Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

ik hou opzich niet zo van westerns maar hij stond hoog in de imdb top 250 (kijk ik vaak naar als ik een film ga kijken) en ik dacht het is een klasieker dus ik ga hem maar eens kijken. Ik vond hem niet slecht maar ook geen echte klasieker wel aardig maar wel een leuke quote

3,4*

Leuke film, wel een beetje amateuristisch soms. Had hem vroeger al eens een keer gezien maar veel wist ik er niet meer van. Het begin van de film is me iets te traag maar daarna loopt het allemaal wel lekker. Vooral de eindscene is erg goed. Ook leuk dat de burgeroorlog erbij gehaald wordt.

Ruime 3,5*

En dan kan je wel weer zeggen, daar is Onderhond weer als enige, die een beetje negatief komt doen. Sorry, maar ik kan er ook niet aan doen dat de laagstemmers te laf zijn om hun mening te posten.

Laat het duidelijk zijn, ik hou niet van Westerns. Blame AHWA, hij kwam met deze film aanzetten, als één van de opties die m'n gedachten zouden kunnen veranderen.

Wat ik te zien kreeg was niet meer dan een bevestiging van wat ik al wist. Ik vind cowboys niet cool, ik vind ze niet stoer. Des te erger wordt het dan als ze 3 uur lang wel hun uiterste best lopen doen. The Ugly is niet meer dan een kartonnen 'ik lul me overal in en uit' personage, The Good is eigenlijk te dom om los rond te lopen, The Bad het enige personage met ietwat charisma. Vreemd dat hij het minst gebruikt wordt in de film.

Het verhaal is een basic van A naar B find the treasure gedoe. Wat hier geweldig of zelfs geniaal aan zou kunnen zijn ontgaat mij volledig. Wat ik wel zie is erg veel toevalligheden en voorspelbaar gedrag. Elk half uur wordt er wel iemand gevangen genomen, waarna hij 25 minuten later weer ontsnapt. En dat x5 of zo, tot ze aan hun bestemming komen in ieder geval. Wie bedenkt het!

Vond het verder visueel alles behalve boeiend. De setting, de tijdsgeest, de kleuren, ze spreken me niet aan. De close-ups zijn aardig, ook niet meer dan dat. De muziek was ook degelijk, maar daar blijft het verder ook bij. Nergens gegrepen of meerwaarde gevoeld.

Als klap op de vuurpijl wint dan nog de verkeerde. Niet dat het veel uitgemaakt had, maar er was maar één overwinnaar mogelijk, en dat wat The Bad. Ook hier gaat de film de mist in.

Ik vind dit alles behalve sfeervol, mooi, leuk en boeiend. Erg saai, lang uitgesponnen en erg langdradige Western. De 0.5* die daaruit voortvloeien zijn dan voor mij ook erg logisch. Sorry AHWA

Westerns zijn nog steeds niet de meest aantrekkelijke films voor me, maar ik zie zo langzamerhand meer en meer westerns die ik goed vind.

Tweede Leone western die ik zie en ik kies toch C'era una Volta il West boven deze. Die film is een universeler verhaal, is emotioneler, grootser. En heeft een mooiere (trieste) sfeer. Ook zitten daar meer mooie zwijgzame scenes in waarin Leone echt erg goed is. Die film vond ik vooral veel intrigerender.

Dit is de film met meer actie, meer (niet altijd geslaagde) humor, een verhaal dat wat makkelijker van A naar B gaat (met soms wat te veel toevalligheden). Het laatste uur vond ik het sterkst. Met de scene waarin The Ugly haast wanhopig naar het juiste graf zoekt als mooiste. Ook de spanningsopbouw naar de shootout is erg sterk. Goede koppen ook bij de drie hoofdrollen, terecht vaak in beeld genomen. Morricone snapt verschil tussen de twee films en schrijft dus ook duidelijk andere muziek.

Leone is geen optimist. Iedereen in deze film handelt uit egoisme. Door de oorlog wordt dat extra zichtbaar. Een scene waarin dat duidelijk zit is wanneer The Good een stervende man zijn jas en een paar trekjes van zijn sigaar geeft. Als de man sterft neemt hij zijn jas weer mee. Hij heeft 'm nog nodig.

Ik begrijp wat hier zo goed aan gevonden wordt en vond het een lekkere film. Maar een echte favoriet van me is het niet.

Ruim 3.5*

Die ronddraaiende camera met de muziek... alleen al daarom 4,5* waard. Groots en meeslepend, dare I say it: 'zo maken ze ze niet meer'.

Ik heb nog niet veel westerns gezien (nu 5 om precies te zijn) maar ik betwijfel of er ooit nog één beter zal zijn dan deze. "Once Upon a time in the west" (onterecht hoger gewaardeerd hier), "Unforgiven" en "For a Few Dollars More" kunnen gewoon niet tippen aan deze klassieker.


Het script van Age Scarpelli, Luciano Vincenzoni en Sergio Leone zit werkelijk zo perfect in elkaar dat bij elke plotwending je mond weer open valt van verbazing, zonder dat het ook maar ongeloofwaardig wordt. De dialogen, ook al wordt er de eerste 10 minuten niets gezegd, zijn stoer en bevatten een aantal coole one-liners (You see, in this world there's two kinds of people, my friend: Those with loaded guns and those who dig. You dig. ). Toch waarom deze western de bovenstaanden gemakkelijk overtreft is toch vooral te danken aan de locatie's, de schitterende soundtrack van Ennio-wanneer die Oscar?- Morricone, regisseur/schrijver Leone en de oersterke cast.

De locaties gaven me al snel zo'n "Lawrence of Arabia" gevoel. Prachtige plaatjes van open wijde vlakten met natuurlijk de begraafplaats als hoogtepunt. Ja zelfs de soundtrack van Morricone is weliswaar nog prachtiger die van "Lawrence Of Arabia". Leone weet elk stukje actie zo perfect mogelijk te filmen. Elk shot is gewoon hoe je het wilt. Het past allemaal perfect.

Eastwood, een pak beter dan Charles Bronson in "Once upon...", zit geweldig in z'n rol. Eli Wallach en Lee Van Cleef hijsen de film al snel naar 4.5*

Maar wat de film toch naar die 5* doet stijgen is de scene, de scene waar zo veel over gezegd wordt, de scene die zelfs in de trailer al zo enorm spannend was, de scene die terecht de beste ooit mag genoemd worden: De Showdown! Al vanaf het kanonschot op Tuco/ The Ugly begint het kippenvelmoment al. Tuco landt tegen een grafsteen en beseft dat hij op de begraafplaats is. Beeld zoomt uit en we krijgen zicht over het prachtige reusachtige kerkhof met een cirkel in het midden. Tuco begint rij voor rij af te gaan, de camera speurt in sneltempo de graven af, de muziek van Morricone wordt aangeheven, camera draait nog sneller, de waanzin op het gezicht van Tuco Stop! Ash Canton! Tuco stopt. Tuco begint te graven maar, Leone brengt dit meesterlijk in beeld, de schaduw van Blondie/The Good valt op het graf. Tuco wordt gedwongen te graven met een schop maar, Leone brengt dit ook weer meesterlijk in beeld, weer zet een schop zich voor de camera. De kaarten worden weer geschud. Zoals ik al zei zag de scene er in de trailer er al zo spannend uit. Als je dan nog eens weet waar het allemaal om draait (de naam) is het nagelbijtend afwachten naar de afloop. Blondie blijft cool en rustig en zou nog het liefst willen sterven met zo'n sigaar in z'n mond. Daar is die schitterende soundtrack weer. De drie hoofden eens afgaan. Eerst traag, dan de camera ietsje sneller en dichter bij het gezicht, weer wat sneller, de muziek volgt het tempo, weer dichter, weer sneller, alleen de ogen nog die alsmaar sneller van links naar rechts gaan, de muziek nog sneller, nog luider, BANG! 5* The Bad rolt z'n graf in. Weer word nog maar eens de klasse bewezen van dat script. De boetedoening van Tuco voor zijn verraad aan Blondie zorgt alleen nog maar voor meer kippenvel. The Good rijdt weg met de helft van het geld terwijl Tuco kan kiezen: arm leven of sterven met zakken goud rondom zich. Terecht de beste scene ooit

Hey, Blond! You know what you are? Just the greatest son-of-a-b-!

5*

Il Buono, IL Brutto, Il Cattivo is weer een heerlijke spaghettiwestern van Leone die met deze film weer een andere definitie aan het woord 'wastern' heeft gegeven.
De drie hoofdrolspelers waren ontzettend cool, zeker Lee van Cleef en Eli Wallach. Eastwood was iets minder overtuigend : zijn stoere blik werd iets te vaak in beeld gebracht. Vond hem ook beter acteren in Per Qualche Dollaro in Piu. Ze vormen toch een perfect trio.
De meeste scenes ademen ook een fantastische warme sfeer uit ! De close-ups van de ruige en bezwete gezichten van de cowboys, het kleurgebruik, veel geel-bruin, de stille scenes, waar Leone zeker in uitblinkt en de muziek zorgen ervoor dat elke scene wel iets boeiends heeft.
Vooral The Ecstacy of Gold en The Trio zijn nummers waar ik kippenvel van krijg, zo mooi zijn ze. Geven zoveel meerwaarde aan de scenes !
Vanaf het moment dat Tuco tegen dat graf valt is het (nogmaals) genieten van die heerlijke scene, wel beter dan die van C'era una Volta il West.
Iedereen kan zeggen wat ie wil maar overeenkomsten met de bovengenoemd film kan ik wel vinden. Vooral de opbouw van de scenes en het verhaal hebben veel gelijkenissen : beginnen allebei met een stille scene, de hulpjes van de slechterik worden eerst allemaal vermoord
en dan uiteindelijk de echte confrontatie.
Maar de reden waarom ik geen 5 geef is het verhaal.
Het script is simpel en naief, zakt in het midden een stuk in en lijkt wel door een kind geschreven te zijn, zo met het gedacht van :" we gaan het niet te moeilijk en doordacht maken want daar verspillen alleen maar grote mensen hun tijd aan. " Dat noem ik nu niet direct aan minpunt want het is wel leuk en schattig maar het kon natuurlijk beter want ik denk niet dat ze met die bedoeling een verhaal wilden maken
Na de tweede kijkbeurt gaat het gelukkig wel sneller en lijkt het (te) veel oponthoud naar de schat wel vlotter te gaan. Nadeel is dan wel dat er dan maar weinig spanning overblijft maar dat vind ik niet zo erg. Humor ws wel degelijk maar niet super.
Toch blijft dit een film die zeker 4.5 sterren verdient en die ik keer op keer zou willen terugzien al is het meer om het einde te mogen aanschouwen

Opnieuw een superfilm van Leone. Weer met veel sfeer en goede acteerprestaties. Clint Eastwood kon er weer iets leuks van maken en Eli Wallach ook als de Ugly, vooral hoe hij kan vloeken en schelden.

Er zat dit keer ook erg veel in. Als je midden in de film zit, vergeet je bijna wat er allemaal in het begin gebeurde. Deze film bevat trouwens ook een mixje van Western en de Amerikaanse burger oorlog. Deed af en toe ook een beetje denken aan The Patriot.

Het leukste is natuurlijk dat Tuco vrede gaat sluiten met The Good om zo het geld te kunnen vinden. En natuurlijk dat The Good, The Bad and The Ugly elkaar ondmoeten. Volgens mij konden ze ook beter de Ugly de Bad noemen en de Bad de Ugly.

5*****

Afgelopen week de andere twee dollar films gekeken, vanavond deze. Deze steekt er echt met kop en schouders boven uit. The Good acteert evengoed als in de andere twee met de bekende eigenschappen. The Bad die in A Few Dollars More verscheen, was ook weer erg goed. The Ugly Tuco vondt ik in deze film echter toch de grootste acteur. Prachtig om te zien hoe hij alles voor het geld doen wil, maar soms net iets te dom (hebberig) is. De eindscene is een van de vele hoogtepunten in deze film. De spanning wordt lang opgebouwd, met veel close-ups van de ogen , de revolvers en de handen en dan ineens schieten...

5*

ik heb hier gewoon geen woorden voor zo goed.

mooie muziek prachtig acteerwerk en een super verhaal.

5 sterren

Geweldige western met een goed verhaal, geweldig acteerwerk (ik kan echt van Eastwood genieten in deze film), dialogen zijn meesterlijk en de shoot-out op het eind. Top gewoon.

Ik geef 'm dan ook 5 sterren.

Heerlijke spaghetti film met een schitterend verhaal. The Good (Clint Eastwood), The Bad (Lee van Cleef) en The Ugly (Eli Wallach) acteren schitterend in deze film (vooral de laatst genoemde).

De film zit verdomd goed in elkaar en is ook nog eens spannend. De film zit zowel van het begin tot het eind (duurt maar liefst 3 uur) perfect in elkaar. Het einde is schitterend.

De beelden in deze film zijn schitterend (prachtig camerawerk) en de muziek is prachtig (past uitstekend bij deze film).

Persoonlijk vind ik dit de beste western film samen met "Once upon a Time in the West".

Weer een schitterende western van Sergio Leone. Behoort zeker tot één van de beste western die ik heb gezien. Het verhaal is zeer boeiend en zeer verassend. De film brengt gevechten en achtergronden zeer goed in beeld en wordt ondersteund door de geweldige muziek van de enige echte Ennio Morricone. Een absolute aanrader voor zowel de western liefhebber als de niet western liefhebber. Voor mij echt een onvergetelijke film die terecht de titel 'klassieker' mag dragen! 4,5*

Ik heb deze film vorig jaar pas voor het eerst gezien, en schaam me er een beetje voor dat ik deze magnifieke film niet eerder ben gaan zien.

Leone levert met deze film de beste spaghetti western af die ooit gemaakt is.Persoonlijk vind ik hem nog net iets beter dan C'era una Volta il West(wat ik natuurlijk ook een topfilm vind).Hij heeft echt weer veel visuele flair in deze film gestopt zoals we alleen van hem kennen, ik heb het natuurlijk over de grote wideshots en de extreme close ups wat echt een trademark van hem is geworden.

Eastwood speelt zijn rol als The man with no name weer met verve maar ik vond toch echt Eli Wallach in de rol van Tuco er met kop en schouders boven uit steken vooral in de scene door de woestijnwaar hij Blondie laat uitdrogen om wraak te nemen om wat hem eerder was geflikt en Lee van Cleef speel ook ontzettend sterk.

En ja ik moet toch ook nog even over Ennio Morricone beginnen want zonder zijn muziek was de film toch echt niet geworden zoals hij nu is.Vooral The Ecstasy of Gold en The Trio vond ik echt prachtig.
Zoek je DE spaghetti western dan heb je die met film gevonden.

5*

Sinds kort weer eens mijn nummer1. Waarom dit zo'n indrukwekkende film is heb ik echter altijd moeilijk te beschrijven gevonden.

Het klinkt misschien wat raar in de oren, maar ik heb dit altijd een ietwat rommelige film gevonden. De gebeurtenissen volgen elkaar op een vreemde manier op waardoor je elke scène weer eigenlijk voor verassingen staat. Rommelig klinkt wat negatief, maar juist door dat verassings element vind ik het zo'n mooie eigenschap geworden bij dit kunstwerk. De film is een ruwe, ongepolijste diamant vol met humor actie en spanning elkaar in rap tempo opvolgend ondanks de film zijn traagheid en lengte. Wellicht zeg ik wel iets compleet vreemds en was dit juist een heel 'nette' en logisch geplande film in Leone's ogen, wie zal het zeggen.

Maar laat het vooral duidelijk zijn dat de grootmeester weer op zijn best is met deze film, net zoals de mensen om hem heen. Dan heb ik het over Clint, mijn favoriete acteur, over Morricone, mijn favoriete componist, maar ook wel degelijk over Wallach en Van Cleef. De scènes, shots in combinatie met de muziek of ijzingwekkende stiltes zijn vaak weer adembenemd, elke keer weer, met als grootste hoogtepunt natuurlijk dé climax der climaxen in de filmwereld.

Westerns horen tot m'n favoriete genre. Al heb ik het wel iets minder met de John Wayne films. Een klein beetje originaliteit mag wel. En daar zijn er genoeg van: Unforgiven, The Outlaw Josey Wales, Pat Garrett & Billy The Kid, High Noon, Magnificent Seven, Open range en uiteraard de spaghettiwesterns. Films die een aparte sfeer hebben en vooral tot hun recht komen met mooi camerashots, coole cowboys en spannende muziek. Uiteraard is dat een quasi samenvattende formule die je met liggen of niet. En veel meer zit er in het genre ook niet.

Sterke spaghettiwesterns zijn wel C'era una volta il west en deze Il buono, il brutto, il cattivo. Je weet weinig over de personages. Op het eerste zicht zijn het zelfs karikaturen. Een goeie, lelijke domme en een lepe slechte. De film geeft wel een mooi sfeerbeeld van de personages mee, zonder hun hele geschiedenis uit de doeken te doen. Anderzijds zal ook blijken dat de drie hoofdpersonages meer gemeen hebben dan aanvankelijk gedacht.

The Ugly, Eli Wallach, is prachtig gespeeld. Een waanzinnige blik met een quasi domme look. Maar als het er op neer komt is hij gewiekster dan verwacht. The good, Eastwood, is de zwijgzame blonde cowboy zonder naam. Lijkt de goeie kerel die je zal redden in nood, maar uiteindelijk denkt hij enkel aan zichzelf. Een pore lonesome cowboys, maar dan met iets minder Lucky Luke gehalte. Sterkste figuur dat meer aan bod mocht komen is The Bad, Lee Van Cleef. Een figuur die duidelijk voor het slechte pad gekozen heeft. Al merk je wel dat hij toch ook menselijk trekken heeft. Een ietwat oudere man dan de 2 andere figuren die blijkbaar de nodige ervaring heeft.

Wat deze film echt goed maakt is moeilijk uit te leggen eigenlijk. Het is het enerzijds een filmformule die meerdere keren gebruikt is (zie de andere Leonefilms) met het gebruik van de naamloze cowboy, de visuele shots en prachtige beelden en de spaghettimuziek om de sfeer op te bouwen. In deze film komt dat het beste uit, al begrijp ik wel dat veel mensen hier niets aan vinden. Het is volgens mij een specifiek genre, waar je voor moet zijn. Mij trekt het in elk geval aan en maakt deze film tot een ware klassieker. 5*

Westerns, cowboys weinig boeiends aan. Once Upon a Time in The West bevestigde dat alleen maar voor mij. Maar der Il Buono, il brutto, il Cattivo is van een iets andere makelij.

Om te beginnen vind ik dit al veel beter geacteerd dan Once Upon a Time in The West. Waar in Once Upon a Time in The West enkel Henry Fonda iets weet te presteren heb je hier 3 goed geacteerde en leuke personage met Eastwood voorop, geweldig rol.

Geen irritante super close-ups bij de vleet maar mooie close-ups met af en toe daarbij nog eens een goede long-shot. Ook de decors vond ik veel beter, allemaal niet zo kaal dan in Once Upon a Time in The West. Toch bleef het voor mij allemaal net ietsje te rauw.

Leuke theme heeft deze film ook, enkel jammer dat het weer moet uitgemolken worden tot op de laatste druppel, na het 3x te horen heb je het ook wel weer gehad.

Wat dan weer het grote probleem is en bijna al een handelsmerk van Leone mag genoemd worden imo: Saai, Langdradig, Simpel verhaal dat veel te lang is uitgerekt. Ook deze film ontspant er niet aan. Waarom eens niet wat knippen in deze film zodat hij een dik half uur korter duurt? Het zou de kwaliteit enkel ten goede gekomen zijn, maar nee meneer Leone houdt blijkbaar van langdradigheid zie ik Once Upon a Time in The West en In America.

Ik ga het bij 3 sterren, meer verdient hij niet maar minder ook. Want z'n films in de top 10 staan te zoeken zal voor mij altijd een raadsel blijven.

***

Onlangs nog (voor het eerst) kunnen bewonderen op het grote scherm, de film komt daar toch het best tot zijn recht.

En wat blijf dit toch (na de zoveelste herziening) nog onverwisselbaar een meesterwerk van de bovenste plank. Perfectie ten top. Pra-ch-tig muziek, verhaal en dito dialogen. Sfeer van de aller allér bovenste plank, wonderlijke locaties en behoorlijk magnifieke personages. De ene na andere briljante scène vliegen je om de oren. En uiteraad la grande final om U tegen te zeggen!

Cinema met een héle grote hoofdletter.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik zojuist een waar meesterwerk heb aanschouwd. Ik had niet verwacht dat ik zo van deze film zou genieten, mede doordat ik Westerns langs heb geschuwd. Maar met deze film heb ik de deur voor (spaghetti)westerns open gezet voor mezelf. Ik betwijfel wel of er nog één is die ik zo goed zal vinden. Maar dit was in ieder geval een groot succes. Het verhaal is briljant, het klinkt misschien simpel maar het is heel goed doordacht en loopt gewoon erg lekker. En ondanks de lange speelduur blijft het onwijs boeiend. Hij is zijn hoge plaats in de top 250 dan ook wel waard. Wellicht dat hij bij de 2e keer wel in mijn top 10 komt. Het trio is erg leuk om naar te kijken, toch is het wel wat jammer dat The Bad (Van Cleef) relatief weinig in het verhaal zit. Maar de overige twee waren in ieder geval op hun top.

Qua beelden en camera werk is deze film ook al een meesterwerk, de wisseling van brede shots en close shots van gezichten is erg leuk. Bijvoorbeeld op het eind als de drie tegen over elkaar komen te staan. Echt briljant in beeld gebracht Ook de muziek is echt fantastisch, een heel bekend deuntje ondertussen natuurlijk, maar ik denk dat dit wel één van de beste scores ooit is.

De cast is ook briljant. Clint Eastwood is natuurlijk altijd wel een held geweest. Maar dit is voor het eerst dat ik hem als 'jongere' gast zie, en dat doet hij voortreffelijk. Maar ook Wallach is heel erg goed. En eigenlijk vond ik Van Cleef het tofst, ontzettend 'coole' gast dus is het zeer jammer dat hij er minder in zat.

Ben erg benieuwd naar de overige Eastwood westerns en Leone films.

5*

Paar dagen terug Once upon a Time in the West gezien en gister was het tijd om deze klassieker eindelijk is helemaal te zien. Qua sfeer is hij minder dan Once upon a Time in the West maar qua verhaal is hij vermakelijker. Ik heb dan ook iets meer genoten van deze film. De 3 hoofdrolspelers zetten hun karakters goed weg. Er gebeurt vanalles en het is telkens genieten. De muziek is goed en de camerevoering is ook weer netjes gedaan. De eindscene is heel vet! 4,5* voor deze klassieker.

man man man, dit is gewoon een masterpiece, toch raar dat je de enige bent die 0.5 geeft niet , welke filme scoortbij u het hoogste als ik vragen mag?

Wat is er dan op de regie aan te merken? Of de hoofdrollen? Geef is een voorbeeld van wat er slecht was. [/quote]

oke als je het zo graag wilt weten,

acteurs, vind ik dat ze niet goed acteerden clint was een grote stok,

en de rest heel overdreven slecht.

en de regie. ik zie geen specialiteit, iedereen kan zo´n film maken

(je hoeft geen slimmerik te zijn) [/quote]

Geniale film die zeer goed in elkaar zit. Het verhaal is op het eerste zicht simpel, maar tegelijkertijd is het ook zeer veelzijdig en biedt het plaats voor veel spanning. Deze western verdient het status van klassieker door de prachtige regie van Leone, het ruige, maar goede, acteerspel van Eastwood, de meeslepende muziek, de mooie fotografie, de opgebouwde spanning en de actie. Een western die denk ik misschien nog net iets beter is dan "Once upon a time in the west". Niet iedereen houdt natuurlijk van westerns en voor diegene is deze film waarschijnlijk een zeer lange zit. Maar ik heb in ieder geval genoten van deze intense en krachtige film.

5*

Goede western maar soms net iets te traag om het tot een echte topper te maken.

Zeg er maar wel even bij dat ik de versie van 3 uur heb gezien. Het viel me op dat (vooral) het middenstuk te lang is en de plotontwikkelingen hier soms een beetje random aanvoelen. Het begin vond ik wel erg sterk - vooral de introductie van de personages- en ook het einde wist te overtuigen.

Vind hier vooral de sfeer erg sterk. De setting, decors, kleuren, close-ups en de erg goede score zorgen ervoor dat je makkelijk meegezogen wordt in de film. De personages waren best interessant, al vond ik the bad het coolst, jammer dat hij niet meer schermtijd kreeg.

Wordt toch maar eens tijd dat ik weer wat meer van Leone ga (her)zien. 4*

Van Sergio Leone besprak ik eerder al C'era una valta il West. Hier is de film waarmee hij echt bekend werd in Amerika. Il buono, il brutto, il cat... of The good, the bad and the ugly uit 1966 was een mijlpaal in de geschiedenis van westerns. Men kwam het filmgenre wat beu, omdat het veelvuldig te zien was in de cinema in die tijd en had nood aan een verandering. Sergio Leone dacht daar anders over. Hij veranderde niet van genre, hij veranderde het genre zelf en zo bracht hij westerns op een hoger niveau.

De film gaat over een zoektocht naar een schat met in de hoofdrol the good guy: Clint Eastwood, the bad guy en the ugly. Maar eigenlijk zijn ze allemaal niet erg aantrekkelijk en goed zijn ze al helemaal niet. Zoals in de rest van Sergio Leone's films wordt de muziek geregisseerd door Ennio Morricone en is alles tot op de perfectie in elkaar gestoken.

De film betekende zo'n revolutie voor het genre dat hij bekend werd over heel de wereld. Zelf vandaag nog staat hij op nummer 4 in de top 250 van IMDB. Het is dan ook terecht de belangrijkste film in zijn genre en zeker ook één van de beste, alhoewel ik er enkele kan bedenken die zeker als evenwaardig kunnen beschouwd worden!

Score: 9/10

Jakkes, wat was dit niet aan mij besteed!!

Ik vond het overall gewoon zeer saai en duf. Geen scenes die er echt uitspringen, een eindscene die mij absoluut niet greep, personages waar ik absoluut niet mee kon meeleven, stomme oneliners(geen enkele leuke gehoord), niet zo bijster goede acteerprestaties, saaie personages die absoluut niet cool oogden, en zéér lelijke shots en kleuren.

Kleine lichtpuntjes waren dan nog de muziek(hoewel die hier niet zo mooi is als Morricone kan doen) en de mooie landschappen, al werden die niet goed in beeld gebracht.

Nee, echt een regisseur en genre dat niet aan mij is besteed.

1*

Wonderschoon!

Ik heb weinig met westerns maar wat heb ik ongelooflijk genoten zeg! Ik kijk bijna nooit een western maar een tijdje terug heb ik Once upon a time in the West gekeken en die was best goed maar voor mij te traag en niet echt een klassieker. The Good, the Bad and the Ugly is dat zeker weten voor mij wel!

De hele aankleding en sfeer in de film is echt geweldig. Prachtige settings, prachtig camerawerk, geweldig acteerwerk en werkelijk een adembenemende soundtrack (al kende ik net als iedereen het bekende deuntje uiteraard).

Het grote verschil met Once upon...is dat de film meer vaart, meer activiteiten en leukere personages kent. De film is iets meer actiegerichter wat persoonlijk voor mij het kijkplezier ten goede is gekomen. Daarnaast zijn de 3 hoofdpersonages Good, Bad en Ugly alledrie subliem. Eastwood zet een geweldige rol neer maar eigenlijk was The Ugly mijn nummer 1. Heerlijke rol, heerlijk gespeeld!

Waar ik me af en toe bij Once upon...nog wel eens verveelde had ik dat hier bijna nooit. Elke gebeurtenis was bijna boeiend. Ook de momenten waar het rustig was en waar nauwelijks gesproken werd waren prachtig. Dan krijg je vooral prachtige close-ups en de heerlijke soundtrack erbij. Maar gelukkig gebeurde er genoeg in de film, zeker het laatste uur was echt genieten.

De muziek is echt enorm sfeerverhogend in de film. Ook de timing van de muziek is elke keer bijzonder goed en passend.

De dialogen zijn ook een grote kracht van de film. Enkele conversaties zijn echt geniaal. Zeker de momenten met The Good en the Ugly waren soms prachtig.

Ik wilde de film eigenlijk 4,5* geven totdat ik het wonderschone einde op het kerkhof kreeg te zien. Adembenemend! Daarom ga ik de film gewoon de volle 5* geven. Mooi dat mijn 1100ste stem op Moviemeter gegeven gaat worden aan deze beauty van een film.

5*

Zucht.

Ik heb zo net bijna drie uur naar een film gekeken, die eigenlijk samengevat zou kunnen worden in een half regeltje en makkelijk gehalveerd kan worden in z'n speeltijd. Boosdoener is het eindeloze uitrekken van scènes. Zo denk ik bijvoorbeeld aan het 'oogspel' - waar de personages elkaar dreigend aankijken. Dit is leuk voor even, maar geen vijf minuten. Zeker omdat het duidelijk bedoeld is als spanningopbouwend, maar eigenlijk het tegenovergestelde effect sorteerde.

Aanvankelijk dacht ik dat ik dit zo allemaal ervaarde omdat ik de film volledig uit zijn context aan het bekijken was. Ik heb dan ook nauwelijks andere westerns bekeken of films uit hetzelfde tijdperk, waardoor ik dus niet beschik over referentiemateriaal. Ik leef daarbij ook niet in de jaren zestig. Hoe dan ook, de film is eigenlijk best niet zo oud, maar voelt eigenlijk wel ontzettend gedateerd aan.

Schuldigen zijn zoals eerder al vermeld het trage monteerwerk en het nogal statische camerawerk. Het houterige acteerspel hielp ook al niet teveel, net als het steeds wederkerende stroperige muziekdeuntje. Het verhaaltje is bovendien veel te kortzichtig en biedt nauwelijks nieuwe wendingen aan. Waardoor je drie uur zit te wachten op een uitkomst die je vanaf de eerste minuutjes kon voorspellen. De grote finale oogde dan weer wel best indrukwekkend, maar werd ook veel te lang gerekt.

1,5*

Fantastische film. De beelden en de manier van filmen vielen meteen op het droeg op een positieve manier bij aan de sfeer van de film. De muziek maakt deze film helemaal af zoals bij alle Leone westerns. De acteer prestaties en vooral die van Eastwood zijn echt geweldig. De film word in zijn 3 uur nergens saai en heeft een mooi einde. Perfecte afsluiter van de trilogy.

Op jacht naar een schat gaan is nog nooit zo leuk geweest . Geweldige film, die van begin tot eind vermakelijk blijft. De beste western en tevens de beste film van Leone op C'era una volta il west na dan.

Mijn tweede Leone na Once upon a Time in America en die is me al bij al goed bevallen.

Prachtige sfeerbeelden, sterke rollen van Eastwood, Wallach en Van Cleef, geweldig plot (schitterende eindscène) en een uitmuntende soundtrack, kortom deze western is een pareltje.

Tuco (the ugly) is veruit het meest interessante personage, een opportunist pur sang die altijd uit is om een grote slag te slaan. Ondanks al z'n tegenslagen blijft hij volharden in de boosheid. Is ook absoluut geen lieverdje. Angeleyes (the bad) daarentegen komt minder aan bod en behalve dat het een geweldig grote rotzak is komen we weinig over hem te weten. Maar wat wordt die rotzak toch goed geacteerd door Van Cleef, met z'n staalharde blik. Een gewetenloze schurk voor wie het doel de middelen heiligt (de hardhandige ondervraging in het krijgsgevangenkamp). Blondie (the good) is het meest mysterieuze personage van de drie. Laat nooit het achterste van z'n tong zien, maar weet duivels goed waar hij mee bezig is (zie de eindscène).

Vond het verhaal soms net iets te langzaam gaan, maar goed, da's nu eenmaal Leone's stijl.

Zeer mooie film.