ad
  • 139.659 films
  • 6.619 series
  • 20.030 seizoenen
  • 432.032 acteurs
  • 280.264 gebruikers
  • 8.087.819 stemmen
Avatar
 
banner banner

The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Drama / Horror | 92 minuten
3,13 881 stemmen

Genre: Drama / Horror

Speelduur: 92 minuten

Alternatieve titel: The Witch

Oorsprong: Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk / Canada / Brazilië

Geregisseerd door: Robert Eggers

Met onder meer: Anya Taylor-Joy, Ralph Ineson en Kate Dickie

IMDb beoordeling: 6,9 (210.263)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 27 januari 2015

Over The VVitch: A New-England Folktale

"Evil takes many forms."

New England, 1630. William en Katherine leiden samen met hun vijf kinderen een toegewijd christelijk leven. Hun huis is gelegen aan de rand van een ondoordringbare wildernis. Wanneer hun pasgeboren zoon op mysterieuze wijze verdwijnt en de oogst ook nog eens mislukt, lopen de spanningen binnen het gezin zeer hoog op.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Theunissen

Theunissen

  • 8715 berichten
  • 5008 stemmen

Deze Drama / Horror film leunt heel erg op de sfeer en wat mij betreft is regisseur Robert Eggers hier met vlag en wimpel in geslaagd. De vormgeving en het camera werk zien er fantastisch uit en samen met het geluid en de onheilspellende opzwepende muziek zorgen deze voor een zeer dreigende sfeer waarbij je haren al bijna van rechtovereind gaan staan.

Het verhaal speelt zich af in 1630 in New England in Amerika, waarbij diverse gezinnen vanuit Engeland vertrokken zijn om een nieuw bestaan op te bouwen. Dat is ook het geval voor het streng christelijke gezin dat bestaat uit strenge vader William (Ralph Ineson met een geweldige stem), krankzinnige moeder Katherine (Kate Dickie), oudste dochter Thomasin (Anya Taylor-Joy), oudste zoon Caleb (Harvey Scrimshaw) en de jonge tweeling Mercy (Ellie Grainger) en Jonas (Lucas Dawson). Ze worden echter verbannen uit de gemeenschap waar ze wonen en zijn gedwongen een huis in de wildernis, aan de rand van het bos, te betrekken. Het is een zwaar bestaan waarbij er geen zekerheid is of de oogst zal lukken en of er genoeg voedsel te vinden is en zeker niet met de nieuw geboren baby Samuel (Axtun Dube en Athan Dube) erbij. De kinderen mogen de bossen niet in, omdat het er niet veilig is, maar wanneer onverwacht één van de kinderen verdwijnt staat het gezin onder druk. Wat is er gebeurt en wie is er voor verantwoordelijk. Naarmate de situatie er steeds slechter uit begint te zien worden er besluiten genomen die iedereen op de proef zullen stellen. Is er iets bovennatuurlijks aanwezig dat verantwoordelijk is voor diverse mysterieuze gebeurtenissen ?

De film wordt in oud Engels gesproken (ondertiteling is geen overbodige luxe bij deze film) en de aankleding neemt je terug de tijd in. Verder past de locatie en het grote zwarte bos naadloos bij het verhaal. Eenzaam, afgelegen, donker en "creepy", oftewel het plaatje is compleet. Dankzij een sterk script zie je hoe het geloof van het gezin langzaam maar zeker op de proef gesteld wordt en hoe dat tot spanningen leidt waardoor niet iedereen meer wordt vertrouwd. Deze vrome christenen twijfelen langzaam of er niet een heks aanwezig is of dat zelfs één van de kinderen er eentje is geworden. Met overtuigend spel van de cast, waaronder twee jonge kinderen, en een constante spanning met een ongemakkelijk gevoel in de lucht is "The Witch" een film die er in slaagt om je op het puntje van je stoel te laten zitten en daar te houden. Sommigen zullen misschien het tempo te laag vinden of op zoek zijn naar veel schrikmomenten, maar dit is een psychologische horror die ik wel kon waarderen.

Centraal in deze film draait het om Thomasin. Zij is het oudste kind en begint langzaam een vrouw te worden. Dit beseft niet alleen Caleb die plotseling anders naar zijn zus gaat kijken en haar borsten ziet, maar ook moeder Katherine die haar als een bedreiging gaat zien. Wanneer Thomasin baby Samuel kwijtraakt (wat is er gebeurd met de baby ? Is het echt een heks geweest ?) aan de rand van het bos, wordt Katherine bang dat ze ook Caleb en haar man William aan Thomasin zal verliezen, helemaal als ze beseft dat ook Caleb ouder wordt en het feit dat Thomasin het lievelingetje is van Will. Ze wil Thomasin daarom ook liever geven / verkopen aan een gezin van de plantage waar ze vandaan komen waar ze tot nut kan zijn en verder geen verleiding zal zijn voor Caleb en William.

Maar onderschat de kleine tweeling Mercy en Jonas niet, die vanaf het begin al zeer irritant (je wenst de tweeling op een gegeven moment een gruwelijk einde toe) zijn en wat op een prachtige subtiele manier in beeld wordt gebracht. Thomasin is te oud voor het gezin geworden en kan zich nergens aan meten en je ziet dat de tweeling (en vooral Mercy) daar gebruikt van maakt en het op het spits drijft. De scène aan de beek met Thomasin en Mercy is zeer veelzeggend en bepalend voor het verdere verloop en is daarbij zeer sterk gespeeld. Maar ook de scène (na circa 20 minuten) waarin Mercy en Jonas met de zwarte bok / geit "Black Philip" (eigenlijk de grote ster van de film en op het einde hoor je hem ook praten met Thomasin, zegt dan o.a "Wat wil je ?" en "Doe je jurk uit", en maakt hij een deal met haar) spelen en hun rijmpje zingen is erg verontrustend en dat rijmpje ging zo:

Black Phillip, Black Phillip, een kroon groeit op zijn hoofd.

Black Phillip, Black Phillip uitgehuwelijkt aan de koningin.

Black Phillip, Black Phillip Koning van iedereen.

Black Phillip, Black Phillip, koning van lucht en land.

Wij zijn je dienaren, wij zijn je mannen,

Black Phillip eet de leeuwen uit de leeuwenkuil.

De sfeer is duister en onheilspellend (mede door de muziek) en de beelden zijn grauw grijs en bruin en brengen je in de sfeer van een oude volksvertelling. De film is scherp met binnen in het huisje scherpe contrasten tussen donker en licht en schaduw. De film is mooi geschoten en wordt "creepy" in beeld gebracht, zonder gebruik te maken van bijzondere cinematografische effecten. Zo krijg je al van een close-up van een konijn de rillingen en dat zegt eigenlijk al genoeg. Je verwacht veel, spanning (vrijwel continu aanwezig) ligt op de loer evenals schrikmomenten die vrijwel uitblijven.

De grote kracht van "The Witch" is dat het kwaad dat de hoofdpersonen bedreigt weliswaar steeds alomtegenwoordig en voelbaar aanwezig is, maar ook lange tijd onzichtbaar blijft en zelfs deels verankerd is in de menselijke psyche. De werkelijke gruwelen worden overgelaten aan de verbeeldingskracht van de kijker (zoals het moment dat vader William het dierenhok in ravage aantreft, waarin hij Thomasin, Mercy en Jonas heeft opgesloten bij de geiten) of komen slechts subtiel in beeld, zoals de scène waarin moeder Katherine haar dode Samuel en Caleb weer ziet en zij Samuel de borst geeft, maar daarna zie je een kraai op haar schoot zitten die in de borst prikt en ervan eet. En verder ook nog de dood van vader William die door de bok / geit met zijn horens gegrepen wordt en moeder Katherine die tijdens een bloederig gevecht met Thomasin (waarbij Thomasin beschuldigd wordt dat de Duivel in haar zit) gedood wordt door Thomasin, die haar herhaaldelijk snijdt en slaat met een Sikkel.

Al met al weet "The Witch" een hele sterke sfeer neer te zetten, die erg onheilspellend en verontrustend is. En waarvan je niet weet wat enger is, het onderlinge wantrouwen onder elkaar of de subtiele manipulaties van de heks (die een tweetal keer fraai in beeld komt, één keer als een mooie verleidende rondborstige vrouw gespeeld door Sarah Stephens en één keer als een oude vrouw met een enge krijsende lach gespeeld door Bathsheba Garnett). Deze twee gegevens worden zo samengesmolten dat het wel degelijk een enge horror is en een zogenaamd waargebeurde volksvertelling van toen. De film ziet er prachtig en puur uit en het acteerwerk is heel goed en zeker van alle kinderen en voor Anya Taylor-Joy was het ook haar doorbraak. "The Witch" is een mooie en creepy film die zich onderscheidt van andere Horror films door zijn benadering en manier van vertellen en het zo realistisch houdt, dat het net echt gebeurd kan zijn.


avatar van robertinho

robertinho

  • 513 berichten
  • 1485 stemmen

Mooi verwoord Theunissen, kan mij er goed in vinden. Het draait bij deze film allemaal om de sfeer.


avatar van Tommy De Vito

Tommy De Vito

  • 485 berichten
  • 1120 stemmen

Naar aanleiding van filmnieuws van mm, dacht ik deze film eens even te bekijken. Blair Witch Project had mij als tiener het stuipen op het lijf gejaagd, dus ik was best benieuwd naar deze heksenfilm.

Maar deze film wist mij nauwelijks te vermaken. Vond de film deprimerend en van horror was bijna geen sprake (op drietal momenten na). De film kon haast niet slechter van start gaan, door een heks in beeld te brengen. Dan sla je bij mij al de plank volledig mis. De sfeer was er, maar in zo'n bosrijke omgeving met een paar gebouwde huisjes van rieten dak en wat middeleeuwse klederij, ben je er haast wel. De acteeprestaties waren het enige goede van de film voor mij. Helaas is dat ook het enige... nipt 2 sterren voor de kinderen die een goede acteetprestatie hebben neergezet.


avatar van ValAktaion

ValAktaion

  • 76 berichten
  • 66 stemmen

Ik dito alles wat Theunissen hierboven zegt. Dit is prachtige horror. De waardering hier verbaast me. Vraag me af wat al die negatieve reviewers dan willen. Een 80's slasher? B-garnituur torture porn? Een zoveelste James Wan met z'n uitgekauwde jump scares?

Eggers gaat terug naar de roots van angst in de christelijke cultuur: het Kwaad zoals gedefinieerd in de bijbel en gepersonificeerd door Satan en allen die zich aan zijn kant scharen. Zowel subtiel door tweedracht als bruut door moord, gaat een streng religieus gezin ten onder.

De horror is impliciet. Stephen King noemt dat de ergste vorm van horror: terror. Geen potsierlijke heks of opzichtige magie. Enkel de gevolgen ervan. En die twee shots van haar in haar oude vadsige vlezige gedaante, krom voorover gebogen, alsof ze rechtstreeks uit een Goya-schilderij komt. So soll es sein!

4,5*


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1437 berichten
  • 1210 stemmen

Na de prima bevallen The Lighthouse en gestegen interesse rondom Eggers was het een uitkomst dat The Witch op tv kwam. Een kans die ik dan ook meteen maar gegrepen heb.

Van meet af aan is duidelijk de hand, herkenbaar van The Lighthouse, te zien in deze The Witch die toch vooral als leidraad de mens en zijn angst voor God en geloof heeft in combinatie met de onnozelheid van die tijd. Voeg daar een snufje hardheid van het bestaan aan toe en de nodige mysterie door een verdwijning en de verschijning van rare dingen en het meeste rond het plot is gezegd. Daar moet The Witch het in die zin dan ook niet van hebben, want heel veel gebeurt er eigenlijk niet.

The Witch draait vooral om stijl en sfeer. Fraaie shots, prachtige camerastandpunten en een goede montage is één van de dingen waar het omdraait. De sfeer en muziek net als in The Lighthouse bijzonder fraai en op het ongemakkelijke af. Eggers lijkt zich vervolgens veel op de mensen en hun rare gedrag te focussen en bijvoorbeeld veel van de mimiek en gezichten te willen vangen zoals bijvoorbeeld bij Caleb wanneer die verdwaald is in het bos. Langzaam wordt het enger en worden de verschijning en toestand erger na bijvoorbeeld de terugkeer van Caleb, diens delerium is een erg sterke fase, om die nacht met de kraai en de verschijning in het geitenhok afschrikwekkende en ongemakkelijke vormen aan te nemen. Om vervolgens toch een beetje in te storten wanneer de ware identiteit van Black Phillip maar voren komt en tot mijn hilariteit eigenlijk weinig meer dan een viespeuk blijkt te zien die een knappe jonge naakte dame aan zijn 'witch coven' wil toevoegen.

The Witch moet het vooral hebben van zijn sfeer en opbouw en persoonlijk vind ik de kinderen ontzettend goed acteren met nadruk op Scrimshaw, hoewel de twee jongsten ook uitstekend zijn. Even lijkt The Witch halverwege best wel psychologisch gruwelijk en naar te worden om met de ontknoping toch een beetje naar het flauw hilarisch te gaan. Super is The Witch dan ook niet en lijkt de film vooral een 'dryrun' te zijn voor het fantastische The Lighthouse.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 4152 berichten
  • 2946 stemmen

Herzien.

Ook mijn vorige recensie even doorgelezen, maar zoals wel vaker vond ik die bedenkelijk. Niet dat ik momenteel betere recensies schrijf, maar toen keek ik toch echt anders naar films. Nu ik weer een andere kijk heb op horrorfilms wist The VVitch weer wat beter te smaken. Toch is het niet meer geworden dan een 3,0*.

In mijn vorige recensie schreef ik dat ik geen sfeer voelde, maar daar zat ik dus verkeerd in. Die sfeer breekt namelijk tijdens het eerste halfuur goed door en de scenes in het bos zijn sterk. Eggers lijkt gepassioneerd te werk zijn gegaan en doet veel juist in het eerste halfuur. De soundtrack is creepy, de beelden zijn sfeervol en de nachtelijke scenes zijn spannend.

Zo scoort de film al gelijk een aantal punten. Een ander voordeel was dat ik deze keer ondertiteling tot m'n beschikking had, waardoor ik nu veel meer kon verstaan. Acteerwerk vond ik niettemin toen al goed, en nu nog steeds. Ineson en Taylor-Joy stelen beiden de show. Sterke prestaties in toch wel moeilijke rollen, daarvoor verdient de cast wel een applausje.

Jammer alleen dat Eggers die sfeer niet echt vast kan houden. Naarmate de film vordert speelt de film zich steeds minder af in het donker of in het bos, waar toch wel de meest spannende scenes vandaan kwamen. De soundtrack wordt wat meer naar de achtergrond gedrongen en het verhaal zelf + de escalerende situatie krijgen meer focus, maar daarmee gaat een deel van de sfeer helaas verloren.

Naarmate we ook naar de finale treden beginnen de eerste taaie momentjes door te komen en alhoewel de film zich sterk verpakt tijdens de allerlaatste sequentie glijdt het daarvoor toch te ver af in traagheid. Eerst had de film wat sfeer in diens voordeel, maar als die wat minder doorbreekt dan krijg je het toch wel lastig. Verder was ik ook geen fan van het theatrale acteerwerk van de kinderen en die twee snotapen haalden het bloed onder m'n nagels vandaan. Misschien wel de bedoeling, maar ik kan niet verhullen dat het meer irritatie dan frustratie opriep.

Het is geen slechte film en verdient niet langer een 2,0*, maar na het eerste halfuur vond ik de film toch in een dalende lijn afglijden. De sterke sfeer begint steeds meer te verdwijnen en na een tijdje heeft de film gewoon niet echt iets meer om te intrigeren. Dat neemt niet de duidelijk voelbare passie voor het project weg, en het eerste halfuur was sterk. Verder een ruime 3,0*, maar net niet genoeg om er een 3,5* van te maken.