Meningen

Na Chunking Express mijn tweede Wong Kar Wai, ik had de film al een tijdje liggen, maar iets weerhield me ervan om hem te gaan zien. Ik weet niet waarom want het is een hele mooie film.

In het begin weet je niet echt waar de regisseur nu heen wil met het verhaal, het resultaat is een erg fragmatisch begin, waarin je kleine stukjes krijgt te zien uit het leven van de twee personages waar het allemaal omdraait. Het is uiteindelijk een liefdes verhaal wat verteld wordt. Dit word doormiddel van kleine nuances gedaan zoals noodles kopen en kleine gesprekjes die over alledaagse dingen gaan. Je voelt gewoon een bepaalde spanning tussen de twee. Erg mooi gedaan. Ze komen nader tot elkaar als ze beseffen dat hun echtgenoten vreemd gaan met elkaar. De spanning tussen beide wordt hierdoor nog groter en voelbaarder. De manier waarop dit alles in beeld is gebracht is schitterend gedaan.

De hoofdrolspelers worden constant in een omlijsting opgenomen (ramen, tralies, spiegels ed.), dit geeft hun gevangenschap in hun dagelijkse sleur weer. Als ze bij elkaar zijn wordt er ook wat vrijer geschoten als teken dat ze zich op hun gemak voelen. het einde is best treurig als ze niet samen kunnen zijn, maar toch weer opzoek gaan naar elkaar, maar nog steeds door iets worden tegengehouden . Dit alles wordt ook nog eens prachtig ondersteund door een klassiek muziekstuk en een liedje van Nat King Cole (Quizas, Quizas, Quizas), wat perfect het gevoel van de film weerspiegeld.

Tony Leung en Maggie Cheung laten een perfect staaltje acteerwerk zien, en maken de connectie tussen de twee voelbaar, Ook de rest van de cast doet het erg goed. Ook ademt de film gewoon sfeer uit. Mooie belichting, goede camera positionering, de sigarettenrook, de traagheid van het alles, het dromerige van de beelden. Mooi.

Met Fa Yeung Nin Wa weet Wong Kar Wai mij opnieuw te overtuigen, en levert hij net als met Chunking Express weer een prachtig onconventioneel liefdes verhaal af, die ik te lang links heb laten liggen. Hierdoor ben ik ook heel benieuwd geworden naar 2046, die ook al een tijdje stof ligt te vergaren.

4*

Dat had ik nou ook,na lang aarzelen heb ik ook eindelijk Amélie maar eens bekeken. Wat een heerlijke film is dit, je komt in zo'n lekkere gemoeds toestand en weet je op momenten echt te raken. En dat had ik toch niet verwacht,totaal niet zelfs.

Vanaf het eerste moment vergaapte ik mij al aan de mooie cinematografie en het prachtige levendig kleuren pallet.Het acteerwerk is fantastisch de muziek is goed,leuke humor,tja eigenlijk klopt alles aan deze film en kan ik niets anders dan de volle 5* aan deze film geven.Ik weet wel dat als ik aan deze film ga denken ik eigenlijk alleen maar vrolijk word.

Dus 5* voor dit pareltje

John Woo's beste Amerikaanse film.

Al wordt hij dit keer ook geholpen door het goede verhaal en de acteurs. Cage en Travolta gaan helemaal op in hun rol en laten erg goed werk zien. Al doet Travolta soms wel erg aan overacting hier wat niet altijd even goed uit de verf komt. Cage daarentegen doet het heel erg goed. Drama gaat zo nu en en dan net over het randje. Niet altijd even overtuigend. Af en toe wat storend maar dat doet de film niet heel erg de das om.

Woo kan goed uit de voeten met actie. En hier bewijst hij hoe goed hij dat kan. Hij laat ons een aantal weergaloze scenes zien en drukt daar ook zijn eigen stempel op. Komt heel erg dicht in de buurt van zijn betere Hongkong werk als Hard-Boiled. Gelukkig dus dat de invloed van de producers hierin niet terug te vinden is. Vooral de shoot-out in het huis is zo'n typische Woo scene. Maar ook de boot chase is erg fijn.

Face/Off is nog steeds een erg fijne actie film. Heeft weinig aan kracht verloren in de loop der jaren.

Visueel een overdonderende film, maar ook verhaaltechnisch erg sterk en meeslepend.

Het heeft maar liefst zes jaar geduurd voor de tweede film van Tarsem Singh uitkwam. Jammer dat er veel kritiek was op zijn vorige film die visueel ook oogstrelend was. Van mij mag hij nog veel van dit soort heerlijke films maken en is het zeker iemand die we in de toekomst in de gaten moeten houden. Ik denk dat hij wel in staat is om nog veel moois aan ons te laten zien.

The Fall heeft een lekker rustig tempo en er wordt niets overhaast gedaan. Het duurt dan ook even voor het verhaal binnen het verhaal begint. Als het dan begint is het smullen geblazen. Er komen zoveel visueel mooie dingen voorbij. Mooie kleuren combinaties, mooie locaties en prachtige shots. Opvallend veel gebruik van rood en geel/goud. Qua kleur gebruik lijk Singh wel een beetje op Yimou Zhang. Elk shot is bijzonder en iets wat we nog nooit eerder hebben gezien. De magistrale epische beelden laten je verwondert achter. Visueel is het dus erg imponerend.

Naast het visuele hebben we ook nog eens het verhaal, of beter gezegd twee verhalen. Het verhaal gaat over de relatie tussen een meisje, Alexandria, en een man, Roy. De relatie begint erg goed en de twee raken aan elkaar gehecht. Vooral omdat Roy het kleurrijke verhaal vertelt over een aantal bandieten waar Alexandria graag steeds weer voor terug komt om te weten hoe het afloopt. De twee verhalen zijn op een goede manier samengesmolten, en nemen je helemaal mee de film in. Het is een erg aandoenlijk verhaal, waarvan je eerst geen idee hebt waar het naar toe wil, totdat je achter de clue komt, en dat maakt de film, maar nog belangrijker de relatie tussen het meisje en de man gewoon erg bijzonder. Roy gebruikt haar voor zijn eigen doeleinden, en het erg aandoenlijke meisje krijgt een bepaalde liefde voor de gebroken Roy. Samen maken ze een verhaal wat een beetje gebaseerd is op hun met de meest kleurrijke personages mogelijk. De fantasie wereld die ze gebruiken begint steeds meer te leven en wordt steeds grote. De grote kracht van de film zit hem voornamelijk in het laatste deel van het verhaal die je zeker niet ongeroerd laat. Prachtig slot. Enige lichte minpuntje van de film is het soms even abrupt afbreken van het verhaal wat je soms een klein beetje uit de sfeer haalt. Dit is echter maar 1 of 2 keer dat het gebeurt is.

Acteerwerk is bijzonder ster. Vooral de in deze film negen jaar oude Catinca Untaru doet het verbluffend goed. Vooral de naturelle manier van doen is al erg schattig. Ze sleept je echt mee met haar doen en laten. Ook de manier waarop ze spreekt, en soms niet uit haar woorden komt of eigenwijs iets zegt doet je gewoon smelten. De rest van de cast is ook erg goed, waarin Pace vooral uitblinkt in de rol van de Black Bandit, maar in de laatste scène vooral de aandacht op zich richt als Roy. De anderen zijn ook ontzettend leuk en hebben er duidelijk allemaal veel plezier in.

Filmtechnisch bijzonder sterk. Vooral de art direction is mooi. Mooie kostuums, mooie aankleding van de sets. Schitterende locaties, magistraal camera werk en ga zo maar door. Eens kijken of The Fall bij herziening zo overeind blijft staan en er de volle 5 sterren inzit, maar voorlopig eerst een halfje lager.

4.5*

Goede film, met een heerlijke rol voor Douglas.

De warmte van de dag waarop Falling Down is bijna door het scherm voelbaar. Dit laat je al helemaal meegaan in de film. Het begin shot, waarin we in een lange shot een beetje door de file gaat is al geweldig. Ook voor de rest van de film levert Bartkowiak puik werk af. Het begint allemaal erg goed. Douglas die beetje bij beetje doordraait en het op de maatschappij heeft gemunt. Tal van leuke en soms bizarre scènes volgen elkaar in een hoog tempo op. Iedere uitspatting is weer anders. Douglas weet goed te overtuigen en zet misschien wel de beste prestatie van zijn leven neer. Duvall staat aan de andere kant van de wet en zijn onderzoek naar de man komt goed uit de verf. Duvall is net altijd een stapje achter de man, en het is vooral te danken aan het goede verhaal dat dit spannend blijft of hij hem gaat vinden, ja of nee.

Tot ongeveer de helft van de film is het van een hoog niveau. Jammer dat je het na een aantal uitspattingen van geweld en kritiek toch wel een beetje hebt gehad. Het wordt iets te veel van het goede. De vondsten blijven leuk, maar ik had een beetje het gevoel van overkill. Ook jammer dat er wordt aan geklopt bij moeders , die erg veel prijs geeft. Haalt een beetje de mysterie rond het hoofdpersonage weg. Het einde mocht er trouwens ook zijn.

Een erg sterke film die bij herziening nog wat omhoog zou kunnen gaan.

3.5*

Prachtige aankleding van de film. Sets/locaties, kostuums en make-up zijn weer ontzettend goed verzorgd in deze Bergman.

Zijn ook meteen de positieve punten. Verder vooral oubollig, saai en erg droge stof. Deed me totaal weer helemaal niets. Probleem is vooral de lengte. Alles voelt veel te uitgesmeerd uit waardoor verveling toch erg snel toeslaat. Als je dan al een kleine opleving verwacht, gaat het op dezelfde monotone manier door. Te droge stof voor mijn smaak.

Je kunt zeker niet ontkennen dat dit echt een "work of art" is.

Want de schoonheid, complexiteit en de pijn, liefde en moeite die het animatieteam in Fantasia heeft gestopt is dan ook echt zichtbaar. De animaties in elk segment ziet er werkelijk schitterend uit. En dat in combinatie met de vele effecten en technieken die, meestal voor het eerst waren toegepast, maken Fantasia vanuit een audio/visueel perspectief een waar kunstwerk.

Waar gaat het dan mis? Hoewel de muziek natuurlijk ook deel uitmaakt van dat kunstwerk moet je er wel van houden. En twee uur is dan net even wat te lang al je niet helemaal into lange klassieke stukken bent. Maar dat is het niet alleen. Als de muziek in de juiste context wordt geplaatst heb ik daar nog wel vrede mee. Probleem is ook wel een beetje dat de losse segmenten ook echt los zijn/voelen. Er zit geen enkele cohesie in en het is dan ook moeilijk om je ergens emotioneel aan vast te klampen. Het doet niet veel om het publiek te raken op een dusdanige wijze waarop het team dat met hun andere verhalende animatie films wel deden. Misschien hadden ze beter wat langere segmenten kunnen maken waar nog iets van een verhaal/ontwikkeling in had gezeten om meer in mee te kunnen gaan.

Wat overblijft is een waar audio/visueel kunstwerk wat gewoon wat leeg voelt. Fantasia is een film die ik nu voor het eerst zie en ik waarschijnlijk om de juiste redenen lang heb ontweken. Ben wel benieuw hoe een eventuele herziening zal uitpakken. En om de schoonheid zal dat het zeker geen straf zijn om deze nog eens op te zetten.

It's a kind of magic.

Je kunt niet ontkennen, dat de echte Harry Potter sfeer hier wat mist. Daarnaast is het een compleet andere reeks, dus ben je die sfeer hier echt nodig? Of sta je open voor iets nieuws?

We zijn klaar met Harry Potter, dus ik keek wel uit naar een geheel nieuw iets. Het speelt zich af in de zelfde wereld. Fantastic Beasts is echter een totaal nieuw iets. Een nieuwe toevoeging, die qua niveau niet altijd even hoog is, maar wel het hart op de juiste plek heeft. Dat blijkt wel uit de scenes met Jacob. Wat heb ik na twee delen uit deze reeks een zwak voor dat personage ontwikkeld. In een film die Fantastic Beasts heet, verwacht je natuurlijk ook een aantal Fantastic Beasts. Daarin worden we niet teleur gesteld. De scenes waarin de beesten een rol spelen, zijn fraai vormgegeven. Alles wat er rondom gebeurt is niet altijd even interessant. Zeker dat gedoe rondom dat weeshuis duurt te lang allemaal. Ook de verrassing die ons te wachten staat, is niet echt een verrassing meer. Toch heeft Fantastic Beasts genoeg leuks om de lange speelduur te blijven vermaken en is het een leuke toevoeging aan het Harry Potter Universum.

De Fantastic Four zijn altijd al favorieten van mij geweest. Vooral heel leuk omdat het een keer superhelden zijn die in de spotlight staan en daarnaast geen geheime identiteit hebben. Daarnaast zijn hun krachten gewoon erg leuk. Jammer dat Tim Story een wat kinderlijke aanpak kiest voor het vertellen van dit uitzonderlijke verhaal.

Die kinderlijke aanpak slaat de plank flink mis, want Fantastic Four had zeker potentie gehad om een van de beter superhelden vertellingen te worden. Het scala aan verhalen over dit groepje mensen is zeer breed, en daar kan genoeg over verteld worden. Centraal staat echter nog wel de innerlijke strijd van de 4 om met hun krachten en alle roem om te gaan.

De bad guy is wel goed gekozen. Leuk om eindelijk een keer Dr. Doom in een film te zien opdraven. Jammer dat er met dit interessante personage weinig wordt gedaan. Kenners van het Marvel Universum weten dat Dr. Doom heel anders Dr. Doom is geworden. Dit zie je ook terug in de comics en de tekenfilm serie, die nog het meest de richting van de boeken opgaat. Maar film is een heel ander medium en daarin werken dingen die in de strips wel werken niet in de film en andersom. Deze vertelling kan ik als fan wel waarderen. De vier zijn natuurlijk ook erg leuk, en dat komt dan vooral door hun krachten die allen toch wel erg leuk zijn vormgegeven. Aan het begin kon ik niet wachten om ze in actie te zien. Dat wordt gedaan door een erg leuke actiescène, die goed past in het epische van het Marvel universum. Lekker over the top en groots. De film bevat echter niet veel actie, omdat het natuurlijk weer meer een introductie verhaal moet zijn. Gelukkig wordt dit in het iets sterkere tweede deel goed gemaakt.

Verhaal wordt lekker vlot verteld en staat ook bol van de humor. Dat werkt soms goed en soms niet. Voor kinderen zal het ongetwijfeld leuk zijn, maar vol volwassenen valt er weinig te lachen.

Jammer van de wat te kinderlijke aanpak van dit leuke verhaal, dit wordt enigszins wat goed gemaakt in Rise of the Silver Surfer, hoewel het nooit echt die naam van kinderachtig zal kwijtraken. Toch heb ik mij goed vermaakt met de Fantastic Four, en hebben de Marvel films een goede uitbreiding gehad.

Zo slecht is het nu ook allemaal weer niet. Heb er toch enigszins van kunnen genieten. Waardeer in ieder geval de kant die ze op wilden met dit verhaal. Het geheel heeft me erg verdeeld achter gelaten.

Grootste zwakte is gewoon het verhaal. De schrijvers weten ons gewoon niets nieuws voor te schotelen en geven ons een veel te lange opbouw om alleen het laatste half uur wat te laten zien. Verder wil het merendeel van het publiek gewoon niet meer van dit soort trage en lange origins story's. Erg jammer want ik waardeer dat dan wel weer en dat geld ook voor de dark en gloomy kant die ze op wilden gaan met F4. Die duistere sfeer werkt toch wel. Ook was het acteerwerk zeker niet onaangenaam. Zeker niet individueel. Er mist gewoon een chemie tussen de acteurs. Samen zit er helemaal niets in. Trank had in de casting iets beter zijn best mogen doen. Het science aspect vond ik toch wel erg leuk. Teller is wel zo'n acteur die dat over kan brengen. Effecten zien er verder prima uit en de muziek van Beltrami en Glass was toch wel een hoogtepuntje in de film.

De actie is ook zo'n gevalletje net niet of helemaal niet.

Vingertje wijzen help in dit geval helemaal niet. Vind het dat ook slecht van Trank dat hij nu vingers gaat wijzen en de schuld probeert af te schuiven. Als regisseur Had je dan maar moeten ingrijpen of je handen er vanaf moeten trekken zoals Wright bij Ant-Man heeft gedaan. Maar in dit geval had de studio natuurlijk ook wat meer supportive mogen zijn.

Maar vind het niet geheel een gefaald project. Het komt gewoonweg totaal niet los. En iedere keer als dat lijkt te gebeuren zakt de film weer in. Nu blijft het een aaneenschakeling van goede en slechte momenten, waar de slechte meer blijven hangen. Maar er zijn ook zeker lichtpuntjes te vinden. Een typisch cliche geval van "hier had meer ingezeten". Maar dat is dan ook waar.

Na No Country for Old Men kreeg ik ineens weer zin om Fargo weer even in de DVD speler te stoppen en deze herziening is mij zeer goed bevallen en daarom mijn stem verhoogd naar 4.5*.

Fargo is echt een super leuke film,het bizarre misdaad verhaal wordt gemengd met leuke humor waar de Coens erg goed in zijn.

De setting is zeer mooi en geeft je echt het gevoel van een afgelegen locatie en een stel dorps bewoners die elkaar allemaal kennen(erg herkenbaar voor mij)en vooral de accenten zijn erg leuk gedaan, iets wat de Groningers onder ons waarschijnlijk ook erg kunnen waarderen aangezien wij ook achter elke zin "ja" zeggen .Acteer prestaties zijn erg goed waarbij het lijkt ofdat niemand zichzelf echt serieus neemt,vooral Buscemi,Stormare en William H. Macy vond ik er echt uitspringen.

Jaah Fargo is echt een super goede film die je meerdere keren kan bekijken zonder dat het gaat vervelen,het blijft leuk.wie komt hij ooit uit op 5*

Stem verhoogd van 4* naar 4.5*

Ronkende motoren, mooie dames en en paar spectaculaire achtervolgingen. Tijd voor nog een deel uit de F&F serie.

En ik vind het echt weer een hele leuke film. Alleen heel jammer dat ze net zo'n soort verhaal hebben gebruikt als in deel 2, die ik als minste beoordeeld heb. Dat mag de pret niet drukken, de auto's zijn stuk voor stuk weer eyecandy, en het geluid van de motoren doet mijn hart sneller kloppen. De achtervolgingen zijn alsvanouds lekker spectaculair inelkaar gezet, en geven een heerlijke adrenaline stoot. Ook krijg ik altijd een heel naar gevoel als er weer zo'n prachtige dure auto in poeier wordt gereden. Zonde is dat altijd. Verhaal is dus een beetje als deel 2 gemixt met deel 1. Leuk om de originele cast weer te zien Al is Letty al vrij vroeg uit de film verdwenen , en ook leuk om Han (uit Tokyo Drift) weer te zien.

Acteerwerk is erg matig en ook het verhaal is niet altijd even goed uitgewerkt, maar daar kijk ik geen Fast and Furious voor, de echte publiekstrekkers zijn natuurlijk de auto's en de achtervolgingen. Een paar mooie import auto's komen voorbij, maar ik vind vooral die american musclecars erg gaaf. Dat motor geluid alleen al. De achtervolgingen zijn weer erg flitsend met als toppunten de achtervolging door de stad en door de tunnels . Van dit vierde deel heb ik ook weer heel erg genoten, en van mij mag er nog wel een vijfde komen, al raakt de koek denk ik nu wel op. Een lekkere adrenaline stoot.

3.5*

Wordt een keer tijd dat ik de eerste drie eens ga herzien.

"He really is black Superman"

Het plezier druipt er vanaf in deze Fast and Furious spin-off. Leitch, zijn team en de studio laten zich niet aan banden leggen door de vorige films uit de franchise en doen hun eigen ding. Ze bouwen hun eigen family en een eigen franchise in de franchise. Gevolg is een zeer frisse wind. De acteurs hebben er allen zin in. En dat is te zien. Wat Idris Elba's personage betreft, niet altijd even geloofwaardig wat en hoe hij kan doen wat hij doet. Maar hij speelt wel een bad-ass personage. Johnson en Statham zijn goed op elkaar ingespeeld en Kirby is geweldig als de zus van Shaw. Mirren is gewoon altijd een genot om naar te kijken en verder krijgen we nog wat verrassingen qua casting.

Qua actie gaat het al lang niet meer om het racen, maar wat we hier te zien krijgen is weer over the top, kleurrijk, inventief en gewoon erg gaaf. Je zou verwachten dat Universal met deze spin-off wat rustiger aan zou doen met het budget omdat ze niet wisten of dit een succes zou gaan worden. Maar kosten nog moeite zijn gespaard om ons een coole film te brengen.

Een frisse wind binnen deze erg leuke franchise. Dit is wat de Fast reeks nodig had. Echt positief verrast na het zien van Hobbs and Shaw.

Oja. Zeker even blijven zitten tijdens de aftiteling

Everybody's back

Justin Lin geeft de reeks weer wat het nodig had. Een opleving. Het vierde deel, hoewel nog best vermakelijk, had een tekort aan leuke momenten en vooral actie met de geweldige auto's die ze elke keer introduceren. Hij geeft de reeks iets nieuws en episch mee.

Het echte racen is compleet verdwenen. Dat is wel erg jammer. Waar de reeks mee begonnen is, is er niet meer. Maar Fast Five brengt ons daarintegen zoveel meer. Snelle auto's, mooie locaties en een paar vette actiescènes. Van begin tot eind is er actie op het scherm. Als het niet op het schieten en autorijden aankomt komt dat van de cast uit alle voorgaande delen. Leuk hoe alles aan elkaar wordt geknoopt om een episch iets op het scherm te toveren. Erg goed gedaan, en ook leuk dat echt iedereen is op komen draven om ons dit stukje entertainment te brengen. Alle actiescènes zijn groots aangepakt. Van de treinroof tot het slotaccoord met de kluis . Erg ongeloofwaardig, maar o zo leuk. En het einde tovert gewoon een lach op je gezicht. Geweldig gedaan.

Cast doet het goed, maar vooral erg leuk. Walker is echt gegroeid in deze rol, en ook Diesel is gewoon Toretto. Nieuweling in de films, Dwayne Johnson, is een geweldige toevoeging. Hij spat van het scherm met zijn blikken zoals alleen hij ze kan brengen.

De actie ziet er geweldig uit. Dat komt vooral doordat het grotendeels allemaal echt is gedaan. Gelukkig geen cgi auto's maar the real deal. Komt een stuk geloofwaardiger en toffer over dan een paar computer gegenereerde hot wheels achtige auto's.

Hopen dat Lin dit niveau weet vast te houden. Zo willen we de Fast & Furious films graag zien. Snel en erg vermakelijk. En die 130 minuten zijn eigenlijk zo lang nog niet, want de film is afgelopen voor je er erg in hebt. De beste uit de reeks tot nu toe

Spicoli: "You worked at All-American Burger"

Brad: "Seven months ago"

Heerlijk chill filmpje.

Dit jaar voor het net zo relaxte Dazed And Confused gezien, dit keer was het de beurt aan Fast Time at Ridgemont High. Vanaf de opening in het winkelcentrum ondersteund door We Got the Beat tot het einde waarin we een samenvatting krijgen hoe het de belangrijkste personages is vergaan is het genieten. De film zit vol met leuke situaties, personages, quotes en herkenbare momenten. En dan is er nog de fantastische soundtrack. De nummers passen perfect in de film. Een van de meest memorabele personages is natuurlijk Penn als Spicoli. Geweldig personage.

Ik weet niet wat me er zo lang van weerhield om deze te gaan zien, het is gewoon een erg leuk filmpje.

Heerlijk exploitation filmpje. Best toffe actie gezien het jaar waarin deze film gemaakt is. De dialogen liepen gesmeerd en waren fijn om aan te horen en ook de dames mochten er zijn. Mijn eerste film van Russ Meyer en meteen de volle score. Echt genoten van deze film. 5*

Een van de meest succesvolle franchises komt na drie erg sterke, leuke delen met een flinke tegenvaller.

De afwezigheid van Walker is meteen al iets waarom dit deel gewoon niet werkt zoals het zou moeten. Hoewel sommige films niet te lijden hebben als een acteur overlijd en/of vervangen wordt of er totaal wordt uitgeschreven, zal deze reeks nooit meer hetzelfde zijn zonder Walker. Het script is erg slecht geschreven, de dialogen zijn tenenkrommend, de motivatie van Theron als bad guy is er niet echt en de personages lijken hier meer een karikatuur van zichzelf te zijn.

De trademark van deze serie, snelle auto's en geweldige actie, wordt hier ook compleet om zeep geholpen. Nu was de actie in de voorgaande delen natuurlijk ook behoorlijk over the top, maar Lin en Wan konden daar echt iets mee. F. Gary Gray kan dat duidelijk niet. Past ook totaal niet in het serieuze wat hij aan de serie wil toevoegen. Hij is duidelijk niet de geschikte regisseur om deze franchise voort te zetten. Vooral de scenes in New York en de climax zorgen voor behoorlijk wat ergernis. Al zitten er zo heel af en toe wat leuke vondsten tussen. Geliefde personages bijna geen screen time en werkt de film totaal niet het familie gevoel van de voorgaande delen te evenaren.

Acteerwerk is niet fantastisch. Iedereen doet maar wat. Vooral de schuld van het script. Er is voor de acteurs ook niets om mee te werken. Vooral Diesel is hier nog slechter dan voorheen. Hij kan de film gewoon niet alleen dragen. Theron doet het best goed als bad guy, maar ook hier werkt het script behoorlijk tegen.

Eigenlijk valt alles in dit deel van een van de meest populaire en succesvolle franchises enorm tegen. Zeker na de vorige drie erg leuke delen. Hier is er maar weinig echt leuk. Enkele elementen zijn geslaagd. Zo is het terugbrengen van Russel als Mr. Nobody een erg goede zet geweest en lijken Statham en Johnson als enige door te hebben met wat voor script ze te maken hebben.

Nu maar hopen dat de makers zich in deel 9 gaan herpakken en er niet zo'n zooitje van maken als in Fast 8.

Opnieuw heb ik weer ontzettend genoten van Fear and Loathing in Las Vegas.

We were somewhere around Barstow, on the edge of the desert, when the drugs began to take hold, Depps geweldige eerste zin van de film zet meteen al de sfeer neer.Wat hieruit volgt is een bizarre trip vol met drugs, drank en super goede dialogen.Las Vegas als setting voor de tocht gebruiken is een briljante keuze want met al die lichtjes, grote casino's, hotels, andere gebouwen en de over de top personen die daar rondlopen geeft dat een heerlijke surrealistische sfeer neer.

Doordat de karakters zoveel drugs gebruiken wordt dat door het ietwat vreemde maar toch fantastisch camera werk alleen maar meer naar voren gebracht, en daarmee is de stad zelf het middelpunt en steelt het een beetje de show.Het verhaal wordt aan de kijker voorgeschoteld als één lange trip, en ik moet ook toegeven dat toen ik de film voor het eerst zag hem moeilijk vond kijken.Het was me net even te vreemd/bizar en veels te druk.Nu is dat 360 graden omgedraaid en kan ik m'n ogen niet weer van het scherm krijgen en probeer je op elk klein detail te letten.Wat eingelijk bijna onmogelijk is want er is zoveel op het scherm te zien en de hectische manier van filmen helpt niet om dat bij 1 of 2 keer kijken helemaal in hje op te nemen.Daarom is Fear and Loathing ook een film die voor mij elke keer weer een genot is om naar te kijken.Het verhaal stelt niet erg veel voor en springt soms wat van de hak op de tak, waar ik soms wel wat moeite mee heb in andere films.Dat is hier niet het geval alleen al door de manier van uitvoering en door de leuke vreemde personages en het acteerwerk, maar ook omdat het helemaal in deze film past.De hele lange trip scéne in de hotel kamer vond ik het beste moment uit de film.

Johnny Depp speelt opnieuw een vreemd karakter wat hij in talloze films al heeft bewezen te kunnen, maar ik vond Dr. Gonzo(een fantastische rol van Del Toro) nog het meest intrigerende karakter van allemaal.Van hem weet je echt soms niet hoe hij uit de hoek gaat komen, het ene moment lijkt hij nog het meest rationele in bizarre situaties om op een ander moment weer volledig te flippen door de grote hoeveelheden drugs die door zijn lichaam stromen.De kleine rol van Maguire vond ik ook erg leuk.

Visueel is het soms erg lelijk, maar dan op een mooie manier want je gaat immers mee in de trip van de hoofdpersonages.Erg vreemde shots en camera positie's helpen je helemaal in de sfeer te komen.De soms quirky en snelle editing tillen de film naar een hoog niveau.En de heerlijke muziek maakt het helemaal compleet.

Fear and Loathing in Las Vegas is een film die ik keer op keer kan kijken en er dan ook keer op keer weer van kan genieten(voor mij zonder drugs dan).Al is het alleen maar om die geweldig scherpe dialogen weer aan te mogen horen.Ik verhoog mijn stem dan ook naar,

5*

Wat een eer om de eerste echte recensie hier te mogen neertypen.

Het 2e deel van Feast is opnieuw een geslaagde mix van horror en heerlijke over de top humor.

Voor je aan dit deel begint is het sowieso een vereiste dat je deel 1 wel hebt gezien.Je krijgt af en toe wel een erg korte flasback maar daar zit niet echt heel veel informatie in over het ook al leuke 1e deel van Feast.Net als in deel 1 krijg je eerst een hele hoop karakters voorgeschoteld die op een hele leuke aan je worden voorgesteld.Er zijn twee karakters uit de eerste film die terug komen in opnieuw een grote rol en dat zijn Bartender en Honey Pie.De nieuwe personages zijn weer erg leuke en aparte karakters.En daarvan zijn Thunder (Kleba uit de Pirates trilogie) en Lightning, 2 worstelende lilliputter broertjes waarvan 1 gewoon Engels spreekt en de ander Spaans(typisch Feast dus), de leukste toevoegingen zijn.En natuurlijk die paar lekkere biker-chicks.Zoals ik al zei worden de karakters opnieuw erg leuk aan het publiek voorgesteld.Het acteerwerk is misschien niet van het hoogste niveau maar zeker voldoende voor een film als deze.

De film begint eigenlijk waar deel 1 eindigde en gaat direct als een sneltrein van start.Er wordt geen uitleg gegeven waar de monsters nou vandaan komen ed. en het begint direct met het slachten van de mensen die in een klein dorpje die zich nabij de kroeg bevind.Het "slachten" is weer heerlijk in beeld gebracht en de gore fans zullen genoeg leuks te zien krijgen.Het bloed en de ingewanden vliegen je om de oren.Al is het wel jammer dat de regisseur bij het bloed erg veel CGI gebruikt wat iets afbreuk doet aan de sfeer van het geheel.Wat ook erg jammer was dat je de monsters in z'n geheel en dan ook nog in vol daglicht krijgt te zien, waarbij je dan natuurlijk in je achterhoofd hebt dat het een man in een pak is.Het einde is volledig open en klaar voor het derde deel .

De leuke humor, het overdreven gore en de bizarre momenten die je uit het eerste deel kent zijn hier ook weer volop aanwezig.Bij de autopsie scène Heb ik werkelijk in een deuk gelegen.Dat was erg over the top, maar toch ook weer niet zo erg zodat het wel leuk blijft, het bloed, pus, kots en sperma komt met liters tegelijk .In Feast: Sloppy Seconds wordt opnieuw niemand gespaard en iedereen moet het dan ook ontgelden, van lieve oude omatje's tot zelfs baby's .En dat vind ik ook weer het leuke aan dit deel.Het speelt met de clichés en houd dit even vast om een paar minuten later weer een wanding te nemen.

Ik vond het weer een zeer vermakelijk deel en eigenlijk net zo goed als deel 1, ik hoop dat 3 ook weer zo goed maar vooral erg leuk word en dat dat dan een waardige afsluiter word.Opnieuw,

3.5*

Toch wel een minder vervolg op de eerste twee leuke feast films.

Het begint heel leuk met een kleine terugblik naar deel 2, om je toch weer een beetje in de Feast sfeer te krijgen. Ook de personages worden weer zo voorgesteld als in deel 1. Het blijft gewoon leuk pulp vermaak. Feast 3 gaat wel weer een andere kant op dan deel. Het grijpt meer terug op de horror aspecten die meer in het eerste deel aanwezig waren. Helaas is dit een stukje minder gedaan, zo ook met de fantastische humor uit deel 2. Erg jammer. The Happy Finish blijft echter wel vermaken van begin tot eind. Ook komen er een aantal knotsgekke figuren bij waarvan Jean Claude Seagal toch wel de leukste is. De moorden worden weer erg expliciet in beeld gebracht, maar vond ik toch iets missen.Ook erg jammer van het vele cgi bloed weer. Een film die ook zeker wat mindere momenten kent de monsters die weer in vol daglicht worden vertoond, de verkrachting, en het verbazingwkkende einde . Maar ook zeker leuke sterke momenten waarvan de arm operatie het meest geslaagd is .

Jammer dat het net dat beetje mist wat Feast en Sloppy Seconds zo vermakelijk maakten. Verder toch nog steeds leuke pulp.

3*

Prachtige film met Kevin Costner.

De film wist mij op de een of andere manier echt te raken. Ik kreeg af en toe ook gewoon kippenvel als er een mooi moment kwam.

het verhaal begint gelijk als Costner de stem hoort en houdt ook niet weer op. Een mooi tempo wordt aangehouden als het geheel zich voltrekt. Hij moet een baseball veldje aanleggen. Waarom is tot dan nog volstrekt onduidelijk. Naarmate de plot zich ontvouwt, krijg je daar meer en meer duidelijkheid over. Nooit teveel want het blijft de hele tijd leuk en interessant om te volgen. Het hele baseball vind ik maar een saaie sport, maar gek genoeg kan het mij in sommige films erg entertainen, zo ook hier. Costner speelt weer een rol waarin ik hem toch graag zie. Hij speelt niet altijd een hele goede rol, maar hij heeft een aantal mooie rollen op z'n naam staan, waaronder in deze film. James Earl Jones doet het ook erg goed. De kleinere rollen worden ook goed vertegenwoordigd.

Een film die je heel erg raakt, en die beter word met de minuut, erg goed uitgewerkt. Perfecte acteerprestaties, en een hoop fantasie. Tja ik kan er verder weinig over kwijt, behalve het feit dat het een mooi verteld verhaal is.

4*

I know, it's F****d-up.

Het eerste deel is me al niet heel goed bevallen, en het tweede deel maakt de serie er niet heel veel beter op. De film heeft, buiten de nieuwe personages om, niet echt introductie's meer nodig. Toch voelde het hier weer als een erg lang introductie verhaal waarin we opnieuw Anastasia en Christian moeten leren kennen. Hoewel de personages hier wat meer uitgediept worden, voelen ze nog steeds erg plat aan. Anastasia komt daarnaast wel erg snel weer terug op haar beslissing die ze aan het einde van de eerste film maakte. Wel fijn blijft het mysterie rondom Christian. Het thriller aspect lijkt een leuke toevoeging, maar wordt compleet om zeep geholpen door de seks scenes die hier nog wel het minst interessant zijn en constant worden begeleid door slechte covers en muziek die de film niet bepaald tijdloos maakt. Daarnaast lijkt het allemaal verschrikkelijk lang te duren. De twee uur lijken wel drie uur. En echt veel interessants buiten de confrontatie met de chief editor gebeurt er ook niet. Zelfs de seks scenes kunnen de film niet op te peppen.

Het acteerwerk is niet altijd even steady. Het ene moment wordt er best goed werk afgeleverd, om op een ander moment weer tenenkrommend slecht te zijn en blijven ook enkele slechte, lachwekkende dialogen niet uit. De film is best mooi geschoten met veelal sombere kleuren met af en toe een uitspatting van kleur. De shift naar de scene met de boot is bijvoorbeeld erg mooi.

Buiten het visuele en wat andere kleine dingen na, weinig kunnen genieten van Darker, al zal dat me er niet van weerhouden om ook Freed te gaan kijken. Sometimes I hate being a completionist.

Even more f**ked-up.

Alle elementen uit de vorige films zijn ook in Freed weer aanwezig. Misschien wel te veel. De slechte covers tijdens de seks scenes, de tenenkrommende dialogen, vlakke personages en een erg oninteressant plot. Veel seks scenes zijn er in dit laatste deel niet aanwezig. En dat is niet eens een gemis. Er wordt geprobeerd de personages wat meer diepgang mee te geven. Het schrijfwerk vertoont toch wat lichtpuntjes, die vervolgens behoorlijk door de acteurs worden verkloot. In Darker was het acteerwerk nog redelijk op momenten. Maar hier lijkt echt niemand er nog zin in te hebben. Daarnaast kan zelfs het thriller aspect de film niet meer redden. En dan is er nog dat einde ondersteund door de titelsong van Ellie Goulding. Verschrikkelijk

Enkel de DP lijkt er nog iets van te willen maken, want visueel ziet het er weer fraai uit. Verder valt er eigenlijk weer weinig te genieten in dit laatste deel van de reeks.

Een heel aantal kijkbeurten verder en eindelijk Fight Club beloont met 5*.Een film die het iedere keer weer doet verdient dat gewoon.

Fight Club is een film die mij iedere keer weer weet te boeien, entertainen en zelfs nog te verrassen.Als je het einde al weet zou je denken dat de verrassing er al een beetje af is, maar bij elke keer vallen mij weer nieuwe dingen op en dingen die ik de voorgaande kijkbeurten niet helemaal mee heb gekregen.Hoe het daar naar toe werkt is gewoon meesterlijk.Fincher zet een heerlijke donkere sfeer neer en vertelt een verhaal wat eingelijk best wel een kritiek op de mensheid is, of beter gezegd ons als consument die dingen kopen wat ze helemaal niet nodig zijn, leven in een soort van dagelijkse sleur en totaal oninteressant zijn.Met de Fight Clubs wordt hier flink tegen aangeschopt.Eerst behoorlijk kleinschalig, maar uiteindelijk word het alleen maar groter en groter.

Fincher en Pitt zijn een gouden duo, en hier komt dat ook weer fantastisch goed uit de verf.Pitt doet het uitstekend en laat wel zien dat hij het weldegelijk kan.Norton daarintegen zet een weergaloze performence neer en laat eingelijk Pitt een beetje achter zich in kunnen.Beiden weten je wel te overtuigen dat ze die karakters zijn.Het karakter van Norton is wie we zijn en het karakter Tyler Durden is wie we misschien graag willen zijn.Bonham Carter en Meat Loaf doen het ook erg goed.

Zoals al gezegd brengt Fincher een geweldige donkere sfeer in de film, de sets zien er super uit met als hoogtepunt toch wel het huis op Paper street.Visueel ziet het er verbluffend uit, van het begin shot(de credits) tot het gewelde einde met het dito nummer van The Pixies met "Where's My Mind".Hij verliest hierbij nimmer het verhaal uit het oog en weet je daar, keer op keer, helemaal mee vast te houden.De editing en de sound desing zijn trouwens ook ontzettend goed.

(Eindelijk) de volle 5*

Het einde was al wat in zicht bij de 3e Final Destination, en wat mij betreft heeft Ellis het laatste hoofdstuk gemaakt van de serie, want veel vernieuwing heeft hij niet aangebracht aan de gebruikelijke ingrediënten van deze leuke films.

Als de film begint heeft het net als in deel 3 helemaal niets meer te maken met de vorige delen uit de serie. Dit betekent dat dit weer meer van hetzelfde is in een ander jasje. Dat het in 3D is maakt verder niet uit, die ervaring heb ik niet gehad aangezien hij bij ons in de bios in 2D draaide. Had er bij sommige effecten misschien iets leuker uitgezien, maar ik zie het verder niet als een nieuwe/echte toevoeging op het gebruikelijke. Dit keer krijgt een van de jongeren een visioen bij een auto race. " Iedereen gaat dood" wordt er geroepen, een aantal mensen verlaten het circuit en moeten er vervolgens alsnog aan gaan. Voor het goede verhaal gaat er natuurlijk niemand naar een FD film, maar om te zien wat voor gruwelijke dood de personages dit keer ondergaan. Dit zit zeker goed, al wordt het nergens echt meer spannend aangezien het aldoor wordt aangekondigd. Toch merk je dat de inspiratie toch wel een beetje op is. De doden gebeuren nog wel leuk, maar worden te snel afgerageld en voltrokken, waardoor je als kijker een beetje met een onvoldaan gevoel achterblijft. 1 scène wil ik special even noemen en dat is het moment in de shopping mall . Deze zag er fantastisch uit en was zowaar nog een beetje spannend.

Acteerwerk is een beetje belabberd en komt nergens echt goed over. Nu stoort me dat in dit soort films niet echt, maar het had dus beter gekund. De effecten zagen er verder een beetje nep uit allemaal, en ook filmtechnisch is er nergens iets vernieuwends te ontdekken. Leuk vermaak, meer niet.

2.5*

Mijn 2e thaise actiefilm in een week tijd, eerder zag ik al Chocolat, en die is me toch iets beter bevallen.

Fireball heeft niet veel om het lijf. Het zijn een paar heerlijke actiescènes die verpakt zitten in een flutverhaaltje. Verhaal is erg mager, dat is nog niet het probleem. Wel was de erg overtrokken drama een doorn in het oog. Oninteressant en erg over the top gespeeld. Daarnaast haalt het ook iedere keer het tempo uit de film. De actiescènes zijn dan wel een lust voor het oog, heerlijk geschoten en lekker bruut. HD voegt echt iets toe, al is het vele geschud met de camera's soms erg irritant en komen sommige shots niet helemaal goed uit de verf. Door die rare bewegingen komt de actie waar het om draait net buiten beeld, en dat is toch wel een beetje jammer. Verder heb ik me wel met de film kunnen vermaken, waarbij de 2e match er echt uitsprong.

3*

First Blood is en blijft een fijne actiefilm, ook na heel wat jaren blijft de film overeind staan.

Stallone is gewoon Rambo, iemand anders in deze rol kun je je nu eigenlijk niet voorstellen. Hij levert als dit personage een topprestatie af. De film is gewoon een grote actiescene, die na een minuut of tien al begnt en niet meer ophoud tot de film is afgelopen. De ene leuke scene volgt de andere op. Het laat weinig ruimte over om even op adem te komen, net als bij Rambo zelf. Dit is erg goed gedaan door de regisseur en de editor. Goldsmith maakt het helemaal af met de perfecte muziek voor de film, droevig en krachtig tegelijk. Toch jammer dat ze Stallone wat laten schmieren op het eind, een groot acteur is het immers niet. Toch doet hij dit lang niet slecht en is het maar een kleine smet op het geheel, wat toch op de een of andere manier erg leuk blijft.

Een fan van het origineel was ik nooit. Ook de vervolgen en de remake kon mij niet bekoren. De eerste film kon mij niet boeien en vond ik saai. Slaapverwekkend zelf. Deze film kreeg best goede kritieken, dus maar een kans gegeven. En het stelde niet teleur. Ik had wel echt moeite met een bepaalde syjg cene. Poeh! die was echt heftig. Verhaal is best onderhoudend. Vooral richting het slot. De beelden zijn mooi en een goede belichting ook. De muziek is soms echt te aanwezig en hard. Net als in het origineel, haalt het mij echt uit de sfeer. Je hebt slowburner films en je hebt gewoon te lang de tijd nemen omdat je anders niet aan de 2 uur speelduur komt. Voor mij was het wel een beetje het tweede. De opbouw duurt te lang en het verhaal is daar te dun om je aandacht er volledig bij te kunnen houden.

Vervelende film over een onderwerp wat we al vele malen hebben gezien in een film en vaak ook nog eens beter.

De mix tussen drama en humor is niet goed verdeeld. Momenten lijken zo uit de lucht te vallen en een lijn zit er dan ook niet echt in. De meeste scènes lijken allemaal los van elkaar te staan. Drama werkt vaker niet dan wel en voor de humor geld hetzelfde. In het begin zitten nog een of twee leuke momenten, maar dan verandert het al snel in een te lange en wat saaie film die nergens echt interessant is. Acteerwerk was ook niet om over naar huis te schrijven. Tenenkrommend af en toe. Alleen Guzman weet er nog wat van te bakken. De muziek was wel erg lekker.

1.5*

Laatst de film al eens gezien op tv. Toch wel weer een groot verschil met de kwaliteit, dit was ook al een keer het geval met Escape From NY. Erg slechte beeldkwaliteit. Nu opnieuw op dvd mogen aanschouwen en mijn waardering meteen bijgesteld. Kun je zien hoe een kwaliteitsverschil je waardering kan verminderen.

The Fly is een erg sfeervolle film, die ook over de hele speelduur blijft. Een menselijk verhaal een beetje op een opera-achtige manier aan de kijker vertelt. Het menselijke komt goed naar voren door het goede acteerwerk van Goldblum, Davis en Getz. Cronenberg kiest er voor om zich eerst te richten op de karakters en deze goed voor te stellen om je er een gevoel bij te laten krijgen. Dit is goed gelukt. Hierdoor komt de transformatie van Brundle ook beter over en de horror aspecten ook. Je ziet Brundle geleidelijk aan veranderen op het fysieke vlak en het mentale. Hier ligt ook de grote kracht van de film en juist niet op het horror gedeelte. Het is allemaal erg menselijk. Het verhaal, wat niet heel diepgaand is, maakt dan niet heel veel meer uit omdat je het allemaal geloofd. Nu ik het in een betere kwaliteit heb gezien en ik er ook meer in kon komen zonder dat er storende reclame blokken doorheen zaten heeft The Fly toch wel een grote indruk gemaakt.

De horror elementen die er inzitten, komen goed over door de goede introductie. De transformatie is mooi en geleidelijk aan in beeld gezet. De effecten zien er eveneens erg goed uit, zeker gezien de tijd waarin deze film gemaakt is. Er naar in beeld gebracht ook met sterk camerawerk en een goede belichting wat de sfeer goed door laat komen. Toch wel een beetje jammer dat de transformatie soms ietwat te gehaast overkomt. Hierdoor lijkt het net alsof Cronenberg zo snel mogelijk naar het einde toe wilde werken. Dat doet dan wel weer een beetje afbreuk aan de film. Toch weet Goldblum je weer zo te overtuigen onder al die make-up wat het minpuntje maar een kleine smet op het geheel maakt.

3* --> 4*