menu

Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Alternatieve titels: The Good, the Bad and the Ugly | De Goede, de Slechte en de Gemene | The Man with No Name 3: The Good, the Bad and the Ugly | The Good, the Ugly, the Bad | De Goede, de Slechte en de Lelijke

mijn stem
4,24 (4464)
4464 stemmen

Italië / Spanje / West-Duitsland / Verenigde Staten
Western
161 minuten / 179 minuten (re-release)

geregisseerd door Sergio Leone
met Clint Eastwood, Lee van Cleef en Eli Wallach

Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog hebben de gunfighter Blondie (‘The Good’) en de gezochte Mexicaanse outlaw Tuco (‘The Ugly’) een deal gesloten: Blondie levert Tuco aan een sheriff uit, strijkt de hoge beloning op, redt hem dan op het nippertje van de strop en slaan vervolgens op de vlucht. Dit plan is diverse keren succesvol. Dan vernemen beiden van de stervende officier Bill Carson informatie over een gestolen geldkist met 200.000 dollar aan gouden munten. Onderweg maken Blondie en Tuco kennis met de meedogenloze premiejager Angel Eyes (‘The Bad’), die ook op zoek is naar de geldkist.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=1iILLTumve8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:

avatar van Onceuponanytime
4,0
Typische stijl van Sergio Leone, waarbij de karaktertrekken en de muziek van Ennio Morricone de hoogtepunten vormen. Vooral het plot maakt veel goed en houdt de film in je geheugen. Ongetwijfeld een klassieker der spaghetti westerns !

avatar van Movie Jim
4,5
Blijft een klassieker
heb ik zelf ook op DVD
hij duurt 155 minuten om precies te zijn.
Ik ben er erg tevreden over.
Het hoogtepunt
blijft natuurlijk de geweldige ontknoping!

avatar van Kondoro0614
5,0
“There are two kinds of people in the world my friend: those with guns and those who dig. You dig.”

Eindelijk dan toch deze western klassieker gezien, en ik kon natuurlijk niet achterblijven. Ik zit nog in een Red Dead Redemption 2 roes waardoor de film erg aantrekkelijk was, en ik heb echt genoten. Eigenlijk kwam hij weer naar boven na het concert van Metallica afgelopen Juni in de Johan Cruijff ArenA waar de band een stukje van deze film vertoonde voorafgaand hun begin van het concert, en ik heb echt genoten toen al. Want wat maakt deze film nou voor mij perfect: een leuk western verhaal, grappige acteurs, het ontiegelijk hoge gehalte charisma van Eastwood en de fantastische soundtracks.

Ik moest er soms wel een beetje door heen komen, omdat de film vaak erg rustig is en we meer genieten van omgevingen of lange dialogen. Dan heb ik soms de kans mijn focus voor zo’n film te verliezen en hoewel ik hem soms verloor kwam die ook weer super snel terug haha. Ik heb namelijk best genoten van Tuco, gespeeld door Eli Wallach vond ik echt schitterend spelen in de film en heb met enige regelmaat om de acties van deze man moeten lachen. Uiteraard ook Eastwood die een leuke rol neer zette en nogmaals: wat een charisma heeft die gozer! En natuurlijk de leuke rol van Lee van Cleef, erg leuke acteurs die het alle drie op hun eigen manier deden.

Sergio Leone staat natuurlijk erg hoog aangeschreven maar ik ben in het begin toch aangenaam verrast voor zijn werkje hier. Een prachtige western film die ik echt van begin tot eind met soms een dipje leuk heb gevolgd. Het verhaal was toch best makkelijk maar wel heel vermakelijk. We volgen drie mannen die alle drie op zoek zijn naar tweehonderdduizend dollar die ligt verstopt. Ze vormen soms een team maar ook zijn ze alle drie niet te vertrouwen, prachtige scenes levert dit op met leuke dialogen.

Nogmaals, erg vermaakt maar om de film helemaal uit te gaan spitten lijkt me vrij onlogisch. Er is al zoveel hier te vinden over de film dat mijn woordje nog weinig inbreng heeft haha.

“I told you once, friend, if I ever get you down, you're going to need a lot of help to get back up again!”

Qua muziek was het prima zoals ik al aangaf. Ennio Morricone heeft prachtige stukken gecomponeerd met onder andere het mooie nummer ‘The Ecstasy of Gold’ die ze dus ook voorafgaande het concert van ‘Metallica’ hadden gedraaid. Ik ben daar wel fan van, en was dat al voordat ik de film had gezien, prachtig stukje muziek.

Zoals ik dus al zei, erg vermakelijke film waar ik van heb genoten. En we gaan rustig door, want ik wil sowieso nog één film van de beste man zien voordat mijn vakantie ten einde loopt (duurt dan nog wel 2 weken haha).

5.0*

avatar van Majestics
Ik vind Once Upon A Time In The West toch iets beter.

avatar van JoeCabot
3,5
Altijd handig, een film met een titel die zelf de aanzet geeft voor een review…

The Good.
Ruim 50 jaar na de release blijft het verhaal - hoe flinterdun ook - erg onderhoudend. Leone weet het ook indrukwekkend in beeld te brengen. Voeg daarbij drie sterke hoofdrollen, een hoop coole oneliners en een iconische soundtrack, en je hebt een spaghettiwestern die even tijdloos is als - tja - spaghetti zelf.

The Bad.
Een speelduur van drie uur - ik heb de lange versie gezien - bleek uiteindelijk iets te veel van het goede. Want naast een hele rist legendarische scènes bevat de film helaas ook enkele saaie intermezzo’s. En nadat Eastwood voor de 500ste keer een sigaartje opstak, was het coole er ook wel vanaf.

En nog iets. Wie een beetje logisch kan redeneren - en misschien is dit niet de bedoeling bij een film als deze - kon al op voorhand weten dat Eastwood altijd als winnaar uit de strijd zou komen, gezien hij het laatste stukje van de puzzel in handen heeft en dus niet op voorhand gemold kan worden. Echt doordacht kun je dat natuurlijk niet noemen.

Ook opvallend: de film heeft meer dan eens een deus ex machina nodig om het verhaal (en de personages) levendig te houden. Beetje makkelijk.

The Ugly.
Het zal wel met smaak te maken hebben, maar close-ups van bezwete stoppelbaarden zijn niet echt mijn ding, zeker niet drie uur aan een stuk. Ook van de oververzadigde Technicolor-kleuren ben ik niet zo’n fan, al wordt dit wel deels gecompenseerd met een sterke cameravoering. Leone schildert zelden vlakke tableaus, zijn shots bruisen van bezieling en mysterie waardoor het op visueel vlakt toch nog boeiend blijft.

Korte samenvatting: wie bereid is om deze film met een korreltje zout te nemen, krijgt een erg genietbare spaghettiwestern voorgeschoteld. 3,5*

avatar van Vidi well
5,0
JoeCabot schreef:

En nog iets. Wie een beetje logisch kan redeneren - en misschien is dit niet de bedoeling bij een film als deze - kon al op voorhand weten dat Eastwood altijd als winnaar uit de strijd zou komen, gezien hij het laatste stukje van de puzzel in handen heeft en dus niet op voorhand gemold kan worden. Echt doordacht kun je dat natuurlijk niet noemen.

Ook opvallend: de film heeft meer dan eens een deus ex machina nodig om het verhaal (en de personages) levendig te houden. Beetje makkelijk.


Eastwood heeft slechts de helft van de puzzel in handen volgens mij. Zonder de naam van het kerkhof kan hij niets. Tuco had telkens de andere helft, en van beide mannen kun je je afvragen of ze elkaar op hun woorden geloven. Tuco denkt dat hij Blondies stukje heeft (de naam) maar pas na de shoot-out ontdekken we dat Blondie gelogen heeft. Daarnaast riskeert hij Tuco’s leven, die hij ongewapend het duel instuurt. Gelukkig voor Tuco schiet Blondie Angel Eyes eerst neer. Blondie had ook zelf neergeschoten kunnen worden natuurlijk, omdat de anderen dachten dat de naam onder de steen geschreven stond, dan was de schat nooit gevonden. Maar dat weet je allemaal pas achteraf.

Wat bedoel je precies met deus ex machina en in welke scenes zie je dit?

avatar van JoeCabot
3,5
Vidi well schreef:
(quote)


Eastwood heeft slechts de helft van de puzzel in handen volgens mij. Zonder de naam van het kerkhof kan hij niets. Tuco had telkens de andere helft, en van beide mannen kun je je afvragen of ze elkaar op hun woorden geloven. Tuco denkt dat hij Blondies stukje heeft (de naam) maar pas na de shoot-out ontdekken we dat Blondie gelogen heeft. Daarnaast riskeert hij Tuco’s leven, die hij ongewapend het duel instuurt. Gelukkig voor Tuco schiet Blondie Angel Eyes eerst neer. Blondie had ook zelf neergeschoten kunnen worden natuurlijk, omdat de anderen dachten dat de naam onder de steen geschreven stond, dan was de schat nooit gevonden. Maar dat weet je allemaal pas achteraf.

Wat bedoel je precies met deus ex machina en in welke scenes zie je dit?

Ik vermoed dat je de film al meer dan eens gezien hebt.
Ondertussen ben ik al weer een aantal zaken vergeten (heb de film enkele weken geleden bekeken). Het was gewoon een gevoel dat ik had: als Eastwood op het kerkhof komt en hij herkent ook effectief de naam op het graf, kan hij zijn conculega's in feite makkelijk on the spot afknallen (wat natuurlijk niet gebeurde, want dat zou wat saai zijn). Uiteindelijk kon hij dankzij dat cruciale stukje informatie volop dollen met Bad en Ugly. Dat hij aan het langste eind zou trekken, voelde je toch iets te makkelijk aankomen. Maar nogmaals: dat is hoe ik de film beleefd heb.

Een paar voorbeelden van een deus ex machina (in de zin van een plotse, weinig waarschijnlijke plotwending):
- Een kanonskogel door de muur waardoor Eastwood op het nippertje aan de galg ontsnapt
- Een koets die in het midden van de woestijn redding komt brengen (opnieuw op het nippertje)


Er zullen er nog wel een paar geweest zijn. Niet dat ik het zo erg vond, ik heb me prima geamuseerd. Maar ik verwacht dat soort taferelen eerder in een popcornfilm met Bruce Willis.

avatar van Vidi well
5,0
JoeCabot schreef:

Ik vermoed dat je de film al meer dan eens gezien hebt.
Ondertussen ben ik al weer een aantal zaken vergeten (heb de film enkele weken geleden bekeken). Het was gewoon een gevoel dat ik had: als Eastwood op het kerkhof komt en hij herkent ook effectief de naam op het graf, kan hij zijn conculega's in feite makkelijk on the spot afknallen (wat natuurlijk niet gebeurde, want dat zou wat saai zijn). Uiteindelijk kon hij dankzij dat cruciale stukje informatie volop dollen met Bad en Ugly. Dat hij aan het langste eind zou trekken, voelde je toch iets te makkelijk aankomen. Maar nogmaals: dat is hoe ik de film beleefd heb.

Een paar voorbeelden van een deus ex machina (in de zin van een plotse, weinig waarschijnlijke plotwending):
- Een kanonskogel door de muur waardoor Eastwood op het nippertje aan de galg ontsnapt
- Een koets die in het midden van de woestijn redding komt brengen (opnieuw op het nippertje)


Er zullen er nog wel een paar geweest zijn. Niet dat ik het zo erg vond, ik heb me prima geamuseerd. Maar ik verwacht dat soort taferelen eerder in een popcornfilm met Bruce Willis.


Al heel vaak gezien inderdaad, all time favoriet

Tja, dat Eastwood uiteindelijk het duel wint komt niet echt als een verassing. Maar voor mij maakt dat niet uit. In de hele Dollars-trilogie speelt hij de coole revolverheld die weliswaar flink wat te verduren krijgt, maar altijd zijn tegenstanders een stapje voor is. Dat is wat zijn personage zo leuk maakt; hij is slim, stoer, trekt aan het langste eind en is daarmee de held die we allemaal wel eens willen zijn. Hij dolt uiteindelijk door het duel aan te gaan: Tuco hoeft hij niets van te vrezen, want diens pistool is leeg, en the Bad wil hij gewoon graag tot het uiterste drijven voor hem koelbloedig af te schieten.
Dat is inderdaad niet heel realistisch en flink over de top (je Bruce Willis referentie past prima in dit straatje), maar zo zijn deze westerns ook bedoeld, dit is camp, kitsch, cult... geef het maar een naam. Maar dan wel van het allerbeste soort.

En wat betreft de Deus ex machina heb je wel een punt, hoewel ik het niet storend vind. De kanonskogel wordt echter duidelijk aangekondigd (leger dat wegtrekt, kanonschoten in de achtergrond, Blondie noemt het zelfs in zijn gesprek met Tuco). Toevallig dat uitgerekend het hotel geraakt wordt is het zeker, maar desalniettemin kwam dit niet helemaal onverwacht.

Die koets komt inderdaad net op het juiste moment ja geen excuus hiervoor.

Persoonlijk denk ik dat je de film te serieus neemt als je hem beoordeelt op deze ‘fouten’. Deze film is een avonturenverhaal waarin de rollen van good, bad en ugly (zowel van de personages als van de Noordelijke vs de zuidelijke staten) minder voor de hand liggen dan in eerste instantie lijkt. En elke gebeurtenis in deze film staat in het teken van het voortstuwen van dit verhaal en deze thematiek.

2,0
Buiten de geweldige Ennio Morricone om, vind ik de film niet heel speciaal.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:10 uur

geplaatst: vandaag om 12:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.