Trainspotting (1996)

Sterke personages die geweldig neergezet worden, hilarische situaties en geniale visuele vondsten onder de begeleiding van perfecte muziek. De film zet je ook nog eens aan het denken. 4*

Wel jammer trouwens dat hij niet wat langer duurde...

Leuke film, vooral leuk om te zien dat er veel humor in de film zat. De scènes als het zwemmen in de gore WC pot en die ruzie die Carlyle in de kroeg begint met zijn bierglas waren bijzonder geestig. Daarnaast was de film op bepaalde momenten behoorlijk indrukwekkend. Met name de dode baby en de nachtmerrie waarin hij over het plafond kruipt blijft waarschijnlijk nog lang in m'n hoofd rondspoken. Verder heerlijke trucjes met de camera en een uitstekende sfeer.

4 sterren.

De scenes die jij beschrijft zijn inderdaad gruwelijk en laten je nadenken over wat er in de wereld van een junk gebeurt en hoe ijs en ijs koud en onbereikbaar ze worden. Die scenes kan je inderdaad niet grappig vinden. Toch zijn er ook andere scenes in de film die wel humoristisch zijn. Een film met een lach en een traan vind ik het. Confronterende film.

Redelijk goede film.

Je kent de Britten kwa films: Hard en humoristisch.
Ik heb gehoord dat deze film bloedserieus was maar dat viel tegen: bv met die laken vol stront of die Begbie.

Af en toe ook erg ondroerend vooral met die dode baby.

Maar voor de rest is het een goede film met ook nog een leuke bijrol van de toen nog piepjonge Kelly Mcdonald.

3,5*

Leuk hoor. Grappige momenten afgewisseld met geweldadige harde momenten en het prachtige accent maakt het helemaal af.

Choose Life. Choose a job. Choose a career. Choose a family. Choose a fucking big television, choose washing machines, cars, compact disc players and electrical tin openers. Choose good health, low cholesterol, and dental insurance. Choose fixed interest mortgage repayments. Choose a starter home. Choose your friends. Choose leisurewear and matching luggage. Choose a three-piece suite on hire purchase in a range of fucking fabrics. Choose DIY and wondering who the fuck you are on Sunday morning. Choose sitting on that couch watching mind-numbing, spirit-crushing game shows, stuffing fucking junk food into your mouth. Choose rotting away at the end of it all, pissing your last in a miserable home, nothing more than an embarrassment to the selfish, fucked up brats you spawned to replace yourselves. Choose your future. Choose life... But why would I want to do a thing like that? I chose not to choose life. I chose somethin' else. And the reasons? There are no reasons. Who needs reasons when you've got heroin?


Now I've justified this to myself in all sorts of ways. It wasn't a big deal, just a minor betrayal. Or we'd outgrown each other, you know, that sort of thing. But let's face it, I ripped them off - my so called mates. But Begbie, I couldn't give a shit about him. And Sick Boy, well he'd done the same to me, if he'd only thought of it first. And Spud, well okay, I felt sorry for Spud - he never hurt anybody. So why did I do it? I could offer a million answers - all false. The truth is that I'm a bad person. But, that's gonna change - I'm going to change. This is the last of that sort of thing. Now I'm cleaning up and I'm moving on, going straight and choosing life. I'm looking forward to it already. I'm gonna be just like you. The job, the family, the fucking big television. The washing machine, the car, the compact disc and electric tin opener, good health, low cholesterol, dental insurance, mortgage, starter home, leisure wear, luggage, three piece suite, DIY, game shows, junk food, children, walks in the park, nine to five, good at golf, washing the car, choice of sweaters, family Christmas, indexed pension, tax exemption, clearing gutters, getting by, looking ahead, the day you die.



Leuke film met veel leuke scenes. We volgen junkie Ewan McGregor in zijn afkick-traject, zijn poging om n normaal leven te krijgen. Zijn karakterontwikkeling is leuk neergezet, best wel realistisch. Of het drugsgebruik realistisch is weet ik niet, kan ik niet over oordelen. Doet er verder ook niet toe. Je kan een fysiek gevoel nu eenmaal moeilijk uitbeelden. Je kan zien dat hij het lekker vind, of dat het pijn doet of weet ik veel wat, maar je weet toch nooit hoe het echt voelt. Daar moet je het zelf voor doen, iets wat ik niet echt in de planning heb staan. Jammer dat de film soms rommelig is en af en toe over-the-top gaat. De film was wel meeslepend en het einde vond ik erg bevredigend. 4*

De klad komt er maar niet in, bij iedere herziening geniet ik alleen maar steeds meer van dit geweldige, komische tijdsdocument waarin generalisaties ' dat meisjes niet meer zouden doen dan shopping ' en jongens alleen maar zouden praten over ' football ' liefdevol worden omarmd, waarin Bond films het mikpunt zijn van spot en bewondering, daar waar jongeren toekomstplannen maken om op het laatste moment terug te krabbelen en toch nog maar even voor een shotje kiezen, daar waar Begbie zich uiteindelijk slechts een held op sokken toont, de sarcastische toonzetting van de muziek en zo kan ik uren doorgaan....Trainspotting is geen film maar beeldt een compleet universum uit. Promotie lonkt. 4,5 - 5,0*

Dit zijn de films !

Veel gezever in de dialogen met hoog humorgehalte, complete losers als hoofdpersonages. Ik hou ervan.

Trainspotting scoort op alle vlakken hoog. Geestig verhaal, leuke personages, humoristische dialogen (ook leuk waren de discussies over de 007-films).

Visueel zit het ook goed. Goed camerawerk en soms het klein beetje surrealisme kon ik ook wel smaken scène in het toilet, droomscène, scène in het tapijt). De soundtrack zit zeer goed en goed uitgekozen. De goude oude plaat van Iggy Pop op het gepaste moment en soms de harde danceschijf op het gepast moment.

De acteurs zijn geweldig, ze weten perfect hun rol in te vullen en komen geestig over. Speciale vermeldingen voor McGregor, Bremner en Carlyle.

Vermakelijkheid op en top !

4,5*

- That lassie got glassed, and no cunt leaves here till we find out what cunt did it.
- Who the fuck are you?

Eén van de vele geweldige quotes en momenten in deze leuke film. Vandaag pas voor het eerste gezien, veels te laat, ik weet het... maar oké, ik heb 't erop zitten en de film beviel me wel. Het was zo ongeveer als hoe ik het had verwacht.

Ewan McGregor zit geweldig in zijn rol en zet één van zijn beste prestaties neer, misschien wel dé beste. Carlyle vind ik ook een geweldig figuur altijd en deze rol was weer precies voor hem weggelegd. De rest van de casting is ook prima in orde. Toen nog een (redelijk) onbekende cast, maar iedereen presteert uitstekend. Kwa verhaal stelt dit niet veel voor, maar dat maakt niks uit. Het vermaakt uitstekend allemaal, visueel is dit regelmatig geweldig, camerawerk is uitstekend, de muziek is ook erg goed en de film kent een paar prachtige surrealistische scénes. Bij de eerste scéne in het toilet zat ik ook even vreemd te kijken, net als de scéne in het tapijt. Erg leuk gedaan.

De nummers die we te horen krijgen passen precies in de film en zijn erg leuk, de dialogen zijn vermakelijk en bij vlagen hilarisch. Alles wordt mooi op een luchtige manier gebracht en dat beviel me wel. De film kent vele geweldige, memorabele scénes. Uiteraard die in het toilet en in het tapijt, maar ook de scénes waarin iedereen met de meisjes naar bed gaat en de volgende morgen wakker worden. Ewen Bremner met zijn lakens, geweldig Maar ook zijn sollicitatiegesprek, de scénes in de kroegen en het moment dat McGregor aan het afkicken is in bed. Stuk voor stuk erg leuk en vermakelijk. Boyle weet alles tot een prima geheel samen te smelten. Dikke voldoende dus ook voor deze film, die ik zeker wel vaker ga zien.

Ik vind het echt een hele magere film.. Ik kwam er pas een beetje in toen Sick Boy naar Mark toeging (aan het einde dus), maar de hele film daarvoor vond ik zeer matig. Kwam vooral als overbodig op mij af. Die verhaallijn met dat scholiertje sloeg nergens op eigenlijk. Soundtrack is goed ja, maar daarvoor kijk ik geen films.

Conclusie: begin is een soort mindere versie van Requiem for a Dream (ok, totaal andere aanpak maar toch), terwijl RfaD totaal niet mijn favo film is en in geen toplijstje van me zal voorkomen. Dus dan kun je raden wat ik van het begin vond.

Einde was leuk, maar zelfs dat werd voorspelbaar..

Ik kan niet anders dan deze titel 2* geven. Gewoon matig.

Mijn favoriete film.
Volgens velen ontbreekt het Trainspotting aan realisme. Trainspotting is een verfilming van het gelijknamige boek, geschreven door Irvine Welsh, een ex-gebruiker. Veel mensen struikelen echter over de enorme korrels zout waarmee het gebracht wordt, verkeerd op te vatten, maar absoluut kenmerkend voor de film. Waar je met bijvoorbeeld Christiane F. de gitzwarte sfeerschetsen hebt, houd Trainspotting het vrij luchtig met kleurige locaties en decors. Ook aan komische momenten en frisse monologen/dialogen ontbreekt het Trainspotting niet, wat deze film lekker licht en makkelijk weg te kijken maakt. Maar achter deze luchtigheid zit opmerkelijk veel diepgang. Het begint eigenlijk al met de openingsmonoloog:

Choose life. Choose a job. Choose a career. Choose a family. Choose a fucking big television, Choose washing machines, cars, compact disc players, and electrical tin openers. Choose good health, low cholesterol and dental insurance. Choose fixed- interest mortgage repayments. Choose a starter home. Choose your friends. Choose leisure wear and matching luggage. Choose a three piece suite on hire purchase in a range of fucking fabrics. Choose DIY and wondering who you are on a Sunday morning. Choose sitting on that couch watching mind-numbing sprit- crushing game shows, stuffing fucking junk food into your mouth. Choose rotting away at the end of it all, pishing you last in a miserable home, nothing more than an embarrassment to the selfish, fucked-up brats you have spawned to replace yourself. Choose your future. Choose life... But why would I want to do a thing like that? I have chosen not to choose life. I’ve chosen something else. And the reasons? There are no reasons. Who needs reasons when you've got heroin.

Toen ik de film voor het eerst zag begreep ik de monoloog nog niet. Inmiddels vult hij mijn bureaublad. Een prachtige tirade over het zogenaamde 'dagelijks leven' waar Mark Renton duidelijk niet in gelooft. Voornamelijk op te merken door de constante sarcastische ondertoon, later nog versterkt door de quote " There was no such thing as society and even if there was, I most certainly had nothing to do with it."
In deze prachtige tirade worden de zinnen steeds langer en verschijnen er steeds meer scheldwoorden. Een geweldig boeiende tekst van een persoon dat zich als geen ander afzet tegen de maatschappij. Onder de sterke beelden van hem en zijn vrienden door de straten van Edinburgh rennend, en de muziek van Iggy Pop die er dan nog net wat meer kracht achter zet.

Hierna enkele humoristiche minuten, waarin de rest van de personages wordt geïntroduceerd, en de kijker een prachtige sfeerschets van het leven in Edinburgh wordt voorgeschoteld. En nog maar zo'n prachtige
'levenswijsheid':
When you're on junk you have only one worry: scoring. When you're off it you are suddenly obliged to worry about all sorts of other shite. Got no money: can't get pished. Got money: drinking too much. Can't get a bird: no chance of a ride. Got a bird: too much hassle. You have to worry about bills, about food, about some football team that never fucking winds, about human relationships and all the things that really don't matter when you've got a sincere and truthful junk habit. The only drawback, or at least the principal drawback, is that you have to endure all manner of cunts telling you that

De eerstvolgende prachtscene is de ontmoeting met Diane, Mark Renton ziet hoe al zijn vrienden het goed doen bij het de vrouwen, terwijl hij onder de invloed van heroine achtergebleven is. Hangend tussen een stelletje overdreven zielige nerds.

Heroin had robbed Renton of his sex drive, but now it returned with a vengeance. And as the impotence of those days faded into memory, grim desperation took hold in his sex-crazed mind. His post-junk libido, fuelled by alcohol and amphetamine, taunted him remorselessly with his own unsatisfied desire.

Wanneer hij na enkele treurig verlopen pogingen tot oogcontact ziet Mark Renton Diane zitten. De vonk slaat meteen over, ondersteund door de switch van de muziek naar Atomic van Sleeper (geen Blondie). Een prachtscene, een van de eerste stappen op de weg opwaarts voor Mark Renton.
Om vervolgens bij de afkickscene te belanden. Een onvergetelijke kijkervaring, vooral door het verstikkende Dark Train van Underworld, en de opeenvolgende beelden. Echt zitten zweten de eerste keer.
En dan de London montage. De eerste keer dat ik deze scene zag en Think About the Way hoorde, sprongen de tranen van geluk me opeens in de ogen. Alles wat Edinburgh, Mark Renton en vooral de film níet was, flitste voorbij. Een enorme impact door de knallende beelden, de vlijmscherpe editting en dat geweldige nummer.

Vervolgens zakt de film op geen enkel front ook maar voor een seconde in. Born Slippy van Underworld wordt aan de soundtrack toegevoegd en het verhaal wordt waardig afgesloten, die laatste scene waarin Renton met een big smile wegloopt is natuurlijk een grap. De beste jongen zit waarschijnlijk binnen een maand weer aan de drugs, dat er op het einde toevallig net een ‘up’ zit, maakt het zeker geen happy end, dat werd in de loop van de film wel duidelijk.

Boyle lijkt in de toekomst te leven. Trainspotting is na ruim tien jaar nog steeds een van de meest moderne films, en nu heeft ie weer Slumdog Millionaire. Helaas de enige film waarbij Boyle visueel in de buurt van Trainspotting komt. Een overdosis creativiteit qua kleurgebruik, effecten en compositie en alles voorbijflitsend met een razendsnelle montage. Dat gaat denk ik nog wel 20 jaar mee. Ook de pompende soundtrack is erg sterk. Ook kiest Boyle vaak de betere scripts uit, dat van Shallow Grave was bijna van het niveau van Trainspotting. Deze film kan ik dan ook aan iedere liefhebber van Trainspotting aanraden.

Deze film gaat na een maandje weggeweest te zijn weer terug naar de eerste plaats van mijn top-10. Ruim een jaartje terug dat ik m voor het eerst zag en sindsdien eigenlijk altijd met de film bezig geweest. De film voor de zoveelste maal herzien, wat kleine fragmentjes bekijken met Youtube, nummers uit de soundtrack opzetten of gewoon maar even aan de film denken geeft mij een onbeschrijfelijk gevoel. Er bestaat geen bijvoegelijk naamwoord om deze recensie mee af te sluiten. Wat een _ film

Een jaar of 10 geleden voor het eerst gezien en het was toen in 1 klap mijn meest favoriete film van dat moment. In een periode van 2 jaar wellicht zo'n 10x gekeken en daarna eigenlijk nooit meer. Maar ik kan de film wel dromen, dus dat scheelt.

Op te beginnen is de film als Drama / Komedie helemaal gelukt wat mij betreft. Er zitten wat harde en vrij lugubere scenes in de film maar de grappige momenten zijn ook echt grappig.

Ook is er muziek in overvloed. Haast teveel om op te noemen. Er zijn zelfs meerdere Soundstracks uitgebracht.

Goede toepasselijke nummers als: Lust for Life - Iggy Pop, Perfect Day - Lou Reed, Born Slippy .NUXX - Underworld, Atomic - Blondie enz.. enz.. enz..

De hele film lang volg je Mark Renton's gedachte, maar dat is verre van storend. Integendeel, het is zelfs boeiend, interessant en grappig op z'n tijd.

Wel kent de film echt van die type'tjes zoals: De intelligente junk, de wat simpele sullige junk, een zeer zeer zeer agressieve vriend, een vriend die juist helemaal clean is en dan Mark Rentan als .... tja.. doorsnee junk zal ik maar zeggen. Maar ze vormen samen een prachtig en vooral apart geheel.

Ik moet zeggen dat ik alle scenes met Begbie subliem vind. Iedereen zit goed in zijn rol. Sick Boy vind ik denk de minste, maar nog steeds goed.

Deze film verdient een plek in mijn top 10

Om het kort te houden: Trainspotting is een schitterende film. Aangrijpend verhaal, uitstekende acteerprestaties (McGregor is schitterend, Carlyle is schitterend en met Bremners rol kreeg ik soms zelfs medelijden!), droge humor, goeie muziek, schitterende regie en montage, heerlijke surrealistische scènes (als hij in die wc duikt...), heerlijke seksscènes (geen Amerikaans gedoe met lakentjes voor, maar lekker Europees, gewoon rechtstreeks voor the full monty), ... Trainspotting is sex and drugs and rock&roll met een uitmuntend verhaal. Trainspotting is een aangrijpend sociaal drama, maar ook een hilarische komedie, gelardeerd met fantastische dialogen in dat heerlijke Schots. Trainspotting heeft ook een uitmuntende openingsscène, misschien wel de beste ooit. Kortom, Trainspotting is een fenomenale topfilm! De film vliegt voorbij (ik had spijt toen het gedaan was! Ik wou 'm meteen nog 's bekijken!), er is geen seconde die verveelt, ieder personage is uitstekend uitgewerkt, ... Een 5 op 5 en een plaats hoog in mijn top 10. Want dit is ook nog eens een echt meesterwerk.

It's SHITE being Scottish! We're the lowest of the low. The scum of the fucking Earth! The most wretched, miserable, servile, pathetic trash that was ever shat into civilization. Some hate the English. I don't. They're just wankers. We, on the other hand, are COLONIZED by wankers. Can't even find a decent culture to be colonized BY.

Wederom een film van Danny Boyle die me goed beviel. Ik heb deze film enkele jaren geleden al eens eerder gezien gehad maar ik kon me niet alles meer herinneren dus wou ik de film eerst herzien alvorens er een score aan te geven.

Wat ik zeer goed vind aan deze film is dat het verhaal op een interessante manier gebracht wordt, zo gebruikt Danny Boyle voice-overs en jaren '80, '90 popliedjes om het verhaal interessant te maken en het mag gezegd worden dat het ook effectief werkt. Zo begint de film met een voorstelling van de personages d.m.v. een voice-over met op de achtergrond Lust for Life van Iggy Pop. Maar zelfs zonder al die hulpmiddelen is het verhaal dat handelt over drugs redelijk sterk te noemen, een beetje absurd en ongeloofwaardig maar wel vermakelijk. Wat de soundtrack betreft passeren trouwens nog wel veel bands door de film, zo krijg je ook nog Blondie, Lou Reed, Blur en nog vele andere artiesten te horen. Maar Boyle bewijst ook op andere manieren waarom hij een zeer goed regisseur is, dan denk ik bijvoorbeeld aan de afkickscènes van Renton (Ewan McGregor) bij zijn ouders thuis waarbij je te zien krijgt hoe Renton helemaal doorflipt. Boyle stopt in die scènes heel wat absurde zaken die de kijker ook een deel van Renton's angst laat ervaren. Op de acteerprestaties is ook zo goed als niets aan te merken..

Er zit trouwens ook een verwijzing naar A Clockwork Orange: zo zie je Spud en Renton in een bar zitten met op de muren dezelfde witte letters als in ACO met het woord 'Voloko'.

4.0 sterren

Trainspotting

Waanzinnige film over een loser omringt door een groter stel losers, die hem eraan herinneren en stimuleren een loser te zijn. McGregor zet een geweldig personage neer, een die vanaf het begin zijn rol goed speelt en naarmate de film vordert een meelijwekkend 'menselijk' personage wordt waar je onontkoombaar empathie voor zou moeten krijgen. Verder zijn de overige personages keurig gespeeld door hem of haar en kon ik echt geen misser ontdekken.

Daarnaast weet de film in mijn ogen met een redelijk simpel verhaal enorm veel te vertellen. Een groot pluspunt is dat de nadruk gelegd is op de manier waarop de verslaafde personages leven. Centraal staat het geluk van de hoofdpersoon, die erg ontevreden is met zijn huidige bestaan en de hoop heeft opgegeven ergens om te geven en met de rest 'meegaat'. Wanneer hij door zijn ouders met z'n neus op de feiten wordt gedrukt, beseft hij dat er iets moet gaan veranderen. Vervolgens wordt dat goede 'initiatief' om zeep geholpen door degenen waar hij vroeger mee omging. Dan zijn de oude 'mates' heel duidelijk geen vrienden meer vond ik, hoogstens personen waar hij medeleven voor voelt. Ze helpen, zoals zij alleen kunnen, alles weer om zeep. Als kijker voel je ze gewoon in de weg lopen en zou je ze het liefste de deur uit werken, geweldig gedaan. Het einde is bevredigend, vooral omdat duidelijk is dat Mark eindelijk in staat is keuzes te maken.

Visueel is de film erg strak, vooral de imaginaire en hypothetische beelden blijven lang hangen en zetten je aan het denken. Renton die graag al zijn problemen door het toilet wil spoelen en vervolgens maar kort een moment van verlichting voelt, 'een meevaller', en de afkickscène waarin hij in bed ligt en allerlei absurde taferelen plaatsvinden in zijn slaapkamer. Een vormgeving als deze zorgt ervoor dat de staat waarin het personage is en hoe hij zich voelt concreter aanwezig is dan alle andere zaken die zich op dat moment afspelen. Mede door deze manier van filmen maak je de gebeurtenissen samen met Mark mee.

Trainspotting is een film die op merkwaardige wijze laat zien dat het leven een bizarre rit vol opties is, waarin het content met jezelf kunnen zijn voorop staat en verklaart dat keuzes je definiëren.

Wat een toffe film! Helemaal Boyle!
De afwisseling tussen lange stills en experimentele dynamische shots geeft de film iets gaafs. Past precies bij die ontzettend snelle manier van vertellen, met de stille shots die hier en daar voor wat bezinning zorgen.
Het acteerwerk vult de film uitstekend aan en maakt het een geheel. Doe daar nog eens een ontzettend goede soundtrack bij, en je hebt 4 sterren te pakken!

Ik kon niet echt slapen en zat wat na te denken over films. Toen dacht ik welke films wil ik nog zien die ik thuis had. Ik had trainspotting gekocht en nog niet gezien. Ik wist niet of ik het nog zo laat moest doen, omdat als ik moe ben hem nog wel eens afzet.
En dat heeft al eens een goeie film wat verpest. Maar toch begon ik eraan. En maar goed ook.

Had hoge verwachtingen en die zijn uitgekomen. Ik mag Ewan McGregor wel en the island waar hij in speelde vond ik ook een leuke film. Er zaten wat Hallucinerende scenes in zoals in Fear and Loathing in Las Vegas. Wat ik mag aangezien F&L in me top 10 staat genoteerd. Soms lag ik dubbel bijv. Het sollicitatie gesprek van Spud, en wanneer Tommy express wil missen met poolen.Ook had ik het niet meer toen Begbie naast hem opdook onder de lakens . Het werd in een aardig vlot tempo verteld en de korte speelduur maakt hem makkelijk weg te kijken.

De personages waren goed vooral Spud en Begbie. Acteerwerk was prima in orde. Muziek was echt goed. Plot voelde je aankomen maar dat stoorde me weinig. Zijn vrienden hebben hem nooit echt geholpen.

De film is net niet perfect al weet ik niet echt minpunten te noemen. Gewoon een film die je een keer moet zien.

4.5*

Oppervlakkige film en zeker niets bijzonder aan. Makkelijk te volgen, ook voor mensen die daar normal gesproken moeite mee hebben. Deze film staat in mijn top 10 van overrated.

Stop drugsgebruik in een film en mensen vallen over elkaar heen om de artistieke hoogstandjes, de achterliggende diepere gedachten en de symboliek te roemen. En daar is weer een nieuwe cult-film geboren.

Positieve noot:

De film was ook weer niet echt vaag of onaangenaam om naar te kijken, er zaten ook een klein handjevol grappige momenten in (idd die momenten die Justinw ook noemt: sollicitatiegesprek, poolen en de hallucinatie onder het laken) en er bestaan absoluut slechtere films.

Wat jammer! Want ik vind het juist een perfecte combinatie van zwartgalligheid, humor, vriendschap, verraad, muziek en pure lol! OK, het een is meer vertegenwoordigd dan het andere, maar toch.

De film doet me niet echt ervaren hoe het is om heroïne of andere drugs te gebruiken maar geeft daar wel redelijk goeie voorbeelden van. Destijds had een Amerikaanse senator Trainspotting tijdens zijn campagne beschuldigd van de verheerlijking van drugsmisbruik terwijl hij later toegaf deze niet eens te hebben gezien. Wat een kul argument! Ik vind zowel het boek als de film fantastische documenten die laten zien waarom mensen het doen maar ook wat de verschrikkelijke gevolgen ervan zijn.

En hoe kun je zoiets doen en dan ook nog eens hilarische, kleurrijke personages hebben die het verhaal vertellen? Dat vind ik echt een unicum! Een junk met gewetenswroeging, een 'scammer', een loser, een niet-gebruikende goedzak en een psychopaat. Heerlijk!

Voeg aan al deze humor en tragiek nog eens een heerlijke soundtrack toe en je hebt Trainspotting, een 'voorlichtingsfilm' als geen ander!

Aparte cultfilm met unieke sfeer. Wel aardig om eens te zien.

Deze film zou een goede zijn, als je Fight Club ook goed vond.

Film begon redelijk en een aantal leuke dialogen, bv. die over James Bond. Rare karakters worden geÏntroduceerd. Niet slecht raar, maar goed raar. Vooral Spud was een gouden vondst.

Ik vond hem alleen een beetje standaard en had overal het gevoel van: 'Dit heb ik al eens gezien'. Ook vond ik de film een beetje voorspelbaar en dat hij het geld zou stelen, zag ik wel aankomen. Na de scène in het restaurant was ik er bijna zeker van.
En met hetzelfde gemak was de film afgelopen. Ik had zo'n 'is-dit-het?'-momentje. Jammer, maar misschien heb ik het niet zo op die drugsfilms.

Muziek was bij vlagen goed. Meestal kon hij me niet boeien en ik vind de muziek die gebruikt werd eerder afleidend dan stimulerend voor de film. De beste muziek is de muziek waarbij je na afloop niet eens weet je dat hem gehoord heb, maar het op de een of andere manier in je onbewustzijn hebt opgenomen.

Wat Boyle wel goed had gedaan was zorgen dat je sympthatie opwekt met de hoofdrolspeler, want dat had ik wel. Vooral bij het stukje waar zijn vrienden één voor één terugkomen.
Leukst van de film vond ik het stukje waarbij Spud het geld vind in zijn kluisje. Dat vond ik wel aardig.

Niet de topper waar ik op hoopte, wel een vermakelijke film.
3,5*

Prachtige film. Heel goed verhaal dat heel erg meeslepend is. De vreemde personages en de manier waarop die uitgewerkt waren vond ik heel goed, dat samen met de goed acteerprestaties en het verhaal maakte het een goede film.

Geweldige film! Goede sfeer, goed geacteerd. Soms grappig. Alleen sommigen karakters waren soms wat 'te klein' uitgewerkt. Maar wel mooi bizar af en toe. Ik heb genoten.

Deze film kon ik 13 jaar geleden toen ik hem voor de eerste keer zag niet waarderen. Bij herziening nu bleek al gauw waarom niet. De scène waarin Mark Renton een bezoek bracht aan 'the worst toilet of Scotland' deed mij bijna over mijn nek gaan. Tja, ik was toevallig aan het eten. En alsof dat nog niet genoeg was kwam er later nog zo'n strontscène bovenop. Ontbijt met spek, bonen, eggs en...stront. Smakelijk eten! De yoghurt die ik aan het eten was smaakte ineens niet meer. Hoe zou dat toch komen? Toch was het af en toe toch best wel lachen geblazen in deze film. De scène waarin Mark Renton die arme hond in de kont schoot was toch wel heel hilarisch en deed mij gieren van het lachen. .

Al met al was "Trainspotting" toch best wel een redelijke film die je toch het beste kan bekijken als je een beetje te veel gedronken hebt of als je stoned bent.

De waardering die ik voor deze film over heb is een 3,0* plus 0.5* extra voor de geweldige soundtrack waarbij de muziek van Underworld (Born Slippy, Dark and Long) er vooral bovenuit stak.

3,5*

''Did you bring the caerds?''

Hele rare en wazig film. Het heeft met drugs en drank te maken, dus hoge verwachtingen had ik niet.

De vriendenclub bestond uit verschillende gekke, aparte en psychotische personages. Zo had je bijv.

- Begbie: de agressieve 'toughguy'
- Spud: de onwettende
- Sick Boy: de 'brein' (vanwege zijn contacten via de drugshandel)
- Tommy: de rustige en de wijze

Stuk voor stuk aparte figuren met hun eigen verhaal.

Acteerwerk was wel goed, iedereen deed zijn rol goed. De wereld van drugs, uitgaansgelegenheden, chaos en waanzin en de gevolgen daarvan worden hier redelijk neergezet.

Persoonlijk vond ik de genre 'komedie' iets overdreven. Er waren weinig momenten waar ik een kleine glimlach kreeg. Vast niet mijn soort humor wat hier voor vele gelden.

Maar uiteindelijk is het een onvoldoende. Waarom dat zo is komt door - ongeacht hoe goed of slecht de realiteit wordt gefilmd - ik helemaal niets van zulke verhalen aantrekkelijk vind.

Waarom ik deze toch heb gezien en de liefhebbers hier een onvoldoende voorschotel is simpel: op sterke aanrading en een snufje nieuwsgierigheid waarom dit in de top staat.

Gisteravond gekeken, en ik vond het een uitermate geslaagde film.

De manier waarop de wereld van een drugsverslaafde eruit ziet wordt naar mijn inzien goed geïllustreerd, met een uitblinkende Ewan McGregor.

De film zit vol met aangrijpende en komische momenten. Ik heb me geen seconde verveeld!

8,3/10

4,0*

Ik snap niet dat dit in top 250 film is.

Waarom niet?

Ik vond de film totaal niet boeiend, en ik moest moeite doen om mijn aandacht erbij te houden. Het is dat ik hem bij vrienden keek want anders had ik hem sowieso afgezet.

Wat is de reden?

De karakters zijn niet leuk, onsympathiek, en waar het de bedoeling was dat je medeleven met ze had, konden ze van mij net zo goed kapot vallen want ik vond het een stel arogante mafkezen die hun eigen leven verpesten. Who cares wat er met hun gebeurt, ze spuiten die shit toch zelf in zich. Het enige personage wat ik wel grappig vond was Begbie, trouwens ook echt een geniale prestatie van Carlyle.

Ook vond ik de film langdradig en hij springt van de hak op de tak. De film duurt maar 94 minuten, maar voor mij leek het wel 3 uur, er kwam maar geen eind aan.

Het einde vond ik ook niet passen en kwam een beetje gefoceerd over, eigenlijk kwam heel de film een beetje gefoceerd over, de makers wilden allemaal wel maar het werkte voor mij gewoon niet.

Goede punten

De muziek was leuk, ook leuk uitgewerkt trouwens want je hoort in de lange scene's bv constant het zelfde deuntje of het zelfde liedje.

Het acteerwerk was super, van heel de cast eigenlijk wel maar Carlyle springt er toch met kop en schouders boven uit. Met dat fantastische acteerwerk kom ik uit op 2 sterren.

Kortom een film die me niet wist te boeien, ik vond de andere drugs film requiem for a dream vele malen beter.

Begbie: Did you bring the cards?
Sick Boy: What?
Begbie: The cards, the last thing I told you was to mind the cards!
Sick Boy: Well, I've not brought them.
Begbie: It's fucking boring after a while without the cards.
Sick Boy: I'm sorry.
Begbie: Bit fucking late, like.
Sick Boy: Why didn't *you* bring them?
Begbie: 'CAUSE I FUCKING TOLD YOU TO BRING THEM, YOU DOSS CUNT!
Sick Boy: ...Christ Tja.... de film is zeker van de buitencatogorie !


Ik ben de laatste tijd wat positiever over de top 250 daar is deze film de kroon van.

Danny Boyle voelde zich ontzettend vrij in deze film dat zie je terug aan de vrij losse acteerprestaties van de cast die hun rol stuk bij stuk met verve invullen. Danny Boyle voelt de film dan ook erg goed aan,en maakt hier een regelrecht meesterwerk van wat waarschijnlijk niet meer overtroffen door hem zal worden. (daar ben ik van overtuigd) De film begon me wat onwennig ik moest wennen aan het snelle, coole camera bewegingen,maar algauw kwam ik in hun '' wereldje'' terecht en liet ik me mee sleuren in hun leven vol pieken en dalen,en heb zodoende met hun gelachen en emoties gedeelt.Tja helaas heeft bijna iedere film ook zo zijn pijn punten ook deze dus.Zo snap ik niet de toevoeging van Diane niet echt ze werd tevens wat eritand,en ging de Carrière van Mark Renton wel heel snel zo ineens makelaar ! dan weet ik ook gelijk wat ik moet doen Al met al is dit een zeldzaamheid van een film.

wat moet ik nog zeggen ? Laat de '' The dark knightjes en Harry Potters links liggen en neem dit soort films als proef op de de som ? Jaa ik denk het wel dus ik zeg het..

Wat een scene trouwens als Mark Renton in zijn kamer ligt

Ik had deze ooit al gezien. Gelukkig herinnerde ik niet meer alle scenes.
Het is een vrij simpel filmpje zonder echt uitgebreide structuur. Wel komt alles goed en duidelijk over.
Europese film, ligt me altijd wel lekker.
Geweldig gedaan met die wc-pot en het wegzakken in het rode dook.
De ontwenningsverschijnselen zijn ook gaaf in beeld gebracht.
Maar nergens werd ik echt overdonderd of verrast. Het is leuk om te zien allemaal en ik zie het vooral als 'n komedie, ondanks alle toestanden. Het blijft een beetje nonchalant allemaal.

Niets mis mee, kijkt lekker weg.

Heel matige film.

Een band met een van de hoofdpersonen kreeg ik geen moment. Grappig vond ik het niet, enkel overdreven. De trips, bijvoorbeeld de baby die over het plafond kruipt, zijn wel goed in beeld gebracht, maar maken de film niet beter. Ewan McGregor acteert desalniettemin best aardig.

1,5*