The Green Mile (1999)

Klassefilm. Het verhaal is prachtig, maar de vertolkingen van onder andere Tom Hanks en Michael Clarke Duncan maken het compleet. Een paar momenten raakten me echt diep, dat maakt deze film voor mij uniek.

'k Had er al stukjes van gezien, maar nog nooit de volledige 3 uur. Dacht eerst dat het alleen maar drama ging zijn, maar er was ook ruimte voor "humor" (dat muisje) en fantasie. Een aanrader.

Zojuist bij rtl deze film gezien. Super. Heb er wel zowat 4 uur voor moeten zitten met 10 reclameblokken maar de film was gewoon goed. Het blijkt dat ook andere mensen die deze film hebben gekeken, hem erg mooi vonden. Dus aan iedereen die deze film nog niet kent; schande! Kijken allemaal.

Gisteren weer eens gezien. Als eerste vielen mij wederom de mooie beelden op. Prachtig camerawerk, lichtinvallen en belichting. Aparte opnamen van bv de wenteltrap, mooie perspectieven en ook steeds goed vanuit het perspectief van verschillende personages gefilmd.
De zweterige zuidelijke sfeer komt ook goed tot uiting in de zacht glanzende gezichten en af en toe subtiel neerglijdende druppels.
En zag ik een traan of zweet toen Del tegen Percy zei (over Mr Jingles): "Don't hurt him”? Dit soort suggesties via make-up vind ik ook mooi. Zelden zo'n verzorgde film gezien.

Verder kan ik alleen maar spreken over meer genialiteit:
Elke keer als ik deze film zie, kijk ik ademloos naar alle details en nuances in acteren, niet minder dan geniaal in mijn ogen.

Enkele (mij) opvallende details in de film:
De muis verdwijnt in de isoleercel, welke tot aan de nok toe vol gestapeld staat met meubels, waardoor je denkt dat die ruimte dan wellicht nooit leeg hoeft en elke keer moet ie toch weer helemaal leeggehaald worden door 4 man personeel (geniaal detail). Het spelen met ruimten in de in totaliteit zeer beperkte ruimte vind ik sowieso blijvend boeiend.
Percy toont steeds weer aan zijn omstanders dat hij zich aan de verkeerde zijde van de tralies bevindt (geniale krankzinnige gelaatsuitdrukkingen).
De elektrische-stoel-executie-repetitie met de plaatsvervangend terdoodveroordeelde is heel grappig, terwijl meteen daarna de exact zelfde scene met de echte terdoodveroordeelde precies het tegengestelde is. De elektrische stoel is trouwens echt horrific aangewend, indrukwekkend!
"All I wanted was a little piece of cornbread" zegt Wild Bill Wharton na het buitenproportioneel aandacht trekken en stennis maken, vanwege dat stukje brood. Later komt het stukje brood terug in de film en wel verwerkt in een afschuwelijke tragedie.

Deze film kaart veel onmenselijke dingen aan. Blinde wraak bv waarbij perse iemand onschuldig geslachtofferd moet worden voor de gemoedsrust van iemand anders, onzinnig en klein van geest.
Verder racisme, hoogmoed + vernedering + vooroordelen + machtspelletjes + toebrengen van (onnodig) lijden.

Maar ook in-en-in menselijke dingen komen voorbij. Mensen die belangeloos veel voor elkaar over hebben.
En mensen die elkaar bv troosten in een bejaardentehuis, met een cynisch nootje dat een donkere man Jerry Springer op tv ziet en de mensen in dat programma white-trailer-trash noemt (geniaal detail).
Mensen die elkaar piece-of-mind kunnen schenken, groots en ontroerend. En soms zelfs magisch.....

De film is precies voldoende traag om het onderste uit de kan te halen qua acteerprestaties, echt geweldig. Het combineren van mensen met menslievende motivaties en een persoon met minder nobele motivaties levert flink wat spanning op. Net als in ons dagelijks leven.

Om dit alles zijn de mensen en de onderwerpen in de film zo herkenbaar en kunnen ze zo veel mensen raken.
Als je een film wilt zien over naastenliefde en ook naastenhaat is deze heel geschikt.

Een Stephen King verfilming van Darabont. Dat was bij zijn eerste film bij mij een schot in de roos. Bij de tweede, deze dus, gaat het echter mis. Met The Green Mile krijg ik een film voorgeschoteld, die op elk gebied toch een stuk minder indrukwekkend en goed is.

De film heeft zeker wel zijn sterke punten, en die zijn vooral bij de acteurs te zoeken. Hanks is degelijk, maar Clarke Duncan, Cromwell, Dean Stanton en vooral Sam Rockwell spelen allemaal erg goed. Het verhaal is redelijk, maar tevens behoorlijk voorspelbaar. Op zich niet erg, ware het niet dat de weg ernaar toe behoorlijk aan de lange kant is en alles door het erg trage tempo soms ook behoorlijk wegzakt. Maar over de gehele linie gezien is het allemaal erg degelijk.

Ook de uitwerking van de personages is niet geweldig. Ze worden allemaal nogal kleurloos en zwart-wit neergezet. Daarnaast wordt op een te gemakkelijke manier sympathie voor de gevangenen opgewekt. Ze worden menselijk behandeld, maar hun achtergronden of misdaden die ze hebben gepleegd krijg je niet horen, waardoor je makkelijker met ze zou moeten kunnen meeleven. Ook de uiteindelijke afwikkeling met Clark Duncan wordt iets te lang uitgewijd. Ik vond de film richting het einde erg sentimenteel worden en daar teveel op inspelen.

De uiteindelijke afloop deed mij ook niet zo heel veel. Het lag er allemaal iets teveel bovenop. Ik vind het geen hele slechte film, maar wel eentje, die iets te gemakkelijk mikt op sentiment en daarmee poogt te scoren. De sterke cast en het redelijke verhaal houden de boel nog enigszins overeind, maar warm of koud word ik hier niet bepaald van.

2,5*

Een parel van een film door de sterke acteerpresentaties van de heren en een steengoed verhaal!

Eindelijk na al die jaren gezien, ik wilde eens de tijd nemen voor deze film en ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Geweldige acteur die Clark Duncan, ontzettend goed. De film heeft een enorme indruk op mij gemaakt, ik zat na de film nog even met open mond, en dat zegt wat. Een sterk verhaal, de film slurpt je als het ware mee in die wereld en dat gevangenisleven. Het was vrij apart om bepaalde scènes te bekijken maar hoe onredelijk ze ook leken, ze waren prachtig in scene gebracht. Het begon goed, het eindigde goed...ik heb geen slecht iets over deze film te melden. Hij staat in de top 10 van moviemeter en na het zien van deze film snap ik ook echt waarom die daar staat en kan ik het er alleen maar 100 % mee eens zijn dat deze film hoog staat op de lijst van 'beste films'.

Een pracht film.Het verhaal is leuk en origineel met een donker randje daar hou ik wel van en. Hij is zeker meer dan een simpele sentimentele film, hij vertelt iets over het menselijk aard namelijk. Om bang te zijn voor het onbekenden en daar door verkeerde beslissingen te nemen en daar de vervolgen van in te zien met tikkeltje fantasy er in verwerkt . Top film naar mij idee

Prachtige film met een échte boodschap zoals men ze niet meer maakt. Het stemt tot nadenken, pro of contra doodstraf?

Een film ter nagedachtenis van de vele onschuldigen in de dodencel? Het is immers bittere realiteit, sinds 1974 zijn er meer dan honderd (!) "criminelen" omgebracht waarvan achteraf bleek dat ze 100% onschuldig waren.

Tom Hanks speelt hier - net als in Forrest Gump - de sterren van de hemel. Na drie keer blijft dit toch de beste film ooit gemaakt (wat mij persoonlijk betreft natuurlijk..). De sfeer in de gevangenis wordt natuurlijk geromantiseerd, het betreft hier dan ook een "sprookje", maar dan wél een met een harde maatschappelijke en zelfs een pijnlijk actuele inslag. Die geromantiseerde sfeer maakt de film zo mooi, de regisseur kiest ervoor om volledig back to basic te gaan. Kijk verder dan je neus lang is en je ziet waar de film om draait.

Verder is het frappant dat men koos voor een neger als tot de dood veroordeelde, ik zie hier ook een steek naar de racistische neiging tot het ter dood veroordelen van gevangenen. Cijfers tonen immers aan dat in Amerika procentueel een neger (nog steeds..) véél meer kans heeft om terecht te komen op "the Green Mile" (wat een prachtige titel trouwens), al kan het natuurlijk ook gewoon toeval zijn en waarschijnlijk heeft men gewoon Duncan gecast omwille van zijn talent dat even groot is als zijn lichaamslengte. Hoe aandoenlijk was het ook om een twee meter lange gigant door die kleine gevangenisdeur te zien stappen.

Sommigen vinden de film hier "overschat" of "te houterig", nu moet ik toegeven dat men hier op MovieMeter vaak in een kuddegeest denkt, maar deze film is toch gewoon fantastisch?

Anderen vinden de film "onzinnig", "niet realistisch" of vinden zelfs dat The Green Mile zijn kijkers op "het verkeerde been" zet, die mensen moeten toch eens wat opzoekingswerk verrichten betreffende de hier aangehaalde thema's.

Daarnaast is niet alleen de film, maar ook het boek gewoonweg een must have voor iedere zichzelf respecterende amateur-filmisch/literair criticus. Stephen King is dan ook niets meer of minder dan een god!

Hoewel The Shawshank Redemption in wezen zeer veel gelijkt op deze film - wat verwacht je dan met eenzelfde regisseur en een sterk gelijkende opzet? - verdient deze film het mijns inziens om op de nummer 1 te staan.

Ik zie de hele film als een aanklacht tegen de doodstraf en een dikke middelvinger naar "the system".

Meer van dat, alstublieft!

P.S.:R.I.P. Michael Clarke Duncan.

PPS: Waar blijft die Golden Globe voor die fantastische muis?

Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken, maar het feit dat Green Mile, en zijn iets beter uitgevallen broertje Shawshank Redemption in een top 10 aller tijden staan, vind ik ongehoord.

Green Mile is het soort film wat door een 12-jarige wordt gewaardeerd om de simpele reden dat die een nog onvoldoende cinematografisch referentiekader heeft om films aan te meten, en om in te zien dat 't creëren van een emotionele spanningsboog die uiteindelijk in een traan eindigt, eerder een zwaktebod is dan het teken van een meesterwerk.

Hollywood drijft op formules en vaste ingrediënten die garant staan voor succes bij een groot Hollywood-geconditioneerd publiek. Uiteindelijk is het heel goedkoop en bombastisch scoren met emoties. Wie dat niet ziet is óf 12 jaar, óf heeft een dubieus kwaliteitsgevoel.

zeer ontroerende film, inlevingsvermogen top.

een klassieker maar wat voor een.

Wat een baggerfilm. Is dít nu die film die... ; ja dit is het. Het is een geparfumeerde drol. Geweldig acteerwerk, soms mooie beelden, maar echt potsierlijke wendinkjes en flauwekulletjes. Gewoon genant. Ik wist niet wat ik zag; zooo kinderachtig en flauw bedacht. Dat mensen hier intrappen zeg!

Het gevaar zit erin dat ik ook in het vakje van "12-jarige zonder referentiekader" geplaatst ga worden door andere cinematografische experts die kunnen stoelen op een briljant inzicht door hun vergaarde kennis na jarenlange diepzinnige analyses van films die ze geobserveerd hebben.

Ik vind deze film prachtig om naar te kijken. En ik heb geen traan gelaten ... misschien toch abnormaal

En als je het ongehoord vind dat "Shawshank Redemption" niet in de top 10 aller tijden hoort, dan scheelt er echt iets aan mijn beoordelingsvermogen

4*

Een film die wisselt tussen sympathiek (zoals de scènes rondom de urineweginfectie, Mr. Jingles en de eeuwige strijd tussen Percy en de rest) en tenenkrommend sentimenteel (met als dieptepunten Clarke Duncan als analfabetische reus die bang is in het donker en diens monoloog over de pijn in de wereld, de genezing van Mrs. Moores en de flashbackstructuur).

De balans wordt in de eerste twee uur mooi opgemaakt door de nog relatief luchtige toon, waar de clichématige trucjes herkenbaar maar acceptabel zijn. Helaas slaat het sentiment in het laatste uur volledig door en gaat het gebrek aan grijstinten af en toe wel erg storen.

Deze film heeft net als the shawshank redemption iets magisch. Weer een mooi verhaal, mooie sfeer en goed acteerwerk van de cast. Heb hem gezien op tv, dus zit je helemaal in de film, krijg je weer van die klote reclame.

Ook weer een fantastische film van Darabont dus. Hou ervan.

Het begin van 'The Green Mile' deed mij een beetje denken aan de Titanic. Een persoon op leeftijd, dat door omstandigheden terug in de tijd gaat naar een cruciale periode in zijn/haar leven.

Wat volgde was een bizarre film. Ontroerend verhaal met een diep treurige ondertoon, dat van begin tot eind wist te boeien.

Geweldige cast onder aanvoering van Tom Hanks. Werkelijk iedere acteur/actrice vond ik in deze film op zijn plaats. Het bovennatuurlijke aspect van de film kon ik lastig thuisbrengen, daar zou ik dan nog sceptisch over kunnen zijn. De boodschap die er echter in verborgen zit straalt iets krachtigs uit. Zeer bijzondere film die me met een gevoel van verbazing achterlaat. Puur dat stukje wat ik niet kan verklaren maakt dat ik niet de volle punten geef. 4,5*

Awful tired now, boss. Dog tired.

Mijn verwachtingen van deze film waren op z'n zachts uitgedrukt nogal groot.

Ik kan nu gerust zeggen dat het die hele ''Shawshank/Godfather een van de beste films allertijden'' status niet verdient.

Ietwat overschat kun je het wel noemen, dat neemt niet weg dat dit een erg mooie film is, ontroerend en boeiend, dat is knap voor een film van die lengte.

The Green Mile gaat over een gevangenis cipier die een zeer boeiend en gevulde periode uit zijn leven herbeleefd en vertelt vanuit het bejaardentehuis.

In de jaren 30 komt Paul Edgecomb (Tom Hanks) een bijzondere man tegenmoet.

Een man die verdacht word van de moord op 2 meisjes, ook al is de man enorm, hij heeft een vrij kinderlijke state of mind.

Al snel leer je alle gevangenen kennen en beleef je allerlei avonturen met Edgecomb, z'n crew en een dappere muis.

Hun afdeling heeft een groenige vloer en is 1 mijl lang.

Vandaar: The Green Mile.

Topfilm, geen meesterwerk.

Ondanks dat er een aantal dingen niet in de werkelijke wereld kunnen gebeuren, heeft deze film mij zeker vermaakt. Vooraf dacht ik dat de duur van de film mij zou opbreken, maar door het mooie verhaal en de sterk spelende Tom Hanks, David Morse en onze grote donkere Micheal Clarke Duncan, merkte ik hier niet heel veel van. David Morse vind ik ondanks ik tot voor kort nooit van hem gehoord had een sterk speelde acteur. In de film Disturbia kon ik ook genieten van zijn rol als seriemoordenaar. Kortom deze film is echt een aanrader!

Tranentrekker die uiteindelijk veel te hard z'n best doet. En het begint nog wel zo aardig. Visueel ietwat fleuriger dan Darabonts eersteling en het sfeertje is, ondanks een best zwaar gegeven als death row, eigenlijk best gemoedelijk. Lichtvoetig zelfs wanneer het muisje zich meldt en grappig tijdens een test. Best delicaat geacteerd, al is Percy meteen al een enorm onderkruipsel. Had wel iets slinkser gemogen.

De eerste executie is kalm en beheerst en de scène waarbij Hanks naar de grond gaat en Coffeys donkere stem opdoemt, is niet onaardig. Film kan nog enige tijd teren op die mysterieuze kolos, alhoewel het meeste wel is prijsgegeven na anderhalf uur. Bovendien gaat Darabont zich daarna steeds meer aanstellen. Alsof de volgende executie nog niet heftig genoeg is, moet het blijkbaar enorm hard onweren.

Veel erger is dat het scenario er nog een aanzienlijke schep bovenop doet met een hele rits weke momenten. Als je die dan ook nog eens zo breed uitsmeert zoals dat hier gebeurt, dan wordt het een duidelijk voorbeeldje van overdaad schaadt. Het laatste uur is alles bij elkaar om onpasselijk van te worden. Het wil maar niet ophouden, zelfs de nabrander jengelt maar door en door. Voer voor grote snotteraars.

The Green Mile is een aardige fantasie film.

Dit is duidelijk een film die met een korreltje zout genomen moet worden. Want geloofwaardig is het allemaal niet wat we in deze film voorgeschoteld krijgen. Niet alleen de wonderlijke dingen die John Coffey kon doen zag ik als fantasie. Maar er zijn nog wel meer dingen die ik met een korreltje zout neem. Ik bedoel , het is een beetje ongeloofwaardig dat iedereen bijvoorbeeld in de ban is van zo enkel muisje. Zullen wel meer muizen rondlopen in de gevangenis denk ik dan. Het word zo gebracht in de film dat we met een groot wonder te maken hebben dat er een klein muisje loopt. Verder zijn de bewakers toch wel heel erg soft. Het duurt wel heel lang voordat ze hun collega Percy hard aanpakken en ook die rot gevangene Wild Bill die constant irritant moest zijn hadden ze wel wat harder kunnen aanpakken. En ook dat de bewakers zomaar een gevangene naar buiten kunnen smokkelen is ook wat ongeloofwaardig. Dit ging allemaal wel heel makkelijk.

Deze film is wat ongeloofwaardig. Maar toch moet ik wel zeggen dat het verhaal wel wist te boeien. De film duurt ruim 3 uur , maar ik vond de film op geen enkel moment langdradig. Deze film kijkt makkelijk weg. Het is interessant om te zien hoe de bewakers met Percy en John en die rot gevangene Bill omgaan. Ja, ondanks de lange speelduur heb ik de hele tijd geboeid zitten te kijken en vond ik de film nergens saai.

Ik had ook wel wat moeite met het sentimentele eind. Dat John toch voor de stoel kiest terwijl hij de mogelijkheid kreeg om te vluchten is ongeloofwaardig. Het is duidelijk dat hij alleen dood moest gaan zodat de kijker een traantje kon wegpikken. Het einde vond wat overdreven sentimenteel. Een einde dat Edgecomb lang moet leven omdat hij een wonderkind van god heeft gedood. Met dit einde heb ik niet zoveel.

Het acteerwerk is degelijk. Tom Hanks zet een goede rol. En dat zelfde geld voor de rest van de cast. Al maken de twee irritante personages in de film ( de collega bewaker en de rot gevangene ) zich wel soms schuldig aan overacting. De muziek van Thomas Newman vond ik goed bij de film passen.

Al met al moet ik zeggen dat ik The green Mile geen top film vond. Wat mij betreft absoluut niet een van de beste films ooit gemaakt. Maar deze film kijkt ondanks de lange speelduur lekker weg. Het geheel weet wel te boeien en is af en toe nog best vermakelijk. En het acteerwerk is ook wel aardig.

3 sterren voor deze film.

Vind deze film 5 sterren waard omdat alle details tot in de perfectie uitgevoerd zijn. Het verhaal ontroerd en Tom Hanks is zoals altijd weer geweldig. Vind het sterkste in deze film hoe bepaalde gevangenen veel sympathie krijgen van de bewakers, ondanks hun daden.

Neem Shawshank en plak er nog een uur achteraan .

Clichematig, braaf, klef verhaaltje dat veels te lang duurt. Dat is de beste beschrijving van deze film. Wat het acteerwerk betreft, Tom Hanks vind ik gewoon geen goed acteur en bevestigd dat hier nog eens, en de rest van de cast vind ik ook niet al te sterk overkomen. Verder flinke lading goedkoop sentiment (dat muisje, kom op zeg ), bomvol clichés en karikaturale, ééndimensionale personages.

Enige positieve wat ik uit dit soort films kan halen is dat het simpelweg wel makkelijk wegkijkt, wat eigenlijk tegelijkertijd ook weer de grote zwakte van de film is. Dit soort veel te veilige verhaaltjes zullen gewoon niet mijn ding worden. 1,5 * vind ik meer dan genoeg.

Schitterende film van Darabont naar het boek van Stephen King. Omdat de film zo hoog stond in de top 250 en ik al veel goede dingen had gelezen over The green mile vond ik het toch wel eens tijd worden om deze eens te bekijken. The shawshank redemption, ook geregisseerd door Darabont naar een boek van King, beviel me immers ook erg goed. En naderhand kan ik alleen maar zeggen dat het weer een pareltje is. Ja, de film duurt heel erg lang, maar het is geen enkel probleem om deze uit te zitten. Er gebeurt de hele tijd wel iets, het is voortdurend interessant. Er zitten misschien wel wat clichés in, maar dit werd absoluut niet storend, integendeel. Het verhaal wordt goed uitgewerkt en voelt nergens gehaast aan, alles wordt rustig verteld.

De acteerprestaties waren van iedereen goed. Vooral Hanks en Michael Clarke Duncan vond ik ontzettend goed acteren. Maar ook de rest was zeer goed, niemand viel uit de boot.

The green mile is een geweldige film die je zeker eens gezien moet hebben. Ik vond deze zelfs nog een stukje beter dan TSR en deze komt ook mijn top 10 binnen.

5*

onwijs goeie film en echt een Stephen King verhaal! Walking the mile, walking the mile

Er weer eens voor gaan zitten en het heeft me weer geraakt.

Prachtig aangrijpend verhaal met uitstekende characters. Die nare Percy en creepy Wild Bill, de aandoenlijke John Coffey ("like the drink"), sympathieke Tom Hanks en zijn mede gevangenisbewaarders waren zonder uitzondering allen perfect in hun rol.

De lange speelduur vliegt werkelijk voorbij en het verhaal kakt nergens in. Fijne muziekscore en jaren 30 setting.

Blijft een toppert!

Prachtige film die terecht bij de top hoord van beste films aller tijde.

Het verhaal in de film pakt je en laat je de hele rit niet meer los.

Acteerwerk in van een ontzettend hoog niveau in deze film en heb ik ook niets op aan te merken.

Eigenlijk is alles gewoon goed in deze film.....vandaar ook de volle 5 sterren.

Volgens sommigen een slappe sentimentele onzinfilm, maar ik vind 'm ijzersterk en ik ga al huilen als ik zappend in een scene val met het geluid uit. Het is voor mij het verhaal van Jezus, d.w.z. de zondige maatschappij die nota bene het onschuldige kind van God offert.

Twee gevangenis films trokken de aandacht in de 90-er jaren, en werden instant klassiekers. The Shawshank Redemption is de ene, The Green Mile de ander. Beide (van regisseur Darabont) steengoed, hoewel laatstgenoemde vanwege z'n Christus allegorie net een laag meer te bieden heeft, zonder dat niet-gelovigen dat nu meteen duimendik opgediend krijgen. De 90-er jaren waren Hanks' golden years. Na Forrest Gump, Philadelphia en Saving Private Ryan is dit zijn vierde 'grote film' (Sleepless In Seattle erbij?). The Green Mile is een getuigenis van de vertelkunde van Stephen King. John Coffey als de man met healing power die nu eenmaal moet sterven is één, maar cipier Paul (Hanks) als de man die generaties overleeft om mensen het verhaal van Coffey te vertellen is een vondst van jewelste. Alleen... je krijgt de indruk dat als Coffey cipier Paul bij de hand grijpt om door te geven wat Wild Bill had gedaan, dat Hanks er ff niet alles in kan leggen. En wat ie er in legt, overtuigt niet helemaal. Ben dan ff een kniesoor in een wat mij betreft 5 sterren film.

Verrassend sterke Stephen King-verfilming, die ik heel lang vermeden heb vanwege zijn oudere broer The Shawshank Redemption die ik tien keer niets vond. Maar dit is toch echt veel beter. Zat er vanaf het begin goed in en heb me geen moment verveeld. Behoort duidelijk tot de betere typische Hollywoodfilms. Die typisch eigenaardige Stephen King-toon en sfeer worden al vanaf de eerste minuut zeer goed neergezet, en dat blijft de hele film constant, waardoor het ook geen moment inzakt. Hoewel ik geen bezwaar had gehad tegen een kortere uitwerking, waren het 190 hele sterke minuten.

Mooie film. Absoluut. Maar of hij op drie moet staan in de top250, dat weet ik niet. Maar dat komt ook omdat ik de film pas dit jaar heb gezien. Misschien was m'n waardering hoger geweest als ik 'm 15 jaar geleden in z'n geheel had gezien. Se7en vond ik namelijk ook al geen topper (ook dit jaar voor het eerst gezien), terwijl dat voor die tijd wel echt een indrukwekkende film moet zijn geweest.

Toen The green mile op canal+ kwam, was ik negen en mocht ik een bepaalde scène niet zien en heb ik de rest vervolgens ook niet gezien. Die scenes met de muis zijn me wel altijd bijgebleven.

Ik vond de film nu wel erg langdradig en erg cliché. Maar het verhaal was goed en ik stoor me meestal niet heel erg aan clichés of over the top-scenes.

Ondanks dat de gebeurtenissen in de film niet super spectaculair zijn, heeft hij toch een geweldige sfeer om zich heen hangen waardoor je de hele film van begin tot eind kan en wil blijven volgen. Het einde is ronduit tragisch te noemen. Toch wil ik ook benadrukken dat het acteerwerk in deze film van zo'n hoog niveau is, dat deze wat mij betreft in de top 3 staat qua acteerprestaties, ronduit ge-wel-dig.