menu

The Longest Day (1962)

mijn stem
3,78 (2083)
2083 stemmen

Verenigde Staten
Oorlog
180 minuten

geregisseerd door Bernhard Wicki, Andrew Marton en Ken Annakin
met John Wayne, Robert Mitchum en Henry Fonda

Het is 19 mei 1944 en men is bezig met de voorbereiding voor D-Day. De Engelsen trainen hard voor het begin van de bevrijding. Uit allerlei landen sluiten soldaten zich aan bij de Engelsen om op 6 juni 1944 op de stranden van Normandië te landen...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=nq0mXJ1dzO8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
MaartenTuinstra
Groots, interessant, boeiend, extreem kundig gefilmd, maar niet meeslepend.

Vooral strategisch erg interessant door de grootse en indrukwekkende beelden. Dit is de kracht, maar ook de zwakte van deze productie. Ik leefde namelijk weinig mee met de personages door het enigszins jolige sfeertje. Boeiend is het daarentegen 180 minuten lang. Al met al vooral interessant en spectaculair, ik ben echter bang dat er bij herziening een halfje af gaat.

4*

avatar van Timothyvdmeer
3,5
Net de film gezien na op vakantie te zijn geweest in Normandië. Dan al die dingen voorbij zien komen. Goede film. Zag hem volledig in het Engels dus was soms ff lastig te verstaan met alle geluiden ernaast.

avatar van knusse stoel
4,0
Een geweldige film in zijn genre
We hebben een 8 als waardering gegeven want de film houdt jou ondanks de lengte van 3 uren constant geboeid kijkend naar de belevenissen van John Wayne, Robert Mitchum en Henry Fonda in een uniform. Ook wordt door ons ontzettend op prijs gesteld dat men in de eigen taal spreekt. Dus je hoort niet een generaal Rommel in het Engels overleggen met Berlijn. Gebeurde in werkelijkheid ook niet, of ik moet mij vergissen. Een topfilm in het oorlogsgenre en dat blijft voorlopig ook nog wel zo, omdat deze productie in onze tijd veel te duur uit zou pakken.
Wij hebben deze trouwens in kleur gezien, ondanks de verhalen dat deze in zwart/wit is.

avatar van tbouwh
2,5
In the Longest Day gaat kwantiteit te vaak boven kwaliteit. Een op het narratieve vlak interessante oorlogsfilm, dat dan weer wel, over wat misschien wel de belangrijkste invasie uit de militaire geschiedenis betreft.

Al snel valt op dat kosten noch moeiten zijn gespaard om deze film vorm te geven. Aan het begin weten een paar verdwaalde green screens wat irritatie op te wekken, maar in het vervolg bewijzen de imposante settings hun waarde. Omaha Beach, het slotgevecht; het mag geen verrassing heten dat 20th Century Fox anno 1962 een financieel succes nodig had om de productiekosten van 10 miljoen dollar terug te verdienen. En toch wist the Longest Day me niet te pakken. Tijdens die grote scènes blijft de camera namelijk maar al te vaak op afstand. Zat ik in het eerste kwartier van Saving Private Ryan middenin de actie, hier ben ik de koele buitenstaander. Zoomt de camera wel in, dan gaat het om dialogen tussen soldaten, of om ietwat knullig overkomende individuele executies.

Die afstand beperkt zich niet tot de gemaakte keuzes binnen het camerawerk. De characters-het zijn er eigenlijk ook gewoon te veel- blijven vlak, en hun emotionele inbreng is werkelijk nihil. Paradoxaal genoeg (gezien de thematiek) zien we dan juist een aantal personages wiens grootste goed humor betreft. Dat kan een leuk uitgangspunt zijn, en is het soms ook wel (de reactie van de Duitse officier op de speelgoedpoppen, bijvoorbeeld). De gevallen waarin de humor misplaatst dan wel slecht gedoseerd is houden echter de overhand. Kubrick deed dat beter in Paths of Glory, en bracht daarnaast ook nog een krachtige boodschap over. Bij the Longest Day twijfelde ik tot op het laatste moment over de richting die de film in trachtte te slaan.

Daarmee is deze verfilming van de invasie op D-Day uiteindelijk toch een beetje een toonbeeld van slechte keuzes. Het afstandelijke camerawerk, het weinig subtiele sound design, de veelheid aan oppervlakkige characters, de bijna vervreemdend werkende humor, de veel te trage pacing en lange speelduur; het zijn allemaal factoren die the Longest Day aan kracht doen inboeten.

2.5*, zij het nipt.

avatar van Boneka
4,0
Het blijft een klassieker pur sang. Volledig in black and white maar wel een hele mooie transfer op blu ray. Natuurlijk ook in deze tijd een keur aan sterren. Ze komen allemaal voorbij. Leuk is ook dat er wat humor in zit. Mag best voor zo'n lange zit. Gevechten duren soms wel wat (te) lang, maar verder zeer mooi in beeld gebracht. Een film die vooral in de breedte prima is opgenomen. Prima camerawerk!. Vooral als ze het dorpje binnenkomen zien we een fantastische panorama. Een gek dingetje. Op het eind zien we die dooie Duitser liggen. Met helm. En die had ie niet op daarvoor. Maar goed. Leuk om deze film weer eens te zien. Binnenkort maar weer eens naar A Bridge too far kijken.

avatar van Antonev
2,5
Dat deze film een aantal legendarische en fantastische scenes bevat, daar zijn we het denk ik allemaal over eens. Ook qua sfeer is het hier en daar indrukwekkend. Al dit moois wordt echter teniet gedaan door de langdradige en soms ronduit saaie passages tussendoor, dat deed voor mij persoonlijk echt afbreuk aan het geheel. Ook sommige actie scenes (zoals met de Duitse vliegtuigen die de soldaten op het strand beschieten) zagen er voor mij te gedateerd uit. Deze film zal op een bepaald moment ongetwijfeld het neusje van de zalm zijn geweest, ruim 50 jaar later is daar echter niet veel meer van te zien. Ik houd het qua WW2 films liever bij de modernere varianten.

avatar van GoodOldJack
4,0
Gisteren (tijdens de "verjaardag" van D-day) voor het eerst bekeken en boy I was in for a treat. Wat een arsenaal aan topnamen passeren de reveu zeg, en allemaal spelen ze hun rol goed. Zeer mooi ook dat de Duitsers effectief Duits spraken, de Franse Frans, de Engelsen Brits en de Amerikanen "Amerikaans". Opbouw gaat geleidelijk aan en dat werkte voor mij prima. Beetje bij beetje voel je als het ware als kijker de "moment suprème" aankomen. Voor mij een heel mooie weergave van de oorlog en alles wat het met zich meebrengt. Van officiers die liever naar één of ander feestje gaan in plaats van zich ter dege voor te bereiden op een oorlog tot de simpele soldaat die doordat de wind lichtjes verkeerd staat een vervroegd einde van zijn bestaan meemaakt, alles is prima vorm gegeven. Pluim verder voor het scenario, de massascènes die overtuigend waren en de afwisseling tussen humor en pure ernst.

Kortom, heel degelijke film over één van de belangrijkere momenten in de recente westerse geschiedenis.

avatar van Metalfist
3,5
Come on out, you dirty slobs! Flanagan's back!

Oorlogfilms, het is niet echt mijn favoriete genre. Er zijn hier en daar wel eens uitzonderingen natuurlijk, maar het merendeel van de films vind ik te langdradig en het blijft me ook nooit echt boeien. Ik had al eens eerder een paar John Wayne films in dat genre geprobeerd, maar over het algemeen was dat ook geen succes te noemen. Dan maar eens The Longest Day proberen. Wordt toch zowat beschouwd als één van de klassiekers en een interessante cast trok me gisteravond uiteindelijk over de streep.

Want met een speelduur van 3 uur is dit geen film die je zomaar eens eventjes opzet. Het interessantste aan The Longest Day is ongetwijfeld de aanpak. Het is namelijk één van de eerste films die de nationaliteiten respecteert en de personages hun moedertaal laat spreken, het geeft toch altijd net dat beetje extra authenticiteit wanneer je een Fransman Frans ziet praten of een Duitser Duits. Toch voelt dit op zich wel een tikkeltje fragmentarisch aan en met 3 regisseurs (Ken Annakin voor de Britse en Franse scènes, Andrew Marton voor de Amerikaanse scènes en Bernhard Wicki voor de Duitse scènes) is dat ook niet echt te verwonderen. The Longest Day is dan ook erg groots qua opzet, neemt ruimschoots de tijd om iets te vertellen en af en toe lijkt het alsof je naar drie films zit te kijken die tot één geheel zijn gevormd. Is deze oorlogsklassieker dan ook niet om aan te zien? Neen, dat zeker niet. Iedereen met een beetje geschiedeniskennis weet al hoe het verhaal gaat aflopen en toch gaan die drie uur nog redelijk snel voorbij. Enkel naar het einde toe begint het wat te slepen, maar verder vrij weinig op aan te merken.

Een allegaartje aan acteurs dus waarvan de ene al een grotere rol heeft dan de andere. Oorspronkelijk gekocht voor John Wayne die hier als 54-jarige een personage speelt dat 27 (!) was tijdens D-Day en hoewel Wayne één van mijn favoriete acteurs all-time is, is hij hier toch minder op zijn plaats tussen al die soldaten. Richard Burton en Roddy McDowall waren volop aan het filmen voor Cleopatra maar vonden toch nog een gaatje om hier een klein rolletje te komen vertolken, niet zo verwonderend ook met die talloze vertragingen dat Cleopatra heeft opgelopen, maar ook Robert Mitchum, Sean Connery, Robert Wagner, Gert Fröbe, Bourvil, Henry Fonda en nog veel meer hebben hier aan meegewerkt. Werd op den duur eerder een spelletje van 'spot het bekende gezicht' en dat is altijd wel leuk.

Interessante reconstructie in ieder geval die voor de gelegenheid eens heel wat verder gaat dan enkel de landing van Normandië, had ik in eerste instantie ook niet verwacht. Veel verhaallijnen dus plus een lange speelduur en toch krijg je het gevoel dat niet alles even sterk is uitgewerkt, zo komt het Franse verzet er ook maar karig van af. Had er toch net iets meer van verwacht, maar heb me wel vermaakt en dat is voor een oorlogsfilm al een zeer degelijke score.

3.5*

avatar van Baggerman
3,0
The Longest Day maakt bij mij zijn grote status als klassieker niet echt waar. ja, de film zit bomvol bekende namen en het is best leuk om ze allemaal te proberen te spotten. De karakters blijven echter allemaal bordkarton en sommige zijn zelfs irritant (Connery). Bovendien is de film door allerlei zijpaden véél te lang. Veel van de Duitse stukken vond ik bijvoorbeeld niet veel toevoegen aan de film en ook Henry Fonda's deel leek alleen maar 'er ingeschreven om hem een rolletje te geven'. Daarnaast oogt de film op veel vlakken toch echt wel verouderd.

Voor die tijd geweldig en nu nog steeds wel kijkenswaardig, maar geen topper.

avatar van Roger Thornhill
4,5
Een indrukwekkende film, zorgvuldig, zeer gedetailleerd (de eigenlijke invasie begint pas halverwege), sober, vrij onderkoeld en totaal niet glamoureus verteld, met uitzondering van de belachelijk grote hoeveelheid gaststerren waarvan sommigen helaas slechts enkele seconden in beeld zijn (Steiger, Barrault, Arletty, Ferrer) en mij daardoor voornamelijk afleiden en "uit de film halen". Dat contrasteert nogal met de bijna totale afwezigheid van muziek die het realisme juist verhoogt en dus zeer effectief werkt. De Fransen spreken verder gewoon Frans en worden ook door Franse acteurs gespeeld, en de Duitsers mutatis mutandis idem, dus de vele MoMe-gebruikers die daar normaliter over vallen kunnen hier hun hart ophalen (tenzij ze de verkeerde versie van de film hebben gezien...). Minpunten zijn een paar iets te leutige scènes op het strand (kapitein Maud [Kenneth More] met z'n stokje en z'n buldog, Sean Connery kopje-onder, Bourvil en z'n champagne), het vervelende overacteren van Heinz Reincke als Pips, en het algemene gevoel dat Saving Private Ryan inmiddels als het definitieve portret van het bestormen van Omaha Beach moet gelden, iets waar The longest day natuurlijk weinig aan kon doen aangezien de tijdgeest in 1962 nog niet van dien aard was dat alle gruwelen zo expliciet konden worden getoond.
        Gelukkig overheersen toch de vele mooie momenten, zoals de soldaat die denkt dat het geluid van de grendel van het Duitse geweer eigenlijk een antwoordende speelgoedkrekel is en de slotscène van de Richards Burton en Beymer, en Robert Mitchum zet een overtuigende energieke generaal Norman Cota neer. En ja, wat het realisme betreft, het eerste IMDb-trivia-item vermeldt dat Eisenhower zelf al na een paar minuten uit de bioscoop verliet, "frustrated by the inaccuracies", maar daarvoor is het nou eenmaal een film – mij persoonlijk geeft het een behoorlijk goed beeld van hoe de invasie is gegaan (of liever gezegd hoe ik dènk dat de invasie is gegaan...), en hoewel de scènes in Ouistreham inmiddels ook al weer 55 jaar oud zijn hebben ze nog altijd impact. The longest day is wat mij betreft een nog steeds serieus te nemen oorlogsfilm.

avatar van Arnhemmer
4,0
Roger Thornhill schreef:
Gelukkig overheersen toch de vele mooie momenten, zoals de soldaat die denkt dat het geluid van de grendel van het Duitse geweer eigenlijk een antwoordende speelgoedkrekel is .
En dat is meteen één van de foutjes in de film. Op het moment dat de soldaat neergeschoten wordt, hoor je twee schoten. De schutter komt daarna in beeld en vergrendelt opnieuw zijn wapen. Het wapen heeft een manueel vergrendelingssysteem, waardoor het alleen maar mogelijk is om één kogel af te vuren, niet twee. Klein foutje. (but who gives a ****)

avatar van Roger Thornhill
4,5
Ai... Hmmm...

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
You know those five thousand ships you say the Allies haven't got? Well, they've got them!

Misschien wel de beroemdste film over de tweede wereldoorlog ooit gemaakt en dat zorgde er voor dat ik de film recent op dvd heb gekocht om eens opnieuw te bekijken. In zwart-wit, ook al is er wel een kleurenversie geloof ik, maar ik geef de voorkeur aan het origineel. Het is wel vrij lang geleden dat ik de film nog eens zag, maar zeker in mijn jeugd heb ik 'm talloze keren gezien. Kwam ook bijzonder vaak op tv voor mijn gevoel.

De film heeft op diverse gebieden de tand des tijds slecht doorstaan, maar daar zo meer over. Gelukkig zijn er heel wat positieve dingen te benoemen die het negatieve gevoel sowieso redelijk weg weet te drukken. Wat ik hier goed vind is dat je vanuit alle kampen een blik op misschien wel de belangrijkste invasie krijgt. Best gedurfd ook om de Duitse kant te tonen, want dat doen maar weinig films, zelfs anno nu kan ik weinig titels vanuit Duits perspectief benoemen, terwijl dit toch wel heel erg interessant kan zijn. Hun verhaal was in The Longest Day ook wel het meest boeiend om te volgen, vooral als blijkt dat een vorm van arrogantie voor grote problemen zorgde. Hitler die niet gewekt mocht worden, terwijl er invasiegeruchten waren, de Duitse meerdere (even de naam kwijt) die weigert te geloven dat er een invasie met duizenden schepen gaande is. Ze voelden zich superieur en dat wordt wel sterk getoond. Wat ik ook een enorme plus vind is dat elk kamp gewoon zijn eigen taal spreekt. Duitsers spreken Duits, Fransen spreken Frans, Amerikanen, nou ja et cetera. Iets wat je in een hoop oorlogsfilms jammer genoeg niet ziet en wat echt wel een beetje de authenticiteit en het realisme verpest.

De film duurt 3 uur, wat achteraf wel wat aan de lange kant is omdat je vooral een gigantisch lange aanloop naar de landing krijgt. Het is een boeiende zit, maar met een half uurtje korter had je wel wat langdradige stukken eruit kunnen filteren denk ik. Gelukkig is de invasie op zich wel de moeite van het kijken waard; dat wil zeggen dat het allemaal erg gedetailleerd in beeld komt waar iedereen land en wat er gaande is. Waar de film wel echt zwaar in voorbij is gestreefd is het realisme van het geweld en het leed dat de soldaten mee moeten maken. Daarvoor moet je gewoon het eerste half uur van Saving Private Ryan kijken, die de Normandië landing van The Longest Day op welk elk gebied keihard de baas is. Hier is het een boeiende landing, maar toont het bepaald niet hoe afschuwelijk gruwelijk het is geweest. Geen opgeblazen lichamen, geen rondvliegende lichaamsdelen, bijna geen druppel bloed. Soldaten die wel erg theatraal omver worden geschoten, explosief waar nauwelijks schade vanaf valt te zien. Soldaten die rustig uit hun landingsbootjes kunnen lopen, waar ze in Saving Private Ryan na 2 seconden al tot pulp waren geschoten. Ik snap dat de film ruim 50 jaar oud is, maar op dat gebied is de film gewoon echt zwaar gedateerd. Ook lijkt het in bepaalde scenes wel erg kleinschalig allemaal, terwijl dit echt niet zo was. Verder stoorde me dat er een bepaalde komische laag over de film heen lag. De kolonel of wat hij was met de sigaar, de gekke Fransoos met zijn vlag en fles drank. Het past gewoon allemaal niet goed bij een episch verhaal als deze. Soms voelt de film gewoon als een spannend oorlogsavontuur in plaats van de snoeiharde werkelijkheid, waar op zich wel mee te leven valt.

Waar de film verder wel goed op scoort is de authenticiteit die ik al benoemde. De locaties, de aankleding van de gebieden, de uniformen, de inhoud van het verhaal. Het camerawerk is bij vlagen ook prachtig, net als dat het zwart-wit de boel nog sfeervoller maakt. Overduidelijk ook dat er zo enorm veel research is gedaan om dit zo waarheidsgetrouw mogelijk te tonen, al weet ik dat er wel wat historische foutjes in zitten. Ook is de bekende themesong me altijd bijgebleven en heeft deze niks aan kracht verloren. Ook het acteerwerk is dik in orde, zonder dat ik een naam er echt uit vind springen. Sowieso gaat de film niet echt diep op personages in maar behoud het een totaaloverzicht over de operatie, waar bijvoorbeeld Saving Private Ryan op het begin na juist wel voor een intiemer verhaal kiest. Ik vind beide opties uitstekend.

The Longest Day blijft een absoluut monument van een film, ook met duidelijk aanwezige mindere punten. Echt zo'n titel die ik om de paar jaar zo weer kan blijven kijken en ook na ruim 50 jaar nog prima mee gaat.

4* (was 4,5*)

avatar van Tarkus
5,0
Tarkus schreef:
(quote)


Ondertussen heb ik de film in mijn bezit en nogmaals bekeken.
Ik hoef aan mijn eerdere commentaar niets toe te voegen, het is en blijft een topfilm.


Ondertussen toch al een 7-tal jaar geleden dat ik de prent nog eens had gezien, en dus nu op Blu-ray.
De beelden zijn veel scherper en vooral het geluid is nog beter dan op DVD.
Verder wat te film betreft heb ik alles wel gezegd in mijn eerdere commentaar.
Een film die je gezien moet hebben, een klassieker in zijn soort!!
En een must have voor elke verzamelaar !!

avatar van Lakte
4,0
geplaatst:
Ik heb een versie van deze film in kleur en met Nederlandse ondertitels! Zo lijkt het echt een andere film.

geplaatst:
Deze moet je echt in black white kijken.
Colored versie is niet aan te gluren.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:35 uur

geplaatst: vandaag om 17:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.