Meningen

I only know one truth: It's time for the Jedi... to end

Vandaag gezien en ook al ben ik geen echte fan van de reeks, ik kijk er wel graag naar want de films steken over het algemeen erg goed in elkaar en het epische, grootschalige gevoel hangt altijd over de verhalen heen. Zo ook bij The Last Jedi, die niet overdreven origineel is, maar wel weer doet waar Star Wars gewoon goed in is. Zowel de nostalgische fan als de nieuwe generatie worden uitstekend bediend met alles wat de franchise groot heeft gemaakt. Het is leuk om weer oude bekenden te zien (met een best wel erg toffe cameo van Yoda), maar waar The Force Awakens vooral een crowdpleaser was, daar heeft The Last Jedi wat meer een eigen smoel. Niet dat het ene beter dan het andere is, maar het is wel goed dat ze niet weer een oude film hier aan het remaken zijn in een modern jasje.

Wel vond ik bepaalde stukken wat langdradig, zoals met Luke Skywalker op zijn eiland. Dat ging me na een tijdje eigenlijk wel wat vervelen. En het plot op de casinoplaneet voegde ook niks toe, maar dat vond ik wel weer verrassend amusant. Sowieso is de toon van de film vrij geestig, want er zit meer dan voldoende humor in dat erg goed werkt. De zaal moest een paar keer hard lachen zag ik. Maar ook dat epische gevoel komt regelmatig terug. De beste scène was misschien toch wel met de opoffering om het grote moederschip in hyperspeed door midden te breken. Dat was zo'n stuk dat het weer muisstil in de zaal was. En natuurlijk het schitterende slot in de sneeuw met de confrontatie tegen Kylo Ren. Visueel wonderschoon (zoals de hele film dat is) om zowel de rode gloed achter de machines te zien hangen, maar zeker ook de clash tussen Kylo Ren en Luke Skywalker. Dat belooft nog wat voor de afsluitende film. Minder tevreden was ik over John Boyega, ben nog steeds niet van hem onder de indruk. Gelukkig is Daisy Ridley wel in topvorm, net als de oude cast met oa Carrie Fischer. Wel zonde dat ze een deel van de film in coma ligt. En apart dat haar verhaal geen einde krijgt, betekent dat dat ze haar dus met opgenomen scènes nog een rol in de derde film gaan geven? Neem aan van wel. Ik had me al voorbereid op een sterfscène van haar in The Last Jedi. Benieuwd wat dit nog gaat brengen, ieder geval een uitstekende blockbuster. Niet perfect, wel heel vermakelijk en met de juiste toon en gevoel gebracht.

4*

Would you like to know more?

Eindelijk nog eens Starship Troopers opnieuw bekeken, de vorige kijkbeurt is alweer ruim 10 jaar terug geweest zag ik. Gelukkig ligt de DVD hier nog in mijn kast, eentje uit 2001 zie ik alweer. De tijd vliegt ook met dit soort aankopen.

Starship Troopers is voor mij samen met Robocop de beste film van Paul Verhoeven. In beide films kan hij veel kwijt qua toekomstvisie, bruut geweld en een spiegel voor de Amerikaanse kijker z'n neus. Want Starship Troopers laat weinig te raden over, het is naast een knaller van een actiefilm ook zeker een satirische film die de visie van Amerikanen op oorlogsvoering bespot, of het nou de werving van soldaten is of hun eeuwige drang om zich overal en altijd mee te bemoeien.

De cast is met acteurs als Neill Patrick Harris, Denise Richards en Casper van Dien heerlijk 90's. Allemaal overdreven jonge knappe koppies, wat natuurlijk bewust gedaan is om het satirische deel te versterken. Het eerste uur is redelijk traag en toont vooral de beweegredenen om aan te sluiten bij het leger dat tegen de vijandelijke bugs vecht. Kijkt prima weg, weet te vermaken maar je kijkt uit naar meer. En dat komt in het tweede uur, met twee aanvallen op de vijandelijke planeet. Lekker over de top, lekker bloederig, lekker slijmerig en vooral heel fijn in beeld. De CGI is na bijna 30 jaar uiteraard wat verouderd, maar het ziet er alsnog heel behoorlijk uit en is bij vlagen nog steeds spectaculair. De bugs en de grotere beesten zijn qua design ook erg tof ontworpen.

Eigenlijk valt er gewoon weinig op de film aan te merken. Een sterke anti-oorlogsfilm verpakt in een oorlogsfilm.

4,5* blijven staan

Zeer vermakelijke remake van een serie die ik overigens nooit heb gevolgd. De rollen zijn erg leuk, vooral (zoals altijd bijna) Owen Wilson is lekker in vorm. Het is gewoon amusement zonder diepgang. Lekker lachen om de 60tiger jaren met leuke grappen.

3,5*

Echt originele, harde film over een groep gamers die het computerspel Stay Alive toevallig in handen krijgen en het gaan spelen. Zoals ze in het spel sterven, zo sterven ze ook om de beurt in real life. Er rust dus een vloek op. Best harde film en wat ik zo leuk vond is dat ze veel beelden zag van dat computerspel, waarna ze overspringen naar die zelfde beelden in het echte leven. Aanradertje voor de horrorliefhebbers.

3*

De special effects waren zeer overtuigend en een stel actiescene's waren de moeite waard. Maar verder...het plot is nogal naatje en nep en het acteren is bepaald niet hoogstaand. Je moet er van houden....

Leuk voor een avondje, meer niet.

3*

Tsja...wat een onzinnige en debiele film zeg. Ik heb nauwelijks tot geen verhaal kunnen ontdekken, het sloeg nergens op. Maar....wat heb ik me helemaal dood gelachen op bepaalde momenten! De film is zooo flauw en de grappen zijn plat en melig maar op 1 of andere manier was dit gewoon echt grappig. Will Farell films, je haat ze of je vind ze helemaal te gek. Ik behoor tot de laatste groep. Wel hadden ze de leeftijdsverschillen beter moeten uitwerken. Farell en Reilly spelen 2 mensen van rond de 40 en dat zou kunnen maar de mensen die de ouders spelen zouden dan toch wel zestigers moeten zijn. Ze zijn er uit als mensen die een eindje in de 50 zijn. Maar goed, het was niet storend, het kon alleen beter.

Jammer dat er niet een verhaal van een beetje niveau was in verwerkt, dat had de film dan nog hoger kunnen laten scoren. Voor nu gewoon een hele grappige film voor de mensen die van Will Farell humor houden.

3,5*

Redelijk onderhoudende thriller over een stiefvader die niet zo aardig is als hij lijkt.
The Stepfather is echt zon filmpje om eens weg te kijken en waar je na afloop eigenlijk al niet meer aan denkt. Het is geen beste film, maar voor de anderhalf uur dat hij ongeveer duurt is het best te kijken.
Dit komt mede door het aardige acteerwerk en het feit dat de stiefvader wel aardig tekeer gaat. Hij maakt er toch wel een paar dood. Zijn rol is wel een heel behoorlijke. De andere rollen waren niet boeiend. Het vriendinnetje van de zoon was trouwens wel een mooi meisje.

Ondanks de voorspelbaarheid was het soms best spannend en aardig. Ik had dan ook 3* willen geven, tot dat ik het einde kreeg te zien. Echt vreselijk hoe ze het grootste cliche in een horror of thriller weer erin verwerken: De stiefvader wordt neergestoken en uiteraard loopt dan iedereen weg waarna hij toch nog leeft. Ik vind dat altijd zo onzinnig. Steek hem dan nog 5x in zijn nek. En of dat niet stom genoeg was blijkt hij het ook nog eens te overleven doordat hij kon ontsnappen (na weer een clichemoment aan de dakrand waar hij toch niet vanaf gevallen was in 1e instantie. Dat einde levert de film toch nog een onvoldoende op.

2,5*

Heel wat beter dan het vrij beroerde jOBS (2013), maar ook deze Steve Jobs film bracht me niet naar het puntje van mijn stoel. Daarvoor vind ik de beste man niet interessant genoeg. Zijn werk wel, maar daar gaat ook deze film niet enorm veel over. Zou graag eens een goede film over hem zien in de laatste pakweg 10 jaar van zijn leven, met zijn iPod, iPhone en iPad en zijn laatste levensfase rondom zijn ziekte en de hysterie die los kwam na zijn dood. Maar goed, dit is op zich best een behoorlijke film. Sterk acteerwerk (al vond ik hem lang niet altijd goed op hem lijken), een paar prima scenes en de persoon Steve Jobs wordt ook goed getoond. Best een nare man, maar wel een genie die hele vernieuwende producten wist te creëren.

3*

Zeer behoorlijke bovennatuurlijke thriller die me bleef boeien ook al was niet alles even goed uitgewerkt. Soms best creapy maar over het algemeen niet al te hard. Het sfeertje bleef wel boeien. De combo horror en religie zorgt altijd voor spannende verhalen en bij deze idem.

3,5*

Ik kwam er niet doorheen. Stillwater duurt met bijna 140 minuten veel te lang, want er gebeurde echt heel weinig en spannend of boeiend wist het niet te worden. Ik had me ingesteld op een tragere film, maar niet zo traag en langdradig. En ik vind Matt Damon altijd wel goed te pruimen, maar hier weet hij ook niet op me te overtuigen. Ik zie hem liever vlottere rollen spelen of personages met meer inhoud. Het is geen slechte film, maar je zal van dit soort dingen moeten houden.

2,5*

Schijnbaar is het even een hype, spinnenhorror. Dat was toch heel lang even afwezig, maar recent kwam naast deze film ook nog eens het behoorlijk toffe Vermines (Film, 2023) uit. Die film richtte zich vooral op duizenden kleine moordende spinnen, Sting doet het met een grote kolossale moordspin.

Heel eerlijk, hoe groter je een spin maakt, hoe minder eng. De meest gevaarlijke spinnen zijn de kleine spinnen en in films zijn die ook veel enger omdat de slachtoffers niet weet wat hen overkomt. Ondanks dat het een horror-komedie is was Arachnophobia dik 30 jaar terug ook gewoon best eng in mijn ogen. En heel ongemakkelijk, want ik haat spinnen. Dat gevoel gaf Vermines me ook, maar Sting me niet. Sowieso is het eerste uur van deze film echt saai en bij vlagen vervelend. Beetje familiegedoe, wat introductie van een spinnenvoorliefde en uiteraard bij de mutatie richting een gigantische spin. Het pakte me niet en er gebeurde niks. Gelukkig heeft het laatste half uur nog wel het een en ander goed gemaakt, dat was wel lekker met een paar beste kills en een lading slijmerige smerigheid. Toch is het allemaal te weinig. Het is nooit echt eng of spannend en nog erger is dat deze film echt alles volgens het boekje doet en nul fantasie heeft om eens te verrassen. Natuurlijk gaan pa, ma en de baby niet dood bij hun aanval van de spin. Wel enkele bijfiguren en de hond, tsja. Dat het meisje ze allemaal kan bevrijden is lame. Dat pa zichzelf weer op wil offeren op het einde zat eraan te komen en dat helemaal op het einde blijkt dat er nakomelingen komen van de spin is al helemaal afgezaagd. Deze regisseur heeft iets teveel naar horrorfilms gekeken, want een eigen draai aan alles ontbreekt volledig.

Dat maakt van Sting geen troep, maar het had zoveel gaver kunnen zijn. Ben er wel teleurgesteld door eigenlijk. Trouwens, er zitten beste ventilatieroosters in die flat zeg. Schijnbaar kun je moeiteloos naar de woonkamer van je buren klimmen. Bijzonder. De spin kent trouwens wel goede CGI, maar het zag er wel iets te clean uit.

2,5*

Gister eens opgezet en het is me best goed bevallen.

Stir of Echoes heeft alleen 1 probleem: het is zo ongelooflijk cliche vaak zeg. Ik weet dat het best lastig is een goede ghoststory te verzinnen, maar dat elke film bijna met het plot komt van een vermist of ontvoerd iemand die op die plek vermoord is en nu rust zoekt is wel erg cliche. Maar goed, storend was het ook weer niet want de film was erg onderhoudend en best spannend bij vlagen. Het einde was niet origineel, maar wel bevredigend. Het slot van de film viel me ook niet tegen, ook al wist je wel een beetje wat er waarschijnlijk zou komen.

Dat de film me zo goed beviel ligt ook zeker aan de rol van Kevin Bacon. Overtuigend en hij neemt de film op sleeptouw. Zoveel opvallende momenten zitten er niet eens in de film, dus het is goed dat dankzij hem het plot sowieso boeiend blijft. Hij is sowieso een sterk acteer. Hij speelt trouwens wel vaak een rol van iemand met een soort midlife-crisis.

Aanradertje in het ghost-genre.

3,5*

Soms grappig maar veelal pijnlijk slecht. Stallone is dan ook een erg beperkte acteur. Buiten de Rambo films niet van die man ooit genoten op het witte doek.

1*

Ik heb echt een schurfthekel aan actiefilms waarin 1 of ander dapper kind de hoofdrol moet spelen. Hele zinloze, domme film is dit dan ook geworden. Nergens spannend, nergens boeiend en nergens goed.

Waarom doen ze dit?

1*

The worst part of being old is remembering when you was young.

Wat een ongelofelijke positieve verrassing was dit zeg. Ben bij toeval achter deze titel gekomen, nooit van gehoord verder. Ik ben ook geen fan van de films van David Lynch moet ik bekennen, die zijn me vaak te wazig en oninteressant. Daarom ben ik ook zo verrast dat deze film wel trekjes van zijn manier van werken bevat, maar inhoudelijk totaal afwijkend is.

The Straight Story is traag, ongelofelijk traag. Misschien wel de traagste film die ik ken zelfs. Maar dat is tegelijkertijd dé kracht van deze film. Ik raakte helemaal ontspannen tijdens het kijken naar eigenlijk heel weinig, maar tegelijk zoveel. Wat een fantastische rol zet Richard Farnsworth als oude man die perse zijn zieke oude broer nog eens wil zien, waar hij al 10 jaar ruzie mee heeft. Om te tonen dat hij echt om zijn broer geeft maakt hij de honderden kilometers lange reis op een grasmaaier. Je volgt als kijker zijn trage, maar inspirerende reis waar hij dankzij gesprekken met diverse mensen zowel hen helpt als over zijn eigen leven denkt. De types die hij ontmoet zijn allemaal anders en hebben hun eigen verhaal en zo leer je langzaam in de dialogen de achtergrond van Alvin kennen, die onder andere een oorlogstrauma en drankprobleem kende. Het slot vond ik erg mooi (waarbij ik trouwens even dacht dat hij bij aankomt zou merken dat zijn broer overleden is, maar gelukkig loopt het fijner af) als hij zijn broer ontmoet en met heel weinig woorden merk je als kijker dat ze elkaar erg hebben gemist.

- Did you ride that thing all the way out here to see me?
- I did, Lyle.

Schitterend slot, niet overdreven sentimenteel, maar heel erg passend bij de trage en menselijke film. Naast het menselijke deel kent de film nog een gigantisch pluspunt: de sfeer. Je ziet fantastische beelden van het Amerikaanse platteland, met de granenvelden, stoffige dorpjes en stille wegen, met ondersteuning van een treffende rustgevende soundtrack. De film duurt 2 uur, verloopt zeer traag, maar ik heb me echt geen moment verveeld. Nouja, slecht in het begin vond ik de scenes met zijn stotterende dochter niet zo boeiend. Dat gestotter begon me ook op mijn zenuwen te werken eerlijk gezegd. En misschien was de eerste mislukte poging met zijn eerste grasmaaier niet zo nodig, maar het zijn slechts details op een film die verder gewoon heel, heel goed is geworden.

4,5*

Verrassend interessante en boeiende film.

Stranger than fiction is eens een film met Will Ferrell in de hoofdrol waar hij een serieuze rol speelt. Dit is even kort wennen, maar het is wel leuk om dat eens te zien. Zeker omdat hij een overtuigende rol neerzet in deze film.

Het plot is erg aardig bedacht met Harolds leven dat verteld wordt door een schrijfster waarbij zowel hij als zij niet weten dat Harold echt beleefd wat zij bedenkt. Het plot gaat nooit vervelen doordat iedereen de rol overtuigend speelt (Emma Thompson is erg sterk als schrijfster!) en omdat het een origineel plot is.
Wel erg jammer dat Harold op het einde de crash met de bus overleefd. Hij accepteerde zijn einde al maar toch overleefd hij het door een scriptaanpassing. Had van mij niet gehoeven. Het was sterker geeindigd als hij dit niet overleefd had. Dit kost de film ook een half punt bij mij.

Verder heb ik weinig op deze sfeervolle film aan te merken. Het is niet echt komisch, maar het is weer te luchtig om een drama te heten. De zwarte humor in de film is steeds net goed. Ferrell zet zijn rol als Harold erg goed neer. Het is een tragisch karakter dat later losser wordt. Leuk om te zien en goed gespeeld!

3,5* (dit was 4* geweest bij een passender einde)

The Strangers lijkt wel het eindproductie van iemand die ChatGPT heeft gebruikt en heeft aangegeven dat er een script voor een horrorfilm moet komen dat zo clichématig en voorspelbaar is als maar kan. Mijn hemel, hoe kun je zo'n ongeïnspireerd script afleveren? Van het stoppen bij een redneck-dorpje tot de vriend die even weg is tot het proberen te ontsnappen, het is echt bijna grappig om te gokken wat er gaat gebeuren en dat komt dan ook uit.

Gelukkig is het nog wel redelijk aardig uitgewerkt met twee redelijke acteurs die misschien niet overlopen van de chemie, maar het naar behoren doen. Verder vond ik de spanningsopbouw wel oké en kent de film een paar redelijke momenten in het laatste half uur, mits je je niet al te hard stoort aan de oliedomme dingen die ze doen, zucht. Ook valt best wel goed camerawerk op, zeker buiten in de mistige bossen in de nacht zitten een paar mooie shots. Het geeft aan dat de film best potentie had, maar dat er te weinig is uitgehaald. En dan eindigen we ook nog met een open einde zonder dat je iets te weten bent gekomen over de killers, vond ik persoonlijk wel jammer. Had op zijn minst een teaser gegeven. Dit is de eerste film van een trilogie, ik wil toch wel de vervolgen nog zien. Hopelijk zijn die van hoger niveau, want dit was wel vrij dom.

2,5*

ps: fijn dat er nog films zijn die lekker anderhalf uur duren in plaats van alles overdreven te rekken.

Eigenlijk is deze film tot deze week aan me voorbij gegaan, maar ben toch maar even naar de bios gegaan omdat het me eigenlijk best geinig leek, zo'n r-rated dierenfilm. En ik heb gelukkig de juiste keuze gemaakt, want ondanks dat deze film vrij plat en ordinair is, zitten er wel flink wat leuke momenten in.

We volgen de hond Reggie die gedumpt wordt door een eikel van een baas (Doug) maar dit niet goed snapt en als trouwe viervoeter dus weer terug wil keren. Maar dit lukt niet en hij raakt in de problemen, waarna hij nieuwe vrienden maakt die hem helpen. Reggie krijgt door dat hij ongewenst is bij zijn baas en wil zijn penis eraf bijten uit boosheid. Klinkt op die laatste zin na als een saaie Disneyfilm vol zoetsappige meuk, maar het is het begin van een r-rated plot met de nodige vulgaire momenten.

Briljant is het ook weer niet, maar het is toch best wel lachen met bijvoorbeeld de drugstrip (de konijntjes! ), de dierengevangenis en uiteraard het briljante einde als ze Doug vinden en hem daadwerkelijk zijn zaakje eraf bijten. Dat einde levert de film een half puntje aan bonus op, heel geestig. Prima stemmencast trouwens. Leuke film voor mensen die films als Sausage Party ook kunnen waarderen. Ga er vooral niet heen als je iets van niveau zoekt of gewoon geen humor bezit.

3,0 + 0,5 = 3,5*

Vrij onderhoudend feel good verhaaltje, dat uiteindelijk nog beter had kunnen zijn. Ik miste dat speciale gevoel dat me echt een warm gevoel had gegeven bij een verhaal als deze. De band tussen mens en dier wordt aardig geportretteerd, maar niet voldoende. Ook had zijn familieverhaal wel wat beter uitgediept mogen worden, zeker omdat het middengedeelte een tikje langdradig is en er dus echt wel tijd was om de subplotjes uit te diepen. Maar buiten dit is er niet zo heel veel op de film aan te merken. Goede hoofdrol, happy end erbij. Het waren 90 prima minuten.

3*

Ik vond het wel een aardig vermakelijke film die lekker wegkeek. Niks bijzonders qua verhaal behalve een best wat overdreven over de top gaand einde. Lijkt wel een trend tegenwoordig, dat al dit soort films een ongeloofwaardige plotwending krijgen. Maar goed, het stoorde me niet zo. De film had een aardige combinatie tussen actie en thriller momenten. Keanu Reaves speelde een goede rol en ook de andere rollen vielen me niet tegen. Als je niet een al te moeilijke actie thriller zoekt dan zit je best goed met Street Kings. De actiemomenten zagen er trouwens heel aardig uit. Goed gedoseerd, zodat de momenten met actie dan ook niet tegenvielen.

3,5*

Voor de start van Black Mirror seizoen 5 waar twee jaar op is gewacht valt het tegen. Striking Vipers is niet al te heftig of weird, maar alsnog vond ik het wel een aardig verhaal rondom twee oude vrienden die elkaar in VR geregeld ontmoeten en daar een soort affaire krijgen, ondanks een vrouw en kind thuis. Het toont aan waar je met VR misschien wel naar toe gaat in de toekomst, maar verder voelde het niet overdreven Black Mirror aan. ik vond het ook wat vreemd dat men van knokken naar seks ging, daarvoor start je zoiets niet op lijkt me. Met een uur duurt de aflevering me ook wat te lang. Ik zie liever afleveringen die wat scherper zijn en dan wat korter duren. Wel voldoende.

3*

Niet de eerste en niet de laatste buddy-film. Ik leg deze films altijd langs de Lethal Weapon-meetlat en dan wint een film het nooit van die klassiekers. Maar ze kunnen alsnog vermakelijk zijn. Stuber valt in die categorie. Alles is redelijk standaard en het schrijfwerk ligt ook niet hoog, maar er valt genoeg te lachen en de chemie tussen Bautista en Nanjiani werkt wel. Dat gekibbel is weer niks nieuws, maar ze doen wel hun best en dat in combinatie met best grove actie en geslaagde grappen levert wel een voldoende op.

3*

Typische Seagal film. Weinig inhoud, veel (B)-actie.

Alhoewel deze niet eens zo heel slecht was, is het echt wel weer zon typische B film...alles is eigenlijk matig maar bij elkaar wel te genieten.

2,5*

Niet mijn soort horror. Het ziet er visueel wel prima uit met opvallende kleuren en er zitten een paar goede schokmomenten in, maar het pakte me niet zo. Wel genoten van Demi Moore en Margaret Qualley, spelen overtuigend en het zijn nog mooie vrouwen ook. Moore is zestig plus, nou dat zie je er niet aan af. Het thema van de film is me duidelijk, maar ging na een tijdje door de te lange speelduur vervelen en eigenlijk doofde de film in het laatste deel als een nachtkaarsje uit. Hier had je overigens echt wel een half uur of zelfs langer uit kunnen knippen.

2,5*

Aardig filmpje met een behoorlijke Berenger die lekker bruut te werk gaat op een criminele school. Dat hebben we natuurlijk al wel vaker gezien in films, maar het blijft toch wel een prettig thema. Wel vond ik de film in de laatste 3 kwartier wat ontsporen, het ging allemaal wel erg over de top. Wie er uiteindelijk ook betrokken was bij de vuile zaken was ook bepaald geen verrassing te noemen.

Een positieve vermelding is er verder nog voor de scene waarin Berenger dat tuig door het schoolraam naar beneden gooit

Kleine 3*

Matige film, ondanks de rollen van Baldwin en Gellar.

Het verhaal boeide me echt geen zak, er zat niks humoristisch in terwijl een film als deze zoiets vaak toch nodig heeft en het was me allemaal te oppervlakkig. Je kreeg eigenlijk van alles niks mee.

Helaas, toch een onvoldoende en dat terwijl Sarah Michelle Gellar toch echt wel de moeite was om steeds naar te kijken. Echt een prachtige vrouw!

2,5*

Sucker Punch suckt....

Sucker Punch; niet meteen een titel waar ik nou maanden naar uit keek. Het leek me wel wat, zonder dat ik er echt op zat te wachten. Door alle verhalen en recensies heb ik Sucker Punch toch maar eens meegepikt.

Helaas is het een enorme teleurstelling geworden. Ik ben een liefhebber van de films van Zack Snyder. 300 en Legend of the Guardians waren goed, Watchmen en Dawn of the Dead zelfs bovengemiddeld goed. Sucker Punch is met afstand zijn slechtste werk.

Het grote probleem bij Sucker Punch is dat het gewoon allemaal niet boeit. Het hele verhaal over Baby Doll is enorm oninteressant en saai. De delen tussen de dromen in zijn gewoon zinloos. Je had die delen net zo goed uit de film kunnen halen en de dromen aan elkaar kunnen plakken. Dat had de film niet slechter gemaakt. Ondanks de speelduur niet eens 2 uur duurt voelde het wel als een lange zit. De dromen zouden de film naar een hoog niveau moeten brengen, maar dat doen ze niet. Ik hou van actie en sensatie in films, maar wel in combinatie met een interessant plot. Nu zijn het gewoon een aantal losse dromen met een onzinverhaaltje erbij om alles aan elkaar vast te plakken. Ik kon me niet inleven en dan is het al snel boring. Misschien had de film beter zich op 1 droom kunnen richten die dan vaker in meerdere vormen terug zou keren?

Gelukkig zijn de dromen visueel wel erg mooi, zodat het tenminste nog wel aardig om te kijken is. Zeker het deel met de Nazi's en de zappelin vond ik goed. Het deel met de draak viel weer tegen en het deel met de reuzen in de tempel was weer matig. Ik snap ook niet dat mensen dit nou echt bijzonder vinden. Ik bedoel, al die slomotions; ik werd er na een tijdje doodmoe van. Sinds The Matrix denkt bijna elke actiefilm dat slomotion de film daadwerkelijk beter maakt. En de camera's die om alles heen draaien? Ken ik ook al. Het ziet er allemaal behoorlijk uit en soms is het ook best spektaculair, maar bijzonder wordt het niet. Snyders vorige film Legend of the Guardians paste die effecten veel beter toe. In die film had het zin en was het een meerwaarde. Hier niet. Sucker Punch is grafisch niet onaantrekkelijk, maar het mist wel een eigen smoel. Verder miste ik ook een beetje het extreme geweld. Nou begrijp ik dat er de nodige stukken uitgeknipt zijn, dus ik wacht voor een eventuele herziening wel op de special edition. Wie weet valt de herziening dan wel mee.

Wat me verder wel beviel was Emily Browning als Baby Doll. Prachtige meid met een prettige uitstraling. En ze acteerde ook nog eens best aardig. Op acteergebied had ik sowieso niet zoveel te klagen. Iedereen deed het naar behoren, zonder iets echt bijzonders te doen. Het zijn geen van alles memorabele karakters geworden.

Alles bij elkaar valt Sucker Punch gewoon goed tegen. De film wist me soms enorm te vermaken en soms enorm te storen. Visueel best mooi, maar de film voelt verder erg leeg.

2*

Gek, deze had ik beoordeeld geloof ik.

Ben zeker geen Van Damme fan, maar hij heeft er een leuke film in een leuke setting van gemaakt. Soms ook best hard en geweldadig. Voorspelbaar, maar vermakelijk.

3*

Verhaal was weinig bijzonder, eerlijk gezegd zelfs wat matig, maar opnieuwd maakt Dirty Harry er wel een aardig goede film van. Er zat wel tempo in en de oneliners en actiescenes waren prima. 3,5*

Gentleman, ladies: what if Superman had decided to fly down, rip off the roof of the White House, and grab the president right out of the Oval Office. Who would'a stopped him?

DC probeert al een tijdje wanhopig Marcel in te halen, maar het lukt ze met een aantal teleurstellende films al niet eens om er in de buurt te komen. Suicide Squad is de volgende poging en ook nu slagen ze absoluut niet. Schijnbaar is het nog niet zo gemakkelijk om hit na hit te scoren, zoals Marvel nu al jaren doet. Misschien verdienen zij wel wat meer respect voor hun werk.

Er wordt ruim de tijd genomen om de Squad te introduceren en ondanks dat dit rommelig verloopt is het allemaal wel onderhoudend en amusant. Komt vooral doordat enkele leden best wel tof zijn. Deadshot en Harley Quinn zijn echt goed gecast in de namen van Will Smith en Margot Robbie. Die laatste ziet er echt enorm sexy en cool uit. En Smith is Smith, altijd ruim voldoende, alleen al op basis van zijn charisma. De rest van de groep is van wisselend niveau. Niet altijd hun fout, meer van het rammelende script. Killer Croc is een uitstekend personage in het DC universum, maar dan moet je wel iets met hem doen. Dit was veel te karig. Idem voor veel van de leden van de groep. En dan hebben we ook nog Joker, maar zijn rol is zo minimaal (10 minuten, max een kwartiertje screentime? Sjongejonge) dat hij nauwelijks een kans krijgt om uit te blinken. Jared Leto zijn Joker-versie deed me ook weinig. Voor mij moet een Joker uiteraard een gestoorde psychopaat zijn, maar deze achterbuurtversie komt absoluut niet in de buurt bij de iconische vertolkingen van Nicholson en Ledger, die het personage veel meer achtergrond en klasse gaven. Nou heeft Leto wel pech met het script, dat valt niet te ontkennen. In die paar flitsen van enkele minuten valt ook weinig je stempel te drukken. Ik geef hem graag de herkansing in een komende DC film, vermoedelijk de solo Batman film.

Waar de film echt op faalt is dat het nergens memorabel wordt. De Suicide Squad heeft zoveel potentie, maar als je er dan een PG13 rating op plakt en niet verder komt dan wat schietpartijen en wat gehak op mutanten, dan wordt het snel saai. Zo doodzonde dat dit niet gewoon R-rated is geworden. Het concept leent zich nou juist voor duistere snoeiharde, bloederige actie. Harley Quinn had een hamer en en knuppel, maar het heftigste wat ze doet is een etalageruit inslaan en spullen stelen. En dan zeggen ''We are bad guys. This is what we do''. Veel te soft, blegh. Sowieso staat me tegen dat ze allemaal roepen dat ze heel slecht zijn, maar wat doen ze nou voor slechte dingen in de film? Uiteindelijk doen ze vooral heel erg hun best om iedereen te redden van een vrij suffe bad guy als eindbaas. Teveel CGI, te weinig ziel. Eigenlijk het probleem van de hele film en van de afgelopen DC titels.

Visueel ziet het er nog best redelijk goed uit, maar op sommige momenten slaan ze gewoon door. Ook de humor werkt nauwelijks. Veel niet grappige oneliners, iets wat ik in de bioscoopzaal wel merkte met veel stiltes waar je lachende mensen verwacht. Dat lukt Marvel nou wel steeds, dus misschien moet DC eens een paar fatsoenlijke scriptschrijvers in gaan huren, want dit is na Men of Steel en Batman vs Superman de derde titel op rij die ernstig teleurstelt, terwijl er zoveel potentie is om er geweldige films van te maken. Alleen komen ze nu echt niet boven de middelmaat uit. Er zijn geen achtergronden, er zijn geen emoties, de films wekken geen gevoel op.

Vanwege het concept, de lekkere soundtrack en de goede rollen van Quinn en Deadshot pers ik er nog net een heel minimale voldoende uit, maar dit kan bij een herziening best wel eens onvoldoende worden.

3*