De Terugreis (2024)

In welk opzicht is dat relevant?

Een pareltje deze. We kunnen heus mooie films maken in Nederland.

Deze film afgelopen zaterdag bekeken. Wat me eigenlijk gelijk opviel was dat Martin van Waardenberg toch eigenlijk maar een heel matige acteur is. Hij is altijd hetzelfde en speelt waarschijnlijk gewoon zichzelf. Iets anders lijkt hij niet te kunnen spelen. Zijn tegenspeelster is een ander verhaal. Dat komt een heel stuk beter over. Maar goed, de film. Een film over een demente vrouw en hoe haar partner daarmee moet leren omgaan. De film begint nog wat matigjes en komt nogal geforceerd over. Ik heb zelf veel ervaring opgedaan met demente mensen, maar deze vrouw heeft wel erg veel facetten van dementie in zich en bovendien ontwikkelt zij die ook nog eens in een ongelofelijk snel tempo. En dat is voor mij niet erg realistisch. Maar de film bouwt wel heel mooi op en vooral als de reis is begonnen is het mooi om te zien hoe moeilijk het is voor een partner als je vrouw, die je al je hele leven goed kent, zo langzaamaan verandert in een heel ander en onherkenbaar persoon. En ook de angst en onzekerheid die dat met zich meebrengt. Hoe gaat dat alsmaar verder en wat krijg ik hierna met haar mee te maken? Dat is wel ontzettend knap in deze film overgebracht en daarmee is het toch wel degelijk een hele mooie en ontroerende film geworden. Die ook door Martin van Waardenberg tegen het einde knap geacteerd wordt.

Heerlijke film, drama humor mooie beelden...

echt leuk...

3.5 ***

De terugreis is een film die onbekend is in Vlaanderen en ook daar (nog) niet te zien is volgens mij, ook niet op Netflix België. Ik kon hem gelukkig meepikken via het Filmfestival van Oostende. Het is een warme film waarbij humor en drama worden afgewisseld. Vooral het eerste gedeelte bevat humor waarbij de twee oudjes beslissen vrienden te gaan opzoeken in het verre Spanje. Een mens vraagt zich af wat hen bezield om zo'n hachelijke onderneming - in hun geval toch - te ondernemen.

Het gekibbel tussen hen is voorspelbaar, maar ook geestig. Komen daarbij wat ongewoonheden waarmee ze niet vertrouwd zijn. Zo blijkt al snel dat ze van de moderniteit en technologische vooruitgang weinig kaas hebben gegeten. Leuk onderhoudend is het zowel in een fijne vakantiemodus. Enige minpuntje lijkt wel het gebluste amoureuze vuur tussen beiden.

Het avontuur neemt vrij plots een andere wending wanneer Jaap écht vaststelt dat het niet goed gaat met Maartje. De ongerustheid en zorg komt iets feller naar voren dan, waardoor de film een ideale mix krijgt. Vrij ontroerend allemaal. Fijn!

Dikke 4 sterren!

Wat een prachtige en ontroerende film. Niet super origineel maar écht goed uitgevoerd met een top duo waartussen de chemie goed voelbaar was. Het stuk waarin Jaap de boze gasten het hotel verjaagt is grappig en zeer ontroerend tegelijk. Bijzonder, dat heb ik niet eerder ervaren. Chapeau voor deze film!

Zo zit ik soms eerst tig trailers te kijken, vanavond maar de eerste de beste wat op het scherm kwam aangezet. Het einde van de film ga ik waarschijnlijk toch niet halen.. Wat een fijne verrassing!

Ik heb genoten van het acteerwerk, de muziek en het verhaal.

Grappig dat de er zulke negatieve meningen zijn over Martin van Waardenburg zijn, dat hij maar 1 typetje kan spelen. Vervolgens wordt hij weer de hemel in geprezen.

Het bewijs dat het uiteindelijk allemaal gewoon een kwestie van smaak is, niet meer, niet minder

Twee oude mensen, die al een heel mensenleven leven bij elkaar zijn. Alles van elkaar kennen, wat moet de één zonder de ander?

Onvoorwaardelijk houden van. Voor mij mag de film eigenlijk niet in het hokje comedy staan, daar is het onderwerp veel te serieus voor.

De humor die in de film zit, maakt het voor mij herkenbaar. Maar is eigenlijk heel ontroerend.

Maar goed, nu weten we nog steeds niet wie Toeke uit Schiedam is. Bracht Maartje hier soms een totaal nooit bestaand hebbend figuur ter sprake om afgunst te wekken in Jaap en daarmee haar zin door te drijven of biechtte ze hier misschien gewoon onbewust een affaire of oude vlam van haar op?

Eindelijk gezien en binnen vijf minuten wist ik al: niet passend. Twee zuurpruimen die niet met en zonder elkaar kunnen. Toch de film uitgekeken en dan zie je twee zeer goede acteurs, een mooi verhaal en veel treurigheid.

Matige tranentrekker.

Maatschappelijk relevante roadmovie over een koppel dat na een hoop gedoe naar Spanje vertrekt om een stervende vriend te bezoeken. Gedurende de reis worden we meegenomen in gebeurtenissen waar partners en familie van dementerende mensen mee te maken krijgen. Enige luchtigheid poogt men mee te geven met een dosis humor die soms wat zwartgallig aandoet.

Hoewel het bij tijd en wijlen geestig en aandoenlijk is, wist het me nergens echt mee te slepen. Op de een of andere manier blijft er een afstand tussen de kijker en het koppel bestaan, waardoor het lastig was om écht mee te voelen.

Desalniettemin weet deze film een prima niveau aan te tikken en blijft het lang genoeg boeiend. Van Waardenberg weet met zijn Rotterdamse voorkomen zijn rollen altijd iets extra's te geven. Ik kan dat altijd wel waarderen.

Niet alle "oudjes" zijn digibeten, evenmin zijn ze allemaal Zuckerberg-adepten. Veel hangt af van het milieu waarin men verkeert. Jaap leek me iemand die een verleden in de fabriek had liggen. En Maartje was niet het doorsnee kantoortype. Uiteraard werden gebeurtenissen uitvergroot en aangedikt. Dat past uitstekend in een tragikomedie. De lach en de traan werden, zeker voor Nederlandse filmbegrippen, naar mijn smaak evenwichtig opgediend. Kortom, dit is een prachtige film, waarbij de aftakelende mens met respect wordt neergezet !