Trainspotting (1996)

Deze film viel bij mij erg tegen. Ik denk dat het gewoon een kwestie is van smaak.

Het Ierse accent vind ik ook ongelooflijk irritant.

Iers accent? Is me totaal niet opgevallen in deze film, eigenlijk.

Misschien bedoel je Schots...? Vind ik persoonlijk heerlijk klinken, trouwens.

Na herziening wordt hij alleen maar beter. Lou Reed - Perfect Day, ik kan me niet herinneren dat muziek ooit effectiever met beelden is gecombineerd dan hier.

Eindelijk is een keer gekeken en ondanks dat het m'n verwachtingen niet helemaal waargemaakt heeft was het wel echt een 'thrillride' de gehele film. McGregor is fenomenaal en draagt Trainspotting naar een hoger niveau. Sommige scenes zijn me iets te vaag of abstract om er een goeie draai aan te kunnen geven en vond het ook niet altijd passend. Maar daar valt wel mee te leven omdat de rest van de film interessant blijft.

Het is geen Requiem For A Dream (1 van m'n favo's) maar alsnog een prima film.

3,5*

7/10 (IMDB)

Het is zo apart om een film van bijna 20 jaar geleden te herzien.

Waar ie vroeger toen ik em als puber zag loodzwaar op mijn maag lag en de humor me totaal ontging, is het nu precies andersom. Ondanks het cynisme is het best wel lichtvoetig gebracht en misschien daarom juist wel geestig.

Toch kwam ik niet onder het gevoel vandaan dat de film behoorlijk gedateerd is, ook al is het 'nog maar' uit de negentiger jaren. Met name de scenes in de nachtclubs, de kleding, die typische jolige housemuziek, dat lege sfeertje - het draagt daar eigenlijk allemaal een beetje toe bij.

Maar het blijft natuurlijk wel een goede originele film met een lekker tempo en genoeg leuke snufjes uit de trukendoos.

Moet zeggen vermakelijke film. Muziek past perfect bij de scenes en is wel zeer goed. Mcgregor speelt fantastisch en draagt de film. Hier en daar paar grappige scenes. Maar komt voor mij toch zeker niet in de buurt van films als requim for a dream en fear and loathing in las vegas... Tis een vermakelijk filmpje niet meer niet minder verdient een 7/10 van mij

Dit weekend herzien na vele jaren, omdat mijn vriendin 'm nog nooit had gezien. Toen ik 18 was, inmiddels alweer 15 jaar geleden, had deze film iets magisch waardoor ik 'm in mijn studententijd wel 20 keer gezien zal hebben onder het genot van wat bier en een jointje. De magie is iets verdwenen, wat overblijft is een film die qua zwarte humor, acteerprestaties, tijdsbeeld, soundtrack, tempo en montage de tand des tijds moeiteloos heeft weerstaan. De 4,5* die ik 2006 heb toegekend toen ik mijn profiel op MM heb aangemaakt, blijft dan ook gewoon staan!

Erg leuk weerzien.

Je merkt wel dat deze film een hoop in gang heeft gezet en dat er ondertussen wel wat verfijningen op de stijl zijn gekomen, maar Boyle's grote doorbraak blijft toch vooral een plezier om naar te kijken. Plak er Ex Drummer van Mortier bij en je hebt een heerlijk avondje plezier met marginalen.

Visueel oogt het nog steeds fris, een paar geniale rollen, met Bremner voorop, en uiteraard de begin- en eindmonoloog, met als hoogtepunt die laatste op de melodie van Born Slippy. Wat een geweldig filmmoment blijft dat.

Het plotje tijdens het laatste half uur is misschien wat overbodig, omdat uiteindelijk toch vooral afzonderlijk niet-plotgerelateerde scenes tot de hoogtepunten van de film gerekend mogen worden, maar storen doen het nu ook weer niet.

4.5* en een uitgebreide review

Gewoon niet al te veel over zeggen: GEWELDIGE FILM!!!

Trainspotting is verslavend van begin tot eind.

En laat dat nou net het thema zijn. Verslaafd op drugs of in Begbie's geval, verslaafd op geweld. Mark Renton, geweldig vertolkt door Ewan McGregor, benoemt de voordelen van drugsgebruik in een soort pro-reclame filmpje maar als toeschouwer zien we de grauwe werkelijkheid. Deze tegenstrijdigheid zien we als een rode draad door de hele film. Standpunt van de regisseur is niet geheel duidelijk maar werkt wel verfrissend. Geen wijze lessen of morele standpunten worden ingenomen maar laat het geheel over aan de kijker zelf.

Soundtrack past perfect bij de sfeer van de film. Gedenkwaardige scène waar McGregor in een smerig toilet duikt om zijn pillen te vinden of bij een shot heroïne waarna hij meters diep de grond inzakt, met de haast hypnotiserende werking van de soundtrack, maakt dat jezelf ook onder invloed bent van èèn of ander drug. Die beelden versterken je emotie en de film lijkt èèn lange trip.

Humor is niet het eerste waaraan je denkt bij een film met een beladen onderwerp als verslaving.

Hier neemt het een grote plaats in als tegenwicht voor dramatische gebeurtenissen. Wederom tegenstrijdigheid, uit het leven gegrepen en niet zwart-wit. De gehele cast speelt uitstekend maar Robert Carlyle is indrukwekkend als de gestoorde maniak Begbie. Zeker als je van uit gaat dat hij de lengte heeft van een Hobbit. Probeer dan maar dreigend over te komen, iets wat hij met verve doet.

Danny Boyle heeft een waanzinnig komisch, prachtig film gemaakt. Origineel en met recht is het een cultklassieker.

briljante film van een briljant boek.

hoop dat het vervolg "porno"inderdaad verfilmd gaat worden.

geweldige muziek en voor mij Robert Carlyle die de show steelt.

wat een figuur.

3.92 na 5086 stemmen is te laag voor dit meesterwerk. Als het volgende week gemiddeld geen 4 sterren heeft dan ga ik door het stof en ga bedelen.

Dikke 5, nog maanden van 'de baby' gedroomd.

Waren de jaren 90 echt zo...gay?

Het is niet zo lang geleden dat ik Requiem for a Dream heb gezien en Trainspotting vertoont heel veel overeenkomsten met deze film.
Requiem voelt echter vele malen destructiever aan. Trainspotting heeft dan weer de typische Britse humor.
Oké, die dode baby was gruwelijk en de hallucinatie cookie as fock, maar daarbuiten is het eigenlijk vrij luchtig. Er is genoeg shit (soms letterlijk), maar eigenlijk wordt daar niet lang bij stil gestaan. Soms is dat zelfs een beetje storend, zoals bijvoorbeeld bij de dood van diezelfde baby.
Misschien heb ik het verkeerd begrepen, maar ik ging er vanuit dat Sick Boy de vader was. Renton maakt nog een opmerking dat hij daarna nooit meer de oude was, maar dat vond ik nogal meevallen.

Nog een puntje van kritiek is dat Begbie (een rol die Carlyle wel op het lijf is geschreven) volgens eigen zeggen een vreselijke schurft aan heroïne heeft. En toch stapt hij in het (niet zo lucratieve) handeltje.

Er zijn veel van dit soort losse eindjes. Opmerkingen die worden geplaatst en waar weinig bij stil wordt gestaan of waar dieper op in wordt gegaan.
Personages die zo nu en dan hun gezicht laten zien en waar later eigenlijk niets meer van wordt vernomen (Diane?).

Als ik er een positieve draai aan wil geven, zou ik kunnen zeggen dat de film vooral gaat om Renton, de egoïst die er moeiteloos vandoor gaat met het geld van zijn "maten", maar eigenlijk vind ik dat het daarmee te makkelijk wordt afgedaan.

Trainspotting is een behoorlijke film, maar haalt het wat mij betreft niet in de vergelijking met Requiem, wat niet wil zeggen dat Trainspotting soms een betere keuze is.

Nee, volgens mij waren de jaren '90 niet echt bepaald gay te noemen..

Maar wat heeft dat met deze film te maken?

Ik had het over het stijltje; de kleding, het haar...dat soort dingen. Kreeg een beetje een gay vibe, kan aan mij liggen.

Oké, want volgens mij wordt er met de tijd steeds meer getolereerd of geaccepteerd, zeker het laatste decennia..

Een groot pluspunt van deze film vind ik juist dat alles heel realistisch is neergezet, het tijdsbeeld en het "drugs-wereldje" inclusief de zogenaamde "maten".

Tja, zo zagen ze/we er toen uit, ik droeg ook maar een jeans met een t-shirt (maar niet zo strak als dat van Ewan McGregor). Kwam ook op feestjes waar vreemde figuren rond liepen, die er net iets anders uitzagen, bijv kerels met kale koppen in trainingspakken, waarbij ik de enige hippie leek met m'n haar tot op m'n schouders of gewoon kort met een kuifie. Is toch fijn dat we allen zo verschillend kunnen zijn.

Geweldige tijd was dat hoor, die nineties..

Ik kan niet veel met de film. Acteerwerk en de humor is goed. Maar er gebeurt mij te weinig en vond de film een lange zit. Gewoon niet aan mij besteedt.

Prachtige, en meeslepende film, vooral het moment dat hij cold turkey moest afkicken in de kamer bij zijn ouders is fenomenaal!!

Bovendien zeer realistisch, want in dat drugs milieu bestaan geen echte vrienden, voor een shot geven ze hun beste vriend aan bij de politie, bovendien de enige vriend die ze hebben is hun heroïne.

Sorry, ik dwaal een beetje af, maar wil dit toch nog even kwijt.

Helaas in deze tijd, is het bij gewone mensen ook allemaal ikke, ikke, ikke, en de rest kan stikken.

De mensen hebben tegenwoordig steeds minder medelijden met andere mensen, en hebben een veel korter lontje, als je 2 seconde te laat bent bij het groene stoplicht om op te trekken, dan krijg je toch een toeter partij naar je hoofd geslingerd, icm.allerlei verschrikkelijke scheldwoorden .

Ik zie het verschil tussen de jaren 80 en nu, en er is helaas een hoop verslechterd, omtrent agressie, en hebzucht!!

Trainspotting cast, including Ewan McGregor, to return for sequel | The Telegraph

Het niveau van de klassieker lijkt onhaalbaar, maar Boyle heeft me al vaker verrast. Kan niet wachten.

Nee, dat zal ook niet gebeuren maar het boek 'Porno' is wel erg tof. Minder drugs en maatschappijkritiek maar wel een sick verhaal en geweldig dat Boyle en de hele cast weer meedoet. Wat wil je nog meer?

Het gemiddelde op boekmeter schept hoge verwachtingen iig. En een sick verhaal daar ben ik altijd voor in. Mooi, authentiek en rouw figuur trouwens die Irvine Welsh. Tom Barman heeft hem een tijd geleden geïnterviewd. Prachtig als hij zelf gaat voorlezen met dat accent van hem. Pint ernaast en iedereen hing terecht aan z'n lippen. Sick.

Shot on Location: Trainspotting | vpro

Nét geen 5,0* meer, maar het blijft een grandioze film. Hoogtepunt uit Boyle's carriere natuurlijk, alsmede uit die van de fungerende acteurs. McGregor heeft nooit iets neergezet wat ook maar in de schaduw kan staan van zijn glansrijke performance als Renton, ook Carlyle en Bremner spelen de rol van hun leven. Een groepje marginalen, miserabele losers, maar geweldig neergezet en komisch tot en met.

Verder heer-lijke muziek: wie Born Slippy zegt, zegt Trainspotting, maar mijn persoonlijke favoriet is misschien nog wel het gebruik van die Underworld track tijdens de afkick-scene. Visueel gezien kent de film ook een aantal ludieke scenes. Kortom: staat zo'n 20 jaar na datum nog steeds als een huis. Authentieke film, en een aaneenschakeling van überkomische scenes, geweldige quirky personages, bizarre taferelen en gewoon een hoop lol. Dikke 4,5* na een plezante herziening.

Deze ooit 2,5* ster gegeven, nu herkeken en volgens mij heb ik hem destijds niet eens uitgekeken, dus had niet het recht om te stemmen, nu gelukkig wel.

Ben toch wel blij nu een goed beeld te hebben van deze hooggewaardeerde film, vind hem zelf ook redelijk tot goed.

De sfeer is echt heerlijk in bepaalde scènes, zoals de scène in de Schotse natuur, icm met de opvallende karakters op gympen en de dialogen kon ik hier wel van genieten. Ook het eindpunt door toch het uiteindelijke verraad van Mark doet de film goed, de allerallerlaatste scène was een prima eind.

Iemand hier meldde dat de scène met 'Perfect Day' op de achtergrond zo goed was, en dat moet ik beamen. Fantastisch stukje film is dat. Misschien zijn het gebrek aan meer van zulke momenten wel de reden dat ik het geen topfilm vind afgaande op gevoel. Ook de relatie tussen Mark en Diane had ik graag meer van gezien, al is de korte duur van de film dan wel weer juist effectief.

Bij vlagen geweldig, als geheel geen absolute topper imo.

3,5 / 4*

Een zeer sterke orginele film.

Danny Boyle heeft toch aardig wat topfilms afgeleverd.

Grappig, innovatief, razendsnel en controversioneel: Trainspotting had vanaf het begin al alles in zich om tot een cult-klassieker uit te groeien. Een film ook die zijn reputatie waarmaakt, mits je bereid bent je vooroordelen over drugs te laten varen. Bepaalde scenes zullen misschien shockeren ( zoals het cold turkey afkicken van Rents), anderen verbazen door de manier waarop Danny Boyle in staat is om de harde realiteit een vleugje poëzie mee te geven. Absolute aanrader!!

Aardige en onderhoudende film. maar niet te vergelijken met het boek, overal waar het boek dieper gaat en het echt boeiend wordt daar stopt de film of maakt er iets abstracts van. Als ik het boek niet eerder had gelezen dan was het waarschijnlijk een 3,5 geworden omdat ik dan een aantal dingen niet zou missen. Nu mis ik wat interessante dingen, dus een 3