The Green Mile (1999)

Echt een prachtige film. Hij doet veel denken aan The Shawshank Redemption (logisch, zelfde schrijver, zelfde regisseur). Hij duurt erg lang, maar je vergeet totaal de tijd als je aan het kijken bent. De film is grappig, spannend en vooral erg ontroerend. Hij krijgt van mij vier en een halve ster.

Ik ben het helemaal en volledig eens met Cornelis.

The Green Mile vind ik een behoorlijk stupide film in z'n moraal. Ongelooflijk dat deze film in de top tien van zoveel mensen staat (ik maak met deze opmerking waarschijnlijk een heleboel vijanden - het zij zo) en in de top 100, op plaats 29. Dat betekent dus dat volgens de MM-gebruikers maar 28 films in de wereld beter zijn dan TGM. Nou, dat dacht ik dus effe niet hè!

The Green Mile is te lang(dradig), sentimenteel en middelmatig.

[edit] Hahahaaaa! Ik zie dat nadat ik gestemd heb, de film een plaatsje gezakt is in de top 100. Dat gaat de goede kant op! [/edit]

Eerste film ooit waarbij ik traantjes voelde prikken. Vrij unieke prestatie en daarom zonder meer 5 sterren.

Kwam vooral ook omdat ik totaal onbevangen de film ging kijken, want ik had van tevoren echt geen idee waar het over ging.

Ik vind de samenvatting die hierboven staat dan ook wat te veel verklappen. Zal eens een voorstel tot wijziging indienen.

Totaal ongenuanceerde karakters van karton. Zo sentimenteel dat het bij mij niet echt meer werkte en een vervelende simplistische moraal. Te weinig fantasie om een mooi sprookje te worden. Stephen King kan beter. En toch had het wel iets.

Met name in de eerste helft had het allemaal een lekkere sfeer. Het toontje van acteurs was goed getroffen. Het tempo heeft ook iets prettigs. Het kijkt lekker weg. Maar voor mij heeft het iets van een grote zak spekjes leegeten. Best lekker, maar aan het einde voel je je toch wat misselijk.

3.0* en dat is vrij gul.

Ik vond dit een mooie, maar aparte film. Het is natuurlijk een beetje science fiction wat er allemaal gebeurt. Toen John Coffey al die vliegjes begint uit te spugen dacht ik even "waar slaat dit op", want je verwacht een normale film, maar eigenlijk is het gewoon een briljante fantasiefilm. De beelden zijn prachtig en de sfeer die de film uitstraalt is heel mooi. Ik heb deze film ooit 4 sterren gegeven en daar blijf ik bij.

Ik niet . Pracht van een film weer. Werkt geweldig in op je gemoed, iets wat me niet vaak gebeurd. Kan best begrijpen dat het voor sommigen te makkelijk en te cheesy overkomt maar voor mij raakt hij precies de juiste snaar.

Frank Darabont kan verhaaltjes vertellen. Hij moet ze voor mij alleen niet in een film proppen, want daar heeft hij dan naar mijn mening geen verstand van.

Geweldig lange film, die, toegegeven wel aardig wegkijkt, maar totaal niks achterlaat. Bij het lezen van commentaren hier, vlak na de film, waren er zelfs momenten die ik reeds vergeten was.

Visueel erg braaf maar degelijk, de soundtrack is opgeklopte bombastische nonsens, het verhaaltje iets wat een pastoor tijdens de mis voorleest. En Hanks, tjah ... 't blijft een beetje een schotelvod. Al bij al een degelijk gemaakte trieste bedoening. 1.5*, waarom staat de Top 20 toch steeds zo vol met eeuwig durende films ?

Wederom een grootse film van Darabont. Meesterlijke, onvergetelijke scenes in de dodengang, een perfecte cast (Duncan lijkt voor de rol geboren te zijn), een vleugje magie en een hoop humanisme. Misschien ietsjes te lang maar een belevenis om te zien.

4*.

Wat een ontzettende zielige film is dit zeg.

Het was eigenlijk nooit mijn bedoeling om deze te kijken, maar doordat ik werd gedwongen door mijn vriend, ben ik toch maar gaan kijken.

Nou moet ik zeggen dat ik het een hele mooie en aangrijpende film vond.

Sommige scene's waren te hard voor mij, maar dan keek ik gewoon even niet.

De personages zijn geweldig vooral natuurlijk die van John Coffey en zijn doordringende ogen!

De film heeft mij dan ook meerdere malen geraakt, tot zoverre dat de tranen in mijn ogen stonden.

4,5*

Viel mij 100% mee,

Natuurlijk is het allemaal dik aangezet en is de film flink overgewaardeerd. En de fantasie momenten beperken zich maar tot zo `n 20 minuten op een geheel van 190 minuten, terwijl Tom Hanks gewoon Tom Hanks speelt i.p.v. Paul Edgecomb ( zijn collega `s maakten meer indruk ). Toch, liet ik mij meeslepen in de wereld waar gevangenen elkaar niet perse naar het leven stonden, daar waar ruimte was voor humor en voor de waardigheid van een mensenleven. Zo `n interventie met de muis irriteerde in het begin, maar gaf uiteindelijk toch mooi weer dat een mens kan opbloeien als hij zich ergens aan vasthoudt. Het thema zingeving, kreeg in de vorm van deze muis dus een vervolg nadat dit thema ook in The Shawshank Redemption in de vorm van hoop al een speerpunt was.

De film is echter geen topper aangezien hij veel te weinig fantasie biedt en veel te goedkoop sentiment, in de vorm van simpel vormgegeven en tevens typische karakters die zich in een bepaald hokje ophouden en qua gedragingen niet kruisen met andere gedragingen. Sommige mensen zijn in en in slecht, zonder een duidelijke reden, verder bevatten Hanks en zijn collega `s weinig ballen door onacceptabel gedrag van de kant van Percy niet gelijk af te straffen. Het verhaal wordt uiteindelijk wel weer als een cirkeltje in elkaar geweven, niet vervelend. Maar wel dat Darabont voor Kerstman speelt en zijn slechte personages dubbel laat boeten. Typisch Hollywood en niet multi interpretabel. Alsof Darabont je niet bij een desserttafel laat kiezen wat je neemt, maar je knoflookijs in de handen duwt.

De band die de gevangenbewaarders ontwikkelen met John Coffey werd wel mooi in beeld gebracht. Call me sentimental. De verhaalstructuur deed mij overigens denken aan die van het latere The Notebook. Die film blikt ook terug vanuit een verzorgingstehuis op eerder gebeurde gebeurtenissen. Alleen keert men hier slechts op het einde weer terug naar het verzorgingstehuis. Waarna het verhaaltje nog eens afgesloten wordt. Dacht dat ik een draak ging zien, maar ben verrast. Een film die gewoon niet verveeld en soms zelfs wat ontroerd, ondanks zijn gebreken. Vermakelijk. 3,5*

Wat een prachtfilm. De film heeft een uitzonderlijk verhaal met bovennatuurlijke elementen. De acteerprestaties zijn gewoonweg schitterend. De film heeft mij niet 1 seconde kunnen vervelen.

Normaal ben ik helemaal niet emotioneel als het om films gaat. Maar in deze film, was het bijna zover. Bij het naderende einde echt een film om je tranen de vrije loop te laten. Gelukkig was dat bij mij net niet het geval.

4,5*

Deze film een tijdje geleden gezien. Deed mij helemaal niets. Ik geloof niet in wonderen en ik houd daarom ook niet van dit soort sentimentele bovennatuurlijke onzin. Dit soort dingen kunnen gewoon in het echt niet en daarom vond ik deze film, hoewel het een boekverfilming is, totaal ongeloofwaardig. Geen enkele emotionele betrokkenheid voelde ik bij het zien van deze film.

Iemand die een doodgetrapte muis tot leven brengt? Moet ik daar emotioneel van worden? Kom zeg, daar ben ik gewoon te nuchter voor. Maar ja, het zal wel aan mijn leeftijd liggen. Bovendien houd ik niet van gevangenisfilms.

Film bewijst wel dat er een categorie filmliefhebbers bestaat, dat zich enorm aangetrokken voelt door het bovennatuurlijke.

Dus alle begrip voor de filmliefhebber die wel geroerd wordt door het zien van deze film en deze film wel een hoge waardering geeft.

Daar ik constant op de klok keek van hoe lang deze film nog zou duren en gezien mijn reaktie hierboven, is het duidelijk dat ik voor deze film géén hoge waardering kan geven.

Schitterende film. Schitterend verhaal en zeer boeiend en ook soms ontroerend. De film duurt ruim 3 uur maar verveeld geen minuut. Het einde was zeer mooi.

Stephen King sprak mij sowieso altijd al aan met boeken als 'Misery', 'The Shining' en 'The Stand', maar 'The Green Mile' was voor mij echt een topper. Het boek beschrijft zo goed wat er in die gevangenis gebeurt en hoe iedereen het meemaakt, dat ik af en toe letterlijk de rillingen over mijn rug ervan kreeg. Toen ik een tijd geleden 'The Green Mile' voor het eerst wilde gaan bekijken, als film, had ik er absoluut geen hoge verwachtingen van, omdat een film negen van de tien keer vele malen slechter is dan het boek, vanwege de missende spanning en de missende details. Gelukkig was dit boek één van die tien boeken die wel goed is verfilmd in een treurig en hartverwarmend, meeslepend drama.

Na 'The Shawshank Redemption' waagde Darabont zich nogmaals aan een King-boek verfilming en nogmaals een gevangenisdrama, wat hem waarschijnlijk erg goed bevallen was. Nu was 'The Shawshank Redemption' een echte topper geworden, maar eerlijk is eerlijk; 'The Green Mile' legt het niet af tegen zijn 'voorganger'. Ik moet bekennen dat Tom Hanks niet mijn favoriete acteur is en ook in deze film heeft hij me niet kunnen overtuigen, hij was ook niet slecht, maar dat neemt niet weg dat de film mij persoonlijk meer aansprak dan 'The Shawshank Redemption' en dat Michael Clarke Duncan wel zeer goed en in zijn rol acteerde.

Hartverwarmend waren de stukjes met de muis van Delacroix, het stukje dat Coffey een nachtlampje aan wil houde, of dat Melinda Moores wordt genezen...Hartverscheurend is het stuk dat Coffey uiteindelijk toch de dood vindt, dat Percy zo'n zak is (overigens weer een gevangenisfilm-cliché, zo'n evil man around) en toch wel een beetje lachwekkend zijn de stukken dat Percy voor gek wordt gezet, door een muis...

Knap is dat deze lange film steeds blijft boeien, ondanks het feit dat het zich vrijwel steeds op één bepaalde plek afspeelt. 'The Green Mile' blijft keer op keer fascinerend om naar te kijken, hoe vaak je hem al bekeken hebt, en ik moet toegeven dat ik elke keer weer een traantje (of twee) moet wegpinken bij verschillende momenten in de film. En knap is het nog steeds dat het geen slap aftreksel van het boek is geworden, in tegenstelling tot vele andere films. Een aantal leuke dingen komen terug in de film en de hoofdlijn en de belangrijke zaken worden vrijwel constant aangehouden.

Al met al een schitterende must-see, goed voor een beetje drama en hartverwarming. Weer een uitstekende King-verfilming en weer een uitstekende regie door Darabont, niets op aan te merken. Naar mijn mening dus net ietsje beter dan zijn eerste gevangenisdrama. 'The Green Mile' zou op een schaal van 10 van mij een 10 verdienen, dus ik geef hem 5 sterren.

Hanks geeft sjeu aan dit clichématige gevangenisdrama dat, net als bij Shawshank, verrassend sterk uit de hoek komt. Goed, met name door het, vaak verguisde, einde.

Vond het helemaal niet langdradig.

De film duurt lang maar dat is niet gelijk aan langdradig. De film kijkt goed weg en de tijd vliegt. Mede door het vlotte camerawerk wel, Darabont is geen hoogvlieger maar zet zijn verhaal toch goed neer. Het echte fantasy sfeertje blijft wel weg, misschien beter zo.

Het verhaal vond ik echt wel goed. Toen het eerste wonder gebeurde was het wel even een wtf-moment maar iets surrealistisch was goed op zijn plaats achteraf bekeken. Zo heeft de film wel iets te vertellen en raakt wel al moest dat over-the-top sentimenteel gedoe op het einde met de oude Paul er echt wel niet bij voor mij. Al was die muis-toevoeging wel goed.

Tom Hanks levert hier weer zeer goed werk af, zelfde geld voor David Morse. Bij Michael Clarke Duncan had ik soms bedenkingen maar kom.

4,5*

Een uitzonderlijk pareltje. De film heeft een uitzonderlijk verhaal met bovennatuurlijke elementen. De acteerprestaties zijn gewoonweg schitterend! Michael Clarke Duncan is gewoon fenomenaal en zet volgens mij echt een meesterlijke acteerprestatie neer. Ook Tom Hanks is subliem en alle andere acteurs zijn gewoon perfect. Het kleurgebruik van deze film is erg mooi en dat maakt de film visueel prachtig. Hij duurt 190 minuten maar boeide volledig. Zelfs de traagste scenes boeiden mij en de film zit erg goed in elkaar. The green mile heeft tal van prachtige en ontroerende scenes en is één van mijn top-10 films.

Jezus, wat is dit een pareltje zeg!

The Green Mile is een ongelovelijk goed drama met ontroerende momenten. De film verveelt geen moment en dat is knap aangezien hij 188 minuten duurt. Cast is perfect. Wie anders dan Tom Hanks had deze rol zo neer kunnen zetten. Geld ook voor John Coffey. Net als het drankje, maar dan anders gespeld.
Ik vond ook dat Melinda die van d'r kanker verlost werd erg sterk. Ze zag er wel verschrikkelijik uit zeg! En ik heb nog nooit zo lang zitten huilen bij een film als dit keer. Toen die arme John werd Geëxecuteerdliepen de tranen over mijn gezicht...

5* voor een film van het hoogste niveau met fantastische scénes en een geweldig einde!

Eindelijk heb ik dan de film gezien waarvan je zeker een grote brok in je keel te verwerken krijgt.

Super acteerwerk en zeker van Meneer duncan.

5 sterren

Ik ken mijn eigen filmsmaak aardig en meestal ben ik niet zo van traag, sentimenteel drama. Maar ik ben eraan begonnen omdat ik er veel goede dingen over hoorde, en omdat ik vind dat je als beetje filmliefhebber ook films moet zien waar anderen heel positief over zijn. Al was het maar om te proberen mijn eigen smaak te verbreden. Overigens kraakte ik de film helemaal niet af, ik zei alleen dat ik er weinig van verwachte.....

Wat niet geheel terecht is gebleken. Weliswaar is mijn oordeel niet louter positief, maar ik vond The Green Mile geen verschrikking.

Het verhaal op zich vond ik al mooi, het misterygedeelte dan een mooi symbool. Ook vond ik dat de film mooi geschoten is, met prachtige beelden en kleuren. Acteerwerk was meestal goed. Dus tot zover geen vuiltje aan de lucht.
Echter stoorde ik me aan een aantal zaken: een aantal personages waren karikaturaal, waaronder die van de grote zwarte Jezusfiguur, de kwade bewaker en de boosaardige gevangene. Ze leken rechtstreeks uit een Disney-film gekomen. Het hele muis-loopt-gevangenis-in verhaal vond ik dan weer iets te zoetsappig.
Grootste minpunt echter, was de voorspelbaarheid. Het was één groot cliché. Maar, al met al viel de film me mee, en ben ik blij de film eindelijk eens te hebben gezien.

3* (6.5).

Wat een geniale film. Fantastisch. De acteurs zijn geweldig, het camerawerk, de montage en de regie is perfect. Het echt verhaal komt pas langzaam op gang maar alles is boeiend. Je wordt niet opgeslokt in het verhaal maar het boeit, vanaf het begin tot het einde.

Ik had nooit verwacht dat ik een *5 zou geven voor een film, ik dacht dat perfecte films niet bestonden... maar deze...

De Green Mile, wat kan ik er over zeggen? Ik heb het altijd al een hele apparte film gevonden die ik eigenlijk nooit echt goed heb weten te plaatsen op de manier van of ik het nou een goede film vond of juist niet.

Ik vond de infameuze vliegjes scene van'' John Coffey... not like the drink'' toch altijd maar een vreemde eend in de bijt en daardoor had ik gemixte gevoelens over deze film.

Tom Hanks levert zoals gewoonlijk een topprestatie als warden Paul Edgecomb en de film heeft op zichzelf dan ook nogal een emotionele lading

3.5/5

Topfilm met topacteurs. Iedereen die dit afdoet als de zoveelste "gevangenisfilm" kan ik niet begrijpen.

Dit is één van de weinige Stephen King-verhalen dat (bijna) perfect is verfilmt! Een goede cast, meeslepend verhaal, mysterieus, grappig, ontroerend. Echt een film om meerdere malen te bekijken.

Deze film lijkt overduidelijk geïnspireerd te zijn op dat andere gevangenisdrama: The Shawshank Redemption. Beide films hebben veel kritiek te verduren wat zich name richt op het te hoge zoetsappige gehalte. Ikzelf ben daar ook niet zo'n groot voorstander voor, maar net als bij TSR bezweek ik bij The Green Mile. Steengoede film met Tom Hanks en andere prima bijrollen. Mooie uitvoering van het plot ook, alles zat net als TSR wederom weer goed in elkaar .

Topfilm die bleef boeien.

Dat ze met zo weinig acteurs (een paar scènes uitgezonderd) en maar 1 (ok 2..) hoofdlocatie(s) toch zo'n steengoed verhaal kunnen vertellen.

Wat ik wel jammer vond is dat er een soort voodoo of zwarte magie wat het dan ook was aan pas moet komen om deze film kloppend te maken. Ik ben niet zo'n fan van dat soort films.

4,0* voor de film en nog een extraatje vanwege de supervette neger!

"Do you leave a light on after bedtime? Because I get a little scared in the dark sometimes. If it's a strange place."

"Don't put that thing over my face. Don't put me in the dark. I's afraid of the dark."

2 memorabele quotes van John Coffey, "Like the drink, only not spelled the same."

Ik geef 5 sterren om dat deze film gewoon raakt op elk gebied. Het fascineerd mij hoe het gevangenisleven was in 1935. De humor met percy en de muis was gewoon voor mij grappig. Ik hou van films waar veel in gebeurt. Het einde van de film had ik ook nooit geraden. Er zit weinig cliché in en daar hou ik van. De orginaliteit vind ik er geweldig aan. En ten laatste vond ik Tom Hanks ook erg goed en sterk spelen, hij maakt John Cofee nog intressanter in de film.

Dat is de reden waarom ik hem 5* geef en op nummer 1 in mijn top 10 heb staan.

The Green Mile, de enige film die me in m'n volwassen leven tranen hebben bezorgd van medeleven. Niet veel maar toch

Ik vind het een meesterwerk van overbrenging van emoties.

Normaal val ik niet zo voor het theatrale en de (melo)dramatiek waar Amerikanen zo goed in zijn. Maar met deze film hebben ze me geraakt.

Een film hoeft van mij ook niet altijd perfect in elkaar te steken met diepdoordachte karakters, onnavolgbare wendingen, subliem camerawerk, uitmuntende score, geweldige settings of wat dan ook.

Als een film je raakt, dan telt dat voor mij. Of het nou mainstream is, of niet.

Een top 10 samenstellen vind ik daarom eigenlijk ook heel moeilijk, omdat je er tal van criteria voor jezelf op los kan laten.

Deze film is toch wel mooi gemaakt maar ik wil het niet nog een keertje zien of in mijn collectie hebben. Wist niet dat een King verfilming zo dramatisch kon zijn. Het mooiste stukje vond ik dat die muis weer tot leven wordt gebracht. Toch zijn sommige scene's niet altijd leuk om naar te kijken. Zoals wanneer een gevangene door die sadistische cipier werd "gekookt" op de electrische stoel omdat hij het sponsje niet nat had gemaakt. Erg dramatisch allemaal. Een mooie , goede doch indringende film.

Ik vind het wel een goede film. De magie erin is zeer apart, maar ik vond het wel een zeer doordringende film. Over de acteerprestaties kan denk ik bijna niets negatiefs gezegd worden. Het verhaal zelf gaat eigenlijk zeer vlot door ondanks de lange speelduur. Alleen op het einde dan wil je toch wel dat het echt wel gaat eindigen. Ik leefde op het einde toch mee John.

Vond het een aardige film Beste rol van Dunkan als John Coffey.

Paar stukjes die ontroerend zouden moeten zijn maar te hollywood naar mijn smaak.

Verder vind ik dit een van de mindere verhalen geschreven door Stephen King.

De karakters zijn te voorspelbaar.

Net als het einde van de film en dat is jammer.

Daarom krijgt deze film van mij 2 ster`n voor de moeite.