Meningen

Melodramatische film met veel veldslagen.

Zo kun je deze Brotherhood of War het beste noemen. Zoals alleen Zuid-Koreanen dat kunnen. Ik heb er best een zwak voor. De band tussen de twee broers komt erg overtuigend over. Komt ook door de begin scenes voor ze naar het front worden gestuurd. Ook mooi om te zien hoe beiden zich in het leger ontwikkelen. De relatie lijkt helaas soms ondergesneeuwd in de vele actie scenes die de film heeft. De regisseur lijkt niet precies te weten wat hij wil vertellen. Hoe erg de oorlog was of hoe families worden verscheurd. Later herpakt de film zich wel weer en komt er nog een geweldig slot. Die laatste scene gaat misschien net even een stapje te ver, maar brengt de emotionele lading die de film wil meegeven wel erg goed over.

Jang Dong-gun speelt hier geweldig. Hij weet zoveel emoties overtuigend over te brengen. Maar ook Bin Won is enorm sterk als zijn broer. Dat deze man niet meer rollen krijgt aangeboden. Erg goede acteur. De rest komt wat weinig in beeld, maar iedereen speelt zijn rol goed. Ook leuk om Choi Min-sik nog even voorbij te zien komen.

Zuid-Koreaanse films doen niet meer onder voor de grote Hollywood producties. Af en toe is het verschil in budgetten natuurlijk zichtbaar, hier vooral in de vliegtuig scene, maar verder ziet alles er top uit. Prachtige gechoreografeerde actie scenes. Camerawerk is van een zeer hoog niveau en wat minder conventioneel als in de grote Amerikaanse producties, de regie is goed, effecten zien er fantastisch uit. Dit ziet en klinkt gewoon als een multi-miljoenen film.

Imposant oorlogsdrama, af en toe net wat over het randje waardoor het wat over sentimenteel wordt. Maar het werkt allemaal weer zeer goed.

Mijn 4e Woo-ping Yuen, en die is me meer dan goed bevallen weer. Ontdekt dankzij het "uit welke film komt deze scène-spel" op het forum.

Toch wel te zien dat deze man de beste is als het gaat om choreografie van grote gevechten met de meest uiteenlopende stijlen. We worden getrakteerd op vele mooie gevechten met een moordend tempo. Neem nou het het stok gevecht in het begin , die zat ik werkelijk met open mond te bekijken. Maar ook de rest was gewoonweg fantastisch om te mogen aanschouwen. Verhaal is zoals we gewend zijn van films zoals dit, dus niet echt hoogstaand. Echter wel genoeg om een hoop knallende actiescènes omheen te bouwen. Ook de humor is goed vertegenwoordigd. Trouwens ook voor het eerst dat ik Li in zo'n soort rol zie, waarin hij komedie speelt. Toch een acteur die ik over het algemeen in veel serieuze rollen zie. Misschien dat ik dit wel zijn leukste rol (tot nu toe) vind. Verder is het camerawerk erg goed en ook de desing komt fantastisch over. Een topper in het genre

4*

Verassende film, met een erg fysieke Neeson. Iets wat ik hem nog niet eerder heb zien doen.

Geloofwaardigheid in de film is ver te zoeken. Onderwerp van het verhaal zorgt toch echt bij mij voor veel kippenvel. En dat was in Taken ook echt het geval. Natuurlijk trekt het plot je meer mee omdat het toch om een onderwerp gaat waar je veel over hoort, en erg schokkend blijft. Begin is ietwat zwak en het is dan ook eventjes inkomen. Pas als Neeson losgaat, wordt het pas echt interessant en daarnaast, ondanks het onderwerp, erg vermakelijk. Je leeft echt met Neeson mee. Zijn zoektocht naar zijn dochter brengt vele actiescènes op. Dat gaat in een rap tempo, en echt veel ruimte om op adem te komen is er dan ook niet. Je voelt daardoor echt de tijdsdruk die de situatie met zich meebrengt.

Toch is in het begin een scène die mijn volledige aandacht bij de film trok en mij meenam. Het gesprek met Orser, Neeson en Janssen . Op dat moment werd ik even geraakt. De zoektocht blijft boeien en vermaken. Het brengt je in snelle flitsende gevechten van punt A naar punt B. Het hoge tempo is echt de grote kracht van de film. Nergens verliest het vaart en je blijft, ondanks dat je al weet hoe het afloopt, geïnteresseerd kijken. De standaard actie is nergens echt storend en komt op de een of andere manier erg geloofwaardig over. Erg mooi ook in beeld gebracht en twee keer zo snel gemaakt door de flitsende editing. Ook de geluidseffecten waren goed vormgegeven.

De essentie van het verhaal wordt echter nergens uit het oog verloren. Tussen de vele actiemomenten door krijgen we zo af en toe een wake-up call van de harde werkelijkheid. Wat een smeerlappen zijn die vrouwenhandelaren. Daardoor krijg je ook nergens met hen te doen, en dat is ook echt niet de bedoeling van de makers van Taken. Ook door het goede spel van vooral Neeson komt de film gewoon erg goed over. Janssen en dat meisje waren niet heel bijzonder. De rest van de cast deed het overtuigend.

Leuk zo'n film waar je niet veel van verwacht, maar toch verassend goed blijkt te zijn. Taken heb ik gewoon te lang uitgesteld, want deze had ik veel eerder moeten zien.

4*

Mijn 6e Kitano alweer, en ik heb tot nu toe nog geen slechte film van hem gezien.

Takeshis' is een film waar ik sinds mijn eerste kennismaking met Kitano al benieuwd naar was.Het verhaal sprak mij heel erg aan, en na de recencies wat te hebben gelezen toch maar aangeschaft.Geen moment heb ik daar tijdens het kijken spijt van gehad.Het is best wel een film waar je erg goed moet opletten, want ik moet toegeven dat ik naar het einde toe het spoor af en toe helemaal kwijt was.Erg warrig allemaal, met veel sitaties die door elkaar lopen.Het eerste uur was echt ontzettend sterk.Kitano vertelt het verhaal lekker vlot en brengt alles erg stijlvol in beeld.Dit ook weer gebracht met die typische humor en het nodige geweld.Leuke karakters ook weer en ook goed gespeeld.Kitano doet het dubbel zo goed als zichzelf, en beide karakters zijn leuk en interessant om te volgen.Bizarre situatie's en wat meer ingetogen momenten wisselen elkaar af, om weer met een flinke dosis onverwachte geweldsuitbarstingen te komen.

Helaas wordt het op het einde allemaal iets te veel van het goede en vond ik het steeds minder leuk worden, ik verlangde op een gegeven moment wel naar het einde.Een warrig en mysterieus verhaal oké, maar 20 flashbacks/tijdssprongen binnen 3 minuten vond ik iets te veel van het goede.Maar verder een prima en vermakelijke film.

3.5*

De film waar ik dit jaar het meest naar uitkeek. Dit moest wel iets bijzonders worden vanwege het feit dat alles met de iPhone geschoten is. Zorgt toch wel voor een unieke look. En dan te bedenken dat het niet een stijlkeuze is geweest maar om budgettaire redenen zo gedaan moest worden. Erg knap gedaan.

En het ziet er fantastisch uit. Op zo'n manier geschoten dat je niet zou zeggen dat dit echt met een telefoon is opgenomen. Toch ziet het er net even wat anders uit dan een film die met de professionele digitale camera en/of op film is geschoten. En die look zorgt al heel veel voor de juiste sfeer in Tangerine. Het is erg "glossy en sparkling looking". De beelden spatten werkelijk van het scherm. Geweldig gebruik van licht ook. De shots zijn stuk voor stuk prachtig. Het rauwere van de telefoon camera geeft net dat beetje realisme aan de film mee. Vooral de avond/nacht shots zien er daardoor verbluffend mooi uit.

Erg verhalen is Tangerine niet. Er is een lijn aanwezig maar net als in Baker's Starlet (2012) komt het beste van de film uit momenten die op den duur een groot geheel gaan vormen. En zo wordt in Tangerine het verhaal gaandeweg gecreëerd ipv. een vooraf vastgesteld narratief krijg je hier een meer real time iets voorgeschoteld. En daar ligt de grote kracht van de film. Ook helpt het dat de film erg leuke karakters kent. Het zijn working girls, maar Baker richt zich niet echt op die elementen maar meer op de mensen zelf. Hij geeft een heel ander beeld dan de vooroordelen die mensen over transgender working girls hebben. En daarmee weet hij net als in Starlet erg mee te verrassen. De situaties die voorbij komen zijn stuk voor stuk erg leuk. De humor is volop aanwezig en alles verloopt lekker vlot. Ook de drama werkt erg goed. Er komen een aantal erg mooie momenten uit situaties die door de goede opbouw daarnaartoe erg goed werken.

Acteerwerk is erg fijn om te mogen aanschouwen. Maya Taylor doet het erg leuk. James Ransone doet het goed als pooier en ook Mickey O'Hagan heeft een geweldig personage om mee te spelen. Maar degene die de show steelt is absoluut Kitana Kiki Rodriguez. Wat een verademing om die bezig te zien. Erg naturel en met veel passie en aanstekelijkheid brengt zij het karakter van Sin-Dee tot leven.

De hoge verwachtingen die ik had van Tangerine zijn ingelost. En meer dan dat. Vooral op emotioneel vlak was het meer dan ik op gehoopt had. Weer een voltreffer voor Baker na het eveneens geweldige Starlet. Zeker een regisseur die we in de toekomst in de gaten moeten houden.

Pure Disney magie.

Als het om Disney gaat, heb ik altijd liever de 2D animatie dan het 3D. Komt vooral omdat alles er zo geplastificeerd uitziet. Daar kan ik vaak weinig mee. Er is af en toe een uitzondering, en dat had ik bijvoorbeeld Wall-E. Toch miste ik ook daar iets wat films als Belle en het Beest en The Lion King altijd met mij deden.

Tangled is eindelijk weer eens een Disney die mij wist mee te slepen. Komt vooral door de vrolijke opzet en twee erg leuke sidekicks. Pascal en Maximus zijn gewoon erg leuk, waar ik vooral Maximus erg kon waarderen. Heerlijke norse paard die ook een zachte kant heeft. Ook Pascal is erg leuk, maar was niet helemaal wat ik er van verwacht had. Wel erg leuk die blikken af en toe van hem. Maar ook de rest van de karakters zijn echt leuk. Wel erg jammer dat we niet meer van de twee criminelen zagen of van het cafegenootschap, al had dat evrder ook niet echt een grote toevoeging verder.

Animatie waren erg mooi, bij vlagen toch knappe shots gezien. Niet altijd perfect. Zo vond ik het water niet echt mooi gedaan, maar dat mag de pret niet drukken Vooral het haar en de omgevingen waren mooi gedaan. De actie momentjes waren lekker flitsend en kende een aantal mooie camera bewegingen Het shot dat Rapunzel voor het eerst in de buitenlucht komt en gevolgd wordt door een groep vogels zorgde voor het eerste kippenvel moment. Met de zoetsappige muziek als ondersteuning was ik al snel om. Ik werd verder het verhaal ingezogen en kon echt genieten van het verhaal, de beelden met de kleurenpracht, de leuke karakters en dan nog die prachtige lampionnen scène . Zorgde toch echt voor een wow moment.

Noem het niet perfect of noem het goedkoop sentiment, maar Tangled deed bij mij wat ik een lange tijd echt heb gemist bij de Disney's en dat is de magie weer in een film brengen. Leuke liedjes, leuke personages, mooie muziek, leuke actie en een meeslepend verhaaltje.

Hopen dat Disney deze lijn weer weet vast te houden.

Middelmatige buddy movie, die toch enigszins vermaakt.

Verhaal maakt gebruik van alle clichés die er binnen het genre vallen. Best o.k. voor een keertje. De communicatie over en weer tussen Stallone en Russel is best leuk. De actie ziet er op punten leuk uit en op sommige punten ook nogal amateuristisch de laatste explosie . Daarin ligt ook de grote charme van de film, het neemt zichzelf totaal niet serieus. Acteerwerk voldoet, en is prima voor een film als deze. Het begin is vooral erg mager. Eigenlijk is het stuk in de gevangenis nog het leukst. Voor de rest komt het nergens in de buurt van andere films uit dit genre, maar zoals gezegd heeft de film zo zijn charmes.

De animatie is werkelijk verbluffend mooi. Geweldig gebruik van de multiplane techniek die hier verder wordt doorgevoerd dan voorheen. Verhaal kon me alleen niet heel erg meekrijgen en sommige karakters zijn wel heel irritant. Over het geheel best leuk, maar niet meer dan dat. De muziek van Collins was trouwens wel erg mooi.

Epische film, met brute gevechten en een ietwat saaie plot.

Plot is niet altijd even interessant. En zeker de laatste drie kwartier zijn erg moeilijk door te komen. De tijd daarvoor is het nog redelijk te doen, al had het romantisch tintje van mij niet zo gehoeven. Voegde niet erg veel toe. De relatie tussen de drie broers is in het begin erg goed. Ze denken over bepaalde dingen gewoon anders en daar beginnen dan ook de problemen mee. De vriendschap tussen de drie heren is in het begin erg mooi op gezet. Na een kleine anderhalf uur is het echter op en begint het wat te slepen. Dat geld ook een beetje voor het politieke aspect van de film wat ik niet heel interessant vond.

Zoals gezegd is de film voor het laatste half uur erg sterk. Enkele brute en mooi in beeld gezette gevechten passeren. Nu zijn ze niet veel aanwezig, maar het blijft toch boeiend om te zien hoe twee grote legers elkaar te lijf gaan. Zeker het eerste grote gevecht met die kanonnen is een lust voor het oog. Enkele erg leuke vondsten. Ook een erg sterke scène was de moord op de soldaten in het fort . Daarin komt ook het sterke spel van de acteurs naar voren. Li, Lau en Kaneshiro spelen werkelijk de sterren van de hemel. Verder gebeurt erg niet heel veel interessants meer, maar blijft het toch vermakelijk tot de film zich in de climax weer erg sterk opstelt. Qua aankleding is het ook genieten. Erg mooie design. Zowel de kostuums als de set dressing zijn fantastisch. De manier waarop de film is geschoten zorgt voor enkele mooie plaatjes, die erg realistisch overkomen. De muziek vond ik dan weer wat minder. Vaak net iets te bombastisch.

Al met al heb ik me erg vermaakt met Warlords. Enkele mooie scènes en een sterk spel van de acteurs. Jammer genoeg niet altijd even interessant qua plot.

3.5*

Taxi Driver is ook weer zo'n film die ik voor het eerst zag en toen niet echt super goed vond,maar een aantal kijkbeurten verder steeds meer ben gaan waardeeren,en ben ik het toch een van de beste films gaan vinden.

Scorsese laat met zijn Taxi Driver een vieze,grauwe,smerige en criminele kant van New York zien en dat schept echt een goede sfeer in deze film.Robert De Niro als Travis is echt de perfecte keuze de aan lager wal geraakte oorlogsveteraan die door de dingen die hij onderweg tijdens zijn ritten ziet en meemaakt steeds gekker word en steeds meer een hekel krijgt aan criminele mensen.
Dit word perfect in etappes in het verhaal verteld eerst krijgt hij een rot baantje als taxi chauffeur,dan lijkt het iets beter te gaan doordat hij een soort van vriendin krijgt die hem vervolgens weer dumpt. totdat er iets knapt waardoor hij steeds meer de paranoide kant opgaat wat lijdt tot een climax om nooit weer te vergeten hij schiet een heel bordeel en natuurlijk het laatste shot van die scene waarbij Travis met zijn vingers een pistool maakt en tegen zijn hoofd zet waarbij de camera over de appartementen heen beweegt waar alle dode mensen liggen

Ook was ik onder de indruk van de acteerkunsten van Jodie Foster die in de rol als prostitue Travis toch weer een beetje het licht laat zien.En het acteerwerk Harvey Keitel als pooier mag ook niet vergeten worden het is een kleine rol maar hij maakt er toch echt iets bijzonders van.

5*

Een heerlijk rommeltje.

Teenage Mutant Ninja Turtles is natuurlijk niet een hele goede film. Maar het heeft zeker zijn geweldige momenten. Alhoewel het geen Bay film is, is zijn hand hierin duidelijk zichtbaar.

Acteerwerk is leuk om aan te zien. De acteurs hadden duidelijk erg veel plezier op de set. En dat is te zien. Leuk om te zien dat William "the guy from all those movies" Fichtner wat grotere rollen krijgt. Megan Fox is ook weer een genot om naar te kijken. Naast eye candy rol weet ze toch ook iets leuks aan haar personage mee te geven.

Toch behoorlijk indrukwekkend is het visuele aspect van de film. De set designs zijn werkelijk verbluffend mooi. Zeker de riool sets zien er fantastisch uit. Maar ook de rest van de film ziet er erg verzorgd uit. Camerawerk is erg degelijk en gelukkig niet heel chaotisch.

De Turtles zelf ben ik wat minder over te spreken. Zeker op gebied van geloofwaardigheid. We hebben beter gezien op dit gebied van personages maken. Zal ook wel te maken hebben gehad met budget. Toch heeft ILM degelijk werk afgeleverd en ziet de rest er wel weer fantastisch uit. Hoewel andere kleinere effects huizen hun opmars hebben gemaakt is ILM nog steeds een van de grootsten in hun kunnen.

De actie was ook erg leuk, met als top punt de vrachtwagen door de sneeuw scene. Ook een geweldige sound design daar, net als in de rest van de film trouwens.

Zoals gezegd niet heel goed. Maar wel erg leuk. Guilty pleasure materiaal.

Turtle power!

Hoewel ook dit tweede deel een niet heel erg goede film is, is het allemaal wel zeer vermakelijk. Het eerste deel bleek een grote verassing. Helaas is dit tweede deel toch iets minder goed. De personages die zo geliefd zijn bij zo'n groot publiek worden niet heel goed uitgewerkt. Shredder komt nauwelijks aan bod in Out of the Shadows. En ook Krang had iets beter uitgewerkt mogen worden, al is hij zeker een goede toevoeging aan deze wereld. Jammer dat Jones hier zo wordt neergezet. Heel zwak voor zo'n cool personage. Wel krijgen we hier eindelijk Bebop en Rocksteady. Beide stellen niet teleur.

De actie ziet er goed uit, maar voelt minder "groots" aan. Het eerste deel had meer grote set pieces doorheen de hele film. Ook dat is aanzienlijk minder in Out of the Shadows. Er zitten leuke scenes in, maar zijn gewoon veel te kort om echt een impact te maken. Qua visuals erg leuk en het geluid is net als in het eerste deel weer heel erg mooi vormgegeven, met als toppunt de freeway chase. De effecten uit de stal van ILM zien er ook weer erg goed uit.

Dit had zoveel meer kunnen zijn dan het nu is geworden. Desondanks is ook dit weer een leuk rommeltje geworden.

Leuk, maar toch niet zo goed als ik verwacht had

De animatie van de achtergronden vond ik erg mooi gedaan, mooie vormgeving en details.De smelting tussen de 2-D en 3-D vond ik ook heel goed.De karakters vond ik dan weer wat minder mooi geanimeerd.
Het verhaal kon mij niet over de gehele speelduur boeien, en het kon mij aan het eind dan ook niet zoveel meer schelen wat er ging gebeuren al wil je wel heel graag dat Black en White weer herenigd worden, en dat gebeurd dan ook .De actie word wel tof in beeld gebracht en dat zorgt net voor de halve ster meer.Misschien binnenkort nog maar eens kijken, want ik had echt het gevoel dat ik de hele tijd iets in het verhaal miste.

3*

Ik ben absoluut geen fan van Jack Black of Tenacious D, maar ik heb me af en toe best vermaakt met deze film.Sommige grappen waren nog wel geslaagd maar de meeste gewoon niet en dat komt vooral door Black die met zijn ADHD de film een beetje verpest, en daarbij ook nog eens in bijna elke moment van de film hetzelfde doet, de zelfde blikken, dezelfde drukke bewegingen.Al doet hij het de laatste tijd veel beter in oa King Kong en Tropic Thunder.Gass speelt best aardig, de bijrollen van Stiller en Robbins waren ook ontzettend geslaagd.De muziekstukjes waren soms ook leuk maar na 2 of 3 is daar de lol ook wel vanaf.Het Bigfoot moment was trouwens briljant gevonden.

Vermakelijk voor een keer maar ik zou hem geen 2e keer kijken.

2*

Weer een Miyazaki gezien, en het was weer erg leuk. Net als Totoro een stukje minder dan de rest wat ik van de regisseur heb gezien.

De film begint erg sterk. Mysterieus en erg spannend. Dan komt de begingeneriek ondersteund door de prachtige score van Joe Hisaishi. Erg meeslepende muziek heeft hij weer gemaakt voor de film. Daar tegenover staat ook dat er een aantal muziekstukken van een wat minder niveau zijn. Dat geld eigenlijk ook voor de rest van de film. Bij vlagen briljant, en bij momenten valt het helemaal even stil en is het lang niet meer zo leuk allemaal. Overall toch wel erg magisch allemaal weer. Leuke en boeiende personages, vooral die vrouwelijke piraat, en enorm leuke vondsten. Qua animatie en vooral de design van het alles ziet er, zoals we gewend zijn van Studio Ghibli, prachtig uit. Erg veel details zijn er ingestopt, en het is te zien dat er veel tijd in heeft gezeten om deze film op het scherm te brengen. Iets meer actie dan in de gemiddelde Miyazaki en ook het euvel waar ik me in zijn films wel eens aan stoor is hier wederom weer aanwezig.

Jammer dus dat het niveau nog wel eens daalt in Castle in the Sky. Ik heb me er echter wel weer heel erg mee vermaakt. Dikke voldoende.

3.5*

Oshii's beste werk tot nu toe.

Oshii is een eigenzinnige regisseur die iets toevoegt aan zijn films waarin je na een eerste kijkbeurt alles moeilijk kunt bevatten. Dit maakt zijn films uitermate geschikt om ze keer op keer te bekijken en bij elke kijkbeurt iets nieuws te ontdekken. Dan ben je als regisseur in mijn ogen al geslaagd. Ook weet hij dat een film niet alleen kan staan op mooie animaties. Nee, Oshii is een echte verteller. Hij weet de beelden en de muziek op een fenomenale manier te vermengen en zo de reis door zijn films nog aantrekkelijker te maken. Oshii maakt duidelijk animatie voor gevordenen en doet dat als geen ander.

Tenshi no Tamago heeft niet iets wat direct tastbaar is qua verhaal. Erg moeilijk om te bevatten allemaal. Toch weet de film je volledig mee te slepen. En dat is ook te danken aan de geweldige sfeer die de film kent. Dit alles door de combinatie van beeld, geluid en muziek. Erg duister en bevremend allemaal. Een imponerend staaltje movie magic. En de film is magisch. Eentje die in de toekomst in waardering kan gaan groeien, want zoals gezegd heeft deze film een hoge herkijkwaarde. En dan ook een wat uitgebreidere review...

Zoveelste actiefilm over parachutisten en hun verwikkelingen. Helaas ook al beter gedaan.

Sheen doet het best o.k. maar komt niet overtuigend over als actieheld. Kinski doet het ook niet slecht, maar van de cast ben ik wel beter gewend. Een beetje met het verstand op nul zoals ook de rest van de film dat is eigenlijk. Verhaal is best saai en het is echt een herhalingsoefening van vele andere films. Qua actie ook niets bijzonders gezien, al springt de laatste sprong met de auto wel echt uit het oog. Voor een film die gaat over het springen uit vliegtuigen voor de lol zitten er weinig van dat soort momenten in. De momentjes die er wel inzitten zijn best gaaf om te zie. Verder gewoon een rennen schieten filmpje.

2*

Alhoewel een erg goede film (4*), heb ik eigenlijk altijd vrij weinig met het eerste deel. Het tweede deel daarentegen heb ik veel meer mee. T2 kwam voor mij op het juiste moment, alhoewel ik pas 7 op het moment dat het uitkwam was, en heb ik sindsdien vele keren gezien. Het blijft erg goed. Jurassic Park werd geroemd door zijn revolutionaire gebruik van visual effects maar Cameron was Spielberg een grote stap voor in T2. Iets wat niet vergeten mag worden. Het ziet er soms niet helemaal goed meer uit in tegenstelling tot wat we vandaag gewend zijn, maar veel ziet er nog fantastisch uit. Het verhaal is episch en geweldig in elkaar gezet, acteerwerk is solide, de regie fantastisch. Het "I now know why you cry" moment weet daarnaast nog erg veel los te maken. Na E.T. de film die ik het vaakst in mijn jeugd zag en ook een grote invloed op mij heeft gehad destijds.

Zeker niet de beste uit de serie, maar de film heeft zeker zijn momenten. Nick Stahl probeert het echt en ook Danes doet haar best. De humoristische stukjes zijn erg slecht en het lijkt alsof ze de fans een beetje voor de gek probeerden te houden. De actie is best goed met als toppunt natuurlijk de kraan scene. Het einde is wel geweldig en Beltrami's score tilt dat moment naar een hoger level.

Degelijk.

Grootste knelpunt is dan toch het verhaal. Men wil te veel in wat al is opgezet in de vorige delen. Daardoor komt de hele tijdlijn in de knel. Qua actie is het allemaal weer dik in orde en ook Schwarzenegger is weer lekker op dreef in zijn rol als killer cyborg. Als Arnold niet had meegedaan was het project waarschijnlijk helemaal niet van de grond gekomen. Misschien was dat ook wel beter geweest, veel voegt het op de serie niet toe namelijk. Jai Courtney is verder een beetje een zoutzak. Beide Clarke's zijn lekker op dreef. Verder natuurlijk ook erg jammer dat de grootse verassing al gespoiled in de trailer is . Dit doet toch wel enigzins afbreuk aan de ervaring. Verder leuke verwijzingen naar de vorige delen. Vooral de grote "clash" is de moeiter waard.

Een beetje een overbodige sequel en toevoeging op de saga die overall toch best vermakelijk is.

Net uit de bios terug waar ik rustig van Salvation heb kunnen genieten, aangezien er maar met drie man in de zaal zaten.
En mijn verwachtingen zijn bevestigd, een Terminator film zonder Arnold is geen Terminator film die ene minuut dat hij even in beeld komt, met de terminator theme was ook niet echt bevredigend, door vooral z'n lelijke cgi gezicht , het is zeker geen erg slechte film, maar echt goed is hij ook niet.

Terminator Salvation begint met ontzettend bombastische muziek, en de terugkeer van de Terminator Theme, die mij wel even wat kippenvel bezorgde. Leuke terugkeer nadat het in Rise of the Machines niet is gebruikt. We worden geintroduceert met het karakter van Sam Worthington, Marcus. Helaas werd vanaf dit moment ook direct duidelijk waar het verhaal heen zou gaan. Bonham Carter acteerde wel heel slecht. We krijgen nog een stukje tekst wat ons ook al in Judgement Day en Terminator al is verteld. Alsof er mensen de film gaan zien, die nog nooit van hun leven een Terminator film hebben gezien. Dan hebben we de opstap richting het verhaal gehad, en worden we getrakteerd op de eerste actie scène. Wel erg standaard uitgevoerd, en eigenlijk niets vernieuwends in te ontdekken. Dit is één in een hele reeks actie scènes die wel erg leuk zijn om te volgen, wel met af en toe wat lachwekkende momenten erin. De cgi heb ik wel eens beter gezien, maar het kon er mee door. Ook het geluid is weer heerlijk opgepompt en maakt gebruik van de hele surround.

Je gaat de film natuurlijk ook een beetje vergelijken met de eerste twee, in mijn geval dan meer met het ontzettend hoge niveau van T2, wat mijn favoriete deel is. Helaas komt het nooit in de buurt van de eerste 2 films. Qua actie niet en ook qua verhaal niet. Beste mometen komen ook van Marcus en Kyle Reese. John Connor is niet de echte ster in de film, en wordt wat meer naar de achtergrond gedrukt had ik het idee. Ook had ik wat meer epische gevechten verwacht waarin grote legers Terminators vechten tegen het verzet zoals we ook in T2 zagen. Daar kwam ik bedrogen in uit. Erg jammer had ik graag willen zien omdat ik al erg lang uitkijk naar een Terminator film die zich zou afspelen in de toekomst. De scène op de snelweg gaf trouwens wel een kick. Verder helaas geen echte 'WOW' momenten.

Verhaal is te standaard uitgewerkt en wordt niet erg goed naar het publiek uitgespeeld. We zijn niet dom McG, we wisten al dat Marcus een Terminator was vanaf zijn herintroductie, waarom daar nog een beetje geheimzinnig over doen . Een beetje domme situaties ook allemaal waarin de karakters terecht komen, om zo stukje bij stukje het verhaal aan de kijker duidelijk te maken. Nog een punt waarin duidelijk is dat McG het huidige publiek duidelijk onderschat, het had wel wat uitgebreider/moeilijker gemogen en wat gedurfder qua verhaal. Een goed punt is trouwens wel het moment dat Marcus er achter komt dat hij een Terminator is . Vanaf daar word de film dan ook een stuk beter, het verhaal loopt een stuk lekkerder dan in het eerste gedeelte, helaas dat dit pas gebeurt op zo'n half uur richting het einde. Ook zijn er veel verwijzingen naar het 2e deel, maar die werken niet goed. Ik heb het vooral over het I'll be back moment, waarna hij lekker even Guns N' Roses opzet. oei wat slecht was dat. Ook voelde ik nergens echt een dreiging dat de mensen in gevaar waren als ze op pad waren. Ze liepen lange stukken zonder ergens een Terminator, Hunter Killer of wat dan ook tegen te komen, ook de herrie van ontploffingen, heli's en een door de magafoon schreeuwende John Connor bij de basis lijken ze niets van aan te trekken, maar doe een radio aan, en ze komen direct met een legertje HK's

Je zou verwachten dat in een film met een aantal ster acteurs, door hun ook ontzettend goed gespeeld zou worden. In Salvation is dat niet het geval. Bale haalt totaal niet het niveau wat hij kan, en lijkt op de auto piloot te zitten, Bonham Carter doet niets anders dan er te zijn, en voegt weinig aan de film toe. Het is juist de acteur waarvan ik dacht "wie?", die de show steelt. Sam Worthington acteert de rest gewoon helemaal weg. Het zou me ook niets vebazen dat we daar nog veel moois van gaan zien. Ook Yelchin, die ik voor Star Trek niet kon doet het zeker goed. Jammer alleen van die ene slechte line. Werkt niet echt bij hem.

Terminator Salvation is opzich een vermakelijk geheel, maar haalt helaas nergens het niveau van de eerste drie delen. Komt natuurlijk ook grotendeels door de afwezigheid van Arnold. Het derde deel was nog een keer meer van hetzelfde, maar blonk ergens toch meer in uit. Ik denk vooral dat het door het einde van die film komt.

3* waarvan een halfje voor de Terminator theme.

Een film waar er veel wordt gepraat. Zal ook zeker te maken hebben met het budget wat voor handen was. Maar het duurt wel erg lang voor het op gang komt en het verhaal lekker gaat lopen. Het verhaal en elementen die aan ons worden getoond bevatten natuurlijk erg veel originaliteit en creativiteit. Het verhaal heeft vele lagen en door het tijdreis gegeven kan het zoveel kanten op. De actie en effecten zijn misschien wat gedateerd, maar houden zich, met uitzondering van Arnie in de badkamer, nog erg goed staande. Erg goede film, maar vind toch het tweede deel het beste binnen de serie.

Als Nederlander, ben ik de grootste fan van producties van eigen bodem. Ik vind het acteerwerk vaak raar en over the top, de verhalen spreken me vaker niet aan dan wel. Vooral in de nieuwere films. Al kan ik van een Amsterdamned, Flodder, De Marathon en recent nog Ome Cor enorm genieten.

De terugreis was ook weer zo'n uitzondering. Er zaten zeker elementen in die ik dan weer minder vond. Zeker in de structuur van het vertellen van het verhaal. Maar Martin van Waardenberg is toch een "National Treasure". Zijn komische timing is altijd spot on. Maar het meest was ik nog onder de indruk van Leny Breederveld. Die ik niet echt kende. Samen hebben ze veel chemie is hun road trip een genot om te volgen. Ook de rustige momenten die ze samen hebben zijn fijn en laten je echt iets voelen voor de personages. Er zitten echt een aantal erg emotionele scenes in die best wel impact hebben. Erg leuk zijn de momenten in de film waarin de technologische vooruitgang centraal staat.

Tijdens het eerste deel van de film zat ik met opengevallen mond te kijken wat bizar allemaal die staaf in dat been en die hele transformatie van die man dat vond ik ook meteen het meest interessante deel van de film.

het tweede deel van de film vond ik wat minder als de man helemaal getransformeerd is en voor het grootste gedeelte uit ijzer bestaat en het ''gevecht" daarnaen de climax kon mij ook niet helemaal goed bekoren.

De snelle editing,de muziek en de stop-motion vond ik wel heel goed bij de film passen, maar dat vond ik wat later in de film ook wat vervelend te vinden en dan doel ik vooral op dat snel over straat bewegen gedeelte[/ wat naar mijn mening op het laatst te veel gebeurde.

Al met al wel een bijzondere en bizarre film ervaring.Binnenkort nog maar een keer herzien.
3.5*

Het is weer vroeg donker buiten, het loopt tegen Halloween en er is dan niets lekkerder om dan met een flinke zak chips er een horror filmpje bij te pakken.Ik had The Texas Chain Saw Massacre een jaar of 3 geleden al eens gezien maar kon me er eingelijk weinig van herinneren, ik snap dan ook niet waarom ik een beetje klakkeloos een stem van 3.5* heb geplaatst.Het was dus nodig tijd voor een herziening.

Het wat rauwe beeld waarbij je een beetje het idee krijgt dat je naar een docu zit te kijken vond ik direct een heerlijke sfeer geven.Ik heb me daar ook geen enkel moment aan gestoord, en gaf bij mij een heerlijk gevoel van een B-film.Qua verhaal stelt het niet veel voor en ook de acteer prestaties zijn niet van een hoog niveau.Toch bleef ik wel de hele film geboeid naar het scherm kijken.Het begin vond ik niet zo sterk, maar vanaf het moment dat ze op het huis afgaan word de spanning goed opgebouwd.Dit komt ook mede door de onheilspellende muziek, of ik kan beter zeggen een goed ge-choreochrafeerde bak herrie (want echt muziek kan je het nou niet noemen).Met de gore viel het allemaal mee, maar zal voor die tijd wel heel wat zijn geweest dat mensen op zo'n brute wijze om het leven werden gebracht in een film.

Dus zoek je het meer in de gore raad ik de versie uit 2003 aan.In deze film draait het meer om de spanning en het psychologische aspect van horror, de gevangename van het meisje is daar weer een goed voorbeeld van al moet ik wel zeggen dat ik het na 5 minuten wel had gehad met dat eindeloze geschreeuw.Toch een spannende maar vooral erg vermakelijke film.Mijn stem blijft staan.

3.5*

Een remake die toch gelijkwaardig is aan het origineel. Niet hetzelfde maar op andere punten erg sterk.

Het spannende en het psychologische wat in het origineel erg aanwezig is, is hier wat meer naar de achtergrond gedrukt. Hier komt de gore wat meer naar voren. Nispel weet een erg onheilspellende sfeer neer te zetten, dit dankzij de fijne belichting en de rauwe cameravoering. Helaas komt dit niet in de buurt van de haast documentaire achtige cameravoering van de oudere versie. Verhaal is verder hetzelfde, wel met wat andere personages. Acteerwerk is degelijk te noemen, maar niet echt speciaal. Muziek is me af en toe net iets te bombastisch en bij momenten net iets te hard afgemixt. Neemt je wel wat uit de film. Verder blijft de Hewitt familie intrigerend om naar te kijken, en wordt de mysterie rond deze familie goed in stand gehouden. Jammer dat dit in het overbodige The Beginning compleet om zeep word geholpen. De marteling gaan werkelijk door merg en been, zeker door de manier dus waarop het in beeld gebracht is. Design is ook verbluffend mooi en erg creepy.

Een tweede kijkbeurt van TCM:The Beginning is mij zeer slecht bevallen.

Tijdens deze 2e kijkbeurt ging ik mij steeds meer ergen aan het flutverhaaltje er had veel meer ingezeten, maar of het nou veel aan de TCM reeks toevoegt?Dat denk ik niet,deze film is totaal overbodig om de voorgeschiedenis van deze familie te laten zien en haalt een heel deel van de mysterie weg.Het word gewoon op een belachelijke manier duidelijk hoe deze familie zo maar van de een op de andere dag zo is geworden,om alleen maar een beetje geld in het laadje te brengen en op het succes mee te varen van de eerste remake.

Voor mij als gore-fan viel er genoeg te zien en dat was ook allemaal dik in orde,dat is ook meteen het enige pluspunt van deze film oké en Jordana Brewster natuurlijk .Film is te kort en laat je achter met een gevoel van ja wat is er nou eigenlijk duidelijk geworden over deze familie wat we al niet wisten.Acteer werk was nog wel aardig en de productiondesing was ook goed.De muziek kwam voor mij op de verkeerde momenten en vond ik af en toe heel irritant.

Nee TCM: The Beginning is niet een film die ik snel eens weer pak.

Stem een hele ster verlaagd van 3.5* naar 2.5*.

Na een aantal kijkbeurten dacht ik laat ik ook eens wat bij dit meesterwerk neertypen, al vind ik dat bij deze film erg moeilijk, omdat het bij mij meer een gevoel is.
Een meesterwerk mag je dit zeker noemen.Op alle vlakken slaagt de film erin je helemaal mee te zuigen in het verhaal, mee te laten leven met de boeiende karakters en een emotie losmaakt.

Het is erg moeilijk om There Will Be Blood te omschrijven.De film kent zoveel lagen dat het onmogelijk is om dit na 1 of 2 kijkbeurten allemaal te bevatten.Dit is echt een film die je opnieuw kunt bekijken en weer opnieuw en nog steeds verhaal technisch dingen kunt ontdekken.Alles wat je in de voorgaande kijkbeurten zijn opgevallen neem je mee naar de volgende, en zo lijkt er dan weer een puzzelstukje te passen binnenin dit meesterlijk epos.
Paul Thomas Anderson is toch wel een van mijn favoriete regisseurs, die steeds weer met iets anders komt.Het begon voor mij allemaal met Boogie Nights, wat echt een geweldig stukje film is.Toen kwam Magnolia, opnieuw een meesterlijke film.Heel anders is dan weer Punch-Drunk Love, een pareltje.En dan komt hij opeens met deze film.

Het verhaal sprak me meteen aan.En de film kon me zelfs nog meer bekoren.Er zit zoveel gevoel in deze film, wat erg moeilijk in woorden is uit te drukken, maar de diepe indruk die het geheel maakt is ongekend.De gehele speelduur is een ware emotionele uitputtingsslag.Na de film heb ik dan ook even de tijd nodig om alles weer op me in te laten werken, en zelfs nu nog.Het begin is al fantastisch.15 minuten nagenoeg zonder tekst gespeeld.Alles binnen dit moment maakt al meteen duidelijk wat voor man Plainview is.Een man die zich door niemand en niets zelfs niet een gebroken been laat stoppen om geld te verdienen. zelfs als een werknemer sterft ziet hij in een kind een nieuwe methode om geld binnen te halen .Die vastberadenheid en inhaligheid blijft Plainview de hele film behouden.Na deze introductie begint de film pas echt.Day-Lewis is vanaf het begin al bezig om een fenomenale rol neer te zetten.Als je in zijn ogen kijkt zie je gewoon dat hij het karakter is.Zo opgaan in een rol en dat niveau de hele film behouden, en zelfs per scène nog te overstijgen, zo'n dedicatie aan een karakter en een film project zal geen enkele acteur hem na kunnen doen.Hij word dan ook terecht wel eens de beste acteur van de wereld genoemd.

Die Vastberadenheid om succesvoller dan zijn concurenten te zijn worden duidelijk als Eli Sunday ten tonele verschijnt.Je ziet meteen dat Plainview hem niet mag, omdat deze direct over geld begint voor het land waar de olie zich onder bevind.De cynische opmerkingen en de ergernis in zijn stem als hij hem toespreekt voel je door merg en been.En zo zitten er vele momenten in de film die een bepaald gevoel in je losmaken.Alles draait om Plainview en niemand anders.Zoals hij zelf ook al zegt: "There are times when I look at people and I see nothing worth liking. I want to earn enough money that I can get away from everyone." Hij stoot iedereen van zich af en uiteindelijk zelfs zijn "zoon", om dus op het eind helemaal alleen te zijn
Bij Eli, fantastisch gespeeld door Paul Dano, is dat weer andersom.Hij wil juist in de belangstelling staan en ziet het goede in de mens.Maar wil wel hetzelfde succes hebben.De twee staan elkaar naar het leven, en wat volgt is een tweestrijd die dieper en dieper gaat, alleen maar om macht. Dit alles lijdt tot de ultieme confrontatie.Tevens een fantastisch stukje acteergeweld.Een half uur lang een uitzinnige Day-Lewis, is een genot om aan aan te zien.Vooral de drainage/milkshake monoloog is fenomenaal, Dano houd zich daarintegen goed staande en levert ook een fantastische performence af, de gekte van Plainview voel je gewoon door het scherm heen.Geen enkel moment is er ook maar sprake van ''over-acting'', ook een perfecte timing van beide heren. .

Visueel is het overdonderend, mooie shots van weidse omgevingen die me af en toe deden denken aan de Leone westerns.Het camera werk is fenomenaal en blijft bijna de gehele film in beweging.Dat is ook in andere P.T. Anderson films terug te vinden.De camera die bijna nooit stilstaat.De manier waarop hij alles in beeld brengt is erg mooi om te zien.Tevens is de belichting perfect en geeft deze gewoon veel sfeer.De editing is erg krachtig, en de muziek is briljant en erg mooi om te horen.Zelf vind ik de film ook geen moment te traag.Het had van mij zelfs nog wel een half uurtje door mogen gaan.De film voelt gewoon episch en zeer groots aan, en dat voor een karakter gedreven film.

Ik sluit me aan bij velen hier, dat There Will Be Blood een fantastische film is.Een parel binnen de moderne cinema.Het gevoel wat de film bij je losmaakt is niet te beschrijven.Op het einde blijf ik ook nog even stil naar de aftiteling kijken om hetgeen wat ik net gezien heb (opnieuw) in me op te nemen, om me al weer te verheugen op een volgende kijkbeurt, en alles weer opnieuw te beleven.

5*, en de derde plek in mijn top 10 zekergesteld.

Het begint erg leuke en er is zelfs plaats voor botte en off-beat humor. Helaas verzandt de film daarna in een cliché rijke film waarin alles wat we te zien krijgen en alles qua verhaal in zoveel andere films al eens voorbij is gekomen. Met het achtergrond verhaal van het hoofdpersonage word er nog geprobeerd om iets toe te voegen, maar werkt gewoon niet. Het is dan wachten op het einde met de verplichte big reveal en daarbij horende monoloog. Een onthulling die je al zag aankomen. je kunt met dit niet meer aankomen anno nu, hebben ook de recente Scream films bewezen.

Niet een typische heist film.

Mann richt zich niet alleen op plot maar ook veel op de mensen die van belang zijn. Ook hier weet hij personages zo bloot te geven dat je, hoe doortrapt en/of arrogant ze ook zijn, erg met ze meeleeft. Mann is dan ook weer iemand die de acteurs het werk laat doen en geeft ze een kans het beste van zichzelf te tonen. Caan doet dat hier met verve en laat hier echt een van zijn beste performances zien. Vooral de 1on1 scene met Weld is prachtig om hem aan het werk te zien. En Weld kan niets anders doen dan haar reactie daarop te tonen. Maar ook de rest van de acteurs doen het prima. Nelson in zijn korte rol kwam ook erg overtuigend over.

Goed om te zien dat Mann hier al een duidelijke stijl aanneemt. Prachtige nacht opnames komen er voorbij, de actie ziet er verzorgd uit en er wordt op een fantastische manier gebruik gemaakt van kleuren, of de afwezigheid daarvan. Weet precies de juiste sfeer neer te zetten en weet zelfs beter te vertellen waar het in het verhaal en de personages om draait. Donker, grimmig, glossy, leeg, aantrekkelijk, gevaarlijk, uitzichtloos. Ook weer prachtig gebruik gemaakt van locaties. De grote heist en de climax zijn ook een genot om naar te kijken. En dan is er ook nog eens de prachtige score van Tangerine Dream. Past ook perfect bij de film.

Een geweldige film uit het begin van Mann's carrière met een glansrol voor Caan.