Meningen

Almodóvar is zo'n regisseur die ik zo vaak in verschillende lijstjes tegen, om er vervolgens nooit echt iets van uit te proberen.

Eerder zag ik al Volver van deze regisseur. En eigenlijk heb ik met Hable con Ella een soortgelijke ervaring gehad. De film komt vrij traag op gang. Het duurde voor mij dan ook best lang voor ik er echt in zat. Niet alle ontwikkelingen binnen de film zijn even interessant en je aandacht wil in die lange aanloop nog wel eens verslappen. Gelukkig wordt het verderop in de film een stukje beter. Het krijgt iets meer vaart en er worden wat interessante en best zware onderwerpen op de kijker afgevuurd. En net als in Volver weet Almodóvar goed om te gaan met die zware onderwerpen. De manier waarop het geschoten is en het acteerwerk maken ook heel veel goed. En dat laatste is af en toe om van te smullen. Helaas duurt het dan weer allemaal net wat te lang. En zeker richting het einde.

Een erg goede tweede helft en erg goed acteerwerk maken van Hable con Ella, ondanks de trage start, toch een erg fijne ervaring. Al zal de film door zijn soapachtige scenes niet iedereen aanspreken.

Heerlijke oversentimentele film.

Gere doet het schitterend als baasje van een geweldige hond. Verhaal is natuurlijk niet echt hoogstaand, maar het uitgangspunt is geweldig. Ik wist ook helemaal niet dat dit gebasseerd is op een waargebeurd verhaal. Maakt de hond en de film aan het einde nog net even iets specialer.

Wat wel jammer is dat de film alleen maar bestaat uit veel dezelfde momenten, neemt niet weg dat je helemaal in de film opgaat en je laat meeslepen en tot tranen toe geroerd raakt. Het jammere van de vele herhalingen is dat het over een hele tijd uitgerekt werdt, en op den duur wat eentonig is. Maar oh boy, wat kreeg ik het moeilijk op den duur. Op bepaalde momenten sprongen de tranen me in de ogen. Eigenlijk al in het begin als de hond in dat schuurtje ligt, en de poot aan de Japanner, en het werd helemaal erg toen Allen naast de hond ging zitten. . Een film die me geraakt heeft, een verhaal over de beste vriend die altijd bij je is en nooit zou verraden. Deed me gewoon denken aan onze hond die 12 jaar bij ons was en die ik nog elke dag wel mis.

Ook weer een film die ik dankzij MM heb ontdekt, Alleen kon ik hier niet zo veel mee.

Allereerst wil ik zeggen dat het feit dat deze film in zwart/wit geschoten is ik helemaal geweldig vind.Van mij mogen ze meer films in deze stijl filmen.Het camerawerk is verder ook dik in orde.Daar heb ik helemaal niks op aan te merken.Het verhaal was ook zeker intrigerend tot op een zekere hoogte.Het kwam op mij over als totale onbegrip tussen de jeugd en de politie en het weinige respect dat die beide groepen naar elkaar tonen.Dit deed me ook erg denken aan de rellen niet zo lang geleden in Frankrijk waarin het ook om jongeren groepen en de autorititeit ging.Daarmee blijft het verhaal wat verteld word toch actueel en zal dat ook altijd wel zo blijven.

Hetgeen wat mij heel erg stoorde waren de personages.Ik irriteerde mij mateloos aan dat overdreven stoerdoenerij, en ik kon mij niet met de karakters indentificeren of enige symphatie voor hun opbrengen.Het de hele tijd maar praten over de ruzies die ze meegemaakt hebben en dat ze dat met die wel even zullen doen terwijl er verder weinig tot niets gebeurd.En dan wil ik het al helemaal niet over het ongepaste stuk in de toiletten met dat oude mannetje hebben.Wat had dat nou in hemelsnaam met het verhaal te maken.

Als ik een film kijk moeten de personages mij als het ware meenemen in het verhaal.Doen ze dat niet dan houd het voor mij ook al gauw op, als die verder niet boeiend zijn is de rest van de film dat ook niet voor mij.

Ik ben daarnaast wel weer zo om een film waaraan ik begin toch uit te kijken want het kan allemaal wat beter worden.En dat wordt ook wel ietsjes beter, het einde is daarnaast ook erg sterk.Maar dat is niet genoeg om er voor mij een hogere waardering uit te krijgen en ik denk ook niet dat een herziening daar verandering in zou kunnen brengen.Het staat misschien wel een beetje raar tussen al die 4* tot 5* maar helaas voor mij niet meer waard dan een kleine,

2.5*.

Best wel een leuke film.

Gooi een stel goede acteurs op een hoop, die bijna de hele film lang allleen maar vrolijk rondlopen en lachen.Neem een verhaal dat zo mierzoet is dat het glazuur bijna van je tanden springt, en leg de moraal er meters dik boven op.Voeg daar wat leuke dansjes en fijne muziek aan toe en je hebt Hairspray.

Eingelijk best een hele leuke film, maar dat overdreven vrolijke gedoe en de moraal doen de film een beetje de das om.Speelduur had van mij wel wat korter gemogen.Vaak deed de film mij ook een beetje denken aan Cry Baby, maar dat mocht de pret niet drukken.De muziek/liedjes en de teksten zijn stuk voor stuk erg leuk.Het acteer werk is ook heel goed, dan vooral Christopher Walken, die man kan echt alles.Op het laatst begon ik me wel een klein beetje te ergeren aan John Travolta, maar zoals ik al zei dat mocht de pret niet drukken.

3*

Een bizarre film ervaring.

Audio/visueel is het een mooie ervaring.De karakters zijn stuk voor stuk tot op een zekere hoogte boeiend.De 2 mannen kon ik zo af en toe helemaal niets mee, en met Eric en Tess des te meer.Ik kreeg op het laatst gewoon medelijden met Tess.Hoe ze zich laat gebruiken en wat de 2 mannen haar aandoen is gewoon erg, en daar leefde ik op de een of andere manier mee met haar.Eric laat zien hoe het er in 'zijn' wereldje aan toe gaat en is eigenlijk een beetje onze gids binnen dit verhaal.

Het verhaal neemt beetje bij beetje steeds meer een bizarre vorm aan.De karakters drijven zo ver door in hun doen en laten.Helaas dat Moodysson af en toe wat terughoud in de scènes die een impact moeten maken, dit deed hij toch wat beter in Lilja 4-ever.Die impact is er wel maar wordt te snel afgebroken, om echt een blijvende indruk achter te laten.Al vond ik het geen pretje om sommige momenten aan te zien, vooral het kots in de mond moment.Helaas gaat het zo af en toe even helemaal nergens over en wordt het gewoon te warrig richting het einde om je aandacht er nog helemaakl bij te houden.

Zoals gezegd is het audio/visueel dik inorde.De rare geluiden passen perfect in de film.Het camerawerk bestaat uit handheld beelden en doen zo heel amateuristisch aan, wat ook perfect past binnen de film.De acteurs doen het goed en komen "echt" over.De catchy popsongs zijn ook een leuke keuze.En ookal is het een bloedserieuze film, is er toch nog wat humor te bespeuren.

Af en toe wat warrig in beeld gebracht, en daadoor verslapte mijn aandacht nog wel eens, en zo af en toe weet je niet waar de film écht naar toe wil.Toch een hele fijne film om eens te aanschouwen.Ook hele mooie laatste woorden worden er gesproken.

3.5*

In opvolging van de filmreeks (her)zieningen, is het nu de beurt aan een horror reeks. Halloween. Alleen dit eerste originele deel heb ik gezien, en Rob Zombie's versie. Gek genoeg kon ik me niet veel meer van deze film herinneren, en was het net alsof ik de film opnieuw beleefde. Gek want het is toch wel een erg goede film.

Vanaf de eerste minuut is het eigenlijk al spannend. Een fantastisch eerste shot van een aantal minuten lang, waarbij we door de ogen kijken van de jonge Michael Myers, die zijn eerste moord begaat. Daar begint het Halloween gevoel meteen al goed. Samen met de begin generiek, met de fantastische bijbehorende score van Carpenter. Je komt meteen goed in de sfeer van de film. De film kent een traag tempo, en de opbouw duurt dan ook erg lang. Dat maakt verder niet veel uit want zo blijf je wel op het puntje van je stoel zitten voor wat er komen gaat. De film is tot aan het einde toe een grote spanning opbouw. De killer zelf, Michael Myers komt wel een paar keer in beeld, maar vooral afwachtend, stilstaand en observerend. Als moordenaar heeft hij ook niet echt een motief. Hij is koel en onberekenbaar. Zoals zo'n killer hoort te zijn. Geweldig bedacht door Carpenter.

Zoals gezegd is de film dus een grote spanningsboog. Die opbouwende spanning verbloemt het toch niet heel erg sterk en simpel script wel wat. Door het simplistisch te houden heb je verder niet veel stof om mee te werken, en wordt het wat vechten tegen de af en toe wat oninteressante en saaie scènes en dialogen. Maar dan komt weer dat deuntje en maakt het al weer erg veel goed. Dan komt de grote climax. De film versnelt wat, maar blijft wat traag voortgaan. De climax is wel om van te smullen en blijft ongekend spannend. Tot aan het einde, wat toch wel een beetje te snel gaat en heel jammer is.

Voor een horror tiener slasher film krijg je toch wel erg weinig bloed te zien, hoeft niet altijd een pre te zijn natuurlijk, maar door de doden zo in beeld te zetten kan er toch wel een klein beetje bloed vanaf. Het hoeft dan ook weer geen gorefest te zijn. Verder is de film mooi geschoten, met af en toe goed camerawerk van Cundey, en ook de belichting is fenomenaal. Acteerwerk is niet heel bijzonder en zeker Jamie Lee Curtis doet het zeker niet goed. Vooral in de achtervolging scènes soms niet om aan te zien en vooral te horen. Verder is de design van het masker ook erg cool. Emotieloos zoals Myers dat zelf ook is, wat ik me dan wel afvraag is waarom hij een masker draagt.

Weinig bloed, soms slecht acteerwerk, een simpel maar effectief verhaaltje, af en toe wat saai vooral door de lange opbouw. Daar tegenover staat wel dat het van begin tot eind ongekend spannend is, en het een erg aangename zit maakt. En natuurlijk de toffe muziek. Mijn stem blijft staan, en ik ben erg benieuwd naar de andere Halloween films.

3.5*

Tijdje geleden alweer dat ik deze had gezien. Toen de thearical cut, en dan nu de Director's Cut. Deze pakte wel iets beter uit, al blijft het origineel wel een klein beetje beter.

Zombie's ode aan Halloween. Slecht heeft hij het toch niet gedaan. Aan de film af te zien heeft hij die vaak goed bekeken. Zijn ode begint al als hij de oude muziek in de film brengt. Zorgt meteen al voor een beetje de goede sfeer. Het prequel deel van de film is leuk, naja leuk eerder interessant, in beeld gebracht met erg goede muziek keuzes. Had niet zo gehoeven en neemt ook een klein beetje van de mysterie rondom Myers weg, maar Zombie heeft er voor gekozen om de vleesgeworden duivel een gezicht en een persoonlijkheid te geven. Deze voorgeschiedenis pakt goed uit voor de rest van de film. Vooral omdat hij nu niet in beeld wordt gebracht als een soort van supermens, maar een mens van vlees en bloed. Het stalken is weer heerlijk terug gebracht in de franchise, en er is na enkele spanningsloze Halloween films weer een spanning aanwezig. Helaas wordt hier weinig gebruik van gemaakt en begint Zombie te vroeg met de moorden.

Die moorden zijn erg rommelig in beeld gebracht door dat geschud met de camera's. Ik zag de meerwaarde daar niet echt in. Erg jammer. Verder ook niet echt heel bloederig in beeld gebracht. Nu was dat in de eerste film ook al niet het geval, maar in deze tijd mag je wel een klein beetje bloed verwachten in een slasher. De echte Halloween sfeer is dan ook nergens echt meer te bekennen. Nog enkele mooie shots krijgen we wel. Lekker donker in beeld gebracht ook.

Acteer werk was erg wisselend. Scout Taylor-Compton was vaak erg irritant, en dat geld ook voor haar vriendinnen. Zo overdreven stoer allemaal. Sheri Moon-Zombie is lekker bezig, en dat geld ook voor Forsythe. McDowell was af en toe leuk, maar ik miste de Donald Pleasence performance wel wat. Tyler Mane als Michael Myers is een perfecte keuze. De manier waarop hij beweegt en zijn nuances zijn geweldig. Niet slecht voor een ex-worstelaar.

Film van een afwisselende kwaliteit. Behalve de sterke opening niet altijd even constant. Erg jammer want Zombie was er dicht bij. Gelukkig nu de Director's Cut gezien, en die liep een stuk gesmeerder dan de bioscoop versie. Een halfje verhoogt. Met name voor de af en toe lekkere sfeer.

3.5*

Na het goede einde van het tweede deel in de reeks was ik een beetje huiverig voor de manier waarop Myers terug zou komen en of ze qua verhaal nog wat voor ons in petto hadden, Beide is dat een beetje half gelukt.

Qua verhaal doet The Return of Michael Myers een beetje hetzelfde aan als deel een, maar dan met een kleine upgrade en verder gebaseerd op het einde van het tweede deel. Toch bleef ik aan het einde met wat vragen zitten. Hoe heeft hij de hevige brand die menig mens zou verkolen overleeft en heeft hij maar een paar kleine brandwonden aan zijn handen. Ook meen ik mij te herinneren dat zijn ogen er uitgeschoten waren door Loomis, maar hier ziet hij weer perfect. Zo goed zelfs dat hij zonder moeite iedereen en alles afmaakt en zelfs Haddonfield zonder problemen terug weet te vinden.. Hierin krijg je niet echt een uitleg van het hoe of wat. Ook de hele familie verwikkelingen was wat warrig allemaal. Laurie heeft inmiddels een dochter, die is weer geadopteerd. Waar is Laurie dan gebleven? Verhaal technisch dus niet erg hoogstaand.

Vanaf het begin is het meteen wel weer erg spannend. De film leek weer een beetje de kant op te gaan als het origineel. Die spanning bleef er ook goed in en ik zat echt op het puntje van de bank. Het eerste half uur is dan echt ontzettend sterk. Daarna wordt het helaas wel wat minder. De film verandert in een iets te standaard hack & slash film, en de snelheid is er dan ook een beetje uit. Het stalken was nog wel een beetje aanwezig, maar het leek de makers vooral te gaan om het aantal kills, die trouwens stuk voor stuk allemaal erg goed waren. Daarmee was ook een groot deel van de spanning verdwenen. Myers zelf was ook niet meer zo huiveringwekkend, maar is nog steeds erg fijn om bezig te zien. De film blijft dan van begin tot eind, ondanks het wat zwakke midden, best vermaken.

Dan gaat ineens het tempo wat omhoog, en krijgen we een geweldig slotakkoord te zien. Een geweldige climax die het niveau van de film een heel stuk omhoog haalt. Erg goed gedaan, en dan is er nog het toch wel briljante einde. De beste afsluiter van de reeks toch wel.

Acteerwerk is natuurlijk niet erg bijzonder. Donald Pleasence doet het nog erg leuk, maar zijn rol begint nu wel een beetje achterhaald te worden. Verder lof voor het kleine meisje wat het uitstekend deed. De rest doet het matig, maar het werk wat zij leveren is goed genoeg voor een film als dit. Verder erg donker weer geschoten, wordt het geheel lekker onheilspellend van. Ik miste wel dat lekker virtuoos camerawerk wat deel een en twee wel hadden. De muziek is ook weer goed gebruikt, al begint dat Halloween deuntje wel een klein beetje te vervelen.

Toch wel weer vermakelijk, plot is het misschien allemaal net niet en ook kent de film een beetje rare tempo wisselingen. Maar het einde maakt weer veel goed en zorgt voor een voldoende voor The Return of Michael Myers. Eens kijken hoe hij in het vijfde deel zijn wraak gaat nemen aangezien hij dood is, alweer...

3*

Toch wel een erg goed vervolg op de vierde Halloween film. Zelfs nog beter dan deel 4 moet ik zeggen. Ik was erg benieuwd hoe Myers na het vierde deel zijn Revenge zou nemen. Daarin ben ik zeker niet teleurgesteld. The Revenge of Michael Myers vind ik samen met Halloween tot nu toe de beste delen.

Qua verloop komt het overeen met het eerste en het tweede deel van de reeks. Dit deel gaat meteen weer verder met het verhaal van het vierde deel. We krijgen nog een kleine flashback om nog even terug te gaan naar het desbetreffende moment, en we kunnen weer met een ander verhaal aan de gang. Een goed verhaal is het geworden. Dan bedoel ik vooral het verloop van Jamie, en niet de oninteressante en irritante kant van die Tina. Wat hebben zij en haar vrienden voor functie in dit verhaal. Helemaal niets. Haalt toch wel een beetje de film naar beneden. Verder is het verhaal dik in orde. Lekker mysterieus en onheilspellend weer. Toch wel weer vreemd hoe Michael het iedere keer weet te overleven. Verhaal verloopt lekker vlot ook en voor je het weet is de film ook al weer afgelopen.

Het begin is weer super spannend zoals we gewend zijn van de reeks, en laat je dan ook weer op het puntje van je stoel zitten. Ook goed dat hier weer een beetje het stalken en observeren weer een beetje terug wordt gehaald. Dat maakt Michael weer een stuk boeiender om naar te kijken, en je af te vragen wat er op dat moment in zijn hoofd omgaat. Michael is weer goed neergezet als emotieloze killer die iedereen uit de weg ruimt die hem in de weg staat. Helaas word dit niveau niet de hele tijd behouden, en verandert de film gaande weg in een standaard slasher film. Dat is een punt wat in iedere Halloween film, op deel een na dan, terugkomt. Ze weten die geweldige spanningsboog van het eerste deel niet te evenaren. Die vreemde man is wel een erg goede toevoeging.

Naar het einde toe wordt het helaas niet veel interessanter, dat was in de andere delen wel zo. Wel krijgen we een aantal geweldige kills te zien. Ook het einde is weer erg sterk, en ik ben dan ook benieuwd hoe ze vanaf daar weer verder op gaan borduren.

Acteerwerk is weer erg sterk van Harris, ze laat veel goeds zien. Ook de rol van Loomis wordt weer goed vervuld door Halloween veteraan Pleasence. Al word zijn karakter met de film wel minder interessant. De rest van de cast doet het slecht tot erg slecht. Ik was dan ook blij wanneer er weer een sneuvelde . Goede belichting, en een sterke editing. De manier waarop het geschoten is ben ik nog het meest over te spreken. Heerlijk virtuoos geschoten, veel uit de losse hand en een aantal mooie shots maken dit cinematografisch samen de sterkste film met het origineel.

Erg genoten van dit deel, Goed verhaal, mooi geschoten en in het begin erg spannend weer. Verdient niet het lage gemiddelde wat hiervoor staat.

3.5*

Een onnodig vervolg in een onnodige trilogie.

De franchise is allang dood. Alles wat je met Micheal Myers en de slasher kon doen, is al eens gedaan. Rob Zombie heeft niet onverdienstelijk geprobeerd om er nog iets van te maken. David Gordon Green is het niet gelukt.

Het begint al met het script. Erg rommelig. Als Regisseur kun je dat in de editing nog een beetje recht breien. Maar ook hierin faalt Green. Ook de editing is een rommeltje. Erg rare cuts en overgangen. Het verhaal slaat noch kant, noch wal. de filmmakers zitten er totaal naast iedere keer. Hetzelfde probleem had ik ook met de vorige twee delen, waarvan Halloween Kills het iets betere deel uit deze reeks is.

Het is me en raadsel dat Carpenter, die bij veel van de vervolgen ver weg bleef, hier zijn naam aan heeft willen verbinden. Ik geloof dat hij echt iets in de verhalen zag, daar Carpenter niet echt voor een snelle cashgrab te vangen is.

De franchise is en was al volledig doodgebloed en begin nu te rotten. Laten we hopen dat Halloween beëindigd blijft.

Film die naar mijn idee een beetje mee vaarde op de slasher opleving die Scream weer een beetje gestart had.

De film kent een sterk begin. Een ontzettend spannende scène die zo lang wordt gerekt dat het bijna niet meer is uit te houden. Dan begint de film echt. We worden getrakteerd op de terugkomst van Laurie Strode. Zij heeft inmiddels een zoon en is nog steeds ondergedoken. Wat volgt zijn wat saaie verwikkelingen tussen haar en haar zoon. Het duurt dan ook even voordat het een beetje op gang komt. Als Michael Myers weer ten tonele verschijnt, wordt het gelukkig weer een stuk leuker. De moorden zijn leuk, maar hadden nog net wat beter gekund. Vaak wat bloedeloos en zo vanuit het niets. Ik miste hier een beetje van dat stalken wat wel redelijk tot goed in de andere delen aanwezig was. De spanning miste gewoon. Dan komen we weer richting het einde wat te lang wordt uitgerekt, maar gelukkig is de climax nog enigszins bevredigend.

Acteerwerk was mager. Jamie Lee Curtis is vooral erg irritant, Hartnett loopt er, zoals altijd, wat verloren bij. De rest van de cast is niet eens noemenswaardig. Qua effecten niet meer dan redelijk. Ik heb beter in de reeks gezien tot nu toe. Een beetje jammer dat ze de film letterlijk een beetje hebben laten doodbloeden.

Een beetje de doodsteek van een leuke reeks. Had toch wel meer ingezeten qua terugkeer van Laurie en de twintigste verjaardag van Halloween is dan ook niet gedenkwaardig en zo weer vergeten. Van de serie enkel nog Resurrection voor de boeg, maar het gemiddelde daar belooft weinig goeds.

2.5*

Toch een stukje minder dan het eerste deel, waar het daar meer om de onderhuidse spanning draaide is die hierin een beetje verdwenen. Een beetje spannend is het nog wel, en vooral weer tegen het einde.

Waar deel een beetje powerless stopte gaat dit tweede deel verder. Leuk zo'n voortzetting, inmiddels ook al gedaan in andere films zoals Back to the Future. Meer dan het laatste stuk uit Halloween krijg je ook niet en de films zijn dan ook het beste achter elkaar te kijken. Meteen valt ook dan de verschillende stijlen van de regisseurs op. Je kunt zien dat het budget ook een stuk hoger lag door veel dingen er in te stoppen, waar het met het kleine budget uit Carpenters film nog less is more was. Myers zelf komt wat vaker vol in beeld en dat neemt al meteen wat spanning weg. Het wachten en observeren is compleet verdwenen, en hij gaat moordend door Haddonfield. Dit levert een aantal erg zinloze, maar erg vermakelijke moorden op om tot zijn doel te komen. De moorden zijn tevens wat uitgebreider in beeld gezet en ook meteen een stuk inventiever. Zo is de bubbelbad scène een hele brute.

Van de andere kant hebben we nog het verhaal van Dr. loomis die een zoektocht samen met de politie door de stad begint. Levert toch een hoop stupide situaties en keuzes op. Achter de verkeerde Myers aanzitten, sinds wanneer rent hij, die kill is trouwens ook erg gedenkwaardig in beeld gezet . Na het vermakelijke eerste gedeelte van de film gaan we weer terug naar de essentie van het verhaal en wordt het ook weer een stuk spannender. De achtervolging begint weer, en hoewel het weer sterk lijkt op het eerste deel, is het nog steeds op het puntje van je stoel werk. Heel effectief in beeld gezet. Het einde is gelukkig een heel stuk beter bedacht dan het eerste deel. Geeft toch wel meer voldoening en een soort van afsluiting.

Met de moorden zit het zoals gezegd goed. Tevens is het niet geheel bloedeloos in beeld gezet, er komt wel een spatje bloed bij kijken. Niet dat er met liters bloed in het rond wordt gespoten, maar gewoon wast geloofwaardiger dan het eerste deel. De film is haast op dezelfde manier geschoten, lekker donker, en wat innovatieve camera trucks. De muziek is ook weer erg goed, maar wordt inmiddels al wel een beetje overkill, ik hoop dan ook dat het in de vervolgfilms een stuk minder wordt gebruikt.

Acteerwerk is iets beter, maar nog steeds niet je van het. De enige die sterk bezig is, is Donald Pleasence. Geweldig acteur en een geweldige rol. Gelukkig krijgt hij hier ook meer screentime. Lee Curtis is een stuk minder irritant dan in het origineel, maar tegen het eind herhaalt ze haar rol nog eens dunnetjes. De rest van de cast doet gewoon zijn ding Las op de aftiteling dat ook Dana Carvey hier een rolletje in had, is me gek genoeg niet eens echt opgevallen.

Ja, leuk en vermakelijk vervolg, die op andere vlakken wint dan echte spanning. Het bewijs dat er met weinig inspiratie en een mager script iets leuks uit kan rollen. Myers blijft cool al laat hij zich in Halloween II te veel zien, en maakt hij wel erg domme keuzes. Op naar het derde deel, en gezien het gemiddelde daar zal dat wel niet veel zijn. Ik ben benieuwd.

3*

Zombie's tweede Halloween film. Ik heb ook hier de langere versie gezien, die opnieuw goed uitpakt. Als Halloween film misschien niet geheel geslaagd, maar als losstaand project toch wel.

De film begint goed met een ongekend spannende scène. Een erg goede opening waarin het stalken weer volop aanwezig is en de nodige slachtoffers ten prooi vallen aan Myers. Ook de momenten daarvoor, waar deel op hield, zijn erg goed. Dit is ook de enige link met de originele tweede Halloween film. Verder is het compleet anders. Het verhaal heeft een heel andere insteek dan de reeks en zelfs het eerste deel van Zombie. Je kunt deze film het best zien als een losstaande film, want veel met Halloween heeft het niet meer te maken. We zien nu Laurie Strode en haar vriendin een aantal jaren later, en ze zijn getekend voor het leven door de gebeurtenissen uit Halloween. Dit zorgt voor veel psychologische diepgang voor deze twee karakters. Dat Laurie nu compleet veranderd is, maakt de film niet altijd even genietbaar. Komt vooral omdat het personage gewoon niet 'echt' en overtuigend overkomt. Hetzelfde geld voor haar vriendinnen.

Aan de andere kant hebben we het verhaal van Michael Myers, waarmee Zombie nog steeds probeert om hem een menselijke kant te geven. Dit is niet altijd even geslaagd. Op momenten zien we hem weer als supermens, en op andere momenten zien we hem weer wat kwetsbaarder. De dromen zijn in het begin nog wat vreemd, maar daar begin je naarmate de film vordert wel aan te wennen. Ook neemt het verhaal wat onverwachte wendingen die het verhaal er leuker op maken, al is de omslag van Loomis wel erg groot. Erg jammer want dat is een karakter wat ik altijd leuk heb gevonden binnen de reeks. Wel erg jammer dat we Michaels gezicht aan het eind krijgen te zien . Mane zet zijn karakter weer erg goed neer. Toch wel een bewijs dat worstelaars best kunnen acteren.

Film technisch heeft Zombie het beste uit de kast getrokken. Af en toe erg mooie shots. Bij vlagen een erg fijne belichting. Gelukkig is het camerawerk hier wat rustiger, en vooral bij de effectvolle moorden is dit erg fijn. Je weet nu tenminste waar je moet kijken. Ook het bloed is goed vertegenwoordigd. Waar dat in deel 1 wat miste is dat hier volop aanwezig. Moorden zien er lekker bruut uit ook. Acteerwerk is dit keer een stuk minder storend dan in Halloween. Komt wat beter uit de verf, al was ik niet tevreden over het spel van McDowell. Douriff laat dan weer erg goed werk zien.

Zombie weet in Halloween een constant niveau aan te houden. Verhaal pakt een stuk beter uit, en ook voor de rest heeft hij het kunstje onder de knie. Niet altijd even goed, maar wel weer erg vermakelijk weer.

3.5*

Gezien het gemiddelde hier is me Season of the Witch honderd procent meegevallen. Ik had erger verwacht op de manier hoe deel twee geëindigd is. De film gaat helaas gebukt onder het probleem dat het een deel is in de Halloween reeks, en het verder niet meer met Myers te maken heeft. Als los staande film is het echter hoogstvermakelijk.

In Halloween III geen Michael Myers en het heeft verder ook niet veel met de voorgaande films te maken. Ik waardeer wel dat ze totaal iets anders wilden proberen. Helaas is dat half gelukt. Het nieuwe idee en is misschien heel belachelijk, maar bied toch een hoop vermaak. De intro is meteen al erg sterk, en zeker met de onheilspellende muziek van Carpenter eronder. Dan begint de film meteen. Uitleg komt verderop in de film dus in het begin wordt nog niet meteen duidelijk waar het naar toe gaat. Naarmate de film vordert krijg je steeds meer informatie, met af en toe een leuk moment er tussendoor.

Over het geheel begint de film toch wel een beetje saai te worden en bied het niet veel interessants. Erg jammer want er had zeker meer ingezeten. Dat terugkerend deuntje van zoveel more days to Halloween is een leuk terug kerend ding, na een 10 keer is het zelfs nog leuk, echter wordt dat ook wel een beetje vervelend. Naar het einde toe is het ook weer een stuk interessanter, en is er nog een gedenkwaardig moment met het gezin waarvan het zoontje voor de tv zit. Ook het zwartgallige einde is erg goed. Jammer dat de rest van de film een beetje suf is.

De spanning is ver te zoeken in dit derde deel in de serie. Geen stalker en nagelbijt momenten. Ligt vooral aan het wat vlakke verhaal wat geen echte spanningsboog kent. Acteerwerk is ook niet al te best, maar als ik vermaakt kan worden zie ik dat nog wel eens door de vingers.

Zeker niet zo slecht als het gemiddelde doet vermoeden. Goed is het ook niet helemaal, wel erg vermakelijk. Grappig uitgangspunt en een leuk liedje en weer een geweldige score van Carpenter.

2.5*

De doodsteek van de serie is dan eindelijk een feit. Niet zo slecht als ik verwacht had, maar zeker niet goed.

Qua entertainment valeu zit het nog wel redelijk goed. De film heeft een lekker tempo en aardig wat kills. En leuke kills zijn het ook nog eens. Gelukkig ook wat gory effecten die de boel wat opfleuren. Verhaal technisch eigenlijk heel slecht. De makers hadden duidelijk geen idee meer wat te doen met het verhaal en dat zie je al duidelijk in de intro. Ook de rol van Lee Curtis is erg slecht binnen resurrection. Na 5 minuten gaat ze al dood . Er is verder niets meer om het verhaal in leven te houden behalve een aantal mensen in het ouderlijk huis zetten van Michael Myers, en op internet uit te zenden.

De spanning is erg ver te zoeken in de film. Na het begin gaat het ineens zo snel met het moorden. Het lijkt net alsof de makers zo snel mogelijk iedereen aan een eind wilden brengen, dat er vergeten wordt zich op de rest te richten. Filmisch erg slecht geschoten, soms net wat te donker. Editing is niet best en de muziek nergens lekker dreigend. Ook Michael komt net wat te vaak in beeld en is niet echt eng meer. Ook wordt hij een beetje afgeschilderd als een slappe zak. Een deur van een beveiligde inrichting loopt hij zo doorheen, en een oude verrotte deur in zijn ouderlijk huis komt hij met geen mogelijkheid doorheen. Ook de climax is niet best en al helemaal raar dat enen of andere slap lullende rapper Myers 'vermoord'.

Gelukkig een lekker tempo en redelijk wat kills die het nog enigszins vermakelijk houden, de rest is niet veel soeps. Nu mag het ook eindelijk een keer afgelopen zijn met de reeks. Het is nu echt op.

2*

Na een aantal erg vermakelijke tot gewoon vermakelijke films uit de serie moest er natuurlijk ook een keer een slecht deel komen, en dat is deel 6. Helaas echt stukken minder dan zijn voorgangers.

Meteen wordt in het begin getracht om een lekkere duistere sfeer neer te zetten. Hierbij is het toch net een tikje te donker geworden, waardoor je niet helemaal kunt uitmaken wat er op het scherm gebeurd. Daarbij komt ook nog eens dat de film wel een hele slechte editing kent. Te druk om echt een indruk te kunnen maken. Vooral bij de moorden, die opzich weer heel leuk gevonden zijn, is dit erg storend. Het verhaal is ook niet best. In het begin worden er zoveel karakters geïntroduceerd dat je op den duur niet meer weet wie nu wie is. De familie banden raak je zo ook uit het oog, en daardoor worden de personages een stuk minder leuk om te volgen. De effecten zien er wel lekker gory uit, maar worden door de editing dus te snel afgekapt.

Ook mist de film enige spanning. Zo als je bij veel punten in de vorige films op het puntje van je stoel zat, is dit hier totaal niet aanwezig. Ook de uitleg over het hoe en waarom van Michael is een misser. De moordenaar straalt hierdoor geen enkele dreiging meer uit en de mystiek is ook wat verdwenen. Acteerwerk is beroerd, en ook Pleasence stelt in The Curse of Michael Myers erg teleur. Alleen de muziek blijft zijn kracht een beetje behouden.

1.5*

Het enige leuke aan de film was de uitvoering zelf. Verder een niet erg interessant verhaal. Nogal standaard leraar wordt eerst niet geaccepteerd maar later wel highschool filmpje. De acteurs kunnen de film verder ook niet redden, maar vooral de niet werkende humor is dodelijk saai. Zit totaal geen goede timing in, zodat veel grappen op niets uitdraaien. Het einde is dan wel weer leuk gedaan met de musical uitvoering van Hamlet 2. Een film die je niet lang zal bijblijven.

1.5*

En de 9e Kitano.
Ik heb toch wel het beste voor het laatst bewaard, Sonatine was ook al geweldig en Hana-Bi doet daar zeker niet veel voor onder.

Een hele mooie, gevoelige film.De emotie die er in zit en vooral de manier waarop dit gebracht is fantastisch.De film krabbelt eigenlijk vrij traag voort om een volgend moment weer te versnellen door een geweldadige scène en in de tijdsprongen en flashbacks.Daar ligt de kracht ook in van Hana-Bi, de momenten krijgen op de een of andere manier meer impact hierdoor.En door die impact raakt het zo af en toe wel een gevoellige snaar.Het liefelijke is op een mooie en stijlvolle manier in beeld gebracht, dat de karakters niet veel met elkaar communiceren draagt daar veel kracht aan bij.Het ligt vooral meer op de nuances van Nishi en zijn vrouw.Het mooiste voorbeeld hiervan is de scène met de taartjes, Ze pakt het taartje af maar gunt Nishi toch nog de kers. .Een prachtig moment van geven en nemen.Ook ontzettend mooi zijn de momenten weaarop de schilderijen door beeld komen.Die laten bijna precies zien hoe een krakter zich op een bepaald moment voelt.Op het einde kreeg ik ook een brok in m'n keel toen ik dat schilderij zag met de zelfmoord Een ontzettend mooie afsluiting.Beter en mooier had het niet gekund.

Door de afwisseling met het trage en het snelle komt het geweld gek genoeg ook beter over, dit is iets wat je aan een man als Kitano zeker kan overlaten.Op een stijlvolle, doch schokkende manier brengt hij dit naar de kijkers over.Je ziet dan wel niet veel maar je begrijpt het wel.Ook komt het weer vanuit situaties voort, die je niet meteen naar een geweldadige uitspatting doen vermoeden.Vanuit het niets, net als in het echte leven.Dat maakt Hana-Bi een ontzettend mooi en puur stukje cinema.Gewoon recht door zee, en niet mooier proberen voor te doen dan dat het is.

Nu denk je wat een serieuze boel allemaal, maar nee.Alles wordt weer op een Kitano manier met toch wel veel humor gebracht, hier iets meer onderliggend dan in bijv. Sonatine, maar toch zeker aanwezig en komt vooral voort uit kleine momenten.Zo voelt de film ook nimmer te zwaar aan, terwijl het onderwerp dat toch wel is.Echt weer vooral droge humor die ik erg kan waarderen, vooral het moment als zijn vrouw moet plassen en tot haar hoofd de sneeuw in zakt, of met dat vuurwerk .

Meer een gevoeliger film, zelfs nog meer dan Dolls vind ik zelf, van Kitano die goed de balans vind tussen het liefelijke, het keiharde geweld en de erg leuke humor.Ook deze film maakt een grote kans op verhoging bij herziening.En nu snel op zoek naar de andere Kitano's, al denk ik dat ik het beste wel al heb gezien.

Een dik verdiende 4.5*

Helemaal met Koerok eens, geen bijzondere film maar gewoon een leuk tussendoortje.

De beste momenten zaten al in de trailer, ik had gehoopt dat de actiescenes uit de trailer wat langer en beter waren in de uiteindelijke film, maar niets is minder waar.De actie momenten zijn werkelijk in een flits voorbij om zich maar weer snel op het ietwat langdraderige drama te richten.(cliché moment) Het had veel beter kunnen worden, want hij begint wel degelijk heel leuk maar na de twist in de tweede helft van de film daalt het niveau heel erg naar een Disney level.Te sentimenteel.Beste momenten vond ik de gevangenis scene head up the ass en Michel de straat bullie die mee word genomen voor een ritje .

krappe 3*

Het sprookje gaat verder.

Hansel & Gretel, absoluut geen perfecte film. Script laat het af en toe wat afweten waarin sommige acties van de personages vanuit het niets komen en er weinig verklaring komt voor sommige onderwerpen. Daarnaast zijn de personages af en toe wat vlak geschreven. Toch kunnen de acteurs hier iets mee en maken er toch nog iets van. De film neemt zich totaal niet serieus en de funfactor ligt ontzettend hoog. Dit maakt van deze film een erg vermakelijk geheel. Visueel ziet het er leuk uit, en op het gebied van audio is het lekker opgepompt. Als geheel kan het zich prima meten met de grote blockbusters. De unrated versie maakt het een klein beetje beter, al mis je niet veel als je de theatrical cut kijkt.

Erg fijne wegkijker.

Prima film van Shyamalan, die ik na films als The Village en Unbreakable een beetje had afgeserveerd. Nu komt hij met The Happening die spanning combineert met een aantal absurde momenten.

De eerste helft van de film is toch wel erg sterk. Mysterieus en spannend tegelijk. Waarom plegen deze mensen allemaal zelfmoord, wat gebeurt er allemaal. Het geheel houd je ook vast door de absurde manieren waarop ze dit doen. Dan gaat de film naar de twist en dan wordt het nogal een saai geheel. De spanning is helemaal weg al zit er af en toe nog een leuke zelfmoord actie in. De suggestie dat de planten hier achterzitten vind ik aan de ene kant vergezocht en aan de andere kant toch een leuk uitgangspunt. Ware het niet dat de moraal er wel weer metersdik bovenop ligt. Toch wel jammer dat de regisseur de film daarmee een beetje de film omzeep help. Acteerwerk is niet veel bijzonders, al doet Wahlberg het wel leuk als een beetje een nerdy professor.

The Happening blijft echter wel vermakelijk en ik zal sommige zelfmoorden niet snel vergeten. Wel een voldoende waard.

Toch wel en behoorlijk deprimerende film met gitzwarte humor en een scherp randje.

Ik heb best wel een zwak voor films met deze vertelstructuur, Happiness moest me dan ook wel goed bevallen, en dat is hij ook.
De film begint meteen erg scherp. Jon Lovitz in een rol als deze heb ik nog nooit eerder van hem gezien, hij speelt het erg mooi uit. De zoektocht naar geluk of de schijn hooghouden van het gelukkig zijn is een doorlopende lijn in de film. Ieder karakter mist iets van geluk in zijn/haar leven maar laten dit niet merken aan de buitenwereld. Dit gemengd met sexuele frustraties van de karakters, levert een erg sterk drama op. Ook zit er fantastische zwartgallige humor in waar je op sommige momenten echt aan denkt of het wel gepast is om te lachen. De verhaal lijnen zijn niet allen even interessant om te volgen, zo vond ik de buurvrouw van Hoffman (Lara Flynn Boyle) totaal niet boeiend, en dat zelfde geld voor de oudjes.
Meest boeiende was toch wel het verhaal van de pedofiel, waar je toch een tweezijdig beeld van krijgt. Hij is goed voor zijn gezin, maar heeft wat isseus doordat hij niet van andermans kinderen af kan blijven. Het verscheurde beeld van hem zorgt ervoor dat je hem op momenten verafschuwd en op een ander moment erg veel symphatie voor hem kunt opbrengen. Hoewel het een wat kleinere rol in het verhaal speelt, is het gedeelte van Philip Seymour Hoffman ook erg leuk om te volgen. Een gefrustreerde sexmaniak die nietsvemoedende vrouwen opbelt om éénzijdige telefoonsex mee te hebben.

Ergens is er altijd een sprankje hoop op geluk, maar soms zitten dingen zo in de weg dat je ze niet meteen herkent. Geluk staat daarnaast erg dichtbij tragedie, en die twee gaan hand in hand in Happiness. Naast tragedie staat ook weer humor, en ik heb op sommige momenten erg kunnen lachen. De momenten tussen het Billy en zijn pedo vader zijn erg humoristisch, al is de laatste scène tussen hen weer erg tragisch . Dat vond ik ook meteen het beste moment van de film die al erg rijk is aan vele sterke momenten, die afgewisseld worden met vrolijke deuntjes/ muziek en zoetsappige love balads. Scherpe momenten wisslen elkaar goed af, en de film weet gewoon de gehele speelduur een hoog niveau vast te houden. Tot het laatste moment aan toe.

Acteerwerk is van een erg hoog niveau, de hele cast doet het uitmuntend. Toch zijn er twee mensen die er tussenuit springen en dat zijn Seymour Hofmann, en vooral Dylan Baker als zieke dokter. Wat zet die man een fantastische performance neer. Ik heb ontzettend genoten van zijn spel.

Solondz weet een uitstekende mix uit tragedie en komedie te maken. Grappig, maar nergens echt te veel van het goede. Een boeiend, intens en interessant verhaal. Over de gehele twee uur heeft het mij in zijn greep gehouden.

4*

Toch erg verrast door deze boeiende film.

Ik had een hele saaie en langdraderige film verwacht maar Hard Candy is dat zeker niet.De plot blijft de gehele speelduur boeien en raast in een sneltreinvaart naar het einde met een moment die mij nog erg lang zal bijblijven (ik krijg alweer kippevel als ik er aan terugdenk).Het concept van een 14 jarig meisje die het heft in eigen handen neemt tegen een pedofiel is erg origineel.Helaas wordt haar karakters motivatie om dit te doen, behalve dat ze Jeff een perverse viezerik vind, niet helemaal duidelijk.Maar meer motivatie om iemands ballen eraf te snijden heb je in dit geval niet echt nodig, toch was het een interessant karakter om te volgen.Jeff is dat ook ik begon erg met hem mee te leven.Dat komt vooral omdat ik sterk mijn twijfels begon te krijgen of hij dat meisje had vermoord of niet .Geweldig gespeeld door Patrick Wilson.ook Ellen Page doet het geweldig al vond ik haar op sommige momenten bloed irritant. Op het einde werd dat gevoel van medeleven voor jeff toch wel een omgedraaid doordat je erachterkomt dat hij wel zo'n viezerik is .Gek genoeg kon het einde mij niet helemaal bekoren en vond ik dat ook iets te uitgesponnen.

Slade brengt alles zeer mooi in beeld, mooi geschoten, prachtige kleuren een sterke editing.Zeker een man om in de toekomst in de gaten te houden.Ik ben benieuwd hoe deze film het er bij herziening vanaf gaat brengen.

3.5*

"Batshit crazy action"

De actieliefhebber komt behoorlijk aan zijn trekken in deze first person shoot em up film. Het concept en om dit in een film tot uiting te brengen is goed idee. Echter is het niet iets wat over de gehele speelduur aantrekkelijk blijft. In Hardcore Henry is dat concept iets wat je in eerste instantie de film in trekt, maar op den duur ook wat afstandelijk aanvoelt. Ook helpt de herhaling niet echt mee. Actie scene, rustige scene met Copley, actie scene, scene met Copley. Een beetje repetitief. Neemt echter niet weg dat de 2 van de coolste actie momentjes wat verderop in de film te vinden zijn. Die snelweg scene is echt geniaal.

Leuk, vermakelijk, een paar geweldige actie scenes, goed concept en goed tot uiting gebracht. Het duurt alleen wat te lang allemaal, ook vanwege de vele herhalingen.

Blijft toch een heerlijk filmpje.

Verhaal is opzich best simpel. Maar meer is er ook niet nodig voor dit soort films. Was nog het meest verbaasd over de acteerprestaties. Voor een film als dit toch uitzonderlijk goed. Vooral Rourke en Johnson zijn erg goed op dreef en hebben toch wel een goede chemie om een duo te vormen. En wat was Sizemore hier nog slank. Actiescènes zijn erg vermakelijk en nemen je toch wel mee in de luchtige sfeer van de film.

Toch wel een heel leuk vervolg, de moraal ligt er hier nog veel dikker boven op dan het eerste deel en is echt heel erg USA.Als je daar een beetje doorheenprikt, zie je toch nog een leuke film waarbij de grapdichtheid iets minder is dan het eerste deel.Tegen het eind wordt het allemaal iets te sentimenteel en hij duurt ook iets te lang.Ook leuk vond ik de terugkomst van N.P.H..En die scene van bottomless is echt geweldig.

3*

Hele leuke film van Leiner die na zijn mislukte Dude, Wheres...... er toch een leuk geheel van weet te maken.Cho en Penn zijn goed op dreef, maar zoals vaker in dit soort films zijn het de bijrol acteurs die de show stelen.Bizarre karakters, goede grappen waar ik af en toe om in een deuk lag, het nodige bloot natuurlijk en Neill Patrick Harris.Het is alleen erg jammer dat de moraal er weer te dik boven op ligt.Hoe dan ook heb ik me hier prima mee vermaakt.

3.5*

"Enemies of the Heir Beware"

Na Philosopher's Stone was het de beurt aan The Chamber of Secrets om eens aan een herziening te onderwerpen. De andere Potter's heb ik al een keer of 2 gezien, en deze vreemd genoeg nog maar 1 keer. Het was zeker een leuk weerzien, hij was in mijn gedachten iets slechter dan bij deze herziening is gebleken.

Wat deze film net even iets beter maakt, is dat alle karakters nu geintroduceerd zijn, en daar verder niet meer naar hoeft te worden uitgeweken. Enkel de nieuwe karakters krijgen nog een intro. Columbus heeft hier dus alle tijd om zich te richten op het verhaal, hoewel het nog steeds geen hoogstaande vertelling is, is het hier al stukken beter dan in de eerste Potter film. Gelukkig is dit de laatste film in de reeks van de tovenaar die Columbus zou gaan regiseren. Hij brengt het geheel net even iets te kinds over, past vooral niet in de al veel donkerder setting waarin de film zich afspeelt. De donkere setting is wel mooi gedaan, met een flinke scheut mysterie overgoten. net als de eerste film ontplooit de plot zich langzaam maar zeker, en houd je best in spanning voor wat komen gaat. Ook de magie is hierin gewoon meer aanwezig, en dat is ook zeker een verbetering ten opzichte van het eerste deel uit de reeks. De afwerking laat het nog al eens afweten. De gebeurtenissen volgen zich wat te snel achter elkaar op, waardoor je als kijker weinig tijd krijgt om echt iets in je op te nemen. Ook weer met teveel toevalligheden. Zoals in de film al gezegd wordt zijn ze alleen maar in the wrong place, at the wrong time. .

De nieuwe lessen zijn leuk om te volgen. Ook het laatste half uur is ontzettend spannend.
De cgi momenten zien er nog steeds vreselijk uit, en halen niet het goede niveau wat vanaf Cuaron's film wordt behaald. Er is gewoon af te zien dat de regisseur hieraan gewoon weinig tijd heeft besteed, maar dat kan ook liggen aan de tijspanne die tussen Philosopher's Stone en Chamber... zit. De Basilisk ziet er dan nog wel redelijk uit.

Columbus weet de film dan nog wel erg amusant te houden. Het karakter van Lockheart is zeker een leuke toevoeging op de cast. Ik moest zo af en toe wel even lachen om zijn stupide opmerkingen en zijn hele doen en laten. Ook Lucius Malfoy wordt geintroduceerd, en zal in de latere films ook terug gaan keren. Hier is gekozen voor de acteur Jason Isaacs. Een perfecte keuze, en ook één van mijn favoriete karakters uit de serie, net als Snape, weer fantastisch gespeeld door Rickman. Leuk is ook de introductie van de Weasley's die ik ook een beetje zie als de surrogaat ouders van Potter. Richard harris, die erg spijtig is overleden na deze film, zet weer een goede prestatie neer. Toch leuk dat je nog zo'n leuke rol heb mogen spelen. En dan nog Dobby.... .


Als vervolg net even iets leuker dan de introductie, helaas laat het nog iets teveel in de afwerking afweten om echt een topper te zijn. Vooral te danken aan de povere regie van Columbus. Ik heb er wel meer van genoten dan de eerste keer, en dat is wel een halve ster meer waard. Op naar Prisoner of Azkaban


3* --> 3.5*

"Nowhere is Safe"

Zo vertel je een verhaal David Yates. Het is zeker nog niet echt perfect, en aanvankelijk was ik er een beetje huiverig voor om deze te gaan zien met opnieuw Yates aan het roer. Nu ben ik erg blij dat ik deze toch nog in de bioscoop ben gaan zien. Het verhaal begint gewoon. Een prachtig begin ook meteen wat direct de juiste toon voor de film neerzet. Yates neemt duidelijk meer tijd voor het vertellen van het verhaal. Een ding is hij nog niet verleerd, en dat is karakters introduceren en net zo makkelijk weer opzij te zetten zonder al te veel screen time te krijgen. Waar is Slughorn ineens gebleven? Waarom worden de Dursley ineens zo snel afgescheept? Zoals gezegd was het begin uitzonderlijk goed gedaan. Maar erg jammer dat Hedwig en een van de leukste karakters Moody al zo snel het loodje leggen. . Ik kon daarom ook niet echt een emotie daardoor opbrengen aangezien het even weer inkomen was. Te snel. Dan neemt de film een wat andere wending. Er wordt wat minder op de magie gespeeld en meer op de karakters. Dit zonder dat het ergens saai wordt. Traag is het zeker, maar het brengt genoeg spanningsopbouw met zich mee waardoor je ook veel dieper in de sfeer en de situaties kan opgaan. Magie is trouwens niet geheel afwezig, en er komt genoeg leuks voorbij.

Na het begin waarin we als kijker toch al genoeg voor onze kiezen krijgen begint de reis van de drie pas echt. Ik weet niet hoe dit in de boeken is, maar ik vond het erg jammer dat de bijrollen niet wat meer mee kregen, en het voelde alsof ze niet meer belangrijk waren. Dit is aan de andere kant natuurlijk niet het hele verhaal van The Deathly Hollows, en het voelde dan ook aan als een grote opbouw naar een grote finale. Ook leuk om een heel aantal dingen en personages uit bijv. Philosophers Stone en Chamber of Secrets terug te zien komen dat lichtding, het zwaard, Dobby . Was een leuk weerzien, en maakt de serie net wat constanter en zo lijken de eerdere delen toch wat meer bij het groter geheel te horen.

Deathly Hollows is een heel andere film geworden dan we tot nu toe gewend zijn in de serie. Het lijkt nu echt te zijn gemaakt voor volwassenen, en wat minder voor de kinderen. En dat voel je ook in de film. De Potters zijn met de film ook volwassener geworden, en de duistere kant werd al een beetje door Columbus opgezocht, maar Cuaron begon het echt meer voor de oudere jeugd en volwassen mensen te maken. Yates overtreft het in deze film. Al meteen vanaf het begin is het al erg donker geschoten, en daarnaast is de sfeer ook veel grimmiger dan in de voorgaande delen. Erg goede keuze. Vooral in de scènes in de donkere bossen en in Voldemorts schuilplaats komt dit erg goed naar voren.

Verhaal verloop is gewoon erg goed, en ongekend spannend. Van begin tot het eind zit je geboeid te kijken en komen er een aantal erg sterke scènes voorbij, waar ook een aantal schrik effecten goed werkten. Je hebt de personages al zien groeien sinds het eerste deel, maar ook in deze film zijn ze daar nog mee bezig, waar ze op het eind echt volwassen lijken te zijn. Van mij had het echt langer mogen duren en hadden ze wat mij betreft deel twee er aan past geplakt. Er komen veel dingen terug uit de eerdere delen zoals ik al aangaf, maar er wordt genoeg nieuws gecreëerd om je aandacht er volledig bij te houden, en in veel scènes denk je toch aan de afsluiting en hoe het vanaf daar verder gaat lopen. Het einde is trouwens ook bijzonder mooi en toch ook tragisch door de dood van Dobby . En dan is daar ook echt het einde, wat ik totaal niet aan had zien komen. Erg sterk moment, en aan de andere kant ook jammer dat het al weer was afgelopen, met in je achterhoofd dat part II toch echt het laatste deel gaat worden.

Acteerwerk is van de jonge cast, die de film echt dragen erg goed. Vooral Grint, die een beetje is ondergesneeuwd in het verhaal zet een imposante rol neer. Zijn beste prestatie tot nu toe. Vooral bij zijn terugkeer speelt hij de sterren van de hemel. Radcliff deed het toch wel wat minder. Daar had ik wat meer van verwacht. Watson is net zo sterk als Grint. De oudere cast doet het, hoewel je ze niet veel ziet ook weer erg goed. Fiennes is gewoon Voldemort, en ook Isaacs speelt zijn schurkenrol weer perfect. Daarnaast was ik ook erg verheugd om die vervelende Stanton weinig te zien. Ook de nieuwe cast doet het erg goed. Nighy was werkelijk geweldig. Ik ben eigenlijk verbaasd dat hij niet eerder voor een Potter film is gevraagd. Ook Ifans speelt een sterke rol.

Filmtechnisch is het perfect. Daar heb ik nergens wat op aan te merken, hoewel de effecten niet altijd van een even hoog niveau zijn, lijdt het nergens af. Het geheel is erg mooi in beeld gebracht met verbluffend mooi camerawerk. De editing is nagenoeg naadloos en weet telkens het juiste moment te pakken. Het geluid was ook geweldig. Ik wil nog even wat meer ingaan op de muziek van Potter nieuweling Alexandre Desplat, die telkens de juiste snaar weet te raken, of het nu in een spannende actie scène is of een moment waarop de emotie voorop staat. Voor de rest een erg mooie score.

Toch een verassing deze keer van Yates. Een sterke film die toch heel anders is geworden dan de vorige delen. Een verbetering in het verhaal vertellen. Alleen erg jammer van het abrupte begin, wat toch een minder grote impact maakt dan de bedoeling was geweest denk ik. Op gelijke hoogte bijna met Prisoner of Azkaban, hoewel ik laatstgenoemde toch net iets beter blijf vinden.

Kom maar op met part II, ik heb er weer ontzettend veel zin in gekregen door part I.

"It All Ends"

De laatste Potter film. Na tien jaar is er dan een einde gekomen aan een toch best leuke reeks. Aanvankelijk dacht ik dat de Potter films niks voor mij waren, dat had ik toch mis. Tot nu toe heb ik van eld deel wel genoten. De een is wat beter dan de ander en iedereen heeft zo zijn favoriete film. In mijn geval blijft dat toch Cuarón´s Prisoner of Azkaban en op de tweede plaats Deathly Hallows part 1. Een grootse afsluiter van de reeks, en met zijn 130 minuten ook meteen de kortste film uit de reeks.

En laat ik maar meteen beginnen met die speelduur. Het voelt toch veel te kort aan. Daar ik over de verhaal vertelling in part 1 lyrisch was, ben ik dat hier niet echt. Yates vervalt weer in zijn oude doen. Erg jammer. Ik dacht echt dat hij het licht had gezien over het vertellen van een verhaal als dit. Er zit te veel in de film gepropt. De situaties volgen elkaar te snel op waardoor je met een wat leeg gevoel achter blijft, vooral op het losmaken van een emotie. Waar ik in andere Potter films nog door iets geraakt werd, had ik dat in deze finale film niet echt. Dat komt ook omdat Yates te makkelijk omspringt met personages waar we in de tien jaar van zijn gaan houden. En dan doel ik vooral op de belachelijke sterfscenes van key personages. Hoe haal je het in je hoofd om een Lupin of een van de Weasley´s zo makkelijk af te schepen. , wat een lef heb je dan als regisseur. Dit is ook een element waar ik me in voorgaande films van Yates aan heb gestoord. Jammer, want zo doet het je helemaal niets. En wat was nu de rol van Aberforth Dumbledore? Ik kan niet zeggen dat hij veel toevoegde. Verhaal technisch is part 1 dan ook superieur aan part 2. Aan de vertelling is dus nogal wat aan te merken. Gelukkig zitten er ook nog wat goede dingen in. Er worden een aantal onthullingen gedaan die mij toch wisten te verassen, aangezien ik de boeken niet ken. Daarmee kan Yates de balans weer een beetje gelijk maken. Ook de onthulling van Potter aan Snape was erg goed..

Naast het verhaal van het verhaal van het vernietigen van de Horcruxes hebben we natuurlijk nog de aanval op Hogwarts. En die is prachtig gedaan. Alles wat ik van een tovenaarsoorlog verwacht had. Veel gezwaai met de toverstokken en de daarbij horende spreuken en actie. Echt mooi gedaan. Ook leuk dat je een aantal oudjes mooie dingen ziet doen, om zo het niveau verschil te laten zien tussen de jeugd en de oudere garde. Vooral McGonagall was erg leuk dit keer. Tussen de actie door hebben we dan ook nog erg goede kleine momenten. De scène tussen Potter en Snape was goed. Het hele verhaal daarna was dat ook. Misschien wel de beste onthulling van alle films. Had dat echt niet zien aankomen. Goed gedaan ook met de flashbacks. Snape is eigenlijk de grote held van het hele Potter verhaal. Erg goed gespeeld door Rickman over alle films. Wat ik me trouwens wel afvroeg tijdens het kijken, is Snape nu de vader van Potter? Het werd zo verteld dat je het haast zou denken.. Toch wel een moment in de film, die het gemiddelde weer heel wat omhoog trekt.

Naast al die massa gevechten hebben we dan ook nog de confrontatie waar jaren naar uit is gekeken. En die viel aan de ene kant erg tegen en aan de andere kant niet. Het gaat allemaal wel erg snel en gemakkelijk, aan de andere kant ziet het gevecht er fantastisch uit. Toch wel een beetje een anticlimax, daar ik er meer van verwacht had. Het laatste stuk was ook weer zo'n moment wat de film echt nodig had, en maakt part 2 toch nog tot een waardige afsluiter, ook mede door de muziek tijdens de aftiteling die eindelijk weer eens te horen wis.

Acteerwerk is allemaal prima in orde. De oudgedienden doen het zoals in de gehele serie goed, met Rickman als uitschieter. Die man heeft in de tien jaar toch het beste zijn rol gespeeld, en is echt een favoriet van mij geworden door de jaren heen. De jeugd doet het ook goed. Matthew Lewis is dan ook weer een uitblinker. Erg jammer dat hij in de voorgaande films wat naar de achtergrond werd gedrukt, aangezien hij toch wel een belangrijke rol in het geheel speelt. Dat geld ook voor meerdere personages.

De effecten zagen er weergaloos uit. Echt van een hoog niveau, waarbij er dit keer niet echt wat door de mand viel. Van de draak tot de legers, alles ziet er prachtig uit. De muziek is ook weer erg goed, en laat de donkere sfeer echt goed overkomen. Geluid is ook goed. De 3D had achterwege gelaten kunnen worden, want dit keer voegt het totaal niets toe. De oorlog zag er nog best leuk uit met de 3D, maar je mist niks als je de film in 2D gaat zien. Ook hier had ik meer van verwacht.

Wisselvallige film. Op het ene moment is het niks, en een ander moment is weer ontzettend sterk. De balans is niet altijd even goed, en vooral verhaaltechnisch schiet het nogal te kort. Komt ook door de speelduur. Er word gekozen om twee delen te maken om het grootse verhaal zo goed mogelijk te vertellen. Maak daar dan ook gebruik van. Het hoge niveau van part 1 wordt nergens behaald. Toch zitten er een aantal elementen in part 2 die het niveau toch flink omhoog halen, anders

Voor deze DH 1 een 4, voor DH 2 een 3.5.
Voor beide delen als een geheel komt het uit op een 3.75. Ruim voldoende dus.