Meningen

Heerlijk droge film met echt veel grappige momenten. Ik bedoel, in welke film duwen ze Adolf Hitler een ananas in de reet douwen
Verder veel flauwe ongein waar ik me mee heb vermaakt. Leuke rol van Sandler.

3,5*

Ellende....mijn zusje had dit vroeger op band en ik vond het vreselijk vervelend. Brave, irritante humor...

2*

Pfff, ik kan om veel lachen en ik vind veel platte, foute humor best grappig maar dit sloeg nergens op. Wat een onzinnige, niet grappige flauwekul. En ook nog eens zwaar slecht geacteerd. Er was maar 1 scene leuk en dat was met de borsten....

Verder, diepe zucht en een welverdiende 1*

Opnieuw gekeken, op bluray.

Live and Let Die is een beetje een vreemde eend in de bijt. Het eerste uur is vrij donker, serieus en bij vlagen zelfs met een vleugje horror door de voodoo, slangen en rare dansjes. Het tweede uur slaat weer helemaal om richting slapstick humor. Erg vreemd. Het eerste uur voelde een tikje ongepast in de wereld van James Bond, maar je snakt er naar terug als je in het tweede uur die debiele redneckagent hoort schreeuwen. Echt, hoe kan je het in je kop halen om deze bloedirritante malloot in de film te zetten? Met grote, grote afstand de meest vervelende rol van de gehele franchise. En het erge is dat hij gewoon in 2 films zit. Afschuwelijk.

LALD is de eerste Bondfilm met Roger Moore en dat is even wennen, maar slechts heel kort, want het voelt al heel snel goed. Moore begint wat stijfjes, maar komt later in de film echt wel los en is zeker een hele acceptabele 007. Hij heeft niet de charme van Sean Connery, maar zijn humor compenseert dat. George Lazenby was 2 films terug echt een zware miscasting, maar Moore gelukkig niet.

En dan hebben we ook nog Jane Seymour, betoverend mooi en sexy. Echt een fijne Bond girl, ook in haar rol. Helemaal omdat het in Diamonds are Forever heel erg matig op dat gebied was.

De vijanden vond ik niet zo interessant, op Baron Samedi na. Lekker over de top, maar wel op een manier dat ik hem cool vond met zijn heerlijke kostuum.

Overigens een grote smet dat Q ontbreekt. Ik las dat hij tijdens filmen van deze titel zelf druk met een andere film was, maar het blijft wel zonde. Hoeveel opnametijd ben je nou kwijt voor zo'n korte scene waarin wat gadgets worden getoond?

Live and Let Die behoort niet tot de beste Bonds, maar is wel erg de moeite waard. Scenes als met de krokodillen, de speedbootachtervolging of de knokpartij in de trein zijn uitstekend te noemen. Wel vind ik het plots vrij kleinschalig, dat gevoel dat de wereld zich bedreigd moet voelen ontbrak.

De titelsong van Paul McCarney is overigens echt fantastisch en keert regelmatig terug in de film, met slechts een melodietje of in instrumentale vorm. Heel erg prettig. Samen met Goldfinger voorlopig echt het beste nummer.

3,5* stonden en blijven staan.

Mai? Oh, yeah. Little Asian chick, likes to kick people? I don't think she's gonna be talkin' to anybody for a really long time. Last time I saw her she was at the bottom of a elevator shaft with an SUV rammed up her ass.

Die Hard 4.0 verscheen vele jaren na het derde deel en het was even afwachten of Willis nog eens de iconische rol van John McClane goed kon vertolken. Gelukkig blijkt al snel dat hij er nog veel zin in heeft, want het enthousiasme spat er vanaf. Willis is nog steeds stoer en grappig als norse agent. Ik heb de film destijds dan ook met veel plezier in de bioscoop gekeken.

Waar de vorige delen old-school actie en verhaal bevatten, daar speelt Die Hard 4.0 zich in het moderne tijdperk af, waar de ouderwetse McClane maar niet aan weet te wennen. Die mix pakt toch wel erg goed uit. Justin Long is Willis zijn partner en eerlijk, hij doet het best goed als computerhacker. Het levert ieder geval een film vol spetterende actie op, al slaan ze soms wat door en wordt het wel heel erg over de top en iets te gericht op CGI-effecten. Maar er zit genoeg gaafs tussen waardoor het me eigenlijk niet zo stoort. Wel kakte de film halverwege een klein beetje in, maar dat was ook maar kortstondig.

Wat wel jammer is, dat was het slot. De grote climax viel me toch wel tegen, ook al wat de bad guy best te pruimen. Het is geen niveau Hans Gruber, maar zo'n rol valt ook niet meer te overtreffen. Zonde is wel dat deze film minder bloederig is dan de voorgangers. Zelfs de bekende McClane quote wordt niet volledig uitgesproken om die reden. Die Hard films zouden altijd PG-16 moeten zijn.

Live Free of Die Hard is gewoon erg leuk. Wel verlaag ik mijn 4,5* die ik eerder heb gegeven naar 4*.

Opnieuw gekeken op bluray. Even wennen om na 7 James Bond films met Roger Moore weer een nieuwe 007 te zien, maar het werd wel hoog tijd, want de Moore films dreven wel steeds verder weg van hoe ik James Bond zie. Stijlvol, cynisch, gevat en rauw. Roger Moore zijn versie ging steeds meer richting een clown en de man raakte ook behoorlijk op leeftijd, al vond ik hem echt wel een waardige 007 in de meeste van zijn films. Maar Bond moet het niet alleen van humor en gekke fratsen hebben. Ik wil ook een genadeloze geheim agent zien die de wereld moet redden.

Timothy Dalton wordt door velen gezien als 1 van de minste vertolkers van Bond, volgens mij vaak na Lazenby als de slechtste. Waar dat bij Lazenby terecht was, daar vind ik dit bij Dalton absoluut onzin. Ik vind hem geweldig in zijn rol. De humor is flink teruggeschroefd (en eerlijk, op dat vlak blinkt hij ook gewoonweg niet uit), maar hij is wel veel meer volwassen en bruter. Maar buiten dat heeft Dalton wel een bepaalde charme die past bij zijn vertolking.

The Living Daylights zit gewoon goed in elkaar. Ik vind het Russische sausje heerlijk, iets wat in de jaren 80 nog goed kon. De Russen zijn toch altijd prettige vijanden in deze reeks, vol met foute generaals en hulpjes. Het begint allemaal erg sterk, met de 00-training in Gibraltar, waar 2 geheim agenten sterven. Bond heeft het gezien en gaat er achteraan. Echt een geweldige achtervolging, waarbij Dalton meteen naam maakt. Daarna volgen nog hele goede delen in Bratislava, Engeland (met de prima scene met de melkboer), Wenen (sublieme achtervolging over ijs en sneeuw), Marokko en Afghanistan. Dat laatste deel met de assistentie van de nomadengroep is bijzonder aangenaam, helemaal met de grote veldslag richting het einde, inclusief een fantastisch gevecht in en om het vrachtvliegtuig.

De cast is wel even wennen. Dalton is nieuw, maar ook Moneypenny is even wennen in de nieuwe vorm. Gelukkig is Q nog altijd een constante en vertrouwde factor. Geestige scene van hem. De Bondgirl Kara Milvosky (gespeeld door Maryam D'Abo) vond ik wel interessant, zonder dat ze echt een beeldschone vrouw was. In de reeks hebben heel wat mooiere vrouwen gezeten, maar haar band met Bond is wel vrij aardig uitgewerkt. Ook geinig om Jeroen Krabbé in de film te zien, maar zijn rol was niet echt memorabel.

Ik heb me ieder geval erg goed met de film vermaakt (ook met een erg fijne themesong van AHA), veel meer dan de laatste titels van Moore en kijk erg uit om License to kill binnenkort opnieuw te kijken.

4* stonden en blijven staan.

Ik had hier veel goede verhalen over gehoord en op Moviemeter stond deze zeer hoog genoteerd (bijna 4* gemiddeld) en dus ben ik hem ook maar eens gaan kijken.

Ik vond de film die hier wel op scheen te lijken, Snatch, niet zo heel bijzonder. Aardig, maar niet meer dan dat. Lock Stock was wel een stuk leuker, maar ik vind het zeker niet 1 van de beste films die ik ken. Komt omdat het misdaadfilm genre me nooit zo ligt. Maar gelukkig bevatte deze film veel cynische en rauwe humor en was het acteerwerk geweldig goed. Vooral Jason Statham vond ik geweldig als de man die de incasso's int haha. De dialogen waren echt geweldig in deze film, zo typisch Brits met veel gevloek en beledigende taal. Heerlijk! Die dingen compenseerden het in mijn ogen warrige verhaal dat voor de liefhebber ongetwijfeld erg goed zal zijn, maar wat ik niet super vond.

Alles bij elkaar is deze film een hele vette aanrader. Ik vond hem halverwege wat inzakken, maar overall was dit genieten.

4*

Prachtige grauwe, donkere, depressieve maar vooral hele pakkende afsluiter van het tijdperk Hugh Jackman in deze franchise. De film kent 2 enorme pluspunten, het mooie, intieme verhaal rondom de oude en versleten Logan, maar zeker ook de r-rating.

Man, wat is Logan een brute, bloederige film geworden. Deze snoeiharde geweldsmomenten zijn prettige afwisselingen van het verhaal rondom Logan, Charlies Xavier en het nieuwe mutentenmeisje Laura. Van Jackman en Stewart wisten we al dat ze ontzettend goed hun rol spelen, maar nieuwkomer Dafne Keen is ook echt indrukwekkend als kind met een belangrijke hoofdrol in deze film. Ze acteert prima en ze is echt top in de actiescènes, zeker als ze samen met Jackman eens flink los gaat. Maar om ook nog even terug te komen op de rollen van Jackman en Stewart; wat een chemie heerst er tussen beiden zeg. Logan is een kwetsbare, in zichzelf gekeerde oude man die de hoogbejaarde Charles Xavier zo goed als mogelijk is probeert te verzorgen, maar tegelijkertijd ook een beetje te onderdrukken omdat hij er klaar mee is.

Hij werkt voor het snelle geld, zodat hij medicatie voor zijn vriend kan kopen en verder boeit de wereld hem nog maar weinig. Het zal geen verrassing wezen dat hij een beetje bij draait dankzij Laura, maar wat een geweldig acteerwerk zien we toch zeg. Het voelt dan ook best wel een beetje pijnlijk (maar wel heel passend, dus alle lof voor deze keuzes van de makers) dat beide mannen sterven. Zo hoor je een reeks als deze te eindigen. Sowieso kiest men bij deze film voor pijnlijke momenten, denk ook aan het uitmoorden van het donkere gezin. Zulke shockmomenten komen hard aan en vormen de sterkste momenten van de film. Gelukkig is er hier en daar wel wat donkere, relativerende humor dat ook precies de juiste toon en dosering kent. Ook op visueel vlak is de film genieten, met hele mooie shots. Dat men er voor heeft gekozen om de hectiek van drukke steden te ontwijken en dit grotendeels af te laten spelen in rustige gebieden vind ik een pluspunt.

Fraai slotakkoord van een reeks die voorheen best wisselvallig van niveau was. Tevens 1 van de weinige superheldenfilms waar ik het verhaal echt boeiend vond. En nu is het klaar, al hoop ik dat we Jackman toch stiekem nog in een rolletje in Deadpool 2 terug gaan zien. Al zal die kans niet groot zijn.

4*

Vermakelijke cultfilmpje dat in een razend hoog tempo aan je voorbij gaat. Origineel concept, leuke uitwerking. Toch voelde het eindresultaat niet echt bijzonder goed aan. Het was leuk, zeker door de korte speelduur, maar dat was het dan ook wel. Visueel goed en de hippe muziek erbij werkt sfeerverhogend. Wel vond ik dat gekrijs van Lola storend.

3*

Grootser en bombastischer vervolg op het erg leuke Olympus Has Fallen (2013), waarbij we opnieuw de topcast met o.a. Gerard Butler, Aaron Eckhart en Morgan Freeman terugzien. Grootser is niet altijd beter is vaak gebleken in vervolgfilms, maar in LHF pakt het allemaal heel goed uit, al vind ik de voorganger qua setting en spanning net wat leuker. Maar een Londen in puin na grootschalige terroristische aanslagen is een erg boeiend onderwerp. Als fan van de serie 24 heb ik dat idee als eerder gezien in 24: Live Another Day, maar dat was qua aanslagen en verwoestingen toch heel wat minder groots. Wel goed vergelijkingsmateriaal, want Mike Banning en Jack Bauer lijken aardig op elkaar. Vergeleken met dat 24 seizoen gaat hier alles en iedereen er toch wel aan. Van de bekende locaties tot wereldleiders uit andere landen. Chapeau dat een film over die lijn durft te gaan, ook nog met regelmatig keiharde, bloederige actie. Net als in de voorganger is het geweld lekker grof, zoals het hoort.

Waar Gerard Butler in deel 1 grotendeels alleen werkte, heeft hij nu bijna de hele film president Eckhart naast zich en dat pakt goed uit, want de chemie tussen beide mannen is uitstekend. Sowieso bezit de film wel een stel geestige dialogen en oneliners, al zijn er wel een paar letterlijk van Schwarzenegger gestolen. Kon ik wel om lachen. Het tempo van de film ligt hoog en de actie is van uitstekend niveau. Prima shoot outs, gevechten en chaos. Ook het overdreven patriottistische sfeertje uit de voorganger is een stuk minder geworden.

Perfect is de film absoluut niet. Het meest storende vond ik de special effects van de ontploffingen en de aanslagen. Die zien er gewoon beroerd uit, je ziet veel te duidelijk de CGI effecten. Daarnaast kent het plot wel wat gaten, zoals het feit dat er wel heel makkelijk een dozijn terroristen in de royal guard en bij het politiekorps kan zitten. Daarnaast vond ik 1 plotwending wel jammer. Bij de bijna executie van de president wordt hij uiteindelijk op het nippertje gered. Ik had het veel leuker gevonden als Butler zijn grote vijand live voor de hele wereld zijn kop eraf had gemept met die machete. Het deel daarna viel namelijk tegen.

Maar de kritieken die ik heb zijn maar kleine kritieken. De film krijgt een hoop lage cijfers in de media vanwege het gebrek aan realisme, maar who cares? Het is een heerlijke achtbaanrit vol lompe actie.
Dat is gewoon meer dan voldoende op zijn tijd. Kom maar snel met een derde film!

3,5*

Met dit thema had meer gedaan kunnen worden dan is gebeurd, want de film voelt wel erg als een goedkope tv-film aan. Ondanks sterk acteerwerk van de 2 hoofdrolspelers kon ik er niet zo heel veel mee en lukte het ook niet goed om oprecht mee te leven. Wat ik wel weer behoorlijk uitgewerkt vond was de angst voor alles wat onbekend is. De film is wel wat standaard en uiteraard weet je dan dat ze bij gaat draaien.

2,5*

Ik heb me stiekem best goed vermaakt met The Lone Ranger, al slaat het he-le-maal nergens op dat dit 2,5 uur (u leest het goed) moet duren in plaats van pakweg 100 minuten, wat normaal zou zijn. Dit blijft toch wel een knap irritante trend, alles moet maar nodeloos lang uitgerekt worden. Mijn kijkplezier wordt er bepaald niet groter van.

Buiten dat moet ik zeggen dat het me verbaast dat TLR zo'n commerciële flop is geworden, want het zit best leuk in elkaar. Het is formulewerk, maar wat wil je met Bruckheimer/Disney/Verbinsky/Depp als groep. Storend is het niet. Depp doet weer lekker excentriek en weird en tussendoor worden we vermaakt met de nodige actie. Voor een Disneyfilm gaan er trouwens vrij veel mensen dood.

Vooral van de laatste 3 kwartier heb ik best wel genoten. De treinchaos komt knap in beeld en de muziek werkt aanstekelijk. Lekker bombastisch en sfeervol om te horen. Het zorgt er ieder geval voor dat ik positief eindigde, want het was dus wel een lange zit. De eerste anderhalf uur kenden ook genoeg saaie momenten. Uiteindelijk is dit gewoon een prima voldoende waard. Leuk om een keertje te kijken. Depp weet altijd wel te vermaken, al speelt hij al wel zijn hele carrière dezelfde soort rol.

3*

Lone Survivor is 1 van de meest indrukwekkende films van de laatste tijd die ik heb gezien. De film is rauw, genadeloos, keihard, gewelddadig, beklemmend en gewoon zeer onderhoudend. Lekker boeiend of het verhaal op waarheid berust of niet, ik heb ieder geval genoten van een pakkende film over SEALS die zichzelf moeten redden in de bergen van Afghanistan. De film neemt de tijd voor een opbouw, die trouwens wel wat voorspelbaar is. Je ziet weer een zware training, kameraadschap tussen de SEALS en wat geneuzel over dat ze hun thuisfront liefhebben. Dat kennen we wel.

Maar zodra hun missie mis gaat wordt de film echt heel sterk, dankzij de mate van realisme die erin is gestopt. De SEALS zijn geen superhelden, zijn kwetsbaar en kunnen ook verwond of gedood worden. Toch is het wel erg stoer om de SEALS te zien werken als een geoliede machine dat met beperkte middelen de Taliban goed tegenstand kan bieden. Ik moest tijdens het kijken een beetje denken aan oorlogsgames als Medal of Honor en Call of Duty, maar dan realistischer en intenser. En gelukkig werd het overdreven Amerikaanse patriottistische sfeertje weggelaten. Geen overdreven heldenverering en net zo min een ''alle mensen in Afghanistan zijn slechte terroristen'' gevoel. Sterker, ze hebben de lokale bevolking later nog hard nodig.

Wat de film nog meer goed maakt is het overtuigende camerawerk, de montage en de prachtige geluidseffecten. Ook het acteerwerk van de SEALS is ruim voldoende. Wahlberg speelt zijn hoofdrol ook naar behoren. Hij is een keiharde, maar later ook breekbaar en menselijk. Het zorgde er ieder geval voor dat ik me kon inleven in het SEALS verhaal en ook geboeid bleef kijken. De talrijke shoot-outs die in de film zitten zorgen dat ook extra voor, aangezien ze heel intens in beeld komen.

Lone Survivor is gewoon goed, heel goed. Schijnbaar is het oorspronkelijke verhaal iets minder heroïsch, dus er zijn vast mensen die dat storend vinden, maar aangezien ik dat verhaal niet ken (boeit me ook niet), kan het me weinig schelen. Ik twijfel tussen 4* en 4,5*. De score wordt toch maar die eerste, maar een verhoging na een herziening in de toekomst sluit ik zeker niet uit.

4*

The Long Kiss Goodnight is een 90's product en zo voelt de film ook. Waar de 80's actiefilms allemaal lekker over de top gingen met veel humor, daar is het vaak in de 90's wat serieuzer en wat bombastischer. Ik heb me best vermaakt, maar het is wel vergezocht en het acteerwerk is niet overal goed, al is het altijd fijn Samuel. L. Jackson te zien. In het middenstuk had men wel 20 minuten mogen snijden, daar raakte ik de aandacht een beetje kwijt. Spannend is het zelden, vermakelijk wel. De actie mag er ook best wezen.

3*

Ik had niet echt gedacht dat ik dit leuk zou vinden, want ik heb een beetje een Seth Rogen allergie. Zijn humor en films zijn vaker irritant dan vermakelijk. Maar wat blijkt, hier valt hij erg goed te pruimen en zijn chemie met Charlize Theron is zelfs erg goed. De film komt wel wat stroef op gang, maar wordt steeds leuker en zelfs het zoetsappige slot werkt gewoon. De humor is wel weer wat puberaal, maar ook lekker geeky en ongemakkelijk. Best goed te doen eigenlijk. Idem voor de soundtrack, met onder andere It Must Have Been Love. Ik ben gul en rond de score omhoog af.

3,5*

Ach....ik geef toe dat de film nergens bijzonder is en dat de humor wel erg puberaal is...

Maar het was soms best geinig. Paar geslaagde grappen gezien (aantal ook zeker niet) en het keek wel redelijk weg. Alleen is het geen voldoende waard.

2,5*

You know those five thousand ships you say the Allies haven't got? Well, they've got them!

Misschien wel de beroemdste film over de tweede wereldoorlog ooit gemaakt en dat zorgde er voor dat ik de film recent op dvd heb gekocht om eens opnieuw te bekijken. In zwart-wit, ook al is er wel een kleurenversie geloof ik, maar ik geef de voorkeur aan het origineel. Het is wel vrij lang geleden dat ik de film nog eens zag, maar zeker in mijn jeugd heb ik 'm talloze keren gezien. Kwam ook bijzonder vaak op tv voor mijn gevoel.

De film heeft op diverse gebieden de tand des tijds slecht doorstaan, maar daar zo meer over. Gelukkig zijn er heel wat positieve dingen te benoemen die het negatieve gevoel sowieso redelijk weg weet te drukken. Wat ik hier goed vind is dat je vanuit alle kampen een blik op misschien wel de belangrijkste invasie krijgt. Best gedurfd ook om de Duitse kant te tonen, want dat doen maar weinig films, zelfs anno nu kan ik weinig titels vanuit Duits perspectief benoemen, terwijl dit toch wel heel erg interessant kan zijn. Hun verhaal was in The Longest Day ook wel het meest boeiend om te volgen, vooral als blijkt dat een vorm van arrogantie voor grote problemen zorgde. Hitler die niet gewekt mocht worden, terwijl er invasiegeruchten waren, de Duitse meerdere (even de naam kwijt) die weigert te geloven dat er een invasie met duizenden schepen gaande is. Ze voelden zich superieur en dat wordt wel sterk getoond. Wat ik ook een enorme plus vind is dat elk kamp gewoon zijn eigen taal spreekt. Duitsers spreken Duits, Fransen spreken Frans, Amerikanen, nou ja et cetera. Iets wat je in een hoop oorlogsfilms jammer genoeg niet ziet en wat echt wel een beetje de authenticiteit en het realisme verpest.

De film duurt 3 uur, wat achteraf wel wat aan de lange kant is omdat je vooral een gigantisch lange aanloop naar de landing krijgt. Het is een boeiende zit, maar met een half uurtje korter had je wel wat langdradige stukken eruit kunnen filteren denk ik. Gelukkig is de invasie op zich wel de moeite van het kijken waard; dat wil zeggen dat het allemaal erg gedetailleerd in beeld komt waar iedereen land en wat er gaande is. Waar de film wel echt zwaar in voorbij is gestreefd is het realisme van het geweld en het leed dat de soldaten mee moeten maken. Daarvoor moet je gewoon het eerste half uur van Saving Private Ryan kijken, die de Normandië landing van The Longest Day op welk elk gebied keihard de baas is. Hier is het een boeiende landing, maar toont het bepaald niet hoe afschuwelijk gruwelijk het is geweest. Geen opgeblazen lichamen, geen rondvliegende lichaamsdelen, bijna geen druppel bloed. Soldaten die wel erg theatraal omver worden geschoten, explosief waar nauwelijks schade vanaf valt te zien. Soldaten die rustig uit hun landingsbootjes kunnen lopen, waar ze in Saving Private Ryan na 2 seconden al tot pulp waren geschoten. Ik snap dat de film ruim 50 jaar oud is, maar op dat gebied is de film gewoon echt zwaar gedateerd. Ook lijkt het in bepaalde scenes wel erg kleinschalig allemaal, terwijl dit echt niet zo was. Verder stoorde me dat er een bepaalde komische laag over de film heen lag. De kolonel of wat hij was met de sigaar, de gekke Fransoos met zijn vlag en fles drank. Het past gewoon allemaal niet goed bij een episch verhaal als deze. Soms voelt de film gewoon als een spannend oorlogsavontuur in plaats van de snoeiharde werkelijkheid, waar op zich wel mee te leven valt.

Waar de film verder wel goed op scoort is de authenticiteit die ik al benoemde. De locaties, de aankleding van de gebieden, de uniformen, de inhoud van het verhaal. Het camerawerk is bij vlagen ook prachtig, net als dat het zwart-wit de boel nog sfeervoller maakt. Overduidelijk ook dat er zo enorm veel research is gedaan om dit zo waarheidsgetrouw mogelijk te tonen, al weet ik dat er wel wat historische foutjes in zitten. Ook is de bekende themesong me altijd bijgebleven en heeft deze niks aan kracht verloren. Ook het acteerwerk is dik in orde, zonder dat ik een naam er echt uit vind springen. Sowieso gaat de film niet echt diep op personages in maar behoud het een totaaloverzicht over de operatie, waar bijvoorbeeld Saving Private Ryan op het begin na juist wel voor een intiemer verhaal kiest. Ik vind beide opties uitstekend.

The Longest Day blijft een absoluut monument van een film, ook met duidelijk aanwezige mindere punten. Echt zo'n titel die ik om de paar jaar zo weer kan blijven kijken en ook na ruim 50 jaar nog prima mee gaat.

4* (was 4,5*)

Ik heb deze film een jaar terug ofzo gezien en hij beviel me zeker. Adam Sandler is normaal geen favoriet van me, maar hij viel nog tegen. De film zoekt een goede mix van geinige momenten afgewisseld met actie in de gevangenis. Niet dat de film origineel of uitgediept is, maar hij valt niet tegen. Wel jammer dat zon film weer zoals verwacht met een feel good happy ending met moraal erbij moet eindigen.

3,5*

Looper heeft op MM en IMDB een vrij hoog gemiddelde, maar ik heb me er totaal niet mee vermaakt. Het wist me niet echt te pakken en het was vrij rommelig. Ook de acteurs konden me niet echt overtuigen. Gordon-Levitt wist me ook niet te overtuigen en Willis heeft ook wel betere rollen gespeeld. De film begon nog aardig, maar zakte snel weg. Buiten de visuele effecten had Looper me niks meer te bieden. Zonde.

2*

You cannot pass! I am a servant of the Secret Fire, wielder of the Flame of Anor. The dark fire will not avail you, Flame of Udun! Go back to the shadow. You shall not pass!

Toch gek hoe je verliefd op een filmreeks kan worden die je vroeger helemaal niks leek. Toen de Lord of the Rings hype begon heb ik niks gekeken. Al dat fantasy-gebeuren met orcs, trollen, elfjes en hobbits leek me helemaal niks. Totdat ik het jaren later toch maar eens ging kijken en op slag verliefd werd op de prachtige wereld die door Tolkien werd bedacht. Nu in 2011 heb ik de trilogie al een paar keer gezien en ik vond het weer eens tijd worden voor een nieuwe poging. Helemaal omdat ik tegenwoordig de 3 special extended dvd editions in bezit heb. Toch wel fijn om alle drie de films nu eens volledig in maximale lengte te kijken.

The Fellowship of the Ring heb ik altijd gezien als de minste van de drie, maar dat is eigenlijk niet terecht. Ik kan de films tegenwoordig eigenlijk niet eens meer los van elkaar zien. Dit is gewoon maar een deel van de trilogie. De trilogie is 1 groot verhaal. Ik ben ook steeds meer de lange intro in The Shire gaan waarderen. De vredige Shire, de onschuldige opmerkingen, grapjes en de aankomst van Gandalf maken het allemaal zeker de moeite. Een epische trilogie als deze heeft ook een goede introductie nodig. Maar zodra de reis met de ring begint wordt het wel vlotter en spannender. Wat begint met 2 Hobbits met een doel wordt al snel een grote groep die de Fellowship completeren. Je krijgt bij enkele spectaculaire stukken al mooie voorproefjes van hoe groots de komende 2 films worden.

De film zal vast niet iedereen interesseren, maar ik heb me opengesteld voor de wereld van Lord of the Rings en geniet van alles wat ik zie. Het is geweldig om te zien hoeveel tijd en moeite Peter Jackson en zijn crew aan de wereld hebben besteed. Ongelooflijk hoe gedetailleerd alles is. Beeld en geluid (wat een wonderschone soundtracks bezitten de films toch zeg!) zijn subliem, het verhaal is pakkend en de personage zijn bijna allemaal goed gecast. Zelfs Elijah Wood bevalt me wel, ook al vinden velen zijn rol niet goed. Ian McKellen als Gandalf blijft wel de allergrootste. Fantastische, overtuigende rol. Het geeft ook steeds een veilig gevoel als hij in beeld komt.

Deze Fellowship of the Ring ga ik ook eindelijk de maximale score geven. De 4,5* mogen best eens het maximale aantal worden. Deze trilogie benadert de perfectie.

5*

We come to it, at last. The great battle of our time.

En na de eerste 2 delen ook de afsluiter van de trilogie herzien, voor het eerst via de special extended edition met de langste versie van de film.

Wat ik bij de 2 andere films al postte zet ik ook nog een keer bij deze neer: het is bijna onmogelijk voor mij om de delen los van elkaar te zien. Dit is 1 gigantisch, groots verhaal. Alledrie de films zijn briljant en als trilogie durf ik het zelfs totale perfectie te noemen. Ik hoop het nog mee te maken dat er een trilogie films uitkomt met een grotere impact op de kijker als de Lord of the Rings films.

Deze afsluiter werkt langzaam toe naar de allesbeslissende veldslag om Minas Tirith. Hoe fantastisch dit ook is om te zien, ik ben toch meer van de slag om Helm's Deep uit The Two Towers onder de indruk. Kwestie van smaak, ondanks dat de slag om Minas Tirith ook grandioos is. Maar ik hou toch altijd wat moeite met de abrupte einde van de slag als het geestenleger mee gaat doen. Wat me ook stoort is het personage Denethor. Wat een irritante man zeg. Dat hele deel met zijn dode zoon die eigenlijk nog leefde sloeg nergens op en was vooral vervelend.

Het einde bij Mount Doom is schitterend. Je werkt met ruim 11 uur film naar dit einde toe en het geeft allemaal een bevredigend gevoel. Wel blijf ik erbij dat het einde wat vreemd is. Meerdere malen denk je dat het nu klaar is en steeds komt er nog een extra stuk. Ik vind nog steeds dat de film na de kroning van Aragorn had mogen stoppen. Dat was echt een briljant stuk. Aragorns woorden ''My friends. You bow to no one.'' geeft me elke keer weer kippevel.

Het knappe van de trilogie is dat ze een fantastische combinatie van verhaal en spektakel hebben gecreëerd. De veldslagen zijn mooi, maar ze zouden niks zijn zonder het epische verhaal. De sfeer in de films geeft je tijdens het kijken het gevoel dat er echt iets groots en episch bezig is. Een hele diepe buiging voor Peter Jackson. Wat een films!

Ook The Return of the King krijgt van mij nu de volle 5* (was 4,5*)

The battle of Helm's Deep is over; the battle for Middle Earth is about to begin.

Na The Fellowship of the Ring te hebben herzien in special extended edition was het nou de beurt aan The Two Towers om de lange versie eens te bekijken.

Wat ik bij de recensie van The Fellowship al zei geldt ook voor deze tweede film. Het is bijna onmogelijk nog om de films los van elkaar te zien aangezien ze samen 1 gigantisch episch verhaal vertellen. Waar The Fellowship nog een (zeer lange) intro op het plot is, daar is deze Two Towers het tussendeel waar je de tocht met de ring hervat ziet worden. Je volgt drie verhalen (Aragorn, Frodo en Merry/Pippin) welke uiteindelijk bij elkaar uit gaan komen. Mijn interesse lag dit maal vooral bij het plot met Aragorn, helemaal als je weet dat ze bij de slag om Helm's Deep gaan eigen. Het is in mijn ogen de mooiste veldslag die ik ooit in een film heb gezien. Ruim een half uur zat ik met open mond naar het fantastische spektakel te kijken.

Ongelooflijk, wat heeft Peter Jackson er een wonderschoon geheel van gemaakt! Je leeft gewoon met iedereen mee voor en tijdens de slag. Episch met een dikke E!
Het geeft me nog steeds kippevel als je Gandalf met het leger ziet verschijnen als alles voorbij lijkt. En vergeet ook de massale hulp van Treebeard en zijn bomenleger niet. Fantastisch!

Het plot met Frodo wordt ook steeds duidelijker, maar ik vind dat zijn deel pas in The Return of the King echt goed wordt. Het lijkt ook wel of hun tocht in deze film een beetje naar de achtergrond is gezet. Dat geldt ook voor Gandalf, die in vergelijking met deel 1 minder aanwezig is.

Gelukkig nemen de films zich niet te serieus. Zo kon ik steeds wel lachen om de oneliners van Gimli die het allemaal wat beter verteerbaar maakt. Bijzonder grappig personage!

The Two Towers is denk ik mijn favoriet van de trilogie. Hier wordt een zeer boeiend verhaal gecombineerd met een schitterende veldslag. Deel 1 richt zich meer op het plot en deel 3 meer op de actie. Deel 2 is een mooie kruising van het beste van beiden. Maar het ontloopt elkaar allemaal weinig, aangezien de drie films allemaal briljant zijn. Perfectie op het gebied van beeld en geluid. Perfectie op bijna elk gebied.

Ook hier worden 4,5* nu 5*.

The Lord of the Rings: The War of the Rohirrim brengt ons weer terug naar Middle-Earth en dat is op zich altijd wel een fijn gegeven, want als je wat met fantasy hebt dan heb je normaal gesproken wat met LOTR. Maar na de bijna heilige trilogie begin deze eeuw is er best wel veel content nog verschenen dat niet kon tippen aan die films. Nou is dat geen schande, want het zijn films die bij de beste titels aller tijden behoren, maar jammer is het wel. De Hobbit trilogie was best vermakelijk maar meer niet en de serie The Rings of Power vind ik echt doodsaaie zooi dat het kijken nauwelijks waard is. En toen was er deze animatiefilm en ik heb er ook mixed feelings bij.

Ik moest sowieso wennen aan de animatiestijl, bijna Japanse manga is het. En na het zien van de film heeft die stijl me nog niet echt overtuigd. Het oogde bij vlagen echt wel mooi, maar het was ook wel een beetje eentonig en sfeerloos. De stijl is redelijk hard en kil, al zitten er wel een paar mooie zachte shots in. Verder draait dit natuurlijk om geheel nieuwe karakters en die zijn niet allemaal even sterk neergezet. Koning Helm Hammerhand is een wat cliché koning, maar nog wel interessant. Dochter Hèra is waar het hier om draait en zij is nog best wel aardig neergezet als een pittige tante die steeds meer de leiding pakt. Maar daarover zo direct meer. En de derde grote rol is haar voormalige jeugdvriend Wulf. Zijn rol begon best leuk, maar wel in het tweede uur ook wel echt heel matig met een hoop standaarddingen zoals dat zijn arrogantie en wraaklust boven het welzijn van zijn volk ging. Dus echt hele pakkende karakters zijn het niet, maar ze voldoen.

De eerste drie kwartier vond ik oprecht erg sterk (dat stuk met de op hol geslagen Mûmakil ), met de opbouw van een goed verhaal waar ieders plek en verhouding met elkaar vrij snel duidelijk werd. Het verhaal is niet ingewikkelder gemaakt dan nodig en dat is ook wel eens fijn. Maar halverwege de film sloeg wel de moeheid toe en zeker de laatste drie kwartier duurden echt ellenlang met de veldslag die er maar niet kwam. Daar werd ik ook echt moe van Wulf en zijn saaie gedoe. En dat is ook het gedeelte waar ik dat met Hèra kreeg, die wel echt weer heel erg naar 2024 normen als een bad ass power woman neer werd gezet. Ze vocht, ze inspireerde, ze ging voorop. Ik vond het eigenlijk maar ongeïnspireerd.

Waar ik eerst de film een dikke voldoende had willen geven zakte dat gevoel steeds meer weg. Nog steeds is het geen slechte film en zeker voor de fans van LOTR een bioscoopbezoek waard (sowieso gebruiken ze de nodige muziek uit de Peter Jackson films, was echt heel gaaf te horen), maar hier viel meer uit te halen. Het epische gevoel ontbrak, het voelde als verhaal te onbelangrijk aan. Maar dit hadden de Hobbit films ook wel.

3*

De film had een sterk verhaal waarin je een goed inzicht kreeg op de situatie en het werk van zon handelaar. Cage zet een overtuigende rol neer.

Tot zoveel de positieve zaken. De film duurde mij te lang en het kon me ook niet genoeg boeien. Kwam soms erg langdradig over.

Wel was het einde de moeite waard. Ik heb ze slechter gezien.

3*

Jammer dat de film zo laag staat. Ik vond het een erg prettige feel good movie die uitstekend wegkeek. Ik heb altijd veel symphatie voor Jason Biggs. Hij komt altijd vriendelijk over en heeft vaak de leuke rol van een sullige goedzak. Ook nu bij Loser. Plattelandsjongen die naar de grote stad gaat en daar de problemen meemaakt die hij niet goed kende.

Het romantische aspect was prima uitgewerkt. Je had symphatie voor hem en je hoopte dat het zou lukken. Niet dat ik 1 seconde had verwacht dat de film triestig zou eindigen, maar toch...

Zon film is alleen een succes als je de hoofdpersonages de moeite waard vind. De film hoeft niet eens zo om te lachen te zijn, want er zaten niet veel grappen in. Hoeft ook niet, was het doel ook niet.

3,5*

The Losers....de titel slaat waarschijnlijk op de makers van de film. Wat een afschuwelijk slechte film is dit geworden zeg

We nemen een paar B acteurs die er zogenaamd stoer uit zien, geven ze wat wapens en droppen ze willekeurig op wat locatie's om ze te laten schieten en vechten. Dat is denk ik wat de makers dachten want het slaat allemaal nergens op.

Alleen al die acteurs, wat waren ze suf. Die gast met dat brilletje kwam me vanavond de 1e scene al de keel uit. De rest was niet veel minder ergerlijk. En als nou de actie lekker was uitgewerkt...maar nee, allemaal zo voorspelbaar en standaard. Gewoon ook echt niet boeiend. Ik was blij toen de film erop zat. En dat terwijl ie maar 90 minuten duurt...
Alleen de scene in de toren met die gozer en de agenten was de moeite, waar hij werd gecoverd door een sniper een toren verderop vond ik nog wel geinig.

Verder gauw vergeten dit.

1*

Om te beginnen, dit duurt bijna twee! en! half! uur! Pfffffffff. Echt een bijzonder irritante trend dat elke blockbuster of avonturenfilm vandaag de dag avondvulling qua tijd moet zijn. Een redelijk simpel plotje als bij deze film zou gewoon 3 kwartier korter mogen duren. Het ging me op een gegeven moment echt vervelen, want inhoudelijk is dit geen grootse film. Daarbij vliegt de film ook wel een beetje alle kanten op, waardoor het verhaal gewoon niet prettig uit de verf komt. Ondanks soms best fraaie beelden was dit niet zo goed. Rommelig, te pretentieus en zoals gezegd veel te lang.

2*

Ik vond dit echt een heerlijk luchtig, leuk filmpje dat me deed denken aan klassieke avonturenfilms als Romancing the stone. We volgen een schrijfster die ontvoerd is om een schat te vinden in de jungle en haar model van haar boekenreeks die haar wil redden. Het werkt prima, de chemie tussen Sandra Bullock en Channing Tatum. Ben niet de grootste fan van Bullock, maar ze doet het leuk als afstandelijke dame die uiteraard ontdooid. Tatum is ook geinig als naïeve kneus die best wat in zijn mars heeft. Maar de leukste rol is by far voor Brad Pitt die echt een hilarisch personage speelt. Zijn oneliners, zijn acties, zijn dood, ik heb er hard om gelachen. De enige die me niet kon bekoren was Daniel Radcliffe die niet erg kon overtuigen. Maar heb me er ook niet aan gestoord, dus prima.

Zeker in de eerste helft van de film zitten er veel geslaagde grappen in, zeker rondom de ontsnapping van Bullock die vast aan een stoel zit en in een heel lullig autootje vervoerd moet worden, maar ook met die bloedzuigers op de kont van Tatum. Het tweede deel is wat meer op het avontuur gericht en dat ging ook best lekker. Fijn om zoiets gewoon op locatie te zijn en niet allemaal in een filmstudio. Je ziet dat gewoon terug. Mooie beelden, prima spektakel. Ik kan echt weinig slechts over de film zeggen, behalve dat het allemaal niet origineel of bijzonder is. Maar op zijn tijd geniet ik van dit soort popcornvermaak.

3,5*

Vrij weirde film van David Lynch, de man achter Mulholland Dr., de enige film die ik geloof ik tot nu toe van de man heb gezien. Qua stijl kan je goed merken dat de films van dezelfde maker zijn. Enorm sfeervol en spannend, maar tevens erg vreemd. Tijdens het eerste uur was alles nog vrij goed te volgen, maar daarna werd het toch vrij wazig. Interessant om te lezen hoe iedereen hier een eigen theorie over dat deel heeft. Wat ik zelf denk laat ik maar even achterwege, kan dat minder goed verwoorden dan sommigen hier merkte ik tijdens het lezen. De film kent overigens een stel geweldige scenes. Denk aan het bekijken van de stalker-video's, de autorit met de pornobaas en de ontmoeting met de mysterieuze man met zijn mobiele telefoon op het feestje. Geweldig! Sowieso is het genieten van de film door de schitterende, sfeervolle beelden, de spanning, de vertwijfeling en een onderhoudende soundtrack. Een film om nog eens ooit opnieuw te kijken.

4*

Geslaagde herziening.

The Lost World is een prima vervolg op een filmklassieker. Het niveau van het origineel wordt niet gehaald, maar dat geeft ook niet. Er is weer ruim de tijd genomen voor de opbouw van het verhaal, plus de kennismaking met de dino's. Wat wel opvalt is dat vrij veel zaken gekopieerd zijn uit het origineel. Toch wel een manco van de film, het komt over als een herhalingsoefening. Maar het is leuk genoeg, dus het stoort niet zo. Het slot in de bewoonde wereld vond ik ook wel boeiend, het leverde weer eens een ander perspectief op. Visueel is de film nog steeds sterk, het ziet er nog overtuigend genoeg uit. Ik vond de film trouwens wat harder overkomen, zeker op het einde toen er best wel wat mensen hardhandig gedood werden. Het is niet helemaal een film voor de hele familie, zullen we maar zeggen.

3,5* (was 4*)