Meningen

Vanavond dan eindelijk gezien.Het begon lekker.Door de boxen van de bios waren wat Bond songs te horen om een beetje in de sfeer te komen.Het was lekker rustig, 6 man zaten er, dus ideale omstandigheden om te genieten van een voortzetting op CR.

Nou ben ik geen die hard Bond fan,die alles volgt over een volgende avontuur van de Britse spion, maar Casino Royale was een aangename verassing en voor mij na Dr. No de beste Bond.Deze film volgde ik wat meer omdat het een voortzetting was.Iets unieks dus in de wereld van Bond, volgens mij.
De film begint met een waanzinnige achtervolging en het is dan meteen duidelijk dat dit een heel andere Bond film is dan we gewend zijn.Hard, ruig en erg flitsend gefilmd.Wat mij betreft de beste actie-scène uit de film.
Het moment dat James de kofferbak open doet en ik zag Mr. White liggen waarop Bond ontzettend droog zegt "You can get out now" vond ik geweldig .

Helaas vond ik het geheel daarna al heel erg inzakken, en dat begon eingelijk al met die vreselijke theme song van Jack White met Alicia Keys.Wat een vreselijke bak herrie was dat.Een voortzetting van CR was al snel weer een beetje uit beeld verdwenen door een beetje uit beeld verdwenen White , en richt zich dan wat op één van de meest saaie badguys uit de hele serie, een ontzettend rommelig script en een aantal duffe actie momenten die er ook nog erg aan de korte kant waren.Het moment in het opera huis vond ik dan wel weer heel goed, dat deed me weer een beetje denken aan CR waarin Bond op onderzoek uitgaat.Dat is dan ook de enige keer dat hij dat in de film echt doet.Voor de rest is de film meer gericht op actie.Het einde van Quantum of Solace maakte wel weer erg veel goed voor mij.De grootst opgezette sets zien er ook zeker fenomenaal uit.

Dat de actie een beetje Bourne achtig gefilmd is vond ik op geen enkel moment erg storend.Dit had ik wel verwacht, omdat er hier veel geschreven werd over dat het totaal of vrijwel niet te volgen was.Ik had meer problemen met de wat rare editing keuzes op de wat rustige momenten.Dat kwam niet helemaal vloeiend over op mij als kijker.De muziek was bij vlagen erg mooi maar af en toe was het ook niet passend.In 1 scène waarbij ze vanaf de ondergrondse water voorziening terug lopen werd vrijwel dezelfde muziek van Gustavo Santaolalla uit Babel was gebruikt.De Gunbarrel aan het einde was wel een geweldige keuze.

Ik hoop dat de volgende Bond weer iets beter gaat worden en weer iets meer in de stijl van CR.Het hele ideé van QoS is best oké maar het had mijn inziens wat beter uitgewerkt moeten worden.En het is gewoon te kort om er zoveel elementen in te stoppen om daar dan vrij weinig mee te doen.Klinkt allemaal erg negatief maar toch is deze Bond wel een lekker stukje entertainment, en zo zien we ook eens een andere kant van Foster, die naast kleine drama's ook een groots opgezette actie film kan maken.

Voorlopig 3*

Wow! Je voel gewoon dat deze film met heel veel liefde gemaakt is.

Ik ken Truffaut alleen van de film Close Encounters of the Third Kind. Deze film belichaamt haast hoe hij daar overkomt. Een teken dat een regisseur/acteur zijn ziel in zijn werk stopt. En dat merk je echt als kijker. Les Quatre Cents Coups kijkt gewoon erg prettig weg. De film kent een aantal momenten waarin de drama sterk naar voren komt, maar Truffaut houd alles erg luchtig en weet zelfs veel humor in de film te brengen. Het verhaal bestaat vooral uit wat gebeurtenissen uit het leven van Antoine, en blijven erg leuk om te volgen. Alles wordt op een speelse manier aan de kijker verteld.

Dat speelse komt ook heel erg terug in de cameravoering. Erg mooie shots af en toe. Er wordt goed gebruik gemaakt van de locaties en de muziek is erg aangenaam. Verder is het acteerwerk erg prettig om naar te kijken. Ze zetten allen zeer sympathieke personages neer.

Mijn eerste Truffaut. Een regisseur waar ik zeker meer van wil gaan zien.

Toch wel een genietbare film die wat traag op gang komt. Ik kan me moeilijk voorstellen dat Tarantino een oorlogsfilm heeft gemaakt met zijn stijl gebasseerd op deze film, zijn versie heb ik nog niet gezien maar zal ooit wel eens aan bod komen.

Over deze versie. Een film die het over de gehele speelduur leuk houd. Nergens een echt saai moment. Ook wordt er nergens echt diep ingegaan op de 2e wereldoorlog zelf behalve die Duister die flauw van de oorlog is . Centraal staat een stel deserteurs, moordenaars en dieven die in een complot belanden tegen de Duitse krijgsmachten. Interessant gegeven, alleen vond ik dat niet altijd even goed uit de verf komen. Datzelfde geld ook voor dat neppe Duits van die vent die met hen meegaat. Ook de Duitse krijgsmachten worden een beetje afgeschilderd als slappe lullen. Erg jammer. Haalt toch wel erg veel van de geloofwaardigheid van de film af. Het eerste half uur verloopt wat stroef, en het is dan ook eventjes doorbijten, maar gaandeweg begint het steeds soepelder te lopen en wordt het met de minuut leuker. De geloofwaardigheid blijft ver te zoeken, het is gewoon een leuke film om te volgen. Acteerwerk is niet alles, en de effecten laten soms ook wat te wensen over. Niet echt hoogstaand maar zeker ook niet slecht.

3*

Lock the cellar door.

Ongelooflijk dat deze film na Fulci's beste werk kwam. Na films als Zombi 2, City of the Living Dead en The Beyond, verwacht je wel wat meer van de horror meester. House by the Cemetery bied naast wat fijne gore niet heel veel. Het verhaal boeit niet echt, de muziek is het net niet en het mist toch wel enige sfeer die in eerder genoemde films wel heel erg aanwezig is.

Toch is er best wel iets om van te genieten. Zoals gezegd is de gore echt heel fijn en mag ook het camerawerk er zijn. Dat shot in het begin met die push in op de foto is erg mooi. Dr. Freudstein ziet er erg goed uit en het acteerwerk, buiten de kinderen om, is best goed.

Het voelt alsof Fulci zich hier enorm in houd. Vooral op gebied van het scheppen van sfeer. Je weet dat hij veel beter kan. Leuk, maar nergens krijg je echt dat wow gevoel.

Na het zien van de commercials had ik hier zeker meer van verwacht. The Quiet American gaat dan ook geruisloos de film geschiedenis in.

Verhaal heeft zeker potentie. Het thriller/spionage aspect is in het begin best interessant om te volgen. Jammer dat dit een beetje op de achtergrond valt als de romance begint. De film verliest in eens zoveel, en is dan vooral erg saai om te volgen. Caine doet het best goed, en Fraser is best bijzonder om nar te kijken. De man die je gewend bent van oa. de mummy films zet hier een interessante sterke en erg serieuze rol neer. Helaas kunnen zij de film niet meer redden, en is het vooral wachten op de ontknoping die niet als een verassing aankomt maar toch wel enigszins imponerend is. Net als de scène ervoor met de aanslag. Verder is het gewoon erg middelmatig.

2.5*