menu

Fight Club (1999)

mijn stem
4,09 (8703)
8703 stemmen

Verenigde Staten / Duitsland
Komedie / Thriller
139 minuten

geregisseerd door David Fincher
met Edward Norton, Brad Pitt en Helena Bonham Carter

Een man die voor een verzekeringsmaatschappij stad en land afreist als schade-expert, lijdt aan chronische slapeloosheid. Hij krijgt van een arts echter geen medicatie, maar een snerende opmerking: ''Ga maar eens kijken bij een praatgroep voor terminaal zieken, dan zal je zien wat pijn écht inhoudt.'' De man neemt het serieus en bezoekt een praatgroep, waar men aanneemt dat hij ook terminaal ziek is. Hij vindt er een uitlaatklep en bezoekt vervolgens ook andere praatgroepen. Bij één van die bezoeken treft hij de mysterieuze Marla Singer. Als hij op een dag thuis komt van een vlucht, blijkt er een explosie in zijn appartement te zijn geweest. Hij belt Tyler Durden, een extravagante man die hij net daarvoor in het vliegtuig ontmoet heeft. Tyler neemt op, en ze gaan samen een biertje drinken. Tyler blijkt er nogal eigenzinnige ideeën op na te houden.

zoeken in:
Nino_1993
Je hebt gelijk Basto......WTF....Filmkenner! Niet te geloven wat inzicht je hebt over andere mensen, zelfs hier...pf

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Ik sluit mij aan bij JoeCabot; de film ontspoort helaas een beetje. Ook de lange speelduur werkte niet bepaald mee. Het had inderdaad beter gekund, maar toch een ruime voldoende.

avatar van Walter White
5,0
Geweldige film dit van begin tot het eind bleef het boeiend en heel leuk gespeeld door Pitt & Norton.

4,0
Very special movie... heeft bij momenten beetje weg van de magie van films als Memento... en toch ook helemaal niet. En van een mindfuck gesproken... Topper!

avatar van SmackItUp
4,5
Herzien, en de score blijft fier overeind. De 2de keer kijk je er heel anders tegenaan omdat je de twist al weet, maar dit maakt het er niet minder op. Fight Club blijft genieten geblazen.

avatar van tbouwh
3,5
Het is jammer dat ik ‘em al zag aankomen, een minuutje of tien voor de onthulling. Ik wist dat er een zogeheten twist in Fight Club verwerkt was, maar gelukkig was ik voor de strekking behoed gebleven. Nuja, tot het tijdens de film ineens als een soort heldere flits door m’n hoofd schootEn in die context viel deze film me uiteindelijk toch enigszins tegen.

Fight Club behelst een knappe, ietwat onconventionele vermenging tussen een komedie en een thriller. In de eerste helft van de film was het vooral de vorm die pluspunten opleverde: goed uitgewerkte flashforwards en fijne voice-overs van Norton’s personage. Minder gelukkig was ik met het verhaal an sich, dat mij toch iets te extreem, iets te vergezocht was. Het was hier aan de sterke rollen van Pitt en Norton te danken dat ik mijn aandacht erbij hield.

Na de twist evolueert Fight Club steeds meer naar een thriller, maar in het licht van de voor mij ietwat teleurstellende crux van het plot deed dat gedeelte mij nog iets minder dan de eerste anderhalf uur van de film. Wél een schitterend eindshot met Where is my Mind? als maar al te toepasselijke muzikale compagnon.

avatar van sowhat
1,5
Fight Club

De Nr 3 in de komedielijst van moviemeter. Welke komedie zit hier in dan? Ik heb geen enkele keer gelachen, het verhaal zelf is ook maar speciaal en had moeite om deze film uit te kijken. Nochtans wel een film uit Pitt zijn beste jaren.

De plot twist, tja ik vond het maar vreemd. Jullie zullen misschien zeggen, dat is goed gevonden, ik vond er niets aan, de film werd er nog specialer door vond ik, niet echt in de positieve zin van het woord.

Begrijp niet dat dit zo hoog gewaardeerd staat, jammer.

1,5* voor de moeite

avatar van Ted Kerkjes
4,5
sowhat schreef:
De Nr 3 in de komedielijst van moviemeter. Welke komedie zit hier in dan? Ik heb geen enkele keer gelachen, het verhaal zelf is ook maar speciaal en had moeite om deze film uit te kijken.
Je vond het een slechte komedie, maar ook geen goede film?

avatar van sowhat
1,5
Ted Kerkjes
De Nr 3 in de komedielijst van moviemeter. Welke komedie zit hier in dan? Ik heb geen enkele keer gelachen, het verhaal zelf is ook maar speciaal en had moeite om deze film uit te kijken. Je vond het een slechte komedie, maar ook geen goede film?


Ik zie het potentieel wel in de film, wat niet wilt zeggen dat ik hem goed vond. Het is toch gewoon raar, die plot twist bijvoorbeeld. Ineens gaat hij na maanden of zelfs jaren op zoek naar Tyler Durden (Brad Pitt). Om vervolgens de hele wereld af te zoeken en hem niet te vinden, hoe kan zoiets? Hoe kan je na al die tijd niet doorhebben dat het ingebeeld is. Je drinkt een biertje met iemand die er niet is (misschien als je zat bent dan kan dat gebeuren ), je vecht met iemand die er niet is (dat voel je toch lichamelijk hé, zelfs al ben je mentaal niet in orde). Dusja die plot twist, vond ik een beetje te laat komen in de film. Misschien moet ik het zien als een wel heel sterk neveneffectvan insomnia om je maandenlang een alter ego in te beelden, ik vond het straf en ongeloofwaardig. Het kwam Fight Club voor mij persoonlijk niet ten goede, maar dat kan voor jou dan weer wel, dat is jou mening Het was me allemaal wat te speciaal. [/quote]

avatar van horizons
5,0
Volgens mij zijn mensen die een heel leven lang imaginaire vrienden hebben dus zo raar vind ik dat niet. Tuurlijk is Fight Club een extremer voorbeeld maar daarom is het dan ook een inktzwarte en cynischekomedie en geen schiet-of-lach-komedie.

avatar van sowhat
1,5
IH88 Mr. Robot ken ik wel, maar nooit gekeken aangezien ik waarschijnlijk dacht dat het mijn genre niet is. De film kende ik niet, ookal staat ie precies hoog gerated...

avatar van SmackItUp
4,5
sowhat schreef:
Ted Kerkjes
(quote)


Ineens gaat hij na maanden of zelfs jaren op zoek naar Tyler Durden (Brad Pitt). Om vervolgens de hele wereld af te zoeken en hem niet te vinden, hoe kan zoiets? Hoe kan je na al die tijd niet doorhebben dat het ingebeeld is. Je drinkt een biertje met iemand die er niet is (misschien als je zat bent dan kan dat gebeuren ), je vecht met iemand die er niet is (dat voel je toch lichamelijk hé, zelfs al ben je mentaal niet in orde).
[/quote]

Tja, dat is de definitie van een ziektebeeld. Als het zo makkelijk was om door te hebben dat het allemaal fake is, was er niet zoveel aan de hand. Ik ken iemand die ongeveer hetzelfde had en geloof me, je bent echt wel overtuigd van de aanwezigheid van dergelijke dingen/personen. Op dat vlak vond ik het juist best realistisch.

avatar van Kronos
2,0
Als je op een bewakingscamera ziet hoe hij zonder zijn ingebeelde personage blijkbaar toch bij de kraag gegrepen over de vloer wordt gesleurd, dan is het nog zacht uitgedrukt om te zeggen dat de film een beetje ontspoort.

avatar van OoM_JaN
4,0
Hij stond al lang op mijn 'to watch' lijstje maar gisteren kwam het er eindelijk van. Omdat ik niet meer wist waar de film over ging startte ik 'blanco' aan deze.
Het verhaal wordt prachtig opgebouwd en Norton en Pitt vormen een prachtig duo tot het einde van de film. De sfeer is grimmig en rauw maar nergens te. Het verhaal bleef mijn boeien tot het einde. Alleen de slotscène had gelijk mogen blijven aan die van het boek. (daar is Norton opgenomen in een kliniek). Het is een FILM, geen documentaire. Weet dat en geniet!

avatar van wvernooij
3,5
Cult!

avatar van Alathir
2,5
Fight Club, een film waar ik ooit dingen van gezien had maar waarvan ik me niet veel van kon herinneren. Ik wist wel al voor de film wat de twist was. En die viel dus uiteindelijk zo gigantisch tegen dat ik het ganse einde maar niets vond. In tegenstelling tot The Machinist die ook over insomnia gaat, wordt hier niet eens een reden gegeven waarom hij niet kan slapen. Niet dat er altijd een traumatische gebeurtenis aan vooraf moet gaan maar het lijkt uiteindelijk ook niet direct een lichamelijk probleem want door de praatgroepen kon hij wel slapen.

En dat terwijl ik de film tot voor de twist vermoedelijk 4.5* zou geven. Ik snap dat mensen die ziek zijn en/of aan sterke hallucinaties lijden door insomnia zich de dingen die ze inbeelden echt wel geloven, maar ik vond het zelf als buitenstaander ongeloofwaardig gebracht door oa de beelden op de camera in de ondergrondse garage. Brad Pitt die Norton over de grond sleept en op de camera zie je hem uiteraard niet, ik vond dat vrij belachelijk. Dat is fysisch niet eens mogelijk. En zo zijn er nog tal van voorbeelden die nogal raar zijn als je erover nadenkt. Hij belt naar zichzelf om op café te gaan? Hij staat zichzelf te begluren terwijl hij seks heeft met Marla? etc Ik vind dit dus behoorlijk jammer want de film had een veel hogere score gehad.

Het is ook zo raar dat mensen hem uberhaupt volgen. Hij is zo gek als het maar kan zijn.
Praat tegen zichzelf in een café, staat buiten het café zichzelf te bevechten en op zijn gezicht te meppen. Als ik in dat café had gezeten had ik gedacht: zot zijn doet geen zeer, maar ik had hem verder geen aandacht geschonken.


Het is natuurlijk maar mijn mening, de twist deed het voor mij niet. Ik had er veel liever geen gezien. Een slecht einde verpest natuurlijk al snel je herinnering aan de film dus hier zal de score dan ook erg vanaf hangen.

avatar van PEN15
Had de film tot dusver nog nooit helemaal gezien. Fincher is een liefhebber van 2u+ en dan wordt het wel eens door alle reclameblokken opgegeven omdat je ook de volgende dag wel weer vroeg moet opstaan..

De score kwam me natuurlijk maar al te bekend voor! Dat album van the Dust Brothers wilde ik hebben in de veronderstelling dat het the Chemical Brothers waren onder hun oorspronkelijke naam. Dat was me nog eens 'n tijd, via een 56k/s baud modem en het nog nieuwe ebay van heel ver aankopen (omdat je toen nog moeilijk verkrijgbaar spul voor 1$ en een 1ct tegen kon komen) en dan na weken vol ongeduld wachten ontdekken dat het niks met het mixwerk van Rowlands en Simons te maken had. Die track van Raymond K. Hessel vond ik nog redelijk alsmede één ander latin-achtig remix nummer, maar verder past het voornamelijk het beste bij de scenes in Fight Club.

avatar van FunkStarr
Meerdere malen geprobeerd te kijken maar ik kwam er elke keer maar niet doorheen. Ik snap werkelijk niet waarom dit zo de hemel ingeprezen wordt. Ik vond er (het gedeelte wat ik heb gezien dan) echt geen ene fuck aan! Komedie? Niet mijn "humor". Ik ga misschien vanavond maar eens een laatste poging doen maar ik ben bang dat ik er wederom weer niet doorheen ga komen. Ben benieuwd.

avatar van Waackx
3,5
swenbos schreef:
Tot die nonsense plottwist een uitstekende film, daarna is het gewoon slappe hap.


Mee eens.
Als die Brad Pitt gewoon echt was zeg maar en echt de persoon was die al fight clubs in het land had opgezet dan was het nog wel goed bedacht, maar dat Norton dat zelf heeft gedaan vind ik ver gezocht.

avatar van max cady
4,0
FunkStarr schreef:
Meerdere malen geprobeerd te kijken maar ik kwam er elke keer maar niet doorheen. Ik snap werkelijk niet waarom dit zo de hemel ingeprezen wordt. Ik vond er (het gedeelte wat ik heb gezien dan) echt geen ene fuck aan! Komedie? Niet mijn "humor". Ik ga misschien vanavond maar eens een laatste poging doen maar ik ben bang dat ik er wederom weer niet doorheen ga komen. Ben benieuwd.


Misschien inderdaad gewoon niet je ding. Ik kom maar moeilijk door de helft van jou top 10 lijstje heen haha.. Misschien ook gewoon niet mijn ding ...

avatar van FunkStarr
max cady schreef:
(quote)


Misschien inderdaad gewoon niet je ding. Ik kom maar moeilijk door de helft van jou top 10 lijstje heen haha.. Misschien ook gewoon niet mijn ding ...


Dat is het dan ook denk ik, jouw top 10 heb ik weinig op aan te merken met First Blood erin . P.s. waarom staat Cape Fear er niet in eigenlijk?

avatar van Zwolle84
5,0
Waackx schreef:
(quote)


Als die Brad Pitt gewoon echt was zeg maar en echt de persoon was die al fight clubs in het land had opgezet dan was het nog wel goed bedacht, maar dat Norton dat zelf heeft gedaan vind ik ver gezocht.


Dus ze hadden de hele clou van de film weg moeten halen?

avatar van Waackx
3,5
Zwolle84 schreef:
(quote)


Dus ze hadden de hele clou van de film weg moeten halen?


Van mij had er helemaal geen twist in gehoeven.

avatar van Basto
4,5
Waackx schreef:
(quote)


Van mij had er helemaal geen twist in gehoeven.


Die twist is juist essentieel. Daarmee wordt immers het centrale punt gemaakt dat ons onder invloed van anderen allemaal snders gedragen dat wie we wezenlijk zien. Ieder mens creëert zijn eigen Tyler Durden. Zonder Twist zou de film niet verder gaan dan oppervlakkige maatschappij kritiek.

avatar van Waackx
3,5
Ja nogmaals ik vind de clou een beetje vergezocht, ik had liever gezien dat Pitt "echt" was en misschien zouden ze dan alleen opkomen voor de koopzieke maatschappij maar ik had de film dan wel wat geloofwaardiger en overtuigender gevonden.

avatar van Zwolle84
5,0
Dat zeg ik: de hele clou van de film. Da’s een beetje als Titanic zonder boot.

avatar van Fisico
3,5
Eigenaardige film waarbij ik de lyrische scores wel begrijp, maar voor mij minder goed opgaan. Eerst en vooral een fantastische Brad Pitt, H B Carter en Edward Norton gezien. De acteerprestaties waren van een hoog niveau. Ook technisch en qua regie was Fight club bovengemiddeld, maar dat weet je wel als je Fincher achter de camera hebt staan.

Hier en daar komt de boodschap van de film naar voren waarbij we in deze commerciële materialistische wereld onszelf verliezen en de echte belangrijke dingen niet meer naar waarde kunnen schatten. Tyler verwoordde het dan ook perfect wanneer hij het had dat we een verloren generatie zijn in de geschiedenis zonder noemenswaardige daden op ons conto. Leuke verwijzing naar de ideale Ikea-wereld overigens.

Waarbij in het eerste deel van de film eerder Norton gered wordt, krijg je in het tweede gedeelte van de film totale anarchie. De clou zelf kan ik misschien wel plaatsen, maar ik kan hem niet vatten in het geheel van de film. Misschien moet ik hem nog maar eens een kijkbeurt gunnen. Nu heb ik eerder het gevoel van vlees noch vis. Toch zeker nog een 3,5* omwille van Fincher zelf en de acteerprestaties.

avatar van Vidi well
5,0
Dit blijft een superfilm. Ik lees vrij veel negatieve reacties hier, maar het lijkt alsof diegenen liever een standaard vechtfilm hadden gehad, en sommigen keuren de twist af, terwijl dat natuurlijk de kern van de film is.

Norton slaapt niet, symbolisch voor de half-slapende stand waarin de Westerse mens braaf het opgelegde consumentisme ondergaat. Hij is niemand, heeft zelfs geen naam. Dat hij Tyler, zijn tegenpool, ontmoet is dan ook de perfecte ontsnapping uit zijn eigen vastgeroeste leven en hij voelt hierdoor zijn levenslust terug komen. Echter, het leven dat Tyler hem biedt leidt uiteindelijk niet tot een betere wereld, en de ideeën van Tyler over hoe de wereld moet zijn, en de militante manier waarop dit bewerkstelligd wordt, maken uiteindelijk van Tyler ook een autoriteit om tegen te strijden. Hetgeen de hoofdpersoon uiteindelijk ook doet.

Het verhaal is geniaal, maar ook de hele sfeer qua belichting en de muziek is goed getroffen. Norton speelt fantastisch, je gelooft hem direct, net als Pitt. Goede special effects ook overigens, de zelfmoordpoging ziet er nog steeds indrukwekkend uit, bijna 20 jaar na dato.

avatar van erniesam
4,0
geplaatst:
Deze film staat hoog aangeschreven op menig filmforum en ik wist dat er een twist in zat. Dus ik ga kijken. Leuk begin met de verschillende praatgroepen. Wellicht doordat ik wist dat er een twist in zat was het makkelijk uit te vogelen. Ergens halverwege wist ik het zeker en ja hoor. Het viel mij enorm tegen, erg voorspelbaar. Het verhaaltje stelt niks voor, geen enkel metaforisch gehalte, vreselijk. Al dat anarchistisch gedoe. Wellicht is dit anarchistische gehalte en het schoppen tegen de consumptiemaatschappij de reden voor de hedendaagse waardering voor de film: een huiveringwekkende gedachte. Nee, ik had er veel van verwacht, maar naaste de absolute domper van een twist, wist het verhaal me an sich niet te boeien.

De fotografie was mooi, acteerprestaties heel behoorlijk, maar verhaaltechnisch een blunder van jewelste. Voor de zoveelste keer heeft Fincher me allerminst weten te overtuigen. Voorlopig geen Fincher film meer op de agenda zetten.

avatar van Kronos
2,0
geplaatst:
Same here. Ik heb onlangs Gone Girl gezien. Die was nog erger. Dus toen vorige week The Girl with the Dragon Tattoo op tv was heb ik die wijselijk genegeerd.

Ik houd het tegenwoordig wel gewoon bij een lage stem want als je op MovieMeter bij een gewaardeerde film als Fight Club een negatief commentaar schrijft kan je zomaar in een eindeloze discussie terecht komen.

avatar van horizons
5,0
geplaatst:
Kronos schreef:

Ik houd het tegenwoordig wel gewoon bij een lage stem want als je op MovieMeter bij een gewaardeerde film als Fight Club een negatief commentaar schrijft kan je zomaar in een eindeloze discussie terecht komen.

har har har.

avatar van erniesam
4,0
geplaatst:
Okee, wat ik heb geleerd is dat ik niet te snel een mijn mening moet geven over een film die ik net heb gezien. Ik was zo teleurgesteld in deze film zaterdagavond, dat ik een gefrustreerd stukje heb geschreven. Dit weekend heb ik er nog over nagedacht en waarachtig vielen alle puzzelstukjes in elkaar. Het doet me sterk denken aan Lost Highway, hoewel ik hier de poezie en creativiteit wel mis. Ik vind ze erg op elkaar lijken qua struktuur en thema; ook met Lost Highway had ik aanvankelijk dezelfde moeite met het interpreteren van het verhaal. Wellicht dankzij deze eerdere interpretatie had ik nu wel redelijk snel door hoe het zit in deze film. Beter gezegd: ik heb nu een invalshoek waarmee ik betekenis kan geven aan het geheel. Ik moet er er nog iets meer over nadenken vooraleer ik een compleet plaatje heb van de film, maar bij deze mijn eerste gedachten.

De openingscredits duiden erop dat we IN het personage van Jack zitten: de camera kronkelt door de hersenen en komt vervolgens uit op het gezicht van Jack net op het punt dat hij bedreigt wordt door Tyler. Sinds wat wij vervolgens zien een terugblik is moeten we aannemen dat dit zich in het hoofd van Jack afspeelt. Mijns inziens zien we de strijd die Jack met zichzelf ondergaat terwijl hij in therapie zit. Jack is slapeloos omdat hij psychische problemen heeft. Terwijl hij zelf therapie ondergaat beeldt hij zich in dat hij zelf naar verschillende therapiegroepen gaat als buitenstaander. Aanvankelijk helpt het: in zijn eigen therapie helpt het praten en het delen van zijn zorgen met anderen hem, maar wanneer een therapeut of psycholoog of psychiater hem "doorheeft" en hem confronteert met zijn eigen handelen, voelt hij zich ongemakkelijk. Marla Singer verpersoonlijkt deze therapeut. Let op dat Jack Tyler ontmoet NADAT hij Marla heeft ontmoet. Na zijn vervelende confrontatie met de therapeut distantieert Jack zich van zijn eigen strijd en bedenkt hij een alterego die de schuld is van alles. De acties van Tyler worden van kwaad tot erger: dit symboliseert de steeds heftiger wordende strijd die Jack voert tegen de confrontatie. Naarmate de film vordert zien we dat Jack steeds meer buiten de acties wordt gelaten; het bewustwordingsproces van Jack accellereert. Tenslotte zien we dat Jack zich meer en meer verzet tegen Tyler: Tyler vertegenwoordigt de rebellie en weerstand tegen de therapie en het vezet van Jack tegen Tyler wijst op een toenemende erkenning van zijn eigen verantwoordelijkheid.

Net zoals in Lost Highway wordt dit bewustwordingsproces gradueel in beeld gebracht. In beginsel zien we Jack vechten met Tyler, later vecht Jack tegen zichzelf op kantoor, dan wordt Jack zich bewust van het feit dat hij Tyler is en zien we beelden van Jack vechten met zichzelf gebracht als gedachteflitsen van Jack en tot slot zien we videobeelden van Jack vechten met zichzelf in de parkeergarage. Een proces van fantasie, naar vervalste waarheid naar realiteit. De scene op kantoor en het gedrag van de baas van Jack zijn erg interessant.Hier gebruikt Jack het vechten met zichzelf als een truc om een lastige situatie te manipuleren. Dit is feitelijk hoe hij dit vechten met zichzelf constant gebruikt: om te manipuleren, om de confrontatie in de werkelijkheid te omzeilen. De baas reageert bijzonder afstandelijk en kalm, welhaast zoals een therapeut of psychiater zou reageren. Beeldt Jack de therapeut in de werkelijk in zijn fantasie af als zijn baas op werk; een autoriteitsfiguur? Met deze invalshoek kan ik het einde goed plaatsen. De "zelfmoord" van Jack dient als doel om Tyler te verdrijven. Deze "zelfmoord" symboliseert de eerste belangrijke stap in het therapeutische proces: erkenning van eigen verantwoordlijkheid. Deze erkenning is allesbehalve pijnloos: de grote wond aan het gezicht van Tyler illustreert dit. Idd vind de explosie plaats, maar daar gaat het niet om. Jack erkent zijn problematiek en neemt verantwoordelijkheid waarmee hij eindelijk in staat is een relatie met zijn therapeut / Marla aan te gaan. Ze kijken naar buiten en zien de explosie en hebben een glimlach op het gezicht: voor het eerst is Jacj in staat zijn problematiek onder ogen te zien, terwijl de explosie zelf ook aanduidt dat er nog veel werk aan de winkel is.


Er valt nog veel meer over deze film te vertellen, maar zoals ik al zei wil ik daar eerst even over nadenken. Bij deze moet ik mijn cijfer zeker verhogen. Ik schat deze film zeker niet zo hoog als Lost HIghway in, maar vind 'm erg intrigerend. Met deze invalshoek zal ik een heel andere beleving hebben wanneer ik 'm een tweede keer zie. Wellicht dat ik het cijfer zelfs nog verder onhoog doe, maar voorlopig een mooie 4 sterren wat mij betreft.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:27 uur

geplaatst: vandaag om 09:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.