Meningen

"Dark and difficult times lie ahead. Soon we must all face the choice between what is right and what is easy."


Een iets mindere film dan Prisoner of Azkaban, maar nog steeds erg genietbaar. Cuaron maakt plaats voor Mike Newell, en er is weer een beetje een andere input op het het verhaal van the boy who lived.

Newell slaagt er meteen in om een erg donkere sfeer neer te zetten, nog donkerder dan in de voorganger. Versterkt door niet de traditionele Harry Potter Theme, maar een ander muziekstuk van Doyle, dompelt de regisseur je meteen onder in een heerlijke duistere en mysterieuze sfeer. De muziek vond ik trouwens erg goed in deze film, en vult meteen de sfeer van de beelden aan. Toch wordt je op het laatst wel een beetje flauw van steeds tegen mos/schimmelgroene beelden te kijken. Voor de rest ziet het er visueel wel erg goed uit. De cameratrucjes zijn hier niet meer aanwezig, maar het geheel wordt weer erg sterk in beeld gebracht. De visual effects zien er ook fenomenaal uit. De magie is ook weer volop aanwezig. Meer spreuken, nieuwe spreuken, een onderwater landschap, een draak en nog veel meer.

Verhaal technisch is het wat minder. Newll vertelt een heel rommelig verhaal, zonder echt heel diep in te gaan op een aantal gebeurtenissen die wel erg belangrijk voor de film zijn. Erg jammer want deze plotholes trekken de film wel wat naar beneden. Misschien voor de mensen die het boek hebben gelezen geen probleem, maar de mensen die nog nooit een Potter boek hebben aangeraakt kunnen weinig met sommige momenten. De Tri Wizard Tournament is nooit even interessant om te volgen, en is lange tijd zelfs even uit beeld verdwenen door een bal. Erg leuke scène is dat waarbij ik toch wel een aantal keren heb moeten lachen. Het einde was weer een beetje van hetzelfde, maar net als in deel drie weer erg goed. Mooi staaltje magie wordt in beeld gebracht als Harry en Voldemort met elkaar strijden.

Helaas doet Newell ook weinig met de nieuwe karakters. Zo kon ik bijv geen enkel gevoel krijgen bij de dood van Diggory omdat je hem als kijker niet echt kent. Barty Crouch en Crouch Jr. word ook wel heel weinig over verteld. Het beste karakter is Alastor "Mad Eye" Moody, fantastisch gespeeld door Brendan Gleeson. Ook Ralph Fiennes doet het geweldig. Jammer dat een aantal karakters wat meer naar de achtergrond zijn gedrukt, maar ook lweuk dat sommigen wat meer tijd krijgen. Fred en George zijn gewoon erg leuk, en ook Longbottem krijgt hier een wat grotere rol in. Mooi shot ook als hij heel bedroefd voor zich uit staat te staren voor het raam na de cruciatus vloek. Mij gaf het een beeld dat hij iemand is die iets zwaars meedraagt in zijn hart . Dumbledore is ook weer erg goed, en Gambon bewijst opnieuw dat hij de juiste man is om hem te spelen. Hoe hij zijn karakter vormgeeft spreekt mij opnieuw erg aan.

Visueel meer dan goed, helaas laat het verhaal technisch wederom wat afweten Newell creëert wel een film die gewoon erg vermakelijk is, maar echter het geheel niet altijd even interessant houd. De ontzettend sterke climax tilt de film dan wel weer naar een hoger niveau. Ook mooi is het wat ingetogen einde

3.5*

"Dark secrets revealed"


Toch wel erg hoge verwachtingen had ik van de film, en afgaande op de trailer had ik wel verwacht dat The Half-Blood Prince die verwachtingen zou gaan waarmaken en Prisoner of Azkaban van de troon zou stoten als beste Harry Potter film. Voor deze film vorige keer nog eens alle films herkeken om met die films in mijn achterhoofd deze in te gaan. Helaas zijn de hoge verwachtingen niet waar gemaakt, en blijft het een beetje steken op het niveau van de vorige Potter film.

Het einde van de vorige film beloofde veel, en de film opent dan ook erg spannend en spectaculair. Helaas valt de film dan in een tiener drama/komedie er wordt verder geen uitleg gegeven waarom er een aanval heeft plaats gevonden op klaarlichte dag in de echte wereld . In ieder geval wordt er lange tijd niet ingegaan op de plot van de film en moeten we het doen met een aantal liefdesperikelen van een heel aantal karakters. Dit blijft leuk om te volgen maar gaat qua verhaal een beetje van het pad af en dat is erg jammer, datzelfde deed Yates ook al in Order of the Phoenix. De echt belangrijke dingen lijken een beetje achterwege te worden gehouden, en dat geeft het gevoel dat de film iets mist. In de weinig aanwezige scènes dat er wel iets gebeurd wat relevant is voor het verhaal voelt het een beetje incompleet. Voor mensen die de boeken niet hebben gelezen zou het wel interessant zijn om te weten wat er nu gebeurd en waarom. Niet dat het in de film niet interessant is, want dat is het zeker. Net als in de vorige Potter weet Yates je dankzij dat soort momenten wel geboeid te houden naar het verdere verloop van de film. Helaas te weinig focus gelegd op de interessante ontwikkelingen en iets te veel op het bijgebeuren. Het verhaal had zeker potentie gehad om een enorm spannende film te worden maar laat dat een beetje afweten. Op enkele momenten wordt het wel spannend maar helaas wordt het daarvoor iets te weinig opgebouwd om echt een impact te maken. Al kwam het einde totaal onverwacht voor mij en liet mij na de dood van Dumbledore wel stil worden, ook had ik niet verwacht dat Snape hem zou verraden . Het einde weet je echter niet echt heel nieuwsgierig te maken naar het volgende deel, en zeker niet met opnieuw Yates aan het roer. De magie is er een beetje uit verdwenen en het is meer een karakter studie geworden, maar dat maakt Half-Blood Prince ondanks de genoemde minpunten toch een erg genietbare film en gebeuren er ook een hoop leuke, en onverwachte dingen. Ook leuk waren de dingen die even terugkomen uit de vorige films.

De personages zijn weer erg goed bezig allemaal, met eindelijk weer een wat grotere rol van Draco Malfoy, die in de vorige 2-3 delen wat meer naar de achtergrond was verdwenen. Tom Felton doet het erg goed, en weet zijn karakter erg goed neer te zetten. Toch wel een beetje de verassing van de film. Ook Rickman als Snape heeft een grotere rol binnen het geheel gekregen. Hij is naast Dumbledore toch wel mijn favoriete personage. De karakters die wat meer screentime in Phoenix kregen (Longbottem en Luna Lovegood) krijgen we opeens veel minder te zien. Longbottem zelfs maar in 1 kleine scène . Erg jammer dat er met zulke interessante karakters weer zo weinig wordt gedaan, zeker na hun gebeurtenissen in het voorgaande deel. Wel een punt wat alle Potter films wel een beetje gemeen hebben. Ook jammer dat we niet wat meer van Lupin krijgen te zien. Dumbledore heeft ook een grotere en leukere rol. Gambon doet het weer met verve. Broadbent als Slughorn lijkt geknipt voor deze rol. Hij doet het gewoon erg leuk, en zijn karakter is ook erg boeiend, van hem zou ik in de volgende film toch graag wat meer willen zien, alleen weet je het maar nooit in de Potter films

Film technisch is het natuurlijk weer dik in orde, mooie shots af en toe en ook mooi kleuren gebruik. Camerawerk is goed verzorgd en ook de design is zoals alle films over de tovenaars erg mooi. De effecten die dit keer wat minder aanwezig zijn zien er erg goed uit met als toppunt de brug scène en de scène in de grot. De muziek was ook schitterend, jammer dat de main theme bijna niet gebruikt wordt, maar overall levert Hooper een prachtige score af, misschien wel de beste samen met Prisoner... .

Ik hoop dat Yates zich in de volgende films wat meer gaat richten op het vertellen van het verhaal en wat meer uitleg geeft voor de niet lezers dan zich meer te richten op vele dingen die niet altijd even boeiend zijn om te volgen. Hij lijkt niet echt de juiste man voor de films maar toch weet hij van H-BP toch een erg leuk onderhoudend geheel te maken diept hij veel leuke karakters goed uit. Dankzij het einde komt de film weer iets omhoog en vind ik hem een half puntje meer waard dan de 3* die ik eerst in gedachten had.

3.5*

"The rebellion begins"

De vijfde film alweer uit de Harry Potter reeks, en deze film voelt als een opstap naar Harry Potter and the Half-blood Prince. Een tussenstuk om het zo maar te noemen. Ik kan het ook mis hebben, ik heb de boeken immers nooit gelezen. Ik hoop dat de zesde film de verwachtingen kan waarmaken, aangezien dit vijfde deel toch wel een kleine tegenvaller is.

Order of the Phoenix is de film waarin de opstand tegen Lord Voldemort begint, en een groepje jonge studenten het heft in handen neemt en een training ondergaat om zo veel mogelijk spreuken te leren. Dit levert bij vlagen erg leuke momenten op, en laat ook wat meer van de rest van de studenten zien. Ook leuk om te zien dat Nevill Longbottem hierin ook een veel grotere rol speelt als voorheen. Datzelfde geld ook voor Ginny Weasley, en Fred en George. Toch snap ik soms niet waar ze de karakters ineens weghalen, waarvan je in de vorige films nog nooit heb gehoord. Ik heb het voornamelijk over Luna Lovegood, wat een erg leuk karakter is, en ik ben dan ook benieuwd hoe haar personage zich gaat ontwikkelen, of dat ze in de volgende film meer als beeldvulling gaat zorgen. Geld ook voor Nevill, wat toch echt wel een interessant personage is.
De verwijzingen naar Voldemort en de strijd die wordt belooft te gaan losbarsten, houd je de hele film vast. Dat is ook de enige reden dat je blijft kijken, want de film is verder weinig boeiend, vermakelijk of interessant. De lessen zijn ook niet meer zo leuk als voorheen, en ze leren helaas geen nieuwe spreuken in de film.

Dat hele Umbridge gebeuren kon me werkelijk helemaal niets schelen, en het voelde net als vulling van het verhaal om de confrontatie zo lang mogelijk uit te blijven rekken. Daar gaat de film een beetje de mist in. Het enige wat het geheel nog enigzins leuk houd zijn de trainingen van "Dumbledore's Army". Ook de momenten met Snape zijn erg leuk, en ook bij hem ben ik benieuwd of hij nog een grotere rol gaat krijgen binnen het geheel. Umbridge is echt één van de minst boeiende en meest irritante karakters binnen de wereld van Harry Potter. En hoewel dit toch echt een keerpunt is in de serie vind ik The Order of the Phoenix de minst leuke film tot nu toe, daarnaast weet Yates het niet interessant genoeg te houden. Maar de uiteindelijke confrontatie met het hele tovenaars gevecht eromheen, en de geweldige clash tussen Voldemort en Dumbledore, alsmede de jammerlijke dood van Black tillen het niveau van de film weer een heel stuk omhoog en laat je wel met een WOW gevoel achter. zulke gevechten hebben we erg lang op moeten wachten . De trailers van H-BP beloven iig meer van dit.

Acteerwerk is verder weer erg goed. De kids doen het met de film beter, en houden zich best goed staande tegenover grootheden als Michael Gambon, Gary Oldman en Alan Rickman. Minder te spreken was ik dan over Imelda Staunton. De visual effects zijn van een hoog niveau al hoort het moment van de reus bij de slechtsten van de serie . Muziek was trouwens ook erg goed.

Af en toe wat leuke momenten, af en toe wat doen tegen de slaap door de vele momenten. Wel een einde die de het einde van de vorige vijf films makkelijk overtreft, en daarnaast ook weer heel anders is zorgt net voor die halve ster meer.
Toch weer erg genoten van de reeks tot nu toe, en het verhaal wordt duidelijker met de film. Alleen jammer dat ze soms te weinig doen met de leuke karakters die voor handen zijn, en het vaak verhaaltechnisch wat laat afweten. Ook moet je wel een beetje van de boeken afweten om er ten volsten van te kunnen genieten. Als niet lezer van de boeken is de serie echter ook erg genietbaar.


3.5* voor deze film. Voor de serie tot nu toe ook een 3.5*. Bovengemiddeld dus.

"Something wicked this way comes"

Voor mij het beste deel uit de Harry Potter serie tot nu toe. Ik ben erg benieuwd wat Half-blood Prince gaat brengen, mijn verwachtingen voor die film worden hoger en hoger.

Chris Columbus is weg, en het is tijd voor nieuw bloed aan het roer van een Potter film. Voor deze film is dat Alfonso Cuarón. Dat zie en merk je meteen als de film begint. De theme van Williams begint, en de film fade in (één van de vele fade in/out's die de film kent) naar een klein lichtje in de verte wat steeds dichterbij komt. Visueel is dit de eerste hoogstaande scène, want The Prisoner of Azkaban kent een prachtige cinematografie. Leuke camera trucjes ondersteund met af en toe wat cgi, doormiddel van door ramen, spiegels en dergelijke vliegen. Voor de rest kent de film erg levendige en mooie camera voering. Cuarón kan dus visueel beter uit de voeten dan Columbus. Ook qua vertelling is het een hele verbetering ten opzichte van de vorige twee films. De regisseur neemt zijn tijd om het verhaal te vertellen, en doet dat ook goed. Hij laat de belangrijkste punten van het verhaal goed overkomen zonder daarbij gehaast over te komen. Een scène is nooit te lang of te kort. Ook fijne nuances brengt hij in de film die op een later moment in de film aan bod komen, zoals bijv. de maan bij de Boeman. Ook is er eindelijk in de film heel veel magie aanwezig, in de vorm van vele spreuken, magische wezen, veel gezwaai met de toverstokken, de bus en de vele andere dingen

De design is ook heel mooi. De locaties zien er in de sombere donkere sfeer fantastisch uit. Schotland is een goede locatie geweest om de film op te nemen, het geeft een perfect gevoel weer. De cgi is ook sterk verbeterd. Alles ziet er gedetailleerd en erg mooi uit. Er is een nieuw verhaal wat veel volwassener aandoet dan de films van Columbus. Het is allemaal erg donker gebracht, en is af en toe erg creepy. Dan heb ik het met name over de Dementors. Ook het tijdrijzen is fantastisch gedaan . Ook de lessen zijn niet meer zo random als voorheen, en de leerlingen hebben er ook echt iets aan in de film . Ook leuk dat ze hier wat losser overkomen door hun uniformen anders te dragen, en ze eindelijk eens in normale kleding te zien.

Er worden ook leuke nieuwe karakters geintroduceerd. Sirius Black is de voornaamste hierin. Een heerlijke rol van Oldman, en opnieuw, zolas in andere films, lijkt hem het karakter op het lijf geschreven. Het kwam voor mij als een complete verassing dat hij niet slecht is, en vrienden met Lupin is, die de "rat" van Ron willen doden. Trewlaney vind ik dan weer een minder personage, en voornamelijk oninteressant. Lupin is naast Black ook een leuk, interessant en goed karakter, briljant gespeeld ook door Thewlis. Opvallend goed is ook Gambon als de nieuwe Dumbledore. Gambon brengt iets in het karakter wat ik meer vind passen dan wat Harris deed. Niet dat hij slecht was, integendeel. Ik vind Gambon gewoon iets hebben als de hoofdmeester. Dat norse af en toe vind ik heerlijk. De kids hebben ook een grote vooruitgang geboekt, en weten hierin echt te overtuigen. Ze zijn een heel stuk groter geworden, en erg gegroeid in hun acteerkunsten. Ook leuk om wat meer van de karakters te zien die in de vorige delen niet zo'n grote rol hadden.

Een veel beter en leuker verhaal dan de eerste twee, de vertelling daarvan is ook nog eens goed gebracht. Een heerlijke sfeer, en visueel helemaal fantastisch. Jammer dat dit de enige film is die Cuarón heeft gedaan. Van mij had hij ze allemaal mogen doen, als ze net zo goed zouden worden als deze film. De end credits behoort trouwens ook tot één de mooisten die ik heb gezien, echt de moeite waard om helemaal te bekijken


4*

"The magic begins"

Vorige week zag ik een trailer voor The Half-blood Prince in de bios, en dat zag er toch goed uit. Ik kreeg meteen zin om de serie eens uit de kast te pakken en te herzien. Nu ben ik zelf geen lezer van boeken en kan ik daaruit totaal geen vergelijkingen trekken met de film. Nu is film natuurlijk een heel ander medium en kun je gaan zien zonder het boek uberhaupt te hebben gelezen. Ik zou daarom ook totaal niet weten in hoeverre de films het verhaal uit de boeken volgen.

Harry Potter..... Ik had in het begin zoiets van dat zal weer zo'n vreselijke kinderfilm gaan worden. Toch ben ik blij dat ik hem een kans heb gegeven, want inmiddels kan ik al niet meer wachten op het volgende deel. The Philosopher's Stone is de introductie tot de hele serie. En dat kun je ook in alles merken. De karakters moeten op een gepaste manier worden geintroduceerd, eveneens als de hele wereld waar het zich in afspeelt. Dit wordt niet altijd even goed gedaan. Columbus wil te snel iets van de vele personages laten zien en daar ook nog eens een klein verhaal bij vertellen. In een film van dik 2 en half uur is daar inprincipe genoeg tijd voor, maar hij wil het dus zo snel mogelijk doen. Datzelfde geld ook voor de belangrijke plot hoofdlijnen. Gelukkig gaat dit iets beter als de film wat op gang is, helaas gebeurt dit pas na dik een uur. Erg jammer, daar had de regisseur wel wat meer aandacht aan mogen besteden, aangezien je de karakters wel in een aantal fims zou gaan volgen. De gebeurtenissen zijn ook te veel van de hak op de tak. Er is geen duidelijke lijn aanwezig hoe iets gebeurt, en het waarom. Het gebeurt gewoon. Gelukkig wordt veel op het einde nog eens uitgelegd , maar er blijven nog teveel dingen over die vanuit het niets komen. Cuaron zal het beter gaan doen qua vertelling, maar daar zijn we nog niet en is iets voor later.

De wereld is mooi vormgegeven, en je gelooft gewoon dat er iets bestaat als Hogwarts. Het kasteel is mooi gedaan, net als de omgeving. Af en toe wel met spuuglelijke cgi momenten, maar nooit echt heel storend. Wel vind ik dat er in deze film nog maar weinig "magic" aanwezig is. De leerlingen zitten natuurlijk in hun eerste jaar, maar ik had toch wel iets meer verwacht van de lessen en de spreuken van de leraren of de wat oudere leerlingen. Toch is de film erg vermakelijk en blijft het erg boeien. Je wilt echt weten wat de steen der wijzen is en wat het kan doen. Na het uur snel introduceren wordt er iets meer tijd genomen om het echte verhaal te vertellen, al blijft de vertelling erg pover. Het blijft echter erg leuk om te volgen. Waar ik bang was dat je geen band kreeg met de karakters, was dat het tegenovergestelde. Je gaat helemaal mee in de magische wereld van Harry Potter en zijn vrienden en leraren.

Acteerwerk van de kinderen is nog niet echt zoals het later zou zijn, en hier zijn ze nog gewoon kids en af en toe erg irritant. Dat het niet van een hoog niveau is zie je vooral af in de nuances. Toch is het wel knap wat de kids teweeg brengen, aangezien de meerderheid totaal geen ervaring had ten tijde van deze film. Daar staat tegenover het geweldige acteerwerk van de ouder cast. Ze doen het leuk, en erg goed. Alan Rickman als Snape is toch wel mijn favoriet geworden, en het is elke film weer genieten wat voor een rol hij heeft binnen het grote verhaal. Ook Richard Harris doet het fijn, ik vind Gambon wel iets beter als Dumbledore, maar Harris heeft een bepaald iets en straat iets meer wijsheid uit. Ian Hart had ik nog nooit eerder gezien, maar kon mij goed overtuigen. De rest is natuurlijk ook goed, maar je ziet nog niet echt veel van hen. De aandacht ligt meer op de belevenissen van Harry, Ron en Hermione.

The Pilosopher's Stone is een vermakelijk geheel, alleen erg jammer dat het verhaal technisch wat pover is, en dat er weinig echte magie te bespeuren is. Columbus brengt de introductie gewoon niet erg goed in beeld, en wil te snel te veel laten zien. De muziek van Williams is ook een pluspunt, prachtige score weer.


3*

Boring haunter.

Het begin is leuk. Je wordt midden in de situatie gegooid zonder daarvoor enige voorgeschiedenis te krijgen en/of enige karakter ontwikkeling. Sterk begin. Helaas verzand de film daarna in een wat standaard "haunted house" film. Qua verhaal is het best interessant, maar Natali weet daar helaas weinig leuks mee te doen en de film weet zich niet los te schudden van films die dit soort elementen al beter aangepakt hebben. Je kunt er daarom niet omheen om dit te vergelijken met films als The Others en Goundhog Day. Haunter is vooral veel van hetzelfde waardoor het verloop wat saai wordt en je je interesse in wat er nu gaande is al snel verliest.

Natuurlijk heel anders dan de horrorfilms die we vandaag de dag gewend zijn. Maar dit is zeker eentje die je niet over het hoofd mag zien. Robert Wise, een regisseur die met veel verschillende genres uit de voeten kan, heeft met The Haunting een enorm sfeervolle film afgeleverd. Een film vol mooie shots. Wise maakt goed gebruik van het concept "wat bevindt zich in de schaduwen van een oud, eng huis". Het acteerwerk is prima en er zitten zeker spannende momenten in de film. Alles behalve een stoffige oude film. Het voelt een beetje als een verhaal wat bij een kampvuur wordt verteld. Je ziet bijna niets, de kracht van de film komt voornamelijk uit het geluid, de vreemde shots en de reacties van de acteurs. En dat is erg knap gedaan.

Zeer benieuwd was ik naar de winnaar van de KO beste film van de 21e eeuw.

Howl's Moving Castle is een prachtige en vooral leuke animatie film vol met geweldige fantasie, die mij bleef boeien en vermaken tot het eind.De karakters zijn stuk voor stuk heel leuk en goed uitgewerkt, de Heks van Verspilling vond ik nog wel het beste en wat een lief oud vrouwtje werd het later in de film , eveneens als Sophie.Helaas haalt het toch net niet het niveau van Spirited Away.De animatie kwam in deze soms niet helemaal vloeiend over op mij, maar al met al is Howl's Moving Castle toch een hele leuke film, zeker de moeite waard om een keer gezien te hebben.Mijn interesse voor Japanse animatie films is hiermee toch wel wat groter geworden.

4*

Heerlijke ode aan de oude slashers, en geheel in een nieuw, leuk jasje gestoken.

De film drijft voornamelijk op de spanning en achtervolging. De gore is in Haute Tension maar een bijkomstigheid. Het is de makers niet zo zeer om zo veel mogelijk bloed te doen maar een heerlijke onderhuidse spanning te maken. Helemaal in de stijl van de jaren tachtig slashers wordt er flink op los gestalkt. Alles is simpel doch effectief in beeld gebracht. Samen met het spel van Nahon zijn dit de sterkste punten van de film. Nahon levert geweldig werk af als moordende smeerlap. Een rol die hem op zijn lijf geschreven is. Heb echt genoten van zijn spel. Eigenlijk wordt Haute Tension met de minuut briljanter. Het begin is dat al met het pijpen van dat afgehakte hoofd . Hoe verzinnen ze dit vraag je je wel eens af. Dat is nu juist het leuke van de film. Situaties komen compleet vanuit het niets, en het ene moment is nog beter dan het vorige.

Het einde was ook welkom, en eveneens geweldig. De twist gaf de film net dat beetje meer om op een hogere beoordeling uit te komen, zag het echt niet aankomen en het kwam voor mij als een complete verassing . Zo zie je maar dat je met iets simpels en een laag budget toch iets erg goeds kan maken.

Fijne vechtfilm.

Acteerwerk laat soms te wensen over, en in het begin zien de gevechten er erg ingestudeerd uit. Maar gaande weg wordt het vechten steeds beter. De vele gevechten hebben allen iets unieks en nimmer zit je naar hetzelfde te kijken. De film bevat ook veel actie, waardoor het magere verhaal gelukkig heel erg naar de achtergrond is gedrukt. Vooral de massagevechten zijn een lust voor het oog en zijn erg goed gechoreografeerd. De muziek en geluidseffecten doen erg seventees aan, waardoor dit helaas niet een tijdloze film is. maar desondanks de minpunten is het vermaak van de bovenste plank en een must voor martial arts fans.

Toch wel al weer een aantal jaren geleden dat ik deze film zag. Zo'n beetje een jaar geleden al aangeschaft en gisteravond maar eens aan een herziening onderworpen.

Heat is een machtig misdaad epos over een groep misdadigers en een groep agenten. Beide groepen worden goed gevolgd. Gek dat de mensen aan de kant van De Niro meer gevolgd werd dan de mensen aan de kant van Pacino. Had ik toch graag wat meer van gezien. Helaas zijn deze gaten nu wat opgevuld met wat kleine overbodige momenten die je zo af en toe wel wat uit de sfeer ontrekken. Al komt er na zo'n moment wel weer een erg sterke scène. De overvallen zijn leuk om te zien. Dit zorgt dan ook voor veel actie op het scherm, waarin de bankoverval er met kop en schouders bovenuit steekt. Ik lees hier veel dat veel mensen het geluid in die scène geweldig vinden, dat stond mij juist erg tegen. Een erg blikkerig geluid met een behoorlijke echo. Ook weer zoiets wat mij erg uit de sfeer haalde. De muziek daarentegen was af en toe wel schitterend.

Visueel ziet het er over het algemeen prima uit, mooie nachtshots van LA vanuit de helicopters gefilmd. De actie ziet er goed uit, en ook de dialoog scènes zien er verzorgd uit. Speciaal wordt het echter nergens, en het is in de meeste scènes wat braaf geschoten. Jammer dat Mann het camerawerk wat hij in Collateral en Miami Vice hierin niet heeft toegepast.

Acteerwerk is erg goed. De Niro is wel de beste van allemaal, Pacino doet het ook goed maar gaat net ietsjes te ver in zijn rol. De rest speelt ook bovengemiddeld. Ook leuk om een van mijn favoriete bijrol acteurs voorbij te zien komen, Danny Trejo als Trejo. Ik kon me niet meer herinneren dat hij hierin meespeelde. Mooie scène ook tussen De Niro en Pacino, daar kun je als liefhebber van beide acteurs alleen maar van smullen.

Mijn stem wel een halfje verlaagd, en dat komt vooral doordat het geluid in de actiescènes mij wat tegenstond, de soms overbodige momenten en het niet altijd even interessante visuele aspect van de film. Toch is Heat nog steeds een topper in zijn genre, en zal het bij een volgende herziening (weer over een paar jaar) vast weer genieten geblazen zijn.

4.5* --> 4*

Na het zien van een aantal Studio Ghibli films, is deze Pom Poko toch wel een beetje een vreemde film tussen meeslepende films als Spirited Away, Castle in the Sky, Grave of the Fireflies en zelfs Princess Mononoke.

Levend in de rijke Japanse natuur leven de Tanukis, een soort van wasberen, met een raar talent voor feesten en transformeren. De mensen kappen elk stukje bos om een nieuwe leefomgeving voor de mensen te creëren. Dit onderwerp is vandaag de dag nog steeds aanwezig. Dat is ook een beetje waar de film de mist in gaat. Het ecologische aspect wordt te veel naar de voorgrond gebracht, en het voelt dan ook een beetje aan als een propaganda film voor Greenpeace. Het maakt de film gewoon erg moeilijk om door te komen, en het is steeds weer een herhaling op een herhaling op herhaling. Een beetje teveel van het goede. De karakters worden best leuk neergezet, en het is dan ook jammer dat diegene die je juist moeten meeslepen in de film wat naar de achtergrond worden gedrukt. Ook door de hoeveel aan karakters heb je er op de duur geen idee meer van wie nou wie is. Toch zitten er genoeg leuke scènes in de film en is het transformeren een leuk idee en mooi om te aanschouwen. Jammer dat ze dit allemaal in twee hele lange uren hebben gestopt. Na een uur heb je het wel gehad en verlang je naar het einde. De regisseur kiest er echter voor om er nog een uur aan te plakken.

Hoewel de film soms erg saai is, zitten er nog hele leuke momenten in die je aandacht nog enigszins vasthouden. Zoals gezegd zijn de scènes met het transformeren erg leuk gedaan en de animatie ziet er mooi uit. Ook de parade is schitterend gedaan. Het einde is zoals je zou verwachten maar maakt toch wel indruk. Je wordt echter achtergelaten met een leeg gevoel. De karakters en de plot waren niet meeslepend genoeg om je de in de wereld en de 'vibe' van de Tanukis te slepen.

1.5*

Bij vlagen een mooie film, maar faalt toch wel op meerdere punten.

De geschiedenis van de toch der tochten, met in het bijzonder dus de barre tocht van 1963, is best goed in beeld gebracht. Prachtige besneeuwde landschappen, en de kou is bijna voelbaar. De toch zelf is dus mooi in beeld gebracht, al werd het bij sommige momenten net iets te veel van het goede. Ik heb het dan voornamelijk over de wolven . Erg jammer en waar dat voor nodig was weet ik ook niet. De drama is echter te cliché, en ook nog eens erg mager uitgewerkt. Punten waar het grappig zou moeten zijn, zijn niet grappig en op momenten waarop je niet zou moeten lachen zijn dan weer erg leuk. De film heeft dus een slechte balans, maar gelukkig houd de drama nooit te lang aan en gaat het snel verder met de schaatstocht. Acteerwerk van Zegers en Jansen is bedroevend. De boer en de zuster doen het nog redelijk. Voor de rest een beetje karikaturen allemaal. Erg jammer want echt meeslepen doen ze niet. De erg bombastische muziek moet het heroisch maken, maar wordt vaak op de verkeerde momenten ingezet, en ook had dat wat ingetogener gemogen.

De tocht zelf is erg leuk om te volgen, met heel af en toe wat humor. Drama moet Steven de Jong zich de volgende keer niet te veel op gaan richten, want daar faalt hij nog een beetje in de regie.

3*

Mooie tragi-komedie.

Ik weet niet wat het is, maar als filmmakers zijn de Belgen toch wel een aantal stappen verder dan de Hollanders, die vaak niet verder komen dan de oppervlakkige romkoms met een aantal soapacteurs.

De Helaasheid der Dingen is een schreinend portret van een soort van Belgische familie Flodder. De kettingrokende en alcoholistische groep is erg leuk om te volgen. Drama is goed gecombineerd met humor, die ik zeker kon waarderen. Heb af en toe echt goed kunnen lachen, waarbij vooral de drinkspelletjes erg leuk zijn. Een bewijs dat Belgen wel degelijk humor hebben . Maar even serieus nu. De drama komt daardoor ook beter uit de verf, omdat je je ermee kan indentificeren en omdat het een greep is uit het echte leven. Ups en Downs, gezellig en niet gezellig. Gewoon de kleine dingen die in het leven dicht bij elkaar staan. Dit maakt deze film zo sterk. Helaas duurt het aan het einde net wat te lang, en lijkt het wat te veel uitgesmeerd. Wel jammer want dat haalde voor mij de film een beetje naar beneden en daar miste het de impact die het moet maken.

Wel vermakelijk, maar nergens komt Bishop aan het niveau waarop Tarantino zit.

De invloeden van Tarantino zijn duidelijk merkbaar, maar niet alleen Tarantino, maar ook diens goede vriend Robert Rodriguez, en erg veel films die een soortgelijke setting hebben. Af en toe leuk geschoten en leuke editing trucs. Visueel is het allemaal prima in orde. Het verhaal, voor zover dat echt aanwezig is, is voldoende voor een revenge biker flic. Helaas boeit het verder niet en gebeurt er gewoon te weinig interessants om dit tot een cult klassieker te laten worden. Het bloedvergieten wat wordt beloofd valt ook erg mee, en veel echt expliciet geweld is er niet aanwezig. Wel krijgen we de beloofde babes en stoere bikers, waarin Madsen toch wel weer the king of cool is en weer een weergaloos karakter neerzet. Jammer dat we niet meer van Carradine en Hopper hebben mogen zien.

2.5*

Laat het maar aan Guillermo del Toro over om een sprookje te maken die zich in de moderne wereld afspeelt, al komt het hier niet zo zeer uit het hoofd van de Toro maar van de bedenker van Hellboy, Mike Mignola.Toch is del Toro's invloed duidelijk te zien in de film.

Ik had nog nooit van Hellboy gehoord voordat de film uitkwam, ik dacht dat dit weer een coole superhelden ala Blade II zou worden van de regisseur.Toen las ik dat het gebasserd was op de gelijknamige strips.Toch werd ik helemaal meeegenomen in de sfeer en het vermaak dat deze film bied.Het is natuurlijk niet zo zeer een sprookje, maar meer een superhelden film gezet in een gotische fabel.Del Toro's invloed is meteen te zien vanaf het eerste moment van de film.Het is compleet in de comic book style die hij ons ook al voorstelde in zijn Blade film.Shots die zo uit een strip zouden kunnen komen en ook de poses van de acteurs lijken ook zo een beeld uit de plaatjes boeken te komen.Dit zie je vooral erg bij Kroenen en de actiescènes.Maar ook in de rest van de film is die 'feel' er, erg cool gedaan.

Niet alleen de shots en poses zijn erg comic book-achtig.Ook de sets en de verdere desing zien er fantastisch uit en geven echt dat larger than life gevoel.Grote en gedetaileerde sets waarin veel dingen aanwezig zijn en valt te ontdekken.Ook de desing van een aantal karakters is geweldig.Abe Sapien is erg mooi gecreerd en ook Kroenen ziet er goed uit met z'n gasmasker, outfit en zijn messen.Je kunt del Toro goed loslaten op het creeren van een bepaalde sfeer, en hier doet hij dat toch al heel goed, iets wat hij in zijn latere El Laberinto del Fauno tot perfectie uitwerkt.De belichting is fantastisch, er wordt mooi gespeeld met kleuren en de muziek is heel fijn en toch een beetje offbeat voor een superhelden film.Niet erg vaak dat hele bombastische.Nou vind ik dat niet erg in een film over superhelden, maar een keer wat anders is ook wel een keer leuk.

Het verhaal zit lekker compact inelkaar en wordt op een lekker tempo aan ons verteld.Het word echter nergens echt heel moeilijk.Het verhaal van het occulte en de Nazi's sprak mij wel aan, alhoewel die laatsen toch vrij snel uit beeld verdwenen.Helaas weet de film niet de hele tijd dit niveau vast te houden en zakt het op het laatst allemaal een beetje als een pudding inelkaar.Het is daar iets te veel doorgedraafd wat het weirde een beetje betreft.Erg jammer dat ze het zo hebben afgekapt, terwijl het daarvoor erg goed was.

Ron Perlman is de perfecte keus, en is gewoon Hellboy.De hele look die die man heeft is het gewoon.Geweldige oneliners heeft hij ook.John Hurt speelt zoals we van hem gewoon zijn zijn rol met verve.ook de rest van de cast doet het goed.Iets minder enthousiast ben ik over Blair.Ik begrijp best dat haar karakter met zichzelf in de knoei zit, maar de hele film zo depressief kijken en zelfs praten vind ik een beetje ongeloofwaardig.Gelukkig is haar rol ook beter uitgewerkt in het tweede deel van de rode superheld.

Toch weer erg genoten van de film bij herziening en mijn stem blijft gewoon staan.

4*

Na Hellboy ook even weer Hellboy:The Golden Army bekeken, en het was opnieuw erg leuk.

del Toro maakt hier gewoon Pan's Labyrint 2.Maar dan met een heel andere insteek.Een superhelden film met veel fantasy elementen, die kanten opgaan die de conventionele films in dat genre niet opgaan.Dat de regisseur zich thuisvoelt in de fantasy wereld maakte hij al duidelijk in Devil's Backbone en Pan's Labyrinth.Hellboy overtreft die films makkelijk qua fantasy gehalte, del Toro drukt dan ook echt zijn zijn stempel op deze film.Er zitten zoveel lagen in The Golden Army dat er bij een 2e keer weer nieuwe dingen opvallen.Dit was vooral het geval bij de "Trollmarket".In elke hoek van dit kleine ondergrondse stadje gebeurt wel wat.Het blijft een geweldig opgezette scène waarin ontzettend veel gebeurd en te zien is.Veel verschillende creaturen die mij af en toe even aan de cantina scène van Star Wars deden denken, maar dan in het kwadraat en beter uitgewerk qua desing.Ook is het kleuren pallet van dit moment in de film heel mooi om aan te zien.Dit geld trouwens ook voor de rest van de film.Verder kent deze Hellboy natuurlijk meer leuke en toffe momenten zo is de Elementel scène een geweldig goed geconstrueerd actie moment met opnieuw heel veel details.

Verhaal technisch is dit tweede deel ook veel beter, het heeft veel meer plot, er wordt meer uitgelegd wat er zich in de fantasy wereld afspeelt en de karakters die in deel 1 niet erg veel aan bod komen, krijgen hier ook veel meer screen time.Dan gaat het voornamelijk om Liz die hier wat meer voor Hellboy zorgt en meer leiderschap toont, terwijl dat in de eerste film meer andersom was.Ook Abe Sapien is hierin veel meer te zien en dat zorgt ook zeker voor leuke momenten de scène dat hij met Hellboy bier zit te drinken en samen zingen op Barry Manilow is hier een mooi voorbeeld van.Overal wordt wat meer tijd en rust voor genomen en dat komt het verhaal en zeker de karakter opbouw ten goede, zonder daarbij vaart te verliezen, .De badguys worden goed geintroduceerd en deze heeft dit keer ook een motief wat hem tot zijn slechtheid drijft.Maar de leukste toevoeging op het geheel is Johann Krauss , een erg leuk karakter waarvoor je tijdens de film toch wel enige sympathie voor op kan bouwen.Zijn hele doen en laten vond ik geweldig en was ook iets wat deze Hellboy film nodig had, samen met andere elementen, om dit weer verfrissend te maken.

Film technisch ziet het er fantastisch uit.De sets zijn prachtig ontworpen en vormgegeven, de kleuren zijn mooi en berusten vooral op rood, goud, groen en blauw.De creaturen zien er fantastisch uit en lijken zo vanuit een sprookjes boek te zijn weggelopen, met als hoogtepunt de Angel of Death.Het camera werk en de belichting zijn van een hoog niveau en de editing is lekker vlot.De weinige visual effects zien er tevens oogstrelend mooi uit.Maar ook de momenten dat er veel computerwerk bij komt kijken, het gevecht met The Golden Army, ziet er verbluffend uit.De muziek van Elfman is ook erg mooi om aan te horen.

Als je de dvd in bezit heb kan ik het echt aanraden om ook eens het audio commentaar te beluisteren.Het is niet zo'n track van "Oh, this is my favorite scène" maar is erg informatief hoe het maken met een relatief laag budget voor een zomer superhelden actiefilm is verlopen.Uitleg bij veel scènes, hoe die tot stand zijn gekomen en wat hun rol in dit verhaal is en hoe dat eventueel zou kunnen gaan verlopen in.... jawel een derde deel.Ook is de twee en half uur durende 'making off' een aanrader.

Ik heb nog meer genoten dan de eerste keer van The Golden Army, en ik vind hem net even iets beter en leuker dan het eerste.Ik kijk erg uit naar een volgende film van de beste man.

Stem verhoogd, en laat dat derde deel maar komen,

4* --> 4.5*

The Asian way of telling a fairytale.

Erg mooie Interpretatie van het alom bekende sprookje. De vertelling is een stuk gedurfder dan ze in Hollywood zouden doen. En daarin lijkt Zuid-Korea een streepje voor te hebben op de rest van de Aziatische landen. Compromisloos en inspelend op situaties die actueel zijn en dat jammer genoeg ook zullen blijven. Hierin komt vooral het goede spel van de jonge acteurs naar voren. Zonder deze performances had de film niet gewerkt. Essentieel voor deze Hansel & Gretel.

Het eerste gedeelte verloopt ietwat te traag en komt qua verhaal lijn nog niet heel sterk uit de verf. Het is een aaneenschakeling van mysterieuze moment. Wat het eerste gedeelte ook mede op de been houd is dan toch wel de manier waarop alles geschoten is. Visueel prachtig. Mooie shots en camerapositionering, goed gebruik van kleuren. Komt ook erg dromerig over allemaal. Iets wat het einde ook ten goede komt. Tweede gedeelte is een stuk sneller. Verhaal wordt beetje bij beetje uitgewerkt naar een geweldige en emotionele climax. Ook het einde is erg sterk. Mede door de uitwerking van het geheel weet het daar de juiste snaar te raken.

Disney's kijk op Griekse Mythologie.

Er is gekozen voor het verhaal van Hercules. Het wordt op een vrolijke, avontuurlijke manier verteld en hoewel het een erg vol verhaal is, komt er toch behoorlijk wat leuks voorbij. Al voelt het geheel wel behoorlijk rushed aan waardoor de impact en vooral de Disney magie wat uitblijft. Toch was er daarvan af en toe een kleine glimp van zichtbaar. Hercules en vriendinnetje Meg is misschien wel het meest oninteressante stel uit de Disney geschiedenis. Maar gelukkig zijn er nog Hades en Phil die geweldig zijn neergezet door DeVito en Woods. Vooral laatstgenoemde is erg op dreef. De animatie ziet er bij vlagen erg mooi uit en de Griekse feel komt door de stijl erg goed over. De liedjes en muziek zijn wat minder dit keer. Toch vond ik "I Won't Say I'm in Love" wel wat hebben. Menken kan veel beter dan dit.

Wel een erg vrolijke, vlotte film die best wat vermaak bied en een erg goede/leuke bad guy heeft die ook nog eens op een geweldige manier is ingesproken door Woods.

Dat eerste is natuurlijk logisch .

Hopkins' achtergrond vind ik dus niet erg interessant. Ik kreeg gewoonweg geen 'band' met het personage. Het gaat misschien voornamelijk om het paard, maar ook om degene die hem berijd zoals bij de aftiteling vermeld staat. Zijn achtergrond vind ik niet boeiend genoeg om er echt een gevoel bij te krijgen.

Als avonturenfilm is hij ook zeker geslaagd. Veel karakterontwikkeling zoek ik ook niet in dit soort films, maar ze moeten dan wel enigzins interessant zijn. Zelfde geld voor het verhaal. Is meer een kwestie van smaak natuurlijk, en wat zoek je in een film. Erg mooi iig. dat jij er van kan genieten, en daar gaat het bij films kijken gewoon om. Voor mij zal het wel een middelmatige film blijven.

Grote misser van een film.

Verhaal is best interessant, maar het is gewoon erg jammer dat de grote clue al heel snel duidelijk wordt en daarmee het niveau van de film helemaal naar beneden haalt. Ook mist de film alle spanning wat getracht wordt te bereiken. Het is dan meer een ergerlijke zit dan een aangename. Het is gewoon wachten op het einde, wat ook nog eens teleurstellend in beeld is gebracht. Camerawerk is af en toe wel goed, maar nergens echt heel bijzonder. De muziek is futloos en zorgt er ook niet voor enige spanning te brengen.

DeNiro heb ik nog nooit zo slecht zien acteren, Fanning is zoals altijd erg irritant en ook de rest van de cast kan weinig inbrengen.

Al met al een film die snel weer is vergeten.

1*

Heel erg fijne coming of age film.

Er zit niet echt een grote lijn in de film behalve de dood van de vriend van Tommy. Het is vooral een aaneenschakeling van veel mooie momenten, het bezoeken van geweldige plekken in de buurt waar je woont, prachtige shots van de omgeving, fantastische muziek, een geweldige sounddesign. Een bepaalde sfeer vastleggen staat centraal in Hide Your Smiling Faces. De jongens lijken een zorgeloos leven te lijden. Maar schijn bedriegt. Complexe emoties worden doorheen de film heen vertoont. Erg goed en erg naturel geacteerd door de jonge cast. De regisseur weet precies dat juiste gevoel op te wekken waar we ons allen mee kunnen identificeren tijdens het kijken.

Erg mooie greep uit het leven van jonge mensen op een prachtige manier vastgelegd.

Amerikaanse western die bijna net als al die anderen is, maar net even dat beetje meer is om zich van het gros te kunnen onderscheiden.

Leuke Amerikaanse western met een lekker sfeertje. Het blijft van begin tot eind vermaken, en vooral het einde was erg goed. Hoewel de meeste Amerikaanse westerns mij niet echt liggen, en ik meer van de Spaghetti's ben, kon deze film mij wel boeien en vermaken. Eastwood speelt zijn rol lekker, en doet af en toe wat denken aan zijn personages uit de spaghetti's. Hij heeft goed gekeken en geleerd van regisseurs, en je vind veel invloeden van de Leone westerns terug in High Plains Drifter. Sound design was wel wat pover, en er leek veel gebruik gemaakt te worden van loopjes, vooral goed te horen als Eastwood het stadje binnenkomt en de voetstappen van zijn paard steeds hetzelfde zijn. Genoeg actie om je blijven te vermaken en het verhaal is best goed.

Mwa,ik had er eerlijk gezegd een beetje meer van verwacht.Eerste helft van de film vond ik erg goed en stijlvol,met een paar zeer leuke en bloederige actie scene's.Tweede helft na de dood van Harris vond ik wat minder, de vaart gaat er helemaal uit,erg jammer.Ik kon ook niet echt in de sfeer komen en het was voor mij wel even doorbijten tot de climax die mij ook niet echt tevreden kon stellen.Acteer werk van Mortensen vond ik wel heel goed, lekker naturel geacteerd,Harris doet het zoals altijd erg goed.Een beetje jammer van Hurt,daar heb ik wel beter van gezien.

Wel een vermakelijke film, vooral het eerste gedeelte, en leuk om een keer te hebben gezien, maar niet echt iets speciaals.

3*

Toen ik The Hitcher zat te kijken had ik steeds zoiets, het kan toch niet tippen aan het origineel, en dat is ook zo.Waar bij de eerste film het meer draait om de spanning is deze in de remake nagoenoeg niet te vinden.Zo als zo vaak bij nieuwe versies van oudere films het geval is draait het meer om de actie/gore en de special effects.toch bied deze remake toch wel enig vermaak want de achtervolgingen ed. zien er toch wel goed uit.Wel een grote ergernis waren de acties van de twee hoofdrolspelers en de politie, hoe dom kun je zijn, dit alles is te danken aan de schrijvers van het matige script.Sean Bean doet erg goed zijn best om er toch nog wat van te maken maar hij is gewoon geen Rutger Hauer die het in de originele versie met verve doet.In de toekomst nog maar eens herzien maar ik denk dat dat mijn waardering dan niet ten goede komt en een halve/hele ster zal gaan zakken.We zullen zien.Voor nu een hele krappe

3*

Film met wat kleine ups en downs, maar blijft de gehele speelduur vermaken en boeien.

The Hitchhikers Guide begint meteen al erg sterk. De voice over van Fry die de situatie een beetje aan ons uit legt en ons zo meeneemt op de reis door het oneindige universum. De vernietiging van de Aarde is erg leuk gedaan. Ook de aanloop daar naartoe staat bol van de humor. Dan gaan we op reis die ons meevoert langs de meest vreemde personages en bizarre en erg humoristische situaties. Helaas kent de film wat momenten waarop het tempo er wat uit gaat en het verhaal wat inzakt. Dit gebeurt toch wel op een aantal punten, waarbij het net zo lekker loopt allemaal. Erg jammer dat de film niet een bepaald niveau weet aan te houden.

De karakters zijn erg leuk. Arthur en zijn vriendinnetje zijn niet zo bijzonder. Het zijn vooral de mensen in de bijrollen die de show stelen. Rockwell als cowboy/president is hilarisch. Malkovich speelt ook erg leuk, en Nighy zet weer een geweldig personage neer. Def faalt wat in zijn kunnen als 'acteur' en dat is aan de momenten waarop hij iets moet doen ook wel af te zien. De gene die de show steel komt echter niet zo expliciet in beeld, maar hoor je wel de gehele film de meest humoristische dingen uitkramen, terwijl hij een manisch depressieve robot speelt. Rickman maakt er een waar feest van.

Hoewel de film op punten wat inzakt, kent het wel erg leuke vondsten. De niet nadenken scène is briljant en de onthulling van de planeten fabriek is schitterend om aan te zien. Met de effecten zit het dus zeker heel goed. Ook leuk zijn de korte tussen stukjes waarbij we uitleg krijgen uit het lifters handboek.

Een wat schommelende film maar over de hele lijn erg vermakelijk.

3.5*

Geweldige film, met een prachtige rol voor Hauer.


Een prachtige ode aan de B-films van welleer. De film is erg crappy geschoten. Eisener weet daarmee echt die sfeer van de B-film goed te creëren. Dit keer echter geen krassen op het beeld, maar gewoon slechte camera voering. Dit werkt erg goed. Het begin als Hauer aankomt met de trein is erg mooi ondersteund door de prachtige soundtrack, maar ook de rest van de soundtrack is erg goed.

Niets of niemand word gespaard in Hobo with a Shotgun. Iedereen moet het ontgelden. De film trekt nergens een lijn wat wel of niet kan. Dat maakt de film van begin tot eind geschift, maar nog wel op een leuke manier gelukkig wordt de verbranding van kinderen en baby's niet vol in beeld gebracht dat was een beetje te veel van het goede geweest. Dat begrijpt de regisseur erg goed. Regie is sowieso erg goed. Zoals gezegd ballanceert Eisener met zijn ideeën op het randje. De film bevat ontzettend veel over de top geweld en liters bloed. Ingewanden vliegen je letterlijk om de oren, maar wel op een manier gedaan waardoor het erg vermakelijk blijft. Dit is wat de film erg sterk maakt, en vooral erg leuk. In de ene scène denk je nog hoe komen ze erop, om in de volgende scène met iets compleet anders en misschien nog geschifter te komen. Het is eigenlijk te veel om op te noemen.

Fantastische moderne exploitation film, Machete is een mietje vergeleken met Hobo. Vermaak van het hoogste niveau, als meer films dit niveau halen mag de revival nog wel even doorgaan.

Eigenlijk gewoon een erg degelijk filmpje. niets bijzonders maar zeker niet slecht. De film kijkt door het hoge tempo lekker weg en is daardoor een fijne rollercoaster ride geworden. Degelijk acteerwerk, leuke dialogen en vooral heel degelijk geschoten.

Toch wel weer een heel stuk beter dan Pom Poko, maar zeker geen meesterwerk.

Allereerst de animatie. Hoewel het er erg simpel uitziet is het prachtig gedaan. De simpele animaties geven de goede sfeer neer van een simpele familie. Daarnaast heb ik ook genoeg moois in die simpele animaties gezien. Af en toe komen er erg mooie shots voorbij. Toch wel heel anders dan je van Ghibli gewend bent, maar het pakt zeker goed uit. Simpel maar toch ook erg complex, erg goed gedaan. Daarnaast is ook het geluid noemenswaardig. Dit is prachtig vormgegeven. Overal hoor je wat, van vogels tot voorbij rijdende auto's. De prachtige muziek ondersteund het geheel ook goed.

Verhaal is niet echt aanwezig in The Yamadas, het is een greep uit het alledaagse leven van een doodgewoon gezin. De strubbelingen met het dagelijkse leven, en de onderlinge relaties zijn erg herkenbaar en brengen daarom ook wel een lach teweeg juist omdat het zo herkenbaar is. Daarnaast is het gezin ook wat abnormaal, dit is leuk om het geheel wat kleurrijker te houden, maar werkt nooit even goed. Het eerste uur is erg sterk, maar helaas zakt het in het laatste half uur wat in. Komt ook omdat het net wat te lang duurt allemaal. Het is niet echt interessant genoeg om de gehele speelduur mee te vullen. Datzelfde probleem had Pom Poko ook. Het einde maakt dan wel weer erg veel goed, en laat je toch met een erg goed gevoel achter. De moraal was gelukkig nergens echt storend.

Een erg warme en leuke film, die net wat te lang duurt en daardoor de aandacht niet echt kan vasthouden.

Het idee achter de film is erg tof. Het acteerwerk is helemaal in orde. De visuals zijn soms mooi en soms lelijk. Het voornaamste probleem van Hold Your Breath is gewoon dat het enorm saaie film is geworden. Het was gewoon wachten dat het afgelopen was. Er wordt niets tofs met het concept gedaan en er wordt niets gedaan om de film net dat beetje meer pit mee te geven om leuk te zijn. Nu is het niet entertaining, er zit niets bijzonders in, de twist werkt niet. De film maakt op geen enkel vlak impact.