menu

Trainspotting (1996)

mijn stem
3,92 (5579)
5579 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama / Komedie
94 minuten

geregisseerd door Danny Boyle
met Ewan McGregor, Robert Carlyle en Ewen Bremner

Trainspotting vertelt het verhaal van de werkloze Mark Renton (Ewan McGregor) die samen met zijn zogenaamde vrienden het alledaagse leven in Edinburgh kleur probeert te geven. Hun leven bestaat voornamelijk uit bier drinken, uitgaan, drugs en voetballen. Dat is hun manier om de jaren 90 door te komen. Door verschillende gebeurtenissen besluit Mark te kiezen voor een nieuw leven dat hij los van zijn verleden op wil bouwen in Londen. Als één van zijn vroegere vrienden, Begbie (Robert Carlyle), in Edinburgh in moeilijkheden komt, zoekt hij onderdak bij Mark. Wanneer ook de anderen naar Londen komen, lijkt Mark onder de druk van zijn Schotse vriendenclub al snel zijn oude levensgewoontes weer op te pakken.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=pehVTRDTe7Q

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Alathir
3,0
Ik dacht in het begin pfff nee dit wordt niets. Ik heb eigenlijk helemaal niks met drugs. Al vind ik Breaking Bad en Narcos wel uitstekende series. Dat niveau haalt Trainspotting echter nergens. Hier en daar zie ik er dan toch potentieel in en uiteindelijk bevalt de plot zelfs... zou ik zeggen, zeg ik zo. Misschien is dit wel een beetje een "groeier" qua film. Erg alledaags is het niet, althans niet voor mij. Zo diep in de marginaliteit geraken... het gebeurt misschien rapper dan ik zou denken. Eruit geraken vergt dan weer een pak moed en discipline. Van de drugs afkicken al evenzeer. Films waar ze in gaan trippen en we van die epileptische toestanden te zien krijgen (flikkerende beelden, tollende camera etc) dat zie ik absoluut niet graag. Dat valt hier nog wel mee al is de cameravoering zeker opvallend anders dan in meer standaard werkjes. Ook door de muziek valt Trainspotting positief op. Niet elke muziekkeuze vond ik echter op het juiste moment ingezet.

Het is ook geen wonder dat Trainspotting zo hoog scoort. Alleen vind ik 5* dan weer helemaal overdreven. Ik heb weinig gelachen, weinig (mee)gevoeld (al kreeg Spud en Mark Renton meer naar het einde wel wat sympathie van mij). De film kent hoogtepunten maar volgens mij evenveel dieptepunten en dat kan je zowel letterlijk als figuurlijk opvatten. In mijn ogen is Trainspotting wel overgewaardeerd al kan ik de score begrijpen.

avatar van clubsport
3,0
Tragisch en verontrustend las ik hierboven , dat laatste woord slaat wat mij betreft zeker wel de spijker op de kop , de film heeft zijn sterke momenten maar zijn status vind ik nogal overdreven .
De film springt voor een groot deel van de ene bizarre scene naar de andere maar als het over hun scharrels of vriendinnen gaat lijken ze ineens te veranderen in watjes .
Op het laatst komt er dan toch wat lijn in het verhaal en begint het zowaar spannend te worden .
Dit is niet echt mijn soort genre maar het is zeker kundig gemaakt , maar om nou te zeggen dat de film zijn status waarmaakt nou nee .

avatar van Vidi well
4,5
Trainspotting is een film die ik elk jaar wel een keertje opzet. De energieke sfeer van het eerste uur is nog altijd spectaculair, en brengt de doelloosheid en de hedonistische uitspattingen van deze Schotse jeugd heerlijk humoristisch en rauw in beeld.
Het geheel zou aanstekelijk kunnen zijn (en door de flitsende cameravoering en pompende soundtrack wellicht zelfs inspirerend), als we ondertussen niet ook de alledaagse treurigheid van deze verslaafde levens zouden zien. Hoewel ik in mijn persoonlijke leven nauwelijks met drugs te maken heb gehad, kan ik me toch goed identificeren met deze hoofdpersonen. Hun moedeloze zoektocht naar geluk in het leven, en de bijbehorende apathie die dat op kan wekken wanneer dat niet lukt, voelt ergens wel herkenbaar.

Trainspotting heeft de naam een film te zijn die drugsgebruik positief neerzet, maar persoonlijk vind ik dat erg mee vallen. Ik zie de drugs in deze film vooral als een gevolg van een destructieve levenshouding waarbij het drugsgebruik slechts het gevolg is van hun situatie. De drugs houden hen er zeker in gevangen, maar zijn niet de oorzaak.
Want er wordt flink gerookt, gedronken en gespoten, maar wat we eigenlijk zien is gewoon een groep jongeren die in een doelloze situatie er het beste van probeert te maken, maar die niet in staat zijn om zichzelf uit de ellende te trekken omdat ze de intelligentie, contacten en vaak ook gewoon de wil missen.
Dit apathische doelloze leven wordt hardnekkig geprobeerd te verdringen met drugs, maar de drugs zijn dus niet het grootste probleem in deze film: dat is namelijk het gebrek aan levenslust en de wil om verder te komen. Drugs zijn daar simpelweg een gevolg van.
De film toont dit met Renton’s mislukte afkickpoging, die niet lukt omdat hij er niet klaar voor is, en zijn junkieleventje nog niet op kan/wil geven. Wanneer hij later gedwongen afgekickt is en zijn leven op orde heeft, neemt hij rustig een shot zonder direct weer in verslaving te vallen. Hier wordt duidelijk dat zijn echte leven meer plezier is gaan bieden dan de kick van een shot.

“Choose life” roept Renton ons cynisch toe in de openingcredits, maar zelf kiest hij lange tijd nergens voor. Pas aan het eind beseft hij dat hij beter af is zonder zijn vrienden, en dat hij radicaal met hen moet breken om los te kunnen komen van zijn leven als junkie-crimineel.

Trainspotting behandelt naast het idiote leven van een paar junkies dan ook een universeel thema over doorgroeien in het leven, en de keuzes die we daarin voor ons zelf moeten maken. Soms ten koste van vriendschappen.
En dat is een thematiek die iedereen kan herkennen, zelfs al ben je nooit zo diep gezonken als de jongeren in deze film.

4,5*

4,5
Nadat ik deze film de afgelopen paar jaar al 5 a 6 keer gezien heb, denk ik dat ik hem maar een poosje in de kast miet laten staan om hem bijzonder te houden. De reden dat ik hem zo vaak gezien heb is ook dat ik hem vaak met iemand keek die hem nog niet gezien had, en alsnog vermaakte ik me prima met elke herkijk. Het zware onderwerp drugsverslaving word hier soms luchtig en komisch gebracht, en op andere momenten laat het weer de echte horror ervan zien. Het verhaal verloopt vlot, alle karakters zijn interessant en er zitten een hoop briljante scenes in. De droomachtige scenes waar Renton door de vloer zakt na een overdosis, of waar die in bed igt af te kicken, en de minder droomachtige scene waar ze de baby dood in de wieg vinden, zijn allemaal delen van de film die me na het kijken nog lang bij bleven. Ook waren de scenes over het algemeen erg mooi geschoten. De film heeft een hele lekkere soundtrack, met onder anderen klassiekers als Born Slippy en Perfect Day is dit een van de betere soundtracks.

Een klassieker en een van mijn favoriete films, interessant verhaal die zowel tragisch als komisch met een hoop memorabele scenes, bijna net zo verslavend als het onderwerp, 4,5!

avatar van MindlessAssassin
3,5
geplaatst:
Trainspotting draait om een zooitje ongeregeld. Renton wilt wel uit het circuit stappen, maar wordt er door zijn omgeving steeds terug ingezogen. Kneus Spud is als meeloper eigenlijk altijd de gebeten hond. En dan nog onruststokers en egoïsten Sick Boy en Begbie. Samen vormen ze een mooi palet van losers uit een drugsverslaafde vriendengroep - Trainspotting toont goed hoe betrekkelijk vrienden kunnen zijn.
Het viertal is nergens in de film naar langsrijdende treinen aan het kijken. Maar als je je bedenkt dat heroïneverslaafden ergens hun tijd mee moeten verdrijven is de verklaring eenvoudig gevonden.

Ik heb de film ook nog nooit eerder gezien, omdat ik over het algemeen niet echt fan ben van dit soort films. Dus door de hoge score hier had ik wel een flink verwachtingspatroon wat uiteindelijk niet echt waar is gemaakt, want heb nog steeds niet echt door wat deze film nou zo bijzonder maakt. Wellicht is het in zijn eigen categorie vrij excentriek, maar voor iemand die daar niet echt bekend mee is zie ik niet echt waarom dan. Dus voor mij was deze film puur 98 minuten verteerbaar vermaak en niks anders. Al moet ik wel toegeven dat ik de 98 minuut durende speelduur heerlijk vind!

Ewan McGregor, zette hier wel een puike prestatie neer als Mark Renton. Volgens mij was deze film ook zijn doorbraak naar Hollywood uiteindelijk. Verder was de cast ook helemaal prima met een heerlijke Robert Carlyle als Begbie. Ik hou altijd wel van zulke types in films.


7.0

avatar van Zandadder
5,0
geplaatst:
MindlessAssassin schreef:
Verder was de cast ook helemaal prima met een heerlijke Kevin McKidd als Begbie. Ik hou altijd wel van zulke types in films.


Begbie is Robert Carlyle

avatar van MindlessAssassin
3,5
geplaatst:
Zandadder schreef:
(quote)


Begbie is Robert Carlyle


Heb het aangepast

Gast
geplaatst: vandaag om 01:07 uur

geplaatst: vandaag om 01:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.