menu

The Godfather: Part II (1974)

Alternatieve titels: Mario Puzo's The Godfather: Part II | De Peetvader Deel II

mijn stem
4,28 (6683)
6683 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad / Drama
202 minuten

geregisseerd door Francis Ford Coppola
met Al Pacino, Robert De Niro en Robert Duvall

De film vertelt het verhaal van de jonge Vito Corleone die opgroeit op Sicilië, en zich in New York weet op te werken tot een machtige gangster. Ook vertelt de film het verhaal van zijn zoon Michael, die eind jaren '50 probeert de "family business" uit te breiden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=9O1Iy9od7-A

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Norman Mailer
shrink schreef:
Net als deel 1. Wat een magere film. Hij duurt veel te lang en het verhaal is erg mager. Ik heb veel betere maffia-films gezien. Nee, waarschijnlijk moet je een hoog cijfer geven om het gevoel te hebben om er zogenaamd bij te horen.

Waar bij, zo ongeveer?

Of vraag ik nu te veel?

avatar van des1
5,0
Waar deel 1 vanwege de eenheid van verhaal en de impact wellicht de betere film is, is met deel 2 gekozen om de vertelambitie een tandje hoger te zetten. We zien zowel een terugblik op Michael's vader (gespeeld door een graatmagere De Niro) als de voortzetting van deel 1 waarin Michael het voor het zeggen heeft in de Corleone familie. We kunnen met z'n allen eindeloos blijven delibereren over de kracht van de Godfather trilogie (o.a. dat dit in deel 2, eigenlijk zo vroeg al in zijn carriere, Al Pacino's beste rol is)... Een bijzondere vermelding voor de Jiddische mob baas Hyman Roth. Die taartscene... geweldig. Welke regisseur zou nog die aandacht eraan besteden, zeker als er zoveel in het verhaal nog afgewerkt moet worden? In wezen een erg deprimerende film over zelfdestructie op familieschaal.

avatar van JeroenFR08
5,0
shrink schreef:
Net als deel 1. Wat een magere film. Hij duurt veel te lang en het verhaal is erg mager. Ik heb veel betere maffia-films gezien. Nee, waarschijnlijk moet je een hoog cijfer geven om het gevoel te hebben om er zogenaamd bij te horen.


Nee bij alle delen je zelfde niet-onderbouwde irritante stukje zetten helpt wel mee om je te begrijpen.

avatar van dvdcrusher
5,0
Prachtig vervolg. Gewoon kijken dan weet je dat verder elke commentaar overbodig is. Al Pacino is waarschijnlijk de beste acteur ooit. 5 sterren natuurlijk.

avatar van dinhus
2,5
En natuurlijk moet ik hem na het kijken meteen vergelijken met het eerste deel. Beduidend minder, als je het mij vraagt. Waar het eerste deel spanningselementen (actie) bevatte, heeft het tweede gedeelte weer meer te bieden op het gebied van familietragedie. Leuk voor diegenen die ervan houden, minder voor iemand die de opbouw van spanning in het eerste gedeelte briljant vond (doelend op de scène in het restaurant en het ziekenhuis). In dit tweede deel heeft de regisseur dit links laten liggen. Jammer, want dat was voor mij iets wat zwaar woog in de beoordeling van de films.

Begrijp me niet verkeerd, ik snap waarom mensen dit een geweldige film vinden. Voor mij hadden de flashback, waardoor het deels een prequel wordt, geen meerwaarde. Het was leuk om de gelijkenissen tussen Michael en z'n pa te zien, maar echt raken deed het mij niet.

Al met al vond ik hem (zeker in vergelijking met het eerste deel) te langdradig, te eenzijdig en minder intrigerend. Het kan ook komen door de setting: New York en Sicilië waren geweldig. De culturele aspecten werden daar zo fijntjes aangesneden. Hier vond ik dat beduidend minder, en op momenten dat het werd toegepast wederom geen toegevoegde waarde hebben.

Aantal positieve dingen: Weergave van de totstandkoming van de familie (vooruit, dat was best gaaf).De scène waar Michael de deur sluit voor Kay waar de kinderen bij staan. Geweldig om te zien. En oké, het einde was ook wel weer tof. Maar vooralsnog grotendeels een grijze muis.

Voorlopig een 2.5*. Ik ga hem in de toekomst ongetwijfeld weer een kans geven. Misschien dat ik in dat geval nieuwe dingen aantref, die een grotere indruk op me zullen hebben dan nu het geval was.

avatar van de grunt
5,0
dinhus schreef:
Misschien dat ik in dat geval nieuwe dingen aantref, die een grotere indruk op me zullen hebben dan nu het geval was.


Volgens mij kun jij in de toekomst kijken.

avatar van John Milton
5,0
Ik acht die kans ook bijzonder aanwezig.

avatar van IH88
4,5
“My father taught me many things here in this room. He taught me: keep your friends close, but your enemies closer.”

The Godfather: Part II is een fantastisch vervolg op het eerste deel en laat de opkomst van de jonge Vito Corleone in de jaren 20 in New York zien en in de jaren 70 de (innerlijke) ondergang van Michael Corleone. De film schakelt op een bijna achteloze manier heen en weer tussen de beginjaren van Vito in New York en de problemen van Michael die niemand meer kan en wil vertrouwen. Het contrast tussen vader en zoon wordt in dit tweede deel heel erg duidelijk en is fascinerend om naar te kijken. De manier waarop beide mannen zaken doen heeft overeenkomsten maar er zijn toch meer verschillen. Wie de betere zakenman en Don is wordt door regisseur Coppola in het midden gelaten maar het is wel duidelijk dat Michael zich steeds meer vervreemd van zijn familie en steeds meer grenzen overschrijdt. Iets wat Vito niet snel zal zijn overkomen. Waar Vito familie als belangrijkste prioriteit had wordt bij Michael geld en macht (vooral het verliezen ervan) steeds belangrijker.

De cinematografie is echt waanzinnig wat vooral tot uiting komt in de scènes met de jonge Vito in New York. De scènes met Michael zijn wat grauwer wat aardig overeenkomt met de gemoedsrust van de man. De opkomst van Vito als Don vond ik zelf wat interessanter om naar te kijken dan de problemen van Michael die een moordaanslag overleeft en moet zien te achterhalen wie er achter zit. Op een gegeven moment wordt het iets te langdradig en het gedeelte rond Hyman Roth was niet altijd even boeiend. Maar gelukkig is Al Pacino weer fantastisch en weet hij de interne strubbelingen, de paranoia en de woede van Michael weergaloos te spelen. Vooral de blik die hij Kay geeft nadat zij hem heeft vertelt dat ze abortus heeft gepleegd is ijzingwekkend. Robert De Niro is ook geweldig en doet nergens Marlon Brando na maar zet zijn eigen interpretatie van het karakter Vito Corleone neer. Ook Duvall, Shire, Strasberg, Gazzo en Keaton zijn fantastisch op dreef. Speciale vermelding voor Cazale, wat een fantastisch acteur en jammer genoeg te vroeg overleden. De laatste scene met alle broers aan tafel blijft één van de beste eindes van een film die ik ooit heb gezien en geeft op een schitterende manier weer wat dit leven met de personen aan tafel heeft gedaan. Dood, gecorrumpeerd, vervreemd van alles en iedereen... Cinema op zijn best.

JeroenFR08 schreef:
(quote)


Nee bij alle delen je zelfde niet-onderbouwde irritante stukje zetten helpt wel mee om je te begrijpen.

avatar van brabusRUS
5,0
Deel 2 weer een keer herzien. Echt een meesterlijke film. In mijn ogen veel beter dan deel 1. Iedereen acteert beter, er zit een beetje verhaallijn in. Robert De Niro is echt in alle opzichten beter dan Marlon Brando op acteerniveau. De film wordt nergens verwarrend door het geswitch in tijd, maar is juist een goede toevoeging voor de verhaallijn. Alles is duidelijk en krachtig.

Dikke 5*

avatar van des1
5,0
Aardige aan deel 2 is dat de kameleontische acteur (met name in zijn vroege jaren) De Niro goed lijkt op een jonge versie van de Godfather gespeeld door Marlon Brando. Zeker als ie aan het einde van de film een snorretje draagt. Zou Coppola hem gevraagd hebben wat van diens mimiek over te nemen?
De Niro als de jonge Vito C...

avatar van Confusie
3,5
Connie Corleone is superlief.

avatar van Drulko Vlaschjan
3,0
Na het eerste deel, een paar weken geleden, voelde ik weinig behoefte om nog eens drie uur van mijn leven op te offeren om te kunnen zien waar iedereen zo lyrisch over is. Ik vond het een prima film hoor, deel 1. Erg vermakelijk, goed geacteerd, mooi geschoten ook, maar erg veel deed het me niet. Na aandringen van derden ('deel 2 is beter', 'je moet hem zien als deel 1 nog vers in je geheugen ligt') heb ik Part II toch maar bekeken, net als Part I in het prachtige Amsterdamse filmtheatertje De Uitkijk.

Ik heb me, ondanks de lengte, weer niet verveeld. Echt indruk maakte hij echter niet. Het is mij te verhalend, de karakters komen niet echt tot leven, of in ieder geval, ze grijpen mij niet aan. Er zijn intriges te over, er wordt op los gemoord en als hij afgelopen is denk je: waar stond mijn fiets ook alweer. Dat wil ik niet. Ik wil verbluft zijn, sprakeloos, verdrietig of extreem vrolijk, het liefst een mix van dat alles. Het mocht niet zo zijn.

Part III zal ik binnenkort ook maar kijken, dan ben ik er voor eens en voor altijd vanaf. Mijn fiets stond overigens tegen een bouwhek aan de Prinsengracht, schuin tegenover de ingang van De Uitkijk. Het was nog altijd wat fris voor de tijd van het jaar. Gelukkig regende het niet.

4,0
Naar mijn mening toch wel de betere van de drie.
Ik houd van actie die vind je in deze film genoeg.
Daarnaast misschien ook omdat ik de Niro erg waardeer als acteur.
Mooi hoe de verhaallijnen in elkaar overlopen tussen het toen en nu. Prachtig Hoe Vito zichzelf opwerkt en dat resulteert in het leven van zijn zoons nu.

avatar van Tom-Hanks
5,0
Nog eens herzien en ik verbaas me erover dat ik nog steeds nieuwe elementen vindt. The Godfather: Part II is geweldig gedetailleerd en dat maakt het zo speciaal. Ik kan het waarschijnlijk blijven bekijken.

Elke keer na de moord op Fredo voel ik mij slecht. Het blijft in mijn hoofd spoken, want ik kan niet geloven dat Michael opdracht gaf om zijn eigen broer te vermoorden. En dat omdat hij niet al te slim is geweest.

In de laatste scene: het verjaardagsfeestje van Vito Corleone, vertelt Michael dat hij bij de mariniers in de oorlog gaat dienen. Tom zegt dat hij en Vito andere plannen met hem hadden. Het antwoord "It's my future" van Mike liet mij iets inzien. Op dat moment dacht hij niet aan de toekomst van de familie en een 20 jaar later is dat bijna niet veranderd. Michael denkt alleen aan zaken en is niet geïnteresseerd in zijn familie. Hij liet zijn eigen broer vermoorden; hij kijkt niet om naar zijn gezin en ziet niet wat Connie allemaal doet om zijn aandacht te krijgen.

avatar van SmackItUp
3,0
Drulko Vlaschjan schreef:
Part III zal ik binnenkort ook maar kijken, dan ben ik er voor eens en voor altijd vanaf.




Ik moet deel 2 zelfs nog kijken maar pffff, duurt veels te lang..

Bruce Wayne
Wat mij betreft (samen met The Godfather I) de beste film aller tijden, geweldige rollen van Al Pacino, Robert Duvall en Robert de Niro die in deze film(s) alle drie hun grote doorbraak hadden.
Prachtige onvergetelijke filmmuziek, mooie locaties

avatar van Kondoro0614
4,5
The Godfather: Part II

Ik heb vandaag eindelijk eens het moment genomen om 202 minuten, 3 uur en 22 minuten te gaan zitten en deze heerlijke klassieker te kijken. Het is alweer in februari geweest dat ik de Corleone familie heb leren kennen met The Godfather (1972) en ik heb genoten van deze film, net zoveel als wat ik genoot van deze film. Ik vind The Godfather: Part II ook een heerlijke maffia film vanaf de boeken van Mario Puzo en hij heeft ze sowieso heerlijk in elkaar gefrutseld want ik kon niet stoppen met kijken, als ik eerlijk mag zijn.

The Godfather: Part II vervolgt het verhaal van The Godfather, waar Vito Corleone in dood is gegaan en Michael Corleone de familie opraapt. Ik moet zeggen, de film was heerlijk maar, het is wennen dat er twee verhalen in verwerkt zijn. Gelukkig zijn ze zodanig gemaakt dat ze je niet vervelen, wat sommige films ook proberen en heel erg in falen. The Godfather: Part II blijft je grijpen, ondanks de overstappen van verhalen, hij bleef heerlijk om te zien.

In het eerste verhaal volgen we Michael Corleone. Die de Corleone familie heeft overgenomen van zijn vader Vito. Het gaat alleen helemaal mis. In de fase dat Michael aan de macht staat zakt de familie in. Hij zorgt er voor dat er een val van de Corleone familie komt en veel mensen plegen zelfmoord of worden vermoord. Ik moet zeggen dat ik dit de mindere kant van de film vond. Hij was tevens wel erg vet maar, het andere verhaal vond ik gaver.

Het tweede verhaal wat er bij verwerkt is, is de opkomst van Vito Corleone binnen New York City. De weg vooraf The Godfather (1972). Leuk dat daar aandacht aan besteed is. De jongere Vito word gespeeld door Robert DeNiro. Vito komt aan in New York nadat zijn vader, broer en moeder dood geschoten zijn door Don Francesco. Nadat hij heeft gevlucht en zijn leven is begonnen kwam hij Don Fanucci tegen. Don Fanucci heerst over de straat waar Vito woont. Op een dag moet Vito betalen aan Fanucci en dat weigerde hij. Hij koos ervoor om Fanucci dood te schieten en werd zo zelf heersend binnen de straat, onder de naam van een olijfoli bedrijf. Dit vond ik het betere verhaal van de twee. Was wat leuker om te volgen.

Hoewel ik fan ben van Maffia en/of gangster films vond ik The Godfather: Part II op sommige punten ietwat te langdradig. Dat vond ik vooral bij de rechtszaak of publiekelijk verhoor, hoe je dat het best kan noemen. Dat duurde me net ietwat te lang.

Ik vind dat Al Pacino, die later ook nog in heerlijke titels speelde waaronder Scarface (1983) en Robert DeNiro, die ook nog in goeie films terug kwam zoals Goodfellas (1990) erg fijn gespeeld hebben binnen deze film. Voor Al Pacino deed het geweldig en, voor mij is hij de beste acteur in dit gebied. Zo koel voor zich uit kijken alsof het niets was, heeeeeeerlijk! Het verhaal was mooi, het concept meesterlijk. Acteerpresaties perfect en niets voor niet de nummer drie van de wereld. Net zoals zijn voorganger, een topper.

4.5*

avatar van SmackItUp
3,0
Waar ik deel 1 toch machtig goed vond, stelt deze mij behoorlijk teleur.

Heel anders dan het eerste, dat had ik ook wel verwacht na het lezen van de recensies. Zo spannend als het eerste deel was, zo pover is het tweede. De gehoopte actie was ver te zoeken en de flashbacks en achtergronden van de hoofdpersonen deden mij weinig. Ik kan begrijpen waarom mensen dit een goede film vinden, maar het geniale uit het eerste deel heb ik helaas niet meer terug gezien. Het was dan ook behoorlijk lastig om mijn aandacht 200 minuten lang vast te houden. Overigens zaten er wel een aantal uitstekende scènes in, en dan met name in de flashbacks van Vito. Al met al een magere voldoende.

avatar van Flat Eric
4,0
Een Godfather-marathon gedaan dit weekend.

Deel 1 en 2 zijn wat mij betreft de beste.
De dreiging en macht van de Corleones komt erg indrukwekkend over.
Besprekingen, gekonkel en afspraken die het daglicht niet kunnen verdragen worden vet aangezet door donker kleurgebruik. Een waar tegenhanger met de vrolijke bruiloft(en)/feesten die lekker helder van het scherm spatten.
Zeker een meesterwerk.
Zeer geslaagd vond ik ook het parallele verhaal van de jonge Vito naast het verhaal van Michael.
Je krijgt zo op een leuke manier de hele geschiedenis mee.

avatar van Phantasm
2,5
Voor zo 'n erg lange film gebeurd er maar erg weinig, zijn voorganger was veel spannender om naar te kijken, hier moet je echt van houden, voor de liefhebber.

avatar van ValAktaion
5,0
Lage ratings reflecteren vooral foute verwachtingen van kijkers die een echte mafiafilm verwachten. The Godfather is een klassieker juist omdat deze het genre mafiafilm ontstijgt. Geen flamboyante gangsters en geweldsuitspattingen zoals te zien in werk van Scorcese of dePalma. Wat is de Godfather dan wel?

- De ultieme tragedie. Tussen de intrede van Michael Corleone op de bruiloft in Godfather I en de overpeinzing in het laatste shot van Godfather II, zit zijn metamorfose van goed opgeleide, genuanceerde ideale schoonzoon tot een gedesillusioneerde, verbitterde en meedogenloze overlever. Uitgesmeerd over twee films wordt ingetogen in beeld gebracht hoe Michael door de onvermijdelijkheid van een reeks gebeurtenissen zijn idealen moet opgeven en hoe hij uiteindelijk, afgestompt door het verraad van vrienden, vijanden en zelfs familieleden, komt tot de ultieme tragiek: broedermoord. Zijn doel, het in de legaliteit trekken van het familiebedrijf en de nalatenschap van zijn vader, heeft sluipenderwijs middelen geeist die hij vooraf resoluut zou hebben afgekeurd.

- De ontwikkeling van de acteur Al Pacino: insignificant en grotendeels ongewild door de producers aan de start van de eerste takes. Oscarwinnaar en een van de iconische acteurs van zijn generatie na de afronding van part II.

- De migratiegeschiedenis van de italian americans. De opkomst van alternatieve traditionele rechtssystemen in de ghetto van little italy, die met de modernisering van Amerika steeds meer achterhaald en onverenigbaar blijken te zijn met de liberale democratische rechtsstaat. En daarbinnen het tevergeefse gevecht van Michael Corleone om die overgang te bewerkstelligen.


Godfather I en II moeten als een film worden beschouwd. Een meesterwerk dat een bevolkingsgroep en tijdsgeest vastlegt, generaties topacteurs laat samenkomen en een platform is voor de lancering van nieuw talent.

avatar van Pecore
3,0
Tegenvaller en een stuk minder dan het eerste deel. Het verhaaltje van de jonge Vito Corleone voegt weinig toe, wat een oppervlakkig karakter zeg. En een groot contrast met het personage van Marlon Brando. Het meeste heb ik nog genoten van Don Fanucci, die hijgend en rochelend een karikatuur van een Don neerzet, erg amusant. En Al Pacino was in topvorm.

5,0
een geweldig vervolg.heb me weer prima vermaakt.heb dit deel ook al vaker gezien.en blijft een goeie film.ik vind het wel leuk dat het verhaallijn terug in de tijd gaat over de jonge vito corleone.en natuurlijk de geweldige acteur Al Pacino.en natuurlijk Robert De Niro die ook een hele goeie rol neerzet.

avatar van Duke Nukem
3,0
Boneka schreef:
Vond ik deel 1 nog heel behoorlijk deel II kakt ie toch behoorlijk in. Vind sowieso dat the Godfather is overgewaardeerd. Hij heeft zeker een mooie uitstraling en prachtige muziek wat zeker ook geldt voor dit deell, maar verder is ie behoorlijk rommelig in elkaar gezet. We zien fragmenten van Vito's jeugd (mooi maar het komt de film niet echt ten goede)...hij best wel lekker weg kijkt. Dat geldt niet voor het tempo. Spanning zit er ook al niet echt in... al vond ik zijn jeugdtijd wel leuk om te zien.


Ik kan mij best vinden in deze opmerkingen. In mijn herinneringen was deze film beter dan bij deze herziening. Minder sterk dan bijvoorbeeld Once Upon A Time In America of The Untouchables. Deel I moet ik nog herzien en ik hoop op beter dan dit lauw vervolg.

avatar van Alathir
3,0
Part II voor het eerst gezien. Het deel over Michael vond ik persoonlijk minder dan in part I. Ik had al het gevoel dat de transformatie compleet was na deel I, maar hier doen ze er nog een schepje bovenop. Hij is geworden wat zijn vader niet wou dat hij werd. Een koude, zielloze man die zelfs zijn familie uiteindelijk afstoot. Waar part I eigenlijk nog bestaat uit een liefdevolle familie die voor elkaar opkomt, is het nu allemaal veranderd. Waar Vito Corleone in de flashbacks, overigens prima gespeeld door De Niro, nog veel moeite doet voor een arm vrouwtje dat uit haar huis is gezet, is dat in part II niet meer het geval. Er wordt nu enkel geluisterd naar de big guys. Het toppunt van deze ommekeer is natuurlijk de moord op Fredo, die je al lang had voelen aankomen want Michael zei dat hem niks mocht overkomen wanneer moeder nog leefde.
Leuk is ook het contrast tussen de opgang van Vito Corleone en de neergang van Michael Corleone.

Ik vond persoonlijk het deel met Robert De Niro het leukste om naar te kijken, waarschijnlijk omdat Al Pacino niet meer zo toegankelijk was in deze film. Bovendien ligt het tempo misschien zelfs nog lager als in part I. Niet dat dat per se een probleem hoeft te zijn, maar ik vind de sfeer nog steeds niet voldoende om de film vloeiend te kunnen kijken.

avatar van Antonev
3,5
Hoewel ik dit deel nét een slag minder vond dat het eerste deel, heb ik er toch zeker volop van kunnen genieten. Het verhaal staat wederom als een huis en de intriges, geheime plannen, verraad etc. zijn precies zoals je van een goede maffia film mag verwachten. Interessant om te zien hoe Michael bezig is met het uitbreiden van zijn imperium. Vond het wel een beetje jammer dat de geschiedenis van Vito maar zo kort en beknopt werd verteld. Ik denk dat dat op zich wel een eigen deel had verdiend.

avatar van JeroenFR08
5,0
Wat blijft dit toch een geniaal stukje film. Voor de 4e keer gekeken en boet niks aan kracht in. Des te meer ruimte is er om te blijven genieten. Schitterend.

avatar van 606
5,0
606
Mensen die dit slecht vinden? Hebben nul, nul smaak en hechten geen waarde aan een echte klassieker. Zelfs na 3 kijkbeurten blijft dit staan als een huis.

avatar van Kramer II
4,0
Net de 6665e stem geplaatst, de volgende krijgt een prijsje.

avatar van Fisico
4,0
geplaatst:
Voor mij eveneens de eerste kennismaking met part II. Minder goed dan part I, maar dat leek me dan ook onmogelijk. Desalniettemin een uitstekend vervolg en fijne voortzetting van de trilogie. De film beslaat eigenlijk twee delen met enerzijds het leven van de jonge Vito en de machtsscepter van zijn kille zoon Michael anderzijds. De scènes met de jonge Vito zouden eveneens mooi passen in het eerste deel, maar het tweede deel is hoe dan ook ontegensprekelijk verbonden met het eerste deel.

Familiewaarden zijn binnen vele maffiaclans - in films althans - heilig, maar hier maakt Don Michael het erg bont met zijn wantrouwen, achterdocht, ongeduld en gebrek aan empathie duwt hij iedereen weg waardoor hij er alleen voor staat en verteert wordt door zijn macht en kilheid. Het wordt ook een zoektocht naar de de dader die een mislukte aanslag op hem pleegde. De metamorfose en de mentale druk van het behouden van de macht is tekenend voor de Michael in part I en part II.

De twee grote sterren zijn ongetwijfeld Robert de Niro en Al Pacino. Hoewel ze logischerwijs geen screen time samen hebben, blijft het magisch beide tenoren in dezelfde film te zien. Ik moet me dringend ook eens op Heat storten denk ik zo. Rightious kill ken ik echter helemaal niet, maar stelt zo te zien weinig voor... maar ook Cazale en Duvall doen het meer dan uitstekend. Verder wederom fijn regiewerk van Coppola met eensgezinde liefdevolle familiefeesten enerzijds en donkere schaduwrijke scènes anderzijds. Mooi! Genoten, elke minuut tot het einde, dikke 4,0*!

Gast
geplaatst: vandaag om 06:55 uur

geplaatst: vandaag om 06:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.