menu

The Green Mile (1999)

Alternatieve titel: Stephen King's The Green Mile

mijn stem
4,28 12640
12640 stemmen

Verenigde Staten
Fantasy / Drama
189 minuten

geregisseerd door Frank Darabont
met Tom Hanks, David Morse en Michael Clarke Duncan

Nu Paul Edgecomb zijn dagen slijt in een bejaardentehuis, kijkt hij terug op zijn leven als gevangenisbewaker. Jarenlang heeft hij dienst gedaan in de 'Dodengang' van de Cold Mountain gevangenis. Paul denkt vooral terug aan 1935. Ten tijde van de Grote Depressie ontwikkelde Edgecomb een bijzondere band met één van de gevangenen. De zwarte reus John Coffey werd beschuldigd van de verkrachting en de moord op twee kleine meisjes. Er was alleen iets heel bijzonders met hem aan de hand...

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=q-u8OXUxz-8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van umbra
5,0
Okay, deze dus nu pas gezien, dacht altijd dat dit niets voor mij leek, shawshank redemption ik echt niet zo goed vond, de poster/frontpic stond me niet aan en ook niet echt een Tom Hanks-fan. Dus dat alles weerhield me steeds om deze te kijken en was vooral horror wat de klok sloeg, terwijl ik nu toch veel meer genres de kans geef en ook vaak kan appreciëren. Dat is bij deze meer dan zo, damn wat is dit een prachtige film, die ondanks de lange speelduur nooit verveelt en je echt volledig meeneemt in de schoonheid van dit verhaal. Ik zat echt aan het scherm gekluisterd, en had mijn volledige aandacht, leefde mee met de reus John, had haat tegenover Percy, de drama samen met het meer fantasy gedeelte, alles klopte zo goed, echt een meesterwerk en zoooo blij dat ik deze uiteindelijk toch gekeken heb. Ga deze meteen in m'n top10 zetten.

avatar van Filmkriebel
4,0
Mirakels van de groene mijl...

Blijft een goede film, hoewel net wat te lang naar mijn zin. Een sadistische cipier, een zwarte reus met genezerskrachten, het muisje Mr Jingles, .. maken deel uit van het kleine wereldje langs de groene mijl, beter gekend als death row. De film wordt in een lange flashback verteld door Paul Edgcombe, de verantwoordelijke cipier. Hij vertelt een verhaal van dood en van mirakels, van straf en gerechtigheid, van pijn en geluk. Er lopen heftige gevoelens door de film, de sfeer is apart, en daar schuilt ook de geheime formule voor de populariteit van deze film. Het lekker simpele zwart-wit oftewel goed versus slecht motief waarbij je niet al te diep moet nadenken, doet het altijd goed. Ik vond het hier eerder een zwakte. The Green Mile is aangrijpend en magisch en het is vooral sterk geacteerd. Hanks en Duncan uiteraard, maar ook Sam Rockwell mag niet vergeten worden.

4,5
geplaatst:
Prachtige film die me altijd weet te ontroeren, zelfs na al 3 keer gezien te hebben. Goeie acteerprestaties van Duncan Jones en Hanks, en Rockwell, het karakter John Coffey is er een die je niet in veel andere films tegen komt. Daarnaast is het mooi gefilmd, en zit er mooie, soms opzwepende muziek achter. Het mooiste aan The Green Mile vond ik het verhaal, het neemt de tijd maar heeft toch een aangenaam tempo, neemt de wendingen die je graag wilt zien, en bouwt zo op naar een einde die je niet snel meer vergeet!

Mooie klassieker met een prachtig verhaal en goede acteerprestaties, een van m'n favorieten, 4,5!

avatar van stefan dias
3,0
geplaatst:
Magisch realisme: de magie is matig en realisme is totaal afwezig.

Ik had niet zoveel voorkennis dus ik ging ervan uit dat dit over een menselijke gevangenisbewaker die een menselijk contact zou opbouwen met een ter dood veroordeelde moordenaar die tot een soort catharsis kwam… nou… dat was het dus niet.

Aanvankelijk was het zeker verfrissend dat de bewakers geen stelletje hufters waren en het niet over zo'n typische gevangenispic ging (niet mijn favoriete genre), maar het was dus geen typische gevangenispic. Meer nog: ik mag toch hopen dat die executies echt niet in een gammele, lekkende schuur doorgingen. Maar dat maakte de sfeer draaglijk en ik geef toe dat de film ondanks de lange duur vlot vooruit ging.

Maar heel het verhaal over deze lichtjes achterlijke incarnatie van Jezus Christus, of toch zeker niet begenadigd met diens communicatievaardigheden, inclusief mirakelverrichtingen (hoewel het bij de meisjes niet lukte… misschien was het maar een Jezus light)… was volledig van de pot gerukt. Het wil ergens religieus, wellicht christelijk zijn, maar dat lukt niet helemaal, want zoals hier ergens terecht aangehaald, doet Coffey weinig meer dan zieken en doden helen, maar evengoed 'slechteriken straffen'.

En wat dat laatste betreft, maakt Darabont (of is het King?) het wel heel bont. Zo zijn er alleen goeden en slechten. Die 'slechten' zijn zó overdreven dat je het echt niet serieus kan nemen. Wild Bill en dat ettertje van een bewaker zijn geen karikaturen maar karikaturen ván krikaturen.

Subtiel is de film niet, wel leuk om te zien en goed verteld, dat geef ik goed, met aangename karakters… maar het verhaal, daar kan ik niet veel mee… Tom Hanks houdt heel veel recht. Ik heb geen probleem met 'onrealistisch' zolang het maar 'waarachtig' is. (zie Incendies) Dit is me iets te mierzoet… en vaag.

avatar van Hangtieniedanstaatie
3,5
geplaatst:
Eigenlijk een steengoede film. Echter, het werd mij iets te onrealistisch met de healings en zijn 'magie' voor een perfecte dramafilm. Wat te veel fantasy naar mijn mening. 3.5*.

avatar van rep_robert
5,0
geplaatst:
Ik heb deze moderne klassieker voor de zoveelste keer bekeken en het is gewoon moeilijk om niet te vallen voor de charmes van deze pracht van een film. De film duurt met 3 uur en 9 minuten ontzettend lang, vooral omdat de film zich op enkele momenten na volledig in het cellenblok afspeelt.
Hoe krijgt Darabont het dan toch voor elkaar om de film van begin tot eind interessant te houden.
Het eerste is natuurlijk het plot. Het mysterie rondom John Coffey wordt langzamerhand uitgebouwd en de empathie die je voor hem, maar ook de andere bijrollen voelt, wordt beetje bij beetje sterker. Er gebeurt ook genoeg, zonder dat de film vol aanvoelt. Al zou een film als dit tegenwoordig toch eerder als serie uitgewerkt worden. De gebeurtenissen die voorbij komen voelen in het begin erg klein aan (zoals Mr. Jingles), maar worden steeds groter en wegen daarbij ook steeds zwaarder voor het verhaal. Er zit een natuurlijke verloop in en niks voelt geforceerd of overbodig aan. Er worden gevoelige thema's aangesneden en het belangrijkste is dat alles echt nut heeft voor de karakterontwikkeling. Alles is er zo op gespeeld dat het einde niets anders kan doen dan je ontroeren.

Het tweede dat natuurlijk speelt en wat ik eerder al een beetje benoemde, zijn de personages. Elk personage dient zijn nut. Het cellenblok zit gelukkig slechts vol met een paar boefjes, waardoor elk hun eigen karakter heeft en een bepaald aandeel in de film en het plot heeft. Met natuurlijk Michael Clarke Duncan in de absolute glanzende bijrol. Ook Sam Rockwell krijgt een kans om zich volledig uit te leven, maar het voelt nergens overbodig en vooral ook onnodig aan. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de wachters, onder leiding van Tom Hanks. Oké, Hanks is de meest prominente, maar toch krijgt iedereen zijn kans om te shinen. Doug Hutchison als Percy is misschien wat onderbelicht in het bejubel van de film, maar man o man. Zelden vind ik een klootzak zo goed neergezet. Zelfs zo goed dat je op sommige momenten haast met hem te doen krijgt, ondanks dat het een sadistische zak is.

En dat is eigenlijk wat the Green Mile doet. Het is een soort van modern sprookje in een cellenblok voor ten dood veroordeelden. Het zorgt voor een lach en een traan en een vleugje magie. De film is op sommige momenten erg zwaarmoedig en weemoedig, maar tegelijkertijd krijg je er een warm gevoel bij.
Ik kan werkelijkwaar niks bedenken wat ik anders aan de film had willen doen.
Er is een soort drieluik van jaren 90 films die tijdloos zijn en mij (en vele anderen) altijd weet op te beuren. Naast deze film zijn dat Forrest Gump en the Shawshank Redemption. Toevalligerwijs is er een overlap in acteurs en het bronmateriaal tussen deze drie films.

5,0*

Gast
geplaatst: vandaag om 17:21 uur

geplaatst: vandaag om 17:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.