De Terugreis (2024)

Vanaf 21 maart 2024 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Waar je zoet verwacht, komt er zuur en andersom, zo schrijft de Volkskrant vandaag over deze nieuwe film.

Het verhaal is nogal heftig, maar ook ontroerend. De beschrijving hierboven is accuraat, nogal aangrijpend, meen ik.

Jaap [Martin van Waardenberg] is een brompot die het liefst niet afwijkt van zijn dagelijkse routine en zoveel mogelijk binnen blijft. Dat wordt steeds lastiger wanneer het gedrag van zijn echtgenote Maartje [Leny Breederveld] steeds grilliger wordt. Wanneer ze maar blijft hameren op het feit dat ze naar Spanje wil om afscheid te nemen van een oude vriend, gaat Jaap pas na lang aandringen overstag. Rijden op de snelweg durft hij niet en dus beginnen Jaap en Maartje aan een extra lange reis door België en Frankrijk. Jaap realiseert zich al gauw dat hij een deel van Maartje aan het verliezen is. Maar hij vindt ook iets terug dat hij dacht te hebben verloren. In Maartje, maar ook in zichzelf. Het eerste half uur van deze roadmovie is wat traag, ook omdat Waardenberg geen acteur is die gemakkelijk de sympathie van het publiek weet te winnen. Maar mede door het ontwapenende spel van Breederveld en de geloofwaardige manier waarop Van Waardenberg ontdooit, heeft dit een aantal leuke en ontroerende momenten en een simpel, doeltreffend slot.

Wat is Martin van Waardenberg een vreselijke acteur. Hij haalt het niveau "karikatuur" nog niet eens. Met een goede, of gemiddelde, of gewoon een beetje beperkte acteur had dit gemakkelijk drie sterren kunnen zijn, maar dat volkomen monotone expressieloze bordkartonnen personage dat door Waardenberg wordt neergezet maakt dit tot volslagen troep.

Martin van Waardenberg is veel te zien in films de laatste tijd. Dit lijkt me wel weer een aardig filmpje. Leny Breederveld vond ik vroeger in de tijd bij Jiskefet al goed spelen. Ben wel benieuwd wat dit wordt.

Een Nederlandse film met een actueel 60+ onderwerp (dementie), waarin de dialogen deugen en waarin overtuigend wordt geacteerd.

En dat was het dan. Het scenario smeert de gebeurtenissen uit in één vlak patroon, waarin - op het slot na - geen hoogte- noch dieptepunt valt te bekennen.

Voordat de terugreis begint zijn we een saai half uur verder, waarin je je afvraagt of nu niemand - behalve iedereen in de filmzaal - in de gaten heeft dat de vrouw dementerende is.

En dan de terugreis, een opeenvolging van voorspelbare flauwe grappen waarbij de lach en de traan maar niet om de hoek willen kijken.

Ik vond dit ZOOO'N onhollands goeie film. Wow. Ik denk wel dat mensen van eind 70 niet zo wereldvreemd zijn als deze karakters. Maar op zich snap ik het wel. De wereld IS ook een fucking rare plek als je om je heen kijkt. Wie dat niet ziet die slaapt gewoon. Dit is ook een film met vet veel tederheid, en gevoel voor humor. ik heb goed gelachen én ja: op een gegeven moment stroomden toch echt de tranen over mijn gezicht.

Haha. Bestaat er een machine die automatisch het tegenovergestelde vertaalt van wat iemand heeft geschreven?

Dat zou me een hoop tijd besparen; hoef alleen jouw tekst er maar doorheen te gooien.

Idem. Vond Van Waardenberg júist sterk in deze film. Wist goed te overtuigen en gelaagdheid in zijn personage aan te brengen. Toegegeven ben ik ‘opgegroeid’ met zijn programma’s (waar hij ook overtuigend een karikaturaal karakter neer kan zetten trouwens…).

Bespreking uit De Terugreis - ikruikversemosterd:

"Onder gebruikelijke omstandigheden zou ik De Terugreis hebben overgeslagen. Een bitterzoet drama over de bokkige oudjes Maartje en Jaap, die al kibbelend naar Spanje rijden? Misschien dat ik hem eens zou opzetten als hij op dvd of een streamingsdienst zou verschijnen. Maar afgelopen weekend speelden geen gebruikelijke omstandigheden (verre van zelfs) en zo belandde ik alsnog in Pathé City voor Martin Waardenberg en Leny Breederveld als het eerdergenoemde bokkige koppel.

Jaap is de neurotische angsthaas die het liefst de hele dag binnen zit, Maartje snakt onderhand naar meer sjeu in het leven. De dementie die gluiperig op haar af komt geslopen dreigt de twee uit elkaar te duwen. Jaap heeft het heus wel door, dat Maartje van hem wegglipt, maar houdt zich van het domme. Uiteindelijk, na heel veel zuchten en steunen, gaat hij akkoord met een autoreis naar Spanje, om daar hun stervende vriend te bezoeken.

De Terugreis, zo valt algauw op, is gefilmd als een prentenboek met jip-en-janneketaal. Jelle de Jonge gebruikt heldere kleuren en schreef samen met Marijn de Wit bedrieglijk simpele teksten. Zo roept Jaap “de wereld staat in de fik!” Geen “brand” of “vuur”, maar het korte en wat meer onbevangen klinkende “fik”. Deze kinderlijke stijl geeft De Terugreis een prettige en vrolijke energie.

Achter het speelse karakter jeukt het drama. Jaap wil Maartje, de vrouw die hij het liefst in een eeuwige omhelzing houdt, niet kwijt. Ja, hij is een mopperige kerel voor wie de wereld veel te snel draait, achter dat gemopper zit wel een klein hartje dat extra snel klopt voor Maartje. Hoe onbehouwen hij zich ook kan gedragen, voor haar reist hij de wereld rond.

Maar dementie is een sluipmoordenaar. Maartje zal hoe dan ook verdwalen in de mist van heden en verleden. Die gedachte maakt het stille en intieme einde hartverscheurend."

Gelukkig denken veel mensen daar anders over.

Wat ben jij vaak negatief over veel films.

Zelden ben jij is enthousiast. !

Om zo af te geven op deze acteur, een prima acteur en komiek is dat en een sympathiek mens.

Van Waardenberg excelleert in deze film. Zo dicht op de huid, zo ontroerend.

Volgens mij valt dat best wel mee. Ik ben zelfs bijzonder zelden negatief over acteurs. Maar cabaretiers die zonodig moeten acteren, zoals die Waardenberg, die overtuigen me niet vaak.

Ja, leuk voor in sketches in Jiskefet of bij André van Duin, maar in een speelfilm is het mij meestal helemaal niks.

Ok nou neem ik mijn woorden terug ✌️

GraafMachine vindt de film 'volslagen troep'. Mag ik dan zo vrij zijn om zijn/haar post volslagen troep te noemen? Vanmiddag met mijn vrouw naar de bios geweest en genoten van een on-Nederlands prachtig product. Je verwacht van Martin van Waardenberg een aaneenreiging van satirische, cynische humor. Maar dat is hier niet aan de orde. Van Waardenberg laat zien dat hij ook serieus en ontroerend kan acteren. Er waren natuurlijk wel een aantal cynische dialogen. Maar bij de aftiteling overheerst toch een gevoel van ontroering. Mede dankzij het mooie spel van Leny Breederveld. Zij heeft de moeilijkste rol: Leny moet een almaar verder dementerende vrouw gestalte geven en dat doet zij overtuigend. Tijdens de film vergeleek ik haar voortdurend met Olga Zuiderhoek en Beppie Melissen die deze rol ook prima hadden kunnen spelen. Maar Leny deed het voortreffelijk zodat Nederland nu over drie van die kanjers beschikt.

Al met al genoten van deze heerlijke roadmovie, ook al door de fraaie beelden in België, Frankrijk en Spanje. Een hele dikke 4*

Sterke film, die mij heeft weten te ontroeren door het geweldige acteerwerk, de mooie beelden van de roadtrip, de aanwezige zwarte humor en het heftige onderwerp. Wat lijkt het mij toch vreselijk om ooit dement te worden. Niet alleen voor jezelf, maar zeker ook voor je omgeving. Dat laatste laat deze film op een prachtige wijze zien. Martin van Waardenberg kan bij mij sowieso weinig fout doen en zet ook hier weer een hele mooie rol neer, maar ook Leny Breederveld doet het goed. Soms had ik het zelfs bijna het idee naar een documentaire te kijken in plaats van een film en dat is alleen maar knap.

Ga dat zien in de bios mensen! Wij waren afgelopen vrijdag met 14 anderen, maar deze film verdient volle zalen. Het is overigens niet echt een komedie zoals hierboven weergegeven, al zit er wel degelijk zwarte humor en hilarische scenes in, maar ik zou het genre ‘drama’ wat meer op de plaats vinden.

Amen! Gisteren met mijn vrouw deze film gezien in de bios en we hebben beiden genoten. Sterker nog: ik hoorde alleen maar positieve reacties om me heen. Sterk geacteerd door beide hoofdrolspelers, grappig, herkenbaar en ook verdrietig.

Vroeger zeiden ze: "Koopt Nederlandsche waar, dan helpen we elkaar." Dat geldt wat mij betreft ook voor deze film. Hij verdient een groot publiek en zeker geen kwalificatie als 'volslagen troep.' Want dat is het absoluut niet.

Welke nummers hoor je allemaal in deze film De Terugreis ?

Ik vond en vind Martin van Waardenberg altijd al goed: in het theater en in series, zoals bijvoorbeeld "Loenatik" en "Van God Los" . Als ik een film niks vind, loop ik de zaal uit, maar dat gebeurde hier niet. Ik vond het een mooie film èn heel herkenbaar. Ik ervaar het ook zo met mijn oude moeder. Ik zie erg veel veel films, maar vind dit echt geen "troep" ; al zijn er veel Nederlandse Films dat wel. Ik zou deze film gerust aanraden.

Meer drama dan komedie inderdaad en toch blijft Martin van Waardenberg dichtbij de types die hij vaak speelt en daardoor ook wel weer grappig.

Leny Brederveld is ook een prima actrice, samen stralen ze in een mooie film over ouder worden en de gebreken die daar bij komen. Maar vooral ook een ode aan de oude liefde, mopperend op elkaar maar ondertussen wel vol liefde. Mooie film.

Ging hem kijken omdat ik Martin van Waardenberg hoe en waar dan ook vind behoren tot de grappigste mensen in Nederland en hem behalve een goeie komiek ook een goeie acteur vindt.

Ook ik heb alleen maar een account gemaakt om deze film een veer in de bips te steken.

Wat vond ik dit een mooie, leuke en ontroerende film. Ik overweeg serieus om er nog een keer een bioscoopkaartje voor te kopen. Waardenberg zette een karakter neer waarin hij ver genoeg weg blijft van de Rotterdamse karikatuur die hij vaak speelt (die ik wel heel grappig vind trouwens) maar toch de cynische, teleurgestelde brompot is die ik graag zie smelten in de hervonden passie voor zijn vrouw.

De beelden van de reis zijn sfeervol en doen mij serieus overwegen de volgende trip door Europa alleen maar provinciaal te rijden. Ook al valt het de hoofdrolspelers zwaar te zien dat de wereld verder is gegaan.

Hardop gelachen, zachtjes gehuild. Een absolute aanrader wat mij betreft.

Wat een verademing deze road movie/tragi komedie van Nederlandse bodem.

Ik had net voor deze film " Invasie" gekeken en kon wel weer een opsteker gebruiken als het gaat om een nederlandse film. En deze" De Terugreis" is een pareltje hoor.

Ik ben altijd wel liefhebber van Martin van Waardenberg maar dit is misschien wel een van zijn meest indrukwekkende rollen ooit. Maar eerlijk is eerlijk, ook Leny Breederveld is zeer overtuigend als vrouw op leeftijd die te maken krijgt met dementie. " De Terugreis" is vertederend, ontroerend en op sommige momenten tragi komisch. Prachtige nederlandse road movie.

4.5*

Prachtige ontroerende, lieve, film

Prachtige film. Een pareltje van Nederlandse bodem. Niet alleen zijn de acteurs misschien wel 's Neerlands beste op dit moment, maar ook de sfeer die in de gehele film hangt is heerlijk. De nodige humor afgewisseld met ontroering, en uit het leven gegrepen. Een oude mannelijke brompot die vastgeroest is in het leven, en een dementerende vrouw die haar jeugd nog eens wil herbeleven. Beiden trekken ze er op uit, met alle gevolgen van dien.

Een eenvoudig concept, maar heel goed uitgewerkt. Ik heb de andere films van deze regisseur niet gezien, maar denk dat hij zichzelf wel heeft overtroffen met deze lieve, onroerende roadmovie, over de gebreken die met de jaren komen en de kleine scheurtjes in een lang, gelukkig huwelijk die ondanks de perikelen standhoudt.

Kon mij niet echt bekoren integendeel tot mijn vrouw die hier wel van genoten heeft.

Ik vind Martin van Waardenburg juist wel een hartstikke goede acteur. Hij zet zijn typetjes altijd erg overtuigend neer. Denk aan de Majoor in Loenatik, of firma PicoBello, ik lig altijd dubbel.

De laatste tijd komt hij in veel films voorbij, net of hij ineens in de casting scene hot material is. Ik geniet er wel van haha. Vond hem erg goed in Ome Cor, dat is zeer aandoenlijk, Kidnep was ook hilarisch met een hele mooie plottwist. En de Marathon, wel wat ouder maar een topper!

Ik wacht op vrijdag en kijk erg naar deze uit.

Dit gaat dus onze inzending voor de Oscars worden.

Goeie film over een ouder echtpaar die naar Spanje rijden waar ze vroeger vaak op vakantie gingen. Een roadmovie vol herinneringen die een fijne, bitterzoete toon heeft. De interactie tussen het lang getrouwde stel komt mooi naar voren hier (zeker ook ten verdienste van Martin van Waardenberg en Leny Breederveld).

Ach ik vind Martin van Waardenberg helemaal zo slecht nog niet acteren. Ik wil nou ook weer niet direct beweren dat het een Oscar waardigeacteur is, maar hij doet het helemaal zo slecht nog niet. Er zijn hier in Nederland genoeg acteurs die veel slechter zijn. En als je dit soort films neemt zoals bv, Ome Cor en Marathon, daar acteert hij helemaal niet slecht vind ik. maar vaak wordt het al afgekraakt omdat het om een Nederlandse film gaat. Ik zie ze best graag, bepaalde films van eigen bodem.

wat een cast, wat een pareltje van een film.

Zware , ontroerende film met af en toe een lach, maar ook wel met een traan.