Meningen

Jackass in 3D, hmm vroeg me af of ik dat wel wilde zien. Met de effecten in drie dimensies viel het reuze mee, op het einde wat en aan het begin. Voor de rest voegt het nagenoeg niets toe. Wel weer vermaak van de bovenste plank. Ook vroeg ik me af waar het emmertje voor was wat voor in de zaal stond. Voor lekkage of voor mensen met een zwakke maag.

Met vrijwel een lege bioscoop gezien. Een stuk of 5 waren er aanwezig, inclusief wij. Veel animo leek er voor de film niet te zijn. Jammer want erg leuk is het geworden. Op een enkel slap moment na heb ik continu wel kunnen lachen. Ook worden er wat oude gags in het nieuw gestopt. Zoals de poo-cocktail die in een nieuw jasje is gestoken. Verder ook weer dat overdreven geschreeuw en gelach wat we van de heren gewend zijn. Niets vernieuwend verder gezien, en misschien dat het ook komt door de vele Jackass gelijke series wat er vandaag de dag te zien is. Leuk, dat zeer zeker nog wel. Zelfs nog iets leuker dan deel 1 en 2. Nu is het echter wel genoeg geweest met Jackass. De mannen worden allen wat ouder, en veel is er ook niet meer uit te halen denk ik.

De tv serie was gestopt, en we hebben maar liefst vier jaar moeten wachten op een vervolg van Jackass: The Movie. De koek was nog niet op, want eindelijk was daar dan Jackass: Number Two.

Qua smakeloosheid overtreft dit tweede deel het eerste zeker. Dat vele gepoep, poep eten en paardensperma drinken had voor mij niet zo gehoeven. En de zwakke dingen uit Jackass 1 zijn hier ook weer volop aanwezig. Toch blijven er genoeg hillarische momenten over, waar je zo af en toe echt krom van het lachen ligt. Ik weet niet waarom, het is ook niet de beste skit uit de film, maar ik lag echt in een deuk bij "The Valentine". Verder kent de film meer van dit soort leuke momenten, die je de slechte grappen en grollen weer wat doen vergeten. Opnieuw leuk vermaak.

3*

Heb je zin in een leuk anderhalf uur aan nonsens, dan zit je met Jackass: The Movie goed.

De tv serie is vanuit het niets tot een complete hype uitgegroeid. Er zijn zelfs mensen geweest die zelf Jackass probeerden na te doen, dat liep in sommige gevallen niet helemaal goed af. Ik hou het liever bij kijken. Pijnlijke, en soms leuke stunts worden er uitgevoerd. Hoe ze soms op hun plaat gaan, dat voel je wel even. Helaas is de film niets meer dan een lange aflevering van de serie en een beetje overbodig. Ik snap niet waarom ze dit niet in de serie konden doen. Neemt niet weg dat het nog steeds heerlijk kijkvoer is. Ik had wel het gevoel dat ze in sommige skits te hard grappig proberen te zijn en dat wordt alleen maar versterkt door soms wel erg overdreven "wie kan het hardste lachen" momenten, waardoor vele grappen en grollen wat in het water vallen. Gelukkig blijven er ook genoeg leuke over. Als het einde dan in zicht is vind je het ook wel weer jammer dat het al afgelopen is, dat was mijn gevoel wel. Hoe smakeloos het soms ook is, ik heb nooit genoeg van Jackass.

3*

Beetje vreemde maar erg lekkere film die een beetje overeenkomt met The Butterfly Effect en Twelve Monkeys, maar dan met een iets andere insteek.

Qua verhaal is The Jacket best interessant. Het begint direct al bij het begin. De karakters worden weinig tot niet aan ons voorgesteld, en daar is meteen ook al een beetje het eerste probleem van de film. Je kunt er maar weinig mee omdat je je niet echt kunt identificeren met hen. Het gegeven van in een dwangbuis een mortuarium hokje ingeschoven worden is goed gedaan. Je krijgt zelf ook echt dat claustrofobisch gevoel. En vanaf dat moment wordt het ook echt boeiend om te volgen. Je wilt weten wat er gaat gebeuren, en waarom de dingen zo gaan zoals ze nu gaan. Dit gegeven levert een leuke puzzel film op waarbij je eigenlijk niet echt hoeft na te denken maar het gaandeweg steeds duidelijker word.

Brody doet erg zijn best om zijn karakter zo overtuigend mogelijk neer te zetten, dat geld ook voor de rest van de cast. Zoals gezegd komt dit niet altijd even goed over door de slechte introducties. Ook het einde is wat gemakkelijk gekozen. Hierdoor mist de film toch een goede afsluiting om voldoening te geven. Toch wel een erg goede mysterie thriller.

3.5*

Laatst een stukje op de Belgische televisie van gezien, laatst de film getipt gekregen en nu dan helemaal gezien. Erg goede film.

De film begint al heel onheilspellend met prachtige beelden uit Vietnam. Het begint nog een beetje leuk met wat humor maar al snel slaat dat om in een nachtmerrie. Film bevat een heel raar sfeertje. Een beetje bedrukkend allemaal. Dit ook erg goed versterkt door de wat kleurloze beelden. Het verhaal blijft de gehele speelduur meeslepend. Je wilt gewoon weten wat er met Jacob aan de hand is en waarom hij aan die waanbeelden lijdt. Goed spel van de acteurs allemaal. Robbins is magistraal bezig en maakt de film net dat beetje meer meeslepender dan dat het al was. Ook mooi dat de film de horror niet echt gebruikt om te shocken, maar echt om bij te dragen aan het verhaal van Jackob. Alleen een beetje jammer dat het einde niet wat overliet aan de interpretatie van de kijker , maar aan de andere kant had ik het niet echt zien aankomen.

4*

Prima en soms erg spannende film, maar helaas wordt het nergens echt iets buitengewoons.

Ik had de film toen hij net uit was al een keer proberen te kijken, toen na een vijftien-twintig minuten stop gezet omdat ik er weinig mee kon. Het tempo was me veel te laag. Nu nog eens geprobeerd nadit ik de film getipt had gekregen. Ik kon het nu wel wat meer waarderen, maar nog steeds had ik problemen met het tempo. Daarnaast is de opbouw niet erg boeiend, en is het vooral werken tegen de verlies van de interesse. Wel kent de film enkele erg spannende momenten, een aantal keer goed geschrokken en veel kippenvel, en maakte het einde weer wat goed, al had ik dat liever wat anders gezien. Verder is de film erg sfeervol geschoten. Nog steeds geen topper, maar wel blij dat ik hem nu een keer helemaal heb gezien.

We are still in the Desert.

Het kleuren pallet zet de wereld en de karakters perfect neer. De leegte die het en hun bevat is haast voelbaar. Dit ook nog eens geweldig geregisseerd door Mendes. Jarhead is niet een typische oorlog film, maar laat meer zien wat niet oorlog in een oorlog voeren met een marinier doet. De verveling, de frustraties het eindeloos trainen in de leegte, en uiteindelijk het niet kunnen loslaten van de oorlog. De beelden pracht is eindeloos. Het acteerwerk ontzettend sterk en de muziek maakt het geheel helemaal af.

Wat blijft het toch een genot om "Extreme Ways" aan het eind van elke Bourne film te horen.

Zeker na elk laatste shot of moment in de film. Hier ook weer een big smile aan het einde. Dat is dan ook een van de weinige lichtpuntjes in de film. Ik ben niet de grootste fan van deze reeks, maar de Damon Trilogie had wel iets waar in elk deel van genoot. Vooral van de heerlijke actie scenes en het af en toe slimme verhaal. Maar ik vind vooral het spionage aspect er omheen erg leuk. Ik denk dat ik een van de weinigen ben die Legacy verrassend leuk vind. In Jason Bourne is van dat alles erg weinig te vinden. Het verhaal is behoorlijk dumbed down en weet nergens meer verrassend uit de hoek te komen. Ook het spionage aspect lijkt compleet te zijn verdwenen.

De personages hoeven maar erg weinig moeite te doen om van A naar B te komen. De personages krijgen weinig mee en Greengrass gaat verder gewoon netjes het "Bourne" lijstje af. Inclusief de heel erg verplicht aanvoelende actie scenes. Daar zit weinig tot geen inspiratie in en het is vooral afwachten wanneer ze met de grote achtervolging gaan komen om er nog wat fun uit te kunnen halen. Maar daar is het ook al weinig verfrissend. Best leuk die mayhem, maar is niet iets wat we in de laatste jaren nog niet eerder in een achtervolging hebben gezien. We zijn gewoon verwend en verwachtten telkens iets vernieuwend in een film. Zeker qua actie waar tegenwoordig alles in mogelijk is. Qua practical effects, stunts en CGI. Het verhaal om de actie heen is ook verder niet interessant en hebben we ook al veel vaker gezien. Dat maakt Jason Bourne vooral een erg overbodig vervolg. Er zit gewoon niets meer in.

Damon weet me de afgelopen twee jaar behoorlijk te verbazen in dat hij steeds beter in zijn werk is geworden. Waar ik hem eerder nooit echt kon waarderen, kan ik dat de laatste paar films wel. Dat is niet anders in deze laatste Bourne. Tommy Lee jones probeert er nog wat van te maken, maar faalt daarin hopeloos. Vikander kan ook veel beter dan dit. Ik had ook het idee dat ze totaal geen zin in dit project had. Riz Ahmed is hier ook underused. Stiles als Parsons heb ik nooit echt wat mee gehad. Cassel is best goed hier. Erg constant als acteur.

Greengrass is best een goede regisseur, maar hij bakt er hier weinig van. Qua editing ook een rommel. Vooral de actie scenes zijn behoorlijk kapot geknipt. Erg jammer. Camera werk is goed. Al heb ik een beetje het idee dat niemand meer echt zit te wachten op "Shaky cam". Qua muziek en geluid wel van een hoog niveau. De film klinkt erg lekker.

2016 is geen goed jaar voor blockbusters. Jason Bourne is de zoveelste film die de verwachtingen niet waar maakt. Dit had zoveel beter kunnen zijn. Zeker met Greengrass en Bourne aan boord.

Mijn favoriete deel uit de reeks.

Gelukkig is er hier gekozen om terug te keren naar Camp Crystal Lake, of Forest Green, zoals de bewoners de plek nu hebben genoemd. Dit alles om de herinneringen aan Jason te doen vergeten Zoals verwacht keert Jason terug door toedoen van Tommy, waarna Jason een spoor van doden achter laat. jason Lives kent een enorm hoge body count, heeft dat geweldige sfeertje weer en het tempo ligt behoorlijk hoog. En daar ligt voornamelijk de fun weer. Het verhaaltje is dit keer vrij dun. Zelfs het einde is redelijk low key gehouden. Wel is er hier een leuke balans tussen moorden en stalken zoals we dat ook in de eerste delen zagen. En dan zijn er nog die typische eighties elementen die de sfeer alleen maar ten goede komt.

Jason Lives is absoluut niet een topfilm, maar weet keer op keer top vermaak te bieden. Erg goed voor een zesde deel uit een reeks.

Erg leuke komdie.

Sommige momenten zijn geweldig gebracht, en zorgen echt dat ik keihard heb moeten lachen. Dat moment bij Moobie's is echt geniaal. Je moet echter wel een beetje thuis zijn in de films van Smith omdat er toch wel veel dingen uit de andere films terug komen zoals oa. Chasing Amy, Mallrats, Clerks enzovoort. Leuk dat Smith steeds dezelfde karakters weet te gebruiken in andere films. Net alsof het zo bodoeld was. Verder een grote cast bestaand uit erg veel sterren en regisseurs. Farell ben ik niet zo over te spreken, maar vind de man dan ok totaal niet grappig. De muziek is ook geniaal gekozen. Blijft leuk.

Weer een film die het lage gemiddelde absoluut niet verdiend. Jennifer's Body is helemaal niet zo slecht.

Een beetje een vreemde combinatie tussen verschillende genres. De film bevat vele elementen en lagen die het een beetje onduidelijk maken waar de film nu precies heen wil. Dat is ook een van de weinige kritiek punten die ik op de film kan aanmerken. Het begint al ontzettend sterk en de film houd gewoon een bepaald niveau vast zonder ergens in te zakken. De film zit vol met prettige dialogen en momenten. De film heeft zoals gezegd vele elementen uit verschillende genres. Het ene moment wil het een horror zijn en op een ander moment weer een intellectuele komedie. Door die vreemde combinatie is het nooit echt duidelijk wanneer je nu kunt lachen of geraakt moet worden of gewoon bang moet zijn. Aan de andere kant is het heerlijk als een film je zo verschillende kanten op weet te trekken.

Qua sfeer zit het helemaal goed. Lekker donker allemaal, en deed mij zo af en toe denken aan Ginger Snaps, wat een soort gelijk iets probeerde. Het verhaal is eigenlijk heel rechttoe rechtaan. De uitwerking is echter heel geslaagd. Jennifer's Body is niet echt eng te noemen. Qua gore valt het allemaal wel mee. Wel krijgen we enkele originele kills te zien, en is het bij vlagen erg spannend. In de komedie aspecten is het ook erg geslaagd en ik heb dan een aantal keren goed kunnen lachen om een situatie of uitspraak. Vooral "Am i too big" of zoiets deed mij schateren. Lag ook vooral aan de situatie die er op dat moment speelde. En de film zit vol met dat soort ingenieuze vondsten. Tevens zag ik er ook iets van een comming of age film in. Karakters die allen op hun eigen manier omgaan met het opgroeien.

De film raast aan je voorbij. Het tempo is lekker hoog en er zit genoeg in om van te genieten. Op gebied van vermaak ook meer dan geslaagd dus. Acteerwerk is heerlijk om aan te zien. Erg naturel gedaan, al wist ik soms even niet wat ik met het karakter van Megan Fox aan moest. Ik vond haar motief een beetje raar. Ook het einde tussen Needy en Jennifer (laatste gevecht) was een beetje te zwak om echt indruk te maken.

Audio visueel zit het meer dan goed. De regisseur trakteert ons op een aantal fantastische shots, en ook met de soundtrack is het smullen geblazen. Geluid was ook erg mooi vormgegeven. Je wordt als het ware helemaal opgeslokt in Jennifer's Body. Ja, een heerlijke film. Eens kijken of er bij een volgende kijkbeurt een verhoging in zit, voorlopig eerst:

4*

Net weer even gekeken, en ik moet zeggen elke keer wordt hij weer een beetje beter zo nu ook weer.

Het hele verhaal en de complot theorien over de moord op John F. Kennedy spreken mij gewoon heel erg aan , en zoals het in de film aan de kijker word voorgeschoteld ga je het bijna geloven ook nog.Daarin ligt o.a. ook de kracht van deze film voor mij.Het wist mij in iedergeval helemaal mee te slepen in het verhaal en mee te laten denken hoe het nu allemaal gegaan kan zijn.Het begint al heel mooi met de opening van de film met de voice over van Martin Sheen, waar je meteen al heel veel informatie wat betreft de plot krijgt iets wat je misschien allemaal niet meekrijgt als je de film voor de eerste keer ziet. Dit word niet anders naarmate de film volgt je blijft maar ontzettend veel informatie, namen e.d. toegespeeld krijgen.Dit word vooral gedaan in de scenes waarin je de complot theorieen uitgelegd krijgt en in de verklaringen van de personages.Dit zorgt soms wat voor verwarring(en vooral zoals ik al gezegd had als je de film voor de eerste keer ziet).Maar de manier waarop dit gedaan is vind ik geweldig gedaan, en vooral in de scene waarin Garrison mr. X ontmoet en in de laatste "courtroom" scenes.Dat zijn echt de momenten waarop je helemaal in het hele complot meegaat en alles begint te geloven.

Naast de geweldige uitleg scene's gaat JFK ook dieper in op bijv. de hechte band tussen de aanklagers en de gezins situatie van Jim Garrison.Die ook goed laat zien wat de gevolgen op de mensen in zijn nabijheid hebben en soms wat worden verwaarloosd worden en veel van ze geeist word.

Acteerwerk is van alle acteurs, of het nou grote rollen zijn of kleine rollen, werkelijk fenomenaal te noemen.Costner speelt de sterren van de hemel, Pesci heeft echt weer zo'n rol die hem op het lijf geschreven is, eveneens als Jones en Bacon.Ook vond ik Sutherland erg sterk spelen in zijn rol als Mr. X die een grote uitleg scene speelt en dat geweldig doet,dit is dan ook één van mijn favoriete scenes uit de film.Oldman vond ik ook zeer goed in de rol van Lee Harvey Oswald, Hij geeft het karakter ook veel menselijkheid mee en schildert hem niet af als eenzame "moordenaar".

Oliver Stone heeft het geweldig gedaan om deze film op poten te ktrijgen en uit te voeren,hij heeft met deze film weer stof op doen waaien en zoals je op de aftiteling al ziet is er zelfs een commisie ingesteld die kijkt welke documenten er wel mogen worden uitgegeven en welke niet.De regie die hij over deze film uitvoerd is heel erg goed,daarbij helpt het sterke script het goede camera , de editing en de mooie muziek van John Willams ook een hele hoop.

JFK blijft mij bij elke kijkbeurt steeds weer boeien en vermaken, en is een film die ik,hoe vaak ik hem ook zie, nooit vervelend of saai vind worden.Voor de 2e keer een verhoging en ten koste van The Constant Gardener een plekje in mijn top 10.

5*

Another piece of a very big puzzle.

Ergens had ik hoop dat de Spierig broertjes hier wel iets van zouden kunnen maken. Het regisseurs duo heeft in het verleden bewezen met horror goed uit de voeten te kunnen met het erg vermakelijke Undead en later Daybreakers. Hun laatste film was echt van een behoorlijk niveau hoger dan hun eerdere hak en slacht films. Een ingenieus verhaal met erg sterk acteerwerk van vooral Sarah Snook.

Helaas doen ze in Jigsaw weer een stapje achteruit. De traps en de effecten zien er natuurlijk weer top uit. Maar het verhaal was duidelijk al op na de eerste 2 films. Want veel voegt het weer niet veel toe op de reeks. Het verhaal neemt alle wendingen die je inmiddels al in een Saw film verwacht. En de schrijvers weten ons helaas op geen enkele manier meer te verrassen. Maar ook het regisseurs duo doet niet veel met het materiaal en laat het allemaal maar voor wat het is. De film kent daardoor nogal een saai en ongeïnspireerd verloop. De traps worden steeds lachwekkender en de inmiddels bekende Saw twists zie je al van ver aankomen.

Gelukkig kunnen de broertjes visueel wel beter uit de voeten dan hun voorgangers. Het ziet er een stuk strakker uit. Het camerawerk is doordacht en minder rommelig en ook in de editing hebben ze er voor gekozen het minder "kinetisch" te doen. En dat werkt goed. Verder zit het op technisch vlak in dit achtste deel van Saw helemaal goed.

Jammer dat de broertjes zich hier voor hebben geleend. Ze kunnen veel beter dan dit tussendoortje. Laten we hopen dat ze met Winchester, waar ze ook weer het schrijfwerk voor hun rekening nemen, weer een beter product afleveren. En met Jigsaw is het voor de reeks duidelijk "Game over".

The real Jim Carrey.

Meest interessante aan de film is dat Carrey zich best wel op de gevoelige plaat laat vast leggen. Een interview waar de emoties van Carrey alle kanten op vliegen. Mooi om te zien hoe hij in al die jaren zijn act heeft uitgewerkt en tot uitvoering heeft gebracht. En dat wordt nog eens extra interessant gemaakt door beelden te tonen waarin hij helemaal opgaat in zijn rol als Kaufman en Tony Clifton.

In de film speelt zich een scene af waarin Carrey instructies van de studio heeft gekregen om de beelden die hij tijdens het maken van Man on the Moon heeft opgenomen, nooit uit te brengen omdat men bang was dat men Carrey een lul zou vinden. Dat is het beste moment in de film. Carrey vraagt zich af of hij niet te ver is gegaan destijds. Mooiste aan die scene is dat hij zich heel bewust is van wat hij doet en erg serieus met zijn werk bezig is. Maar ook de gesprekken over zijn vader maken indruk.

Goede docu, vooral omdat we eindelijk een heel andere kant van Carrey krijgen te zien, waarin hij geen rol speelt en 100% zichzelf is. Ook voor mensen die niets of niet veel met Carrey hebben, en ik ben een van die mensen, is dit erg interessant.

Stijlvol en mooi in beeld gebrachte anime.

Jin Roh is absoluut geen film die je zo even op kan zetten om een toffe actie anime te zien.Het is meer een verhaal/karakter gedreven film.Dat verhaal kent vele lagen en na mijn eerste keer kijken kan ik niet zeggen dat ik nu meteen alles doorhad.Vooral het einde ging mij wat te vlot, heel veel uitleg ineenkeer over hoe het nou daadwerkelijk zat.Terwijl het tempo daarvoor nu niet al te hoog lag, of misschien heb ik daarvoor wel niet goed genoeg opgelet.Een goed verpakt vehaal, maar ook weer een verhaal binnen een verhaal.Er wordt erg veel verwezen en verteld over het sprookje van Roodkapje, wat een hele grote rol speelt binnen de plot.Ook moest ik zo af en toe bij het verhaal aan Akira denken.Vooral in de begin scène.

De animatie is van een erg hoog niveau, erg mooi gemaakt door de vele mensen die hier aan hebben meegewerkt.De karakters kon ik zo af en toe wat minder mee.Nimmer kreeg ik echt een band met hen.Helaas kon het verhaal mij af en toe ook nog niet volledig boeien en vond ik het in het midden iets te langzaam gaan.Maar al bij al een erg fijne anime ontdekt en zeker 1 die in de toekomst kan groeien in waardering bij mij.Aan het einde heb ik er iniedergeval wel een voldaan gevoel aan over gehouden.

Een dikke 3.5*

Blijft toch wel een erg leuke kerstfilm.

Wordt toch wel een goede sfeer gepakt, en is vooral heerlijk om te kijken rond de kerst, net als Home Alone eigenlijk. Schwarzennegger zet misschien niet zijn beste rol ooit neer, maar doet wel weer goed zijn werk. De ene leuke situatie na de andere volgen elkaar in een best hoog tempo op. Helaas is het einde wat te over the top gebracht, en moet de familie moraal er weer metersdik bovenop liggen. Verder een prima en vermakelijke film.

Kim Jee-woon heeft deze Asian Western net zo episch gemaakt als Leone's klassieker.

Het is een soort van remake als de bijna gelijknamige film maar geupdate naar de Aziatische situatie die destijds speelde. Het verhaal wordt op een geweldige manier verteld en heeft genoeg eigen gezicht om zich te onderscheiden van het origineel. In de Aziatische cinema gaat het er heel anders aan toe dan in de Amerikaanse cinema en zelfs in de Europese. En deze regisseur laat dat fantastisch zien. Kijk alleen al naar zijn andere meesterwerken I Saw the Devil en A Bittersweet Life.

Het verhaal volgt drie personages in hun zoektocht naar een schat. Op een of andere manier zijn deze karakters met elkaar verbonden. En daar is waar de originaliteit om de hoek komt zetten. De film gaat dan een heel andere kant op dan je zou verwachten. En dat geld ook zeker voor de climax. Erg onverwacht einde. Geweldig geschreven.

De actie scenes zijn al net zo episch als de setting en het verhaal. Met als toppunten het vuurgevecht en de finale van 20 minuten met de achtervolging door de woestijn. Deze achtervolging die alles bevat van het schieten vanaf een paard tot grote explosies onder begeleiding van Santa Esmeralda's Don't Let Me Be Misunderstood.

Zoals altijd is de humor in Zuid-Koreaanse films een beetje vreemd maar bevalt hier heel goed en komt lekker over. Waarschijnlijk is dit mijn tweede favoriete film uit Zuid-Korea.

Intrigerende film over een vergeten deel van de 2e wereld oorlog.

Hoewel het zich toch niet echt afspeelt in de tweede wereld oorlog, heeft het er toch veel mee te maken. De partij van Hitler was toendertijd al aan de macht, en hij vergaarde meer en meer steun van het volk. Toen werd hij nog geroemd omdat hij Duitsland uit een donkere periode heeft getrokken. Ook is in de film te zien dat niet iedereen het eens was met zijn regime, en daar een beetje tegenaan schopte.

De film vertelt een verhaal wat een beetje naar de achtergrond gedrukt werd, en dat is best interessant om te volgen. Je krijgt zo een beetje een beeld wat er nog meer in de wereld gaande was op dat belangrijke punt in de geschiedenis. Hoewel de film natuurlijk erg veel vergelijkingen kent met Spielberg's Schindlers List, stoort het verder totaal niet in de film. Het gaat om een ander conflict en om een andere man. John Rabe, die veel heeft betekent voor de Chinezen ten tijde van de Japanse bezetting, is best een interessante man. Samen met een handje vol mensen kwamen zij op voor de rechten van de Chinezen in hun eigen land. De makers zetten die gruwelheden zonder nuance in beeld. De vele verminkingen, verkrachtingen etc. geven een zeer realistisch en rauw beeld van wat er toen is gebeurt. Dat maakt de film aangrijpend en intrigerend tegelijk.

Toch mist het wat aan echte emotie en wrdt je niet helemaal meegezogen in het verhaal. Hoewel de film wat aan de lange kant is, volgen gebeurtenissen wat te snel op elkaar waardoor het toch aan impact mist. Iets waar Spielberg wat meer mee uit de voeten kon.

Toch een erg interessante film van een oorlog waarvan ik nog niet veel wist, en ook goed dat het een keer niet door Amerikanen is verteld. Erg interessant voor mensen die van geschiedenis houden of alles wat met WO II te maken heeft. Jammer dat het af en toe wat aan emotie mist om je helemaal mee te nemen.

Als hij maar het juiste materiaal aangeboden krijgt kan Reeves een geweldige prestatie neerzetten om een bad-ass karakter te spelen.

John Wick is daarop geen uitzondering waarin Reeves een erg coole moordenaar speelt met het hart op de juiste plaats. De wereld die in deze film is gecreeerd is helemaal geweldig en erg leuk om naar te kijken. De actie scenes zijn lekker hard en in your face. Er zitten een paar geweldige scenes in.

De hele cast levert goed werk af. Regie is geweldig. Stahelski (en Leach) leveren geweldig werk af en maken een zo cool mogelijke film. De belichting en het gebruik van kleur is erg mooi, de cinematografie is fantastisch en de film kent een geweldige soundtrack en geluidseffecten.

Erg goede film.

Opnieuw bewijst Reeves dat hij met het juiste materiaal erg veel kan doen. Gelukkig ziet Reeves dat nu in. Hij neemt eindelijk een keer de juiste beslissingen voor zijn rollen.

Reeves is natuurlijk de kracht achter het succes van de eerste John Wick. De fantastisch geregisseerde actie scenes, de look en de wereld dragen daar ook aan bij. Een vervolg kon dan ook niet uitblijven. John Wick 2 gaat verder waar het eerste deel is geëindigd, maar besteed niet veel tijd meer aan dat onderwerp. Wat volgt is een heel nieuw verhaal wat niet altijd even interessant is om te volgen. Er zit te veel in wat het tempo van de film aanzienlijk naar beneden haalt. Neemt toch wel een deel van je interesse weg. De actie scenes zien er weer erg goed uit en zijn heel erg vermakelijk, al heb je het idee dat de makers het wel heel erg gechoreografeerd hebben. Het voelt niet echt naturel meer aan. Het laatste gevecht stelt wel wat teleur. Maar gelukkig is daar dan het einde. Krikt het niveau meteen weer heel erg omhoog. Erg tof gedaan waarbij je wel heel erg veel zin krijgt in een vervolg.

Reeves is zoals gezegd geboren om deze rol te spelen. Scamarcio mist gewoon aan uitstraling om een bad-guy te spelen. Fishburne doet gewoon even mee en speelt niet echt de memorabele rol waar zo veel aandacht in de marketing aan is besteed. Gelukkig dit keer wel McShane in een wat grotere rol. Ruby Rose, je ziet haar ineens in elke film. Wat haar charme is gaat compleet aan me voorbij.

Een beetje mixed feelings heb ik bij dit vervolg. De film duurt net wat te lang en af en toe gaat het tempo behoorlijk naar beneden. Maar de actie en het einde maken weer heel veel goed. Ik ben wel klaar voor Chapter 3.

Yeah!

Er zijn maar weinig actie reeksen waarin de kwaliteit zo steady blijft als in de John Wick reeks. John Wick 3 laat het net als het tweede deel weer fris aanvoelen. Zeker als het op de actiescenes aankomt. Stahelski en zijn team hebben hier de lat weer een stuk hoger gelegd en komen weer met ingenieuze scenes om je adrenaline te laten pompen. Veel variatie in stijlen en choreografie. Het eerste uur is zo spannend... en... tja.... gewoon zo cool. Het tweede uur is nog steeds erg goed. Maar misschien ben je dan al murw van het eerste gedeelte. Want zo veel impact als dat maakt, maakt het tweede gedeelte niet.

Als het om verhaal gaat, had men er voor kunnen kiezen om veel meer back-story te geven De wereld die hier gecreëerd is, is gewoon zo gaaf dat je meer wil weten. Nu is het nog steeds een beetje mysterieus. Er wordt in het volgende deel wel weer iets meer duidelijk. En misschien moet ik dat ook maar voor lief nemen. Een beetje mysterie kan nooit geen kwaad.

Wie had gedacht dat een film met dit uitgangspunt, verteld op deze manier, toch iets los weet te maken bij de kijker.

De balans die hier tussen komedie en drama ligt, is in het begin even wennen. Als je er eenmaal in zit, ben je in voor een erg fijne filmervaring. De komedie soms op het belachelijke af, weet je echt aan het lachen te brengen. En laat je ook vooral nadenken of je er om mag lachen. Het is satire, dus mag er om gelachen worden. De karakters zijn allemaal even leuk en aandoenlijk. Het keerpunt in de film komt precies op het juiste moment en weet je dan ook echt te raken. Het enige probleem wat de film dan weer heeft, is dat het net even te lang duurt allemaal. De film lijkt op een aantal momenten wat stil te vallen, waardoor je het gevoel krijgt dat de film ook te lang is. Maar buiten dat is dit een vermakelijke en ontroerende film.

Van een solide 4 sterren voor Joker naar 2.5 sterren voor Folie à Deux. Auw.

Waar het voor mij vooral aan lag, was dat ik geen duidelijk beeld had bij waar Phillips met dit vervolg heen wilde. Het idee om er een musical van te maken is echt te gek. daar was ik dan ook best enthousiast over. Zeker omdat Phoenix ook best goed kan zingen zoals hij al had bewezen in Walk the Line.

Dan denk ik tijdens het kijken, waar is nu dat musical gedeelte van de film. Die paar minuten die er wordt gezongen mag niet eens de aandacht krijgen. Dat viel enorm tegen. Maar ook hoe het verhaal loopt. Of vooral niet loopt. Alles wat er geprobeerd wordt om in de voetsporen van het goede eerste deel te treden lijkt hier gedoemd te mislukken. Het gevangenis gedeelte werkt niet, de rechtbank scenes werken niet. En er is totaal geen chemie tussen Gaga en Phoenix. Ik voelde het gewoon niet.

de film ziet er wel erg goed uit. Het groezelige van Gotham gemengd met de glitter en glamour in de muzikale intermezzo's is erg fijn. Ook het cartoonstukje in het begin is erg leuk gevonden. Phoenix zit weer helemaal in de rol en ziet er zelfs nog magerder uit dan in het eerste deel. Zijn commitment kun je niets over zeggen. Gaga doet het ook prima. Maar zoals gezegd, werken ze samen gewoon niet echt. De nummers die aan bod komen, zijn ook perfect gekozen en voelen alsof ze nu bij deze wereld van Joker horen.

Te veel elementen die niet werken tegenover net zoveel elementen die wel werken maken dat ik erg gemengde gevoelens had tijdens het kijken. Er is wel te zien dat er echt geprobeerd is om hier iets tofs van te maken. Jammer dat dat dan niet goed uit de verf komt.

Erg matig dit.

Nogal een tamme film. Dit is vooral opmerkelijk omdat de film is geschreven door Neveldine en Taylor, die het geweld in hun films tot in he absurde doorvoeren. Jammer dat dit geen R rated film is geworden. Had veel beter gepast. Nu wordt er vaak op momenten van geweld de camera weggedraaid. Verder is de film gewoon te kort. Had zeker potentie gehad om een cultfilm te worden. Doordat er zoveel mogelijk in het uur en een twintig minuten is gepropt komt het wel erg rommelig over. Had graag wat meer willen zien van Jonah Hex. Misschien ooit in een vervolg, al denk ik niet dat die er ooit gaat komen. Brolin is geknipt voor die rol. Malkovich laat een mooi stukje overacting zien, en Fox voegt verder niet veel toe Fassbender was dan wel weer erg cool. Editing en cameravoering waren dik in orde. Af en toe wat mooie plaatjes, en een mooi shotje. Helaas kan dat de rest van deze magere film niet meer redden. De muziek was ook bagger. De actiescènes waren erg leuk, maar duurden helaas niet zo lang.

Duidelijk een gemiste kans. Dit had zeker wat kunnen worden had er wat meer verhaal ingezeten en er wat meer tijd was genomen. Die kleine 90 minuten zijn wat kort om hier wat goeds van te maken. Nog wel enigszins vermakelijk.

Heerlijk jeugdsentiment. Ik heb de kritiek op Judge Dredd eigenlijk nooit echt begrepen.

Ik geef toe dat het spel van Stallone niet perfect is, maar dat is het in bijna geen een Stallone actie film. Een beetje jammer om de film daarop af te kraken. Het verhaal is goed genoeg voor een rollercoaster ride als deze. Wat er echt uitspringt, zijn de geweldige designs. De stad ziet er fraai vormgegeven uit en ook de rest van de design is erg mooi om aan te zien. De actiescènes zien er goed verzorgd uit, en zijn gewoon erg vermakelijk, met als toppunt het eindgevecht en de race tussen de gebouwen door. Leuke effecten ook, en een goede combinatie tussen miniaturen en visual effects. De film biedt toch niets meer dan het zou moeten doen, en dat is topvermaak bieden voor een anderhalf uur. Acteerwerk is allemaal best te pruimen. Niemand is erg goed, maar niemand doet het slecht. Gewoon normaal. De muziek van Silvestri is ook fantastisch. Blaast de film net even wat meer op en laat het, net als in andere films die hij gecomponeerd heeft, net even wat grootser aanvoelen.

Lang geleden dat ik deze zag, maar Dredd bied mij nog steeds erg veel plezier tijdens het kijken.

3.5*

Toch weer net zo leuk als het eerste deel, al is de setting voor een vervolg wel heel anders. Ook de periode waarin het zich afspeelt is later dan in de eerste Jui Kuen.

De setting doet niets af aan de kwaliteit van de film. Het is gewoon een losstaand iets geworden, wat nagenoeg niets meer heeft te maken met het eerste Drunken Master. Chan is erg goed op dreef en bewijst dat hij mooie gevechten in beeld kan brengen met een behoorlijk hoog tempo. Ook zijn de gevechten, zoals we van veel HK films zijn gewend, erg lang. De verhalen zijn niet altijd even hoogstaand, maar als het op actie regiseren aankomt zijn ze nog altijd flinke stappen verder dan Hollywood. En gevechten zijn er genoeg. Ook erg mooi in beeld gebracht allemaal. Chan presteert op top niveau als het om martial arts gaat. Snel behendig en heel lenig. De film had beter Once Upon a Time in China deel...... kunnen heten, aangezien de setting en de naam van het personage hetzelfde zijn. Neemt niet weg dat ik me bijzonder goed vermaakt heb met Jui Kuen II, alleen voor de actie zeker al de moeite waard om een keer gezien te hebben, maar ook de humor is gewoon erg leuk.

4*

"Wanna play a game?"

De overstap van een "ouderwets" bordspel naar een moderne videogame is in dit vervolg niet echt een verassing. Erg leuk hoe ze het spel element hierin hebben verwerkt. Zorgt voor een aantal leuke momenten. Van levens tot side characters die hun tekst iedere keer herhalen. Echt veel "Jumanji" zit er helaas niet in de film. De verschillende dieren en raadsels die daarbij hoorden, maakten het origineel toch erg leuk. In Welcome to the Jungle staan de personages zelf meer centraal en worden het avontuur en Jumanji zelf wat naar achter geschoven.

De film wordt echter gered door de acteurs. Dwayne Johnson is natuurlijk al een brok charisma. Maar zijn tegenspelers en speelsters doen het ook erg leuk. Hart is hier gelukkig niet heel irritant en Gillan en Black doen het erg leuk. Ook leuk hoe de oudere acteurs de jongeren spiegelen.

Best leuk, maar als de acteurs er niet zo'n feestje van hadden gemaakt was Jumanji: Welcome to the Junge gedoemd om te mislukken.

Slowly drifting into madness.

Ik ben altijd wel in voor films waarin een personage of meerdere personages moeten overleven in de meest uitzichtloze situaties. Nog meer als het dan om een waargebeurd verhaal gaat. In een zoektocht naar een indianenstam beginnen de drie mannen samen met hun gids aan de reis. Maar voordat het hoofdpersonage er alleen voor komt te staan door vooral weer een stupide actie, laat de film al snel zien wat de jungle met je kan doen. Langzaam zie je de mannen veranderen in iemand die ze niet echt zijn. Helaas komt dit aspect niet altijd even overtuigend. Maar het grootste probleem is dat de personages erg onsympathiek waardoor je vooral in het begin maar moeilijk met ze mee kan leven. Als Radcliffe er dan eenmaal alleen voor komt te staan verandert dat wel wat, maar niet genoeg om ook echt een emotie te voelen als hij de vele beproevingen probeert te doorstaan. Ook het einde mist daardoor impact.

Erg jammer, want voor de rest is het eigenlijk een meer dan prima film. De jungle en haar gevaren zijn mooi in beeld gebracht. Het bevat ook nog eens genoeg variatie in wat er gebeurt. Het gaat er zelfs behoorlijk heftig aan toe. En de regisseur schuwt ook niet omdat expliciet in beeld te brengen. Deed me af en toe wat aan Ruggero Deodato's Cannibal Holocaust denken.

Degene die de film naar een hoger niveau tilt is vooral Radcliffe. Hij steelt hier toch wel de show met zijn perfomance. Hij is echt gegroeid als acteur na de Harry Potter reeks. Duidelijk is dat hij dat imago van zich af wil schudden. En wat mij betreft is dat hier helemaal gelukt. Van de rest van de cast is het eigenlijk alleen waard om Kretschmann te vermelden. Een rol die hem op het lijf geschreven is.

Visueel is het misschien geen vuurwerk, maar de film is effectief in wat het laat zien en de shots passen goed in wat de film wil wat je tijdens het kijken voelt en ervaart. McLean neemt je met zijn strakke regie mee de jungle van Bolivia in. Filmtechnisch is er eigenlijk niets op de film aan te merken.

Goede survival film

Als kind vond ik deze film helemaal niets. Nu voor het eerst in 20 jaar herzien en heb er enorm van genoten.

Jungle Book is en heeft niet het beste verhaal wat Disney verteld heeft, maar de animaties zijn werkelijk briljant. De prachtige personages, het goede acteerwerk en de vele leuke scenes laten je de film's gebreken in het vertellen van het verhaal helemaal vergeten. Dat dat gedaan kan worden door zoiets simpels als een paar "tekeningen". Wel een teken dat de "Nine old men" aan de top van hun kunnen zaten. Er triest natuurlijk dat dit de laatste film was waar Walt Disney aan heeft gewerkt daar hij tijdens het maken van Jungle Book is gestorven. Geeft de film net dat beetje lading meer mee binnen de classics.

Verrassend leuk. Na het zien van de trailers was ik namelijk niet echt gecharmeerd van wat ik daarin te zien kreeg.

Het eerste wat opvalt hoe men het verhaal van de originele classic volgt en niet echt een herinterpretatie geeft aan het boek. Wat goed is, aangezien iedereen het verhaal zoals daar verteld kent. Verhaal verloopt lekker vlot en er gebeurt best veel in een korte tijd. Toch had ik het gevoel dat er af en toe net dat beetje meer miste om je echt helemaal mee te slepen in het verhaal. Ik had het gevoel dat ik te weinig emotionele binding kreeg met het verhaal en de personages.

En dan is er nog de beelden pracht. Wat is The Jungle Book ontzettend mooi gemaakt. Prachtige details, levensecht geanimeerde beesten, de vacht en hoe het beweegt. Het mooist gemaakt vindt ik Kaa. Prachtige design en de manier waarop ze beweegt en je de spieren ziet samentrekken. Een van de beste momenten in de film. Geluid is ook erg fraai vormgegeven en de muziek van Debney mag er ook zijn.

Ik had het niet helemaal zien aankomen, maar heb toch enorm genoten van The Jungle Book.