Fear and Loathing in Las Vegas (1998)

mijn stem
3,59
3148 stemmen

Verenigde Staten
Roadmovie / Komedie
118 minuten

geregisseerd door Terry Gilliam
met Johnny Depp, Benicio Del Toro en Christina Ricci

Journalist Raoul Duke (Johnny Depp) en zijn geflipte advocaat Dr. Gonzo (Benicio Del Toro) reizen af naar Las Vegas om een sportevenement te verslaan. Met het voorschot dat ze hebben gekregen gooien ze hun hele kofferbak vol met allerlei soorten drugs en beginnen ze aan een psychedelische roadtrip, op zoek naar de 'American Dream'.

1465 BERICHTEN 73 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Zwolle84
0,5
0
Vreselijke film. Maar dan ook echt vre-se-lijk. Twee uur lang naar twee aanstellerige kinderen kijken die allemaal niet-grappige dingen doen; het is me een raadsel wat hier zo geniaal aan moet zijn. En voordat iemand over het visuele begint, ook dat vind ik bij Gilliam altijd ondermaats. Beetje gemaakt-weird wellicht, maar ook enorm nep, plastic.

avatar van scorsese
2,0
0
Tegenvallende film over een journalist die naar Las Vegas afreist vanwege een auto-evenement. Van een verhaal is niet echt sprake en mede daarom komt het nogal onsamenhangend en rommelig over (wellicht intentioneel). Visueel geen moment rust wat op sommige momenten wel wat bijzondere plaatjes oplevert. Johnny Depp zet een redelijk vermakelijke rol neer.

avatar van SmackItUp
4,0
0
Zwolle84 schreef:
Vreselijke film. Maar dan ook echt vre-se-lijk. Twee uur lang naar twee aanstellerige kinderen kijken die allemaal niet-grappige dingen doen; het is me een raadsel wat hier zo geniaal aan moet zijn. En voordat iemand over het visuele begint, ook dat vind ik bij Gilliam altijd ondermaats. Beetje gemaakt-weird wellicht, maar ook enorm nep, plastic.


Wat je zegt klopt werkelijk als een bus. Als je de humor niet leuk vindt, lijkt het mij inderdaad een vervelende zit. Maar ik vond hem juist een van de grappigste films die ik ooit heb gezien. Zo heeft iedereen weer andere humor

avatar van Zwolle84
0,5
0
SmackItUp schreef:
(quote)


Wat je zegt klopt werkelijk als een bus. Als je de humor niet leuk vindt, lijkt het mij inderdaad een vervelende zit. Maar ik vond hem juist een van de grappigste films die ik ooit heb gezien. Zo heeft iedereen weer andere humor


Dat zal inderdaad de sleutel zijn, ja. Ook al vind ik hem qua uitvoering ook allesbehalve goed.

Doet me denken aan verjaardagsfeestjes van vroeger waar steevast iemand te dronken was om rechtop te zitten. De een vindt het grappig, de ander (waaronder ik dus) zielig.

avatar van Basto
5,0
0
Zwolle84 schreef:
(quote)


Dat zal inderdaad de sleutel zijn, ja. Ook al vind ik hem qua uitvoering ook allesbehalve goed.

Doet me denken aan verjaardagsfeestjes van vroeger waar steevast iemand te dronken was om rechtop te zitten. De een vindt het grappig, de ander (waaronder ik dus) zielig.


Ooit hallucinerende drugs gebruikt? De film weet die state of mind perfect te vangen. Zowel de up als de downside.

Maar snap ook heel goed dat dit voor veel mensen te ver buiten hun comfort zone ligt.

avatar van Zwolle84
0,5
0
Basto schreef:
(quote)


Ooit hallucinerende drugs gebruikt? De film weet die state of mind perfect te vangen. Zowel de up als de downside.


Nee, maar ik geloof je wel dat het realistisch zal zijn. Dat maakt het voor mij alleen niet gelijk grappig/interessant.


Maar snap ook heel goed dat dit voor veel mensen te ver buiten hun comfort zone ligt.


Nou ja, ik houd juist van films die me uit m'n comfort zone halen. Daar ligt het probleem niet.

avatar van Basto
5,0
2
Het is niet zozeer realistisch, hallucinaties zijn dat per definitie niet. Het gevoel van 'verlies van controle' en paranoia is wel erg goed weer gegeven. Misschien is 'ver van je bed' een betere stelling, dan 'buiten je comfort zone'.

Persoonlijk vind ik het een meesterlijke film, hoewel ook erg intens en vermoeiend. Maar een dergelijke trip lijkt me dat ook.

avatar van John Milton
3,0
0
Een film die uitkwam toen ik 18 was, en het heeft sindsdien bijna even lang geduurd als mijn leven tot dat moment aan toe, voor ik hem nu uiteindelijk zag. Weird dat een film de helft van je totale leeftijd op je watchlist kan staan, voordat je hem ziet. Wellicht dat dat ook iets zegt over mijn verwachtingen, en de haast die ik had om de film te zien. Helaas werd die immens lange buildup niet met een extatisch filmisch geluk beloond. Zou je toch wel verwachten

Wat de drugs betreft en het beter kunnen begrijpen en vooral waarderen van deze film omdat het herkenbaar zou zijn, ik ben niet roomser dan de paus en heb ook wel het een en ander gehad in mijn wild early twenties, maar trips zoals deze heb ik nooit gehad, gelukkig. Meer dan een mild gefascineerde glimlach wist Fear and Loathing dan ook niet uit me te krijgen. Depps Hunter S. Thompson zou best wel eens goed kunnen lijken, ik las dat hij zich behoorlijk voorbereid had. Maar dat maakt het voor mij als onbekende met het materiaal nog geen plezier om naar te kijken, het blijft voor mij teveel een mal, karikaturaal typetje.

Verder ben ik het met Zwolle84 eens dat iemand die krankzinnig bezopen of gedrogeerd is, niet intrinsiek grappig is, meestal het tegenovergestelde. En de film faciliteerde voor mij ook geen situaties waarin het onverwacht toch grappig werd. Ik ben niet uitgesproken anti-drugs (eerder liberaal), maar het zien van een ander zijn trip, of hoe ze zich gedragen terwijl ze dat ondergaan, neh. Zou Jolienepien dan toch gelijk hebben?

Niet mijn Gilliam, sprak de grunt. Pretty much sums it up for me as well.

3*

avatar van SmackItUp
4,0
1
John Milton schreef:
ik ben niet roomser dan de paus en heb ook wel het een en ander gehad in mijn wild early twenties


Stouterd!

Die twenties ook hè..

avatar van John Milton
3,0
0
Het is nog redelijk goedgekomen. Ik rook zelf als een jaar of zeven niet meer! Suck on that, Hunter!

(Mijn voorliefde voor de betere alcoholische versnaperingen, laten we maar even buiten beschouwing)

avatar van Zwolle84
0,5
0
Herkenbaar verhaal, John Milton. Je bent nog wel genereus met je score. Je zou lager verwachten, gezien je (terechte) kritiekpunten.

avatar van John Milton
3,0
0
Ja, in tegenstelling tot jou kan ik toch Gilliams visuele stijl meestal wel wat meer waarderen. production design vind ik altijd erg interessant. Maar ik geef toe, ik vond het een moeilijke film om te raten

avatar van Zwolle84
0,5
0
John Milton schreef:
Ja, in tegenstelling tot jou kan ik toch Gilliams visuele stijl meestat wel wat meer waarderen.


Ik moet er wel bij zeggen dat ik hem niet zo goed ken verder. Verder heb ik alleen Brazil en The Zero Theorem (lelijk) en Twelve Monkeys (goed, maar vooral vanwege het acteerwerk en verhaal) gezien.

avatar van de grunt
3,5
0
Zwolle84 schreef:
Brazil (lelijk)



avatar van Vdk_Movie
3,5
0
Depp en Del Toro spelen op hun best, ze maken er samen het beste van! Het verhaal en de humor is wat maf, maar ja dat is niet zo gek met LSD en andere rotzooi op haha. De humor lijkt in eerste instantie wat vreemd, maar toen ik me erin ging verdiepen werd het leuke humor.

Prima film! 3,5

avatar van leatherhead
1,0
1
Fear and Loathing doet me denken aan die ene ladderzatte 'vriend' die op feestjes steeds weer krampachtig zo leuk en grappig mogelijk probeert te zijn. Tevergeefs natuurlijk, want eigenlijk zet hij enkel zichzelf schromelijk voor lul en zit iedereen zijn gestuntel met plaatsvervangende gene aan te gluren. In het meest positieve geval is de zielige zatlap dan na zo'n halfuurtje zo uitgeput dat-ie door z'n hoeven zakt en door een paar empathische omstanders afgevoerd wordt.

Maar dat hoef je bij Fear and Loathing niet te verwachten, want Depp en Del Toro gaan gewoon lekker twee uur lang door met uitstorten van flauwe puberale onzin en de meest geforceerde (mislukte) pogingen tot 'wackiness'. En het is niet eens dat ik niks heb met trippy, lsd-achtige films (integendeel!), maar als ik een écht intense, hallucinante en roesverwekkende film wil zien kijk ik Enter the Void wel. Of, misschien een beter vergelijk, Natural Born Killers. Dit gepruts van Gilliam was vooral slaapverwekkend, daar waar ik gehoopt had op een chaotische, drukke en intense rollercoaster van een film.

Ik zou verder ook niet weten wat hier audiovisueel zo geweldig aan moet zijn. Goedkope kauwgombal-estethiek, duffe soundtrack, en 'trip' scenes die vormgegeven worden door middel van lelijke effectjes en een hoop rubber.

Heb zelden een film meegemaakt die dankzij de uitwerking zó erg het averechtse effect bewerkstelligt van wat het hoopt te doen. Als dit daadwerkelijk is hoe een gemiddelde trip eruit ziet, zijn drugs maar saai. 1*, zielige film wat mij betreft.

avatar van Zwolle84
0,5
1
leatherhead schreef:
Fear and Loathing doet me denken aan die ene ladderzatte 'vriend' die op feestjes steeds weer krampachtig zo leuk en grappig mogelijk probeert te zijn.


Hehe, ik zat al op precies deze recensie te wachten toen ik de tip in dat spel zag. We halen ook hetzelfde voorbeeld van de dronkelap op het feest aan.

avatar van Fortune
4,5
1
leatherhead schreef:
Fear and Loathing doet me denken aan die ene ladderzatte 'vriend' die op feestjes steeds weer krampachtig zo leuk en grappig mogelijk probeert te zijn. Tevergeefs natuurlijk, want eigenlijk zet hij enkel zichzelf schromelijk voor lul en zit iedereen zijn gestuntel met plaatsvervangende gene aan te gluren. In het meest positieve geval is de zielige zatlap dan na zo'n halfuurtje zo uitgeput dat-ie door z'n hoeven zakt en door een paar empathische omstanders afgevoerd wordt.

Maar dat hoef je bij Fear and Loathing niet te verwachten, want Depp en Del Toro gaan gewoon lekker twee uur lang door met uitstorten van flauwe puberale onzin en de meest geforceerde (mislukte) pogingen tot 'wackiness'. En het is niet eens dat ik niks heb met trippy, lsd-achtige films (integendeel!), maar als ik een écht intense, hallucinante en roesverwekkende film wil zien kijk ik Enter the Void wel. Of, misschien een beter vergelijk, Natural Born Killers. Dit gepruts van Gilliam was vooral slaapverwekkend, daar waar ik gehoopt had op een chaotische, drukke en intense rollercoaster van een film.

Ik zou verder ook niet weten wat hier audiovisueel zo geweldig aan moet zijn. Goedkope kauwgombal-estethiek, duffe soundtrack, en 'trip' scenes die vormgegeven worden door middel van lelijke effectjes en een hoop rubber.

Heb zelden een film meegemaakt die dankzij de uitwerking zó erg het averechtse effect bewerkstelligt van wat het hoopt te doen. Als dit daadwerkelijk is hoe een gemiddelde trip eruit ziet, zijn drugs maar saai. 1*, zielige film wat mij betreft.


Ik snap de vergelijking met de zatte vriend totaal niet. Ik snap ook niet waarom dit puberale humor zou moeten zijn? Dit is toch hele andere humor dan American Pie bijvoorbeeld? De film is nergens puberaal in mijn ogen en de humor is behoorlijk subtiel en eigenzinnig. De humor ligt em vooral in de quotes maar ook in de omgang van de hoofdpersonen met de omgeving en dat zie je al meteen in de eerste scene met Tobey Meguire. We can't stop here, it's bat country! Daaraan zie je meteen de paranoia en gekkigheid waarmee de film door dendert. Die paranoia is behoorlijk goed vormgegeven van een losgeslagen drugsgebruiker. En voor mij persoonlijk is de grappigste scene bij die conventie met een zaal vol agenten. De humor kan je niks vinden maar puberaal is het gewoon niet, het is subtiele humor.

De film wil ook niet een hallucinante roes veroorzaken althans dat is zeker niet de kern van de film. Dit is toch een hele originele kijk op de American dream en de overgang van de 60s naar de 70s? Waarom is dat puberaal? Daarnaast is dit een film over gekke mensen die zich niet willen conformeren als het ware. Too weird to live, too rare to die

Hoewel ik de esthetiek zeker niet geweldig vind en enigszins lelijk is de soundtrack toch zeker niet duf met het belangrijkste nummer van Jefferson Airplane. Een iconisch nummer dat nu in een adem genoemd wordt met deze film. Die scene trouwens dat Depp die radio in de badkuip moet gooien is ook echt wel hilarisch en origineel. En die wc scene met die zakenman was toch ook wel echt hilarisch. Heeft toch niks met een zatte vriend te maken?

Niet dat ik wil zeggen dat ik gelijk heb en jij ongelijk want film en muziek is subjectief en Jefferson Airplane is een geniaal nummer maar iemand kan dat ook helemaal niks vinden natuurlijk maar bij een film over de 60s verwacht je natuurlijk muziek van de 60s. Maar als je de 60s geen zak aan vindt dan heb je inderdaad moeite met deze film en de muziek.

Dit is wel een cultfilm met een aardige/grote status maar in het algemeen een hele originele film en kijk op Amerika. Je kan deze film moeilijk met een andere film vergelijken?

avatar van leatherhead
1,0
0
Vond de humor niet bepaald subtiel, net erg overdreven en schreeuwerig. Depp en Del Toro schmieren er maar op los, maar leuk werd het wat mij betreft nergens. Eerder een beetje pijnlijk om te zien. Dat gecombineerd met de voor mij mislukte pogingen om een soort tripgevoel over te brengen zorgen oa voor de vergelijking met de zatte vriend. Die wc-scene vond ik inderdaad nog wel een zeldzaam aardig momentje, één van de paar redenen dat het geen 0,5* geworden is.

Wat bijvoorbeeld de soundtrack betreft komt het inderdaad allemaal neer op smaak en subjectiviteit (dooddoener, i know). Het mag dan misschien passend zijn mbt het tijdsbeeld, voor mij maakte het er geen haar beter op.

Je kan deze film moeilijk met een andere film vergelijken?

De film deed me anders op sommige momenten wel wat aan Natural Born Killers denken, alleen vond ik die honderd keer beter.


avatar van zoutzak
5,0
0
Als ik hierboven zo de meningen lees dan lijkt het alsof het onderhondvirus besmettelijk is gebleken en meer mensen er nu op los trollen hier...

5,0
0
Mijn all-time favorite comedy. Kan me de grote variatie in stemgedrag wel voorstellen. Either you love it or you hate it... I love it =)

avatar van JoeCabot
2,0
0
Onversneden kolder.

Er is een verschil tussen geflipt en geforceerd. Deze film neigt helaas eerder naar het tweede. Vooral Depp vliegt uit de bocht en maakt zichzelf onsterfelijk belachelijk. Maar ook het scenario blinkt uit in willen-maar-niet-kunnen: op papier zag het er wellicht cool uit, op het scherm voelt het aan als een krampachtige poging tot, euh ja, tot wat eigenlijk? Humor zie ik er in ieder geval niet in. En die “trip” waar iedereen het over heeft bleek een sof: als je te dicht bij je scherm zit, hou je er misschien wat lichte hoofdpijn aan over, meer niet.

Niet dat ik alles slecht vond. De decors zijn met oog voor detail in elkaar geknutseld en mooi in beeld gebracht. De soundtrack bevat enkele leuke nummertjes, al had ik ook hier wat meer ballen verwacht. Het blijft uiteindelijk allemaal een brave bedoening.

Veel mensen vinden dit zo te zien een geweldige belevenis en dat is natuurlijk prima. Wie net als ik echter op zijn honger bleef zitten moet ‘Enter The Void’ maar eens proberen: een wereld van verschil m.i.

Meer maanzaad dan xtc dit. 2*

avatar van symonvld
4,0
0
Chasing the American dream

avatar van umbra
5,0
0
Recent nog eens gekeken en blijft elke keer top kijkervaring...Den top op vlak van comedy with a twist

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.