Meningen

V for Vendetta maar eens herzien, aangezien ik niet helemaal tevreden was over mijn stem die hiervoor stond. Een herziening is toch niet zo'n goed idee geweest. Ik kon me er weinig van herinneren, en zeker niet dat het een beetje een overtrokken saaie film was.

V heeft best een interessant plot. Dat wordt helaas compleet om zeep geholpen door de semi-intellectuele dialogen en de saaiheid daarvan. Waarom zo moeilijk doen over een best gemakkelijk te volgen verhaaltje. De film heeft wel wat diepere lagen met de politiek die er op dat moment in Engeland speelt, maar om daar nu zo interessant over te doen gaat even aan mij voorbij. De actie zag er verder best leuk uit, maar na het zien van vele films niet meer dan erg standaard met de zelfde soort effecten uit vele andere films, oa uit de matrix trilogie. Weaving doet het best goed hoor, ware het niet dat zijn karakter door het script wat vlak blijft. Een ander motief dan een ordinaire wraakactie zag ik er helaas niet in. Portman laat verder ook niets bijzonders zien. Hurt doet het leuk als kanselier, maar door een scène aan het einde een beetje belachelijk gemaakt.

Voor ruim twee uur is het verhaal helaas wat oninteressant, en doen vooral veel saaie scènes de film wat de das om. Acteerwerk is van een groot deel van de cast dik in orde, en de actie is dat ook. Slechte herziening gehad en dat kwam vooral door dat overdreven moeilijke gedoe waar de film vol mee zit. Mijn stem verlaagd van 3.5* naar een erg krappe 2*.

Verhaal mist inspiratie. Een beetje een kruising tussen Psycho en Texas Chainsaw.

Erg standaard slasher filmpje wat nergens echt wat vernieuwends bied. Daarnaast lopen de acteurs er wat verloren bij. In het begin nog redelijk spannend, maar zodra je weet wat er aan de hand is, wordt dat volledig naar de achtergrond gedrukt en zakt de film enorm in, waar deze zich niet meer van herstelt. Een beetje een gemiste kans want hier had zeker meer in gezeten.

Een film die je gewoon gezien moet hebben. Qua vertelling ontzettend sterk. De beelden zeggen alles en vertellen het verhaal beter dan het script. Rauw, mysterieus, en ontzettend sterk geacteerd door Mikkelsen.

Ik kende het verhaal van von Stauffenberg nog vaag, dus op voorhand wist ik al een beetje af van Operation Valyrie.

Erg leuk dat je nu eens een keer wat van het Duitse verzet ziet in een film. Dat zie je niet vaak, want meestal worden de Duitsers afgeschilder alsof ze allemaal door en door slecht waren. Erg storend meteen vanaf het begin waren de accenten natuurlijk. Engelsen of Amerikanen allen met behoud van hun eigen accent een Duitser spelen komt niet geloofwaardig over. Maar goed dat doen ze altijd en zullen dat ook nooit gaan veranderen. De film kent een aangenaam tempo en raast lekker door de film heen. Dit maakt het echter wel moeilijk af en toe om de vele karakters van elkaar te onderscheiden. Je moet zo nu en dan echt even nadenken wie ie nu ook al weer was, en als je er dan achter bent, is de film al weer bij de volgende gebeurtenis. Dit wordt in het tweede uur een stukje beter, maar de karakters worden niet goed uitgediept waardoor je een beetje op een afstand wordt gehouden, en ze je nooit echt kunnen raken.

Tweede uur slaagt er goed in om een bepaalde spanning te creëren en die ook vast te houden tot het einde. Je weet de uitkomst al maar toch blijf je benieuwd naar wat er nog komen gaat. Dat doet Bryan Singer heel goed, want verder wordt het toch nergens echt bijzonder en ballanceert het op het randje van de middelmaat. Erg jammer want het verhaal heeft zeker potentie. Singer raast helaas te snel door het verhaal, en lijkt zo snel mogelijk naar het einde te willen. Trouwens niet Singers eerste encounter met WO II, hij deed dit al eerder in Apt Pupil en in het begin van X-men. Het is dan ook goed te zien dat hij er wel wat vanaf weet. De design van de film is gewoon erg goed, en je ziet dat er tijd in is gestoken om het tijdsbeeld goed weer te geven.

Acteerwerk is goed, maar zoals gezegd gaat het te snel om echt bij iemand een goede performence te zien. Cruise doet het goed als van Stauffenberg die met 1 hand waarvan twee vingers missen, en 1 oog door het leven gaat. Toch enigzins vreemd om Cruise zo te zien. Bill Nighy is altijd wel goed, en ook hier is dat het geval. Hij is ook de enige die echt een top prestatie levert. Stamp heb ik dan weer helemaal niets mee, maar speelt een interessante rol. Carice van Houten voegt weinig toe, en Branagh had wel een iets grotere rol mogen hebben. Verdere cast doet het gewoon degelijk.

Filmtechnisch ziet het er allemaal erg verzorgd uit. Camerawerk en belichting zijn goed, en wordt klassiek in beeld gebracht zonder te veel poespas eromheen. Effecten zien er goed uit, en ook de muziek is erg mooi.
De film had potentie, helaas wordt dit een beetje afgeraggeld door de snelle vertelling, waardoor je niet alles echt goed in je op kan nemen, en je kan raken. Het voelt meer aan als een tussendoortje

3*

Prachtig!

En dan doel ik vooral op de manier waarop dit geschoten is door Néstor Almendros (Days of Heaven). Qua sfeer doet het een beetje denken aan Aguirre en Vinyan, maar dan zonder al die waanzin die beide wel hadden. Het verhaal, zover dat er is, zit is genoeg om situaties en de prachtige beeldenstromen aan elkaar te plakken. De zoektocht naar het Paradijs en de ultieme vrijheid wordt goed verteld en in beeld gebracht. De dialogen die daar dieper op ingaan zijn interessant. Zeker die tussen Olivier en Vivian bij de laatste stam. Alhoewel een beetje hippie natuurlijk, past het wel perfect in de film. Acteerwerk, buiten de stammen om, komt gedurende de film erg naturel over.

De ondersteunende soundtrack van Pink Floyd is erg mooi. Al had ik daar graag wat meer van gehoord. Hoewel er veel en groot mee geadverteerd wordt, bestaat de soundtrack, buiten wat scenes in het begin en helemaal aan het einde, uit bar weinig muziek. Wel krijgen we daar mooie geluiden van de natuur voor terug. De reis door de natuur en de ontmoeting met verschillende volken is toch wel het meest interessante.

Wat de film de impact meegeeft, is de kleine conversatie die zich afspeelt tussen Olivier en Gaetan aan het einde. Gevolgd door fantastische laatste momenten. Sterker en mooier had de film niet kunnen eindigen.

Heeel erg vermakelijk. Ben best wel een fan van Sommer's films. En zeker van Van Helsing.

Het acteerwerk is meteen al erg goed en de acteurs hebben er duidelijk heel veel plezier in. Ook hun levering van teksten is geweldig. Vooral Roxburgh is daarin geweldig Vooral de "I Am Holloooow" monoloog is briljant geschreven. Maar Beckinsale heeft ook een geweldig stukje tekst die meteen korte metten maakt met een cliche: "I think if you're going to kill somebody, kill them! Don't stand around talking about it!". Geweldig geschreven. Ook geweldig dat de opening scene in zwart wit is. Geweldig om daar alvast zo de sfeer neer te zetten. Ook krijgen we een aantal prachtige actie scenes. Vooral de climax en de momenten naar de climax toe zijn erg groots opgezet.

De rest is al net zo fantastisch. Geweldig om veel Universal monsters in een film te zien. Al heb ik wel een beetje The Invisible Man gemist. Toch wel een van de beste Whale's monster films. Silverstri's score voegt enorm veel toe aan de film. Hij doet hier een beetje hetzelfde als hij deed in Back to the Future en dat is het geheel groter doen lijken dan het is. De visual effects in de parijs scene in het begin zijn behoorlijk slecht in vergelijking met de rest van de film. Maar ze halen je niet echt uit de film. Effecten later zien er goed tot fantastisch uit.

Stephen Sommers heeft met Van Helsing geweldig werk geleverd. En dit is misschien dan ook zijn beste en ook meteen zijn leukste film.

Heerlijke onheilspellede film van Anderson.

Op de een of andere manier blijven dit soort films altijd interessant. Het alleen op de wereld zijn zonder te verklaren waarom houd je als kijker geboeid. In Vanishing on 7th Street moet een groepje van 4 zien te overleven. Dat is echter niet altijd even interessant om te volgen, en dat komt niet door het verhaal. Het acteerwerk laat het af en toe wat afweten. Vooral Christensen en Newton zijn niet echt super bezig. Ze weten je aandacht er niet voor de volledige speelduur bij te houden. Toch blijft het over de gehele lijn vermaken.

Visueel ziet de film er erg aantrekkelijk uit. Het spelen met de schaduwen is bijvoorbeeld erg mooi gedaan. De film speelt zich vooral in het donker af, maar had nog wel een stukje donkerder gekund. Af en toe mis je hierdoor een beetje spanning. Misschien met een gedurfdere aanpak van Anderson had de film de middelmaat kunnen ontstijgen. Ondanks dit ziet de film er gewoon erg mooi uit. Leuk idee om het licht om je heen te doen, en de setting van de bar is ook gewoon erg leuk.

Gelukkig wordt het verhaal niet te uitleggerig en blijft het verhaal mysterieus en wordt er niks uitgelegd . Het einde is ook erg goed. Spannend op momenten, maar had nog spannender gekund. Leuke en degelijke film van Anderson.

Puike niet zo standaard avonturenfilm, die van heel wat films heeft afgekeken. Zo krijgen we wat Indiana Jones elementen, Rambo, enz. .

At World's End is vanaf het begin een erg luchtige film. Hoewel het af en toe wat zware onderwerpen heeft, wordt het nergens echt te zwaar en wordt het vaak afgedaan met een leuk moment. De humor is ook wat het trage begin wat overeind houd. Het duurt wel erg lang voordat er echt wat gebeurt. Maar zoals gezegd staat de film bol van Humoristische momenten en misverstanden. moment met het toilet is echt hilarisch, en ook de verhoren zijn erg leuk.

Dan krijgt de film wat meer tempo vanaf het moment dat ze op de vlucht/zoektocht gaan. Dan komen er eindelijk wat mooie plaatjes voorbij, en wat meer actie/avontuur. Heel wat onverwachte momenten ook, die me zo af en toe verbaasd deden kijken. Leuke vondsten die zo vanuit het niets komen. Dit maakt dat Ved Verdes Ende nu niet een standaard avonturen film maakt. Er komt ook heel wat bloed in voor, iets wat je niet in Indiana Jones zou zien.

Nikolaj Lie Kaas is goed bezig als de wat sullige psycholoog. Het karakter van Nikolaj Coster-Waldau is in het begin wat saai, maar krijgt later in de film ook wat humor mee, wat hem wat genietbaarder maakt. Sørensen is een erg leuke verschijning en houd de film lekker fris. De rest van de cast doet het ook erg leuk, al laat Steven Berkoff wel wat overacting zien. Effecten zien er niet altijd even goed uit, maar super slecht wordt het nergens. De helikopterscène is bijv. erg goed gedaan.

De leuke Deense humor zit er goed in verwerkt, en ook is het een verfrissende film binnen het genre, aangezien het nooit echt standaard wordt.

3.5*

Un fantasme!

Verónica is zeker geen originele film. Er is niets aanwezig wat we niet al eerder hebben gezien in andere films in dit genre en met dit onderwerp. Maar de uitwerking is wel gewoon erg goed. Plaza weet het verhaal op een leuke manier te vertellen en weet het ook best interessant te houden. Daarnaast is het einde toch best fijn. De spanning is zeker aanwezig in sommige scenes, maar helaas zie je de schrikeffecten en verwikkelingen al wat aankomen, doordat Plaza in de afwerking van de horror niet echt met iets origineels weet te komen.

De film wordt vooral ook gered door het goede acteerwerk van Escacena. Erg sterk acteerwerk van de jonge actrice. Maar ook de andere kids doen het leuk en zorgen niet voor irritatie. Leuk ook om een oud kindsterretje hier terug te zien, al is haar rol niet supergroot.

Visueel is er af en toe best wat leuks te zien. Vooral in de climax gaan Plaza en zijn team helemaal los. Op technisch vlak is er gewoon weinig aan te merken en ziet het er gewoon keurig uit.

Kundig gemaakt en vermakelijk, maar weinig verrassend.

Aardig filmpje. Een beetje een kruising tussen Wrong Turn en Cliffhanger.

Het begin is best leuk. Al komt nergens echt het gevoel van "vertigo" echt goed uit de verf. Verder is het beklimmen leuk en gaat het gepaard met enkele mooie shots. Als dan het horror gedeelte aanbreekt wordt het best spannend. Alleen wordt die spanning dan compleet omzeep geholpen door het tonen van de killer . Straalde totaal geen dreiging uit. Best jammer. Voor de rest enkele aardige kills, maar niets opzienbarends gezien verder.

Vertigo was mijn 2e Hitchcock en is mij ook zeer goed bevallen.Dat ik dit nu pas aan het ontdekken ben,maar ik ben dan nog volop bezig om mijn filmsmaak te ontwikkelen.

Ik zie Vertigo niet echt als een suspense film, al is die natuurlijk op bepaalde momenten zeer spannend vooral in de 2e helft van de film.Ik zie het meer als een liefdes relaas, Die naar het eind toe steeds spannender word en naar een memorabele climax toewerkt.
De film kijkt erg lekker weg en heeft mij op ieder moment weten te boeien,als het niet het verhaal was, waren het de heerlijke acteer prestatie's van Stewart en Novak, of de prachtige beelden en kleuren die de film bevat.De scene in het bos vond ik echt prachtig om naar te kijken.Ik begon mij naar het eind toe wel een beetje te ergeren aan de obsessie van Scottie en dat haalt de film voor mij wel wat naar beneden, misschien dat het bij herziening wat beter uit gaat pakken.

Bernard Herrmann levert voor Vertigo weer een zeer mooie score af,vooral de romantische themas wat een beetje vermengt was met een spannend thema waren schitterend.Het camera werk was ook weer van een zeer hoog niveau en werkt uitstekend in de toren waar het verhaal een andere richting opgaat .

4* en ik verheug me al weer op de volgende Hitchcock.

Erg sterke film.

Al is het wel een beetje een slowstarter. De dialogen en de situaties zijn hierin niet altijd even interessant en zelfs zo af en toe ergernis opwekkend. Vooral, zoals hierboven al aangegeven is de naïviteit van Victoria soms storend. Het is vooral na de wending in het verhaal dat de film sterker en sterker wordt. Het laat je het erg matige begin helemaal vergeten en weet zo erg op je in te spelen dat je er helemaal in mee gaat. Het is ongekend spannend. Je voelt je hart in je keel kloppen. Zweethandjes en alles. De tweede helt is van een ongekend hoog niveau.

Zoals vaker aangehaald komt dat mede door de manier waarop dit is geschoten. Zonder zichtbare cuts lijkt de film in 1 shot geschoten. En het feit dat het ook helemaal handheld is gedaan draagt ontzettend bij aan het realisme van Victoria. Ook de locatie draagt daarbij aan mee. Berlijn is een prachtige stad. De stad kent natuurlijk een glossy kant en een grauwe kant. En die worden hier beide ook volledig benut.

Acteerwerk is ook erg fijn, Costa is naast dat ze erg goed bezig is ook een prachtige dame. Maar ook Frederick Lau weet te overtuigen. De rest van de cast komt ook erg goed over.

De hele sterke tweede helft doet het wat matig begin compleet verdwijnen. En dankzij het geweldige camerawerk, de spanning en het zeer goede acteerwerk is Victoria een ervaring om nooit weer te vergeten.

Prachtig geschoten en sfeervolle film.

Vidocq is een film waar ik na de MM contest erg benieuwd naar was geworden, ik had hem al in bezit, maar het bleef er steeds bij om hem te gaan kijken.Is ook zeker geen miskoop in de 5 voor 10 actie van de FRS.

Het is een film die erg lekker wegkijkt met een paar zeer indrukwekkende en weirde scènes.De entertainment valeu ligt erg hoog en wordt dan op bijna geen enkel moment erg saai.Acteerwerk is goed en het camera werk is ook van een zeer hoog niveau.

4*

Ze zeggen wel eens de perfecte film bestaat niet maar La Vie d'Adèle komt daar wel erg dicht in de buurt.

Eigenlijk kun je hier redelijk kort over zijn. Een film wat echt alles bevat. Een rollercoaster van emoties, een mooi verhaal, prachtige vertolkingen van de acteurs, mooi gefilmde scenes en dit alles onder de weergaloze regie van Abdellatif Kechiche.

Een film met twee verschillende delen, alles samengesmolten tot een fantastisch geheel. Het is een coming of age film op een erg mooie manier verteld. Zoals gezegd komen alle emoties wel een keer voorbij. Het voelt allemaal echt aan en daar ligt ook de grote kracht van de film. Het sleept je mee omdat veel elementen min of meer voor iedereen wel herkenbaar zijn. De drie uur verveelt geen moment en lijkt werkelijk voorbij te vliegen, en daarna verlang je alleen maar naar meer.

La Vie d'Adèle is echter wel een film die ik enigszins moet laten bezinken, daarna ontdekte ik langzaam aan de pure schoonheid van de film. Een parel van een film

Viel me vies tegen, en ik ben dan ook niet zo enthousiast zoals velen hier. Hoge verwachtingen had ik van La Vie Nouvelle, en dat is helaas uitgelopen op een teleurstelling. Waar Sombre mij nog wel kon boeien, kon deze film van Grandieux dat totaal niet.

Het was een erg onaangename zit, en niet in positieve zin. Een erg saaie en vervelende film. Audio/visueel moest het erg goed zijn. Met de audio zat het wel goed, maar de film is erg lelijk geschoten. Dat out of focus gedoe stoorde me heel erg, en veel mooie shots buiten de zwart/wit scène heb ik niet gezien. Verhaal boeide me ook totaal niet. Nee niet het meesterwerk waar ik stiekem toch wel een beetje op gehoopt had.

Herziening van A View to a Kill heeft voor een halve ster aftrek gezorgd. Nog steeds wel vermakelijk, maar ik vind het een beetje middelmatig allemaal.

Moore's laatste optreden als James Bond vind ik niet echt gedenkwaardig. Hij is duidelijk te oud, en lijkt er niet heel veel zin meer in te hebben. Het is mooi geweest, en hij is na Sean Connery toch wel de beste Bond. Een paar leuke/goede films heeft hij in de 7 keer dat hij het mocht doen afgeleverd. A View to a Kill is eigenlijk nooit echt een favoriet van mij geweest. Komt voornamelijk dat ik de plot niet heel interessant vind. En dan houd het al wat op. Als het niet boeit ga je je aan steeds meer dingen ergeren in de film, en lijkt de tijd niet voorbij te gaan. Daarnaast is de actie gewoon wel weer degelijk in beeld gezet. De opening scène met het ski werk ziet er leuk uit. Alleen dan weer jammer dat Glen de Beach Boys muziek er dan weer onder moet zetten. Ook de achtervolging in Parijs, de mijn scène en natuurlijk het eindgevecht zien er fenomenaal uit. Jammer dat ik het verhaal niet zo vind. Ook de badguy vind ik niet echt geweldig. Walken slaagt er niet in om echt dreigend over te komen. May Day daarentegen doet dat wel, ik vind Grace Jones sowieso al een eng mens op de een of andere manier.

De spanning is ver te zoeken, die is weinig aanwezig op het eind gevecht na dan. De Bond girl is dit keer ook niets. Een leuke verschijning, maar verder niets meer dan beeld vulling. Dit heb je in meerdere Bond films, maar in deze vind ik haar echt storend. De titel song ben ik ook nooit een fan van geweest, en vind het helemaal niet 'Bond' aandoen. Ook de rest van de muziek hoort niet bij de beste wat in alle films te horen is. De humor is het vaak ook net niet. De scène op het landgoed met Tibett als butler is leuk na een keer, maar het blijft maar doorgaan tot het gewoon niet leuk meer is. Acteer werk is verder allemaal automatisch piloot werk en dan vooral van Walken. Ook de stijl van deze film vind ik totaal niet passen bij Moore, misschien dat de makers iets te voorbarig zijn geweest met een nieuwere stijl van 007.

Dus allemaal wat matig. Tijd voor een nieuwe Bond en een nieuwere stijl. Jammer dat het Moore tijdperk zo moest eindigen.

2.5*

Jeetje, wat kwam dit traag op gang. Tot zelfs een moment dat het gewoon saai werd.

Gek dat een film met een relatief korte speelduur, zo'n aanloop nodig heeft om op stoom te komen. Maar als de film dan eindelijk op stoom is, worden we goed getrakteerd. De transformatie scenes zien er degelijk uit. Al Is dat in oudere films al veel beter gedaan, zoals in American werewolf in London. De CGI is behoorlijk slecht. Zal ook deels te maken hebben gehad met budget natuurlijk. Maar de kills en gore is wat iedere horror fan wil in een film over weerwolven. En dat is mensen in stukken gescheurd zien worden.

Eindelijk dan gezien. Door de hoge beoordelingen waren mijn verwachtingen torenhoog, maar het is uitgelopen op een grote teleurstelling.

Mijn eerste film van Du Welz, Calvaire heb ik nog niet gezien. Ik wist ook wel dat ik geen echte horror kon verwachten, maar meer een psychologische horror. Ik wil allereerst zeggen dat de film er visueel erg mooi uitziet. Felle kleuren contrasten, en hele mooie shots en camera positionering. Ook de soundtrack en de lekkere onheilspellende muziek is om je vingers bij af te likken. Op audio/visueel gebied is Vinyan dus bij mij erg geslaagd. Het verhaal deed me echter helemaal niets. Tot een 30 minuten vond ik het wel wat boeiend, maar ik kon niet echt zeggen dat ik er helemaal inzat. De karakters laten dat ook verder niet toe, ik kon er helemaal niets mee. Na die 30 minuten ging ik me steeds meer en meer ergeren, en dan vooral aan Jeanne. Dat mens is echt bloed irritant, het liefste zou je zo'n iemand daar gewoon achterlaten. Sewell deed me helemaal al niets, die boeide mij dus ook niet.

Het verloop van het verhaal werd daardoor alleen nog maar langer en saaier want veel gebeurd er ook niet verder. Na ongeveer een uurtje begon ik wat hoop te krijgen dat het wat beter zou gaan worden, maar dat was helemaal niet het geval. Alles werkt ook nog eens toe naar een anticlimax die ik al zag aankomen toen die vent in die put lag . De sfeer is dan wel weer erg goed. De mistige jungles zien er lekker mysterieus uit.

Dankzij het audio/visuele gedeelte nog goed te doen, maar voor de rest was het af en toe toch wel even doorbijten. Ik ben nog wel erg benieuwd naar Calvaire, en ik hoop dat dat niet zo'n teleurstelling gaat worden.

2*

Mijn zesde Bergman en ik geef de regisseur op. Van geen één van zijn films genoten.

Dit is vooral een erg vervelende zit waarbij je het geschreeuw en gejank je op den duur het bloed onder de nagels haalt. De setting is behoorlijk duf en kent weinig variatie. Ook mede om zeep geholpen door de rode kleuren die je op het laatst niet meer kan aanzien. Maar vooral op emotioneel vlak kon de film mij niet omkrijgen. Ik voelde totaal niets voor de personages, het verhaal of de manier waarop alles geschoten is. Dat is nu juist het probleem dat ik met Bergman heb. Zijn films doen mij helemaal niets. Toch is er telkens iets te vinden wat toch enige waardering waard is in zijn films.

The Void is best een ambitieus project. Het regisseurs duo heeft een heerlijke mix weten te creëren tussen wat body horror en het mysterieuze.

Heel veel is gedaan met practical effects. Maakt dat het geheel veel echter aanvoelt dan films waarbij veel van CGI, en dan vooral CGI bloed, gebruikt wordt gemaakt. Het verhaal is best simpel, maar wordt hier wel op een effectieve manier verteld. De film neemt geen tijd om veel personages voor te stellen of direct te vertellen wat er gaande is. Je knalt er vrijwel meteen lekker in. Al willen de regisseurs op momenten net te veel in de film stoppen, wat averechts werkt. Maar over de gehele lijn blijft het boeien en vermaken. De gore ziet er geweldig uit en het verhaaltje is erg fijn. De synth score brengt veel sfeer in de film en de editing is erg goed. Het einde had net wat mysterieuzer gemogen. Jammer genoeg wordt er dan net wat te veel weggegeven. Maar ondanks dat is The Void een fijne film en gaat het een grote groep fans gaat krijgen. Ook heeft het de potentie om uit te groeien tot een cultfilm.

Meer van dit!

Stupide acties, vele ongeloofwaardigheden en een heel wat actie.

Erg slecht vond ik het niet. Goed is anders. Bij sommige acties zet je toch je vraagtekens. Erg onrealistisch allemaal, maar ach daar krijg je wel een hele hoop leuke actie voor terug. De effecten variëren ontzettend. Van erg neppe lava tot een leuke vernieling van L.A.. De film blijft wel vanaf het begin tot het eind vermaken. Dit komt vooral omdat het vanaf het eerste moment al met de natuurramp begint en niet echt veel aan karakter en verhaal opbouw doet.

Leuk voor een avondje vermaak.

Mijn eerste Almodóvar, en die is zeker goed bevallen.

Volver is een film die wat zware onderwerpen aansnijd, maar het over het geheel toch wel lekker luchtig houd. De humor vond ik echter niet altijd even goed werken, maar werd nergens echt storend. De zwaardere onderwerpen zijn best interessant om te volgen, alleen duurt de film gewoon net iets te lang en verdwijnt je aandacht op het laats wel een beetje. Het blijft maar doorgaan. Visueel ziet het er erg mooi uit. Goed gebruik van kleuren, en erg mooie shots. Cruz acteert er werkelijk op los, en laat heel wat moois zien. Ook de rest van de cast doet het erg leuk. Best benieuwd naar meer van deze regisseur.

3.5*

Een film die al een behoorlijke tijd op mij to see lijstje stond en vanavond dan eindelijk bewonderd.

Toen ik eraan begon had ik vooral in het begin echt zoiets, wat is hier nou zo goed aan, echter toen het verhaal echt begon werd ik op een bepaald moment door de film gegrepen en hij liet me niet meer los.

Een mooi verhaal op een rustige manier verteld.De personages maken een aantal niet gemakkelijke situaties mee en hun vader kan ze daar ook maar moeilijk mee helpen.Volgens mij is het vooral veel onbegrip wat tussen vader en beide zoons speelt.De vader denkt dat hij het op zijn manier goed doet door met harde hand de levenslessen te leren en de jongens zijn het daar niet mee eens.Vooral Ivan heeft het daar erg zwaar mee, wat erg goed overkwam op mij door de geweldige acteerprestatie.De andere jongen en de vader deden het ook geweldig.Toch is het ook een verhaal die aan het eind nog veel vragen openlaat en dan vooral rondom de vader.Wat deed hij voor werk, waarom keert hij na 12 jaar weer terug, en deed hij dit niet eerder.En misschien wel de meest brandende vraag van denk ik iedereen die de film heeft gezien wat zat er in dat doosje die hij had opgegraven .

Filmtechnisch is het allemaal erg goed.Het camerawerk is geweldig, mooie locaties en vooral de kleuren trekken veel aandacht naar zich toe, heel somber waarbij, zoals Adrenal ook al zegt, veel blauw word gebruikt.De weinige muziek die te horen is ligt ook lekker in het gehoor.Vozvrashcheniye is echt een film die mij heel erg verrast heeft en nog meer dan dat, het heeft mij de gehele speelduur geboeid, vermaakt en ontroerd.

4.5*

Prachtige folktale.

Met de sfeer zit het vanaf minuut 1 al goed. De sombere belichting, sets en locaties, het Oud Engels, de onheilspellende muziek. En dat shot als ze knielend voor het bos zitten is zo goed. Vanaf het begin is het duidelijk dat heksen niet het enige is wat eng aan The Witch gaat worden. Het zijn hier vooral de personages en hun wantrouwen naar elkaar toe wat ook erg eng is. De religieuze aspecten kunnen op den duur wel te veel worden. Ik weet dat het bij die periode hoort, maar ik kan me voorstellen dat dit op den duur wat op de zenuwen begint te werken. Echter past het wel bij een aantal scenes waarbij je het kippenvel metersdik op je arm hebt. Er zit zoveel onderhuidse spanning in The Witch. Die shots van het bos, waarbij vooral die ene boom die in het midden staat opvalt, de scenes waarbij de personages het bos in gaan en nog zoveel meer geweldige momenten. Het is vooral in de laatste twintig minuten waar de film volledig losgaat. Wat een weergaloos slot.

Anya Taylor-Joy is echt een vondst. Ze acteert er helemaal op los hier en is daarnaast ook een mooie verschijning. Toch ook credits naar de jonge Harvey Scrimshaw die het ook behoorlijk doet. Ineson en Dickie geven een wat ondergewaardeerde performance.

Zoals gezegd is de belichting heel erg fijn. Het camerawerk, hoewel wat standaard, is erg passend. Mooie statische shots van locaties en personages en af en toe een leuk shotje, maar toch vooral subtiel. De muziek is enorm sfeerverhogend. Misschien wel een van de beste scores van afgelopen jaar. De locaties zijn geweldig en echt heel eng. Je zou mij dat bos in ieder geval nooit in krijgen.

Heel fijn debuut van Eggers. Een regisseur om in de toekomst in de gaten te houden. The Witch heeft erg veel goede momenten, maar heeft ook zeker mindere momenten waar vooral het tempo net wat te laag ligt waarbij het meer tegenstaat dan een sfeer creëert. En ook de vele religieuze gaan wat tegenstaan. Toch is A New-England Folktale beter dan ik verwacht had.