Meningen

Fulci leeft zich helemaal uit.

Wat een heerlijk begin kent deze film toch. Enorm sfeervol in sepia geschoten. De make-up crew mag zich daar al goed uitleven op wat smerige effecten. Dan maken we een tijdsprong naar 1981 waar ons een verhaaltje wordt verteld over de zeven poorten. Het verhaaltje dient echter meer als kapstok en is ondergeschikt aan andere elementen. De hele opbouw naar de climax toe is heel erg leuk, met genoeg smerige scenes, leuke effecten en, hoewel wat veroudert, erg gave make-up effecten en in vergelijking met Zombi 2 en City of the Living Dead zit er behoorlijk veel vaart in.

De climax in het ziekenhuis waar Fulci de hel loslaat op de kijker is dan weer een beetje minder, om vervolgens ontzettend sterk terug te komen met het fantastische einde. Verder is het allemaal enorm sfeervol allemaal. De helft van die sfeer is toch wel te danken aan Fabio Frizzi's muziek. Acteerwerk is degelijk tot pover, dat staat echter nergens in de weg van de fun die The Beyond biedt.

Blijft een erg fijn filmpje binnen Fulci's oeuvre.

Erg leuk Jackie Chan vehicle.

Verhaal is natuurlijk perfect voor Chan die goed uit de voeten kan om hier iets heel vermakelijks van te maken. Snelle en creatieve actiescenes met enkele erg goede stunts, toffe gevechten en een erg goede climax op het pirateneiland.

De aanloop daar naartoe kent niet altijd even goede en/of leuke momenten. Ik vond dat de film iets te veel tijd nam om daar te geraken. Dat had niet met zoveel omwegen gehoeven. Gelukkig stoort het niet heel erg en blijft er genoeg over om van te genieten. En het gouden trio van Chan, Hung en Biao is natuurlijk een erg sterk element van deze en nog vele films waarin ze samen werken.

Spannende, sfeervolle film.

Rec maakt effectief gebruik van het handycam gegeven. Op de een of andere manier maakt het een film als deze erg intens. De spanning is goed aanwezig. Vooral het begin en het einde zijn erg spannend. Ben me af en toe doodgeschrokken. Jammer dat het niveau niet altijd constant was, en dan doel ik vooral op het midden gedeelte. De wat lange dialogen werden op een gegeven moment wat langdraderig, en ook het vele hysterische geschreeuw werd me soms net even iets te veel. Daar tegenoevr staat een van de spannendste eindscènes die ik sinds lange tijd heb gezien. Geluid is ook top. Geeft de spanning toch net even die boost die het nodig was. Ondanks het wat trage midden heb ik me meer dan prima vermaakt.

Ja...., nee....., ja....., ik weet het niet.

Ik had best wel hoge verwachtingen van 10 Cloverfield Lane. Ik vindt het vooral erg gaaf dat er min of meer een link wordt gelegd met Cloverfield, maar het een heel ander iets is geworden en je verwachtingen totaal om zeep helpt. Ik weet alleen nog niet helemaal wat ik van het uiteindelijke resultaat moet vinden. Het begin is sterk, en alles wat gebeurt tot aan de climax is ontzettend spannend en fantastisch in beeld gebracht. Maar dat einde. Ik weet niet of dat echt nodig was geweest. Alles wat zich daarvoor heeft afgespeeld, wordt daarmee een beetje genekt. De vraag of er echt iets aan de hand is, is daarmee een beetje verpest.

hetgeen wat zich in de bunker afspeelt is allemaal erg goed. Alles lijkt daar op z'n plek te vallen. Sfeer, camerawerk, belichting, acteerwerk, de situaties. Allemaal erg fijn. De constante drang om te ontsnappen voel je als kijker echt mee. Trachtenberg en zijn team hebben erg goed hun best gedaan om het claustrofobische aspect zo goed mogelijk over te brengen. En daarin zijn ze meer dan geslaagd. De constante veranderingen die vooral Howard ondergaat is zorgvuldig in beeld gebracht. Goodman brengt zijn personage dan ook echt tot leven. Maar ook Winstead en Gallagher doen het meer dan prima. De score van McCreary is erg goed om die geweldige sfeer te versterken. Erg fijne score.

Ondanks het einde heb ik echt enorm genoten van 10 Cloverfield Lane, al weegt dat einde wel degelijk mee in mijn eindoordeel en is het iets waar ik me toch echt niet overheen kan zetten.

Jeetje, dit is echt een tijdcapsule. Wat is dit heel erg 90's zeg. De kleding, de muziekkeuzes, het type humor

Neemt niet weg dat het wel een erg leuke, charmante film is die ondanks dat het niet cliché wil zijn toch uiteindelijk die kant opgaat. En zeker aan het einde. De film bevat erg leuke, vlotte dialogen, leuke scenes, een heerlijk sfeertje en de fun druipt er vanaf. Verder krijgen we best leuke muziek te horen en heeft de cast er duidelijk veel plezier in.

Ja, het kijkt allemaal erg lekker weg.

De film begint eigenlijk al slecht met de voice over van Omar Sharif,die het absoluut niet leuk doet en waar ik mij ook de gehele film aan zat te ergeren.Ik heb de film dan ook met moeite uitgekeken.

Verhaal is heel simpel en van het niveau "save the girl,kill the bad guy" dat had veel beter gekund.Acteer werk was ook niet om aan te zien.Naarmate de film vorderd word het allemaal wel iets beter maar niet veel.De actie scenes zagen er wel oke uit en konden mij wel vermaken,vooral de laatste was erg mooi gedaan,waarbij de special effects dan wel weer te wensen over laat.Op een enkel mooi shot na en de muziek bevat de rest van de film te weinig om te kunnen blijven boeien/entertainen.

Er had zoveel meer ingezeten als de man die ons leuke fims als Independence Day en The Day After Tomorrow bracht iets beter z'n best had gedaan op het verhaal.

2.5*

Renny Harlin gaat weer op de Die Hard toer, en dat pakt zeker goed uit in de actie rijke film die veel vermaak bied.

Als het om een no-nonsens actiefilm aankomt, heeft Harlin zich al bewezen met het hoogtevermakelijke vervolg op Die Hard, Cliffhanger, The Long Kiss Goodnight en Deep Blue Sea. De laatste films van de man zijn min of meer geflopt. Deze waren dan ook zeker niet van een hoog niveau. Films als The Covenant en Exorcist zijn dan ook compleet mislukt. Nu is hij weer helemaal terug met deze Die Hard achtige film. Het begint wat rustig en Harlin moet even zijn weg weer terugvinden in dit genre. Gelukkig heeft hij zich snel weer hervonden want vanaf een kleine tien minuten begint het, en het houd pas op bij het einde. Een concept wat al vaak is gedaan, en misschien ook veel beter. Vermakelijk is het zeker. Erg vermakelijk zelfs.

Het verhaal heeft veel weg van Die Hard With a Vengeance, maar als je leentjebuur speelt kun je beter de beste films pakken. Ook in deze film is het actie scène na actie scène. Ideaal voor een avondje vermaak. De film kent echter wel een aantal rustpunten om weer even bij te komen zodat het geen overkill aan actie wordt. Verder is het nergens echt hoogstaand natuurlijk. Verhaal is simpel, acteerwerk is niet geweldig maar voldoet aan dit soort films. John Cena zou zo maar eens de nieuwe Van Damme of Stallone kunnen worden, die vooral in de jaren tachtig/begin jaren negentig succes hadden met dit soort films. Film technisch, tja Harlin waagt zich ook even aan de shaky cam rage die op dit moment erg veel wordt gebruikt. Dit werkt niet altijd even goed. Verder verloopt eigenlijk alles wel soepel. Zoals gezegd draait het hier om de actie, en die is geweldig. Topvermaak dus.

3.5*

Redelijk vermakelijk toch wel.

Een wisseltruc film die een beetje in het zelfde straatje ligt als de Freaky Friday films, maar dan met een iets andere insteek. Af en toe wat leuke momenten die voor een lach zorgden, Het 'Thriller' dansje . Af en toe ook erg vervelend. Garner vind ik niet meteen geweldig, maar Rufallo daarentegen doet het erg leuk. Ook Serkis als eindredacteur is erg leuk. Verder een standaard liefdes verhaaltje die de nodige cliché's niet uit de weg gaat.

2.5*

What would they say about me? "He died in a place he didn't need to be, in a battle over something he doesn't understand, in a country that meant nothing to him."

Bay's meest volwassen film.

Vanaf Dark of the Moon, pakt Bay het allemaal iets anders aan. Hij creëert meer rust in zijn films. Hoewel zijn actie scenes nog steeds heel erg energiek en chaotisch zijn, is alles nu een stuk overzichtelijker. Ook besteed hij meer tijd aan karakter ontwikkeling en verhaal. Al werkt dat nog niet helemaal goed. Het probleem wat 13 Hours een beetje heeft is dat vooral de karakter ontwikkeling pas erg laat op gang komt. Maakt dat je vooral in het begin weinig binding krijgt met de personages. Pas in de tweede helft komt dit goed tot zijn recht. Bay maakt overigens veel goed aan het einde met een aantal scenes die toch een behoorlijke impact hebben.

13 Hours klinkt op papier als een erg Pro-Amerikaanse film. Dat valt hier heel erg mee. Wat opvalt is dat Bay toch aardig wat kritiek uit op hoe het er in Benghazi aan toe ging. Hij laat dat toch een aantal keren goed doorschemeren. Een erg goede en gedurfde keuze van Bay om dat zo te brengen en dit verhaal aan ons te vertellen. En dat verhaal wordt best goed verteld, al ontbreekt net dat kleine beetje meer rust en gaat alles nogal snel voor mensen die weinig van de situatie afweten door de vele informatie die wordt gegeven. Ik had ook graag nog wat meer van het hele CIA gebeuren willen zien.

Actie regisseren kan Bay als geen ander. Hij weet telkens met iets nieuws en goeds te komen. Hij maakt hierin gebruik van de nieuwste technieken en weet dat samen met Beebe op een originele manier in beeld te brengen. Er komen een aantal geweldige shots voorbij. Fijne hyper realistische approach ook. De actie choreografie is erg sterk. Sounddesign draagt enorm veel bij en brengt alle chaos waarin de mannen zich bevinden nog beter over. Erg fijne muziek ook van Balfe.

Acteerwerk is goed. Iedereen weet wat van zijn/haar rol te maken. John Krasinski en James Badge Dale geven een fantastische performance in de tweede helft en Costabile speelt erg fijn de schoft.

Erg fijne film weer van Bay. Goed dat hij zichzelf even los kan maken van de Transformers reeks en ons wat meer volwassener films als Pain & Gain en deze 13 Hours kan geven. Van mij mag The Last Knight de laatste in de TF reeks voor Bay zijn zodat hij zich meer kan richten op dit soort verhalen vertellen.

Boeiend.

Je krijgt heel veel informatie te verwerken bij het zien van 13th. Af en toe is het net alsof je naar Oliver Stone's JFK aan het kijken bent. Zoveel interessant materiaal zit er in deze film. Het begint met de afschaffing van de slavernij en de invoering van het dertiende amendement. De onderdrukking is dus nog niet afgelopen. We krijgen vervolgens een reis door een klein deel van de geschiedenis van Amerika. Soms wijkt de film heel erg af van het onderwerp waar het in eerste instantie om gaat. Soms wijkt de film wat af van het onderwerp, om vervolgens weer terug te komen en die afwijking min of meer te rechtvaardigen. Soms wat storend, maar het werkt wel. De beelden van historische gebeurtenissen en recente verwikkelingen rondom dit onderwerp is goed verwerkt rondom de talking heads momenten en geeft je een heel goed inzicht in aspecten die vandaag de dag nog net zo veel spelen als vroeger. Hoe schrijnend het onderwerp ook mag zijn, door de stortvloed aan interessante informatie kon ik me emotioneel minder inleven in de documentaire en liet het me eigenlijk wat gelaten achter en maakte het niet de impact die ik verwacht had. En dat is nu net niet het doel wat DuVernay met haar documentaire wilde bereiken.

Toch wel een erg goede, leerzame documentaire.

Een beetje 13 Going On 30 maar dan andersom.

Een beetje een uitgekouwd concept dus. Verhaal is erg mager, en verder dan de zoektocht naar waar het in zijn leven mis is gegaan ed. gaat het dan ook niet. Verhaal is over de gehele lijn dus totaal niet interessant of boeiend. Tuurlijk zitten er wel een aantal leuke momenten in en heb ik mij er best mee vermaakt. Efron is degelijk bezig, maar heeft nog niet echt een niveau in de film te pakken. Soms goed en soms wat minder. De rest van de cast laat ook niet echt hoogstaand werk zien. Dat maakt dat 17 Again nergens boven een standaard leeftijd verandering filmpje komt.

Vannacht in alle rust en stilte opnieuw inmens genoten van 2001: A Space Odyssey.Bij elke kijkbeurt zit ik mij nog te vergapen aan de prachtige beelden in combinatie met de muziek, en het uitmuntende verhaal.En bij elke keer vallen me steeds weer nieuwe details op die ik de voorgaande keren gemist heb, of die me verhaal tachnisch nog niet waren opgevallen.

Het begin al bij "The Dawn of Men", waar een groot deel van het verhaal al word uitgelegd, dus krijg je dit stuk niet mee, dan mis je al een deel van de essentie van het verhaal.Ik zie veel mensen typen dat ze het saai vonden om 20 min. naar een stel apen te kijken, terwijl dat maar een kleine 10 min. is.De rest van de tijd zie je mooie wijdse shots van de omgeving.Ik vind dit juist een heel boeiend gedeelte in de film waar, zoals ik al zei, de essentie van het verhaal wordt weergegeven.De primaten zetten in een korte tijd een flinke stap in de evolutie, die in de rest van de film ook doorgezet word.Hier zie je gedeelte waaruit een mens bestaat.De angst voor iets onbekends als daar ineens de monoliet staat , het nieuwschierig daarnaar zijn, of inwezen het willen ondekken.De territorium drift die sterk duidelijk wordt gemaakt, het uitvinden van een bepaald "gereedschap", en het daarmee omgaan.

Dan komt het tweede gedeelte van de film en wordt er doorgesponnen op de grootse uitvindingen van de mens en het nieuwschierig zijn naar het onbekende en daar ook hun territorium uit te zetten.De eerste scène die we voorgeschoteld krijgen is meesterlijk.Nog nooit was een combinatie tussen beeld en geluid zo mooi om aan te zien en te horen.De ruimte en de schepen die bewegen op de klassieke muziek is een meesterlijk uitgewerkt concept, de samensmelting van beelden en muziek is ook iets wat je in opvolgende Kubricks ook wel weer terugziet.De reis die daarna komt is geweldig, de sets zien er mooi uit en het witte geeft een beetje een steriele en koude look, eveneens als de keren dat je de ruimteschepen van de buitenkant ziet.Je hoort dan totaal niets, zoals het waarschijnlijk ook echt in de ruimte is.Je hoort wel de hoofdrol speler ademen en daar kreeg ik het zelf toch behoorlijk benauwd van.Het verhaal van HAL is ook erg sterk, het is de techniek die zich tegen de mens keert, iets wat de mens niet kan hebben en er dan ook alles aan doet om de touwtjes weer in handen te krijgen en daar ook weer in weet te slagen. .

"Jupiter.....and beyond the infinite"
Een scène die je wellicht bij de eerste kijkbeurt nog niet kan behappen, maar die je qua beelden pracht misschien wel kan bekoren.Dat was de eerste keer bij mij wel zo, en ik ben er nog niet helemaal uit hoe het nu precies zit.Waar de monoliet nou vandaan komt, blijft een raadsel. Bowman word meegenomen naar het oneindige, die doormiddel van een prachtige kleuren tunnel wordt weergegeven, en daarna herboren als in een cyclus van het leven(denk ik) waarbij de baby neerkijkt op de aarde waar hij weer opnieuw alles moet leren .Kubrick laat genoeg ruimte over om de kijker een eigen interpertatie daarop los te laten, ipv. alles uit te leggen en op een presenteer blaadje aan de kijker te overhandigen.

Wat 2001 voor mij is, is een gevoelskwestie en moeilijk uit te leggen, het wist mij wederom weer te raken en te boeien.Dit in combinatie met de beelden, de muziek, en het geweldige camerawerk maken dit tot een meesterwerk voor mij.De beelden op de DVD zien er prachtig uit en je hebt nooit het gevoel dat je naar een film uit de jaren 60 zit te kijken.Af en toe koud en afstandelijk, maar o zo mooi.Ik heb het al een keer bij A Clockwork Orange gezegd maar dat zelfde geld hier ook voor.2001: A Space Odyssey is een film die je moet beleven.De film blijft dan ook mooi in mijn top 10 staan.

5*

De film waar ik dit jaar het meest naar uitgekeken heb. Gisteren dan eindelijk gezien. De zaal zat helemaal vol. Normaal gesproken hou ik er niet zo van, en ga ik meestal een week na de première heen om zo goed mogelijk van de film te kunnen genieten. We konden niet langer wachten, en dus maar vlak na de première heen geweest. Toch hebben we er optimaal van kunnen genieten, omdat ook de rest van de zaal er helemaal in zat en dus gelukkig stil was.

Emmerich is goed in het in beeld zetten van grote spektakel films waarin vele dingen het niet weten te overleven. In Independence Day worden er al hele steden vernietigd, in Godzilla moet heel New York het ontgelden, en ook in The Day After Tomorrow ontsnappen steden niet aan de alles verwoestende Roland Emmerich. De trailers van 2012 beloofden al veel, maar in de film zelf is het nog beter als wat ik verwacht had. De film heeft eventjes tijd om een beetje op gang te komen. Er worden zoals gewoonlijk in de films van deze regisseur behoorlijk veel clichés bij gehaald qua verhaal en personages. Een gescheiden vader met een moeilijke relatie tussen zijn kinderen en hem. Een geleerde die eerst geen gelijk krijgt en daarna wel. Dat is verder helemaal niet erg. De film heeft voldoende vaart, en komt dan ook vrij snel bij het gegeven waar het in deze film om draait. Alles kan kapot. En dat gaat het ook. In een adembenemde lange actie scène zijn we getuige van de complete vernietiging van LA zoals we nog nooit hebben gezien, en ook niet snel weer zullen zien. Eerst maken we een ritje met een limo die door het neerstortend puin rijdt, en alsof dat nog niet genoeg is gaan we nog een stapje verder, en in een zinderende vliegtuig vlucht zien we nog beter hoe het allemaal gebeurt. Neerstorende wolkenkrabbers, in puin stortende snelwegen. De hele stad zakt weg in de grond. Aan alles is qua effecten gedacht. Er is zelfs nog een metro toegevoegd die een vanuit een tunnel onder de grond komt aan denderen . Veel tijd om op adem te komen hebben we niet, want Emmerich heeft nog meer voor ons in petto. Een vulkaan uitbarsting met alles er omheen waar je u tegen zegt.

De eerste helft geeft je echt een WOW gevoel, wat we bij veel blockbusters dit jaar nog niet hebben gehad. Een goede spanning opbouw, en een knaller van een finale daarbij. Helaas is dan de tweede helft van de film wat minder, en worden de clichés er wat meer bijgehaald. Nog wel een aantal sterke momenten zoals de mooi in beeld gebrachte tsunami's en een een zinderende vliegtuig crash . Het tempo ligt wat lager, en er is ook nog tijd om er een moraal bij te halen. Een punt waar Emmerich nu net niet goed in is. Het haalt het niveau allemaal wat naar beneden, en ook de onthulling van de arken werkten niet echt om er dat WOW gevoel van de eerste helft uit te halen. Toch blijft de entertainment valeu gewoon erg hoog en is de film daarom prima uit te houden. De corny humor werkt daarin ook zeker mee. En de clichés moet je gewoon niet te serieus nemen. Dat doet de regisseur ook niet, en hij lijkt dan ook precies te weten waar zijn zwakte ligt.

Acteer werk is best in orde. Het was wel even wennen om Cusack in een dergelijk soort rol te zien, maar hij doet het gewoon erg goed. Ook Ejiofor doet het erg goed. Enige waar ik een beetje moeite mee had waren Thandie Newton en Danny Glover. Newton's karakter voegt verder ook weinig toe in het geheel. Ook haar acteer werk laat in 2012 te wensen over. Van Glover kan ik de laatste jaren sowieso minder genieten. De man lijkt het te zijn verleerd. Hij zegt zijn tekst wat op en doet dat op een manier waarin het lijkt alsof hij 's morgens zijn kunstgebit is vergeten in te doen. De rest van de cast doet het gewoon leuk. Het is al vaker gezegd, maar er is een man die de show steelt. Woody Harrelson. Een rol die hem op het lijf is geschreven. Geweldig gespeeld. Zeker zijn laatste scène.

Film technisch weinig op aan te merken. Editing is goed, belichting, camera voering. Allemaal goed. De bombastische muziek doet goed zijn werk. Het zijn natuurlijk de effecten die de show stelen. Een overdaad aan effecten misschien, maar o zo gaaf. Alles is gedetailleerd in beeld gebracht, en de rampen scènes zijn dan ook van een hoog niveau. Eindelijk is een keer goed te zien wat er allemaal gebeurd en ook hoe het gebeurd. De technieken lijken op hun hoogtepunt aangekomen. Vooral LA is de crème de la crème als het op effecten aankomt. Prachtig gedaan. Ook de sound design is simpelweg fantastisch.

Een erg sterke eerste helft van de film, en helaas een wat mindere tweede helft. Toch stoort het niet en zorgen de gebeurtenissen uit de eerste helft, en vooral LA dat het geen 3.5* Zijn geworden. Toch wel een scène om nooit weer te vergeten. Verhaal technisch niet sterk, maar qua vermaak ongekend. De beste blockbuster van het jaar, één die je moet ervaren. WOW!

4*

Toch wel een stuk minder dan voorganger In The Mood for Love. Ook best een moeilijke film om te beoordelen.

Waar de voorganger mij erg kon raken, kon 2046 dat een heel stuk minder. Het liet mij een beetje koud allemaal. Komt ook door het af en toe wat moeilijk te volgen verhaal, zelfs met de eerste film nog vers in het geheugen. In het begin ook vooral weer losse flarden wat Wong ons laat zien. Dat probleem heeft In The Mood for Love ook. Net als in die film wordt het naarmate de film vordert wel een stuk beter, maar haalt nergens het niveau van het eerste deel. Een ander minpunt is de speelduur. Dik 2 uur is gewoon te lang, en is dan vooral na het eerste uur niet zo interessant en boeiend meer om je aandacht er voor de volle 100% bij te houden. Ook miste ik de warmte die In The Mood... had ook een beetje. Nu is het verhaal daar ook niet naar natuurlijk. Naar het einde toe komt er wel iets meer gevoel bij kijken en dat doet de film zeker nog erg goed..

Visueel zit het weer helemaal goed. Prachtige kleurrijke beelden komen voorbij, zowel in het heden, verleden en in de toekomst. Magistraal camerawerk van Doyle. De muziek is dit keer wel wat minder. Vind ik totaal niet passen bij de beelden die je ziet, daardoor komen veel scènes ook niet echt goed uit de verf.

Jammer dat deze film mij niet zo kon raken. Ik ben wel benieuwd wat een herziening zal gaan brengen

3*

Iñárritu heeft met zijn 21 Grams na het sterke Babel en sublieme Amores Perros opnieuw een diepe indruk op mij gemaakt.

Het verhaal van 21 Grams is een zeer aangrijpend, het pakt je bij de keel en laat moeilijk weer los.De "puzzle" wordt op een zorvuldige manier aan de kijker voorgesteld en langzaam op z'n plek gelegd.Je moet er vanaf het begin wel goed bij zij aangezien de film zomaar ergens in het verhaal begint.Net als Amores Perros draait het hier ook om een auto ongeluk waar in die film alleen hele sterke links liggen tussen de personages,hebben ze hier eigenlijk echt met elkaar te maken.Volgens mij ligt de nadruk in deze film in het geloof dat ze verliezen, Jack in God/Jezus omdat hij denkt dat God/Jezus hem het ongeluk heeft laten veroorzaken,Christina in de mensen omdat Jack zomaar is weggereden van het ongeval en ze al een hele lange tijd met niemand had gesproken en Paul in het leven En door uitzonderlijke situaties toch weer een sprankje hoop krijgen Jack omdat Christina hem min of meer op het laatst vergeeft en weer bij z'n gezin terugkomt,Christina omdat ze de man heeft ontmoet die het hart had gekregen en op het laatst zwanger blijkt te zijn waardoor ze van de drank/drugs afblijft en het ongeval een plekje kan geven .Het einde kwam bij mij ook vrij hard aan dat Paul die al een sprankje hoop weer had door zijn nieuwe hart alsnog overlijd .

Acteer werk vond ik ook van zeer hoog niveau, vooral Penn waar ik normaal niets mee heb wist mij de hele tijd te boeien en te ontroeren.Del Toro gaat mij ook steeds beter liggen en ik krijg ook meer respect voor hem als acteur.Watts speelt overgens ook schitterend.

Ik sta er soms versteld van bij films dat een goed verhaal,een groep mensen en bijv. in dit geval sterke editing je zo mee kunnen krijgen in de film, maar nog belangrijker de sfeer.

4.5* voorlopig met een grote kans op verhoging.

Erg leuk. Af en toe wat onnozel natuurlijk. Maar waar de veel (vooral) recente comedy's te hard proberen om grappig te zijn, werk 21 Jump Street op veel vlakken wel. De infantiele humor werkt vooral door de setting waarin het zich af speelt en door de acteurs die helemaal in hun personages zijn op gegaan, in de trip scene bijvoorbeeld. Leuk spel ook van Hill, die ik normaal nooit echt kan waarderen, en Tatum. Ook hun chemistry is dik in orde. Verder een erg leuke cast in de wat grotere rollen (Larson is onweerstaanbaar leuk) en ook de invulling van de kleinere rolletjes en cameo's is erg leuk. Ice Cube is een held. Verder erg flitsend in elkaar gezet en de soundtrack is erg fijn. Erg genoten van 21 Jump Street.

"Do the same thing as last time."

Dit wordt een paar keer gezegd in de film. De film's zelf bewuste benadering dat het min of meer een herhaling is van het eerste deel sleept je door de film door de leuke grappen die hier uit voort komen. En toch is hier heel wat nieuws in te bespeuren. Het begin is werkelijk geniaal met Sleepy, de Mexicaanse Wolverine. Jonah Hill is geweldig in deze scene. En Tatum speelt daar erg leuk op in door het slechtste Mexicaans accent ooit te doen. Ook helpt het om Peter Stormare in je film te hebben natuurlijk. Het basis verhaal en plot zijn nagenoeg hetzelfde als in 21 Jumps Street. Maar het budget is dit keer een stuk hoger en dat is aan de film af te zien. Er is een hoop gaande in de film en alles is een stuk grootser opgezet. Hill en Tatum zijn hier weer geweldig. Maar de regisseurs hebben ook de rest van de cast weer perfect gekozen. Ook lijkt het alsof de scenes specifiek voor die acteurs geschreven zijn. Helpt heel veel in het overbrengen van grappen en situatie's, de "Are you trying to kiss me?" scene is daar een goed voorbeeld van.Net als in 21 Jump Street verloot alles vloeiend en valt alles op zijn plek. Hetzelfde anders gedaan en net zo leuk als het eerste deel.

Ik kan geen vergelijking trekken met de graphic novel, die heb ik nooit gelezen, en dat zal waarschijnlijk ook nooit gebeuren.Toch zie je in ontzettend veel shots alsof het plaatjes uit een stripboek zijn.Iets wat in Sin City ook terug is te zien.

300 is een heerlijk spektakel stukje en de gevechten zijn gewoon leuk om aan te zien.Het is alleen erg jammer dat je je eerst door een saai stuk van een 45 minuten moet worstelen.Het begin van de film krabbelt iets te langzaam voort.Ik begrijp best dat je trouw wilt blijven aan de boeken, maar een eigen inbreng door het verhaal in het begin wat in te korten had zeker niets afgedaan aan de rest van de film.Als de gevechten dan eenmaal beginnen wordt het ook pas echt leuk.De gevechten komen lekker bruut over, armen, benen en liters bloed spatten door het beeld, in een paar uiteenlopende gevechts momenten.Het tempo blijft hierin ook goed, echter volgen de gevechten te snel op elkaar en wordt het op den duur een beetje "overkill" en heb je het ook wel beetje gezien.

Interessant wordt de verhaal lijn ook nergens.Het maakt verder ook niet uit hoe het verloopt, want het gaat meer om de gevechten en het stijltje wat de film vasthoud.Enkele mooie shots krijg je voorgeschoteld.En wat is er nu stoerder dan een klein legertje van 300 mannen, met één en al spieren, die een heel leger van tienduizenden manschappen aanvecht en uiteindelijk mentaal daarvan wint .Het kleurgebruik is ook in het begin nog wel leuk, maar bijna 2 uur dezelfde beelden begint op den duur ook een beetje te vervelen.Acteer werk is af en toe heerlijk overdreven, en Lena Heady springt er toch echt wel tussenuit.De voice-over van Wenham is echter knap vervelend, en is gewoon geen goede verteller.

met de genoemde minpunten blijft 300 toch wel een vermakelijk geheel met een heerlijke stijl, maar het is net even iets te veel van het goede voor dik 2 uur.Stem een halfje verlaagd.

3.5* --> 3*

Net even wat leuker dan het eerste deel, komt vooral omdat het introductie element wat wegvalt.

Zo episch als de eerste trailers zijn (de achtervolging van de surfer), word de film nergens. Actie is wat meer aanwezig, en de scène in Londen is erg memorabel. Verhaal is best o.k., en de introductie van de surfer is een welkome toevoeging aan het Marvel film universum. Toch heeft de film eeen beetje hetzelfde probleem als FF deel 1. De film is te kinderlijk. Dat had niet gehoeven, aangezien de echte hardcore fans van een wat oudere generatie zijn. Story zoekt jammer genoeg de doelgroep in de prille fans. Toch blijft de film van begin tot eind vermaken, en is er genoeg te zien qua super powers. Dat blijft toch altijd het leukste van de superhelden films. Ook eindelijk krijgen we de fantasticar te zien. Hoewel ze nog niet echt bezig zijn met een vervolg op de vier is er wel een deurtje opengehouden als op het laatst Venetië aan het zinken is, is dit een verwijzing naar de Submariner. Ook krijgen we nog te zien dat The Silver Surfer niet echt dood is. Jammer dat we in deze film nog niet echt een uitgediepte geschiedenis krijgen te zien van Norrin Radd, want die is toch best interessant.

Niet echt geslaagd op verhaal technisch gebied, maar wel heel erg op entertainment valeu.

Erg vervelende film met Josh Hartnett als semi intellectuele seksverslaafde die het wat rustiger aan wil doen.

Hartnett heeft totaal geen uitstraling, is vooral niet grappig en veels te serieus. Daarom werkt de film ook gewoon niet. Af en toe een beetje moeilijk kijken alsof hij moet poepen, en vooral de zenuwpees uithangen. Film heeft best een leuk gegeven, maar zou beter werken met iets geslaagdere grappen over seks. Als ze naar American Pie hadden gekeken hadden ze nog wat kunnen leren.

En dan continu die vreselijke oversentimentele muziek. Dat maakt de zit er niet gemakkelijker op. De rest van de cast is ook niet erg best. De dame waar het allemaal om draait heeft net zoveel uitstraling als Hartnett. De humor moet vooral van zijn vrienden komen, maar verder dan twee grappen in de hele film komen ze niet. Het romantische werkt al evenmin, en is gewoon te zoetsappig allemaal. Veel te veel gezeur. Vervelende film met een vervelende acteur.

1.5*

Leuke film met een leuk uitgangspunt.

Het verhaal zorgt natuurlijk voor veel leuke situaties en grappen. Die werken over het algemeen best goed. Ik heb een aantal keren erg kunnen lachen om de leuke momenten. Vooral het moment dat dat Schneider wordt neergeknuppeld deed mij schateren. En zo zijn er nog wel meer momenten die goed overkwamen. Jammer dat de film niet echt een goede balans weet te vinden tussen de humor en de wat meer serieuzere momenten. Hierdoor komt het wat raar over als er een moment van humor is en dan ineenkeer overslaat naar een serieus moment. Nog wel een kippenvel moment can i have one last first kiss . De film sleept op het laatst wel iets te lang aan maar heeft een goede afsluiter. Toch blijft de film luchtig en wordt het overall nooit te oversentimenteel, en blijft het met een lach uitkijken.

3*

Rutger wat doe je ons steeds aan met al die wanproducten.

De "body-count" lag lekker hoog en de effecten verschilden eigenlijk van lachwekkend slecht tot goed.Het gegeven en het begin izijn leuk maar naarmate de film volgt word het allemaal zoals ook al eerder gezegd is een beetje een ripoff van films als scream.Dat waren eigenlijk alle pluspunten van de film

Minpunten zijn er veel meer,acteerwerk lijkt nergens op,de film valt in alle mogelijk bedenkbare clichés waar je je tijdens het kijken steeds meer aan gaat ergeren ,Rutger Hauer die weer niet eens kan laten zien dat hij een goede acteur is, de ontmaskering van de dader komt mijn inziens ook veel te laat .En dan nog eens dat belachelijke einde wat je van mijlenver al ziet aankomen.

Wat een zieke,bloederige film is dit zeg.
Geweldig.
Vanaf het moment dat die vrouw Sarah begint te stalken zit de spanning en sfeer er meteen goed in.Ik zat echt met open mond te kijken zo was ik onder de indruk.Dit is hoe horrorfilms gemaakt moeten worden.vooral die scene met die schaar in die man zijn kruis,dat voel je als man zijnde gewoon mee,dat moet haast wel oei.Het plot had ik wel al vrij snel doordat die vrouw bij dat ongeluk betrokken was en daarbij haar baby verloor en dus de baby van Sarah wou .
Maar op het einde komt nog een keer zo'n grote twist in het verhaal,wat al mijn verwachtingen te boven deed(iedereen die de film heeft gezien weet denk ik wel waar ik het over heb).Zo af en toe was het wel een beetje ongeloofwaardig vond ikvrouwen die zwanger zijn en auto rijden mogen geen eens een gordel dragen en die baby had ook allang dood moeten zijn met alle stress en al dat bloed wat sarah verloren was.maar dat mocht de pret niet drukken.Verder goed geacteerd,mooi camerawerk,wat op mij een beetje een dromerige indruk maakte,en de soundtrack is inderdaad ook geweldig.

4.5* sterren voor deze,naar mijn mening,natte droom van elke horrorliefhebber.

Een film met 2 gezichten. Het eerste deel is een liefdes drama en het tweede deel is echt een mindfuck gemengd met wat horror/thriller elementen. Beide delen bevielen goed, alleen sleepte het liefdes drama net even iets te lang door. Tweede deel is dan weer typisch Miike. Gek genoeg werkt het eerste deel daardoor wel beter. Wat schrik elementen, wat horror op het laatst en goed acteerwerk. Ja lekker filmpje .