menu

The Longest Day (1962)

mijn stem
3,78 (2121)
2121 stemmen

Verenigde Staten
Oorlog
180 minuten

geregisseerd door Bernhard Wicki, Andrew Marton en Ken Annakin
met John Wayne, Robert Mitchum en Henry Fonda

Het is 19 mei 1944 en men is bezig met de voorbereiding voor D-Day. De Engelsen trainen hard voor het begin van de bevrijding. Uit allerlei landen sluiten soldaten zich aan bij de Engelsen om op 6 juni 1944 op de stranden van Normandië te landen...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=nq0mXJ1dzO8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
MaartenTuinstra
Groots, interessant, boeiend, extreem kundig gefilmd, maar niet meeslepend.

Vooral strategisch erg interessant door de grootse en indrukwekkende beelden. Dit is de kracht, maar ook de zwakte van deze productie. Ik leefde namelijk weinig mee met de personages door het enigszins jolige sfeertje. Boeiend is het daarentegen 180 minuten lang. Al met al vooral interessant en spectaculair, ik ben echter bang dat er bij herziening een halfje af gaat.

4*

avatar van Timothyvdmeer
3,5
Net de film gezien na op vakantie te zijn geweest in Normandië. Dan al die dingen voorbij zien komen. Goede film. Zag hem volledig in het Engels dus was soms ff lastig te verstaan met alle geluiden ernaast.

avatar van knusse stoel
4,0
Een geweldige film in zijn genre
We hebben een 8 als waardering gegeven want de film houdt jou ondanks de lengte van 3 uren constant geboeid kijkend naar de belevenissen van John Wayne, Robert Mitchum en Henry Fonda in een uniform. Ook wordt door ons ontzettend op prijs gesteld dat men in de eigen taal spreekt. Dus je hoort niet een generaal Rommel in het Engels overleggen met Berlijn. Gebeurde in werkelijkheid ook niet, of ik moet mij vergissen. Een topfilm in het oorlogsgenre en dat blijft voorlopig ook nog wel zo, omdat deze productie in onze tijd veel te duur uit zou pakken.
Wij hebben deze trouwens in kleur gezien, ondanks de verhalen dat deze in zwart/wit is.

avatar van tbouwh
2,5
In the Longest Day gaat kwantiteit te vaak boven kwaliteit. Een op het narratieve vlak interessante oorlogsfilm, dat dan weer wel, over wat misschien wel de belangrijkste invasie uit de militaire geschiedenis betreft.

Al snel valt op dat kosten noch moeiten zijn gespaard om deze film vorm te geven. Aan het begin weten een paar verdwaalde green screens wat irritatie op te wekken, maar in het vervolg bewijzen de imposante settings hun waarde. Omaha Beach, het slotgevecht; het mag geen verrassing heten dat 20th Century Fox anno 1962 een financieel succes nodig had om de productiekosten van 10 miljoen dollar terug te verdienen. En toch wist the Longest Day me niet te pakken. Tijdens die grote scènes blijft de camera namelijk maar al te vaak op afstand. Zat ik in het eerste kwartier van Saving Private Ryan middenin de actie, hier ben ik de koele buitenstaander. Zoomt de camera wel in, dan gaat het om dialogen tussen soldaten, of om ietwat knullig overkomende individuele executies.

Die afstand beperkt zich niet tot de gemaakte keuzes binnen het camerawerk. De characters-het zijn er eigenlijk ook gewoon te veel- blijven vlak, en hun emotionele inbreng is werkelijk nihil. Paradoxaal genoeg (gezien de thematiek) zien we dan juist een aantal personages wiens grootste goed humor betreft. Dat kan een leuk uitgangspunt zijn, en is het soms ook wel (de reactie van de Duitse officier op de speelgoedpoppen, bijvoorbeeld). De gevallen waarin de humor misplaatst dan wel slecht gedoseerd is houden echter de overhand. Kubrick deed dat beter in Paths of Glory, en bracht daarnaast ook nog een krachtige boodschap over. Bij the Longest Day twijfelde ik tot op het laatste moment over de richting die de film in trachtte te slaan.

Daarmee is deze verfilming van de invasie op D-Day uiteindelijk toch een beetje een toonbeeld van slechte keuzes. Het afstandelijke camerawerk, het weinig subtiele sound design, de veelheid aan oppervlakkige characters, de bijna vervreemdend werkende humor, de veel te trage pacing en lange speelduur; het zijn allemaal factoren die the Longest Day aan kracht doen inboeten.

2.5*, zij het nipt.

avatar van Boneka
4,0
Het blijft een klassieker pur sang. Volledig in black and white maar wel een hele mooie transfer op blu ray. Natuurlijk ook in deze tijd een keur aan sterren. Ze komen allemaal voorbij. Leuk is ook dat er wat humor in zit. Mag best voor zo'n lange zit. Gevechten duren soms wel wat (te) lang, maar verder zeer mooi in beeld gebracht. Een film die vooral in de breedte prima is opgenomen. Prima camerawerk!. Vooral als ze het dorpje binnenkomen zien we een fantastische panorama. Een gek dingetje. Op het eind zien we die dooie Duitser liggen. Met helm. En die had ie niet op daarvoor. Maar goed. Leuk om deze film weer eens te zien. Binnenkort maar weer eens naar A Bridge too far kijken.

avatar van Antonev
2,5
Dat deze film een aantal legendarische en fantastische scenes bevat, daar zijn we het denk ik allemaal over eens. Ook qua sfeer is het hier en daar indrukwekkend. Al dit moois wordt echter teniet gedaan door de langdradige en soms ronduit saaie passages tussendoor, dat deed voor mij persoonlijk echt afbreuk aan het geheel. Ook sommige actie scenes (zoals met de Duitse vliegtuigen die de soldaten op het strand beschieten) zagen er voor mij te gedateerd uit. Deze film zal op een bepaald moment ongetwijfeld het neusje van de zalm zijn geweest, ruim 50 jaar later is daar echter niet veel meer van te zien. Ik houd het qua WW2 films liever bij de modernere varianten.

avatar van GoodOldJack
4,0
Gisteren (tijdens de "verjaardag" van D-day) voor het eerst bekeken en boy I was in for a treat. Wat een arsenaal aan topnamen passeren de reveu zeg, en allemaal spelen ze hun rol goed. Zeer mooi ook dat de Duitsers effectief Duits spraken, de Franse Frans, de Engelsen Brits en de Amerikanen "Amerikaans". Opbouw gaat geleidelijk aan en dat werkte voor mij prima. Beetje bij beetje voel je als het ware als kijker de "moment suprème" aankomen. Voor mij een heel mooie weergave van de oorlog en alles wat het met zich meebrengt. Van officiers die liever naar één of ander feestje gaan in plaats van zich ter dege voor te bereiden op een oorlog tot de simpele soldaat die doordat de wind lichtjes verkeerd staat een vervroegd einde van zijn bestaan meemaakt, alles is prima vorm gegeven. Pluim verder voor het scenario, de massascènes die overtuigend waren en de afwisseling tussen humor en pure ernst.

Kortom, heel degelijke film over één van de belangrijkere momenten in de recente westerse geschiedenis.

avatar van Metalfist
3,5
Come on out, you dirty slobs! Flanagan's back!

Oorlogfilms, het is niet echt mijn favoriete genre. Er zijn hier en daar wel eens uitzonderingen natuurlijk, maar het merendeel van de films vind ik te langdradig en het blijft me ook nooit echt boeien. Ik had al eens eerder een paar John Wayne films in dat genre geprobeerd, maar over het algemeen was dat ook geen succes te noemen. Dan maar eens The Longest Day proberen. Wordt toch zowat beschouwd als één van de klassiekers en een interessante cast trok me gisteravond uiteindelijk over de streep.

Want met een speelduur van 3 uur is dit geen film die je zomaar eens eventjes opzet. Het interessantste aan The Longest Day is ongetwijfeld de aanpak. Het is namelijk één van de eerste films die de nationaliteiten respecteert en de personages hun moedertaal laat spreken, het geeft toch altijd net dat beetje extra authenticiteit wanneer je een Fransman Frans ziet praten of een Duitser Duits. Toch voelt dit op zich wel een tikkeltje fragmentarisch aan en met 3 regisseurs (Ken Annakin voor de Britse en Franse scènes, Andrew Marton voor de Amerikaanse scènes en Bernhard Wicki voor de Duitse scènes) is dat ook niet echt te verwonderen. The Longest Day is dan ook erg groots qua opzet, neemt ruimschoots de tijd om iets te vertellen en af en toe lijkt het alsof je naar drie films zit te kijken die tot één geheel zijn gevormd. Is deze oorlogsklassieker dan ook niet om aan te zien? Neen, dat zeker niet. Iedereen met een beetje geschiedeniskennis weet al hoe het verhaal gaat aflopen en toch gaan die drie uur nog redelijk snel voorbij. Enkel naar het einde toe begint het wat te slepen, maar verder vrij weinig op aan te merken.

Een allegaartje aan acteurs dus waarvan de ene al een grotere rol heeft dan de andere. Oorspronkelijk gekocht voor John Wayne die hier als 54-jarige een personage speelt dat 27 (!) was tijdens D-Day en hoewel Wayne één van mijn favoriete acteurs all-time is, is hij hier toch minder op zijn plaats tussen al die soldaten. Richard Burton en Roddy McDowall waren volop aan het filmen voor Cleopatra maar vonden toch nog een gaatje om hier een klein rolletje te komen vertolken, niet zo verwonderend ook met die talloze vertragingen dat Cleopatra heeft opgelopen, maar ook Robert Mitchum, Sean Connery, Robert Wagner, Gert Fröbe, Bourvil, Henry Fonda en nog veel meer hebben hier aan meegewerkt. Werd op den duur eerder een spelletje van 'spot het bekende gezicht' en dat is altijd wel leuk.

Interessante reconstructie in ieder geval die voor de gelegenheid eens heel wat verder gaat dan enkel de landing van Normandië, had ik in eerste instantie ook niet verwacht. Veel verhaallijnen dus plus een lange speelduur en toch krijg je het gevoel dat niet alles even sterk is uitgewerkt, zo komt het Franse verzet er ook maar karig van af. Had er toch net iets meer van verwacht, maar heb me wel vermaakt en dat is voor een oorlogsfilm al een zeer degelijke score.

3.5*

avatar van Baggerman
3,0
The Longest Day maakt bij mij zijn grote status als klassieker niet echt waar. ja, de film zit bomvol bekende namen en het is best leuk om ze allemaal te proberen te spotten. De karakters blijven echter allemaal bordkarton en sommige zijn zelfs irritant (Connery). Bovendien is de film door allerlei zijpaden véél te lang. Veel van de Duitse stukken vond ik bijvoorbeeld niet veel toevoegen aan de film en ook Henry Fonda's deel leek alleen maar 'er ingeschreven om hem een rolletje te geven'. Daarnaast oogt de film op veel vlakken toch echt wel verouderd.

Voor die tijd geweldig en nu nog steeds wel kijkenswaardig, maar geen topper.

avatar van Roger Thornhill
4,5
Een indrukwekkende film, zorgvuldig, zeer gedetailleerd (de eigenlijke invasie begint pas halverwege), sober, vrij onderkoeld en totaal niet glamoureus verteld, met uitzondering van de belachelijk grote hoeveelheid gaststerren waarvan sommigen helaas slechts enkele seconden in beeld zijn (Steiger, Barrault, Arletty, Ferrer) en mij daardoor voornamelijk afleiden en "uit de film halen". Dat contrasteert nogal met de bijna totale afwezigheid van muziek die het realisme juist verhoogt en dus zeer effectief werkt. De Fransen spreken verder gewoon Frans en worden ook door Franse acteurs gespeeld, en de Duitsers mutatis mutandis idem, dus de vele MoMe-gebruikers die daar normaliter over vallen kunnen hier hun hart ophalen (tenzij ze de verkeerde versie van de film hebben gezien...). Minpunten zijn een paar iets te leutige scènes op het strand (kapitein Maud [Kenneth More] met z'n stokje en z'n buldog, Sean Connery kopje-onder, Bourvil en z'n champagne), het vervelende overacteren van Heinz Reincke als Pips, en het algemene gevoel dat Saving Private Ryan inmiddels als het definitieve portret van het bestormen van Omaha Beach moet gelden, iets waar The longest day natuurlijk weinig aan kon doen aangezien de tijdgeest in 1962 nog niet van dien aard was dat alle gruwelen zo expliciet konden worden getoond.
        Gelukkig overheersen toch de vele mooie momenten, zoals de soldaat die denkt dat het geluid van de grendel van het Duitse geweer eigenlijk een antwoordende speelgoedkrekel is en de slotscène van de Richards Burton en Beymer, en Robert Mitchum zet een overtuigende energieke generaal Norman Cota neer. En ja, wat het realisme betreft, het eerste IMDb-trivia-item vermeldt dat Eisenhower zelf al na een paar minuten uit de bioscoop verliet, "frustrated by the inaccuracies", maar daarvoor is het nou eenmaal een film – mij persoonlijk geeft het een behoorlijk goed beeld van hoe de invasie is gegaan (of liever gezegd hoe ik dènk dat de invasie is gegaan...), en hoewel de scènes in Ouistreham inmiddels ook al weer 55 jaar oud zijn hebben ze nog altijd impact. The longest day is wat mij betreft een nog steeds serieus te nemen oorlogsfilm.

avatar van Arnhemmer
4,0
Roger Thornhill schreef:
Gelukkig overheersen toch de vele mooie momenten, zoals de soldaat die denkt dat het geluid van de grendel van het Duitse geweer eigenlijk een antwoordende speelgoedkrekel is .
En dat is meteen één van de foutjes in de film. Op het moment dat de soldaat neergeschoten wordt, hoor je twee schoten. De schutter komt daarna in beeld en vergrendelt opnieuw zijn wapen. Het wapen heeft een manueel vergrendelingssysteem, waardoor het alleen maar mogelijk is om één kogel af te vuren, niet twee. Klein foutje. (but who gives a ****)

avatar van Roger Thornhill
4,5
Ai... Hmmm...

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
You know those five thousand ships you say the Allies haven't got? Well, they've got them!

Misschien wel de beroemdste film over de tweede wereldoorlog ooit gemaakt en dat zorgde er voor dat ik de film recent op dvd heb gekocht om eens opnieuw te bekijken. In zwart-wit, ook al is er wel een kleurenversie geloof ik, maar ik geef de voorkeur aan het origineel. Het is wel vrij lang geleden dat ik de film nog eens zag, maar zeker in mijn jeugd heb ik 'm talloze keren gezien. Kwam ook bijzonder vaak op tv voor mijn gevoel.

De film heeft op diverse gebieden de tand des tijds slecht doorstaan, maar daar zo meer over. Gelukkig zijn er heel wat positieve dingen te benoemen die het negatieve gevoel sowieso redelijk weg weet te drukken. Wat ik hier goed vind is dat je vanuit alle kampen een blik op misschien wel de belangrijkste invasie krijgt. Best gedurfd ook om de Duitse kant te tonen, want dat doen maar weinig films, zelfs anno nu kan ik weinig titels vanuit Duits perspectief benoemen, terwijl dit toch wel heel erg interessant kan zijn. Hun verhaal was in The Longest Day ook wel het meest boeiend om te volgen, vooral als blijkt dat een vorm van arrogantie voor grote problemen zorgde. Hitler die niet gewekt mocht worden, terwijl er invasiegeruchten waren, de Duitse meerdere (even de naam kwijt) die weigert te geloven dat er een invasie met duizenden schepen gaande is. Ze voelden zich superieur en dat wordt wel sterk getoond. Wat ik ook een enorme plus vind is dat elk kamp gewoon zijn eigen taal spreekt. Duitsers spreken Duits, Fransen spreken Frans, Amerikanen, nou ja et cetera. Iets wat je in een hoop oorlogsfilms jammer genoeg niet ziet en wat echt wel een beetje de authenticiteit en het realisme verpest.

De film duurt 3 uur, wat achteraf wel wat aan de lange kant is omdat je vooral een gigantisch lange aanloop naar de landing krijgt. Het is een boeiende zit, maar met een half uurtje korter had je wel wat langdradige stukken eruit kunnen filteren denk ik. Gelukkig is de invasie op zich wel de moeite van het kijken waard; dat wil zeggen dat het allemaal erg gedetailleerd in beeld komt waar iedereen land en wat er gaande is. Waar de film wel echt zwaar in voorbij is gestreefd is het realisme van het geweld en het leed dat de soldaten mee moeten maken. Daarvoor moet je gewoon het eerste half uur van Saving Private Ryan kijken, die de Normandië landing van The Longest Day op welk elk gebied keihard de baas is. Hier is het een boeiende landing, maar toont het bepaald niet hoe afschuwelijk gruwelijk het is geweest. Geen opgeblazen lichamen, geen rondvliegende lichaamsdelen, bijna geen druppel bloed. Soldaten die wel erg theatraal omver worden geschoten, explosief waar nauwelijks schade vanaf valt te zien. Soldaten die rustig uit hun landingsbootjes kunnen lopen, waar ze in Saving Private Ryan na 2 seconden al tot pulp waren geschoten. Ik snap dat de film ruim 50 jaar oud is, maar op dat gebied is de film gewoon echt zwaar gedateerd. Ook lijkt het in bepaalde scenes wel erg kleinschalig allemaal, terwijl dit echt niet zo was. Verder stoorde me dat er een bepaalde komische laag over de film heen lag. De kolonel of wat hij was met de sigaar, de gekke Fransoos met zijn vlag en fles drank. Het past gewoon allemaal niet goed bij een episch verhaal als deze. Soms voelt de film gewoon als een spannend oorlogsavontuur in plaats van de snoeiharde werkelijkheid, waar op zich wel mee te leven valt.

Waar de film verder wel goed op scoort is de authenticiteit die ik al benoemde. De locaties, de aankleding van de gebieden, de uniformen, de inhoud van het verhaal. Het camerawerk is bij vlagen ook prachtig, net als dat het zwart-wit de boel nog sfeervoller maakt. Overduidelijk ook dat er zo enorm veel research is gedaan om dit zo waarheidsgetrouw mogelijk te tonen, al weet ik dat er wel wat historische foutjes in zitten. Ook is de bekende themesong me altijd bijgebleven en heeft deze niks aan kracht verloren. Ook het acteerwerk is dik in orde, zonder dat ik een naam er echt uit vind springen. Sowieso gaat de film niet echt diep op personages in maar behoud het een totaaloverzicht over de operatie, waar bijvoorbeeld Saving Private Ryan op het begin na juist wel voor een intiemer verhaal kiest. Ik vind beide opties uitstekend.

The Longest Day blijft een absoluut monument van een film, ook met duidelijk aanwezige mindere punten. Echt zo'n titel die ik om de paar jaar zo weer kan blijven kijken en ook na ruim 50 jaar nog prima mee gaat.

4* (was 4,5*)

avatar van Tarkus
5,0
Tarkus schreef:
(quote)


Ondertussen heb ik de film in mijn bezit en nogmaals bekeken.
Ik hoef aan mijn eerdere commentaar niets toe te voegen, het is en blijft een topfilm.


Ondertussen toch al een 7-tal jaar geleden dat ik de prent nog eens had gezien, en dus nu op Blu-ray.
De beelden zijn veel scherper en vooral het geluid is nog beter dan op DVD.
Verder wat te film betreft heb ik alles wel gezegd in mijn eerdere commentaar.
Een film die je gezien moet hebben, een klassieker in zijn soort!!
En een must have voor elke verzamelaar !!

avatar van Lakte
4,0
Ik heb een versie van deze film in kleur en met Nederlandse ondertitels! Zo lijkt het echt een andere film.

Deze moet je echt in black white kijken.
Colored versie is niet aan te gluren.

avatar van notsub
3,5
Dit voelde regelmatig aan als The Longest Movie... het verhaal wordt van erg veel kanten belicht en komt te statisch uit de startblokken. Qua oorlogsverhaal en geschiedenis is dit natuurlijk een klassieker, maar echt episch werd het nooit. Het is dat toch teveel een berg kleine boeiende stukken, die samengevoegd niet beter werden. Ik had er zeker meer van verwacht, het laatste uur maakte echter veel goed.

5,0
Epic. Het woord dat in mij opkomt na het bekijken van deze film. Vreesde op voorhand een beetje dat de film te veel een Hollywoodsterrenvehikel zou zijn, gezien de deelname van o.a. Robert Mitchum, John Wayne en Henry Fonda, maar niets bleek minder waar. Het was een zeer slimme keuze om de film op te bouwen rond tal van personages, van beide kampen, en in te zoemen op intieme gebeurtenissen die de absurditeit van oorlog en leven weergeven. Waarbij je de constant aanwezige oorlog als hoofdkarakter zou kunnen bestempelen, nietsontziend tot in het extreme.
Qua cinematografie is deze film een echte hoogvlieger, niet verwonderlijk dus dat hij hiervoor een oscar gekregen heeft. Verder is het een enorm pluspunt dat men heel wat moeite heeft gedaan om de gebeurtenissen historisch correct weer te geven, gezien de lange lijst hooggeplaatste militairen (en oorlogsveteranen) die geconsulteerd geweest zijn voor deze film. Ik ben het niet eens met sommigen dat de film in beginstadium te langdradig en statisch is. Het eerste deel draagt net bij aan de spanning van "de grote dag" waar iedereen naar uitkijkt, en de kafka toestanden die zich lijken af te spelen in het Duitse kamp maken het hele gebeuren des te menselijker. Als je de aanloop naar de invasie niet belicht, verlies je toch een heel deel van de inhoud lijkt me. Wie daar geen zin in heeft, kan zich beter wenden tot een ander genre film dat zich beperkt tot louter actie.
Conclusie. Deze film heeft me geen moment verveeld, heeft me in tegendeel van begin tot eind meegesleept qua verhaal en cinematografie. Een must see voor mensen die geïnteresseerd zijn in WO II en mensen die houden van meeslepende cinema.

avatar van Fisico
4,0
geplaatst:
The longest day uit 1962 is een heuse klassieker en zeker één van de bekendste films over de Tweede Wereldoorlog. In mijn jeugd samen met mijn grootouders verschillende keren (in flarden wellicht) gezien. Alles werd uit de kast gehaald om er een epische film van te maken. Alleen de sterrencast al is er eentje om U tegen te zeggen: John Wayne, Henry Fonda, Sean Connery, en Robert Mitchum ...

De opbouw naar het moment werd afwisselend verteld vanuit alle perspectieven. Vooral het (neutrale) Duitse perspectief viel me op, eerder een zeldzaamheid in films over de Wereldoorlogen. Vele karakters passeren de revue en worden netjes kenbaar gemaakt aan de kijker. En samen met de introductie van de vele partijen schakelt de film ook vlotjes over naar de correcte talen van de desbetreffende naties. Het valt op dat de montage de nodige schwung bezit zodat het nergens echt saai of onoverzichtelijk wordt. Zowel de soldaat als de kijker thuis wordt voor voorbereid op de grote climax waarnaar je hunkerend uitkijkt.

Cinematografisch en op technisch vlak nog steeds een erg knappe film. Aankleding en decor zagen er prima uit en men deed ook zijn best om het allemaal zo waarheidsgetrouw mogelijk te maken. Ook tijdens de aanloop van D-day zie je op de achtergrond heel wat interessants gebeuren zoals bvb het samenvouwen van parachutes enz.

Het geweld zelf is geen Saving private Ryan. Het ziet er allemaal braafjes uit, maar dat zal ook door de tijdsgeest als de technische beperktheden van de tijd te maken hebben. Desalniettemin een getrouwe filmklassieker die je niet mag missen als je van het genre houdt.

avatar van Arnhemmer
4,0
geplaatst:
Fisico schreef:
Cinematografisch en op technisch vlak nog steeds een erg knappe film.

Jaren later is deze prent ook nog ingekleurd. Persoonlijk ben ik toch meer van de zwart/wit versie gecharmeerd, omdat de sfeer hierin beter overkomt.

avatar van IH88
4,0
geplaatst:
“He's dead. I'm crippled. You're lost. Do you suppose it's always like that? I mean war.”

Fantastische klassieker. The Longest Day is een gedetailleerde weergave van de invasie van Normandië door de Amerikanen, Fransen, Canadezen en Engelsen. Echt alles komt langs, van de plannen om de nazi's op het verkeerde been te zetten, tot aan Hitler die niet uit zijn slaap gehaald mag worden.

Dat levert zelfs een paar zeer grappige momenten op (de man met de doedelzak middenin de invasie). Maar vooral de grootschalige veldslagen en gruwelijke oorlogsscènes maken indruk, en dat de acteurs dan weinig indruk maken met hun matig uitgewerkte personages stoort wat minder. Dat past ook wel bij de onoverzichtelijke oorlogssituaties waarin de personages terecht komen. Iedereen kan op ieder moment doodgeschoten worden (behalve John Wayne, die als Julius Caesar wordt ronddragen door een wond aan zijn voet).

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
geplaatst:
IH88 schreef:
Maar vooral de grootschalige veldslagen en gruwelijke oorlogsscènes maken indruk


Dit is een fenomenale film, maar als de film op een gebied nou niet zo sterk is, dan is het wel in hetgeen wat je noemt. Het voelt juist of de landing vrij kleinschalig was qua soldaten en qua gruwel zit er al helemaal 0,000000 in de film. Zet de landing van Saving Private Ryan eens op...

The Longest Day is vooral enorm sterk als historisch document vanuit diverse perspectieven. Nauwkeuriger dan dit zal je D-Day als operatie niet in beeld krijgen.

avatar van IH88
4,0
geplaatst:
Ajax&Litmanen1 schreef:
(quote)


Dit is een fenomenale film, maar als de film op een gebied nou niet zo sterk is, dan is het wel in hetgeen wat je noemt. Het voelt juist of de landing vrij kleinschalig was qua soldaten en qua gruwel zit er al helemaal 0,000000 in de film. Zet de landing van Saving Private Ryan eens op...

The Longest Day is vooral enorm sterk als historisch document vanuit diverse perspectieven. Nauwkeuriger dan dit zal je D-Day als operatie niet in beeld krijgen.


Qua gruwelijkheid ben ik het wel met je eens. Hoewel het voor die tijd soms best expliciet (en knullig) in beeld wordt gebracht. Qua grootschaligheid ben ik het niet met je eens. Ik vond de invasie erg sterk in beeld gebracht en je krijgt een goed beeld hoe groot en ingewikkeld de operatie was.

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
geplaatst:
IH88 schreef:
(quote)


Qua gruwelijkheid ben ik het wel met je eens. Hoewel het voor die tijd soms best expliciet (en knullig) in beeld wordt gebracht. Qua grootschaligheid ben ik het niet met je eens. Ik vond de invasie erg sterk in beeld gebracht en je krijgt een goed beeld hoe groot en ingewikkeld de operatie was.


Jij had het over grootschalige veldslagen. Dat ontkracht ik. Je hebt zo'n scene dat je vanuit de lucht de camera over het strand ziet gaan. Lijkt net of er maar 100 man daar het strand hebben bestormd.

Wel toont de film inderdaad de grootschaligheid van de voorbereidingen, net als het de schepen die erheen gingen. Maar dat is weer een andere discussie.

avatar van blurp194
3,0
geplaatst:
Bleiben Sie mal auf dem Teppich, Pluskat!

Hoe bekijk je tenslotte een film die een zo onverbiddelijke status als klassieker heeft, want wellicht is het meer een icoon van de tijd dan een echt goede film. Er mankeert namelijk nogal wat aan, als je er met een beetje afstand de huidige normen tegenaan legt. Om eens mee te beginnen, het realiteitsgehalte is niet bijzonder hoog, er wordt aan alle kanten geschoten en gevochten maar de slachtoffers vlijen zich met een gepaste zucht zonder zichtbare schade op een mooi stukje zand neer, terwijl hun makkers tussen de ontploffende mortiergranaten heen lopen alsof het sishing crackers waren. Nogal een contrast met Saving Private Ryan, hoewel daar ook zat op aan te merken is natuurlijk, met de wat overdreven aandacht die die film dan weer op de bloederigheid legt. En ook verder wordt met de historische verantwoording hier en daar wat dichterlijk omgegaan, de rubberen nep-parachutisten waren in het echt tenslotte gewoon zandzakken. En of alle brave Duitsers in het echt nou zulke zwartgallige maar plichtsgetrouwe dienstkloppers waren? ik twijfel er wel wat aan.

Even afgezien van de lelijke opening waar Rommel zijn toespraakje houdt voor het nogal nep ogende strand, is wat in de filmtechniek het meest opvalt is de af en toe erg slordige montage. Of dat door de restauraties komt of niet, ik durf het niet te zeggen. Wel is het echt een feest om de originele zwart-wit versie te zien, in plaats van de nu populairdere ingekleurde. En vanzelf een enorm pluspunt dat iedereen ‘gewoon’ de goede taal spreekt - onbegrijpelijk eigenlijk dat we allemaal maar accepteren dat dat meestal met wat accenten bijelkaar geprutst wordt, terwijl deze film zo duidelijk laat zien dat het beter kan en moet.

Verder is het natuurlijk vooral kijkplezier en een feest van herkenning. Gepast of niet, de film zit vol met olijke momenten en erg, erg sterke oneliners - waarvan de onvolprezen antiheld Pluskat wel de mooiste heeft. Die manier van vertellen past wellicht erg bij de tijd, en ook wellicht door de relatie met het boek - ik denk dan aan de boeken en films uit die tijd die dezelfde manier van inkleuring van historische gebeurtenissen met persoonlijke details en anekdotes gebruiken. Hoe dan ook, het wordt hier wel erg knap gedaan - zelfs als we het al bij alleen Pluskat houden, haast alles wat de man te zeggen heeft is direct een citaat.

En dat brengt me op nog iets dat bijzonder goed zit in de film - de casting. Alle karakters worden gespeeld door acteurs die die rol op hun lijf geschreven lijken te hebben. In minstens een geval was dat kennelijk ook zo - ik las dat de rol van Janine Boitard eigenlijk al uit het script geschreven was, todat Darryl Zanuck in Parijs Irina Demick tegenkwam. Maar buiten zulke toevalstreffers, het zit wel erg sterk in elkaar allemaal, hoewel wellicht ook wel wat erg cliche - en dan denk ik aan Bourvil. En toch, dat ene moment in de film heeft wellicht meer voor de reputatie van Frankrijk gedaan dan wekenlang de Tour de France op de tv. Voor mij dan toch.

avatar van RuudC
4,0
geplaatst:
Aan Pluskat heb ik ook wel mooie herinneringen. Toen ik de film voor het eerst zag, leek hij als twee druppels op mijn opa. Minus litteken dan.

Dat litteken schijnt de acteur overgehouden te hebben aan zijn tijd in de wehrmacht aan het oostfront.

avatar van FlyingGustman81
4,0
geplaatst:
Mooie film. Al vond ik het ook niet altijd even realistisch. Desondanks vind ik het goed gedaan. Daarnaast ben ik ook geen liefhebber van ellenlange films. Daarom 4*.

avatar van Lovelyboy
4,0
geplaatst:
Heerlijke stukje jeugdsentiment waarvan ik eigenlijk niet meer wist wanneer ik hem voor het laatste gezien had, desondanks schoten me al kijkend completen dialogen en snedige opmerkingen te binnen. Verder kenmerkt de film zich door tal van dingen die tegenwoordig niet meer kunnen of erg suggestief zijn. Een typerende scheiding tussen de stoere en brutale Amerikanen tegenover de altijd norse, domme of gemeen overkomende Duitsers. Licht overdreven hang naar flinkheid, stoerheid, vaderlandslievend en dat oorlog, en het sterven daar in, nog iets dappers en nobels heeft. Soms wat fout aandoende scenes, het zij slecht of matig gemonteerd, zoals wanneer Rommel gemonteerd is op een bunker en een preek houd en plotseling weg is en even snel weer verschijnt.

Toch mag dit allemaal de pret niet drukken. Vooral wanneer je voor de zwart-wit versie uit 1962 gaat zitten overkomt mij toch een gevoel van nostalgie en laat ik al dat geleuter over realisme en nep voor drie uren varen. Een meer dan prettige film die geen moment verveelt trekt voorbij met een kust en te keur aan bekende acteurs met Robert Mitchum, Henry Fonda, Richard Burton, Sean Connery, Rod Steiger, Robert Ryan, beetje vrouwelijk schoon met Irina Demick en warempel twee Bondschurken met Carl Jurgens en Gert Frobe. John Wayne vond ik persoonlijk het minste met zijn gebrekkige intonatie en dat hese geknauw. Opvallende verschijning vind ik Tony uit West Side Story die een niet altijd even zekere para speelt en dit prima doet.

Filmisch vallen er wat dingen op te merken, de foute montage met Rommel op de bunker bijvoorbeeld. Of anders wel de Glider die land bij de Pegasus brug, waarbij een take dat hij toestel over de grond door het prikkeldraad glijdt maar liefst drie keer wordt gebruikt. Daar staat tegenover een paar hele aardige sfeervolle takes, zoals in het verregende kampement in het begin, en het vele materiaal dat gebruikt wordt en goed in beeld komt. Daarnaast de grotere scenes op het strand met de vele figuranten en het meest in het oog springt de one take opname vanuit de lucht van de bestorming van het Quisterham Casino. Een aanval die jammerlijk faalt waarop een tank te hulp komt. Vechttechnisch en filmisch zijn vooral die van de Vrije Fransen in Quisterham de beste en meest overtuigende scenes van de film.

Wat mij nu achteraf vooral opvalt is dat hij ondanks zijn drie uren geen moment verveelt, in tegenstelling tot de intensere en meer overtuigende A bridge to far. Daar denk ik gedurende de film toch wel eens; zijn we er bijna? The Longest Day overtuigt zeker niet op alle fronten maar vanuit het nodige tijdsbesef en jeugdsentiment is het toch een bijzonder leuke en vermakelijke film die het bekende boek van Cornelius Ryan volgt dus qua inhoud meer dan prima de maat houdt met historische feiten en echte personages als John Steele, Dutch Schultz en Werner Pluskat om maar eens wat te noemen.

Leuk, gewoon leuk.

avatar van Brix
3,5
geplaatst:
Lovelyboy
Waarschuwing !: dit is muggenzifterij . De juiste schrijfwijze van het genoemde plaatsje "Quisterham" is Ouistreham.
Het viel mij op omdat ik daar ooit (1982) een aantal dagen aan het voormalige landingsstrand bij het Casino (Riva Bella) gewerkt heb, hetgeen mij nog goed in herinnering is gebleven.

Verder wel een leuke en interessante recensie

2,5
Moet indrukwekkend geweest zijn destijds.
Tijden veranderen. En deze doorstaat helaas de tand des tijds amper.

Moeilijk om te beoordelen. Enkele settings/scenes/... zijn schitterend. Maar zoals hierboven reeds aangehaald: kwaliteit/kwantiteit.
Blijft wel een must-see.

Mijn oprechte excuses aan de enorme fans van deze prent.
5/10

Gast
geplaatst: vandaag om 16:49 uur

geplaatst: vandaag om 16:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.