaak in waardoor ik vaak bijna in slaap viel. Ik vind dat ze met Attack of the Clones toch wel Star Wars een beetje verzieken zeker met de CGI kunsten die men in 2002 al kon tonen is deze film ver onder maat.

Ik vond het verhaal ook niet zo speciaal. Het acteerwerk was redelijk maar ik vond dit deel van Star Wars niet zo speciaal. Waar Lucas ooit zijn personage's heerlijk bedacht, Chewbacca, C-3PO, Luke, Darth Vader etc. maar ik vind deze serie niet echt een spektakel. Ik vind het serieus leuk om te weten hoe Darth Vader gegroeid is, daar ligt het niet aan. Het is gewoon de verhouding en hoe het gebracht word wat deze film een downer maakt. Kijk naar de wezens in deze film, waar ze tegen moesten vecht in de ring. VERSCHRIKKELIJK! Ik kan hier ook niet veel over typen, ben een beetje geschokt van het resultaat.

2.5*

Pain, suffering, death I feel. Something terrible has happened. Young Skywalker is in pain. Terrible pain.

Opnieuw bekeken en waar ik er destijds nog wel tevreden mee was, vind ik dit tweede deel van de moderne trilogie echt niet meer zo heel interessant. Sowieso blijven dezelfde klachten die ik bij The Phantom Menace ook had; deze cast spreekt niet aan, de CGI is te gladjes en opzichtig aanwezig en het echte Star Wars gevoel dat de oude delen opwekten mis ik hier. Ofja, het nu beter dan bij TPM, maar alsnog kan dit niet tippen aan de oude delen.

Het eerste uur is niet om doorheen te komen, zo enorm saai. Pas daarna weet het verhaal enigszins te boeien en zo richting het einde is het wel amusant, met de grote clash als hoogtepunt. Ook de gewaardeerde namen uit de oude trilogie zoals C-3PO en R2D2 weten niet echt op te vallen. Ze lijken vooral mee te doen om de fans te pleasen. Jammer, want ze zijn wel degelijk interessant. Maar ze zijn nog altijd beter dan de meeste leden van de cast van de nieuwe delen. Portman bakt er niks van, Hayden Christensen is erg slecht en zo weet eigenlijk niemand iets bijzonders te laten zien. Slechts Christopher Lee zet een goede rol neer, maar dat is niet zo heel vreemd aangezien de man een acteur van wereldformaat was.

Nu nog alleen de afsluiter van deze trilogie bekijken, maar dat zal ook wel weer een teleurstelling worden. Deze Attack of the Clones was vooral een lange en te vaak saaie zit. Iets beter dan de voorganger, maar het scheelt weinig.

2,5* (was 3,5*)

Duidelijk beter dan Phantom Menace zoals menigeen hier al aangaf, maar nog steeds beneden maat. Na Rogue One toch maar deze trilogie weer een kans gegeven maar telkens als ik ze opzet weet ik waarom deze films z'n reputatie hebben. De fans mogen echt in de handjes wrijven met de films van Disney na deze trilogie.

Je bedoelt hopelijk niet die twee zielloze Disney producties die de naam Star Wars amper mogen dragen.

Hahaha. Ja, die bedoelt hij.

Die bedoel ik ja minus het zielloze...

Als de naam van Lucas er niet bijstaat, wordt door sommige Star Wars fans al snel het woord zielloos gebruikt . Wat AotC dan zo zielvol maakt en TFA of Rogue One zo zielloos, wordt nooit uitgelegd. Dat de inbreng van Lucas bij de beste Star Wars film (The Empire Strikes Back) minimaal was wordt al snel vergeten...

Het roze bril effect ofzo.

Ik wil het best uitleggen hoor, het is vooral dat Lucas een verhaal bedenkt en manieren zoekt om dat verhaal uit te voeren en Abrahms de opdracht krijgt om een vervolg te maken en wat fanboy ideeën in zijn hoofd heeft en leuke technieken weet en daar dan het verhaal omheen schrijft. Overigens is het niet zo dat 'we' de nieuwe films slecht vinden omdat Lucas ze niet heeft gemaakt, het is andersom. We vinden ze slecht en aangezien Lucas ze niet heeft gemaakt is dat een oorzaak . Ik vind Episode 5 overigens het beste van de filmreeks.

Overigens valt het best mee dat Lucas weinig met Episode V van doen zou hebben, wie heeft immers het hele verhaal bedacht? Lucas trok zich wat terug omdat de eerste film heel zwaar voor hem is geweest, maar hij was nog steeds zeer belangrijk. Deel 7 en Rogue One zijn de enige films waar Lucas echt niets aan gedaan heeft.

Hier wordt zo uitgebreid mogelijk uitgelegd waarom Episode 7 niet goed is. Als jij het een goede film vind is dat natuurlijk erg fijn voor jou, maar helaas kan ik niet anders dan het slecht vinden.

baspls Ik denk dat ik niet heel veel moeite hoef te doen om net zulke youtube filmpjes over A Phantom Menace, Attack of the Clones & Revenge of the Sith te vinden. Sowieso, youtube is geen waarheid.

En Lucas mag dan wel wat bedacht hebben (Valerian and a City of a Thousand Planets is calling) en iets heel moois begonnen zijn. Met de prequel trilogie vergaloppeerde hij zich op veel vlakken, alleen vanaf order 66 in Revenge of the Sith kwam het goed. En ja, Abrams mag dan in opdracht hebben gewerkt dat deed Kershner ook.

Nee inderdaad, maar ze noemen hele goede punten in die video die te snel terzijden worden geschoven. Namelijk dat Episode 7 gewoon een remake van deel 4 is met talloze imitaties van shots uit de originele trilogie en dat het verhaal totaal niet klopt. Ik snap veel kritiek op de prequels niet, Ja Jar Jar is irritant en ja Christensen is niet heel goed gecast, en ja Episode twee heeft een aantal teleurstellende effecten, maar verder? Het verhaal klopt, het is origineel en creatief.

Met Kershner was heel anders. Lucas heeft hem gevraagd de film in zijn plaats te regisseren omdat het zijn oude leraar van de Filmacademie was en hij het zelf te zwaar vond. Lucas' verhaal was 3 delen, dus Episode V is geen gedwongen vervolg. Abrams moest gewoon een excuus zien te vinden voor een vervolg omdat Disney zonodig meer films wilde maken terwijl het verhaal eigenlijk gewoon klaar was.

Lucas kwam met een origineel verhaal. Dat kun je leuk vinden of niet. Nu met fanboys als Abrams en Edwards zien we films met veel shots die eigenlijk alleen maar een herhaling van zetten zijn. Dat zullen veel OT fanboys erg kunnen waarderen, maar ik zie graag een film die me weet te verrassen en me weet te boeien. TFA en RO deden dat beide niet voor mij. Niet dat ze slecht zijn, verre van dat, maar echt heel interessant zijn ze ook niet.

Het boeiend verhaal raast maar door, vol effecten !! In één adem uitgekeken, hoedje af George Lucas

Wat een gedrocht van een film. De duistere luchtigheid van de oude films is hier verworden tot infantiel gedoe. De hele film bekroop mij het gevoel dat ik naar Nickelodeon aan het kijken was. En die special effects, mijn god, die zijn gewoon minder overtuigend dan twintig jaar eerder.

Ik lees hierboven dat de fans het jammer vinden dat Lucas niet betrokken is geweest bij het laatste deel, maar afgaande op de eerste twee delen lijkt mij dat juist een zegen. Ik heb dit werk van hem bij vlagen schaterlachend aanschouwd, en dat was niet vanwege de humoristische verschijning van Hayden Christenen. En dan staat deel drie ook nog op de planning..

Prima dat je er niets aan vindt.

Maar doe niet net alsof je mening op argumenten gebaseerd is, want argumenten geef je niet.

Je praat alleen anderen na.

Beste Graaf Machine (vreemde nickname, is dat een bevel?)

Een wild idee wellicht, maar zou het zo kunnen zijn dat van de bijna drieduizend stemmers een aantal dezelfde mening als de mijne is toegedaan? Wat bedoel je eigenlijk precies? Een vrij nutteloze bijdrage van je, sterk staaltje de pot verwijt de ketel.

Minste Star Wars film tot nog toe.

Het eerste uur is gigantisch saai en ik ergerde me kapot aan Hayden Christensen. Wat een gruwelijk slechte acteur is dat zeg. Totaal ongeschikt om de hoofdrol in een grote reeks als dit te vertolken. Totaal geen chemie met Portman en z'n gezichtsuitdrukkingen zijn om in huilen uit te barsten.

Ook Ewan McGregor komt totaal niet uit de verf, net als in het eerste deel. Normaliter geen slecht acteur, maar voor deze rol ongeschikt.

Het einde maakt gelukkig nog best het een en ander goed, dat is tenminste wat leuker en spannender om naar te kijken. Wanneer Christopher Lee op het toneel verschijnt wordt het meteen een stuk beter.

Het eindgevecht is enorm over the top maar wel vermakelijk om te zien. Het hele universum ziet er verder allemaal té gemaakt uit naar mijn mening. Het niveau van de CGI is om te janken.

Ik kan hier geen voldoende voor geven, zoals gezegd tot nog toe het minste deel van de hele Star Wars reeks.

Vind ik ook. Zelfde gedateerde cgi effects als bij Phantom Menace. Alleen vond ik deze soms wat hyperactieve scenes hebben, maar ook scenes met warrige dialogen tussen Skywalker en Padmé. Nogal hak op de tak allemaal. Phantom Menace vond ik net als deze visueel erg lelijk, maar tergend saai en deze vond ik dan weer te warrig en te hyperactief soms. Revenge of the Sith gaat nog wel, maar voor mij hadden deze 3 films niet gemaakt hoeven worden ook al was het qua verhaal, concept en ideeën vernieuwend (geen fan pleasers).

Waarom überhaupt het mysterieuze van Darth Vader verknallen door zijn backstory te verzinnen en te verfilmen...

Minste van de hele reeks t/m 7 wat mij betreft.. enige positieve is dat dat iritante wezentje uit het deel hiervoor is geelimineerd ?

Het ziet er allemaal behoorlijk goed uit in deze film, met name Natalie Portman maar de romance van haar personage met Anakin sleept maar en weet niet te overtuigen. De lopende band van de klonen vond ik dan wel weer aardig net als de sprinkhaan en de ratachtige.

Redelijk.

Slecht.

Een film die de herkijkbeurt niet goed verteerd. Heel slecht geschreven, belachelijke dialogen, en gewoon weinig tot geen interessante gebeurtenissen. Het Anakin-Padmé verhaal is tenenkrommend slecht naar beeld getoverd. Het laatste half uur aan vechten in de arena maakt stukken minder indruk dan strijd aan het einde van The Phantom Menace, maar het zorgt voor minder dialogen en dat is in deze al positief. Het stukje Yoda tegen Dooku redt nog een klein beetje de eer, al is het maar omdat het tof is Yoda in lightsaberactie te zien.

Hayden Christensen als Anakin is een mijlpaal in slecht acteren, al valt eigenlijk iedereen door de mand, ook de gevestigde waarden à la Ewan McGregor. De personages en dialogen zijn simpelweg te slecht geschreven om iets van te kunnen maken.

En visueel overtreft deze film ook alle lelijkheid. Intussen behoorlijke gedateerde CGI is al wat de klok slaat. De personages huppelen zichtbaar verloren rond in een doolhof van green screens. De gebruikte kleuren zijn spuuglelijk. George Lucas faalt compleet als regisseur met deze.

Prima film die gewoon goed klopt met de latere delen. Over smaak valt niet te twisten en ook ik heb enkele op- en aanmerkingen op sommige stukken van de film maar dat neemt niet weg dat ik het wel gewoon een leuke en goede film vindt.

De lage scores snap ik niet en zal ik ook niet snappen. Dat gezeur over de dat de originele eerste drie delen zoveel beter zijn dan de prequels en nu ook de sequels. Als je objectief kijkt naar de OT zijn die soms ook tenenkrommend slecht geacteerd (vooral deel IV, de latere twee delen waren iets meer te pruimen) en zaten er ook belachelijke figuren in zoals Salacious B. Crumb of de Ewoks. En dan kun je wel gaan zeggen dat het in die tijdgeest past maar dat is Jar-Jar Binks ook ten tijde van de de prequels (ook een belachelijk figuur trouwens).

Neem het verhaal van de Ewoks in deel VI...., die teddybeertjes zijn in staat om al onze vrienden gevangen te nemen inclusief dus onze Jedi Luke en scherpschutters Han en Chewie, en uiteindelijk ook zowat The Empire ten val te brengen... en dat wordt wel door de zogenaamde OT puristen geslikt als zoete koek...

Ik persoonlijk bekijk elke film op zich en plaats ze inderdaad in de juiste tijdgeest en technieken van die periode. De verhalen zijn allemaal goed aansluitend gemaakt en zijn best allemaal prima. Je hebt de wat mindere er tussen zitten maar om ze meteen mega lage cijfers te geven is naar mijn mening gewoon meeloperij van de meesten. Een trend die is ingezet en waar de klaarblijkelijk veel SW fans niet tegenin durven te gaan.

Nou geloof me (of niet ?) ik ben wat dat betreft echt een SW nerd, heb alle films inclusief de animatie series, ik spaar alle comics en ga zo maar door....en ik durf wel te zeggen dat de prequels leuke en goede films zijn.

Een prima vervolg/prequel.weer een goeie cast.een prima verhaal.ik hou wel van de star wars reeks.heb lang gewacht met zien van de reeks,dacht altijd dit is niks voor mij.was bij een kameraad die de films had en zei moet je eens een keer zien.dus hebben we een deel gezien en ik was meteen verkocht.dat is nu 13 jaar geleden ongeveer.en heb ze nu zeker in de verzameling.en daar ben ik blij mee.