Meningen

Y Tu Mamá También is de zoveelste "coming of age" film die ik heb gezien, maar de uitvoering hiervan is toch zeer goed.

Zeer verfrissende en visueel mooie film, die niet erg terug deinst om hard en oprecht te zijn. Het camera werk is werkelijk schitterend en wordt een personage opzich, en dit is al een erg belangrijk onderdeel om goed een sfeer over te brengen voor mij.Want werkt de cinematografie niet, dan werkt een film niet.De camera is constant in beweging en staat geen moment stil, dit heeft Cuarón in zijn Children of Men nog beter en mooier doorgevoerd.Echter staat in het laatste shot de camera nagenoeg wel stil in de koffie bar,en het stilstaan van de camera betekende voor mij een stilstaan en het einde van de vriendschap tussen Julio en Tenoch en dit kwam ook zeer goed op mij over.

Het verhaal is natuurlijk niet alleén maar drama maar er zit ook humor in die je als kijker zo af en toe wel nodig bent,maar die niet iedereen zou kunnen waarderen. ik heb echt wel erg moeten lachen om de masturbatie scene bij het zwembad. Maar kan dan wel weer goed vervallen in waar de film nou over gaat coming of age en het vinden van hun identiteit, en dit wordt zeer goed door de acteurs overgebracht. Dat maakt Y Tu Mamá También voor mij de beste coming of age film tot nu toe, en is mijn waardering voor de buitenlandse cinema weér een stukje gegroeid.

4*

Leuk vlot filmpje. De actie zag er goed uit. Dat freerunning blijft leuk om naar te kijken. Verhaal was redelijk, maar wist me niet echt helemaal mee te krijgen. De humor werkte ook niet echt bij mij.

Ye Yan wordt verkocht als een martial arts film. Maar daar kom je toch een beetje bedrogen uit.

Daardoor ga je toch een klein beetje met een verkeerde instelling de film in. Wat je dan wel krijgt is een erg lange karakter gedreven film. Dat werd even bijstellen dus. Actie is er wel, maar toch erg weinig aanwezig en ook erg kort. Daarbij heb je ook nog eens die vreselijke piano akkoorden door de gevechten heen. Actie is wel prachtig gechoreografeerd. De aankleding van de gehele film is perfect, acteerwerk is goed en buiten de vreselijke piano om is de muziek prachtig. Verhaal is helaas niet interessant genoeg om het geheel boeiend te houden of om mijn waardering bij te stellen.

Typische Carrey vehical.

Carrey kan hier weer helemaal los gaan. Er komt qua humor weinig vernieuwends vanuit zijn spel en het lijkt hier meer een gimmick dan dat het het verhaal dient. Het verhaal wat best leuk gevonden is trouwens. Voor mij moet de film het wat hebben van de "serieuzere" momenten tussen Deschannel en Carrey. De romance komt eigenlijk best goed uit de verf. Jammer dat Carrey hier een schim is van de komiek die hij eens was. Ik zie hem dan toch liever in serieuzere rollen zoals in The Truman Show.

Kung Fu and Beauty.

Wat een geweldige film weer van Wong Kar Wei. Drama werkt erg goed. Neemt je zeker mee in de film. Setting van scenes zijn verbluffend mooi. Waar de film toch zijn meeste punten mee behaald zijn de prachtig gechoreografeerde gevechten. Zowel van de meester op dit gebied, Yuen Woo-ping, als de manier waarop dit geschoten is. De combi tussen de regisseur en de choreograaf werkt erg goed en zorgt voor pure movie magic. Erg toffe sound design ook.

Daarnaast is het ook meer een style over substance film. Visueel is Yi Dai Zong Shi een pareltje in het genre. Elke scene is uniek in gebruik van kleur, gebruik van de setting en prachtig gefotografeerd door Philippe Le Sourd. De film is op zijn best in hel laatste half uur waarin vele emoties op je af worden gevuurd. Dit alles begeleid door de prachtige muziek van Morricone. Wat werkt Deborah's theme hier toch goed.

Degelijk. Men neemt het verhaal iets te serieus. En dat maakt het in de plot en het acteerwerk op den duur wat lachwekkend. Maar toch een erg leuk gegeven. Donnie Yen is naast een groot martial arts expert ook gewoon een goed acteur. De gevechten leunen iets te veel op het draadjeswerk en CGI, maar zijn toch leuk vormgegeven. Al zijn ze wel wat aan de korte kant. Ondanks alle minpunten wel een vermakelijke zit.

Movie magic.

Een betoverende film, die inspeelt op de zintuigen van de kijker. Er is zoveel om in je op te nemen. Qua verhaal en qua visuals en muziek. Alles is verbluffend mooi aan deze film. Het heeft wel een beetje tijd nodig voor het echt op gang komt, en gelukkig gebeurt dat wel. De film krijgt op een bepaald punt echte film magie mee. Het heeft gewoon iets waaraan je herinnerd wordt waarom je zo graag films kijkt. Om iets betoverends als Isabella te zien.

De film begint met een verhaal, maar gaandeweg wordt dat steeds meer naar de achtergrond gedrukt. Centraal staat de relatie tussen To en Leong. Er word in de film nog wel af en toe teruggegrepen op het verhaalende maar lijkt ondergeschikt aan de prachtige relatie. De film kent enkele prachtige scènes waar je toch echt door wordt gegrepen. In combinatie met het schtitterende camerawerk en mooie muziek komt de magie waar ik het over had nog meer tot zijn recht. De film kent genoeg drama, maar heeft anderzijds ook een humoristische kant die ik erg kon waarderen. Een lach en een traan, zo moet echte drama zijn en dat heeft Ho-Cheung Pang goed begrepen. Emoties die toch dicht bij elkaar staan.

Isabella blijft van begin tot eind boeien. visueel een waar festijn in een zeer goede combinatie met muziek. Het acteerwerk is erg goed. Eigenlijk nagenoeg perfect. Midden in de film was ik het ietwat moeizame begin al weer vergeten. Erg mooi filmpje.

Harde actie en pistolen die niet leeg lijken te raken, ik hou er wel van.

A Better Tomorrow is een erg vermakelijke film.Het is natturlijk nog niet de Woo die films als The Killer en Hard-Boiled had gemaakt, maar toch een erg goed begin van zijn heroic bloodshed films.Chow Yun Fat zet een ultra cool personage neer maar ook de rest van de cast doet het goed.De actie spat lekker van het scherm af en het verhaal is goed genoeg voor dit soort films.Waar ik de muziek in bijv. The Killer niet echt fijn vond, was dat hier wel het geval.Op de een of andere manier vond ik het wel bij de film passen en heb ik mij daar dit keer geen moment aan gestoord.Film technisch ook nog niet erg hoogstaand, en ik vond dan vooral de editing wat rommelig.Voor de rest een erg leuke film van Woo, en ik ben dan ook erg benieuwd naar het tweede en derde deel.

3.5*

Een klein beetje beter dan het eerste deel, waar ik ook al ontzettend van heb genoten.

Filmtechnisch heeft John Woo toch een grote sprong voorwaarts gemaakt met dit tweede deel uit de trilogie.Het is nog niet helemaal perfect, maar het is al een stuk beter dan deel 1.En dat in zo'n korte tijd.

A Better Tomorrow II komt wel wat traag op gang, maar weet toch wel de hele tijd te boeien.Dan komt de eerste shoot-out die al beter is dan alle actiescènes uit deel 1.Prachtig gedaan.Dan denk je dat Woo zijn kruit al een beetje verschoten heeft komt hij met nog twee nog betere en grootste actie stukken aanzetten.Heerlijk vermaak is dat gewoon.De hele plot eromheen is nog steeds niet heel hoogstaand, maar daar kon ik iets meer mee dan in A Better Tomorrow I.Tel daarbij ook nog eens de heerlijke foute muziek bij op en het kon voor mij al niet meer stuk.Chow Yun Fat speelt trouwens weer zo heerlijk cool, maar de andere acteurs doen het ook allemaal wel lekker.Ik heb me een avondje goed vermaakt.Ik ben benieuwd naar deel drie die deze week waarschijnlijk ook nog aan bod komt.

4*

Toch een kleine tegenvaller al is het als geheel zeker ook niet erg slecht. Tevens mijn eerste kennismaking met het HK van Tsui Hark.

Hark is filmtechnisch in deze film toch wel al wat verder dan Woo, en dat is duidelijk te zien. Een strakke editing, en ook de manier waarop hij alles in beeld brengt is erg goed. Toch stoorde ik mij in de film wat aan de iets te melodramatische scènes. Nu was het drama in ABT 1 en 2 ook niet van het hoogste niveau, in deel 3 is dit iets beter uitgewerkt maar ik vind het af en toe zwaar over the top uitgespeeld. Het is even wachten tot je een lekkere actiescène voorgeschoteld krijgt, maar het is het zeker waard. De eerste actiescène ziet er erg goed uit. Kogels vliegen je weer om de oren en liters bloed worden er verspild. Dan wordt de film meer een liefdes drama, en dit werkt zo af en toe goed, maar na een half uurtje heb je dat ook wel een beetje gehad en dacht ik echt "schiet nu maar op met het verhaal, het duurt nu wel lang genoeg". Het laatste half uur is erg lekker, een mooie lange actiescène die erg mooi in beeld is gebracht.

Qua vermaak vond ik het een stuk minder dan de voorgaande delen, maar het drama en vooral de filmtechnische kant is in dit deel een stuk beter. Toch erg jammer van de weinige actiemomenten. Acteerwerk kan ik weinig over zeggen, aangezien ik heb de gedubde versie heb gezien, dit wist ik niet en is gewoon erg jammer, tevens duurde de versie die ik gezien heb een dikke twee uur ipv. de 105 min. die hier staan. Daarom kan het ook zijn dat ik het wat te lang vond duren zo af en toe.

3*, en snel opzoek naar meer HK werk van Hark

Hero is een geweldig epos, toen ik de film voor het eerst zag was ik compleet weggeblazen door het geheel.Nu weer gekeken en het is nu niet anders geworden.

Het eerste wat opvalt aan Ying Xiong is het gebruik van kleuren.De kleding en belichting zijn compleet aangepast op een set.Zo zie je in de hal van de koning alleen maar grijs/zwart.De mooiste scène waar dit gedaan is vind ik toch wel het gevecht in het bos, waar de actrices rode kleding aan hebben, en de bladeren geel zijn en als Ziyi Zhang dan sterft dat alle bladeren rood kleuren.Prachtig gedaan, het lijkt wel pure poëzie.Het verhaal heeft op het eerste gezicht weinig om het lijf, maar slaat in de loop van de film een compleet andere weg in, en word het een goed inelkaar gezette wraak film .De gevechten zien er fantastisch uit, mooie choreografie, geweldig camera werk en een goede soundtrack.Acteerwerk is trouwens ook prima in orde.

Halfje er bij dus,

4.5*

Ik heb best wel een zwak voor deze reeks.

Deel 1 was erg sterk, het tweede iets minder en Yip komt goed terug met dit derde deel. Verhaal is behoorlijk melodramatisch. Maar is wel erg goed uitgewerkt. Waar het in dit soort films om draait, wordt zelfs behoorlijk lang naar de achtergrond gebracht. Maakt de emotionele impact op het einde toch een stuk sterker. Er is echter genoeg actie aanwezig. Ietwat rauwer in beeld gebracht dan we op normaal gesproken gewend zijn. Een goede keuze. Ik denk dat het publiek het wel wat heeft gehad met Wire-Fu. Het Tyson-Ip Man gevecht is lekker. Zijn acteerwerk is niet echt best, al was dat wel te verwachten. Het gevecht op de scheepswerf is erg leuk en het eind gevecht mag er al helemaal zijn. Wat een techniek en snelheid laten beide heren daar zien. Erg toffe one-on-one gevecht.

Yen is de enige echt Ip Man. Hij begrijpt het personage als geen ander. Ook credits voor het spel van Hung die hier geen gemakkelijke rol heeft. Zhang weet hier de perfecte balans in de hardheid en het zachtaardige van zijn karakter te vinden.

Aan Yip kun je het wel overlaten om de actie erg goed in beeld te brengen, en ook Yuen Woo-Ping's bijdrage is hier zichtbaar. Geweldig choreografie ook in de gevechten. Kenji Kawai maakt het helemaal af met een erg goede score.

Van mij mag er nog wel een deel komen.

Weer iets beter en leuker dan Thunderball.

You Only Live Twice is meer een avonturen/actie film dan echt een spionage film met actie/avontuur elementen.Dat zie je meteen want er zit meer en grootsere actie in de film.Best jammer want het hele spionage gebeuren van de Connery films vind ik juist erg goed werken.Tuurlijk zat er in de voorgaande 4 films ook actie maar daar lag minder de nadruk op.YOLT bevat hele leuke momenten, zo is de "Little Nelly" scène onvergetelijk. en ook de actie in de vulkaan ziet er, en zeker voor de tijd waarin het gemaakt is, fantastisch uit.De muziek in deze film vind ik niet de beste maar wel één van de mooiste Bond score's die gemaakt zijn.Incl. de prachtige titel song van Nancy Sinatra.

De sfeer van dit 007 avontuur is ook weer een stuk beter dan de vorige film, maar nog steeds niet optimaal op het From Russia.../Goldfinger niveau.Moet dan?Nee, maar in een reeks verwacht je wel een beetje de zelfde sfeer tegen te komen.Het verhaal is verder ook niet echt van een hoog niveau en is vrij simpel en standaard.Ook krijg je nergens het gevoel van het grote gevaar van SPECTRE.Connery acteert nog steeds op de auto piloot maar doet het weer iets charismatischer dan in Thunderball.Maar nergens had ik het gevoel dat hij alles heeft gegeven voor wat zijn laatste Bond zou zijn.

Een leuke vermakelijke Bond, met een beetje een oppervlakkig verhaal, en een iets te geforceerde Bond.

3*

Komedie en romantiek heb ik nauwelijks kunnen bespeuren in You, Me and Dupree. Het was toch meer een drama.

De komedie aspecten werken vaker niet dan wel. De grapdichtheid is ontzettend laag en er valt dan ook erg weinig te lachen, en de grappen die gemaakt worden heb je al 100 keer gezien. Een romantische film is het ook niet echt. Alleen wat kleine pogingen daartoe wat nooit echt werkt, vooral ook omdat de personages nooit weten te overtuigen, en dan heb ik het vooral over Owen Wilson. Ook is het drama gegeven veel te aanwezig en lopen de meeste scènes hierop uit. De film sleept op punten ook te lang aan, en na een tijdje is het dan al heel snel erg saai. Er lijkt geen einde aan de film te komen, en dat maakt de zit nog erger. Een ergerlijke niets vernieuwende film binnen het genre

1*

Alhoewel een typische Jean-Pierre Jeunet film zoals is te zien aan de vele mooie kleuren waarin vooral geel en groen veelvuldig worden gebruikt en aan de prachtige fotografie is het lang niet zo gedurfd als zijn Franse films. Hij houd zijn stijl hier behoorlijk in toom om een zo'n breed mogelijk publiek aan te spreken en dan vooral het Amerikaanse publiek. Hij gaat niet full out zoals hij dat in Amélie, Un Long Dimanche.., MicMacs en zijn samenwerkingen met Caro in Delicatessen en La Cité.... . En dat is jammer want er zit zoveel meer in deze regisseur. Dus een beetje een Jeunet light maar nog steeds barstens vol creativiteit en het heeft gewoon een heerlijk iets over zich. Ook leuk dat Pinon nog in deze film mocht komen opdraven voor een leuk, alhoewel klein, rolletje. Ook de andere acteurs doen het goed. Het kleine jochie doet het lang zo slecht niet en weet de film toch best goed te dragen. De film heeft heel wat leuke visual cues, letterlijk veel details en een geweldige cinematografie. Maar aan de basis staat toch een leuke, emotionele en hartverwarmende road movie. Hoewel Jeunet hier wat terughoudend is, levert hij toch een erg goede film af met het hart op de juiste plaats. Oh, en de 3D is geweldig.

Een film die zoveel beter had kunnen zijn als wat het nu is.

Visueel is het allemaal zeer fraai. De post-apocalyptische landschappen zien er erg mooi uit, camerawerk is goed verzorgd en ook de production design verdient wat meer aandacht. Het ziet er allemaal mooi uit dus.

Het gaat wat mis in het verhaal. Er zit zoveel potentie in, en er wordt zo weinig mee gedaan. Daarnaast had er best wat meer tempo in gemogen. De film heeft nu zijn momenten. Helaas doet Paltrow te weinig om het over de gehele speelduur interessant te houden. Zelfs de top acteurs en actrices weten de film niet te redden met hun best goede performances.

De muziek in Young Ones is trouwens wel erg fijn. Past op een of andere manier erg goed bij de setting.