menu

Fight Club (1999)

mijn stem
4,09 (8779)
8779 stemmen

Verenigde Staten / Duitsland
Komedie / Thriller
139 minuten

geregisseerd door David Fincher
met Edward Norton, Brad Pitt en Helena Bonham Carter

Een man die voor een verzekeringsmaatschappij stad en land afreist als schade-expert, lijdt aan chronische slapeloosheid. Hij krijgt van een arts echter geen medicatie, maar een snerende opmerking: ''Ga maar eens kijken bij een praatgroep voor terminaal zieken, dan zal je zien wat pijn écht inhoudt.'' De man neemt het serieus en bezoekt een praatgroep, waar men aanneemt dat hij ook terminaal ziek is. Hij vindt er een uitlaatklep en bezoekt vervolgens ook andere praatgroepen. Bij één van die bezoeken treft hij de mysterieuze Marla Singer. Als hij op een dag thuis komt van een vlucht, blijkt er een explosie in zijn appartement te zijn geweest. Hij belt Tyler Durden, een extravagante man die hij net daarvoor in het vliegtuig ontmoet heeft. Tyler neemt op, en ze gaan samen een biertje drinken. Tyler blijkt er nogal eigenzinnige ideeën op na te houden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=BdJKm16Co6M

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van horizons
5,0
Kronos schreef:

Ik houd het tegenwoordig wel gewoon bij een lage stem want als je op MovieMeter bij een gewaardeerde film als Fight Club een negatief commentaar schrijft kan je zomaar in een eindeloze discussie terecht komen.

har har har.

avatar van erniesam
4,0
Okee, wat ik heb geleerd is dat ik niet te snel een mijn mening moet geven over een film die ik net heb gezien. Ik was zo teleurgesteld in deze film zaterdagavond, dat ik een gefrustreerd stukje heb geschreven. Dit weekend heb ik er nog over nagedacht en waarachtig vielen alle puzzelstukjes in elkaar. Het doet me sterk denken aan Lost Highway, hoewel ik hier de poezie en creativiteit wel mis. Ik vind ze erg op elkaar lijken qua struktuur en thema; ook met Lost Highway had ik aanvankelijk dezelfde moeite met het interpreteren van het verhaal. Wellicht dankzij deze eerdere interpretatie had ik nu wel redelijk snel door hoe het zit in deze film. Beter gezegd: ik heb nu een invalshoek waarmee ik betekenis kan geven aan het geheel. Ik moet er er nog iets meer over nadenken vooraleer ik een compleet plaatje heb van de film, maar bij deze mijn eerste gedachten.

De openingscredits duiden erop dat we IN het personage van Jack zitten: de camera kronkelt door de hersenen en komt vervolgens uit op het gezicht van Jack net op het punt dat hij bedreigt wordt door Tyler. Sinds wat wij vervolgens zien een terugblik is moeten we aannemen dat dit zich in het hoofd van Jack afspeelt. Mijns inziens zien we de strijd die Jack met zichzelf ondergaat terwijl hij in therapie zit. Jack is slapeloos omdat hij psychische problemen heeft. Terwijl hij zelf therapie ondergaat beeldt hij zich in dat hij zelf naar verschillende therapiegroepen gaat als buitenstaander. Aanvankelijk helpt het: in zijn eigen therapie helpt het praten en het delen van zijn zorgen met anderen hem, maar wanneer een therapeut of psycholoog of psychiater hem "doorheeft" en hem confronteert met zijn eigen handelen, voelt hij zich ongemakkelijk. Marla Singer verpersoonlijkt deze therapeut. Let op dat Jack Tyler ontmoet NADAT hij Marla heeft ontmoet. Na zijn vervelende confrontatie met de therapeut distantieert Jack zich van zijn eigen strijd en bedenkt hij een alterego die de schuld is van alles. De acties van Tyler worden van kwaad tot erger: dit symboliseert de steeds heftiger wordende strijd die Jack voert tegen de confrontatie. Naarmate de film vordert zien we dat Jack steeds meer buiten de acties wordt gelaten; het bewustwordingsproces van Jack accellereert. Tenslotte zien we dat Jack zich meer en meer verzet tegen Tyler: Tyler vertegenwoordigt de rebellie en weerstand tegen de therapie en het vezet van Jack tegen Tyler wijst op een toenemende erkenning van zijn eigen verantwoordelijkheid.

Net zoals in Lost Highway wordt dit bewustwordingsproces gradueel in beeld gebracht. In beginsel zien we Jack vechten met Tyler, later vecht Jack tegen zichzelf op kantoor, dan wordt Jack zich bewust van het feit dat hij Tyler is en zien we beelden van Jack vechten met zichzelf gebracht als gedachteflitsen van Jack en tot slot zien we videobeelden van Jack vechten met zichzelf in de parkeergarage. Een proces van fantasie, naar vervalste waarheid naar realiteit. De scene op kantoor en het gedrag van de baas van Jack zijn erg interessant.Hier gebruikt Jack het vechten met zichzelf als een truc om een lastige situatie te manipuleren. Dit is feitelijk hoe hij dit vechten met zichzelf constant gebruikt: om te manipuleren, om de confrontatie in de werkelijkheid te omzeilen. De baas reageert bijzonder afstandelijk en kalm, welhaast zoals een therapeut of psychiater zou reageren. Beeldt Jack de therapeut in de werkelijk in zijn fantasie af als zijn baas op werk; een autoriteitsfiguur? Met deze invalshoek kan ik het einde goed plaatsen. De "zelfmoord" van Jack dient als doel om Tyler te verdrijven. Deze "zelfmoord" symboliseert de eerste belangrijke stap in het therapeutische proces: erkenning van eigen verantwoordlijkheid. Deze erkenning is allesbehalve pijnloos: de grote wond aan het gezicht van Tyler illustreert dit. Idd vind de explosie plaats, maar daar gaat het niet om. Jack erkent zijn problematiek en neemt verantwoordelijkheid waarmee hij eindelijk in staat is een relatie met zijn therapeut / Marla aan te gaan. Ze kijken naar buiten en zien de explosie en hebben een glimlach op het gezicht: voor het eerst is Jacj in staat zijn problematiek onder ogen te zien, terwijl de explosie zelf ook aanduidt dat er nog veel werk aan de winkel is.


Er valt nog veel meer over deze film te vertellen, maar zoals ik al zei wil ik daar eerst even over nadenken. Bij deze moet ik mijn cijfer zeker verhogen. Ik schat deze film zeker niet zo hoog als Lost HIghway in, maar vind 'm erg intrigerend. Met deze invalshoek zal ik een heel andere beleving hebben wanneer ik 'm een tweede keer zie. Wellicht dat ik het cijfer zelfs nog verder onhoog doe, maar voorlopig een mooie 4 sterren wat mij betreft.

avatar van Onderhond
4,0
Blijft toch wel tof.

Was érg lang geleden dat ik de film gezien had, maar ik had er op zich nog wel vertrouwen in. Type humor ligt me wel en herinnerde me de film als eentje met best wat visuele onzin. En daarin wist de film nog steeds te overtuigen.

Dat maatschappelijke/anti-establishment geode voelt daarentegen wat onnozeler aan tegenwoordig. Sommige punten zijn nog steeds wel relevant, maar 20 jaar geleden ging men redelijk ver in de hype, met berichten op real-life fight clubs enzo. Ach ja, wat mij betreft is het een goede voedingsbodem voor de humor, wie er meer in wil zien moet dat vooral zelf weten.

Norton en Pitt vormen een dodelijk duo, visueel is het slick (al oogt het een beetje te donker af en toe) en de soundtrack past er wel bij. De effectieve uitwerking door de Dust Brothers is eerder crap, maar de film kan het nog net hebben.

Viel me bij herziening zeker niet tegen. Eentje die het de komende decennia nog wel goed blijft doen vermoed ik. Wel jammer dat het zowat het laatste hoogtepunt van Fincher was.

4.0* en een uitgebreide review

avatar van Verkaazde
1,0
Nog eens bekeken maar de film is echt slecht maar dan ook echt slecht.. komedie? waar dan? goed verhaal? waar dan? ja ik lachte alleen op het einde over het feit dat de film nog slechter was toen ik hem dus opnieuw had bekeken. nee nee hij staat in de top 10 maar ik kan zo 100 films opnoemen die hoger horen te staan dan deze film.

Zwolle84
Verkaazde schreef:
Nog eens bekeken maar de film is echt slecht maar dan ook echt slecht.. komedie? waar dan? goed verhaal? waar dan? ja ik lachte alleen op het einde over het feit dat de film nog slechter was toen ik hem dus opnieuw had bekeken. nee nee hij staat in de top 10 maar ik kan zo 100 films opnoemen die hoger horen te staan dan deze film.


Wat vind je er slecht aan dan?

De humor is zwart; ik vind ‘komedie’ ook misleidend, zeker als hoofdgenre. Daar verwacht ik ander soort humor bij.

avatar van jan
1,5
jan
Saai, traag, totaal geen humor. Waar gaat deze film over? Absoluut niet mijn soort film. Onbegrijpelijk dat deze film zo’n hoge waardering heeft.

avatar van Verkaazde
1,0
Zwolle84 schreef:
(quote)


Wat vind je er slecht aan dan?

De humor is zwart; ik vind ‘komedie’ ook misleidend, zeker als hoofdgenre. Daar verwacht ik ander soort humor bij.


het verhaal slaat helemaal nergens op? het acteren is ook echt slecht? de hele film klopt gewoon niet en kan niet begrijpen waarom deze film zo goed wordt gevonden

Zwolle84
Verkaazde schreef:
(quote)


het verhaal slaat helemaal nergens op? het acteren is ook echt slecht? de hele film klopt gewoon niet en kan niet begrijpen waarom deze film zo goed wordt gevonden


Verhaal is rond en klopt en het acteerwerk is ijzersterk in mijn ogen.

avatar van JanLo
Verkaazde schreef:
(quote)


het verhaal slaat helemaal nergens op? het acteren is ook echt slecht? de hele film klopt gewoon niet en kan niet begrijpen waarom deze film zo goed wordt gevonden
Ik heb vaak het idee dat het kuddegedrag is. Cultstatus vind ik altijd een mooi voorbeeld van kuddegedrag!

avatar van Kronos
2,0
Voor veel films geldt dat ze vooral in hun tijd gezien moeten worden. En je leeftijd speelt natuurlijk ook een rol. Fight Club is zo'n film die ik best goed vond toen hij pas in de bioscoop speelde. Bij de laatste herziening vond ik het een redelijk onnozele film. Had ik onlangs bijvoorbeeld ook met Total Recall.

avatar van misterfool
4,0
"Onnozele film". Geinig, ik vind de film eigenlijk steeds minder onnozel. Met name de connectie tussen overdadig materialisme en het missen van een identiteit blijkt een uitstekende observatie. Goed, een gespleten persoonlijkheid is vaker gebruikt voor een plottwist, maar dat mag de pret eigenlijk niet drukken.

avatar van Kronos
2,0
Als jij er pret aan beleeft is dat prima maar je hoefde dat echt niet in reactie op mijn uitspraak te schrijven. Ik heb in het verleden mijn mening al uitgebreider gegeven en ben niet van plan dat te herhalen.

avatar van VforVictor
4,0
Onderhond schreef:
Blijft toch wel tof.

Was érg lang geleden dat ik de film gezien had, maar ik had er op zich nog wel vertrouwen in. Type humor ligt me wel en herinnerde me de film als eentje met best wat visuele onzin. En daarin wist de film nog steeds te overtuigen.

Dat maatschappelijke/anti-establishment geode voelt daarentegen wat onnozeler aan tegenwoordig. Sommige punten zijn nog steeds wel relevant, maar 20 jaar geleden ging men redelijk ver in de hype, met berichten op real-life fight clubs enzo. Ach ja, wat mij betreft is het een goede voedingsbodem voor de humor, wie er meer in wil zien moet dat vooral zelf weten.

Norton en Pitt vormen een dodelijk duo, visueel is het slick (al oogt het een beetje te donker af en toe) en de soundtrack past er wel bij. De effectieve uitwerking door de Dust Brothers is eerder crap, maar de film kan het nog net hebben.

Viel me bij herziening zeker niet tegen. Eentje die het de komende decennia nog wel goed blijft doen vermoed ik. Wel jammer dat het zowat het laatste hoogtepunt van Fincher was.

4.0* en een uitgebreide review


Pardon? Hij heeft ook nog Zodiac, The Curious Case.., en in 2014 Gone Girl gemaakt, alledrie topfilms!

avatar van Onderhond
4,0
VforVictor schreef:
Pardon? Hij heeft ook nog Zodiac, The Curious Case.., en in 2014 Gone Girl gemaakt, alledrie topfilms!

Heb ze alle 3 gezien, respectievelijk 2.5*, 1.5* en 1.5* gegeven. Vond het niet veel met andere woorden.

avatar van VforVictor
4,0
Hmm dan heb je wel een hele lastige smaak..

avatar van boemboem27
4,0
Fantastische film
Gisteren pas bekeken
Alles heeft deze film aktie humor drama
En eigenlijk ook toch wel een boodschap
Die je na het zien van deze topper misschien ook wel ziet.
Maar net als voor iedere film ligt het niet in jouw genre zul je het misschien niks aan vinden

avatar van nathaniel177
5,0
Vandaag herzien. Erg goede film. Goed acteerwerk van Norton en Pitt. Ga binnenkort American history x ook zien. De film begint goed en mysterieus maar wordt wel duidelijker. Vond de humor ook leuk Ik ging stuk toen Tyler als huiswerk opgaf om een gevecht met een vreemdeling te starten en hoe vervolgens zo'n lid van fight club iemand met een watersproeier nat spoot. Film heeft ook een mooi einde. En ook best vreemd om te zien hoe Edward Norton zichzelf slaat en dat het allemaal zijn fantasie is.

5,0
Wie deze film niet goed vindt is niet goed bij zijn hoofd. Niet serieus bedoeld hoor! Maar hij is
mijn favoriete numero 1. Een film die je sowieso meerdere keren moet hebben gezien, om
naar waarde in te kunnen schatten. Bij de eerste kijkbeurt duizelde het mij in ieder geval van
een onnavolgbaarheid. De onderliggende boodschap (Kritiek op de consumptiemaatschappij)
doet mij er eerlijk gezegd niet eens zozeer toe. De film munt op alle fronten voor mij uit:
Audio-visueel, een geweldig (Ingewikkeld) script, en natuurlijk het sublieme acteerwerk van
Pitt en Norton. Met een waanzinnige ontknoping die minstens een kwartier in beslag neemt.
De film oogstte aan het begin overigens bij menige fatsoensrakkers in de States kritiek, onder
andere vanwege vergezochte, vermeende fascistische elementen. En was in de bioscopen
financieel gezien ook een flop. De verkoop op de DVD-markt maakte de film alsnog populair.
Inmiddels is het een regelrechte klassieker.

avatar van IH88
4,5
geplaatst:
“I found freedom. Losing all hope was freedom.”

Fight Club is een keihard, waanzinnig, hallucinerend, humorvol en maatschappijkritisch meesterwerk van David Fincher, die eigenlijk alleen maar beter wordt naarmate je hem vaker bekijkt. De sfeer, de stijlvolle beelden, het script, de energieke regie van Fincher, de muziek etc. Het is allemaal zo ingenieus en met oog voor detail gedaan dat je ogen en oren tekort komt om al het visuele geweld te kunnen bewonderen en registreren.

Het verhaal rond The Narrator (Norton), die een leeg bestaan leeft met een nietszeggende baan, geen vriendin en zonder vrienden zit sterk in elkaar, en het wordt met veel zwarte humor en een vleugje drama gebracht. Omdat hij niet kan slapen slaapwandelt The Narrator door de dag, maar dit verandert door twee gebeurtenissen. Ten eerste komt hij erachter dat praatgroepen voor mensen die ernstig ziek zijn hem helpt om te kunnen slapen. Ten tweede ontmoet hij Tyler Durden (Pitt), die hem introduceert in de wereld van de vechtclubs. De scènes rond de praatgroepen zijn doorspekt van de zwartgallige humor en behoren tot mijn favoriete scènes in de film. Maar het zwaartepunt van de film ligt natuurlijk bij de vechtclubs. Gewone mannen die met elkaar op de vuist gaan om maar wat te kunnen voelen. Dit excelleert steeds verder totdat er echt criminele activiteiten plaatsvinden. Norton en Pitt spelen de rollen van hun leven, en ook Helena Bonham Carter is formidabel. Het laatste gedeelte is een razende achtbaan waarbij alle puzzelstukjes op hun plaats vallen, en de laatste scene met de muziek van de Pixies blijft een briljant einde.

avatar van joeychim_
4,5
Krijgt een re-release in bij de Pathé vanaf 22 augustus 2019.

avatar van ikkegoemikke
4,0
Een niet onaardige film die ik (dankzij De Top-1000) nu eindelijk eens een kans heb gegeven. De film staat overal hoog in de top-lijstjes en moet dan toch wel veelbelovend zijn, dacht ik. Tja, ik denk als ik de film had gezien in 1999, ik er lichtjes lyrisch over zou worden. Bij mij kwam de film "Falling down" direct als vergelijkingspunt in gedachte, maar dan zonder het gespleten-persoonlijkheid fenomeen. En dat laatste kwam dan helemaal niet als een verrassing aan. Het kantelt het perspectief van de gehele film wel, maar indrukwekkend is het niet voor mij meer. Indrukwekkend vond ik dan wel het acteerwerk van de heren Pitt (een vanzelfsprekendheid) en vooral Edward Norton die al een glansprestatie afleverde in "American History X". En ook al is er een deprimerende en zwartgallige maatschappelijke boodschap, kon ik de soms scherpe en sarcastisch aanvoelende humor toch apprecieren. Dat het ultra-geweldadige scenes bevatte, was noodzakelijk om nog meer nadruk te leggen op het statement van de film. Hoogtepunt was de slotscene met "Where is my mind?" op de achtergrond. Een orgastisch hoogtepunt waar de beoogde chaos en destructie van een georganiseerde, consumptiemaatschappij in gecentrailiseerd wordt. Nu begrijp ik waarom deze film zo hoog in de lijstjes terechtkomt

avatar van ArcovandenBroek
Vanavond 20.00 uur in de Kuip, zin in!

5,0
Gisteren weer eens gezien en wat een geweldige film blijft dit

Vroeger kon ik deze wat minder waarderen maar bij elke keer kijken wordt het steeds beter.

avatar van de grunt
4,5
Brad Pitt, wat een mannetje is het toch

avatar van Vidi well
5,0
Gisteravond in Pathe Arnhem draaiden ze deze klassieker. Eindelijk de kans om de film eens te zien op het witte doek. De dilm is 20 jaar oud en ik gok dat ik hem ondertussen ook wel even zo vaak gezien heb. Wat een genot blijft dit.

Wat me nu pas opviel, is hoe goed de achtergrondmuziek en de geluidseffecten zijn in deze film. De film zit vol kleine sound-effects (van bijzonder gore bij het uitrekken van zijn tand) tot en met leuke en ondertussen nostalgische (meerdere keren hoor je de ouderwetse telefoon-inbelverbinding van het internet subtiel in de achtergrond). Om nog maar te zwijgen van de harde stompen tijdens de gevechten. Dit soort details ontgingen me altijd bij mijn thuis-kijkbeurten, waar de muziekinstallatie een stuk minder imposant is uiteraard.

Homoseksueel..?

Daarnaast zag ik onlangs een korte docu op Youtube over de onderliggende homo-erotische context van Fight Club, en dan ga je de film weer in een ander licht zien.
Naast het maatschappij-kritische element en het psychologische persoonlijke drama dat zich hier afspeelt, lijkt er namelijk ook een laag aanwezig die uitgelegd kan worden als homo-erotisch. Situaties zijn er in overvloed: twee mannen die samenwonen, de suggestie dat Norton een dildo in zijn koffer meedraagt, “I feel nothing” tijdens het betasten van Marla’s borsten, de expliciete Calvin Klein poster met in de bus, het ‘cross or ass’ dilemma waarbij Pitt direct de aandacht op deze aspecten vestigt voor de ogen van Norton, Norton’s opmerking over de stevige billen van een ander lid na een paar weken Fight Club, mannen die geen vrouwen nodig lijken te hebben (Pitt zegt dit letterlijk wanneer hij naakt in de badkuip zit en Norton naast hem zit), Nortons jaloezie wanneer Pitt hem buitensluit en meer aandacht lijkt te hebben voor blonde Jared Leto, mannen die in het geheim afspreken, twee mannen in actie met elkaar op een donkere geheime plek met een groep kijkende mannen eromheen, enzovoorts.

Ook is er een continue angst in de film aanwezig omtrent het verlies van mannelijkheid (“we’re still man” bij de testikel kankergroep), het verliezen van je ballen (Pitt zegt dit grappend in de bar tijdens hun eerste drankje, en castratie is de directe straf op verraad in project Mayhem).
De hele persoonsverandering kan uitgelegd worden als een vertwijfelde zoektocht naar de seksuele aard en de vragen en twijfels omtrent de eigen mannelijkheid van de hoofdpersoon. Aangezien de schrijver van het boek homoseksueel is, en dit boek schreef toen hij nog niet uit de kast was, zou dit verhaal zo geïnterpreteerd kunnen worden, aldus de docu.

Ik ben erg benieuwd naar andere meningen over deze subtext. Zien anderen dit ook, wat betekent het volgens jou? Ik vind het een interessante laag toevoegen, die ikzelf nog nooit zo gezien had namelijk.

5* blijven gewoon staan. Een klassieker die nog niets aan kracht inboet.

avatar van Shadowed
4,0
Stijgende lijn.

De laatste Fincher en laatste top 10 notering van IMDb die ik nog moest zien. Het duurde lang voordat ik hem kon zien. Ooit had ik wel een gebrande DVD maar die deed het niet meer, maar toen hij voor een mijlpaal in de bioscoop kwam kon ik hem niet laten schieten.

In het begin had ik nog wat twijfels. Ondanks dat Fincher hier duidelijk meer experimenteert met zijn visuele niveau was de film niet gelijk perse interessanter. De film wordt wel steeds sterker, maar in het begin kwam ik er niet al te makkelijk doorheen.

Norton weet echt de show te stelen. Zijn sukkelige types doen het altijd wel goed, maar hier kan hij vrijwel alles wel een beetje. Ook Pitt weet vaak indruk te maken. Bijrollen zoals Carter, Leto en Meat Loaf weten allemaal wel hun mannetje te staan.

Het is soms wel een beetje traag buiten de visuele stijltjes om. Op de helft gaat de film echter vooruit met kracht en weet het op den duur zeer sterk te worden en steeds intrigerender en verontrustend. Niet door de hoeveelheid geweld, maar het onderwerp zelf.

Voor de rest is deze film ook duidelijk erg origineel. Je zou het in het begin niet verwachtten, maar de film gaat op een gegeven moment ergens heen dat je niet zo verwachtten. Zodra het allemaal onvoorspelbaar begint te worden weet de film echt te scoren.

Film eindigt mega sterk met een sterk laatste half uur die de film zeker redden. De eerste helft is wat minder interessant maar zeker boeiend genoeg om te blijven kijken. Soundtrack is ook passend net als de stijltjes die vaak voorbij komen.

Zeker vermaakt, en ik kan zeker begrijpen dat deze film zo hoog scoort. Voor Fincher zijn doen is het misschien anders, maar hij weet het allemaal volledig onder de controle te houden.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:52 uur

geplaatst: vandaag om 06:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.