Trainspotting (1996)

Vanavond was er bij de uitzending van Jinek een gesprek over deze film. Ten eerste ben ik dolblij dat er over films wordt gepraat op tv die al wat ouder zijn. Als tv-kijker hoop ik dat deze trend zich toch een beetje gaat doorzetten. Gepassioneerde mensen die over een favoriete film praten is een genot. Het is alleen jammer dat deze film door het meerendeel van de aanwezigen bij Jinek op een te eenzijdige manier wordt beschouwd. Drugs is slecht, gebruik nooit heroïne. Waarom kunnen de mensen op tv wel altijd kunst en muziek op een diepgaande manier beschouwen, terwijl het medium film achterblijft.

Even teruggekeken. Wat een gelul zeg. Trainspotting is toch één van de laatste films om depressief van te worden, lijkt mij. Het gaat niet enkel om de drugsverslaving, er zitten meerdere thematieken in de film verpakt. Bovendien is het grotendeels ironisch natuurlijk. Best vreemd dat veel mensen dat niet zo zien of willen zien. Heb er mijn twijfels over of een vervolg wel zo verstandig is, vooral Danny Boyle zelf lijkt mij niet (meer) in staat om dat goed te bolwerken. Die man heeft sinds Trainspotting weinig fatsoenlijks gemaakt in mijn optiek.

Zag de film zelf vorige maand nog overigens en ik was weer zo blij als een kind. Beste film aller tijden!

Maar bij een talkshow als Jinek, wat vooral gericht is op de politiek en de actualiteit hoef je dat denk ik ook niet te verwachten. Kijk dan beter naar een Zomergasten, Alleen Elvis blijft bestaan etc. Veel interessanter op kunstzinnig gebied (waaronder film).

Ja dat klopt zeker. Met name zomergasten vind ik een fijn programma (wel afhankelijk van gast). Maar wanneer je dan toch naar Jinek (of Pauw of DWDD) kijkt, verwacht je van hen een stuk meer diepgang op het gebied van film. Zo worden oude schilderijen en The Beatles steeds weer opgehaald, maar moeten wij het doen met de jaarlijkse oscarfilms.

Zou je inderdaad verwachten ja. Toch vind ik het bij al die programma's wel meevallen qua diepgang op kunstzinnig vlak. Het zijn vooral veel feitjes en dat ook nog in de tiende versnelling, zeker bij DWDD. Ik mis een beetje het beschouwelijke, het subjectieve. Maar goed, denk dat we een beetje offtopic gaan nu.

Blijft toch een heerlijke film, ook weer na herziening werd ik meegesleept door het sfeertje, de perfecte balans tussen komedie en drama en de goede soundtrack. Met Pulp Fiction en Reservoir Dogs voor mij dé jaren 90 film, een tikje anarchistisch, vlot gemonteerd en met geweldige performances, van met name McGregor en Carlyle, maar eigenlijk doet iedereen het goed. Doorbraak van McGregor, McKidd, Carlyle, MacDonald, en ook Danny Boyle, die Trainspotting niet meer heeft weten te evenaren.

Hele goede film!

Bedankt voor de informatie.

Underworld - Born Slippy - YouTube

T2 – Official Teaser Trailer – Sequel to Danny Boyle’s Trainspotting

Ja ik zie het wel zitten hoor. Benieuwd hoeveel Boyle van die magie weet te 'hervangen', en in hoeverre ons ouder worden wellicht in de weg gaat zitten. Waar Trainspotting toch ook echt een product van zijn tijd was, kun je dat niet nu simpelweg herhalen. Tenminste, dat werkt nu niet meer zondermeer. Ik neem aan dat hij deze sequel een product van deze tijd en hun plaats daarin laat zijn? Maybe with a snuff of hipness and just a touch of fockin' heroin?

Robert Carlyle ziet er alvast dreigend uit.

Ruw en grof, dat zeker. Maar echt interessant vond ik het helaas niet. Daarvoor was het allemaal wat te mager. Kan daarom ook niet begrijpen dat deze in de top 250 staat. De film heeft zo zijn momenten, maar een voldoende kan ik helaas niet geven.

Volgens mij heb jij heel veel gemist. Herbekijken, en nu met al je aandacht!

Nee, niet deze tijd als het goed is, eerder het jaar 2000. Iedereen is afgekickt van de heroïne behalve Spud en de rest van de crew staat continue strak van de coke. In het vervolg maken ze een succesvolle pornofilm en daar verdienen ze best veel geld mee. Voor een groot gedeelte speelt het zich ook af in Amsterdam; daar ben ik wel benieuwd naar. Althans als je kijkt naar de boekverfilming heeft Boyle het redelijk 1 op 1 weten te verfilmen met een visuele flair die daar perfect bij past. Ik denk dat T2 ook redelijk 1 op 1 zou zijn met het boek. Het verhaal van het 2e boek is zeker niet beter maar wel heel erg waardig en het einde is ontzettend tof van dat boek. Ik ben er zeker ook benieuwd naar!

Zou zomaar kunnen, al zou ik echt niet weten wat. Ik heb wel degelijk mijn volledige aandacht eraan besteed, maar ik vond het gewoon niet leuk. Kon er niet in komen..

Film brengt een werkelijk intrigerend beeld van wat onder die drugsverslaving leeft en hoe de aftakeling, op alle vlakken onvermijdelijk is.

Sterke en positieve, als waarschuwing geldende film. Uitstekend acteerwerk. Gevatte dialogen en teksten.

Guardian

"Several years of addiction right in the middle of an epidemic, surrounded by the living dead."

Met het oog op het vervolg en omdat ik deze film nog niet eerder had gezien (schaam), heb ik 'm maar eens opgezet.

'Trainspotting' weet op een bijzondere manier het leven van een groepje vrienden omringd met drugs in beeld te brengen, hoewel de focus lijkt te liggen op het drugsgebruik gaat de film veel verder. In sneltreinvaart komen enkele facetten van het leven aan bod die als saai aangekaart worden; de openingsmonoloog zegt genoeg.

De personages zijn op zijn zachts gezegd merkwaardig te noemen, wat duidelijk naar voren komt in hun handelen. Wel had ik graag meer van deze groepsdynamiek gezien, omdat het verhaal voor mijn gevoel te veel op de vlakte blijft. Desondanks is de zwarte humor geslaagd en is het acteerwerk prima, met voorop uiteraard Ewan McGregor.

Danny Boyle zorgt voor een intrigerende trip die helaas tegen het einde aan afzwakt. Gelukkig blijft er veel te zeggen over het kleur-, het cameragebruik en de opzwepende soundtrack waarmee surrealistische scènes de boventoon voeren. Deze momenten zijn stuk voor stuk erg sterk neergezet en blijven nog wel even rondwaren.

Al met al een aardige film over escapisme, maar voor mij niet echt een topper. Overigens is het fijn dat het geheel nergens moralistisch wordt en je als kijker een eigen standpunt kan vormen.

3,0 Sterren.

Nog nooit gezien nu net klaar maar echt een goede film. Totaal niets verwachtend aan de film begonnen.

McGregor speelt erg goed met als Miller.

Op het grote doek gezien gisteren: WOW dit is erg '90's en toch nog erg fris dankzij de snelle editing en geweldige sets. Echt een classic die nog steeds goed wegkijkt.

Zin an T2 volgende week (al kan die waarschijnlijk hier niet aan tippen).

5,0*

Die toiletscène...

...ik werd daar 20 jaar geleden zó misselijk van dat ik de film toen nooit heb afgekeken.

Maar nu is Flat Eric groot geworden en kunnen we het aan om de film eindelijk eens af te kijken.

Vlotte film met een rauw randje, een vleugje tragiek en humor met nu in retrospectief een fijn 90's sfeertje dankzij de soundtrack.

Een classic vind ik Trainspotting echter niet.

In deze film die ik gisteren in de bioscoop weer eens herzien heb springt toch vooral de soundtrack er bovenuit. meer dan in welke film ook, althans wat popmuziek betreft. Schitterende nummers van o.a. Underworld, Iggy Pop en Lou Reed. Wat de film zelf betreft; ik heb het al eens gezegd, het zijn een paar zeer onsmakelijke scènes die mij er van weerhouden ook nu na herziening deze film een hoge waardering te geven. Dat is jammer, want voor de rest is de film meer dan O.K. met als meest hilarische scène die van die hond.

3.5* na herziening

Waarschijnlijk was het 20 jaar geleden dat ik 'm zag, in de bios, dus hoog tijd voor een herziening met T2 aanstaand.

Cult klassieker.

Ik heb in tijden niet zo gelachen als in de eerste drie kwartier ofzo. En verder is het flitsend, spannend, confronterend (die baby...omfg) grappig, goed gefilmd en erg goed geacteerd met imo de afkickscene bij Marks ouders als hoogtepunt. Ik heb me weer echt kostelijk vermaakt en verheug me op T2. Maar die kan dit niveau vast niet halen, of zou het...?

I chose not to choose life...

Enkele goede scènes maar vond het niet de top 100 uitschieter die ik verwachtte (inderdaad geloof het of niet... nooit eerder gezien!). Het is een wrange film over enkele doelloze junkies in de mistroostige Schotse industriesteden. Economische verlamming hebben de toekomstdromen van de jongeren kapotgemaakt. De enige uitweg is de magische heroïneshot die hen nog het gevoel heeft om te leven. Tot één van hen, Renton, meesterlijk gespeeld door McGregor, na een overdosis tot het besef komt dat er nog wat anders in het leven is.

In handen van andere Britse regisseurs zou dit een zware deprimerende film geworden zijn, maar Boyle weet er genoeg humor in te gooien om het allemaal beter verteerbaar te maken zonder de ernst van de gevolgen van hun stommiteiten te vergeten. Want het moet gezegd, de verwaarloosde baby Dawn vond ik een vrij misselijkmakende scène. Beste scène is de afkick-scène van Mark in het huis van zijn ouders . Mooi staaltje "Boylerisme". De psychedelische scène in de gore WC is zelfs een alltime classic.

Ook de soundtrack geeft veel aan de film. Of het nu Underworld of Iggy Pop of Blur is, het brengt opnieuw de 90s tot leven. Interessante film, die gezien het einde, inderdaad mogelijkheden bood voor een sequel die er aan komt.

“This was to be my final hit, but let's be clear about this. There's final hits and final hits. What kind was this to be?”

Heerlijke film. Danny Boyle heeft met Trainspotting een film gemaakt vol absurde humor en kleurrijke personages, maar vergeet ook niet om een indrukwekkend verhaal te vertellen over de schaduwkant van drugs. Met sowieso een aantal onvergetelijke scènes.

Je ziet ook duidelijk dat dit een film van Boyle is. Veel vaart, schitterend kleurengebruik en zelfs in het troosteloze Edinburgh een geweldig gevoel voor een mooie cinematografie. Trainspotting is niet alleen een verhaal over de gevaren van drugsgebruik, maar ook over een vriendengroep die uiteenvalt. Over je leven willen beteren om toch telkens weer terug te vallen op de drugs. Het is ook een echte jaren 90 film met bijbehorende muziek en kleding. Met geweldige acteurs zoals McGregor, Lee Miller, Carlyle, McKidd en Bremner. Kom maar op met de sequel.

Perfecte film over een Schotse vriendenclub die niet het burgerlijke leven maar het leven aan de zelfkant kiest, meer in het bijzonder in de vorm van een heroïneverslaving. De kracht van de film vind ik de vele goede observaties over het leven als verslaafde c.q. aan de zelfkant en het realisme waarmee de druggebruikers worden geportretteerd: niet als karikaturen maar als echte mensen met ook aandacht voor de leuke in plaats van alleen de tragische kanten van druggebruik en zelfs voor de saaie kanten ervan in plaats van alleen de horror. Heroïneverslaving is namelijk ook heel saai: zoals de film zelf ook zegt leidt het tot niets anders dan tot de volgende shot, waardoor het een leven voortbrengt in een eeuwige tredmolen waarbij je telkens weer op het startpunt uitkomt, en stompt het af waarbij het alle betekenis, verlangen of ‘leven’ uit het bestaan onttrekt. Zoals men in de jaren ’90 waarschuwde tegen heroïne: heroïne is niet geestverruimend maar juist geestverengend. Het leidt slechts tot een vereenzaamd bestaan waarin men nog slechts bestaat om de volgende shot te scoren en men de ander – zelfs zijn vrienden en familie – slechts gebruikt voor eigen bevrediging. Het realisme van de verveling van een heroïneverslaving is daarmee tegelijk ook het vervelende van de film: net als het bestaan van de personages leidt ook de film – ondanks alle actie – in wezen nergens toe en stompt het af. Maar bij deze film is dat dus geoorloofd.

Na vele jaren weer eens gezien, en hij is en blijft goed, grappig, donker, ranzig en sterk. De cast speelt erg goed en ook het hele verhaal blijft sterk, nu is er dus ook deel 2 en ik ben benieuwd.

Wat ik me zo afvroeg na de film was:
dus op een gegeven moment overlijdt baby Dawn op een traumatiserende manier en besluit men om maar nog meer te gaan gebruiken om de pijn te verzachten. Maar daarna, water gebeurt er daarna? Als ik al moet aannemen dat iedereen zo ver heen is dat niemand ooit maar met een woord zal gaan reppen over dit voorval, dan vind ik het alsnog raar dat alles ineens opgelost lijkt (er is wel een baby overleden(. Misschien wordt dit uitgelegd in T2: Trainspotting, maar dat lijkt me niet echt aannemelijk. Iemand die denkt het antwoord te weten? Ik namelijk niet